سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
ایرج شكری

خبر دستور العمل شفاهی گماشته خامنه ای بر ریاست «صداو سیمای جمهوری اسلامی» بر ممنوعیت نشان دادن تصاویر و گزارشهای تصویری رویدادهای انقلاب سال 57 که «جنبه   تحریک عمومی دارد» از جمله تصاویر شهدای انقلاب ، تصاویر خون ریخته شده به روی زمین و دست های خونین مردم ، تصاویر حمله، تخریب، آتش سوزی، مبارزه های خیابانی و مقابله با نیروهای گارد [شاهنشاهی]، شعارنویسی، برعکس گرفتن عکس‌ها، سنگربندی وسط خیابان ها، ساخت کوکتل مولوتوف، حضور زنان و مردان در کنار یکدیگر در تظاهرات (1)و پخش برخی شعارهای معروف آن زمان، در شبکه های داخلی و برونمرزی صدا و سیمای رژیم، به این معنی است که خود اینان می دانند که خشم امروز مردم از این رژیم برحق است و انقلابی که مردم  برای برافکندن سلطنتاستبدای براه انداختند و با دست خالی به مقابله با مسلسل و تانک رفتند برای آن نبود که سلطنت دیگری و رژیم سرکوبگر دیگری بر ایران و بر سرنوشت آنان حاکم شود. اینها اگر انقلاب مردم را بالا نکشیده بودند، چرا باید از نشان دادن آن تصاویر وحشت می کردند؟ این ممنوعیت خود سندی است بر ملاخور شدن انقلاب سال 57 ایران توسط خمینی پلید و یاران آخوند و غیر آخوندش. این تصمیم همچنین نشان دهنده ترس رژیم از راه افتادن دوباره بهمنی از آتش و دود و خشم و خروش مردم است که در سال 57 آتش به نظام ستمشاهی افکند و محمد رضا شاه متکبر خود شیفته را که با ایجاد رعب توسط دستگاه جهنمی و مخوف– ساواک- و با تکیه بر ارتش، ارتشی که نقش و وطیفه اش مثل سپاه پاسداران حفظ آن نظام استبدادی بود و بارها در سرکوبی کارگران و دانشجویان شرکت جسته بود، بر مردم حکومت می کرد، در قیام مسلحانه 21 و.22 بهمن از تخت سلطنت به زیر کشیدند. در سال 57 زبانه های شعله های بهمن ساز و ستم سوز مردم، در 17 شهریور 57 بعد از  کشتار گروهی از مردم تهران که برای تظاهرات در میدان ژاله جمع شده بودند سرکشید و بعد از ان دیگر خاموشی نیافت و تا از دل آن قیام 22 بهمن با باران گلوله بر دژها و دژخیمان، رژیم سلطنتی یک خودکامه خود بزرگ بین و آزادی کش را متلاشی کرد.  نگرانی مدیر عامل گماشته خامنه ای در سازمان رادیو- تلویزیون از پخش تصاویر و گزارشهایی از روزهای آتش خون انقلاب 57 که خیلی شبیه این رویدادهایی است که در این چند ماه گذشته اتفاق افتاده است، بی تردید به خاطر تشابهی است که در دو طرف دعوا در آن روزها، با دو طرف دعوا در این روزها وجود دارد و دست اندرکاران رژیم- از جمله مقامات دستگاه پلیسی و امنیتی رژیم - خود به خوبی از آن آگاهند و از همین می ترسند. یک طرف پلیس یک رژیم مستبد مردم ستیز وفاسد و یک طرف مردم جان برلب آمده از ظلم و بیداد که برای اعتراض و فریاد نارضایی خود، به خیابان ها آمده اند. روشن است که اینان هرگز آن چه را که مردم برای سرنگونی آن نظام فاسد در انقلاب سال 57 کردند نمی توانند محکوم کنند، چطور می توانند«انقلاب شکوهمند اسلامی» را که خمینی بر موج رنج خون مردمی که آن را بر پا کرده بودند نشست و ولایت دراکولایی(2)خود را به مردم تحمیل کرد، محکوم کنند؟ چون آن مبارزه و سرنگونی آن رژیم ضد مردمی همانطور که اتفاق افتاد، یعنی با رویا رویی مردم با نیروهای مسلح رژیم شاه و آتش زدن برخی مکانهای دولتی و سردادان شعارهایی مثل« می کشم می کشم آن که برادرم کشت» مشروع بوده است، پس آن چه مردم در چند روز گذشته کرده اند نیز مشروع است و درست است. چرا که از انتخابات به این سو، رژیم ارتجاعی و آزادی کش ولایت فقیه، با مردم همان کرده است که رژیم پهلوی با برقرار حکومت نظامی و دولت نظامی کرد. اینها از همین مساله می ترسند. یعنی عمومیت یافتن مشروعیت بکار گرفتن روش قهر آمیز علیه نیروهای سرکوبگر رژیم در نظر و تفکر مردم.«تحریک عمومی» هم یعنی همین. تازه از حق نباید گذشت که ماموران شهربانی شاه مثل پاسداران جنایتکار شاغل در نیروی انتظامی مردم را زیر وانت له نکردند و به آنها در گورستان و بیمارستان حمله ور نشدند.  خامنه ای متکبرِ مرتجع می خواهد مزدورانش، مردم را با شلیک گلوله و گاز اشگ آور پراکنده کنند و بترسانند، اما بیش از هفت ماه است که شعله های آتش و طنین فریاد اعتراض و فریاد مرگ بردیکتاتور و مرگ برخامنه ای، در خیابانها به مناسبتهای مختلف شنیده می شود. در طی این رویداد ها دهها تن از مردم با گلوله سلاح اوباش لباس شخصی و لباس رسمی رژیم، کشته شده اند و تنی چند مورد تجاوز جنسی قرا گرفته و قربانیان مثل ترانه، به طرز فجیعی به قتل رسیده اند. مردمی جنایات پنهان رژیم را شنیده اند و شاهد جنایات آشکار رژیم در خیابانها بوده اند، شعارهای تندی علیه رژیم سرداده و با فریاد مرگ برخامنه ای و مرگ بردیکتاتور- مثل شعار مرگ برشاه-، نابودی کل نظام را خواستار شده اند. در آن روزهای انقلاب که ارتش با سلاح در برابر مردم ایستاده بود و تاکهای غول پیکر چیفتن در بعضی نقاط مستقر بود و کامیونهای پر از نفرات مسلح که آماده وارد عمل شدن و تیراندازی برای پراکندن مردم بودند، شعار «می کشم می کشم آن که برادرم کشت» از شعارهای مردم بود، و این شعار وقتی کسی مورد هدف گلوله قرار می گرفت و زخمی یا کشته می شد، بی اختیار با فریاد بلندی از گلوی همه بر می خواست. اما در آن روزها (به جز دو روز آخر رژیم شاه)آن مردمی که این شعار را می دادند، واقعا کسی را در خیابان نکشتند. نمی دانم شاید من فراموش کرده باشم. اما خوب یادم هست که تنها یک مورد در خرم آباد پیش آمده بود که مردم یک عامل شهربانی را در بین خود شناسایی کرده بودند و طرف برای فرار از دست مردم به با اسلحه یی که داشت به سوی آنها شلیک کرده و حین فرار پنج نفر را کشته بود و بعد برای پنهان شدن وارد خانه یی شده بود. مردم به رغم تیراندازی دست از تعقیب او نکشیده بودند، او را از خانه بیرون کشیده بودند بعد هم مردمی که شاهد کشته شدن افرادی جلوی چشم خودشان توسط او بودند، او را از پای در آورده بودند. هم چنین در آخرین روزهای رژیم محمد رضاشاه، در روزهای قیام مسلحانه در رشت و مشهد در یورش به مقر شعبه های نهادهای سرکوبگر رژیم محمد رضا شاهی، مردم کسانی را به به تیراندازی پرداخته و مردم را کشته بودند با تیر اندازی متقابل کشتند. مواردی که انتقام جویی های مردم از عوامل کشتار و ارعاب به شکل فجیعی صورت گرفته بود، بسیار نادر بود. در تهران در یک تظاهرات که خود من هم در آن شرکت داشتم و همراه گروه کثیری از کارکنان سازمان رادیوتلویزیون ملی ایران، که از مقابل خیابان جام جم راه افتاده بودیم، و بعد از کمی حرکت به طرف پایین( به طرف میدان ونک) از یکی از خیابانهایی که خیابان ولیعصر کنونی را به بزرگ راه جردن(بعدا آفریقا نامگذاری شد) وصل می کرد، یک موتور سوار لباس شخصی که در تظاهرات قبلی هم دیده بودیم با فاصله یی صف ما را تعقیب می کند، مورد سوء ظن همکاران قرار گرفت. همکاران در فرصتی او را دوره کردند و در بازرسی بدنی او معلوم شد که استوار شهربانی است و یک سلاح رولور همراه داشت . طرف موقع بازرسی بدنی قصد فرار داشت و با کشف هویتش همکاران مانع فرار او نشدند، او هم پا به فرار گذاشت. اما سلاحش در دست یکی همکاران بود و او همه تیرهایش را هوایی شلیک کرد و موتور او را هم تخریب کرده و قطعه زمینی برای ساختمان که در همان نزدیکی بود رها کردند. بعد هم شنیدم که ماموران حکومت نظامی به دنبال تحقیق برای یافتن اسلحه آن مامور خبر چین هستند.  در روزهای بهمن ماه 57 با این که بیشتر شهرها را امواج بلند انقلاب فرا گرفته بود و با شلیک ماموران نظامی هر روز تعدادی از مردم مجروح و کشته می شدند، در 9 بهمن ماه در تهران یک سرلشکر ژاندارمری که در اتومیبل خود همراه راننده اش، به محاصره مردم افتاده بود، راننده اش را رها کره بودند و سرلشکر را هم که توسط عده ای از مردم خشمگین مجروح شده بود، به بیمارستان رساندند. شرح این رویداد در کیهان 10 بهمن 1357 آمده است. ژندارمری روز بعد توضیحی در این زمینه به کیهان فرستاد که در شماره روز 11 بهمن درج شد و در آن گزارشی را که کیهان از حادثه داده بود و در آن گفته شده بود حادثه نزدیکی میدان 24 اسفند(انقلاب) اتفاق افتاده و سرلشکر مذکور از اتومبیل خود پیاده شده وبه مردم شلیک کرده و باعث زخمی شدن یک نفر شده و بعد مردم او را از پشت سرگرفته و خلع سلاح کرده اند، رد کرد و محل حادثه را امیر آباد شمالی ذکر کرد و یاد آور شد که سرلشکر ژندارمری به سوی کسی تیر اندازی نکرده است. او بعد از محاصره اتومبیلش توسط حدود پانصد نفر که راننده او را از ماشین پیاده کرده و بعد، بدون سوال و جواب با چاقو و میله آهنی اورا مضروب و مجروح می کنند اما وی که «اسلحه به همراه داشته به هیچ وجه از اسلحه استفاده ننموده و در ضربات اولیه که توانایی صحبت داشته سعی نموده با بیان ساده و در کمال مهربانی از مهاجمین علت این عمل وحشیانه را سئوال نماید. انگیزه مهاجمین را صرفا می توان یک عصیان و خشم غیر قابل کنترل جوانان مهاجم دانست». این که کدام یک از این گزارشها می تواند به واقعیت نزدیک باشد درست من نمی دانم، شاید منطقی باشد که قبول کنیم در آن روزهای پر التهاب، گزارش روزنامه از مشاهدات مردم ممکن است خالی از اشتباه نباشد. از طرف دیگر روشن است که جانیانی مثل سعید مرتضوی و «سردار رادان» و آخوندهای جنایتکاری مثل طائب و ذوالنور و علم الهدا و حسینیان هم اگر توسط پانصد نفر مردم خشمگین که شعار «می کشم می کشم آنکه برادرم کشت» می دهند محاصره شوند«مهربان» خواهند شد و حتی هزار با مرگ برخامنه ای خواهند گفت تا زنده بمانند، اما در چنان شرایطی مهربان شدن و مظلوم شدن دیرهنگام است.

شعار «می کشم می کشم آنکه برادرم کشت» بیشتر نشان دهنده عزم مردم برای ادامه مبارزه تا کیفر دادن  جنایتکاران است و نشان دهنده نترسیدن آنان از مرگ. حالا چرا باید جلو این اعلام اراده و فریاد خشم مردم علیه جنایتکاران را گرفت. مردم در همین تظاهرات عاشورا هم کسی از ماموران بیرحم پلیس ضد شورش را که به تله آنها افتاده بودند،نکشتند. حتی در یک صحنه یکی از افراد نیروی انظامی را که خیلی جوان بود و گمان می کردند پلیس وظیفه است با گفتن « سربازه ولش کن» خواهان رها کردنش بودند و بعد این «ولش کن ولش کن» به صورت گروهی از مردم حاظر در تظاهرات در آن نقطه شنیده شد. از ویدئوهای دیدنی رویدادهای عاشور یکی همان گیر افتادن گروهی از نیروهای ضد شورش مجهز به کلاه خود بود که و در قسمتی از این ویدئو هم یکی از همین مزدوران را که از بقیه جدا افتاده بود دوره کرده بودند و یکی از میان مردم به او می گفت «بگو خامنه ای حرامزاده است». ویدئو جالب دیگری هم مربوط به آتش زدن لباس یک افسر نیروی ضد شورش است که از تن او در آورده بودند و نشان دادن اتیکت و اسم او روی لباس بود(3). رژیم در محاصره شعله های خشم مردم دست به هر کار احمقانه یا جنون آمیزی ممکن است بزند. اما با ممنوع کردن تصاویر انقلاب سال 57 چیزی را در صحنه عوض نخواهد کرد. من هم چنان بر این باورم که اتش زدن خود روها و پاسگاههای نیروی انتظامی سرکوبگر به عنوان هدف دائمی «عملیات فرساینده» و خلع سلاح و گرفتن تجیهرات آنان و تخریب آن در تظاهرات، باید از اهداف جوانان مبارز و آزایخواه باشد و قویا معتقدم اولا در مورد لباس شخصهای جنایتکار با گیر انداختن آن در تظاهرات نباید آنان را طوری کنند که بتوانند بزودی به عملیات علیه مردم وارد شوند. این آدمکشان بالقوه هستند و هیچ کس هم مسئولیت اعمال آنان را به عهده نمی گیرد ولی تردید نیست که از سربازان گمنام امام زمان هستند. دیگر این که در صحنه های جنایت، مثل آن خود رو نیروی انتظامی که سه بار از روی یک نفر از شهروندان ایران گذشت(و گمانم فرزند گوینده تلویزیون او بود)، باید تلاش کنند نگذارند جنایتکار از صحنه فرار کند و این قبیل جنایتکاران نباید بدون گوشمالی اساسی رها شوند. مگر قاتل ندا با کارت شناسائیش و با نام و نشانش شناخته نشد؟  چه تحقیقی برای این جنایت صورت گرفته؟ من هیچ جا ندیدم که خبری از بازداشت او تحقیقی در این مورد منتشر شده باشد. اما برای متهم کردن دکترآرش حجازی که در صحنه شهادت ندا حاظر بود، چندین سناریو سر هم کردند تا او را قاتل ندا معرفی بکنند و تظاهرات برای بازگرداندن او به ایران، جلوی سفارت انگلستان به راه انداختند. پس نباید گذاشت جانیان در خدمت این رژیم مردم کش، از صحنه جنایت جان سالم بدر ببرند و تحت حمایت قوه قضائیه و وزارت اطلاعات جنایاتهای دیگری علیه مردم مرتکب شوند.

http://www.pezhvakeiran.com/page1.php?id=19290   1-

  2- من در خمینی شباهتی به دراکولا می بینم به این معنی که دراکولا با بیرون آمدن از تابوت و خوردن خون آدمها ابتدا سبب مرگ آنها می شود و بعد همانها به نوبه خود تبدیل به درکولای دیگری برای خوردن خون آدمها و کشتن آنان می شوند. این در آغاز انقلاب با تبدیل غارت اعتماد و احساسات مذهبی بخشی از مردم و تبدیل آنان به مریدان خودش صورت گرفت. او بسیاری از آنها را در جبهه های جنگ به کشتن داد و بخشی را هم به جنایتکاران حرفه ای تبدیل کرد که در سپاه وزرات اطلاعات متشکل شده اند.

http://www.youtube.com/watch?v=kN1FDnz3P_0&NR=1  -3

در لینک زیر سرود بر پاخیز از سرودهای ممنوع شده در همان ماههای اوائل بعد از انقلاب را می شود شنید . شعر این سرود به بنابر آنچه در ویکی پدیا آمده است از سیاوش کسرایی است ولی اوئل ژانویه در کامنتی در یوتیوب تاکید شده بود که شعر این سرود از علی ندیمی است و علیه رادیو زمانه منبع شایع شدن نام سیاوش کسرایی به عنوان سراینده شعر است شکایت خواهد شد. در کیلپی ساخته شده تصویرصفحاتی از گزارش روزههای قیام و مقابله مردم با تانکهای حکومت نظامی و خبر فروپاشی رژیم آمده است. معلوم است که انتشار تماشای تصاویری از آن روزها در شرایط کنونی، وحشت سرنگونی را به جان رهبر و دست اندرکاران رژیم می اندازد.

http://www.youtube.com/watch?v=CvqQXxgk7T8 

16 ژانویه 2010 -   پ-26 دی 1388

         http://iradj-shokri.blogspot.com

                                                                                                   

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*استفاده از سینما توسط فرومایگان برای توجیه جنایات رژیم در دهه ۶۰
*‏«گلاب زدن» گردانندگان رژیم به یاد و نام خمینی
*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن