حفظ نظام یا انقلاب؟
محمد شوری

 

 
حفظ نظام جمهوری اسلامی ایران، یا حفظ انقلاب بهمن ۵۷؛ این وسط براندازی چه‌کاره است؟!
 
پرسشی که می‌خواهیم پاسخ دهیم.
 
حفظ انقلاب بهمن ۵۷ با حفظ نظام ج.ا.ا، تفاوت فاحش دارد. و براندازی برای برخی جریان‌ها و افراد یعنی اینکه ما نباشیم!
 
چرا مردم ایران در یک فرایند غیرخشونت آمیز(و نه جنگ مسلحانه و ارتش آزادی‌بخش) رژیم سلطنتی را سرنگون و جمهوری را تاسیس کردند؟
 
پاسخ آن یک کلمه است: آزادی.
 
اگر آزادی  به معنی ولنگاری اخلاقی تعریف شود، (آنچنانکه حاکمیت ج.ا.ا.چنین تصوری را سال‌هاست در مخ مردم منتشر می‌کند) باید بگوئیم، الان-درلوای دولت اسلامی - به مراتب وضعیت فحشاء، مواد مخدر و مفاسداخلاقی بیشتر است.
 
آن زمان ادعای تاسیس دولت اسلامی نبود و در پروسه آشکار و بیان، خود را درضدیت با آن معرفی نمی‌کرد.
 
آن زمان جای می‌خوارگی، خانه‌های فحشا و تن‌فروشی (شهرنو و قلعه) و کاباره وتفریح‌ها معلوم بود. اما این زمان (با در نظرداشتن پیشرفت صنعت و تکنولوژی وسطح آگاهی عمومی) هر چند رسما منع قانونی دارد وجرم است، امابه وفور و سهل الوصول است.
 
می‌توان فقط با یک تلفن و یا یک وب سایت و یا یک آگهی(مثل فروش گوسفند زنده!)در فرایندی غیر قانونی،قانونی و فرا قانونی! درانواع ترفند و شگرد، هرکس که اهلش باشد، فورا خواست و نیاز خود را بر طرف سازد.
 
پس دراین زمان وآنزمان وجه مشترک ازاین نوع آزادی هست. فقط شکل و شیوه تفاوت دارد. که البته در این زمان و در دوره ج.ا.ا.، ممانعت و تحریک حکومت و دولت، به تشدید آن کمک هم کرده است!
 
هم‌چنین بین آن زمان و این زمان یک فرایند مشترک دیگر (باتوجه به شرایط زمان و درنظر داشتن تغییرسیستم در مدیریت کشور) هم هست، وآن  نبودن آزادی است؛ آنطور که هرشهروند حق اعتراض، حق آزادی بیان، و انتشار آن، و حق استنکاف و تمرد قانونی داشته باشد.
 
آن‌ زمان شاه در رأس قدرت بود، مجلس فرمایشی، و مطیع اوامر شاهانه. اکنون نیزمجلس ابتدا توسط ۶ نفر نماینده رهبر، انتخاب می‌شود (نظارت استصوابی) و سپس برخی مردم (نه همه مردم) از میان آنها تعدادی را برمی‌گزینند.
 
آن زمان شاه اختیارات تام داشت و «سایه خدا» نامیده می‌شد. امروز نیز ولایت مطلقه فقیه همه اختیارات در داشتن قدرت باصطلاح قانونی را دارد و نماینده و جانشین خدا در روی زمین است و مجلس و رئیس جمهوری و قوه قضائیه با یک اشاره او هر فرمانی را مطاع هستند. چنانچه تجربه این سال‌ها نشان داده است.
 
آنزمان فقط یک حزب بود و آنهم حزب رستاخیز؛ اکنون نیزیک حزب وجود دارد، و آن: «حزب ولایت فقیه». هرچند ظاهرا درج.ا.ا.، احزاب مشارکتی، سنتی و سازمانی و پست مدرن داریم. اما همه آنها زنان صیغه‌ای و دائمی رهبری هستند. آنها طبق این قانون اساسی نمی‌توانند درعرض ایشان گام بردارند و رقیب باشند، باید در دنباله وی و در طول ایشان فقط مشاوره بدهند. تا وی مشاوره آنها را به چند ارزن بخرد!
 
مشاهده می‌کنید! تفاوتی با دوره سلطنتی ندارد. تفاوتی اگر هست اجباری و الزامی است؛ آن‌هم به‌خاطر این‌که به هرحال دراین مملکت انقلابی صورت گرفته و به اصطلاح از سلطنت گذار به جمهوریت شده است! که البته مثل جریان داستان کتاب قلعه حیوانات که به مرور  قانون ۷ ماده‌ای به یک اصل تغییر جهت داد؛ اینک نیز  همه انقلاب در اصل ولایت فقیه جمع شده است.
 
حال اگر منظور از اصلاح‌طلبی و اصلاحات یعنی اینکه همین فرایند باشد و فقط حزب و دستک ما حق المشاوره بگیرد و خلاف آنرا براندازی تصور کنیم، باید گفت، این صد البته اصلاحات نیست؛ خودش  روی دیگر براندازی است که بدست خود ترتیبش داده شده است و می‌دهند!
 
و اما اگربراندازی را هم به معنای تغییرماهیت در حکومت و درفرایندی مردمی، یعنی اعتراض عمومی وسیع و دامنه دار و درسطح کشور بدانیم (مثل دوره انقلاب) شما و ما چکاره باشیم که بخواهیم جلویش را بگیریم؟ هیچ‌کس جلودارش نیست و سیلی است که سدی توان آنرا ندارد.
 
البته این نوع فرایند حداقل برای بار دوم در کشور ما اگربعید نباشد، انجامش فقط نوعی شورش کور خواهد بودکه آبشخور و یا افسارش درجایی دیگراست که نتیجه‌اش قهرمان و سوپرمن نشان دادن افراد و گروه‌هایی خاص است که فریب تازه است!
 
واگرهم به شکل «دمکراسی مشترک» یعنی فشار از خارج (صورت بین‌المللی آن، مثل تحریم هاوتحرکات نظامی) و (صورت داخلی) نابسامانی و اضمحلال فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی باشد، مهره‌ها و افرادش هم معلوم می‌شود و یا از پیش معلوم است. و آلترناتیو بعدی متعهد به همکاری و هماهنگی با نیروهای امدادی بیگانه است.
 
به فرض مثال رضا پهلوی سخنگوی آن می‌شود(چنانچه خودش را  صدای مردم معرفی کرد) و در آرزوی اعاده سلطنت، در این فرایند جانشین دولت و یا نظام بعدی است. که البته مردم به ضرس قاطع برایش فرش قرمز پهن نخواهندکرد. اما دراین سال‌ها مستاصل و درمانده برای خروج از این وضعیت به هر نوع تغییری تن خواهند داد.
 
یاچنانچه بخواهند (برفرض امکان) مثل لیبی و سوریه با ارتش آزادی‌بخش وحرکات نظامی کاری را از پیش ببرند می‌توانند از میلیشیای فرقه رجوی که هیچ تناسبی با دیگر گروه‌های سیاسی ندارد و اتفاقا از لحاظ ایدئوژیک شباهت‌ها و مشترکات فراوانی هم با نظام ولایت فقیه دارد، استفاده ببرند! چنانچه مریم رجوی در فرایند خروج از لیست گروه‌های تروریستی، آنرا سرآغاز و منشا تحول و تغییری بزرگ در سرنوشت مردم ایران تعبیر کرد!!
 
اکنون با تمامی این فرض‌ها، یعنی بازگشت اصلاح‌طلبان حکومتی به قدرت(باهمین قانون اساسی) و یا براندازی سیستم، به شکل تعامل با بیگانگان، فرایند تغییر صورت گیرد، بی‌شک در اندک زمان، وضعیت فعلی(انحصار قدرت) اعاده خواهدشد.
 
حفظ نظام از آنجا شروع شد که امام خمینی برای اینکه جمهوری اسلامی ایران سرنگون نشود،گفت حفظ نظام اوجب واجبات است و از خواندن نظام هم واجب‌تر است.
 
همین سخن بسط مبسوط پیدا کرد و با تئوری «دفع افسد به فاسد» که در فقه شیعی تدریس می‌شود، هر منکری، توجیه و هر خلاف شرعی کلاه شرع برسرش گذاشتند!
 
در چنین پروسه‌ای بود که دروغ نهادینه شد و  جنایت و آدم کشی و شکنجه قانونی، و آزادی‌های مندرج در قانون اساسی آنهم با توسل به «مگر به حکم قانون» و«مخل قانون واسلام»، تعطیل شد.
 
آنهایی که برای انقلاب بهمن ۵۷ رنج زندان، شکنجه، و برایش تا مرز جان، جانفشانی کردند و زحمت کشیده‌اند(اعم از مارکسیست‌ها، روشن‌فکران  لائیک و دینی و روحانیون و افرادی عادی) - که اتفاقا دراین سال‌ها بیشتر از این دست افراد بوده است که یا خانه نشین شده‌اند و یا در حبس و یا حصر رفته و یا محرومیت و  فقر و گمنامی را خریده‌اند - دوست ندارند به همین سادگی این انقلاب را از دست بدهند.
 
آنها اعتقاد دارند باید با همان پیش‌نویس قانون اساسی ابتدای انقلاب و قانون اساسی بدون اصل ولایت فقیه و بدون دخالت دین در امر حکومت‌داری و آنهم فقط یک نوع قرائت(حکومت دینی) و با تعهد و الزام به رعایت فرهنگ مذهبی و دینی مردم (حکومت دیندار) در یک فرایند دمکراتیک و آزاد و داشتن فرصت زمانی لازم و مکفی برای شناخته شدن، سرنوشت اداره و مدیریت  کشور را به آنی که می‌خواهند بدهند، نه آنی که برایش ترتیب می‌دهند! انقلاب بهمن ۵۷ را نجات داد.
 
آنها می‌گویند: این‌گونه است که ایران برای همه ایرانیان می‌شود. نه آنکه شعارش را بدهند و شهد قدرت و ثروت به کام خواص برود!
 
والسلام
 
قومی متفکرند اندر ره دین
 
قومی گمان برده به راه یقین
 
نداآمدای بی خبران
 
راه نه آن است ونه این
 
وبقول قرآن:
 
کل حزب بما لدیهم فرحون
 
محمد شوری(نویسنده و روزنامه نگار) 19مهرسال91

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

محمد شوری

فهرست مطالب محمد شوری در سایت پژواک ایران 

*استبداد نامرئی
*تحریم؛ رفراندوم انتخاباتی
*احمدی نژاد،کوتوله ای که غول شد!
*بهمن۵۷؛انقلاب گیوتین
*هاشمی رفسنجانی؛انحصارطلبی اصلاح طلب!
*در پاسخ به بیانیه ی دادگاه ویژه روحانیت به احمد منتظری؛ من یکی ازاعضای باند سیدمهدی هاشمی هستم!
*فتح سفارت آمریکا در13 آبان 1358رابطه های بی رابطه؛ تدابیر بی تدبیر!
*دین را زمینی کنیم!
*مشکل جهان اسلام متولی آن است!
*دو روی سکه ی بحران سوریه
*نفوذی انقلابی زیرعبای من!؟
*فقدان رهبری درپساخامنه ای
*مبارزه بافساد؛ نمایشی کمدی درام مبارزه بافساد در جمهوری اسلامی
* روزشمارمن و روزنامه سلام
*چندسال پیش (44) محمدمنتظری، وفات7تیر1360 (قمست پایانی)
*چندسال پیش (44) محمدمنتظری، وفات7 تیر 1360(قسمت چهارم)
*چندسال پیش (44) محمد منتظری، وفات 7تیر 1360 (قسمت سوم)
*چندسال پیش(44)محمدمنتظری،وفات7تیر1360(قسمت دوم)
*چندسال پیش (۴۴) - محمدمنتظری، وفات ۷ تیر ۱۳۶۰ (قسمت اول) کاسه داغ تر از آش
*جهان بینی حقوق بشری جهان وطنی!
*سروش سلمان رشدی!
*اجتهاد در مقابل نص؛اساس جمهوری اسلامی ایران
*چندسال پیش(42)پیغام امروز به آیندگان(13اردیبهشت،روزجهانی آزادی مطبوعات) بخش دوم
*چندسال پیش(42)پیغام امروز به آیندگان(13اردیبهشت،روزجهانی آزادی مطبوعات) بخش اول
*توبه نصوح،حق الناس و ج.ا.ا
*چندسال پیش(ویژه انقلاب57)تیترخبر
*چندسال پیش(ویژه انقلا57)من ساواکی نیستم
*چندسال پیش(ویژه انقلاب57)زندانی وخانواده های زندانیان
*چندسال پیش(ویژه انقلا57)احزاب وگروه هاوسازمانها
*چندسال پیش(ویژه انقلاب57)حرفهای تلفنی مردم
*چند سال پیش(ویژه انقلاب57)حرف های نظامیان، افراد حکومتی و سیاستمداران
*چند سال پیش(ویژه انقلاب57)روحانیت وحکومت اسلامی
* چند سال پیش(ویژه انقلاب57)حرف های روشنفکران
*چندسال پیش(ویژه انقلاب57)عکس امام در ماه
* سخنی که طنز ومحضکه عام وخاص شد!
*دمکراسی سلبی
*در فقد آیت الله منتطری
*اگر حصرکروبی ومیرحسین موسوی برداشته شود چه می شود؟
*مصاحبه ای منتشر نشده ای با خانواده جید شریف
*آیا هاشمی رفسنجانی عوض شده است؟
*چرخه قدرت در مطبوعات در حال کما!
*جامعه مدنی و جامعه زدنی(مجموعه اول)
*اسلام را از مسیراصلی منحرف کردیم!
*من ماله می کشم پس هستم!
*دمکراسی دینی!
*پارادوکس نفاق
*حزب اصلاحات حق مسلم ماست!
*«علامه» بجای «آیت الله»!
*فرهنگ اقتصاد،سیاست فرهنگی
*انقلابی که آنرا به مرگ گرفتند وبه تب راضی شد!
*سرباز گمنام در انواع مختلف/این یک داستان واقعی ست
*مملکت همش واس ماس؛ این یک داستان واقعی ست
*قول سیاست،غول اقتصاد
*حفظ نظامه،مگه چیه؟
*تفاوت اپوزیسیون در گذشته و حال؟
* دولت سایه ای که من می دانم قسمت ا تا ده
*ولایت فقیه خوب/ولایت فقیه بد
*۳۶ سال سلطنت فقیه
* شرکت سهامی خاص ج.ا.ا.با مشغولیت نامحدود!
*سیاست قربانی سیاست(مجموعه دوم)
*هارمونی علی مطهری!
*سیاست قربانی سیاست(مجموعه اول)
*تاوان 444 روز
*داعش دشمن فرضی صهیونیزم،غرب وآمریکا
*آمریکا منجی بشریت!
*این یک داستان واقعی ست
*نیمه پر، نیمه خالی
*خط قرمز ماست!
*نقشه پیش فرض در دست های آلوده
*شنود چی های «واجا»ونوچه شیپورچی های مطبوعات چی!
*روزخبرنگار، انجمن صنفی روزنامه نگاران و خودم
*کتاب، نمایشگاه، یک گزارش
*34سالگی انقلاب بهمن 57
*قرآن رمل و اسطرلاب نیست
*احمدی نژاد اصلاح طلب می شود
*گیرِ مردم
*تفاوت منتظری و خمینی
*قانون اساسی با سرویس پوپولیسم!
*سکولاریزم دینی!
*دلار رازی است
*خاتمی خامنه ای را نجات می دهد!
*حفظ نظام یا انقلاب؟
*هاشمی شویی
*بدویت سیاسی
*آگاهی ایزوله شده
*رضاخجسته رحیمی،سعید حجاریان؛ پرسش هایی که نشد،حرفهایی که نزد!
*آیاترورهای هسته ای کاروزارت اطلاعات است؟!
*اقتصادمقاربتی؛واقعیت این است!
*تغییر کاربری در حکومت
*هوس زور آزمایی با اسرائیل
*روشنفکری شریعتی
*نظارت حراستی!
*اصلاحات فقط با تغییر قانون اساسی میسور است
*ما بی شرف ها مانده ایم
*نفتی که ملی نشد،ملتی که نفتی شد!
*جدایی نان از سیاست
*مردم جن زده مفتون شیدایی سیاستمداران!
*پهلوی رضا پهلوی، آینه چو عیب تو بنمود راست/خود شکن آینه شکستن خطاست
*دور زدن دمکراسی!
*احمدی نژاد این روزها یک توپ بسکتبال شده است!
*بورژوا کُمپرادُرهای مسلمان!
*«واجا»
*سوتک و سکوت