خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
ایرج شكری

 دو سال پیش بعد از این که نیروهای سرکویگر عراقی اقدام به مسدود کردن ورودی اشرف کرده و مجاهدین معترض را مورد ضرب شتم قرار دادند من در 29 فرودین 88 در مطلبی با عنوان درخواستی برای مساله یی انسانی، و ضمن بررسی وضعیت مجاهدین و عملکرد و ارزیابیهای غلط رهبری مجاهدین، از سازمانها و گروههای ایوزیسیون و از کنشگران سیاسی و فعالان حقوق بشر در خارج کشور خواسته بودم که بشکل منفرد یا گروهی نامه هایی برای رئیس جمهور آمریکا و روسای جمهور یا نخست وزیران کشورهای اروپایی بفرستند و ضمن یاد آوری درنده خویی رژیم آخوندی و فشارها و تهدیداتی که متوجه مجاهدین مستقر در اشرف است، پذیرفته شدن آنها را به عنوان پناهنده و انتقال آنان را از عراق به کشورهای اروپایی و آمریکا و کانادا خواستار شوند. من در آن مطب از جمله این سوال را مطرح کردم که «حالا یکبار دیگر باز هم این مساله مطرح می شود که آیا رهبری مجاهدین با پیش گرفتن واقعیت گریزی و خود محور بینیِ تباه کننده و عظمت طلبیها و رجز خوانیهای پوچ، خود به دست خود تشکیلات و نفرات خود را به فاجعه فرور نبرده و نمی برد؟ »* در این دو سال تهدیدات و فشارعراقیها به مرور بیشتر شده است و دو مورد با درنده خویی بسیار همراه بوده که یکی در تیرماه 88 و یکی همین چند روز پیش بود. به راستی کدام عامل نقش تعیین کننده در کشته شدن آن 12 نفر در رویا رویی با نیروهای عراقی در اشرف در تیرماه 88 و این سی و چند کشته از مجاهدین در یورش نیروهای عراق به اشرف دارد؟ درنده خویی رژیم آخوندی و دست پروردگانش از قبیل مالکی در عراق که عامل شناخته شده و غیر قابل تغییری است، یا پافشاری رهبر مجاهدین بر ماندن در عراق؟ اگر رهبری مجاهدین به جای برگزیدن خط ماندن در عراق و در توّهمات ناشی از خود محور بینی ، اشرف را دژ استراتژیک مقاومت تعیین کردن ... ، سیاست خارج شدن از عراق و در خواست انتقال به کشورهای اروپایی را بر می گزید و بر آن پافشاری می کرد، آیا رژیم می توانست سیاستی درست برعکس سیاست کنونی برگزیند و مثلا با ادعای اینکه مجاهدین پاسدار و آیت الله کشته اند باید به ایران برگردانده شوند یا با پرونده هایی که برای مجاهدین ساخته و به عراق می داد اصرار بورزد که آنان باید در عراق نگهداشته شوند و در آنجا محاکمه و زندانی شوند و مالکی را مامور ممنوع الخروج کردن و در حصار نگهه داشتن آنان و بعد مامور یورشهایی از نوع یورش 19 فروردین به مجاهدین بکند؟ همه شرایط و شواهد گویای این حقیقت است که رژیم نمی توانست چنان سیاستی را برگزیند و به فرض اگر هم بر می گزید مالکی نمی توانست در اجرای آن دست به کارهایی بزند که امروز به بهانه بیرون راندن مجاهدین از عراق این کار ها را می کند. به علاوه هرنوع تهدیدی علیه مجاهدین، که تقاضای انتقال از عراق را- به دلیل تهدیدات و نا امنی و فشارهایی که برآنها وارد می شد- داشتند، سبب تقویت موقعیت و برحق بودن خواستشان و تسریع در عملی شدن آن می شد. اما رهبری مجاهدین پا در یک کفش کرده که می خواهد در عراق بماند. قبلا که از جنبش اعتراضی گسترده در داخل خبری نبود، استدلال می کردند در عراق می مانند که جلو صدور بنیاد گرایی از سوی رژیم را بگیرند! و نگذارند رژیم عراق را ببلعد! حالا، بعد از پیدایش جنبشی که با شعار رای من کو  شروع شد، چیزی که رهبری مجاهدین به کلی حاظر به دیدن آن نبود، خود را محور و مرکز الهام دهنده جنبش  و حرکتی می دانند که در داخل جریان دارد و با این ارزیابی «قیام آفرین» نامیدن مجاهدین مستقر در اشرف ، برای ماندن در اشرف پافشاری می کند و اصرار دارد که آمریکا یا سازمان ملل حفاظت اشرف را به عهده بگیرد. بعد از آن هزینه سنگین مالی از سوی آمریکا در عراق برای برانداختن صدام حسین و استقرار رژیم دیگری در آنجا که امروز شاید از هزار میلیارد دلار گذشته باشد و بعد از چند هزار کشته دادن در عراق برای تثیبت اوضاع و نظام سیاسی جدید، رهبری مجاهدین می خواهد که آمریکا به خاطر مجاهدین که هنوز هم آنها را در لیست تروریستی دارد، بیاید کاری بکند که دولت کنونی عراق، خواهان آن نیست. طبعا تحمیل چنین امری بعد از آنکه آمریکا طی قرار دادی با دولت عراق حفاظت از اشرف را هم به آن واگذار کرده است، زدن زیرآب اعمال حاکمیت آن است و آمریکا چنین کاری نخواهد کرد.

واقعیت گریزی، رجز خوانی و پا رو دم سگ گذاشتن

اما اصرار به ماندن در عراق همراه  است با رفتاری از سوی رهبری مجاهدین که دور از خویشتنداری و رفتاری نامناسب است و هیچ توضیحی جز واقعیت گریزی ناشی از فردیت و خودخواهی خردسوز و تباه کننده رهبری مجاهدین بر آن نمی توان یافت و این رفتار که پرخاش به مالکی و آن یکی دارو دسته نمک پروده رژیم (حکیم) است مجاهدین را به گروهی تبدیل کرده است که در خانه کسی مستقر شوند و اما صاحبخانه را آدم حساب نکنند و فحش هم نثارش بکنند که چرا مثلا با عناصر ناباب بده –بستان دارد. این «صاحبخانه» ها کسانی هستند که مجاهدین را متهم به شرکت در سرکوب شیعیان(که حاکمان کنونی از میان آنها هستند) در دوران صدام حسین می کنند.  نمونه این رفتار را که مثل «پا رو دم سگ گذاشتن» است هم شخص مسعود رجوی هم «رئیس جمهور برگزیده مقاومت، مهر تابان آزادی» در موارد متعدد نه تنها در موضعگیری در برابر اظهارات دارو داسته مالکی در رابطه با مجاهدین کرده اند بلکه در مورد انتخابات آن کشور  و مسائل داخلی هم کرده اند. به طور نمونه جناب مسعود رجوی بعد از روشن شدن نتیجه انتخابات پارلمانی گذشته که در آن ائتلاف العراقیه به رهبری ایاد علاوی با بدست آوردن 91 کرسی (تنها2 کرسی بیشتر) از مالکی  جلو افتاد با شادی و «شور و فتور» در سخنانی در فروردین سال گذشته برای مجاهدین اشرف با جمله «مالکی جزغاله شد» به این مساله پرداخت و یاد آور شد که :«یکی از شیوخ که عمدا اسمش را نمی برم» گفته است که بازنده شدن مالکی به خاطر موضعگیری های مجاهدین در برابر او بوده است(نقل به مضمون). در حالی که در انتخابات اکثریت مطلق  به هیچ گروهی تعلق نیافته بود که بتواند مستقلا دولت تشکیل بده و مالکی در هر حال یک پای دولت ائتلافی بود. خلاصه آن که بعد از چند ماه بلاتکلیفی که طی آن البته همچنان مالکی نخست وزیر کشور بود، سه جریان عمده به رهبری مالکی و علاوی و جعفری به تفاهم دست یافتند و دولت ائتلافی کنونی تشکیل شد که معاون نخست وزیر آن صالح مطلک از ائتلاف العراقیه است که دستگاه رهبری مجاهدین خیلی آن را حلوا حلوا می کرد و طنز تلخ قضیه اینجاست که این معاون نخست وزیر حتی در حد برچیدن بلندگوهای اطراف اشرف که از طرف رژیم برای خرد کردن اعصاب و فشار روانی به مجاهدین با پخش مارش و شعار و نصب شده است، قدمی بر نداشت.  یا مثلا نگاه کنید به موضعگیری «رئیس جمهور برگزیده مقاومت»علیه مالکی در واکنش به تظاهرات عراقیها در اعتراض به نارسائیها که توسط مالکی سرکوب شد، واقعأ حیرت انگیز است.ایشان در این پیام که در سایت همبستگی ملی و مجاهدین در تاریخ ششم اسفند درج شد، نوید و مژده داد که دوران دیکتاتوری در عراق سر آمده است و یا د آور شد که«دیکتاتور عراق از شب گذشته با همان الگوی قذافی به تهدید و تیغ کشی و لجن پراکنی علنی  علیه  مردم آزاده و حق طلب عراق  برخاست و همان شیوه های خامنه ای و گماشته هزار تیر او  احمدی نژاد را برای ممانعت از شکل گیری تظاهرات مردم عراق به کار گرفت...».بعد هم اعلامیه اش با آیه«وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ » تمام کرده بود. محکوم کردن نقض حقوق شهروندان و بکارگرفتن خشونت علیه آنان می تواند به عنوان یک واکنش، عادی تلقی شود و چندان حساسیتی بر نیانگیزد ، اما سرکار خانم از موضع یک «صاحب نفع» و سخنگوی یک گروه که خواهان کله پا کردن مالکی است، وارد صحنه شده است.مسعود رجوی هم در این مورد با همین جبهه گیر، برای مجاهدین مستقر در اشرف سخنرانی کرد. طبیعی است که دستگاه ولایت فقیه همه این حرفها و موضعگیرها را مونیتور می کند و از آن برای پیشبرد اهداف خود علیه مجاهدین با بکار گرفتن دستگاه دولت مالکی و «اختیارات قانونی» او، و هم افسار گسیختگی غیر قانونی او استفاده می کند و روشن است که بهای این روش و رفتار نسنجیده را، مجاهدین مستقر در اشراف با تحمل تشدید انواع آزار و اذیت از سوی دولت مالکی می پردازند.  

در یکی از آخرین موضع گیری های جناب مسعود رجوی در سال قبل، در 18 دیماه،  در پی سنگ پرانی متقابل اجیرشدگان عراقی به ساکنان اشرف و از آنسو به طرف اینان که منجر به زخمی شدن 175 تن از مجاهدین شد که نزدیک به نیمی از آنان زنان مجاهد بودند، ایشان ضمن تبریک پیروز بزرگ! «اشرفیها» بر مهاجمان، با ردیف کردن نمونه هایی از اطلاعیه ها و بیانیه های صد من یک غاز پارلمانهای غربی و اظهار نظر های این یا آن مقام سابق آمریکا، به رژیم و به عراق  خط و نشان کشیدن  و تاکید کرد که «تکرار می‌کنیم که مجاهدان آزادی‌ستان اشرف بر حقوق خلق خود تا آخرین نفس استوارند و بر احقاق حقوق خود طبق قطعنامه پارلمان اروپا به هر قیمت و با تمام توش و توان پای می‌فشارند». معنی این حرف در عمل، چیز جز فرمان ایستادن و مقاومت تا آخرین نفس برای ماندن در اشرف و در اختیار داشتن آن نبود که جناب رجوی حتی با «بیا بیا» گفتن، دشمن را به حمله ورشدن تحریک می کرد. معنی ایستادگی هم یعنی اتفاقاتی نظیر آنچه در تیرماه سال 88 اتفاق افتاد و آنچه که در 19 فروردین اتفاق افتاد.

نداشتن شهامت اخلاقی برای پذیرفتن اشتباه و شکست دلیل ماندن در اشرف

برای خیلیها از جمله سازمانهای سیاسی که در محکوم کردن جنایت عراقیها علیه مجاهدین مستقر در اشرف اطلاعیه دادند، مبهم است که چرا رهبری مجاهدین این همه اصرار در ماندن در اشرف دارد و چرا رهبری مجاهدین اینطور آن سه هزار و چهارصد یا پانصد نفر را در تله مرگ نگاه داشته است؟ چه نفعی در این بازی مرگبار دارد که نه تنها تاثیر مثبتی در روند مبارزات مردم با آخوندها ندارد بلکه بی تردید مردم ایران و به ویژه نسل جوان آگاه و دانشجویان را به خاطر این سیاست نابخردانه از رهبری مجاهدین منزجر می کند ؟ پاسخ این سوال اگر به عملکرد سی ساله گذشته رهبری مجاهدین نگاه کنیم و روی شخصیت جناب مسعود رجوی اندکی شناخت داشته باشیم روشن است. مسعود رجوی رهبری است که تمام محاسبات استراتژیکش اشتباه و غلط از کار در آمده است و این اشتباه محاسبات البته به بهای بسیار گزاف شهادتها و شکنجه های مجاهدین که در آزادی هم زندگی سخت و توانفرسای مبارزاتی داشته اند و دارند تمام شده است. ایشان همیشه به جای نقد و بررسی واقعگرایانه از اشتباهات خود به اقداماتی که کرده و تصمیم هایی که گرفته است، رنگ عقیدتی – میهنی و انقلابی زده که هرگونه شک و تردیدی در مورد آن در قاموس ایدئولوژیی که واضع آن خودش بوده است، مفهومی جز «بریدگی» نداشته است. این گریز از پذیرش اشتباه محاسبه، در سرفصل فرا رسیدن آن ضرب العجلی که برای سرنگونی کوتاه مدت رژیم تعیین شده بود، با شعبده انقلاب ایدئولوژیک و بیعت گرفتن کتبی از تک تک مجاهدین که امامت مسعود را می پذیرفتند و به حقیر بودن خود در برابر عظمت رهبر و «فدا»یی که او کرده بود اعتراف می کردند و قول می دادند مطیع و محض  و در رکاب رهبر باشند، صورت گرفت. رویدادی که منشأ چرخشی در سازمان مجاهدین شد که روز به روز آنرا در لاک خود فرو برد رهبر در «دژ» تکبر و خود بزرگ بینی و تفرعنی قرار گرفت که هر انتقادی به آن با توپ و تیر پرخشاگری پاسخ گفته می شد. این رویداد ضربه سنگینی به شورای ملی مقاومت بود که هیچگاه نتوانست از سیاهی سایه آن خلاص شود. خلاصه کنم علت این پافشاری برای ماندن در عراق این است که از آنجا مسعود رجوی حاضر به پذیرش اشتباه و انتقاد از خود نیست(فراموش نکنیم که او بعد از انقلاب ایدئولوؤیک در جایگاهی قرار گرفته که امام در مذهب شیعه دارد و غیر قابل انتقاد از سوی پیروان است یعنی چیزی مثل امام معصوم است) و از آنجا که بیست سال بعد از پایان جنگ ایران وعراق و 8 سال بعد از سقوط رژیم صدام حسین و خلع سلاح مجاهدین هنوز دم از سرنگونی رژیم توسط «ارتش آزادیبخش» می زند، پذیرفتن خروج مجاهدین ساکن اشرف از عراق، پایان سیر و سیاهت در دنیای توّهمات و پایان ادعای سرنگونی رژیم با ارتش آزادیبحش است.  چون با خارج شدن مجاهدین از اشرف و از عراق دیگر واقعیت جغرافیایی اجازه فرو رفتن در توّهم و تصویر سازی های خیالی و غرق شدن در«زیبایی» آن را نمی دهد. حتی اگر بشود همه مجاهدین مستقر در اشرف را در خارج در استادیومی جمع کرد و با پوشاندن یونیفورمهای رنگارنگ و پر مدال، یک رژه راه انداخت. دیگر بعد از بیش بیست سال پس از پایان جنگ رژیم خمینی با عراق و 8 سال بعد از سقوط رژیم صدام حسین، بعد از بیش بیست سال فرار از واقعیت، باید پذیرفت که استراتژی ارتش آزادیبخش شکست خورده است و این چیزی است مسعود رجوی حاضر نیست به آن تن بدهد و بهای سنگین این این واقعیت گریزی و نبود شهامت اخلاقی پذیرفتن اشتباه و خطا را مجاهدین مستقر در اشرف به تحمل رویدادهای مصیبت بار می دهند. این علت اصلی است. دلیل دیگر ماندن که در خدمت خود محوربینی و ارضای فردیت تباه کننده و خرد سوزی قرار می گیرد که دائم در حال گریز از واقعیت است این است که با ماندن در اشرف و به عنوان موضوع دعوایی، بین عراق و آمریکا و رژیم مطرح شدن، خاطر مبارک رهبر از این که اراده ایشان در بازی قدرت دخیل است و ایشان با گروه تحت امری که در اشرف دارد مساله اصلی به عنوان اپوزیسیون رژیم است ارضا می شود و اگر بتوانند اشرف را از زیر نظارت عراق خارج بکنند و مثلا  تحت نظارت سازمان ملل قرار بگیرد، دیگر رهبری مجاهدین از آن فتح الفتوحی ارائه خواهد کرد که در تاریخ جهان سابقه نداشته است و برای توصیفش ترانه ها ساخته خواهد شد و شعرها سروده خواهد شد و... حالا این که ماندن در اشرف، چه ربطی به مبارزات مردم بار رژیم دارد(اعتراضات بعد از انتخابات و شعارهای آن نشان داد مردم راه دیگری می روند و ارتباطی با  اشرف نشان ندارند) این را ما نمی دانیم همین که رهبری مجاهدین گفته اشرف دژ استراتژیک مبارزه با رژیم است همه باید بپذیرند و خفه شوند و الا «دم و دنبالچه» رژیمند.

نکاتی از در مورد سخنان مریم رجوی و دکتر هزارخانی

در اینجا لازم است به آخرین سخنان «مهر تابان آزادی» خانم مریم رجوی در مراسم بزرگداشت شهدای 19 فروردین اشرف و نیز سخنانی از دکتر هزار خانی در این مراسم که با دو روز تاخیر در سایت همبستگی درج شد اشاره بکنم.  خانم رجوی ضمن تجلیل از شهدای جنایت عراقیها و رژیم، و تعبیر و تشبیه عاشورایی از آنچه اتفاق افتاده است؛ باز هم ادعای این که آنچه اتفاق افتاده فتج مبین بوده است را تکرار کرد و با خشم بسیار به این سوال هم که چرا مجاهدین برخلاف مخالفت دولت مالکی اصرار به ماندن دارد، پرداخته و گفته است :«  در مورد این‌که رژیم و دم و دنبالچه‌های آن ایراد می‌گیرند که چرا مجاهدین برخلاف خواست دولت دست‌نشانده عراق در آن‌جا مانده‌اند و این نقض حاکمیت این دولت است، باید در این‌باره هم بگویم که : اولا این حرف سرپوش سرقت حاکمیت عراق توسط رژیم آخوندهاست. ثانیا...»ایشان در ثانیا به حقوق تاکید شده ساکنان اشرف در کنوانسیونها و بیانیه های پارلمانی و... پرداخته و بعد گفته استثالثاً ـ بااین‌همه، از روز اول در اشرف به جانشین نیروهای چندملیتی و نمایندگان دولت و سفارت آمریکا گفتند 2روز قبل از حمله هم به سازمان ملل و آمریکاییها گفتند؛ که ما اصراری در ماندن در عراق نداریم و همین الآن می‌تواند هواپیما بیاورد و همه ساکنان اشرف را به آمریکا که سلاحهایشان را گرفته و یا به اروپا بیاورند. هزینه هواپیما را هم خودمان می‌دهیم. اما تا همین الآن حتی یک بیمار را هم نتوانسته‌اند منتقل کند».سوال اینجاست که اگر واقعا چنین است، پس چرا در درخواستهای رسمی شما، در آنجا که در جلسات گروههای پارلمانی شرکت می کنید، یا در بیانیه ها و  اطلاعیه ها اصلا چنین حرفی نیست اما این همه پافشاری برای تحت حفاظت آمریکا یا سازمان ملل قرار گرفتن اشرف و پافشاری بر ماندن در اشرف را در همه اطلاعیه ها و سخنان شما می شود دید؟

نکته یی که مربوط به سخنان آقای دکتر هزارخانی بود این است که ایشان در پایان سخنان خود نتیجه گرفته است که :«اشرفی ها تا به حال خودشان اصرار داشتند در شهری که با دستهای خودشان ساخته اند، بمانند. از این پس، اما، ولو به هر دلیل نخواهند، مجبورند آن جا بمانند و از شهرشان دفاع کنند، زیرا نوری مالکی و گله مزدورانش، به نیابت از جانب خامنه ای آنها را در همان جا به جنگ طلبیده اند. این همان موقعیت تازه یی است که جنایت اخیر مالکی و مزدورانش ایجاد کرده و به ضرورت یک بعد عراقی به مبارزه اشرفیها می دهد. تفصیلش باشد برای بعد» من نمی دانم تفصیل بعدی این «مجبور بودن» به ماندن در عراق چه می تواند باشد، برعکس معتقدم حالا که مالکی و مزدورانش «به نیابت از جانب خامنه ای» وارد جنگ با مجاهدین شده است، با توجه به این که مالکی مورد حمایت آمریکاست و آمریکا با خامنه ای درغنی سازی اتمی  و سیاست های خاورمیانه ای وی در لبنان و در فلسطین واقعا تضاد منافع دارد، این «بعد عراقی مبارزه اشرفی ها»، یعنی دادن فرصت به ولی فقیه سود مضاعف در سرکوبی مجاهدین ببرد. یعنی در حالی که مالکیِ مورد حمایت آمریکا به نیابت از خامنه ای که دائما نعره هاه ضد آمریکایی می کشد و خودی های منتقد را هم به اتهام جهت گیری به نفع آمریکا و همسویی با آمریکا سرکوب می کند، مجاهدین را به گلوله ببندد بدون این که پای خودش در مسأله، گیر باشد. روشن است که نتیجه کار درصحنه شطرنج سیاسی به نفع خامنه ای است که کنار صحنه است و از شمارش جنازه مجاهدین و سر و دست شکسته دیدن آنان لذت می برد، بدون این که هزینه سیاسی برای آن بپردازد. انتقادات محافل بین المللی همه به سوی دولت مالکی که تحت حمایت آمریکاست جاری خواهد شد و از این بابت گزندی بمالکی نخواهد رسید. یا به این زودیها مشکلی برای او پیش نخواهد آمد. پس سیاست درست در برابر چنین موقعیتی، ندادن فرصت به مالکی برای حمله به مجاهدین و کشتن و زجر کش کردن آنان است و این کار تنها با انتقال از عراق ممکن است. دیدیم که باز هم همه آنچه از حمایتهای پارلمانی و حمایت شیوخ و عراقی و امضای پنج میلون و دویست هزار نفری مردم عراق، رهبری مجاهدین به عنوان پشتوانه عظیمی برای خودش تلقی می کرد و با تکیه بر آن رجز می خواند کمترین کمی در پیشگری این فاجعه یا در زمان جریان آن به مجاهدین مظلوم گرفتار در «دژ» فردیت رهبری نکرد.  تهدیدات ممکن است بسیار بیشتر از آنچه تابه حال بوده بشود و مثلا به بهانه جستجوی کسانی از چهره های قدیمی مجاهدین که برای آنها در دستگاه قضایی عراق پرونده سازی شده، به اشرف یوروش ببرند، شاید خبر مربوط به نصب دیوارهای پیش ساخته در چند خیابان اشرف و مصدود کردن آنها که دیروز 24 فروردین که خبر آن در سایت مجاهدین و همبستگی ملی درج شد، هم چنان که در خبر مذکور اشاره شده نشانه نیات شوم دیگر مالکی ومقدمه یی برای یورشهای بعدی و تسهیل کنترل محل باشد. آمریکا تا به حال در واکنش به ددمنشی های دولت عراق، تنها به اظهار نگرانی بسنده کرده است.  رویداد اخیر که حتی گفته می شود با چراغ سبز آمریکا صورت گرفته است. رهبری مجاهدین متوجه نیست که هم خواهان برافتادن مالکی در عراق بودن و هم خواهان برخورداری از حمایت و حفاظت آمریکا برای ماندن در عراق بودن، تناقصی است که با موقعیت بسیار ضعیف و نامحوس مجاهدین در داخل کشور، که در تحولات داخل از بعد از انتخابات تا همین بهمن گذشته و در تظاهرات 25 بهمن که به درخواست موسوی و کروبی برگزارشد، به روشنی در برابر چشم همه ناظران به نمایش در آمده است، نمی تواند به نفع مجاهدین حل شود.

یک نکته دیگر هم در حرفهای خانم رجوی در بزرگداشت مجاهدین شهید بود و آن این که ایشان  اشاره داشت به تماس مسعود رجوی قبل و بعد از عید با مجاهدین مستقر در اشرف. این در حالی است که ما نه از جناب «رهبر مقاومت» پیام تبریک سال نو دیدیم، نه تا امروز 25 فروردین با همه آنچه بر مجاهدین مستقر در اشرف رفته است پیامی از سوی او در این زمینه دیده و شنیده شده است. به نظر می رسد که رهبر مقاومت به کلی از مردم ایران و افکارعمومی رویگردان شده است. امید که موردی پیدا بشود که ایشان باز هم با پیام و نوید و تبریک پیروزی بزرگ و استراتژیک  به اشرفیان، اعلام حضور بکند.

در پایان با توجه به نقطه نظرها و ملاحظاتی که به «زبان بچه آدم» بیان کردم، تاکید می کنم که درخواست انتقال از عراق باید درصدر خواسته های خانم رجوی که اکنون نقش سخنگوی مجاهدین و شورا را توأمان دارد، قرار بگیرد و باید در این زمینه به فعالیت بپردازد. دولت عراق اصرار دارد تاپان سال جاری میلادی که پایان حضور نیروهای آمریکایی در عراق هم هست، مجاهدین باید عراق را ترک کنند، از طرفی بنا بر آنچه رادیو فردا روز 24 فروردین گزاش داد، آمریکا به عراق اطلاع داده است که آماده همکاری با عراق برای انتقال مجاهدین است. اگر درخواست انتقال از عراق در صدر خواسته های خانم رجوی و مسعود رجوی«رهبر مقاومت» قرار نگیرد و فعالیت فشرده یی را برای تحقق آن شروع نکنند و هم چنان بر ماندن در اشرف پافشاری بکنند و باز هم به نیروهای مالکی «بیا بیا» بگویند و مجاهدین را با دست خالی جلو زره پوش و نفربر و بیل لودر و خوابیدن زیر چرخ خودروها و به رویا رویی با گرازهای تعلیم یافته مسلح یا چماقدار عراقی بفرستند، مسؤلیت سنگینی در رویدادهای ناگوار احتمالی آینده به عهده آنان خواهد بود.

 

 

منابع و توضیحات:

http://iradj-shokri.blogspot.com/2009/04/blog-post_18.html

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن