خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
ایرج شكری

اخیرا دو اطلاعیه از سوی مجاهدین (البته طبق معمول با مهر دبیر خانه شورای ملی مقاومت) در مورد مساله اخراج مجاهدین از عراق صادر شده است که یکی مربوط  به اظهارات یک مقام  امنیتی عراقی است در مورد حتمی بودن اخراج مجاهدین از عراق و اطلاعیه دیگر تیتر تکذیب اخراج مجاهدین توسط  کاخ سفید را دارد. نگاهی به این دو اطلاعیه نشان دهنده این است که گردانندگان  دستگاه صادر کننده اطلاعیه همچنان به واقعیت گریزی ادامه می دهند، اما  این بار این واقعیت گریزی را با داد و فریادهایی هم همراه کرده اند  که نشان می دهد که دریافته اند که چیزی به رسیدن به آخر خط و فروریختن آور خرد کننده واقعیت روی سرشان نمانده است. نکات و سوالاتی با خواند این دو اطلاعیه به ذهن خواننده خطور می کند که خوب است نزد افکار عمومی ایرانیان و برای اطلاع این از واقعیت گریزان مطرح شود. بعضی از این سوالها را من قبلا هم طی مطالب دیگری شاید مطرح کرده باشم.

در یکی از این دو اطلاعیه اظهارات موفق الربیعی  مشاور امنيتي دولت عراق مبني بر بستن اشرف و كوچ دادن ساكنان آن،« زمينه سازي براي جنايت جنگي ، جنايت عليه بشريت و نقض آشكار قوانين وكنوانسيونهاي بين المللي» و « بازتاب فشارهاي هيستريك رژيم آخوندي به دولت عراق پس از امضاي توافقنامه امنيتي با آمريكا» ارزیابی  شده است. توافقنامه یی که عامل تشجیع جناب مسعود رجوی در فرستادن آن پیام طولانی 8 آذر بود و براساس آن آینده را روشن ارزیابی کرده بود. توافقنامه یی که در آن با ادامه حضور نیروهای آمریکا در عراق تا پایان سال 2011 ( سه سال د دیگر) موافقت شده است. اهمیت این توافقنامه - که البته  نه جناب رجوی و نه « اشرفیان» با حضورشان در عراق هیچ  نقشی در آن نداشته اند- در آغاز پیام چنین ارزیابی شده است:«موافقتنامه ادامه حضور و خروج نيروهاي آمريكايي تا پايان سال2011 ميلادي در مجلس عراق به‌تصويب رسيد. رژيم آخوندي يك كلان ضربه استراتژيك دريافت كرد. بلعيدن عراق براي افعي ولايت غيرممكن شد. رویای ولی فقیه ارتجاع و گماشه و عمله او برای”پرکردن خلاء بزرگ قدرت “پس از عقب نشینی آمریکا به باد رفت. ضربه مضاعف به رژيم آخوندي و عوامل آن در عراق، طرح اصلاح سياسي بود كه مورد توافق مجلس قرار گرفت و بر‌اساس خبرهايي كه منتشر شده شامل نكات مهمي از قبيل اصلاحات در قانون اساسي عراق، آزادي زندانيان، بازگرداندن مهاجران و انحلال دادگاه عالي جنايي مي‌باشد. رفرمهاي سياسي با مضمون خلع‌ يد از رژيم آخوندي در دولت و ارتش و ارگانهاي امنيتي و نهادهاي قضايي و اقتصادي عراق لازمه كاهش نيروهاي آمريكايي و خروج بالمآل آنها از اين كشور است».

حال فرض کنیم که مساله به همین اهمیت هم بوده باشد و «اشرفی» ها   دور از تعرض و دسترسی رژیم سه سال دیگر هم «اشرفی» ماندند بعدش چه؟ این چند سال گذشته (بعد از تحت حفاظت نیروهای آمریکا قرا گرفتن مجاهدین) چه اقدامی در جهت سرنگونی رژیم توانسته اید بردارید که حال از این توافقنانمه به عنوان ضربه استراتژیک به رژیم یاد می کنید؟ تازه اگر هم  ضربه یی باشد به سیاست خارجی رژیم مربوط است چه ربطی به جنگ و تضاد مردم با این رژیم ارتجاعی اسلامی دارد؟ این سه سال هم خواهد گذاشت و روز خروج نیروهای آمریکا فرا خواهد رسید، بالاخره مساله کمپ اشرف باید قبل از پایان حضور آمریکا در آن کشور حل شود. طرف و عامل صاحب نقش دیگر در این ماجرا، حاکمیت کنونی و دولت عراق است که بر آمده از احزاب و سازمانهای سیاسی مهم  آن کشور مثل حزب الدعوه که نخست وزیر کنونی به آن تعلق دارد و مجلس اعلای انقلاب اسلامی و هر دو جناج سیاسی کردها «بارزانی و طالبانی» هستند که در دوره صدام حسین از حمایت های رژیم برخوردار بوده اند و اینها رابطه خوبی با شما ندارند؛ مخالف حضور شما در عراق هستند و شماهم که  بعد از سقوط رژیم صدام - که به نظر می رسد هنوز هم آن را بارور نکرده اید-، پشت گرم به تحت حفاظت آمریکا بودن آنهار را مزدوران رژیم خطاب کرده اید؛ نمی خواهید کمی دورتر از نوک دماغ بسیار بادکرده از منیِت خود را ببینید؟

طنز گزندهُ تاریخی در اطلاعیه یی که در واکنش به اظهارات موفق الربیعی مشاور امنیتی دولت عراق صادر شده این است که از نخست وزیر مالکی خواستار« محكوم كردن اين اظهارات و تاكيد بر رعايت حقوق ساكنان اشرف در چارچوب معاهدات بين المللي» شده و این همان مالکی است که حدود یک سال و نیم پیش  در آستانه سفر او به تهران که در اظهاراتی حضور مجاهدین در عراق را تهدیدی برای امنیت رژیم دانسته و در مورد پایان دادن به حضور مجاهدین در عراق مطالبی بیان کره بود،در اطلاعیه یی که با همین مهر و امضاء(دبیرخانه شورا) صادر شد، به ارزیابی و داوری در مورد او از طرف مردم عراق هم پرداخته شده و او مورد اهانت قرار گرفته بود. در آن اطلاعیه چنین آمده بود:«این اظهارات در حالی صورت مى گیرد كه امروز كمتر كسی شك دارد كه مالكی ودیگر مجریان منویات شریرانه رژیم آخوندی در دولت كنونی عراق, خود مهمترین مشكل این كشور هستند. به همین خاطر است كه اكثریت مردم عراق برای بهبود وضعیت در كشورشان در نخستین قدم خواستار كنار رفتن مالكی می باشند. هم اكنون 17تن از وزرای دولت شركت در كابینه مالكی را تحریم كرده اند. شگفت انگیز است كه آقای مالكی حضور مجاهدین در عراق را برای امنیت رژیم ایران زیان آور میخواند. معلوم نیست كه نخستین تعهد مالكی پاسداری از امنیت نظام ولایت فقیه در تهران است و یا امنیت مردم عراق كه همه روزه توسط مزدوران وحقوق بگیران فاشیسم دینی حاكم بر ایران با قساوت تمام مثله و كشتار میشوند» اطلاعیه دبیرخانه شورای ملی مقاومت( 16مرداد 1386- 7 اوت2007). همچنین در اطلاعیه دیگری باز هم با همان مهر و امضاء که با عنوان «خوش رقصی یک جاسوس در بغداد برای خوش آمد فاشیسم دینی در تهران.» در تاریخ12اسفند 86  صادر شد همین مشاور امنیتی مورد حمله قرار گرفته بود:« اظهارات موفق الرُبيعي در باره مجاهدين نيز به پشيزي نمي ارزد و هيچ ارزش و اعتبار قانوني ندارد. اين اظهارات نقض آشكار قوانين بين المللي و معاهدات ژنو ميباشد كه تعدي به حقوق افراد حفاظت شده را جنايت جنگي ميشناسد. پرونده حضور مجاهدين در عراق نميتواند موضوع هيچ مذاكره اي بين مقامات ذيربط و فاشيسم مذهبي حاكم بر ايران باشد. از اين رو طرح مفصل مشاور امنيتي دولت عراق عليه مجاهدين, جنايت جنگي و شايان پيگرد قضايي و صرفاً خوشرقصي در بغداد براي خوشآمد فاشيسم ديني در تهران است».  باید از صادر کنندگان این اطلاعیه ها پرسید بالاخره مقامات دولت عراق «خوابهای پنبه دانه یی» می بینند یا برای « جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت» دارند زمینه سازی می کنند؟ سالها با رجز خوانیهای پوچ در دامن رویاها خفتن و سر در زیر برف فرو کردن و با قلدرمنشی  و خود محور بینی به روشهای غلط و شعارهای غلط و تبلیغات غلط ادامه داد،ن حالا کار را به اینجا کشانده است که سرنوشت جنبشی با آن همه جانبازی و ایثار و رنج دربدری کشیدن، به بازیهای سیاسی بین بغداد و تهران و واشینگتن بسته است و در این میان رهبران قدرت پرست مجاهدین پوست هواداران و اعضای خانواده های«اشرفیان» را با راه انداختن تحصن های طولانی در اینجا و آنجا کنده و می کنند تا برای حفظ کمپ اشرف در عراق فشاری از سوی افکار عمومی کشورهای غربی ایجاد کنند. آینده نشان خواهد داد که این هزینه و سایر هزینه های مالی و انسانی کلانی که به امید جلوگیری از بباد رفتن رویاهای هپروتی رهبران شده است، بی نتیجه خواهد بود.

روند غیر قابل توقف

اکنون  مساله  اخراج مجاهدین از عراق در مرحله آماده سازی اجرای آن است و به وضوح مشاهده می شود که «کی بود کی بود من نبودم»، به نمایش در آمده است. مقامات عراقی می گویند بساط اشرف باید برچیده شود و ساکنان آن به ایران یا به کشور ثالت بروند، بعد در واکنش به اظهارات آنان کاخ سفید بیانیه می دهد که مقامات عراقی اطمینان داده اند که «مساله باز گرداندن مجاهدین به ایران مطرح نیست»، و در این میان رهبران خوابگرد مجاهدین به نام دبیرخانه شور اطلاعیه می دهند که کاخ سفید برچیده شدن اشرف را تکذیب کرد. در حالی که آن چه کاخ سفید تکذیب کرده و در اطلاعیه هم به وضوح می توان دید( و در اطلاعیه یی هم که بعدا از سوی وزارت خارجه آمریکا منتشر شد مشهود است)، بازگرداندن مجاهدین به ایران است نه برچیدن اشرف. از «استادان سیاست» و آن آقای زرنگ دو رو که فکر می کرد همه را می تواند برقصاند و رنگ کند و یا مرعوب بکند و به ابزار بی اراده برای تحقق آروزی خود -  که حال به خوبی روشن است که چیزی جز انحصار قدرت در یک «جمهوری» شبه سلطنتی مادام العمر نبود - باید پرسید بالاخره در این معادله آمریکا، عراق، رژیم شما چه نقشی دارید که فکر می کنید غیر قابل صرفنظر کردن هستید؟ چرا نمی توانید درک کنید که در عراق اوضاع همین است که هست و آمریکا علاوه بر از دست دادن نزدیک به 4 هزار تن از سربازانش در آنجا بنا به برخی برآوردها 687 میلیارد دلار تا نوامبر سال 2008 به خاطر اشغال آن کشور و حضور سربازانش در آنجا هزینه کرده است  و از هیچ جای دنیا هم نمی تواند حزب و تشکیلات و شخصیت سیاسی برای عراق وارد کند یا چیزی مطابق میلش بسازد، بنا بر این نمی تواند به خواست همین حاکمیت ودولت بی اعتنا باشد. از طرف دیگر جمهوری اسلامی همسایه قدرتمند و صاحب نفوذ در عراق است و به رغم هر اختلاف نظری که سر بعضی مسائل ممکن است بین حاکمیت کنونی و رژیم جمهوری اسلامی پیش بیاید، رهبران دو کشور رابطه دوستانه دارند و عراق منافع زیادی در روابطش با رژیم دارد و از جمله هزینه های کلان صرف باز سازی و نوسازی در شهرهای زیارتی مثل کربلا و نجف می کند، چرا نمی توانید درک کنید که دولت عراق منافعی را که در روابطش با رژیم دارد به خاطر حضور شما در عراق که مساله یی بازمانده از دوران صدام حسین است به خطر نخواهد انداخت خصوصا شمایی که آنها را به رسمیت نشناخته اید و گمان می کنید می توانید با تکیه بر حفاظت آمریکا به آنها توهین بکیند و حضورتان را هم نه عنوان پناهنده بلکه نیرویی که خواهان در اختیار داشتن کمپی به وسعت یک شهر است و در آنجا رژه نظامی می دهد و برای سران قبایل و شیوخ میهمانی می دهد و مراسم جمعی ویژه در به مناسبت اعیاد یا سوگواریهای مذهبی با سمت و سوی ضدیت با رژیم کشور قدرتمند و دوست همسایه عراق یعنی جمهوری اسلامی برگزار می کند را بپذیرد. طبیعی است که آمریکا بین منافع و رضایت خاطر شما و منافع ورضایت خاطر گردانندگان حاکمیت عراق که اشاره شد چه هزینه سنگینی برای آن پرداخته، بدون تردید دومی را انتخاب خواهد کرد، انتخاب بهتری ندارد. قبل از این هم برای« استمالت» از  رژیم  به بمباران پایگاههای شما اقدام کرده بود. فاصله مقبولیت و مشروعیتی که یاسر عرفات در نزد افکار عمومی کشورها و در روابط بین المللی داشت با رهبری مجاهدین هزاران بار بیش از فاصله «مهرتابان آزادی » با مردم ایران است و با این که دیدیم که در مراسم دیدار عرفات با اسحاق رابین، در واشینگتن چه تعارفی برای ورود از در ساختمانی بین او و بیل کلینتون و اسحاق رابین صورت گرفت و با این که جامعه بین المللی او را به عنوان رئیس دولت خود گردان فلسطینی شناخته بود، اما پس از ترور رابین و نخست وزیر شدن آریل شارون وقتی این یکی شروع به تخریب تاسیسات دولت خود گردان کرد و مقر یاسر عرفات را به محاصره درآورد و آب و برق آن را قطع کرد، آمریکا و جامعه بین المللی کاری جز نظاره گری نکردند و تنها شخصیت های بشر دوست برای همبستگی با او مردم فلسطین راهی دیدار عرفات شدند و چند روز را با او در آن شرایط گذراندند. تا کی می خواهید در اوهام بسر ببرید و به رجز خوانی ادامه  پوچ ادامه بدهید؟ 

اوهام رهبری مجاهدین و واقعیتهای آشکار و سرسخت 

نکته دیگر این که ممکن است بارک اوباما زودتر از آن چه در در موافقت نامه پیش بینی شده نیروهای آمریکا را از عراق خارج کند، چرا که او در زمان انتخابات مدت 18 ماهه برای این کار تعیین کرده بود. به هر حال آن چه روشن است این است که آمریکا نمی تواند برای بعد از خروج از عراق، دولت عراق را متعهد به امری کند که آن دولت آن را خلاف منافع ملی خود می داند و بعلاوه هیچ معاهده بین المللی هم نمی توان یافت که کشوری را ملزم و متعهد به حفظ یک تشکیلات نظامی( اگر چه بدون سلاح) با هدف براندازی رژیم همسایه و واگذار کردن منطقه یی به اندازه یک شهر به آن گروه بکند. اگر صادر کنندگان اطلاعیه که همه معاهدات بین المللی را از حفظ می دانند،از چنین معاهده یی اطلاع دارند بگویند کدام است تا دیگران هم مطلع شوند و به نوبه خود بتوانند آن را به آمریکا و عراق و مجامع بین المللی یاد آوری کنند.

سوال دیگر که برای چندمین بار باید پرسید این است که شما می خواهید با این ارتش با شرایطی که در آن قراردارد و بود و نبودش به حفاظت آمریکا بسته است چه نقشی در براندازی رژیم  بازی کنید؟ حالا به فرض، تحلیل و فرضیه باطری سازی و گاراژ داری «جرقه و موتور» در رابطه رژیم و آمریکا و فرار رویی تنش به یک برخورد نظامی هم اتفاق افتاد، شما چکار می خواهید بکنید؟ این روشن است که برنامه ریزان نظامی و غیر نظامی و استراتژیست های آمریکایی درسهای کافی از مساله عملیات نظامی اشغالگرانه گرفته اند که فکر پیش روی در خاک ایران را از سر بیرون کرده باشند و اگر به فرض عملیاتی صورت بگیرد بر اساس سناریوهایی خواهد بود که قبلا  از آن در روزنامه نیویورکر صحبت شده بود یعنی درهم کوبیدن صد ها هدف نظامی و زیرساختهای اقتصادی و تاسیسات ارتباطی در زمانی کوتاه. هر وضعیت و فرضی را که در نظر بگیریم، البته اگر عقلمان به کلی زیر خود محوربینی و خودشیفتگی و خودبزرگ بینی به کلی ضایع نشده باشد و اندکی نیروی فکر کردن داشته باشیم به روشنی می بینیم که پای آن «ارتش اشرف نشین» تنها وقتی ممکن است به تهران برسد که قبلا  رژیم در اثر قیام و انقلاب مردم سقوط کرده باشد، فرض و تصور این که آن ارتش از حومه بغداد راه خواهد افتاد« گیرم که با تانک و توپ و خودرو» و تهران را فتح خواهد کرد، تنها ممکن است به تخیل آدمهای مالیخولیایی و جنون گرفته و یا بنگی و مست خطور کند. حالا بفرمایید با کدام نشانه و دلیل می خواهید دیگران قبول کنند که شما دارای چنان تشکیلاتی در داخل هستید که «هروقت سوت زدید» همه کارها را رو به راه  و قیام راه خواهد انداخت تا شما و «مهر تابان آزادی» در هلهله «مردم مجاهد پرور» وارد تهران بشوید؟ از این گذشته در هر فرضی برای تغییر اوضاع و جمع کردن بساط رژیم در ایران با دخالت عامل خارجی، دیگر این شما نیستید که میز شرکت کنندگان در برنامه ریزی برای ساختار سیاسی آینده کشور را می چیند و در آن نخست وزیر و رئیس جمهور از پیش تعین شده اند، ارباب قدرت خواهند چید و شما چاره یی جز نشستن بر سر همان میز یا کنار کشیدن نخواهید داشت که در صورت دوم  اگر نخواهید به اقداماتی نظیر سلفیها و خرابکاری روی بیاورد که آن هم قبضه کردن قدرت را برای شما به ارمغان نخواهد آورد ناچارید به کار سیاسی – و اجتماعی روی بیاورید که در این هم مورد هم نوع رابطه شما با گروههای دیگر و انزوای شما در افکار عمومی و عقب ماندگی شما از تحولات جامعه ایران هیچ شانسی برای شما برای کسب موقعیتی نظیر انچه در آستانه 30 خرداد داشتید باقی نمی گذارد.   

آن چه که «می توان و باید » در فرصت باقی مانده انجام داد 

زمان با شتاب می گذارد من 5 سال پیش بود که در نامه یی 52 صفحه یی به جناب رجوی ضمن انتقاد از عملکرد های خود محوربینانه و پیمان شکنانه ایشان و ضایع کردن شورا، یاد آور شده بودم که ارتش آزادیبخش مقوله یی متعلق به گذشته است. سیاست درست آن بود که وقتی بغداد سقوط کرد، جناب ایشان در پیامی خطاب به هموطنان و خانواده شهدای مجاهدین با قبول تمامی مسئولیت هر آنچه انجام شده، انحلال ارتش آزادیبخش را اعلام می کرد و از و از آمریکا و مجامع بین المللی می خواست که حقوق مجاهدین را در عراق به عنوان پناهندگان سیاسی در آن کشور به رسمیت بشناسد. در آن صورت دیگر مساله خلع سلاح مجاهدین هم بی معنی می شد. آنها سلاحهایشان تحویل می داند و یک تشکیلات سیاسی می ماندند بعد هم البته باید به هر حال عراق را ترک می کردند. اکنون نیز هنوز کمی فرصت باقی است تا تصمیمی گرفته شود که اثرضربه حیثتی که در راه است - و اینبار تیر خلاصی به تتمه اعتبار جناب رجوی در بین هواداران و پیروانش خواهد بود-، کاهش یابد و برای ایشان در مقام «رهبری» فرجه بقا بخرد و آن این است که جناب رهبرعقیدتی و فرمانده کل ارتش آزادیبخش با قبول مسئولیت تام و تمام هر آنچه توسط مجاهدین و آن ارتش انجام شده است، انحلال ارتش را اعلام و از آمریکا و کشورهای غربی خواهان انتقال مجاهدین از عراق به آن کشورها به عنوان پناهنده سیاسی شود. در غیر این صورت وقتی که کمپ اشرف با تصمیم آمریکا و عراق تعطیل شد که این اتفاق بالاخره و به هر شکلی  خواهد  افتاد، و به زودی هم اتفاق خواهد افتاد، دیگر رهبری که یونیفورم های رنگ رنگ به تن ارتش تمام افسری خود کرده و قپه و درجه و مدال به آنها داده(*) و آنها را «اشرفی و اشرف نشان» کرده بود چه حرفی برای گفتن خواهد داشت؟  در آن صورت تنها کار مفیدی که رهبر متکبر خودشیفته می تواند برای مجاهدین زجر کشیده و برای حیثیت خودش بکند این خواهد بود که در پیامی خطاب به رزمندگان مجاهد و ارتش آزادی منحل شده توسط قدرتهای خارجی؛ به خانواده شهدا؛ و به مردم ایران از شهامتها و شهادتها، فداکاریها و بردباریها و سختکوشیهای رزمندگان قدر دانی بکند، و مسئولیت همه شکستها و ناکامیها را بعهده بگیرد و به خاطر شعار منحوس ایران رجوی- رجوی ایران که مردم ایران در آن نادیده گرفته شده و تحقیر شده اند ( و او به رغم تذکرهای مکرر دوستانش در شورا بیش از دو دهه به ترویج آن پافشاری کرد)  و به خاطر آن به شدت آزرده اند، از مردم ایران عذر خواهی بکند(این کار را باید خیلی قبل از این می کرد و به هرحال باید بکند) و بعد هم خودکشی بکند تا آنچه از سازمان مجاهدین مانده بتواند با گردن افراشته و روسفیدی در کنار سایر نیروهای اوپوزیسیون به تلاش برای یافتن راههای مناسب برانگیختن مردم علیه رژیم و سازمان دهی مبارزات آنان ادامه بدهد. چون به هرحال اگر تعطیلی اشرف و انتقال مجاهدین به رغم پافشاری جناب ایشان به ماندن در عراق و حفظ اشرف صورت بگیرید، دیگر رهبری «ذیصلاح» به کلی بی اعتبار و در عمل از صحنه به به بیرون پرت خواهد شد و هواداران و پیروانش هم از او روگردان خواهند شد. منی که دارم این سطور را می نویسم همان کسی هستم که یک سال بعد از فروع جاویدان حدود 50 روز در پایگاه اشرف بودم که بیش از یکماه آن در تابستان سپری شد. در آن زمان کم نبودند کسانی که هنوز زخمهای عملیات فروغ جاویدان را به تن داشتند. حاصل آن حضور 50 روزه گزارشی بود با عنوان «در جمع عاشقان» که با امضای « د. ناطقی» در ماهنامه شورا شماره 49 (مرداد و شهریور 68) منتشر شد. آنها – رزمندگان ارتش و اعضا و هواداران مجاهدین- نزدیک به سه دهه زندگی بسیار سخت و پر مشقت و پر از فشار روحی را که بخشی از آن به خاطر روشهای ارتجاعی اعمال شده از سوی رهبری مجاهدین برای کندوکاو در زوایای روح افراد بوده و بخشی به خاطر ندانم کاری در مدیریت و بخش دیگری هم مربوط به فشارهای خارج از سازمان بوده است، تحمل کرده اند. بخشی از روزه و سالهای سخت آنان در زمان تعقیت کشتار نیروهای سیاسی بعد از 30 خرداد سال 60 گذشته است. آنها از هیچ کوشش و فداکاری دریغ نکرده اند. من یقین دارم که خیلی از آنها از پوشیدن این یونیفورمهای رنگ و رنگ و « کارناوال ارتشی» راه انداختن منزجرند و به مسخرگی آن آگاهند(افسران نیروی دریایی تعلیم یافته در بیابانهای اشرف! وجهی از آن است)، اما این کارناوال انعکاس دهنده رویای رهبران و شیفتگی آنها به قدرت است و این امر به مصداق«وصف العیش نصف العیش» تمایلات قدرت پرستانه و دلبستگی آنها را به دنگ و فنگ تا حدودی ارضا می کند. تعطیل شدن اشرف آنها را از این عذاب که مثل گلادیاتورها نا چار به تحمل آن هستند نیز خلاص می کند.

مناسب ترین دیپلماسی که مقامات عراقی  می تواند بکار بگیرند این است که به دولت آمریکا برای انتقال مجاهدین به خارج از عراق فشار بیاورد. این تنها راهی است که دولت عراق می تواند هم خود را از فشارهای رژیم خلاص کند و هم وارد معامله ننگین بازگرداندن مجاهدین به ایران با رژیم آخوندی نشود. ایران و عراق دو کشور همسایه اند و به جای دیگری نمی توانند اسباب کشی کنند. مردم دو کشور در گذشته با رزیمهای دیکتاتوری مستقر در کشور خود مساله داشتند. آن رژیمها رفتند و عراق و ایران با مردمانشان برجا ماندند. مردم ایران هم اکنون با رژیم ارتجاعی جنایتکار و سرکویگر مستقر در کشور خود مساله دارند، این رژیم هم خواهد رفت، مجاهدین هر ایرادی که به آنها وارد باشد، جزو نیروهای و سازمانهای سیاسی مخالف این رژیم هستند که رژیم تعداد بسیاری از نفرات آن را یا اعدام کرده یا زیر شکنجه کشته است. شایسته مردم عراق نیست که رژیمی که بعد از صدام حسین مستبد وحشی روی کار آمده است، با وارد معامله شدن با رژیم برای باز گرداندن مجاهدین به ایران که هیچ تردیدی در خطرات و رفتار وحشیانه یی که در انتظار آنان در زندانهای ملایان خواهد بود نیست، لکه ننگینی در کارنامه خود در رابطه با مردم ایران ایجاد بکند. این غیر انسانی و غیر شرافتمدانه خواهد بود. آمریکا می تواند با هماهنگی با دوستان اروپایی خود به آسانی امکان انتقال آنها را از عراق به اروپا و آمریکا بدهد. این را هم باید اضافه کرد که خیلی از ساکنان اشرف از پناهندگان این کشورها بوده اند. در اطلاعیه اخیر وزارت خارجه آمریکا اشاره شده است که مساله خارج کردن مجاهدین از لیست سازمانهای تروریستی آمریکا می تواند مانع را از راه انتقال بخشی از مجاهدین به آمریکا بردارد و احتمالا  تصمیم در این مورد به عهده آقای بارک اوباما گذاشته خواهد شد که از 20 ژانویه ریاست جمهوری آمریکا را عهده دار می شود. انتقال مجاهدین از عراق به کشورهای اروپای غربی و آمریکا و اعطای موقعیت پناهندگی سیاسی به آنان بهترین راه حل برای تعطیل کمپ اشرف و پایان دادن به حضور مجاهدین در عراق است حضوری به خاطر جنگ ایران و عراق ممکن شد و اکنون مفید هیچ فایده یی برای مردم ایران در راه مبارزه شان بار ژیم نیست و ماندن مجاهدین  در آنجا جز تحمل شرایط سخت و هدف حملات ایذایی رژیم قرار گرفتن هیچ اثر و فایده یی در امر مبارزه برای سرنگونی رژیم ندارد. 

* - رژه در یونیفرمهای رنگارنگ ارتش تمام افسری همراه با مدال(زنان بیشتر دارند) و درجه

http://www.youtube.com/watch?v=70hyYYhsNng      -* 

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*انتخاباتی با بازندگان بزرگ و تصاویر ماندگار یک دیدار و سالهای سربی برای روحانی
*دیدار پُر برکت امیر تتلو با رئیسی
*طلبکاری در دو پیام پاسدار باقری «رئیس ستاد کل نیروهای مسلح»، و تودهنی به آن در رویدادها
*استفاده از سینما توسط فرومایگان برای توجیه جنایات رژیم در دهه ۶۰
*‏«گلاب زدن» گردانندگان رژیم به یاد و نام خمینی
*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن