شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
ایرج شكری

 

از دیکتاتورهای بی رحم و سرکوبگر که در کشورشان، چه زنده و چه بعد از مرگشان، ستایشگرانی داشته اند یا دارند، در شرق و غرب دنیا نمونه هایی می شود مثل زد. دوستداران و ستایشگر آنها هم دلایل خود را دارند. استالین که متهم به بزرگترین و خونین ترین تصفیه های سیاسی قرن بیستم است، موسولینی و فرانکو در ایتالیا و اسپانیا و در آنسوی دنیا پینوشه در شیلی و همجوار ایران، در عراق صدام حسین و...، به رغم جنایاتشان علیه مردم کشور خودشان، بخش و گروههایی از مردم این کشورها عملکرد این دیکتاتور ها را مثبت دانسته و حتی گروههایی با ستایش از  آنها یاد می کنند. اما این نوع قضاوتها و احترامات، چه به خاطر این باشد که مثلا در مورد فرانکو آنطور که طرفدارانش(در گزارشهای خبری دیده شده) تاکید می کنند که در دوران فرانکو در اسپانیا، بیکاری و اعتیاد جوانان نبود و ارزانی بود و چه به خاطر تمایلات «عظمت طلبانه» باشد تغییری در حکم محکومیت در دادگاه تاریخ علیه آنان به خاطر جنایاتی که مرتکب شده اند نمی دهد. در اسپانیا، که دوران بعد از مرگ فرانکو را در تحولی آرام به سوی دموکراسی را طی کرد، باید چند دهه از مرگ فرانکو می گذشت تا نخست وزیری از چپ،خوزه لوئیز رودریگز ساپاترو José Luis Rodríguez Zapatero سوسیالیست (دو دوره نخست وزیر از 2004 تا 2011)، که پدر بزرگش در دوره فرانکو اعدام شده بود، دستور برداشتن مجسمه های فرانکو را به رغم نارضایی راستها بدهد و این کار را عملی کند.

http://asre-nou.net/1386/aban/13/m-spain.html

  حتی هیتلر با همه جنایات و کشتار و ویرانگری هولناکی که به راه انداخت، در خارج از آلمان هم ستایشگرانی دارد. ستایشگران چنین شخصیتی هایی اگر به قشر ولایه های پایین جامعه تعلق داشته باشند، از سطحی نگری و گرایشات ضد دموکراتیک چنین رویکردی به دیکتاتورها دارند. بالایی ها و صاحبان منافع کلان، بنابر بینش طبقاتی و تشخیص منافع خودشان حامی دیکتاتور و دیکتاتوری می شوند. سطحی نگرها، نمی تواند از خطاها و اشتباهات گذشته و بهایی که به خاطر آن پرداخت شده است، درسهای درست برای ره پیمودن به سوی آینده ای بهتر را بگیرند. 

از قلم افتادگی ها و کشف بهترین دیکتاتور

در بین ایرانی هایِ طرفدار دیکتاتور سرنگون شده، استناد به وضع موجود به ویژه در زمینه تعرض گسترده رژیم به آزادیهای فردی و مقایسه آن با گذشته، از مهمترین موضوعات مورد دستاویز ستایشگران محمد رضا پهلوی دیکتاتور خودبزرگ بین که دست نشانده آمریکا بود، است. به عقیده نگارنده مهم ترین عامل در رویکرد ستایشگرانه به دوران آریامهری از سوی برخی کسان در بین اپوزیسیون رژیم (با این که خود طعم سرکوب و اختناق آن دوران چشیده و از مخالفان رژیم شاه بوده اند اما گویی یکباره دچار کشف شهود شده اند که شاه چندان هم بد نبود و حتی بهترین دیکتاتور بود که البته تعداد این قبیل افراد در جمع اپوزیسیون بسیار اندک است و شاید در مورد خاصی منحصر به فرد باشد)، غلط بودن روش ارزیابی هم از گذشته و هم از رویدادهای زمان انقلاب و هم رویدادهای بعد از آن است. در این نوع تحلیل ها، جوانب و عوامل بسیاری که می توانند در نتیجه ارزیابی ها اثر بگذارند نادیده گرفته می شوند و از قلم می افتند. من فقط به یکی دو مورد از این «از قلم افتادگی ها» در ارزیابی هایی که  به مناسبت روز تولد شاه و یا یاد آوری روز تولد فرح انجام می شود  اشاره می کنم. در رژیمی که در سایه رعب نیروهای سرکوب اش، بر مردم حکومت می کرد، رفتار توهین آمیز و متکبّرانه پلیس با مردم سبب شده بود که مردم افسران شهربانی(پلیس) را «بچه پرورشگاهی» می نامیدند، یعنی بچه های بی سرپرست و( اکثر در شیرخوراگی) سر راه  و کنار در خانه ای رها شده ای که اگر کسانی برای پذیرش فرزند خواندگی آنها پیدا نمی شد، در مکانهایی که اداره آن به عهده شهرداری ها بود و «پرورشگاه» نامیده می شد، نگهداری می شدند و این سرپرستی به هر حال در  18 سالگی پایان می یافت (من جزئیات قانونی و حقوقی این مساله و این که وزارت دادگستری چه نقش و مسئولیتی داشته را نمی دانم). بسیاری بر این باور بودند که از بین افراد ذکور در میان آنها، اکثرشان برای این که «کسی» بشوند، راه پوشیدن یوینفورم پلیس را انتخاب می کردند و رفتار تحقیر آمیز آنان با مردم به خاطر «عقده یی» بودنشان از همان «بچه پرورشگاهی» بودنشان است. این قضاوت در مورد پلیس نفرت عمومی مردم نسبت به حکومت و نظام موجود را نشان می داد که پلیس را مامور حفظ آن وسیله و ابزاری برای سر کوبیدن سرها می دانستند. در حالی که پلیس برای حفظ امنیت و آسایش مردم و جلوگیری از تعدی به حقوق شهروندان از سوی افراد بزهکار و خلافکار است و در همان زمان هم به هر حال مبارزه با جرائم به عهده آن بود و آن همه پلیس هم واقعا بچه پرورشگاهی نبودند و حتما در رفتار و برخورد با مردم استثناهایی هم در بین آنان بود. نفرت مردم از پلیس به خاطر رفتار توهین آمیز و آمرانه پلیس و افسران شهربانی و بی دفاعی مردم در برابر آن بود. گستردگی دامنه نفرت مردم از رژیمی که آنها را تحقیر می کرد ورای مساله سانسور و سرکوب و بگیر و ببند و ممنوعیت احزاب سیاسی بود و طبعا کودتای 28 مرداد و پیامدهای آن، سرچشمه پیدایش هم استبداد آریامهری و هم نفرت مردم نسبت به شاه و دم و دستگاهش بود.

تعفن تبعیض و ضد مردمی بودن دستگاه سلطنت آریامهری

عقب ماند گی فرهنگی و ضد مردمی بودن دستگاه سلطنت و تعفنی که در تبعیض دوران آریامهری نسبت به مردم وجود داشت را در رفتار توهین آمیز و تبعیضی که حتی در نیروهای مسلح نسبت به فرودستان وجود داشت و بعنوان ضابطه و مقررات به آن عمل می شد(و البته ربطی به مساله انظباط و سلسله مراتبی که در نیروهای نظامی در همه جا هست نداشت) می توان نمونه آورد که برای ستایشگران شاه و دوران پهلوی، چیزی جز سبب شرمندگی نمی تواند باشد. در ارتش شاهنشاهی، حتی در زمانی که من در سال 1352 بعد از پایان دوره لیسانس در دانشگاه به سربازی رفتم، « جیره سربازی» غذا با «جیره افسری» متفاوت بود. اگر چه غذایی هم که در مدت آموزشی که در پادگان فرح آباد داشتیم بما داده می شد، کیفیت خوبی نداشت و حتما دزدی هایی که در ارتش هم وجود داشت در آن بی تاثیر نبود، ولی کیفیت و تنوع غذایی که به سربازان و نیز کسانی که برای کادر درجه داری وارد ارتش شده بودند، و دوران آموزشی را می گذراندند، داده می شد بسیار نازل تر از جیره افسری بود.  در زمان شاه «باشگاه افسران» وجود داشت، اما درجه داران به شکل آشکار و تحقیر آمیزی کنار گذاشته شده بودند. در این مورد و فضای ارعاب و خفقان زمان شاه در ارتش سخنان یکی از امرای نیروی دریایی در زمان شاه که پست جانشین فرماندهی نیرو را داشته است، شاهدی است بر وجود تبعیض نفرت انگیز حتی در ارتشی که نیروی «حفظ تاج و تخت» او بود و نیز شاهدی است بر خیانتبار بودن عملکرد خلاف قانون اساسی که شاه با زیر پا گذاشتن آن مرتکب شده بود.

https://www.youtube.com/watch?v=UGzuCgmPdpg

در زمان محمدرضا شاه، ایران ملک اختصاصی ایشان و خاندان سلطنت بود، و خودش حکمران و مالک الرقاب. تعلق این یا آن شرکت بزرگ به افراد خاندان سلطنت و یا نیمی از سهام آنها را صاب بودن - سهامی که از سوی سرمایه گذار باید به انها هدیه می شد تا اجازه و امکان تاسیس و راه انداختن کارخانه یا شرکت خود را به دست بیاورند-، از آثار فساد گسترده دوران شاه بود. دولت ایران «دولت شاهنشاهی» بود و سفیران ایران در کشورهای خارج، «سفرای شاهنشاه آریامهر» بودند و نه سفیران دولت ایران. گرچه روشن است که دولت هم چیزی نبود جزگماشتگان و چاکران جانثار شاه که همگی مجری «اوامر مطاع ملوکانه» بودند.

محمد رضا شاه کسی بود که کارگرانی را که در اعتراض به پایین بودن دستمزدشان شرایط سخت کار - که صاحب کارخانه حاضر به تغییر آن نبود-، پای پیاده از کرج عازم تهران بودند تا در برابر وزارت کار تجمع کنند و اعتراض خود را به گوش مقامات مسئول برسانند، با گلوله بستن آنان در بین راه توسط ژاندارمهایش که سبب کشته شدن 20 تن از آنان و مجروج شدن شمار دیگری شد، به خاک و خون کشید و متوقفشان کرد و این اتفاق در اردیبهشت ماه سال 1350*،  همان سالی افتاد که او آن جشنهای پرخرج 2500 مین سالگرد شاهنشاهی ایران را در مهره ماه آن سال برگزار کرد،جشن هایی که در آن تنها میهمانان خارجی شرکت داشتند و نصیب مردم چیزی جز جوّ بشدت پلیسی و درنده تر شدن نیروهای امنیتی و پلیس اش طی برگزاری آن، نبود. جشنی که آن نطق بی ربط را در برابر آرامگاه کوروش کرد و دچار احساسات ناشی از خود بزرگ بینی هم شد.

ارزیابی غلط و بیراهه رفتن

شاه را با چند دیکتاتور دیگر مقایسه کردن و به دنبال آن با تحریفی بر رویدادهای سال 57 که « ... مهمترین چیزی که  درداوری محمد رضاشاه سیمای او را در میان دیکتاتورها در روشنی قرار میدهد ایران دوران او و ایران کنونی و نیزمقایسه او با آخوندی مرتجع است که اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران باضافه اکثریت قریب به اتفاق روشنفکران، مبارزان مجاهدان و... بدون توجه و بدون شناخت اینکه چه چیزی دارد میرود و چه در حال آمدن است به میدانها و خیابانها ریختند و ریختیم و فریاد زدیم استقلال . آزادی. جمهوری اسلامی بدون آنکه معنای درست و روشن و تبعات استقلال و آزادی را بدانیم و...» و با این قبیل جمله پردازی ها «بهترین دیکتاتور»** بودن شاه را نتیجه گرفتن واقعا شگفت انگیز است. اگر همه در خیابان شعار آزادی، استقلال، جمهوری اسلامی داده بودند، پس اعلام عدم شرکت در رفراندم از سوی گروههای سیاسی چپ(حزب توده را بین این گروه نباید گذاشت) و آن رای ندادن های احزاب و گروههایی که اعلام کردند در رفراندم شرکت نمی کنند چه بود؟. دیگر این که اگر اکثریت عظیم مردم جمهوری اسلامی را می خواستند، دیگر آن راه پیمایی عظیم نیم میلیون نفری در روزکارگر(11 اردیبهشت) سال 1358 از جلوی خانه کارگر که نیروهای چپ از آن حمایت کرده و در آن شرکت داشتند، نباید شکل می گرفت، باید همه دنبال حزب جمهوری اسلامی راه می افتند که آن هم در مسیر دیگری راه پیمایی برگزار کرد. دادن صفت «بهترین» به دیکتاتوری مثل دادن این صفت به سرطان و جذام و حصبه و وباست. «بهترین سرطان» یا «بهترین جذام» کشف کردن، واقعا بی معنی است و آن «بهترین» تنها ستایشی است از یک دیکتاتور مردم ستیز آزادی کش و این چیزی جز ره گمکردگی نیست.

اما در مورد تجمع مردم در 7 آبان - روزی که روز بزرگداشت کوروش نامیده شده – در پاسارگاد؛ اولا به این مساله باید توجه داشت که کوروش مورد احترم مردم، کوروشی نیست که شاه در جشنهای کذایی 2500 سال شاهنشاهی به مقایسه خودش با او پرداخت و به او پیام داد «آسوده بخواب ما(یعنی خودش) بیداریم»!، مردم با بزرگداشت کوروش، نوعی صف بندی فرهنگی و هویتی در برابر تهاجم گسترده فرهنگی- هویتی رژیم با هدف  تبدیل آنان به «امت حزب الله» اسلامگرای «ولایتمدار» می کنند. ممنوعیت برگزاری کنسرت در خراسان رضوی و حرفهایی که اسلامگرایان ولایتمدار و تاپاله هایی که هرکدام عنوانی را یدک می کشند که عنوان تنی چند از آنان «آیت الله» بود، در مخالفت با برگزاری مسابقه فوتبال ایران و کره زدند، طنین و تصاویری از آن تهاجم است. مردم با ستایش کوروش و نشان دادن علاقه و غرور افتخار به دوران قبل از اسلام ایران یا آنچه باستان گرایی نامیده می شود، اولا فاصله ای بیش از هزار سال بین خود و رژیم قرار می دهند و ثانیا علنا نشان می هند که آنچه را که در نظام ارزشی آخوندی بی ارزش شمرده شده و حتی خواهان محو و نابودی آن هستند، ( مثل آن  سرتیپ پاسدار بیشعور شهابی فر که دستور تخریب تندیس آریو برزن را در یاسوج داده بود و یا برداشتن تندیس آرش در ساری و کارهای دیگری از این قبیل)، گرامی می دارند و آن را حفظ خواهند کرد. کوروشی که مردم گرامی می دارند، از شمار همان «بزرگان» ایران قبل از اسلام است که حافظ که محبوب مردم ایران است در ساقی نامه خود زمانی که «ملول» و افسرده خاطر بوده است، یاد کردن از آنها و آنچه در دوران آنان(حالا خواه در اساطیر و افسانه های ایرانی و خواه در تاریخ ایران، میهن او) می گذشته است را- که در سلطه شرع و متشرّعان منموع بود- راه خروج از فضای سنگینی که ملول اش کرده بوده و در آن قرار داشته دیده است. در آن ابیاتی که می گوید:

بده ساقی آن می که عکسش ز جام

به کیخسرو و جم فرستد پیام

چه خوش گفت جمشید با تاج و گنج

که یک جو نیرزد سرای سپنج

بیا ساقی آن آتش تابناک

که زردشت می‌جویدش زیر خاک

به من ده که در کیش رندان مست

چه آتش‌پرست و چه دنیاپرست

...

مغنی نوای طرب ساز کن

به قول وغزل قصه آغاز کن

که بار غمم بر زمین دوخت پای

به ضرب اصولم برآور ز جای

مغنی نوایی به گلبانگ رود

بگوی و بزن خسروانی سرود

روان بزرگان ز خود شاد کن

ز پرویز و از باربد یاد کن

و این همان حافظ است، حافظی از مردم بود که در غزلی  با تاکید بر ارج و مقام عشق با غرور افتخار  گفته است:

دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار

گوشه تاج سلطنت می‌شکند گدای تو

نگارنده با ارزیابی کسانی که این تجمع و کلا ارج گذاری به کوروش را که در سالهای گذشته مورد توجه ایرانیان قرار گرفته است، اقدام و جدالی از سوی مردم برای حفظ هویت ایرانی خویش و عرض اندام در برابر رژیم فقیه هان و پاسداران درنده نظام اسلامی و سربازان گمنام و رذل امام زمان می دانند، موافقم اگرچه ممکن است شعارهای نا مناسبی که در آن تاکید بر نژاد آریایی دیده می شود هم در این تجمعات شنیده شود، البته این گونه شعارها باید کنار گذاشته شود و این را من قبلا هم یاد آور شده ام. اما حتی این شعارهای نامناسب هم گمان می کنم بیشتر با هدف قرار دادن عمامه بسرهای است که به کلی با فرهنگ و تاریخ این سرزمین دشمن خو بوده اند. این که چرا در زمان شاه و به ویژه بعد از آن جشنهای پر ریخت و پاش و پرنمایش دوهزار و پانصدمین سال شاهنشاهی مردم به یاد کوروش نیافتادند، خود گواه دیگری است که کوروش کشف شده و باز آفریده شده مردم، با کوروشی که شاه خود را میراث دارد او می دانست به کلی متفاوت است. دریدگی این مرتجعان تا حدّی بود که حتی فرودسی را «طاغوتی» و «شاهنشاهی» می دانستند و حتی یکی از وزرای علوم و آموزش عالی رژیم در مصاحبه یی در پاسخ به این سوال خبرنگاری که آیا اگر سعدی و فردوسی زنده بودند، می توانستند اکنون در دانشگاههای جمهوری اسلامی ادبیات تدریس کنند، گفته بود سعدی می توانست ولی فردوسی را فاقد صلاحیت تدریس در دانشگاههای جمهوری اسلامی دانسته بود(فکر می کنم هاشمی گلپایگانی که بود که از سال 72 تا 76 وزیر علوم و آموزش عالی بود).

به هرجال به نظر نگارنده ، در رژیمی که هرسال توجه کنید هرسال میلیاردها تومان برای تدوام بخشیدن به فرهنگ روضه خوانی و عزاداری و فرو بردن  مردم در جهل و خرافات به ویژه در ماه محرم و سفر خرج می کند و این نمایشات راه پیمایی اربعین راه می اندازد، ضریح طلا و نقره برای «مرقد» این امام و آن امامزاده در عراق می سازد و سر راه عبور آن بساط کوسفند قربانی کردن و... براه می افتد، در شرایطی که مشهد به ویژه شده است مرکز حقه بازی آخوندی و تولید خرافات و هر چند وقت یکباره در آنجا سرنا و دهل به صدا در می آید که «آقا» کوری را شفا داده یا فلجی را توان راه رفتن بخشیدن داده است، در شرایطی که رژیم سالانه میلونها تن از مردم را برای گرفتن «حاجاتشان» به این «مکانهای مقدس»، هدایت می کند و در چنین فضایی به بقای خودش با تداوم «خر پروری» و سربازگیری برای «امام خامنه ای» ادامه می دهد، در چنین شرایطی بوسه زدن برخاک پاسارگاد، نه تنها ارتجاعی و خرافی نیست، بلکه گامی است بلند در یورش به فرهنگ و آموزش ارتجاعی و آخوندیسم. مردم با گرامیداشت و حتی افسانه پردازی در مورد کوروش، از رژیم آخوندی هم می گریزند هم بنیایانها و معیارهای ارزشی و سلطه پلید سیاسی آن را مورد یورش قرار می دهند. من این را بسیا مثبت می دانم.

این که سلطنت طلبان با توجه نزدیک شدن انتخابات آمریکا تمام تلاش خود را کردند تا این گردهمایی را مصادر کننده و شعارهایی بی ربطی در آنجا شنیده شد که تناسب و ربطش با جدال هویتی و فرهنگی ایرانیان با رژیم، به اندازه تناسب و ربط شخصیت محمد رضا شاه- شاه دست نشانده با کودتای آمریکایی- و آن پیامش در جشن های شاهنشاهی، با شخصیت و نقش تاریخی کوروش بود. ما کاری نداریم که سطنت طلبان ذوق زده باشند و گمان برند که دنیا به کام است و عنقریب «سلام شاهنشاهی» در تهران به صدا در خواهد آمد، به خودشان مربوط است و می توانند در رویاهای خود سیر کنند همانگونه که مسعود رجوی تا «مرحوم» شدنش می کرد. سلطنت طلبان حتی ممکن است اگر ترانه ای سرود شده که و مثلا مثل ترانه «کوچه ملی» در ترانه خوانده شدکه «هنوز عکس فردین به دیوارشه» آن را به نصب بودن عکس شاه بر دیوار خانه ها بدانند، بگذار چنین فکر کنند و در هپروت خودشان سیر کنند. از این گذشته نوستالژی برای دورانی از زندگی و چیزهایی که خاطرات خوبی از آن برای آدم به جا مانده است به وجود می آید و این مطلقا ربطی به گردانندگان سیاسی و صاحبان قدرت ندارد. این شامل سفرهای دوران گذشته و مناظر کوه و در و دشت کشور و یا جمع شدن در «پاتوق»ی و مجموعه ای از خاطرات باشد، چنان که آن خواننده انگلیسی در آهنگ نوستالژیک ***Those Were The Days خوانده است.   

اماموضع حمایتگرانه و تایید آمیز به بهانه سالگرد تولّد محمد رضا شاه ولو با دادن عنوان «بهترین دیکتاتور» گرفتن و یا تاکید بر«برجسته» بودن نام شاه و پهلوی در تجمع پاسارگاد، آن هم از سوی کسی که واضع واژه «شهنشیخی» است و کسی است که دائم با مرور تاریخ می خواهد به افزایش آگاهی مردم بپرداز، واقعا ره گم کردن است و باید هشیار باشد و از افتادن در توّهمات و ره سپردن به سوی سراب بپرهیزد. یک مقاله نویسی هم چند سال پیش در ماجرای «جنبش سبز» زیادی مشعوف شده بود و در باره آن به عنوان «جنبش 23 خرداد»نظریه پردازی می کرد ولی خُب رهنمودهایش کارآیی نداشت، چون ارزیابی های غلطتش دست در دست بعضی توّهماتی که نسبت به خودش داشت، سبب بیراهه رفتن او شده بود. اگر جنبش و خیزش دوباره یی برخیزد، دیگرد دنباله «جنبش 23 خرداد» و جنبش سبز که سردمدارانش در ماجرای انتشار نوار صدای منتظری و مساله کشتار تابستان67 سکوت مرگ گرفتند، و نه در این همه دست درازی به حقوق مردم و مصائبی که در چند سال گذشته بر سرمردم فرود آمده است(از جمله بازداشت و حکم ظالمانه زندان برای نرگس محمدی و موارد مشابه) و نه در مورد عربده کشی های تحریک آمیز و جنگ طلبانه فرماندهان سپاه، صدایی از آنان برنخاست، نمی توانند به حرکت در آورنده مردم و هدایتگر مردمی باشند که انبوه مطالباتشان تنها با سرنگونی این رژیم می تواند پاسخ مناسب خود را بیابد.

************  

*

https://mejalehhafteh.com/2015/10/27/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE- %D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D9%81%D8%B5%D9%84-%D9%87%D8%B4%D8%AA%D9%85/

 

**  http://darichehzard.blogspot.fr/2016/10/blog-post_24.html

 

*** https://www.youtube.com/watch?v=y3KEhWTnWvE

۱۴ آبان ۱۳۹۵    ۴ نوامبر ۲۰۱۶

http://iradj-shokri.blogspot.fr/2016/11/blog-post_4.html

 

http://iradj-shokri.blogspot.fr/

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن