واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
ایرج شكری

مسعود رجوی 17 روز بعد از کشتار اشرف و چند روز بعد از انتقال باقیمانده نفرات «فدایی اشرف» به لیبرتی، پیامی خطاب به «خلق قهرمان و در زنجیر، به موسسان چهارم ارتش آزادیبخش ملی، به نیروهای انقلاب دموکراتیک مردم ایران و به مجاهدین  و یاران اشرف نشان در سراسر جهان» فرستاد. امّا از پیامی به این «اهمیّت» از سوی «رهبر مقاومت»، که قاعدتا باید در بالای صفحه اول سایت رسمی سازمان مجاهدین و سایت «همبستگی ملی» وصل به آن، قرار بگیرد،در این دوپایگاه اطلاع رسانی مجاهدین اثر و خبری نبود و نگارنده این سطور در آرشیو پیامهای مسعود رجوی هم در هردو سایت یاد شده اثری از آن ندیدم. در حالی که فرمایشات طولانی و چند قسمتی مربوط به بحث های ماه رمضان ایشان چندی پیش از این رویداد ناگوار، در صفحه اول سایت مجاهدین و همبستگی قرار گرفته بود. 

پیام اخیر که از تلویزیون مجاهدین برای خلق قهرمان و مخاطبان تعیین شده ،پخش شده، به صورت ویدئو کلیپی است که با طبل و شیپور و صدای شلیک توپ (به نشانه رویدادی مبارک و مهم ) شروع می شود و البته طبق معمول قبل از آغاز پیام رهبر تاریخساز، سمفونی شماره 5 بتهون پخش می شود. علاوه بر پیام جناب ایشان که با صدای گوینده خوانده می شود، کلیپ مذکور با مطالبی از بحث هایی که در ماه رمضان سال جاری راه انداخت بوده (که در آنها صدای ایشان هم شنیده می شود)، و مطالبی که حضرتش قبلا بیان کرده بوده و نیز یادواره هایی از قربانیان جنایت اخیر رژیم و عواملش در اشرف، همراه است. شأن نزول این پیام هم چیزی جز این نیست که می خواسته با نوعی «تواضع» اعلام کند که خود ایشان عملیات نجات آن چهل و چند نفر باقیمانده در اشرف را هدایت می کرده(با تماس تلفنی) است و در ضمن رژیم دنبال او هم بوده است و نیز رفع هر نوع شک و شبهه خنثی کردن شایعاتی در مورد آسیب رسیدن به او در این رویداد، که پاسدار ابلهی مثل سلامی جانشین فرمانده کل سپاه، تمایل داشت به راه بیاندازد*. البته حالا با توجه به این که اسامی کشته شدگان معلوم است و ایشان بین آن نفرات باقی مانده هم نبوده است(اگر بوده آیا می شود تصور کرد که عراقیها بدون این که سرو صدای قضیه را در بیاورند، او را همراه بقیه سوار اتوبوس کرده و روانه لیبرتی کرده اند؟)، می توان مطمئن بود که ایشان اصلا  در عراق تشریف ندارند.

مسعود رجوی با گریز از واقعیت رکورد شکن و استعداد منحصر به فردی که در چرخاندن و وارونه کردند حقایق  و شکست های خود را پیروزی نشان دارد، در این پیام مثل تمام رویداد های فاجعه بار ناشی از تصمیمات غلط اش،این را هم به یک قله فتح تبدیل کرده و نتیجه گرفته است که :« اشرف حماسه ماندگار تاریخ ایران بود، اکنون اسطوره جاودانی تاریخ ایران و خلقهای جهان شد». یک مقدار هم شعار در مورد بر پا کردن هزار اشراف داده است که آن هم مثل بقیه توّهمات دیگر ناشی از خود محور بینی و جنگ خصوصی برای انحصار قدرت است. مثل ادعای «ارتش آزادیبخش با چنگ و دندان هم که شده رئیس جمهور برگزیده مقاومت را به پایتخت شیروخورشید خواهد برد». ایشان خودش را با توّهماتش تخدیر می کند و از همان عوالم فرمان هایی مثل تشکیل یکان های ارتش آزادیبخش در داخل را صادر می کند.  مسعود رجوی یک اسم «حماسی» هم برای این کشتار فجیع افراد بدون سلاح توسط جلادان عراقی و پاسداران رژیم گذاشته است.

قبلا روی فاجعه های دلخراش مرداد 88 و 19 فروردین 90، اسم « فروغ ایران» و «فروغ اشرف» را گذاشته بود، این یکی را هم «کهکشان اشرف» نامیده است. از فرمایشات این پیام و فرمایشات دیگر ایشان به روشنی می توان دریافت که مسعود رجوی تمام تلاش خود را برای هرچه بیشتر کش دادن و طولانی کردن حضور مجاهدین در اشرف و جلوگیری از برچیده شدن آن را بکار برده است و حفاظت از اموال هم، جز بهانه یی برای همین حضور بی خاصیت پر خطر نبود. به همین دلیل(کش دادن مساله اشرف و ممانعت از برچیده شدن آن)، مبلغ مورد مطالبه را که او چهار سال پیش، زمانی که من مقاله «من متهم می کنم» را در انتقاد از مواضع و تصمیمات منجر به رویدادهای مرداد 88 بود نوشتم،200 میلیون دلار ذکر کرده بود، از حدود دو سال پیش، این مبلغ دوبرابر و نیم افزایش یافته و شده 500 میلیون دلار.

ایشان از اشرف دست بردار نبود، چرا که اشرف را «دژ استراتژیک نبرد سرنگونی» و دژ استراتژیک مبارزات و مقاومت مردم ایران در برابر رژیم می دانست و بار مسئولیت بسیار سنگینی برای حفظ آن به هر قیمت، بر دوش مجاهدین مظلوم گذاشته بود که در این فرمایش بی ربط که «اگر اشرف بایستد، جهان در برابر رژیم خواهد ایستاد(یا بپا خواهد خواست)» متبلور بود. او در پیام 10دیماه 87 که بشدت علیه منتقدان سیاست ماندن در عراق خشم گرفته بود و الفاظ توهین آمیزی علیه آنان بکار گرفت، به صراحت تاکید  دوباره کرد که :« هيچ كس بيش از ما به خطراتي كه از هر سو ما را در بر گرفته احاطه و اشراف ندارد. اما عزم جزم كرده ايم تا اگر زمانه صد بار از اين هم خطيرتر و پر فتنه تر باشد، با تأسي به پيشواي آرماني مان، درسهاي جديدي از مقاومت و ايستادگي عرضه كنيم».

تنها 6 ماه بعد از این جوش خروش عقیدتی و آرمانی وقتی در ایران در اعتراض به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری خرداد 88 «جنبش سبز» با شعار «رای من کو» شروع شد و با کشته شدن ندا ( که اصلا نه انقلابی بود و نه حتی فعال سیاسی در حد بعضی از اعضای دفتر تحکیم وحدت، بلکه شهروندی بود که در تظاهرات آرام مردم در خیابان، مظلومانه کشته شد)، اعتراضات مردم ایران توجه و حمایت عظیم افکار عمومی در سطح جهان را به خود جلب کرد و ترانه ها برای آن خوانده شد و در ادامه اعتراضات انبوه توده مردم در خیابانها، شعار یاحسین – میرحسین طنین انداز شد و و اندکی بعد در روز عاشور( یک سال بعد از آن پیام تند و آرمانی و پر توهین مسعود رجوی) شعار «این لشکر حسین است / یاور میرحسین است» هم به آن اضافه شد، باز هم همگان از جمله محافل مطبوعاتی و موسسات  مطالعات و پژوهش های سیاسی و استراتژیک در سطح جهان و سفارتخانه های دائر در ایران به  روشنی دیدند که آنچه در واقعیت و در ایران جریان داشت، ارتباطی به «دژ استراتژیک» رهبر مقاومت و درسهای آرمانی او ( که کلا در دنیای ذهنی خودش بسر می برد) و رئیس جمهور برگزیده و مهرتابان ایشان،  ندارد. تلاش برای جلوگیری ورود نیروی های انتظامی عراق به اشرف در 6 مرداد88 که به قصد استقرار پاسگاه به آنجا رفته بودند، در بحبوحه اعتراضات و تظاهرات خیابانی در ایران و بعد از قتل نداد صورت گرفت. 

مجاهدین و رزمندگان مستقر در اشرف، در اجرای فرمان رهبر، جلو خودرو نیروهای سرکوبگر عراقی خوابیدند و جلوی بیل فولادی لودر ها قرار گرفتند و با دست خالی به رویارویی گرزهای تربیت شده عراقی رفتند که چماق و باتون را با تمام قوا و دودستی بر سر آنها می کوبیدند. اشرفیها از جانبازی کوتاهی نکردند، اما البته نتوانستند مانع اجرای تصیمیم دولت مالکی بشوند. حاصل آن تصمیم 12 کشته و بیش از پانصد مجروح و تحمل رنجِ اعتصاب غذای طولانی در گرمای تابستانی محل که  گاه از پنجاه درجه هم بالاتر می رود، برای اشرفی ها بود. اما مسعود رجوی دلخوش به این بود که بیش از سه هزار بار اسم اشرف در رسانه برده شده است(این را در پیامی که برای اشرفی های در روز دوم یا سوم بعد از آن درگیری فرستاده بود یاد آور شده بود) و اسم فروغ ایران را روی این ماجرا گذاشت و مریم رجوی هم در مراسمی در اورسورواز از آن به عنوان «فتح المبین» یاد کرد.

حتما در محاسبات «رهبر مقاومت» اینطور برآورد شده بود که با راه انداختن یک رویارویی خونین در برابر نیروهای عراقی می تواند اذهان و افکار عمومی در داخل را که در اعتراض به تقلب انتخاباتی برای کنار گذاشتن میرحسین موسوی به شکل شورشی واکنش نشان داده بود، به سوی اشرف جلب کند. البته مانع شدن از اجرای پیمان امنیتی آمریکا با دولت مالکی که طی آن حفاظت اشرف به دولت عراق(مالکی) سپرده شده بود، خیال خام دیگری بود که می توانست برای رهبر مقاومت، رویاروی با نیروهای عراقی و جلوگیری از استقرار پاسگاه در اشرف را به تاکتیک «یک تیر و دونشان» تبدیل کند. اما دیدیم  که نه در آن رویداد و نه در فاجعه 19 فرودین 90 با 37 کشته و بیش از سیصد مجروح و نه در این فاجعه تلخ و درد ناک، آن چه در آنجا راه انداختند، و آنچه در اشرف گذشت، ارتباطی با جامعه ایران برقرار نکرد. این بی ارتباطی دستگاه «رهبر مقاومت» با تحولات غافلگیر کنند داخل کشور، در انتخابات ریاست جمهوری رژیم در سال 88 به روشنی نمایان شده بود.

علت آن هم به نظر من انحراف مبارزه از مسیری که داشت، یعنی انحراف از مبارزه برای تحقق حقوق پایمال شده مردم و استقرار دموکراسی با سرنگون کردن رژیم، به مبارزه یی «خصوصی» برای  رهبری(یعنی انحصار قدرت) و بها ندادن به افکار عمومی ایرانیان که سالها بکارگرفتن شعارهای مهمل و انزجار برانگیز «بیّنه» آن است، و نیز تاثیر منفی پرخاشگریها نسبت به منتقدان طی سه دهه، است. با جمله پردازیها و تلاش برای مصادره شورش ها و اعتراضات خود انگیخته مردم، با «قیام آفرین» خواندن اشرفیان و «اشرف نشان» خواند جوانان و مردم معترض در تظاهرات، که «شیره یی» بود که رهبری مجاهدین به سرخودش و مجاهدین گرفتار در عراق می مالید، نمی شد مانع مشاهده این انزوای دردناک و غیرقابل پوشاندنی در نظرها شد. غرق شدن جناب ایشان و بانو مهرتابان آزادی، در عوالم خود و نشستن روی ابرهای اوهام و رویاهای خود و ره گمکردگی در مبارزه و عاشق و دیوانه جاذبه های قدرت شدن (و در حسرت آن دست به «خود ارضایی» با کارهای مسخره تشریفاتی زدن ، از جمله رژه «ارتش» راه انداختن در اشرف و برگزاری جشن سالگرد انتخاب مریم به عنوان رئیس جمهور و استخدام موتور سیکلت سوار برای اسکورت ماشین ایشان موقع رفتن به محل تجمع افراد گرد آوری شده در ویلپنت و کار بشدت مسخره اجرای صحنه شلیک توپهای دوقرن پیش با دو سیاهی لشکر ملبس به لباس سربازان همان دوران، موقع عبور «موکب مبارک» مهرتابان در مسیر ویلپنت همه از نشانه های خودارضایی این اشتیاق سوزان است)، از یک سو و تکبّر تغلیظ شده و خودشیفتگی شدید، که شعورشان را دچار اختلال کرده از سوی دیگر، عواملی بود که سبب شد که از زمان تحت حفاظت آمریکا قرار گرفتن به این سو، مسعود و مریم و دستگاه تبلیغاتی مجاهدین، گفتار و سیاستی نسبت به دولت مستقر در عراق پییش گرفتند که گویی اینها هم در آنجا حق سیاستگذاری دارند. گروهی پناهنده که حضورشان در عراق یادگار دوران صدام بود و برای نیروی بزرگ حاکمیت تازه برقرار شده نا مطلوب شمرده می شدند و دولت تازه مستقر اعلام کرده بود باید آنها عراق را ترک کنند، شروع کردند به تبلیغات و جهت گیرهایی برای از قدرت به زیرکشیدن دولتی که بر مهمترین تشکلهای سیاسی (گیریم دست پروده رژیم) عراق تکیه دارد.

خود رجوی چند بار چنین موضعگیری هایی داشته که یک مورد آن در کلیپ همین پیام هم تکرار شده و مریم رجوی هم دو سه سال پیش در پیامی به تظاهرات عراقیها، پایان پیامش را با تهدید به کیفر یافتن مالکی و آیه «و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون» تمام کرد. اصلا همین عنوان و تیتری که برای بحث های ماه رمضان 92 انتخاب کرده بودند و تعمد داشتند که اسم اشرف را هم در کنار لیبرتی بیاورند، خودش کاری تحریک آمیز بود، صرفنظر از حرفهای تحریک آمیز و تکرار و تاکید بر «بیا بیا» گفتن (من مقدار بسیار اندکی از آن صحبت های طولانی در کلیپی چند قسمتی را گوش کرده ام). حالا هم بعد از این فاجعه تلخ و درد ناک، مسعود رجوی به مجاهدین یاد آور می شود که:« حق دفاع از خود برای هر مجاهدی در برابر حمله و یورش دشمن در هرکجا، یک حق مشروع و قانونی است. از این حق مشروع در هر زمان و در هر مکان استفاده کنید » . چطوری با دست خالی در برابر مسلسل و گلوله از خود دفاع کنند؟ یا در لیبرتی چطور می توانند در برابر خمپاره اندازان و شلیک کاتیوشا و حمله های ایذایی و «بزن و درو» یی جیش المختار از خود دفاع کنند؟

کارنامه مسعود رجوی از زمان «حضور صوتی» اش از ژانویه 2007 تا به امروز را که نگاه و بررسی کنیم واقعا چه دست آوردی برای مجاهدین و مبارزه مردم در برابر رژیم داشته؟ جز تحصن های فرساینده و بی خاصیت برای مجاهدین، و آن دو رویداد خونین پیش از این کشتار دردک ناک آیا چیزی در آن دیده می شود؟. ایشان رجزخوانی ها بی پشتوانه کرده، بهای سنگین و خونینش را مجاهدین پرداخته اند. مساله خارج شدن از لیست تروریستی هم هیچ ارتباطی به کشتارهایی که از مجاهدین شد، ندارد. اگر سیاست رها کردن اشرف و ترک عراق هدف و درخواست رهبری مجاهدین قرار گرفته بود و روی آن پافشاری می شد، مجاهدین الان درچار چنین سرنوشت مبهم و دردناکی نبودند. این که رهبر مجاهدین دچار چه توّهمی در مورد سال 92 است و چه تصاویر هپروتی از اوهام خود به مریدان مظلوم ارائه داده و آنها را به 92 بار حاظر حاظر گفتن واداشته و بازهم از آنها تعهد کتبی وفاداری 92 گرفته است، ما نمی دانیم. قبلا از این هم در ماه رمضان همزمان با رویدادهای منجر به سقوط قذافی ایشان به شدت دچار توّهم شده و از همان عوالم، پیامی هم با عنوان «ارتش آزادیبخش پیروز شد فرستاد»**.

در آن زمان هم «صندوق صدق» برای مجاهدین راه انداخته بود و تعهدادتی را به گردن آنها گذاشته بود و بعدا به همان به عنوان تعهدات و خواست خود آنها استناد می کرد. به هرحال از نشانه هایی مثل همان 92 بار حاظر گفتن و یا رسما در مراسم تحویل سال نو از سوی رئیس جمهور منتخب ایشان سال 92 سال سرنگونی اعلام شدن(قبلا عناصر شناخته شده مجاهدین هم در برنامه تلویزیونی گلریزان از آن سخن گفته بودند)، نشان دهنده غیرعادی بودن وضع روحی و عمیق بودن توّهم این رهبران است و به همان نسبت رویارویی با واقعیت در پایان دوره یی که انتظار تحقق توّهماتشان را می کشند، برایشان پریشان کننده خواهنده بود. این همه خود محوربینی و این چنین واقعیت گریزی مسعود رجوی که با گذشت زمان حالت تشدید یابنده و وخیم تری پیدا کرده و می کند، خود نشانه اختلال شخصیتی و عدم تعادل رو به وخامت است. نشانه این اختلال شخصتی و عدم تعادل سالها قبل در آن زیارت مرقد امام حسین در سال 65 به نمایش گذاشته شده بود، وقتی که جناب ایشان در شور و احساس مذهبی غوطه ور شده بود و بعد از غلیان احساسات و اشک ریختن به خاطر قربانیان جنایات رژیم که لیست آن را به امام حسین تقدیم می کرد، سه بار «هل من ناصرا ینصرنی» گفت که بار سومش با غیظ و خشم غیر قابل انتظار و حالتی غیرعادی بود

***. رفتاری که در عین حال، نمایانگر ارزیابی غلط و توّهمی بود که ایشان در مورد خود و نقش خودش در نزد آن گروه از مردمی داشت که اعتقادات مذهبی سنتی داشتند و امام حسین و عاشورا تاثیرات و جای خاصی در ذهن و فرهنگشان داشت. طبعا کسی که دست به «انقلاب ایدئولوژیک» زده بود، انقلابی که جا انداختنش در سازمان، همراه با جلسات مرعوب کننده و انکیزیسیونی و له کردن شخصیت مریدان همراه بود، نمی توانست برای توده های مذهبی و «دیوانگان امام حسین» برانگیزاننده باشد، آن هم در حالی که بخش عظیم آن توده ها تحت تاثیر شرایط جنگ صدام و خمینی و تبلیغات گسترده رژیم در مورد جنگ با کفّار بعثی و بیرون آوردن کربلا از چنگ آنان و فتح قدس از راه کربلا بودند..

رهبر مجاهدین که سیاست های خود را با تعهد و امضا گرفتن از بدنه و اعضای تشکیلات به اجرا در می آورد و بعد در بالای منبر رفتن ها می گویید«خودتون تصمیم گرفتید» یا «شما به دشمن بیایبا گفتید»، حالا هم در یک سیاست و تصمیم فاجعه بار دیگر، اقدام به اعتصاب غذا در لیبرتی را، به عنوان سیاستی برای بازگرداندن 7 نفر ربوده شده از اشرف قرار داده است. فرق این ماجرا به ماجرای دستگیری گروهی از مجاهدین در رویداد مرداد 88 در این است که در آن ماجرا نیروهای دولتی با مجاهدین درگیر شده بودند و امکان حاشا و فرار از مسئولیت برای دولت مالکی وجود نداشت. به خاطر همین اعتصاب غذای طولانی(76 روز) که 6 روز اخر آن اعتصاب غذای خشک دستگیر شدگان بود و آنها را در آستانه مرگ قرار داده بود، دولت مالکی را واداشت تا مجاهدین در آستانه مرگ را آزاد کند. اما حال دولت عراق به کلی منکر اطلاع داشتن و دست داشتن در ماجرای کشتار اشرف است که به لحاظ جنایتکارانه بودنش و شرایطی که این اقدام داشته است با درگیرهای قبلی اشرف قابل مقایسه نیست و به روشنی جنایت علیه بشریت است و طبیعی است که بعد از این هم دولت مالکی به هیجوجه زیر بار پذیرفتن مسئولیتی در این ماجرا نخواهد رفت. برای رژیم و عواملش در عراق که آن جنایت را مرتکب شدند، مدت زمان تحقیقاتی که قرار است همین دولت مالکی بکند(و چگونه می توان انتظار داشت به جایی برسد)،فرصتی است که هرچه طولانی به تر بشود، مطلوب تر است. با توجه به شرایط نه تنها اعتصاب غذای ساکنان لیبرتی نمی تواند به عنوان وسیله فشار و حربه یی برای آزادی ربوده شدگان باشد، بلکه این اعتصاب غذا به عنوان عاملی که می تواند با طولانی شدن قربانیانی از مجاهدین بگیرید، حتما دلخواه رژیم و عوامل جنایتکارش است و حتما آن را نیز مثل همان کشتار «انتقام اللهی» نام خواهند گذاشت. بعد از آن همه روزهای تحصن برای حفاظت اشرف و لیبرتی که ماجرای کشتار اشرف را در پی داشت، حالا با این اعتصاب غذا در سال 92، در سال «سرنگونی» رژیم، سالی که شیخ حسن فریدون، چشم اندازی برای رفع تحریم ها و «تعامل» با غرب گشوده است، آیا جز کابوس چیز دیگری برای رهبران غرق در خود پرستی و فاقد شهامت اخلاقی پذیرفتن تقصیر و انتقاد از خود مجاهدین می توان در چشم انداز دید؟

اکنون چهار سال بعد از رویداد مرداد 88 و مقاله من متهم می کنم، من بازهم متهم می کنم مسعود و مریم رجوی را، که با ادعاهای بی ربطی مثل ماندن در عراق برای مبارزه با بنیاد گرایی یا مانع شدن از بلعیده شدن عراق توسط رژیم و یا ادعای های بی ربط به نقل از یکی از سران عشایر عراق که «نفس حضور مجاهدین در عراق ضربه به دشمن و روحیه و نشان دادن ره به دوست است»(در همین کلیپ پیام اخیر هم می شود شنید) و سرسری گرفتن خطراتی که مجاهدین را در عراق تهدید می کند، آنها را در تله عراق قرار دادند و به ویژه اصرار در باقی گذاشتن و نگهداشتن آن صد نفر در اشرف، و در عین حال ادامه حرفهای تحریک آمیز علیه دولت مالکی، زمینه را برای کشتار مجاهدین آماده نمودند. حالا مسعود رجوی باز هم برای رضایت خاطر مبارک خودش می تواند به «مؤسسان چهارم ارتش آزادیبخش» پیام بفرستد. جناب ایشان باید متوجه باشد حالا 65 سال دارد. بهتر است به جای ارضای خود خواهی و خود محوربینی، به رفتاری شایسته یک مبارز پیر و به نشان دادن عقلانیت و فرزانگی فکر کند. انتقاد از خود و قبول تقصیر و رها کردن اوهام تلاش برای انطباق مبارزه با شرایط، چیزی است که افکار عمومی از او انتظار دارد.

در پایان از آنجا که کارنامه «رهبر مقاومت» که  سمفونی شماره 5 بتهون شروع را برای آغاز فرمایشات سرنوشت ساز و دوران ساز خود انتخاب کرده اند،در 10 سال گذشته چیزی جز «تولید جنازه» از فرزندان مبارز و رنجیده مردم ایران درگیرهایی بی ثمر با رژیم عراق که می توانست قابل اجتناب باشد و هیچ ربطی هم به مبارزه برای سرنگونی رژیم ندارد، در بر نداشته است، سمفونی رقص مرده، یا رقص مرگ اثر آهنگساز فرانسوی سَن سائن برای آغاز فرمایشات ایشان مناسب تر به نظر می رسد****  

------------------------------------

: توضیحات

  *این را در اظهارات پاسدار سلامی ابله می شد دید. سلامی گاو سر و گاو شعور، که مثل سایر برادران خود و بنابر مذهب و ایمان خود و آموزشهای مراد و پیشوایشان خمینی، کشتار دگراندیشان را عمل به وظیفه شرعی می داند و با توّهشی که آموزشهای مکتبی نسبت به «کفّار و منافقین» به او می دهد، در حالی که از کشتار مجاهدین در اشرف از شادی در پوست گاوی خود نمی گنجید، در بزرگنمایی این «دستاورد بزرگ»، در هذیان گویی هایی در یک «گفتگوی خبری ویژه»، با اشاره به گذشت یک هفته از حادثه و عدم واکنش از سوی مسعود رجوی که او را «سرکرده این گروهک تروریست» نامید، اظهار داشت:« این عدم واکنش گمانه زنی هایی را رقم کرده که رجوی یا کشته شده یا آن قدر حماقت کرده و کادرهای اصلی را دستچین کرده[برای باقی گذاشتن در اشرف] که زیر فشارهای اعضای سازمان قادر به توجیه اشتباهش نیست و به سکوت روی آورده است. سکوت یا نشانه بهت و حیرت رجوی است یا هلاکت او چرا که منافقین امروز نیاز به دلجویی و بازیابی از سوی سرکرده شان دارند ولی این عملاً دیده نمی شود».این پاسدار خونخوار در توضیحات هذیان آلود خود علت «اهمیت راهبردی» کشتار مجاهدین را«تحت الحمایه آمریکا بودن منافقین» و استفاده آمریکا از آنان دانسته است. متن نوشتاری هذیان های این پاسدار در چند سایت رژیم با تیتر «احتمال کشته شدن مسعود رجوی» درج شده است. لینک زیر مربوط به یکی از آنهاست.

http://www.tasnimnews.com/Home/Single/135295

پیام مسعود رجوی به مناسبت سقوط رژیم قذّافی: **

http://iradj-shokri.blogspot.fr/2011/08/blog-post_28.html

   مسعود رجوی زیارت مدفن امام حسین ***

http://www.youtube.com/watch?v=ZP8heMNo5-4

****رقص مرده یا رقص مرگ(دانس مَکبر). این اثر در سال 1974 به روی شعری ساخته شده است. ویدئویی از اجرای با کلام آن نیز در زیر آمده است.

 Camille Saint-Saëns) 1835 -  1921(  Danse macabre, poème symphonique, op 40.  (1874) (d'après un poème de Henri Cazalis, connu sous le pseudonyme de Jean Lahor)

: قسمت آغاز دانس مَکبر بدون کلام همراه با تصاویر متحرک

http://www.youtube.com/watch?v=EcOZmtbLRP0

با کلام(شعر):

http://www.youtube.com/watch?v=rL0oumU3kPo

 

۱۳ مهر ۱۳۹۲ - ۵ اکتبر ۲۰۱۳

http://iradj-shokri.blogspot.fr/

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*انتخاباتی با بازندگان بزرگ و تصاویر ماندگار یک دیدار و سالهای سربی برای روحانی
*دیدار پُر برکت امیر تتلو با رئیسی
*طلبکاری در دو پیام پاسدار باقری «رئیس ستاد کل نیروهای مسلح»، و تودهنی به آن در رویدادها
*استفاده از سینما توسط فرومایگان برای توجیه جنایات رژیم در دهه ۶۰
*‏«گلاب زدن» گردانندگان رژیم به یاد و نام خمینی
*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن