بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
ایرج شكری

بیانیه سالانه تاسیس شورا که در سالهای قبل از حمله عراق به آمریکا معمولا در اوائل مرداد انتشار می یافت چند سالی است که در شهریور منتشر می شود. این بیانیه هم که در آغاز آن یاد آوری شده که در شهریور ماه به تصویب رسیده روز 19 مهر ( چهار روز بعد از آزادی 36 تن از مجاهدان ربوده شده توسط نیروهای مزدور عراقی)، برای اطلاع عموم منتشر شد. این بیانیه هم مثل تقریبا همه بیانبه های سالهای گذشته، هیچ نوع کنجکاوی بر نیانگیخت و هیچ یادداشتی بر آن نوشته نشد. یکی از دلائل آن طبعا به خاطرقطع هر نوع دیالوگ و ارتباط  با اپوزیسیون خارج کشور است و عامل دیگر به خاطر تحلیلهایی است که همه می دانند چیز تازه یی جز کنار هم گذاشتن مقداری از اخبار و اظهار نظرهای مقامات سیاسی در داخل و خارج کشور و نتیجه گرفتن این که اوضاع به کام است و هرچه گفته بودیم همان شد و حتی بلکه خیلی هم بهتر از پیش بینی ما شد، نیست ( مثل نتیجه انتخابات خرداد سال 76 که عالیجنابان در برابر دوربینهای تلویزیونی گفته بودند که معلوم است ناطق نوری رئیس جمهور از پیش انتخاب شده این نمایش انتخاباتی است اما خاتمی با کسب 69 درصد آراء 3 بر یک او را شکست داد ). اما در این بیانیه مساله یی هست که در قالب خواستی از طرف شورائیان مطرح شده است و معنی روشنی ندارد و مبهم است. این خواست همان چیزی است که در اطلاعیه 5 مرداد «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» خانم مریم رجوی آمده بود و حال در این بیانیه به از سوی شورائیان مورد تایید قرار گرفته است. این نکته مبهم، تاکید بر ماندن در عراق تحت حفاظت آمریکا یا یک نیروی بین المللی « تا تعین تکلیف قطعی»است. عین جمله مورد نظر در بیانیه بیست هشتمین سالگرد تآسیس شورا این است:« ما جامعه جهانی، به ویژه دبیرکل و کمیسرعالی حقوق بشر ملل متحد و هم چنین دولت آمریکا را - که طبق موافقتنامه‌یی که با یکایک ساکنان اشرف امضا کرده، به حفاظت از آنان تا تعیین تکلیف نهاییایشان متعهد شده است- به اقدام برای تضمین امنیت اشرف و حقوق ساکنان آن بویژه آزادی مجاهدان ربوده شده، فرامی‌خوانیم». در بیانیه 5 مرداد «رئیس جمهور برگزیده مقاومت»(1)که مانور بسیار نازلی بود برای مطرح کردن در خواست حفاظت اشرف در آستانه حمله نیروهای عراق به انجا، ایشان مساله محوری را بازگشت به ایران با شرایط تضمین امنیت و آزادی بیان مجاهدین از سوی رژیم قرار داد بود، که خب این خیلی شوخی بود. زیرا در حالی که خودیهای منتقد رژیم که  از آغاز تاسیس جمهوری منحوس مذهبی-آخوندی خادم این رژیم بوده اند و  با همه اخلاص و جدیتی که در حفظ نظام ولایت فقیه دارند، در زمان صدور اطلاعیه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» تحت تعقیب و دستگیری قرار گرفته بودند، و آنهایی که هم آزاد بودند، اجازه تشکیل اجتماعات و راه پیمایی به آنان داده نمی شد و نمی شود، چطور می شود، از مرجع یا مراجعی انتظار داشت که تضمینی برای امینت و آزادی بیان مجاهدین باشند تا آنها از عراق «رفع زحمت» بکنند و به کشور خود برگردند؟ «رئیس جمهور برگزیده مقاومت»، در پیام خود در خواست آلترناتیوی که در صورت رد این پیشنهاد- که همانطور که یاد آور شدم چیزی جز یک شوخی نبود-، ارائه کرده بود این بود:« جامعه بين المللي بخصوص ايالات متحده را فرا ميخوانم كه تا پذيرش چنين شرايطي از سوي رژيم ايران، از دولت عراق بخواهند كه قطعنامه پارلمان اروپا را باجرا در بياورد و محاصره شهر اشرف خاتمه بدهد. در غيراينصورت اين دولت آمريكاست كه بايد حفاظت ساكنان اشرف را بر عهده بگيرد. وضعيت اشرف ناشي از جنگ و بمباران و خلع سلاح ساكنان آن توسط نيروهاي آمريكايي و موافقتنامه اي است كه با يكايك ساكنان آن توسط نيروهاي امريكايي درباره حفاظت آنها تا فرجام نهايي امضا شده است.»(2). ملاحظه می کنید که حفاظت تا فرجام نهایی، در بیانیه شورا به شکل حفاظت تا تعیین تکلیف نهایی آمده است. این یاد آوری را هم مناسب می دانم در اینجا یاد آوری بکنم که آقای رجوی «رهبر مقاومت و فرمانده کل ارتش آزادیبخش» در سخنانی برای مجاهدان ساکن اشرف در 7 بهمن سال قبل در بند دوازدهم سخانش گفت «12-درموافقتنامه امضاء شده بین تكتك نفرات با نیروهای آمریكایی، كه همزمان با اعلام موقعیت قانونی اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در اشرف صورت گرفت[...] سه گزینه در برابر همه افراد قرار گرفت: بازگشت به ایران یا رفتن به كشور ثالث و یا ماندن در اشرف و استمرار اقامت در كشور عراق. 3400 نفر همین گزینه سوم را انتخاب كردند»(3). حالا سوالی که مطرح می شود این است کهاین تعیین فرجام یا تعیین تکلیف نهایی یعنی چه؟ طبعا معنی آن نباید چیزی جز تعیین تکلیف مجاهدین در عراق باشد، اگر همین باشد معنی دیگر آن این است که اراده یی غیر از اراده مجاهدین باید این تکلیف را تعیین کند، چون قبلا بنا بر سخنان آقای رجوی که به آن اشاره کردم، انتخاب ماندن در عراق یا رفتن به اختیارشان گذاشته شده بود و آنها ماندن را انتخاب کردند و حالا که آمریکا با امضای پیمان یا تفاهم امنیتی با عراق، کمپ اشرف و حفاظت آن را به عراق واگذار کرده است، دولت عراق که ثبات آن مهمترین مساله آمریکا در عراق است (بیش از 4 هزار نفر از سربازان آمریکا در آنجا کشته شده اند و تا هم اینجا هم  بیش از 600 میلیارد دلار در آنجا خرج کرده است)، مایل به حضور آنان در خاک خودش نیست. از طرف دیگر دولت بارک اوباما خواهان رها شدن از مساله عراق و پرداختن هرچه بیشتر به افغانستان است که طالبان در آن در حال سر برآوردن دوباره هستند. بنا بر این ملاحظه می شود که آمریکا انتخابی جز همراهی با دولت عراق یا جلب رضایت خاطر آن ندارد. خب حالا اگر آمریکا سرانجام تصمیم به انتقال مجاهدین از عراق گرفت، رهبری مجاهدین این بار می خواهد چه فرمانی بدهد؟ در گیری با آمریکائیها یا پذیرش ترک عراق؟ شق اول که متصور نیست و در شق دوم این سوال مطرح می شود که چرا رهبری مجاهدین نتوانست تشخیص بدهد که با سقوط رژیم صدام دیگر عراق نمی تواند جای مناسبی برای مجاهدین باشد؟ چرا که تردید نیست که کسانی که از اهل سیاست عراق که نظر مثبتی نسبت به مجاهدین دارند، نمی توانند حضور خود مختار و در حصار خود برپا کرده آنان را در منطقه ای به وسعت اشرف و رفتار نمایشی آنان را با به راه انداختن رژه ارتشی که هدف اش برانداختن رژیم نیرومند کشور همسایه است، بپذیرند. از اینها گذاشته اگر قرار باشد مجاهدین در عراق بمانند، تنها می توانند به عنوان پناهنده بمانند و اگر بخواهند مثل پناهنده بمانند دیگر باید با آن دوره «خود مختاری اشرف» خدا حافظی کنند و کلا باید در چارچوب قوانین آن کشور زندگی کنند و از هر کاری که دولت آن کشور خلاف مصالح و منافع خود می داند بپرهیزند که بی تردید عدم تهدید و تحریک رژیم ملاها از شرایط آن  مهم آن خواهد بود و با توجه به این مساله دوباره بر می گردیم به این سوال که پس ماندن در عراق به عنوان گروهی پناهنده که حق فعالیتی علیه رژیم نخواهد داشت چه خاصیتی در جهت ارتقاء مبارزات مردم ایران و براندازی رژیم داشت. در حالی که تاکتیک محوری که گویی مساله ناموسی بود که اصلا نباید حرفی که بوی شک کردن در درستی آن بیاید، زده می شد، شد مبارزه مسلحانه بود که در تمام 6 بعد از سقوط رژیم صدام مسکوت مانده و آقای رجوی مطلقا حاضر نیست توضیحی در این مورد بدهد که بالاخره تکلیف مبارزه مسلحانه چه شد؟ همچنان که نمی گوید که ارتشی که 6 سال است که خلع سلاح شده و قبل از آن نیز حدود 13 سال هیچ اقدامی جز همان کارهای نمایشی در اشرف و برگزاری نماز عید فطر و عید قربان( به امامت خود ایشان)،از آن دیده نشده بود، بالاخره هست یا نیست؟ صرف نظر این که آن ارتش اگر اقدامی هم می کرد، نتیجه یی جز«یک فروغ جاویدان» دیگری به مراتب خونین تر نمی توانسته داشته باشد، هر گونه تحرک آن منوط به اجازه رژیم سابق عراق بود نه به اراده فرمانده کل آن و چون هر حرکت و حمله یی از سوی آن خلاف منافع عراق بود که آتش بس با رژیم را پذیرفته بود، به همین خاطر اجازه تحرک به آن هم از سوی رژین عراق داده نشد. اداعای «رهبر مقاومت» در مورد آثار حضور مجاهدین در عراق در مبارزه با بنیاد گرایی و ...- صرف نظر از ذهنی بودن مطلق آن-، اگر هم تاثیرات ادعایی را بپذیریم،تازه می شودنوعی ژاندارمی دواطلبانه برای منافع غرب در برابر توسعه نفوذ رژیم . این مساله شاید برای جناب رجوی، از منظر وارد «بازی بزرگان» شدن مهم باشد ولی واقعا چیزی نیست که کمترین توجهی در افکار عمومی در داخل کشور بربیانگیزد و کمترین تاثیری در مبارزات مردم با رژیم داشته باشد. متاسفانه جناب رجوی در دنیای خودش سیر و سیاحت می کند و کاری به افکار عمومی ندارد. اگر غیر از بود که بیش از بیست سال به شعاری مثل ایران رجوی – رجوی ایران که مورد انزاجار عمومی ایرانیان - از منتهی الیه گرایش راست تا منتهی الیه چپ بود و این را بیان هم می کردند- بود، نمی چسبید. حالا سوال خودم را در مورد ابهامی که در بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، به آن پرداختم، با فشرده کردن توضیحاتی که دادم مطرح می کنم:

  1. منظور از تعیین تکلیف نهایی چیست؟ اگر منظور تعیین تکلیف قطعی حضور مجاهدین در عراق است، با توجه آن چه یاد آوری شد، این تعیین تکلیف باید خارج کردن مجاهدین از عراق توسط آمریکا باشد. در این صورت سوالات دیگری پیش می آید از جمله این که حاصل آن همه امضاء جمع کردن و ضیافت دادن به شیوخ و رؤسای قبایل استان دیالی و این 6-7 سال چه شد؟ چرا از اول « رهبر مقاومت» نتوانست (یا بهتر است بگویم نخواست) درک کند که عراق دیگر جای مناسبی برای مجاهدین نیست و ادعای مبارزه با بنیاد گرایی برای جلوگری از «بلعیده شدن عراق توسط رژیم» ادعایی پوچ و ذهنی است که تازه اگر هم واقعیت می داشت هیچ ارتباطی به مبارزات مردم و تاثیر در آن نمی توانست داشته باشد همچنان که رویدادها انتخابات به این طرف نشان می دهد. خلاصه این که این تعیین تکلیف هم دوباره مثل جریات اعتصاب غذای اخیر، مساله را به صورت خوردن چوب پیاز در می آورد. این همه هزینه انسانی و مالی برای ماندن در عراق و نگهداشتن اشرف، و سرانجام از دست دادن آن. آنوقت ضربه های سنگینی بر اعتبار «رهبر مقاومت» فرود خواهد آمد. از جمله این که ایشان با خود خواهی و لج بازی و بی اعتنایی به افکار عمومی در پاسخ به سوالاتی که در مورد استراتژی و تاکیتک وجود داشت و این که بالاخره تکلیف مبارزه مسلحانه چه شد، کار را به اینجا کشاند. در شرایط حاضر هم سوال این است که شما که به ارتش تمام افسری خود لباس رنگارنگ می پوشانید و مدال به سینه شان آویزان می کنید و رژه و برنامه های نمایشی اجرا می کنید، تحت چه شرایطی فکر می کنید آن ارتش می تواند دوباره مسلح شود،( چون با به صرف داشتن لباس افسری که نمی شود جنگی را هدایت کرد وبرد) و گذشته از این چطور ممکن است بدون شعله ور شدن جنگ دیگری بین رژیم ملاها  با عراق یا با آمریکا، آن ارتش مستقر در عراق بتواند از آنجا به قصد گذشتن از مرز و جنگ با نیروهای رژیم راه بیفتد؟ با توجه به این که در این 20 سال گذشته، زمان نیروهای شما را فرسوده(گیرم که خودتان قبول نکنید، واقعیت گذر عمر و فرسودگی جسمی را چیزی عوض نمی کند) اما نگفته پیداست که وضع نیروهای مسلح رژیم چه به لحظ نیرو چه به لحاظ تجیهزات و چه به لحاظ آموزش، با زمان پایان جنگ زمین تا آسمان تفاوت دارد و مثل دو دوتا چهار تا روشن است که به لحاظ نظامی، آن هم در یک جنگ کلاسیک شما بازنده قطعی جنگ خواهید بود. این را من قبلا گفته ام، باز هم تکرار می کنم که هر استراتژی که بر پایه فتح تهران توسط ارتش آزادیبخش مستقر در عراق ریخته شده باشد، کمترین شانسی برای پیروزی ندارد. تنها شانس رسیدن پای نفرات مستقر در اشرف به تهران سرنگون شدن رژیم توسط مردم است (حالا خواه اسم این نفرات ارتش آزادیبخش باشد خواه سازمان مجاهدین، خواه توپ و تانک هلی کوپتر و هواپیما یا پوشش هوایی یک نیروی خارجی مثل آمریکا را داشته باشد یا هیچکدام از این ها را نداشته باشد)،. چون ذهن گرایانه تر و خیالی تر از این نمی شود تصور کرد که مردم شهر ده میلیونی تهران(تهران بزرگ 12 میلیون) رغبت به قیام و مبارزه و رفتن به خیابان تحت اشغال نیروهای مسلح رژیم را نداشته باشند و آنوقت ارتشی از آن سوی مرز بیاید و به تهران برسد و برود رژیم را سرنگون کند.

2-آیا تعیین منظور تعیین تکلیف رژیم ( کوبیدن آن به خاطر فعالیت اتمی) توسط آمریکاست؟ به نظر نمی رسید منظور این باشد چون این مورد اولا عملی نیست، ثانیا جز جنگ و آن هم طی سناریویی نظیر آنچه سیمور هرش خبرنگار آمریکایی به عنوان طرحی در زمان بوش از آن حرف زده بود، که عبارت از کوبیدن موشکی و هوایی صداها هدف نظامی و اقصادی و زیربنایی کشور و تضعیف رژیم برای امکان پذیر کردن اعتراضات مردم بود ، چیز دیگری نمی توان تصور کرد. تازه چنین جنگی بر خلاف تصور برخی افراد خوشباور الزاما به سرنگونی رژیم منجر نمی شود و با توجه به شرایط کنونی و حضور حرکت اجتماعی، طرف برنده اصلاح طلبان درون نظام خواهد بود. این چشم انداز دلخواهی نمی تواند برای مجاهدین باشد که نخست وزیر ورئیس جمهور و ارتش تمام افسری خود را دارند و رهبر آن همانگونه که زنده یاد کمال رفعت صفایی در شعر تاریخی خود« در ماه کسی نیست» گفته «از اقتدار مشترک گریزان» است و خواهان« اقتدار مجرد» و قبضه تام و تمام قدرت است.

  باتوجه به این که سالهاست رهبری مجاهدین ارتباط یک سویه با مردم را روش کار خود قرار داده و اگر هم مصاحبه و گفتگویی کرده اند با رسانه های خارجی و سر مسائل مورد علاقه غربیها بوده و در آن مورد هم (مثل تعاریفی که از اسلام و دموکراسی و ...) هیچ محدویتی برای «ولخرجی» نداشته اند، می دانم که پاسخی به سوال من از سوی «از ما بهترون» به ما مردم کوچه و بازار داده نخواهد شد، به همین خاطر من سوالم را که در این نوشته شرح مفصلی دراطراف آن دادم، از اعضای شورای ملی مقاومت می پرسم. اگر چه در زیر بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نوشته نشده است که « به اتفاق آراء» تصویب شده است، اما اعضای اولیه و نام آشنا به افکار عمومی ایرانیان که اهل تفسیر و تحلیل هستند و مصاحبه های تلویزیونی در سیمای مقاومت با آنان شده، حتما از امضاء کنندگان و تایید کننگان آن بوده اند. در خواست من از آنها این است که اگر خودشان می دانند معنی آن تعین تکلیف چیست خودشان معنی آن را بگویند و یا اگر مفهوم آن را نمی دانند، به هر حال آنان امکان دیدارد و امکان تماس تلفنی و اینترنتی با مبتکر این راه حل، خانم مریم رجوی «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» دارند، از ایشان بپرسند و برای افکار عمومی پاسخ آن را بگیرند. اگر معنی آن روشن شدن تکلیف اقامت مجاهدین در عراق است در آن صورت با توجه به توضیحات داده شده و سوالهای مطرح شده در اطراف این فرض، به آنها هم پاسخی بدهند .

من در به ترتیب حروف الفبا اسم آقایانی و خانمهایی را که فکر می کنم می توانند پاسخ سوالات یاد شده را بدهند ذکر می کنم و امیدوارم که لااقل آنها شانه از بار مسئولیت در برابر افکار عمومی خالی نکنند و لااقل یکی از آنها جوابی به این سوالات بدهد(اگر جواب دهندگان متعدد باشند که به نفع شورا در افکار عمومی است). آقایان: 1- پرویز خزایی، 2-رضا روحانی، 3- مهدی سامع، 4- دکتر کریم قصیم، 5- زینت میرهاشمی 6-دکتر منوچهر هزارخانی. به این اسامی اسم پهلوان مسلم اسکندر فیلابی راهم اضافه می کنم. اگر چه ایشان کمتر اهل نوشتن و به ویژه تحلیل نوشتن است اما مصاحبه هایی تلویزیونی داشته است. ایشان چندی پیش در واکنش به انتقاد هایی که از اعتصاب غذای اشرفیان شده بود ( منهم جزو انتقاد کنندگان بودم)، در مطلبی که در سایت موسوم به همبستگی ملی و سایت های زنجیره یی متصل به مجاهدین، درج شد با تایید و ستایش اعتصاب غذا در اشرف، تفسیرها در مورد اعتصاب غذا را رذالت نامیده بود(4). به همین خاطر از ایشان هم می خواهم ضمن بیانظر خودش در مورد این نوشته و این که اگر رذالتی در آن می بیند آن را برای افکار عمومی روشن کند، به مساله تعین تکلیف نهایی هم بپردازد و پاسخ بدهد. این سوال را من بیشتر از باب تمرین دموکراسی مطرح کردم چون در دموکراسی خبرنگاران نماینده افکار عمومی  در ارتباط با مقامات و مسئولان در هر سه قوه کشورهستند و رابط بین قدرت سیاسی و بین مردم هم بشمار می روند. کارنامه اهل سیاست و اصحاب قدرت را برای مردم بررسی و نقطه ضعف و قدرت آن را می نمایانند و نیز نظرات و نارضائیهایی هایی مطرح در جامعه را با طرح سوالهایی از مسئولان و گرفتن پاسخ از آنها توانایی و نیز صداقت یا برعکس حقه بازی و دو رویی و دروغگویی آنها را به دواری مردم می گذارند و این روند که همیشه برقرار است، به پیشرفت امور در حل مسائل مردم کمک می کند و مردم با شناختی که از این طریق از اهل سیاست بدست می آورند، در زمان انتخابات، رای خود را به کسی بدهند که آن را صالح تر و نماینده خواشتهای خود می دانند.   

منابع:

http://www.mojahedin.org/pages/detailsNews.aspx?newsid=47716  1-

http://www.mojahedin.org/pages/detailsNews.aspx?newsid=44768-2

http://www.iranncr.org/index.php?option=com_content&view=article&id=65-3

http://www.iranncr.org/index.php?option=com_content&view=article&id=544-4

           مهر 1388 – 18 اکتبر 200926- پ

http://iradj-shokri.blogspot.com 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*استفاده از سینما توسط فرومایگان برای توجیه جنایات رژیم در دهه ۶۰
*‏«گلاب زدن» گردانندگان رژیم به یاد و نام خمینی
*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن