احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
ایرج شكری

اظهارات پرویز ثابتی «مقام امنیتی» رژیم آریامهری، در مصاحبه یی که از  صدای آمریکا پخش شد، واکنشهایی از سوی اپوزیسیون بر انگیخت و مطالبی در پاسخ به دروغگویی او و این ادعا که این عالیجناب «بزرگ جنایتکاران»، با شکنجه مخالف بوده است، نوشته شد. ثابتی نیز مثل اکثریت قریب به اتفاق پسمانده های دوران آریامهری، یا حامیان و هواداران «شاه شدن ولیعهد» که با به رخ دیگران کشیدن  جنایاتی که رژیم اسلامی مرتکب شده و می شود، قیافه حق به جنانب و طلبکارانه در مورد دوران آریامهری می گیرند، نقش سرکوبگرانه خود در دوران گذشته را خدمت به «کشور» می داند این البته تعجبی ندارد. وقاحت از ویژگیهای «برجسته» دست اندرکاران رژیمهای استبدادی است، چون در این رژیمها، صدای هر منتقدی در گلو خفه می شود و مستبدان گمان می برند با این روش می توانند مانع از آشکار شدن حقیقت شوند. به خاطر همین اینان عادت کرده اند بدون اعتنا به این که ممکن نقاب از چهره شان برداشته شود، دروغ بگویند. اشرف پهلوی در اوج بکار گرفته شدن شکنجه در زندانهای شاه، در سازمان ملل در مورد ممنوعیت شکنجه و ملزم کردن دولتها به رعایت این امر داد سخن می داد و «شاهنشاه آریامهر» که علاوه بر گارد دانشگاه و پلیس ،هر وقت لازم می دانست چتربازان و واحدهای ارتش و «گارد جاویدان» روانه سرکوب کردن دانشجویان می کرد، و در همان سالی که پول کلانی صرف برگزاری جشنهای دوهزارو پانصد سال شاهنشاهی می کرد، ژاندارم های مسلحش، کارگران محروم کارخانه جهان چییت را که از کرج پیاده عازم تهران بودند تا در برابر وزارت کار برای اعتراض به کمی دستمزد و سختی شرایطی که در آن قرار دارند، تجمع کنند به گلوله بست، در سخنرانی در دانشگاه هاروارد، ابتکار وجود آوردن «لژیون خدمتگزاران بشر» و اختصاص دادن یک روز بودجه نظامی کشورها به این امر را ارائه می کرد. نباید از عناصر مستبد جنایتکار یا خادمان دستگاه استبداد، چه متعلق به دوران آریامهری، چه رژیم جمهوری اسلامی، انتظار داشت که بپذیرند که نقشی که داشته و کارهایی که انجام داده اند، جنایتکارنه بوده است. خلخالی هم در آخرین سالهای عمر(شاید هم آخرین ماهها بود) که در انزوا با سرطان دست به گریبان بود و در قم به سر می برد،  وقتی مجری یک رادیو فارسی لس آنجلسی از او پرسید که آیا در مورد اعدامهایی که کرده است پشیمان است یا نه، پاسخش سریع و صریح بود: نه. او هیچ احساس پشیمانی از جنایات خود نمی کرد و نکرد. این یک ویژگی عمومی در این نوع جانوران است و منطقه جغرافیایی زیست آنها هم هیچ تغییری در این ویژگی نمی دهد. از ژنرال پینوشه هم در آخرین سالهای عمرش وقتی خبرنگاری پرسید آیا فکر نمی کنید به خاطر عملکرد گذشته تان باید از مردم پوزش بخواهید، با خشم گفت: پوزش از کی و برای چی؟ این را من در یک گزارش تلویزیونی دیدم. خلاف این خیلی نادر است. شاه هم اگر در پیام 15 آبان 57 به مردم قول می داد که «دیگر خطاهای گذشته تکرار نشود»، برای این بود که «صدای انقلاب» را شنیده بود و می خواست سلطنت منحوس خودش را نجات بدهد. رضا پهلوی هم در برنامه پارازیت صدای آمریکا در اسفند سال قبل(89) * ایراد کار پدرش را تنها در وارد شدن در تصمیم گیریها دید و برای آن هم علتی جز «دلسوزی» ندید!

 آنچه سبب نوشته شدن این یادداشت شد دو مساله است؛ یکی این که در چند مطلبی که آنها را مطالعه کرده ام،نویسندگان، مقام امنیتی را «آقای ثابتی» خطاب کرده اند و من تعجب می کنم که چرا آقایانی که نسبت به اظهارات «مقام امنیتی ابرو کمانی» واکنش نشان داده اند، یک جنایتکار بزرگ را- کسی که اگر استعدادی هم داشته از نوع استعداد سعید امامی و سید اسدالله لاجوردی بوده و اگر خدمتی کرده است، به رژیم کودتایی و سرکوبگر محمد رضاشاه و برای تحکیم آن کرده است-، آقا خطاب کرده اند، کسانی که خودشان هم دوران وحشت و ارعاب ساواک را تجربه کرده و گمانم بیشترشان زخم دستگاهی که مقام امنیتی دوران آریامهری آن را مدیریت می کرد چشیده اند. در میان انتقاد کننده ها تنها آقای کاخساز دچار اشتباه و بیراهه رفتن در رعایت تشریفات « نامه نگاری اداری» نشده و در انتقادی که نوشته ثابتی را آقا خطاب نکرده است. اما در یک مورد از واکنشها که مقام امنتیی آقای ثابتی خطاب شده است، اتفاقا، مناسبت ترین لحن برای پاسخ به این جانور درنده بکارگرفته شده است و آن مطلبی است که آقای بهروز ستوده با عنوان «نامه سرگشاده به آقای پرویز ثابتی، مقام امنیتی ساواک» نوشته و در آن یاد آور شده است که:« ...وگرنه قلم شریف تر از آن است که برای نامه نگاری با شما ترواش نماید. و مخاطب من مردم رنج دیده ایران اند و نسل جوان و خردمند کشورم ، نه شما سرشکنجه گر پلید و ضد بشری که پس از 33 سال هنوز وجودتان لبریز از شرارت و کینه و تنفر است نسبت به شریف ترین فرزندان این مرز وبوم داغدیده و پس از ارتکاب آنهمه جنایت بقول عوام هنوز "دوقورت و نیمتان هم باقی است"»**

 بیاد بیاوریم که چطور شد که این عالیجناب به عنوان یک « مقام امنیتی»، شناخته و معروف شد؟ جز این نبود که او با ظاهر شدن در تلویزیون که به عنوان یک «مقام امنیتی» و بدون ذکر نام معرفی می شد، برای مردم شناخته شد و این مقام امنیتی وقتی روی صفحه تلویزیون ظاهر می شد یا در نقش «توّاب ساز» و گرداننده «ساواک شو» بود یا برای شرح «پیروزی و دستاورد» دستگاهی بود که او مقام بلند پایه آن بود، و آن پیروزیها هم  خبر شوم  به خاک و خون کشیدن فرزندان مبارز مردم ایران و دستگیری آنها بود که او «خرابکار و تروریست»می نامیدشان. اگر اشتباه نکنم، زیاد طول نکشید که اسم این مقام امنیتی از پرده برون افتاد و همه( در محافل مخالفان رژیم شاه) می دانستند که او پرویز ثابتی نام دارد. بعد از انقلاب هم شایع بود که او در اسرائیل یا در مصر بسر می برد و برای این که شناخته نشود، صورتش را با عمل «جراحی پلاستیک» تغییر داده است. شاید هم خبر درستی بود به هرحال عکسهایی که صدای آمریکا از او نشان داد، عکس آدم 75 ساله نیست و باید مال اواخر دوران شاه باشد که در آن زمان چهل دو- سه ساله بود.

 دستگاهی که مدیریت آن با پرویز ثابتی بود، هر اتهام نامربوطی را  که می خواست به مبارزان جان برکف نسبت می داد و روزنامه های تحت سانسور آن روز هم به ناچار آن را درج می کردند. از جمله ساواک در خبر مربوط به به یورش به خانه تیمی و قتل امیرپرویز پویان در نیروی هوایی، مدعی شد که افراد آن گروه با پولهایی که با «سرقت مسلحانه»(مصادره مسلحانه) از بانکها به دست آورده بودند برای معشوقه خود جواهرات گرانقیمت خریده بودند.

 تا آنجا که به اظهارات پرویز ثابتی در رادیو آمریکا بر می گردد، هیچ نشانه یی از این که او روشهای به کار گرفته شده توسط ساواک و اختناق و سانسور در دوران محمد رضا شاه را محکوم کند دیده نمی شود. جناب ایشان البته تاکید دارد که او با دادن «کمی آزادی بیشتر»، موافق بوده است، اما هرگز شاید جوابی برای این سوال نداشته باشد که چرا نویسندگان و شاعران کشور امکان برگزاری آزادنه شب شعر و سخنرانی در دوران «سلطنت شکوهمند شاهنشاه آریامهر» را نداشتند و اگر در جایی مثل انجمن فرهنگی گوته وابسته به سفارت آلمان هم جمع می شدند مورد تهدید بودند؟ به رغم دلخوری پرویز ثابتی از این که در اواخر دوران شاه، دستش آنگونه می خواست برای سرکوب کردن باز نبوده، اما در همان دو سال آخر دسته های چماقدار سازمانیافته این جان و آنجا وارد اقدام می شدند که بی تردید، راه افتادان آنها همان اندازه می توانست «خود جوش» باشد که اقدامات حرمزاده های حزب اللهی وچماقدار ولایتمدار مثلا در حمله به کوی دانشگاه. ممانعت از برگزاری شب شعری که قرار بود در آمفی تآتر دانشگاه صنعتی آریامهر(شریف) در 25 آبان ماه 56 برگزار شود و دستگیری حدود سی نفر از دانشجویان و چند روز بعد، در 30 آبان یورش دوباره  چماقداران مستقر در برابر دانشگاه مذکور به نویسندگانی که برای سخنرانی و شعرخوانی به آنجا دعوت شده بودند و دستگیری آنها*** اقدامی که جز به تصمیم و دستور ساواک نمی توانست صورت بگیرد، نشان دهنده چیزی جز دست باز یا افسارگسیختگی ساواک نبود.

مساله دیگری که مرا به نوشتن این یادداشت برانگیخت، لحن آن «محقق»، یعنی عرفان قانعی فرد در اظهار نظر در مورد جنبش مسلحانه زمان شاه بود. این «بچه پررو»، همان واژه هایی را که ساواک در دوران کشتار وشکنجه و درنده خویی بی مهاری که علیه مبارزان انقلابی و جان برکف بکار می گرفت، بکار برد و از انها به عنوان تروریست یاد کرد و موفقیت ساواک را در «مهار کردن» آنان مورد تاکید قرار داد. بیشرمانه تر از این، حماسه سیاهکل  را که در تاریخ مبارزات مردم ایران  علیه رژیم دست نشانده محمد رضا شاه، به عنوان حماسه شناخته می شود و قهرمانان آن در نزد مردم ایران عزیزند، اقدامی تروریستی بر«علیه امنیت ملی » نامید و حماسه خواندن آن را سرهم کردن «آسمان ریسمان» نامید. او این دریدگی را وقتی نشان داد که مجری برنامه افق بعد از آن که عرفان قانعی فرد، با تمجید آشکاری از مهار کردن «گروههای ترویستی توسط ساواک» سخن گفت،از او پرسید «ماجرای سیاهکل چطور؟» پاسخ این «محقق» بی بته و ستایشگر ساواک و جبّاریت محمدرضاشاهی این بود:«ماجرای سیاهکل اقدام علیه امنیت ملی است و در واقع حمله به سیاهکل یک حمله تروریستی است. اقدام سیاهکل اعلام جنگ بود علیه حکومت مرکزی و حالا اگر با آسمان ریسمان بافتن و قلب واقعیت می خواهند یک حماسه سیاسی درست کنند اون یک حرف دیگر است». در این تردید و ابهامی وجود ندارد که هدف نهایی حماسه آفرینان سیاهکل سرنگون کردن سلطنت محمد رضاشاه بود. البته آنها امنیّت محمد رضا شاه را به خطر انداخته بودند و این برای مردم امید به آینده و امید رهایی از دیکتاتوری به وجود می آورد. به رغم یاوه های این «محقق» دوستدار ساواک، دیدیم که آنچه در انقلاب سال 57 اتفاق افتاد، اعلام جنگ ملتی بپا خواسته علیه «حکومت مرکزی» و شاه خودکامه در راس آن بود، شاهی که برای حفظ قدرت و دستگاه فاسد سلطنت، سفاکی را با روشهایی که امثال ثابتی متبکر آن بودند علیه مردم و فرزندان انقلابی و شجاع آن بکار گرفته بود. ارتش تا دندان مسلح  و گارد شاهنشاهی و گارد جاویدان با تانکهای چیفتن غول پیکرشان در برابر «سونامی » و توفان انقلاب، درهم شکسته شدند و اگر در حماسه سیاهکل، یک پاسگاه ژاندارمری مورد تهاجم قرار گرفته بود، در 21 و 22 بهمن پادگانها بود که در مرکز «قدرت مرکزی» در برابر تهاجم مردم  فرو پاشید و کاخهای سلطنتی بود بود که همزمان با زندانهای مخوف  به تسخیر مردم درآمد. این محقق همدل و همزبان ساواک از محبوبیت گروههای «خرابکار و تروریست» بین مردم و حمایت مردم از آنان در جریان انقلاب و در فردای سرنگونی رژیم شاه متنفر است و نمی تواند و نمی خواهد آن را در نظر بیاورد. چند که سال پیش هم که رژیم می خواست دست به تخریب مزار شهدای جنبش مسلحانه، در بهشت زهرا بزند دیدیم که چگونه با خشم و اعتراض گروههای اپوزیسیون و بسیاری از ایرانیان رو به روشد. این محقق جانبدار نظام جبّار آریامهری که بین ام القرای اسلام و خارج در سفر است و «تحقیقات» اش با مجوز وزارت ارشاد در ایران منتشری می شود، با داشتن همین گرایش و همدلی و همزبانی با ساواک، توانسته به لانه و مخفیگاه آن جانور درنده که حتما به شدت از سوی سرویسهای امنیتی که آن جنایتکار در نظام آریامهری با آنان «رابطه کاری» داشته حفاظت می شود، راه پیدا کند با او به صحبت بنشیند،. من معتقدم باید به دهن این عناصر فرصت طلب پلید،که با اسم و عنوان های گوناگون همه تلاش و کوششان تحریف حقایق و رویدادهای گذشته است و می خواهند تاثیر «آلزایمر»ی بر حافظه تاریخی مردم بگذارند، کوبید و نباید نسبت به اینها بی تفاوت بود. این را هم ما باید پیوسطه مورد تاکید قرار بدهیم که به رغم ملاخور شدن انقلاب مردم و پیامدهای ناگوار به قدرت تکیه زدن آخوندهای سفاک تر از شاه، ما به هیچوجه از سرنگون شدن سلطنت پهلوی در ایران، متآسف نیستیم. ما با طیف رنگارنگی از این نوع قلمزنان و مقاله نویسان و «محققان» فرومایه و در خدمت ارتجاع در داخل و خارج کشور روبه هستیم. از محمد قوچانی و مهدی سلیمی نمین در داخل، تا محققان و استادان این یا آن موسسه «تحقیقاتی» و دانشگاه در آمریکا و اروپا . از ستایشگران سپاه قدس و محمود احمدی نژاد، تا ستایشگران دوران آریامهری و حامیان فرزند شاه. باید با همه اینها برخورد کرد.

کدام خدمت اداره هشتم ساواک

آقای همنشین بهار در ویدئویی که به عنوان پاسخی به اظهارات ثابتی تهیه کرده است، یاد آوری کوتاهی کرده است مبنی بر این که ساواک خدماتی هم داشت و آن را مربوط به کار اداره هشتم ساواک دانسته و یاد آور شده است که «در یک جامعه آزادعملکرد تعریف شده اداره هشتم و پاییدن مرزها رد خور ندارد و هیچ مملکتی  مملکت بدون در و پیکر در امان نمی ماند». این در دقیقه نهم ویدئو ایشان است. من البته اطلاعی از اساسنامه ساواک و شرح وظایف اداره هشتم آن ندارم، اما این اندازه به یاددارم که «پاییدن مرزها» توسط مرزبانی ژاندارمری کل کشور انجام می شد و ژاندارمری کل کشور در مناطق مرزی در جاهایی که لازم بود مثلا جاهایی که مناطق مسکونی و شهر یا دهی نزدیک مرز بود، پاسگاههایی داشت. به عنوان نمونه در فاصله بین آستار و اردبیل تعدادی از این پاسگاهها را  حوالی آستارا جایی که مرز آذربایجان شوروی آن زمان، خیلی نزدیک بود هنگام سفر در مسیر یاد شده می شد دید. شاید منظور ایشان از «پاییدن مرزها» مراقبتهای ضد جاسوسی باشد. در این صورت این سوال پیش می آید که زمانی که رژیم دست نشانده شاه، به هزینه و با خرج کردن از دارایی مردم ایران، کشور را به پایگاه جاسوسی و نظارت آمریکا بر آنچه در داخل اتحاد شوروی می گذشت تبدیل کرده بود و هزینه صدها میلیون دلاریِ پروژه شنود و جاسوسی «آیبکس» را از دارایی مردم ایران می پرداخت، این چه خدمتی به کشور و مردم ایران بود؟ بی مناسبت نیست اینجا یاد آوری کنم که زمانی که شاه برای سرکوب کردن جنبش انقلابی ظفار و نجات رژیم سلطنتی سلطان قابوس، نیرو به عمان فرستاد (البته مدتی -  شاید حدود دوسال - سری و مخفی نگه داشته بود)، محمود جعفریان  در مقام مدیر عامل خبرگزاری پارس بعد از علنی شدن ماجرا کتابی تحت عنوان در ظفار خبری نیست نوشت، در همان زمان او در یک سخنرانی که اگر درست به یادم مانده باشد در دانشگاه پدافند ملی بود، مدعی شد که «اگر ما در ظفار نمی جنگیدیم، مجبور می شدیم در شیراز یا تهران بجنگیم»(عبارتی نزدیک به این) که البته منظورش جنگ برای جلوگیری از پیش روی «کمونیسم» بود که در آن زمان در اتیوپی و سومالی و در یمن جنوبی همسایه عمان، در رژیم های متمایل به شوروی دیده می شد. آیا ما باید با همین منطق و استدلال، به مداخله شاه در ظفار نگاه کنیم؟ مداخله یی که البته برای آن پول کلانی هم خرج شد و سربازانی هم کشته شدند اما رژیم آخوندی بعد از سرنگونی شاه اطلاعات مربوط به آن را در اختیار افکار عمومی قرار نداد. از اینها گذشته یک رژیم سرکوبگر هم ناچار است برای اداره امور کشور و برآوردن نیازهای مردم از جمله برق و آب و تلفن دست به اقدام بزند، چون خود رژیم هم به این زیرساختها نیاز دارد. محمد رضا شاه هم چند سد و مقداری راه و چند دانشگاه در مراکز چند استان به وجود آورد. البته برنامه یی نبود که بدون دزدی و غارت اجرا شود و هرچه پروژه ها بزرگتر بود، دزدی و ریخت و پاش بیشتر. پیشرفتهایی  هم در مورد پیشگیری بعضی بیماریها و ریشه کنی بعضی دیگر صورت گرفته بود، با این حال نباید فراموش کرد که اگر آزادی و دموکراسی در کشور برقرار بود و دزدی و غارت خاندان فاسد پهلوی نبود، پیشرفت در همه زمینه ها به مراتب بیش از آن می توانست باشد که دوران آریامهری برای ما داشت و از این بابت گمان نمی کنم ما کف زدن و «جاوید شاه» گفتن به «آریامهر» بدهکار باشیم.

نقش مهمی که اپوزیسیون مستقر در خارج کشور می تواند و باید به آن بپردازد، واکنش به تحریف حقایق از سوی کارگزاران و حامیان رنگارنگ دو رژیم استبدادی سلطنتی و ولایت متعفن فقیه و تو دهنی زدن نه تنها به کارگزاران رژیم سابق و رژیم آخوندی است، بلکه تودهنی زدن به توجیه کنندگان جنایات دو رژیم و ستایشگران دو نظام است.

 

منابع و توضیحات

----------------------

*  اظهارات رضا پهلوی در برنامه پارازیت شماره 47 که در روز 27 اسفنداز صدای آمریکا پخش شد. نگارنده در انتقاد از آن مطلبی با عنوان «رضا پهلوی؛ توّهم و توهین به شعور مردم» نوشتم که در آرشیو پژواک ایران موجود است.

http://www.pezhvakeiran.com/page1.php?id=31321

**مقاله آقای ستوده:

 http://www.pezhvakeiran.com/page1.php?id=40116 

*** در مورد این رویداد و سایر رویدادهای سال 57 در جلد دوم کتاب تاریخ سیاسی 25 ایران تالیف سرهنگ غلامرضا نجاتی نکاتی زیادی ثبت شده است.

++++

یک مطلب که شاید تنها مطلبی باشد از بین واکنشها به مصاحبه ثابتی، که کار محقق نابکار در آن مورد توجه قرار گرفته است در لینک زیر می توان یافت .

 دکتر مهران معمار- تلاش «محقق محترم تاریخ معاصر ایران» در معرفی پرویز ثابتی

http://www.akhbar-rooz.com/ideas.jsp?essayId=43919

مقاله و ویدئو همنشین بهار:

http://www.pezhvakeiran.com/page1.php?id=39974

در ضمن جایی در دقیقه 27 ویدئو اشاره شده به دبیرستان قدیمی زرتشیتان که ثابتی آنجا درس می خوانده و اسم آن دبیرستان «فیرزو آباد» ذکر شده است. زرتشیتان دبیرستانی به نام «فیروز بهرام» داشتند. نمی دانم منظور همان است یا منظور دبیرستان دیگری  است.

 11 اسفند 1390 – اول مارس 2012

http://iradj-shokri.blogspot.com

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*انتخاباتی با بازندگان بزرگ و تصاویر ماندگار یک دیدار و سالهای سربی برای روحانی
*دیدار پُر برکت امیر تتلو با رئیسی
*طلبکاری در دو پیام پاسدار باقری «رئیس ستاد کل نیروهای مسلح»، و تودهنی به آن در رویدادها
*استفاده از سینما توسط فرومایگان برای توجیه جنایات رژیم در دهه ۶۰
*‏«گلاب زدن» گردانندگان رژیم به یاد و نام خمینی
*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است.
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت»
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی
*نکته یی برای یاد آوری –2
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد
*نکته یی برای یاد آوری
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی
*تاریخسازی مسخره
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا
*از کجا به اینجا رسیدیم
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی»
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون»
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟»
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف
*در ضرورت توضیح واضحات
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی
*اعتراض من به قلدرمنشی بود
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد
*شروری در صف اوپوزیسیون
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی
*آخوند مسخره از اخوان مسخره
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و...
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ...
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه !
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت»
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری
*این سخن را درنیابد گوش خر
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ»
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی»
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و...
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی:
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»*
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3)
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت
*خوابگردی در فراموشخانه زمان
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن