کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟
ایرج شكری

آقای دکتر هزارخانی در مطلبی تحت عنوان «مشکل  استثنا با قاعده» که در سایت همبستگی ملی درج شده است، ضمن مورد توجه قرار دادن فشارهای بین المللی که مجاهدین متحمل شده اند، مقابله  اخیر مجاهدین در اشرف  با نیروهای عراقی را(که تصمیم وسیاستهای رهبری سازمان مجاهدین با تاکتیک «بیابیا گفتن» به دشمن مسلح  و به استقبال درگیری با نیروهای دشمن رفتن از عوامل تعیین کننده وقوع آن است) مورد ستایش و در قالب آرمانگرایی قرار داده است. نکات دیگری هم در نوشته ایشان هست که ضمن ارادت  و احترام  فراوانی که برای ایشان قائلم، لازم به توجه و بحث دیدم. آقای دکتر هزارخانی قبلا در سخنانش در مجلس یادبود قرباینان یورش گرازهای عراقی به اشرف، با اشاره به شرایطی که زمینه آن یورش بود، گفت که «اشرفی ها تا به حال خودشان اصرار داشتند در شهری که با دستهای خودشان ساخته اند، بمانند. از این پس، اما، ولو به هر دلیل نخواهند، مجبورند آن جا بمانند و از شهرشان دفاع کنند، زیرا نوری مالکی و گله مزدورانش، به نیابت از جانب خامنه ای آنها را در همان جا به جنگ طلبیده اند. این همان موقعیت تازه یی است که جنایت اخیر مالکی و مزدورانش ایجاد کرده و به ضرورت یک بعد عراقی به مبارزه اشرفیها می دهد. تفصیلش باشد برای بعد». در مقاله آقای دکتر من چیزی که توضیح دهنده آن اجبار به ماندن در اشرف باشد ندیدم، بر عکس خود ایشان هم یاد آور شده است که مجاهدین راه حل ترک عراق را هم مطرح کرده اند(به این هم خواهم پرداخت). بنابر این پس اجباری در کار نیست به ویژه آن که این طرف عراقی است که « پاشو تو یه کفش کرده» که مجاهدین باید تا آخر سال میلادی جاری عراق را ترک کنند.

جلوی گلوله رفتن برای ماندن در عراق، یا مرگ یا آزادی نیست

 از طرف دیگر آقای دکتر هزارخانی رفتار مجاهدین را، در قالب «آرمانگرایی» که اکنون بنا بر توضیحی که ایشان داده است دیگر خیلی های به آن باور ندارند و نایاب هم هست، قرار داده و اشاره یی هم به چریکها در زمان شاه کرده است. آقای دکتر هزارخانی رویارویی مجاهدین با عراقیها را عمل کردن به شعار یا مرگ با آزادی به خواننده ارائه می کند. در حالی که دیگر نه آن «آرمانگرایی» که دستگاه رهبری مجاهدین در یک دگردیسی انحطاطی بعد از انقلاب ایدئولوژیک «آرمان» و آرزوی سازمان قرار داد-گرفتن رهبری غصب شده انقلاب- مسأله آرمانی مثل آزادی و استقلال برای مردم است و نه آن زیر چرخ خودروهای نظامی خوابیدن و جلو بیل لودر قرار گرفتن در مرداد 88 برای جلوگیری از استقرار پاسگاه پلیس در اشرف و نه این یکی حرکت دلخراش اخیر، عمل به شعار یا مرگ یا آزادی بود. این دو رویداد، اجرای فرمان رهبری خود محور بین در «بیابیا گفتن» به نیروهای انتظامی و مسلح کشور ثالثی بود که مجاهدین بعد از سقوط رژیم صدام هنوز  حاکمیت آن را در عمل قبول ندارند و به موضعگیری های تند علیه مالکی پرداخته اند تا آنجا که مسعود رجوی بدست نیاوردن اکثریت در پارلمان توسط جناح مالکی را«جزغاله شدن مالکی» نامید و حتی خانم رجوی به همبستگی با تظاهرات عراقیها علیه مالکی در موضع برانداز قرار می گیرد و با آیه قرآنی«و سیعلم الذین ظلموا...» او را تهدید به انتقام و کیفر یافتن می کند و در سخنان خود در مجلس یاد بود شهدای اشغال اشرف در مقام قیم عراقیها، حاکمیت عراق را سرقت شده توسط رژیم می داند. در حالی که مالکی رقیبی مثل ایاد علاوی هم دارد که اتفاقا دو کرسی بیشتر از او در پارلمان کسب کرده بود و چند ماه هم طول کشید تا بالاخره یک دولت ائتلافی تشکیل بدهند. به هر حال دست نشاندگی مالکی یا غصب حاکمیت عراق توسط او مطلقا برای مجاهدین وظیفه وارد شدن به جنگ برای سرنگونی دولت او را با هزینه هایی که می تواند داشته باشد و نمونه اش را دیدیم تعیین نمی کند، و چون نه تنها تاثیر مثبتی در اعتلای مبارزه مردم با رژیم ندارد، بلکه همان گونه که از واکنش نشان ندادن آنان نسبت به رویا رویی اشرفیها و شهادت دلخراش آن تعداد از «قیام آفرینان» که ویدئو های آن را هم حتما دیده اند، می توان دریافت از این قبیل رویا رویی ها تنها ممکن است حیرت زده و متآسف باشند که چرا مجاهدین وارد چنین جدالی شده اند.  

آرمانی خصوصی، خلاصه شده در یک اسم برای احقاق حق رهبر

آرمان مجاهدین، آرمانی است که مسعود رجوی بعد از انقلاب ایدئولوژیک در اسم خودش خلاصه کرد و بعد هم همسر و شاگرد اول انقلاب ایدئولوژیکش را به عنوان «رئیس جمهور برگزیده مقاومت و مهرتابان آزادی» به آن اضافه کرد و همه تلاششان روی کسب انحصاری قدرت با تکیه به بر حمایت غربیها متمرکز شد و مردم و افکارعمومی هم نه به عنوان منبع لایزل کسب اعتبار و پشتوانه که با برخوردی از حمایت آن می توان رژیم را سرنگون کرد، بلکه به عنوان محتاج و نیازمند «رهبری مریم و مسعود» در محاسباتشان قرار گرفت و اگر جوانانی که در اعتراض به کودتای انتخاباتی به خیابانها ریختند و با نیروی انتظامی درگیر شدن«اشرف نشان» نامیده شدند، با همین نگرش قیّم مابانه و با این «آرمان» است. آرمانی که برای خودشان مساله بود و نبود است نه برای دیگران. اگر آدم نخواهد روی از واقعیت برگرداند، به روشنی می توان اثرات منفی آن به اصطلاح انقلاب ایدئولوژیک را که مطلقا نمی توانست برای مردم دارای ضرورت قابل درک باشد و آن پرخاشگریها و نابردباریها را بر افکارعمومی دریافت. رهبری مجاهدین به قدرت نرسیده با سالها پافشاری به شعارهای خودمحوربینانه و خودپرستانه انزجار برانگیز که مورد انتقاد بسیار از سوی دوستانشان و نیز از سوی اوپوزیسیون بود، چهره یی قدرت پرست و قلدرمنش از خود در افکارعمومی ایجاد کردنده اند که آن «آرمانگرایی» در راه تحقق خواستهای همان رهبری و  در اجرای فرمان «بیایبا»ی همان رهبری صورت می گیرد.

«این همانی کردن» تأسف آور آقای دکتر

آقای دکترهزارخانی « ضمن تفکیک گروههای مختلفی که خواهان این هستند که مجاهدین اشرف را ترک کنند، «به کسانی که از راه دلسوزی برای مقاومت و دغدغه خاطر برای حفظ جان اشرفیها مصرانه خروج آنها از عراق را پیشنهاد می کنند»، یاد آوری کرده است که« خود مجاهدین در میان راه حلهایی که برای پذیرششان آمادگی دارند، یکی هم راه  حل خروج از عراق را قرار داده و آن را اعلام کرده اند، البته با شرایطی که برایش گذاشته اند، چون هیچ دلیلی ندارد که شرایط را جنایتکاران معین کنند» و در پایان تاکید کرده است که:« صرفنظر از این که رزمنده یی که سینه‌اش را سپر گلوله می کند، کسی نیست که برای حفظ جان حاضر به پذیرش هر شرطی باشد، گمان می کنم پذیرش هر نوع شرط تحمیلی یا حتی پذیرش خروج بی هیچ قید و شرط، یک مقاومت رزمنده و سرسخت را تبدیل به ”بوت پیپل” می کند و این نهایت آرزوی رژیم است. برای این کار هم جمع موسوم به ”خانواده های مجاهدین” مدتهاست پشت در اشرف عربده می کشند گویا اخیرا خانم سینگلتون هم به آنها ملحق شده است. واجب کفایی را همانها انجام خواهند داد، نیازی به مشارکت اپوزیسیون نیست». اولا من متاسفم که آقای دکتر به طور «تلطیف شده» منطق «این همانی» و همسو قرار دادن خواست اپوزیسیون، با اجیرشدگان رژیم و دشمنان مجاهدین را بکار گرفته است. امیدوارم برداشت من غلط باشد اما درآنجا که با اشاره به آن جمع موسوم به خانواده های مجاهدین و نام بردن یک چهره ضد مجاهد فعال، می گوید که «نیازی به مشارکت اپوزیسیون» نیست، من اینطور برداشت کردم. منطق «این همانی» را مجاهدین از زمان «انقلاب ایدئولوژیک» علیه منتقدان خود بکارگرفتند و با قرار دادن گروههای اپوزیسیون چپ که منتقد آن طلاق «پاکبازانه» و آن ازدواج پیامبرگونه بودند، با شاه الهی ها و خمینیست ها در یگ گروه، انزجار زیادی نسبت به خود در میان اپوزیسیون و بخش زیادی از ایرانیان برون مرزی برانگیختند و من در آن زمان این روش آنان را با نوشتن نامه به نشریه مجاهد مورد انتقاد قرار دادم و می دانم که آقای دکتر هم، آن گونه « در یک جوال ریختن» ها را روش درستی نمی دانست. به هرحال پافشاری کسانی چون من در غلط بودن خط ماندن در عراق و تاکید به خروج از عراق به خاطر امنیت مجاهدین و عدم پرداخت هزینه سنگین انسانی که محاسبه غلط ناشی از خود خواهی رهبری ببار آورده و باز هم خواهد آورد، با خواست آن جمع که با بلندگوهای کارگذاشته شده در اطراف اشرف به شکنجه روانی مجاهدین مشغولند و شعارهایی برای نابودی اشرف می دهند و تلاششان به زانو در آوردن ساکنان اشرف و فرار و پیوستن کسانی از آنان به اینهاست، واقعا همسو نیست و نمی شود آن را«مشارکت» در اقدام آن جمع نامید.

دودوزه بازی و پنهان کاری رهبری مجاهدین   

در مورد این که مجاهدین خروج از اشرف را هم باشروطی که تعیین کرده اند یکی از راه حلها قرار داده اند، توجه آقای دکتر را به این نکته جلب می کنم که اولین باری که مجاهدین در این مورد مساله را به اطلاع افکار عمومی رساندند، اطلاعیه 5 مرداد 88 خانم رجوی بود که گذشته ازاین که به نظر می رسید که تاریخ زیر اطلاعیه یک روز عقب تر از زمان نگارش آن گذشته شده که وانمود شود قبل از یورش نیروهای عراقی به اشرف نوشته شده است، انتخاب اول را رفتن به ایران با تضمین آزادی و امنیت مجاهدین در ایران قرار داده بود. خُب با اطلاعی که همه از اوضاع ایران و شوهای تلویزیونی ابراز ندامت خادمان و مقامات بلند پایه سابق همین رژیم و حتی به ندامت کشاندن آدم نیمه زنده یی مثل سعید حجّاریان دارند، آن «شرط و شروط» بیشتر به جوک و شوخی شبیه بود و نه شرطی برای طرح جدی مساله خروج از عراق. شرط دیگر را آقای رجوی چندی بعد مطرح کرد و آن دریافت دویست میلیون دلار  برای آنچه مجاهدین در اشرف هزینه کرده اند بود و در این مورد بر حل این مساله براساس مواد 52 و 53 کنوانسیوانهای لاهه  تاکید کرد. این هم مساله یی نیست که با رو هوا ماندن، به شکل راه حل در بیاید، بلکه مجاهدین باید رسما در این مورد در مراجع صلاحیتدار قضایی طرح دعوا بکنند تا اولا بشود آن را به صورت دعوایی حقوقی به طرف عراقی تفهیم کرد و بعدا برای قبولاندن این راه حل به طرف عراقی و دریافت زیان تخلیه اشرف تلاش کرد.آقای رجوی هم در طرح این پیشنهاد چندان جدی نبود. آنچه اخیرا خانم رجوی در پاسخ  به سخنان دبیرکل شورای وزیران عراق مطرح کرد (اطلاعیه شماره 71 اشغال اشرف) و اسامی چند ژنرال آمریکایی را ذکر کرد که مجاهدین به آنها گفته بوده اند که اگر آمریکا نمی تواند حفاطت آنان را به عهده بگیرد حاضرند عراق را ترک کنند و به آمریکا بروند(1)، افکارعمومی از  آن بی خبر بود. شاید این پیشنهاد را با هدف تقرّب هرچه بیشتر با آمریکاییها که مجاهدین را تروریست می دانند گفته مطرح کرده باشند. اگر ما فکر کنیم آمریکا ممکن است نگران کسانی باشد که قبلا بمبارانش کرده بود و بازهم نامشان را در لیست گروههای تروریسی حفظ کرده است، باید خیلی از واقعگرایی به دور باشیم.  به هرحال آنچه بعد از امضای قرارداد امنیتی بین آمریکا و عراق از مجاهدین دیده شده است، تحصن ها و تلاشهای بی وقفه مجاهدین برای حفاظت اشرف توسط آمریکا بوده و نه ترک عراق و این سیاستی بوده است که من برغلط بودن آن در نوشته های خود تاکید کرده ام. نفع بزرگ اینکار که برای جناب رجوی بیش از آن دویست میلیون دلار مورد ادعا ارزش دارد این است که زیر حفاظت آمریکا قرار گرفتن، خارج شدن از حیطه اقتدار و اعمال حاکمیت عراق است  و مثل نشان دادن مشت گره کرده با انگشت شست برآمده در مفهوم ایرانی آن(مفهوم فرنگی آن اوکی OK  است» به رژیم و دولت مالکی است و این رضایت خاطر بسیار برای کسانی دارد بیش از پانزده سال است که سالروز انتخاب مریم به عنوان رئیس جمهوری آینده ایران را جشن می گیرند و برای او لقب «مهر تابان آزادی» بکار می برند و مبتکر شعار«ایران – رجوی، رجوی ایران» بوده اند. تحت حفاطت آمریکا قرار گرفتن برای اینان نه به خاطر امنیتی بلکه از همین جنبه  وارد بازی قدرت شدن و «قدرت نمایی» و «یک برگ» در این بازی بودن بسیار ارضا کننده است.  حدود دو سال پیش، بعد از بیش از صد روز تحصن «خانواده ها و هواداران مقاومت»،  در شهرهای بزرگ در کشورهای مختلف از جمله در نیویورک و واشگنتن برای تحت حفاظت آمریکا قرار گرفتن اشرف، وقتی سرانجام رایان کراکر سفیر آمریکا در بغداد به یکی از رسانه ها گفت که عراق به آمریکا اطمینان داده است که مجاهدین به ایران بازگردانده نخواهند شد، آقای رجوی در اطلاعیه یی(10 دی 87) غریو سرداد که «غیر ممکن ممکن شد» و منتقدان ماندن در عراق را به باد توهین و تحقیر گرفت(2). دست اندر کاران تبلیغات مجاهدین هم  برای به مردم باوراندن دروغی که خودشان باورکرده بودند ، یک آرم و پرچم ویژه اشرف، همراه پیام « رهبر مقاومت» منتشرکردند. من نمی دانم اگر دو سه سال پیش غیرممکن ممکن شده بود، پس این اوضاع چیست.

راه انداختن رژه نظامی در اشرف توسط «ارتش آزادیبخش ملی»، چنان که گویی انگار نه انگار که دیگر دوران صدام حسین گذشته است و هرگز بر نخواهد گشت، کار نسنجیده و تحریک آمیزی بود که امروز تاوان آن را مجاهدین باید بادست خالی به جلوی زره پوش رفتن بپردازند. در دستگاه سیاسی عراق به غیر از دست پروردگان رژیم که دشمن مجاهدین هستند، دیگرانی که دشمن مجاهدین نیستند و مجاهدین آنها را خیلی حلوا حلوا می کردند و می کنند، تنها به شرط بی درد سربودن حضورشان و این که«تهدیدی برای امنیت رژیم» نباشند، حاضر به پذیرفتن آنها در خاک عراق هستند و نه بیشتر . توجه داشته باشیم که یکی از آن افرادی که در دایره حامیان مجاهدین و پذیرش حضور آنان در عراق قرار دارد، اکنون معاون نخست وزیر است(صالح مطلک). خُب چطور می شود چشم به این مساله بست که این مردک در حد برچیدن بلندگوهای اطراف اشرف و حتی در حد مساله انسانی رساندن مجروحان حمله اخیر به بیمارستان ، هیچ حرکتی و اقدامی نکرده یا نتوانسته بکند. آیا همین خود دلیلی بر غلط بودن محاسبات سیاسی رهبری مجاهدین از اوضاع عراق نیست؟ تازه در عراق مسائلی هست که ممکن است سبب بلوا و کشمکهایی بشود که اصلا ربطی مبارزات مردم ایران با رژیم ندارد و مساله مجاهدین هم نیست و آن مسائلی مثل مالکیت منابع نفت کرکوک و گاز تکریت و مسائل قومی است حالا اگر یک کشمکش داخلی در این زمینه ها در بگیرد مثل اشغال کویت مجاهدین نیز از عواقب آن در امان نخواهند بود. با توجه مسائل یاد شده ملاحظه می شود مساله پیشنهاد خروج از عراق از سوی مجاهدین را که آقای دکتر خواسته منتقدان ماندن در اشرف به آن توجه بدهد، به شکلی تا کنون مطرح شده دودوزه بازی و ظاهر سازی بوده است و الا اگر آن راه حل جدی بود، لازم نبود که کسانی با دست خالی به رویا رویی با زره پوش مسلسل فرستاده شوند.

انعطاف مجاهدین و آزادی عقید و بیان و آن مصوبه شورایی

آقای هزارخانی گفته است « مجاهدین در عرصه سیاست، از قضا انعطاف پذیر و اهل تعامل‌اند. مطالباتشان در این زمینه هیچ وقت ماکزیمالیستی نیست، به قول امروزیها ”حداقلی” است. این حداقل هم، خودشان بارها اعلام کرده‌اند، آزادی اندیشه و بیان است.» اما کارنامه مجاهدین در زمینه باور به آزادی اندیشه و بیان نمره قبولی ندارد. اگر مجاهدین در این زمینه حساسیت لازم داشتند و از اهل قلم و روشنفکران و هنرمندان داخل کشور که آنها بودند که پیوسته از این بابت در رنج بودند، حمایت می کردند، الان در این زمینه می توانستند گروهی پیشتاز در افکار عمومی جلوه گر شوند. آقای دکترخود از نزدیک شاهد جدلهای من با مجاهدین  در این زمینه بوده است و نوشته های من در ستون «یادداشت و گزارش» هفته نامه ایران زمین که خود آقای دکتر سردبیری آن را به عهده داشتند، گواه بر لزوم توجه به اهمیت این مساله بود. صرفنظر از بی تفاوتی چشمگیر مجاهدین بر آنچه بر اهل قلم در کشور روا می شد و نگاه منفی دستگاه رهبری مجاهدین به روشنفکران که وارد آن نمی شوم و هنوزهم «زبان خودم را نگهمیدارم» برای این که زمان و شرایط طوری است که مطرح کردن آن را اضافه کردن مساله یی بر مساله ها که اکنون ضرورتی ندارد می دانم، ماده واحده یی که به عنوان مصوّبه اجلاس میان دوره یی شورا در دیماه دوسال پیش انتشار یافت(3)، برای همیشه باعث شرمساری مجاهدین و شورا خواهد بود. در آن مصوبه، همان خط و روشی بکار گرفته شده که «حضرت امام» در اوائل انقلاب برای تهیج و بسیج توده های نا آگاه علیه دگر اندشان بکار می گرفت و همه تلاشش این بود که آنها را  دست اندر کار توطئه و دشمن اسلام و خائن بنمایاند و در همان مناسبات و رابطه و ضابطه یی «مصوبه شورا» شده که  خامنه ای با « حکم حکومتی» به مجلس رژیم برای کنار گذاشتن طرحاصلاح قانون مطبوعات از دستور مجلس، عمل کرد. اگر چه مطمئنم که آقای دکترهزارخانی نمی تواند متبکر چنین مصوبه یی باشد، بلکه تروشات ذهن امثال آن آقای «پاکباز» است که خود را محور و مرکز مشروعیت و مشروعیت دادن می دانند وگویا با تایید  یا متهم و محکوم کردن ایشان به نمایندگی از تشکیلات مربوطه است که کسی یا گروهی مشروع یا نا مشروع می شود و «نامشروعها» و خائن ها طبعا مشمول کیفر و مجازاتی هستند که به طور غیابی احکام مجازاتشان در دستگاه ایدئولوژیک عالیجنان صادر می شود تا بعد از «انقلاب نوین مردم ایران» وقت اجرایش برسد! با همین نگرش است که درج انتقاداتی از عملکرد رهبری مجاهدین و سیاست ماندن در عراق، در رسانه ها، در آن مصوّبه ضدیت با اشرفیان و خیانت به مبارزات مردم ارزیابی شده است و «مراوده با آنان»، یعنی ارسال مطلبی برای درج (که از سوی یکی دو عضو شورا آنهم با هدف شکستن انزاوی مجاهدین صورت می گرفت)، «مشروعیت دادن» به آنها شناخته شده و بهمین دلیل ممنوع شده است.  صد افسوس که این رفتار مستبدانه به اسم مصوّبه شورایی بیرون می آید که آقای دکتر عضو برجسته آن است، هم چنان که بیانیه های دیگر شورا هم در برگیرنده هم استبداد رای و هم واقعیت گریزی هایی از  دستگاه رهبری مجاهدین است و مثلا گاه در ماده اول آن التزام به برنامه و مصوبات شورا از اعضا گرفته شده و مزورانه با تاکید تصویب شده «به اتفاق آراء» منتشر می شود. اعتبار کسی چون آقای دکتر هزارخانی که مورد احترام بسیار در جامعه روشنفکران و اهل قلم است، با توجیه عملکرد غلط مجاهدین از سوی ایشان، خدشه دار می شود. من مطمئنم که افق دید دکتر هزارخانی بلندتر و گسترده تر از آن است که اکنون در قالب تنگ توجیه خواستها و رفتارهای خود محوربینانه و واقعیت گریزانه رهبری مجاهدین ضایع شده است. درست است که آنچه در اشرف گذشت چنان دلخراش بود که روح آدم را ترک بیاندازد، اما سالهاست که دستگاه رهبری مجاهدین از عواطف دیگران سوء استفاده می کند. کسانی که مجاهدین را همراهی می کنند باید به خاطر داشته باشند که مسئولیتشان در برابر افکار عمومی بیشتر از مسئولیتی است که به عنوان یک همراه و همرزم در برابر مجاهدین دارند. من بر این نکته تاکید دارم که خود خواهی و خود محوربینی رهبری مجاهدین که با واقعیت گریزی همراه است، اشرفی ها را در این شرایط قرار داده است و الا اگر لااقل بعد از امضای قرار داد امنیتی عراق و آمریکا، آن تحصن ها برای خروج مجاهدین از عراق، برگزار می شد و نه تحت حفاظت آمریکا قرار گرفتن اشرف، الان مجاهدین مستقر در اشرف در این وضع نبودند و دلیلی هم ندارد که فکر کنیم اگر مجاهدین با این سیاست و به اصرار خودشان از عراق به کشورهای اروپایی یا آمریکا و کانادا منتقل می شدند به «بوت پیپل  people - Boat  » (4)تبدیل می شدند. اکنون نیزهمچنان که قبل نوشتم درخواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد و این «بوت پیپل »شدن نیست.  مزاحمتها و درنده خویی دار و دسته مالکی و شیعیان دست پرورده رژیم در عراق در آینده هم تجدید خواهد شد و تنها یک اظهار نگرانی یا تاسف آمریکائیان و اروپائیان چیزی از تلخی و سنگینی آن نخواهد کاست هم چنان در حوادث اخیر تجربه کردیم. به هرحال مجاهدین باید دست از دلخوش داشتن به کارهای نمایشی پوچ در اشرف بکشند. بازهم تکرار می کنم عراق نه جای مناسبی برای مجاهدین است و نه تضمینی برای مجاهدین در عراق خواهد بود. کاری هم نیست که مجاهدین درعراق برای مبارزه مردم با رژیم بکنند.

مشکل اصلی عدم پذیرش شکست  است

به هر حال مساله آنجاست که رهبر مجاهدین حاظر به پذیرش اشتباه و شکست نیست و آدم شکست خورده یی که حاظر به پذیرش شکست خود نباشد و واقعیت را نپذیرد نمی تواند موقعیت خویش را درست ارزیابی کند. چنین آدمی به موجودی لبریز از نفرتی ویرانگر تبدیل می شود که می خواهد هرآنچه را که خلاف میل اوست و هرکس که او را شکست خورده می داند، با هر امکانی که بدست می آورد منهدم کند و از میان بردارد. به وضع کنونی اشرف و آن رویارویی ها  هر چقدر هم که رادی بلند جنگ مکتبی و عقیدتی حسینیان زمان با یزیدیان زمان بپوشاند، یا نام حماسه میهنی به آن بدهند، یا دوستانی مثل آقای دکتر آن را آرمانگرایی ارزیابی کند، به وضوح می بینیم برای افکار عمومی غیرقابل درک است و حتی با رویکرد منفی همراه است. پذیرش شکست به معنی دست کشیدن از مبارزه نیست. برای برآورد وضعیت و جمع بندی و ارزیابیهای درست از توان و امکانات و سازمان دهی مبارزه با روشها و سیاستها های جدید و مناسب، لازم است. تا این واقع بینی در رهبری مجاهدین پیدا نشده است، آنها خود و افراد تشکیلات را از چاه و چاله یی به چاه و چاله یی دیگر خواهند انداخت، هم چنانکه از رویدادهای تلخ و دلخراش مرداد 88 به رویداهای بسیار دلخراش تر فروردین 90 و عواقبش رسیدیم.   سیاست غلطی که نتیچه اش، چیزی جز «خوردن چوب پیاز» نبوده است. کافیست در نظر آوریم که اگر سی و چهار نفر در خیابانهای تهران در تظاهرات و در درگیری با نیروهایی انتظامی جان باخته بودند، چه تاثیری در جامعه و چه انعکاس بین المللی می توانست داشته باشد.   

در پایان سوالی هم از آقای دکتر هزارخانی که بازهم تلاش کرده است از عملکرد مجاهدین دفاع کند دارم و آن این که با توجه به نزدیک بودن ایشان به رهبری مجاهدین، برای افکار عمومی علت عدم انتشار تبریک و پیام سال نو از سوی جناب مسعود رجوی را بازگو کند. چون با اظهارات خانم رجوی در مجلس بزرگداشت شهدای اشرف که گفت مسعود قبل و بعد از عید با مجاهدان ساکن اشرف تماس داشته است و با توجه به یکی دو پیامی که بعدا ایشان فرستاده است، معلوم نیست دلیل تبریک نگفتن عید چه بوده است. با مردم قهر کرده است؟ ایشان اگر به علت بیماری هم نمی توانسته با صدای خودش تبریک بگوید، تبریک کتبی ایشان را مثل بعضی از پیامهایش گوینده های رادیو تلویزیون مجاهدین می توانستند قرائت کنند. این مساله ابهام بزرگی در رابطه ایشان با مردم و افکار عمومی را سبب می شود. لازم است توضیحی برای این مساله داده شود.

 

منابع و توضیحات:

1-  اطلاعیه 71«... ساکنان اشرف در مذاکرات دو روزه خود با ژنرال اودیرنو در ۱۹ و ۲۰اردیبهشت ۱۳۸۲ اعلام کردند که پس از گردآوری سلاحهایشان در صورتی‌که ایالات متحده قادر به حفاظت از آنها در عراق نیست، آمادگی دارند که به آمریکا بروند. این مطلب در صورتجلسه مذاکرات ثبت شده و در سالهای بعد هم مرتباً با ژنرالهای مسئول حفاظت از اشرف از جمله ژنرال میلر، ژنرال براندنبورگ، ژنرال گاردنر، ژنرال استون، آدمیرال رایت و ژنرال کوانتاک که تا پایان سال۲۰۰۹

 2 -  «پيام رهبر مقاومت به ايستادگان شهر شرف و ياران ايستاده در تحصن

سه شنبه، ۱۰ دي، ۱۳۸۷ - ۱۸:۰۳

با درود و سلام و با تبريك پيروزي،شما و مريم در اشرف پيروز شديد. گفته بوديم اگر اشرف بايستد، جهان به ايستادگي در برابر ديكتاتوري دين فروش برمي خيزد.

اينك اشرف پرشكوه با ياران نستوه در كارزاري به غايت فشرده و سخت و سنگين سرفراز مي شوند. نام ايران و ايراني و نام شهر شرف و پايداري را درهمه جا به اوج مي برند. از ژنو تا نيويورك و واشنگتن، از كانادا تا استراليا و ايتاليا، از انگلستان تا فرانسه و آلمان، از سوئد تا نروژ و فنلاند، از بلژيك تا دانمارك و هلند، از يمن تا مصر و لبنان، از اردن تا فلسطين و عراق....اين فرياد رساي هر ايراني و شوراي ملي مقاومت ايران، براي آزادي است كه در همه جا طنين مي اندازد، ميگسترد و ريشه مي دواند.از دانشگاهها و كارخانه ها تا سلسله جبال البرز. بيچاره آخوندهاي افسار گسيخته كه پاسخي جز دشنه و دسيسه و دار نمييابندبگير، ببند، بكش، گور خود كني به دست خود...از فرداي خيزش شيعيان در عراق عليه حاكمان مرتجع در ايران، رژيم پليد آخوندي چنگالها و دندانها تيز كرد. به گفته خودش، كمر به قصاص و قتل عام اشرفيان بست. سفلگان و دريوزگان بارگاه ولايت كه در برابر غداران و جباران جز تسليم نياموخته اند، زانو زدند. با زبانهاي گنديده و مسموم و با سوداهاي شوم براي اشرفيان، به مجاهدان آزادي تاختند. به جاي جلاد، «بي دنده و ترمز» قرباني را هدف قراردادند و به جاي ظالم، سنگ را به مظلوم زدند. بگذار در ساحل امن، در هاون رژيم آب بكوبند تا در هزار توي خفت و ذلت و در عقده هاي فرومايگي و حقارت، بپوسند. هيهات كه 6سال پيش، در محرّم حسيني،گفته بوديم كه «وقتي ديو تنوره ميكشد، وقتي كه دژخيم سر از پا نميشناسد، رمز ماندگاري و اعتلا، كلمه فداست.... مجاهدين از بنيانگذارانشان تا اعضا و هوادرانشان در تمام ايران و در سراسر جهان اين درس را به خوبي آموخته اند كه تاريخ خلق و ميهن خود را چگونه بنويسند. هيچ كس بيش از ما به خطراتي كه از هر سو ما را در بر گرفته احاطه و اشراف ندارد. اما عزم جزم كرده ايم تا اگر زمانه صد بار از اين هم خطيرتر و پر فتنه تر باشد، با تأسي به پيشواي آرماني مان، درسهاي جديدي از مقاومت و ايستادگي عرضه كنيم». خوشا اشرفيان صديق و پاكباز و سرداران و سالاراني كه غزل خوانان، دست افشان و پاكوبان، درس بزرگ مقاومت و ايستادگي عرضه كردند. يا ليتني كنت معكم...و خوشا ياران و هم چنين پشتيبانانِ بدون مرز عدالت و حرّيت بشري كه در كارزاري شگفت و ستايش انگيز، با « فانوس» رنج و خون مردم ايران و فرزندان رشيد آنان در چهارگوشه جهان بر سر ميدانها و خيابانها «جاركشيدند» و غيرممكن را ممكن ساختند.

در ميان پردة خون، عشق را گلزارها

عاشقان را با جمال عشق، بي چون، كارها

عقل گويد: شش جهت حّد است و بيرون راه نيست

عشق گويد : راه هست و رفته ام من بارها

مسعود رجوي»

3-  ماده واحده«در شرايط خطير كنوني كه حمايت و پشتيباني از مبارزان اشرف يك وظيفة عاجل ملي و يك تكليف انساني بين المللي است, همسويي با ولايت مطلقه فقيه در ضديت بافرزندان رشيد و مقاوم مردم ايران در اشرف و تلاش براي تضعيف و تخطئه آنها و ناديده گرفتن حقوق قانوني وحقوق مكتسبة آنان كه راه كشتار رزمندگان آزادي را هموار مي‌كند, خيانت به مبارزات وآرمانهاي آزاديخواهانة ملت ايران است. بنابراين اعضاي شورا, رسانه هايي را كه آشكارا با مجاهدان اشرف خصومت مي‌كنند مورد تحريم قرارمي‌دهند و هر نوع همكاري و مراوده با آنهارا برخلاف مصالح عاليه مردم ايران وقيام عليه ديكتاتوري مذهبي و تروريستي مي‌دانند».

  People - 4  -Boat  پناهندگانی که با قایق و در شرایط رقت باری از کشور خود می گریزند. این واژه بعد از سال  1976 در رسانه ها در مورد ویتنامی ها یی که با قایق و در شرایط رقت بار از آنجا فرار می کردند و روزها و هفته ها بدون آب و آذوقه در اقیانوس سرگردان بودند و گاه توسط ناوهای جنگی کشورهای مثل فرانسه یا آمریکا در حال انحام مآموریت گشت زنی بودن نجات می یافتند. در یک مورد که من خود سرگذشت یکی از این قایقهای بزرگ را خواندم، آن پناهندگان نگون بخت که مدت بسیار طولانی در آبها سرگردان بودند ابتدا با خوردن اجساد مردگان و بعد با کشتن افراد مریض و رو به مرگ و خوردن جسد آنها توانسته بودند به زنده بمانند.

7 اردیبهشت 1390 – 27 آوریل 2011
 
مقاله مشکل استثنا با قاعده :‌ منوچهر هزارخانی

منبع:پژواک ایران


ایرج شكری

فهرست مطالب ایرج شكری در سایت پژواک ایران 

*ارتشی ها و مشکوک بودن سقوط هواپیمای حامل فرماندهان ارتش در مهرماه ۱۳۶۰ [2017 Oct] 
* تودهنی مردم به متشرّعان مستبد ضد ایرانی و منزلت شجریان در نزد مردم [2017 Sep] 
*‎ ‎روحانی و سپاه و جناح هار، و ناتوانی او در حل یک مساله ساده بی خرج  [2017 Aug] 
*متوقف و له کردن یک خودرو انفجاری داعش با تانک توسط ارتش مصر در شمال سینا [2017 Jul] 
*سرازیر شدن خشم سپاه و رهبر به سوی روحانی، آینده نا روشن او و سایه جنگ  [2017 Jun] 
*حقه بازی آخوند موسوی خوئینیها و وصل کردن خامنه ای به «عالم غیب»‏  [2017 Jun] 
*انتخاباتی با بازندگان بزرگ و تصاویر ماندگار یک دیدار و سالهای سربی برای روحانی [2017 May] 
*دیدار پُر برکت امیر تتلو با رئیسی [2017 May] 
*طلبکاری در دو پیام پاسدار باقری «رئیس ستاد کل نیروهای مسلح»، و تودهنی به آن در رویدادها  [2017 May] 
*استفاده از سینما توسط فرومایگان برای توجیه جنایات رژیم در دهه ۶۰ [2017 Apr] 
*‏«گلاب زدن» گردانندگان رژیم به یاد و نام خمینی  [2017 Mar] 
*تعیین تکلیف برای همه مسئولان نظام از سوی پاسدار جعفری فرمانده کل سپاه، رزمایش کودتا [2017 Mar] 
*وقتی مردی به زنش، بگوید «دوستت دارم» چه اشکالی دارد؟ [2017 Mar] 
*اسکار فرهادی، جلوه یی از مفهوم «ایرانیان» برای جهانیان و تلاش مذبوحانه محافل و ‏مقامات رژیم برای مصادره «اسلامی» آن  [2017 Mar] 
*اولین مصاجبه خمینی با خیرنگاران ایرانی در پاریس آیینه تکبّر و استبداد و افکار ارتجاعی او [2017 Feb] 
* پاسخ فرمانده نیروی دریایی در مورد جابجایی ناگهانی جانشین خود و ابهامی که باقی می ماند [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی، له شده زیر توهین و تحقیر، اندوهگین و اشگ ریز، دق مرگ شد [2017 Jan] 
*مقاله یی که سبب رهبر شدن خمینی شد  [2017 Jan] 
*خواندن ترانه «جان جهان» شجریان توسط دانش آموزان دبستان دخترانه یی در مشهد [2016 Dec] 
*شهروندان قبرخواب، انتقاد کارگردان سینما، اشک تمساح روضه خوان زرنگ  [2016 Dec] 
*رژیم در حال غرق شدن در گند خودش، پاسدار صفوی غرق در هپروت تشکیل دولت جهانی اسلام ‏به مرکزیت رژیم [2016 Dec] 
*شاه مرغوب،بهترین دیکتاتور و عطر و گلابش و مفهوم تجمع پاسارگاد ‏ [2016 Nov] 
*زوزه های آیت الله علم الهدی علیه زنان ۳۰ سال بعد از عربده رفسنجانی [2016 Oct] 
*پرت و پلاها و روده درازیهای قاسم سلیمانی و دیگران در سالگرد جنگ و گذشتن از کنار مصائب مردم [2016 Oct] 
*مساله حجاب در قرآن و علت پیدایش آن و حجاب اجباری مجاهدین برای آتنا فرقدانی [2016 Aug] 
*بابت «اطلاع رسانی»، از وزارت دفاع روسیه «کمال تشکر را داریم»‏ [2016 Aug] 
*28 مرداد و بعد از آن و آینده ای که در راه است [2016 Aug] 
*واکنش ارتش به اهانت حسن عباسی، اهانت اوباش انصارحزب الله به هنرمندان، «فضل» جوادی عاملی و حکایتی از عبید زاکانی  [2016 Aug] 
*عباس کیارستمی سینماگری که با رژیم «غیرخودی» و با مردم «خودی» بود و جهانی شد [2016 Jul] 
*دست باز نیروی انتظامی رژیم در رفتار خشونت آمیز و شلیک و کشتن  [2016 Jul] 
*شگفتی آفرینی پاسدار سلیمانی با صدور بیانیه تهدید آمیز علیه بحرین، جلوه دیگری از خر تو خربودن اوضاع رژیم [2016 Jun] 
*بلاهت آریامهری خامنه ای در تشدید سرکوب و اختناق برای حفظ رژیم [2016 Jun] 
*برکناری پدر ترانه علیدوستی از سرمربیگری فوتبال نوجوانان [2016 Jun] 
*حاشیه های ایرانی شصت و نهمین فستیوال کن [2016 May] 
*بازهم اعترافی در مورد گریز مردم از دین و مسجد دولتی [2016 Apr] 
* سالگرد فاجعه ۱۹ فروردین ۹۰ و شیپورچی های رهبری مجاهدین  [2016 Apr] 
*سپاه پاسداران آفریننده مصیبت وعامل جنایت علیه مردم است و نه سپر بلای آنها  [2016 Mar] 
*تعظیم «اسلام» در برابر شکوه ایران و ضربه و تلخی های انتخابات برای ولایتمداران [2016 Mar] 
*شرکت در انتخابات، تایید رژیم ولایت فقیه و دادن اعتبار به آن برای سرکوبگری است [2016 Feb] 
*آثار اداره «خرتوخری» امور در نیروی زمینی ارتش و افشا شدن یک دروغ دیگر پاسدار فدوی [2016 Feb] 
*صراحت و جرأت یا ترس و خیانت رئیس جمهور حقوقدان [2016 Feb] 
*نفرت مردم نسبت به نظام ولایت فقیه، در رنجهای علیرضا افتخاری [2016 Jan] 
*یک آفرین به پاسدار فدوی برای «بزرگواری انسان دوستانه» نسبت به آمریکا و یک «صدا تو ببر » بیشرم، بخاطر ادعای رئوف بودن [2016 Jan] 
*رویداد بازداشت تفگنداران، دو قایق نیروی دریایی آمریکا وخالی بندی، پنهانکاری و خودبزرگ بینی های ابلهانه فرماندهان سپاه  [2016 Jan] 
*سخنان خمینی در مورد واجب بودن تهمت زدن به علما و فقهایی که «لطمه می زنند به اسلام» و دادن حکم برداشتن عمامه آنان به جوانان [2016 Jan] 
*استریپ تیز فرمانده قرارگاه پدافند هویی خاتم الانبیاء [2016 Jan] 
* تنش شدید در روابط رژیم با عربستان سعودی در پی اعدام شیخ باقرالنمر [2016 Jan] 
*پرت و پلاها های پر حرارت عقیدتی فرمانده متحجر سپاه [2015 Dec] 
* اظهارات بی اجازه محسن رضایی و دریافت تو دهنی از ولایتی [2015 Dec] 
*کاری درست در برابر رژیم ضد ایرانی و آخوندیسم و ماتم پرستی، اما با شعاری نا مناسب  [2015 Nov] 
*پیشنهاد فیکسیونی به رئیس جمهور آمریکا، برای آرام کردن تند روها [2015 Oct] 
*چرندیاتی از «فرهنگ عاشورایی» و تراکم حیرت انگیز نادانی در راویان [2015 Oct] 
*پاسدار جعفری و ادعاهای بی ربط اش و تلاش برای محو آثار خالی بندی و غلط زیادی [2015 Oct] 
*عجله رژیم در اعلام مرگ سفیر سابق، انتقاد برادر سفیرسابق، حساسیتها به مساله ربوده شدن او [2015 Oct] 
*حادثه ناگوار حج، فرصت طلبی رژیم برای معجزه سازی توسط «شهید» و نکته ها [2015 Sep] 
*حرفهای خامنه ای در جمع فرماندهان سپاه، «نقشه راه» برای همه [2015 Sep] 
*سوالی که مسلمانان باید از خود بکنند: آیا چنین خدایی را می شود دوست داشت؟ [2015 Sep] 
*بازی تازه خامنه ای و خوابی که سپاه پاسداران برای فردای مردم دیده: ایست بازرسی [2015 Sep] 
*شخصیت حقوقی پایدار دولتها و پیگیری حقوقی جنایت 10 شهریور 92 [2015 Sep] 
*تایید برجام توسط خامنه ای، برد و پیروزی برای دولتیان، عزا برای نعّاران حفظ خط قرمز رهبر  [2015 Aug] 
*عبور از گذرگاه خونین اجتناب ناپذیر است، چون فرماندهان جنایتکار سپاه قدرت مطلق می خواهند [2015 Aug] 
*کباده کشی ظریف، نسیه خوری روحانی، ماتم شریعتمداری، روزگار تلخ و سیاه ولی فقیه سیدعلی [2015 Aug] 
*جنازه های با طراوت و نشاط و بادوام [2015 Aug] 
*همدستی رئیس مجلس با دولت برای کنار گذاشتن مجلس از بحث بر سر توافق تسلیم در مساله اتمی  [2015 Aug] 
*ستایشگر سپاه قدس، حالا با ستایش از خامنه ای ، تلاش می کند آبروی رفته را به او باز گرداند.  [2015 Jul] 
*وضع مبهم پاسدارای که دستور برداشتن مجسمه آریوبرزن را داده بود [2015 Jul] 
*ریخت و پاشهای اسلام گسترانه رژیم و تودهنی مردم به رژیم با شکستن هنجارهای تحمیلی [2015 Jul] 
*چگونگی برقراری دوباره تحریم ها، به شرحی که سوزان رایس داده است. [2015 Jul] 
*قلّاده بر گردن رژیم درنده خو، بر مردم ایران مبارک باد [2015 Jul] 
*کاسبی و بهره برداری خامنه ای از جنازه گردانی [2015 Jun] 
*مکتب فاجعه آفرین خود محوربینی لبریز از بلاهت فرماندهان سپاه و دست اندر کاران رژیم و ضربه ای که در راه است  [2015 Jun] 
*تصادفی طاغوتی، در رژیم لاهوتی [2015 May] 
*ایسنا آیت الله صافی را بالا برد، اما خامنه ای در سفر به قم به او اعتنا نکرد [2015 Apr] 
*آیا آمریکا همان بازی را با رژیم می خواهد بکند که با مجاهدین کرد؟ [2015 Apr] 
*پوزه بند رهبر برای منتقدان و پذیرش افسار خوردن نظام  [2015 Apr] 
* آنجا که اسلام و مسلمانی سعدی، انسانیت او را می بلعد [2015 Mar] 
*درنده خویی مذهبی در افغانستان و اقدام چشمگیر زنان علیه آن [2015 Mar] 
*اندوه ناشی از فقر و فشار اقتصادی کم نیست، عزاداری در نوروز را هم تحمیل می کنند.  [2015 Mar] 
*پاسداران زیاده طلب و بی اعتنایی به رهبر و سلسله مراتب [2015 Mar] 
*مطهری مورد یورش قرار گرفت، اما گند به سر روی نیروی انتظامی منفعل، زده شد [2015 Mar] 
*ضربه خرس طلایی به خرناس کشهای نظام ولایی و حرفهایی از جعفر پناهی [2015 Feb] 
*از سکه افتادن سرداران اسلام و ارزش شهادت در رژیم خر تو خری [2015 Jan] 
*روح روح الله خمینی در کشتار پاریس ظاهر شد [2015 Jan] 
*تلاش فرمانده سپاه برای «جاخالی دادن» در برابر کنایه روحانی [2014 Dec] 
*عکس طناز طباطبایی به اشتباه به جای عکس ریحانه حباری در لحظات قبل از اعدام معرفی می شود [2014 Nov] 
*ایراندختی که از یاد نخواهد رفت [2014 Nov] 
*اولین عملیات جنگی گرانترین هواپیمای جت جنگی علیه اسلامگرایان [2014 Sep] 
*بیانیه سالگرد تاسیس شورا و نکاتی مربوط به رجزخوانی های مسعود رجوی و پیامدهای آن [2014 Sep] 
*فاجعه بار بودن آموزش موسیقی در مهد کودکها از نظر مدیر حوزه های علمیه [2014 Aug] 
*ادعای پوچ وزارت اطلاعات در مورد رهایی قهرمان شمشیربازی [2014 Aug] 
*فرصت طلبی رژیم منحوس برای مصادره مراسم تشییع جنازه شاعری بزرگ [2014 Aug] 
*جنایات بدون مکافات، غزه پیش آدم سوزی ژاپن چیزی نیست  [2014 Aug] 
*خودنمایی های روز قدسی سرداران سپاه و آیینه خر تو خری رژیم [2014 Jul] 
*سقوط و فساد سیاسی رهبری مجاهدین در آیینه تحریف اخبار سوریه [2014 Jul] 
*یادداشتی در مورد علت حمله وزارت خارجه فرانسه به مجاهدین [2014 Jul] 
*خنجر و خیانت و چند نکته برای یاد آوری در سخنرانی مهرتابان [2014 Jul] 
* مسعود رجوی، حمایت از داعش در عراق، رقت انگیز، و در «آخر» خط  [2014 Jun] 
*یک رویداد فرهنگی – هنری برای لرزندان استخوانهای خمینی درگور [2014 Jun] 
*شکست رژیم در جذب فرهنگی مردم و در جایگزین کردن اسلام به جای ایران [2014 Jun] 
*پاسخ های کوبنده کیومرث پور احمد در مورد عربده کشیهایی که علیه لیلا حاتمی راه افتاد  [2014 Jun] 
*شرمندگی لیلا حاتمی از عربده مسلمانان شرور ، لیلا عذر خواهی نکرده [2014 May] 
*تکذیب ادعایی در چرند بافی شلغمکارانه  [2014 May] 
*بی تدبیری دولت تدبیر و تدبیر ظریف یک پاسدار [2014 Apr] 
*گزارشی تلویزیونی در مورد «ازدواج موقت» در ایران [2014 Apr] 
*مستندی در مورد چگونگی کشتار کمونیستها در اندونزی [2014 Mar] 
*خودت فکر کن کی و کجا روحت را به شیطان فروختی [2014 Feb] 
*بحران روحی مسعود رجوی و برخورد مناسب با آن [2014 Feb] 
*پیت سیگر ترانه خوان عدالت و آزادی و محبت، درگذشت [2014 Jan] 
*ممنوعیت برگزاری جلسه کانون نویسندگان، ننگ و خفت برای آخوند روحانی [2014 Jan] 
*بعد از نزدیک سی سال دهنکجی و قلدرمنشی دیدن، تودهنی زدن حق است [2014 Jan] 
*چماق و چاقو و اوباش گری حل کننده مشکل منتطق ضعیف مریدان خمینی [2014 Jan] 
*حاصل مکتب رجوی، فضولات انباشته بر ذهن و جاری برزبان مریدان [2014 Jan] 
*نپذیرفتن اشتباه و عزم راسخ مسعود رجوی در به کشتن دادن مجاهدین تا آخرین نفر [2014 Jan] 
*پاسخی به اوباش «ترانه خوان گروه هنری ارتش آزادیبخش و سیمای آزادی» مسعود و مریم رجوی [2014 Jan] 
*تبریک به عمه «رئیس جمهور برگزیده مقاومت» و به عمه «رهبر مقاومت» [2013 Dec] 
*... ترانه ای بر روی حکایتی از دفتر پنجم مثنوی – شهید راه [2013 Nov] 
*اهانت محمد علی شیخی به مرضیه در جلسه یی با حضور مهدی ابریشمچی [2013 Nov] 
*نکته یی برای یاد آوری –2 [2013 Oct] 
*سالگرد در گذشت مرضیه، و آنچه باید گفته می شد و نشد [2013 Oct] 
*نکته یی برای یاد آوری [2013 Oct] 
*واقعیت گریزی و خودمحور بینی رهبری، زمینه ساز کشتار مجاهدین در اشرف  [2013 Oct] 
*آیا زمان افسار زدن به سپاه پاسداران فرا رسیده است؟ [2013 Sep] 
*خدا در کنار جلّادان در اشرف و شادی و شعف از پاسداران از شقاوت [2013 Sep] 
*شباهت ها با روش آمریکایی و اصولگرایان رژیم، در کار رهبری مجاهدین و ضرورت انتقاد از خود  [2013 Sep] 
*تغییر رویکرد به مفتریان بعد از بیانیه تفصیلی [2013 Aug] 
*یادداشتی بر انتقاد اسماعیل وفا یغمایی [2013 Aug] 
*تاریخسازی مسخره [2013 Aug] 
*آیا فروغ جاویدان با تاکتیک دیگری می توانست پیروز شود؟ [2013 Jul] 
*کالبد شکافی یک فاجعه: بهای سنگینی که مجاهدین برای خواست رهبری می پردازند [2013 Jul] 
*بحث تلخ دیگر، در مورد بیاینه تفصیلی شورا [2013 Jul] 
*نقش رژیم و تعصب مذهبی – ناموسی، در جنایات فجیع علیه زنان [2013 Jul] 
*سپاه خامنه ای را «آیت الله عظمی» کرد و جای «شاهنشاه آریامهر» نشاند [2013 Jul] 
*تایید و بهره برداری بیانیه تفصیلی شورا، از مقاله توطئه گرانه مهدی سامع  [2013 Jul] 
*بیانیه تفصیلی «شورای ملی مقاومت» و تحریفات مربوط به اخراج خودسرانه من [2013 Jul] 
*اگر آدم حرفی زد و بعد حاشا کرد چه معنی می دهد [2013 Jul] 
*روحانی حلقه اتصال در بالا و با کلیدی برای گشودن دری در بن بست [2013 Jul] 
*بیانیه تفصیلی شورا، و یاد آوری «علی الحساب» من [2013 Jul] 
*دلیل نامربوط بودن ارتباط حمله موشکی به لیبرتی با استعفای روحانی وقصیم، در سخنان مریم رجوی [2013 Jun] 
*نکاتی برای یاد آوری و توجه در پیام اخیر آقای رجوی و آن بمب ساعتی [2013 Jun] 
*اولین نتیجه گیری ها از پایان یافتن نمایش انتخاباتی و پیام ها [2013 Jun] 
*یک تقلب برای منحرف کردن افکار عمومی از یک اقدام بیشرمانه شورا [2013 Jun] 
*موقعیت جدید کاندیداها و تغییر درصد احتمال پیروزی آنها [2013 Jun] 
*آلت دست رهبری مجاهدین و شریک پرونده سازی های بیشرمانه برای ترورشخصیت توسط آنها نشوید [2013 Jun] 
*نکات مهم در استعفا نامه دو عضو با سابقه شورا [2013 Jun] 
*از کجا به اینجا رسیدیم [2013 Jun] 
*ضرورت همبستگی و اعتراض در برابر قلدرمنشی و نسق گیری رهبری مجاهدین [2013 Jun] 
*با رد صلاحیت رفسنجانی، به احتمال زیاد،چماقدار سابقه دار رئیس جمهور آینده است [2013 May] 
*اعتراف ریشهری به مسخره بودن آخوندها در نظرمردم در ایرانِ قبل از انقلاب [2013 May] 
*اعتراف قالیباف به چماقداری از زمان «دارو دسته شهید بهشتی» [2013 May] 
*انتقادهایی از حضرت «سر»:ارزیابیهایی غلط،خشم و توّهم و حرفهای بی پشتوانه [2013 May] 
*مجاهدین در تله، اشک تمساح ریختن آمریکائیها و جان کری  [2013 Apr] 
*تکبرّ بلاهت آور و بلاهت ویرانگر [2013 Apr] 
*اضطرار احمد توکلی و قدرت اجتماعی اقشار ضد مقام رهبری [2013 Mar] 
*افزایش دین گریزی و بی خاصیتی هزینه های کلان نماز خوان پروری [2013 Mar] 
*ادعای بی ربط لابی کردن برای اسکار، دریافت تودهنی سنگین [2013 Feb] 
* تکثیر روح و منش مادر طریق الاسلام [2013 Feb] 
*ادعاهای نامربوط فرمانده سپاه در مورد جنگ ایران و عراق پاسداران [2013 Feb] 
* روی دیگر سکه قلنبه گوئیهای ابلهانه پاسدار سلامی و هلهله ها و عربده های 9 دی [2012 Dec] 
*مسئولیت فراموش شده در مصاحبه بنی صدر [2012 Dec] 
*اشکهای عزاداری محرّم، حیات بخش انگلها [2012 Nov] 
*ادعایی بی ربط در سالگرد مرگ «تام جی اندرسون» [2012 Nov] 
*افتخارات گندیده در رژیم گندیده [2012 Nov] 
*زهر فرار حزب اللهی به اسرائیل و حرام شدن شیرینی پهباد پرانی [2012 Oct] 
*روزهای تلخ و سیاه رفسنجانی، مرد قدرتمند دسته اشرار [2012 Oct] 
* بحثهایی«علمی» که اپوزیسیون توجهی به آنها و اثرات آن در جامعه نمی کند [2012 Sep] 
*پایان اجلاس غیر متعهدها، حاشیه ها و مشکل بقای رژیم [2012 Sep] 
*هدیه مدال المپیک به مادر برای حفظ آن از مصادره شدن [2012 Aug] 
*اعتراف آخوند علی اکبر محتشمی به انزجار مردم از روحانیت  [2012 Jul] 
*اگر وزیر اطلاعات دروغ نگفته باشد، از این خوشتر نباشد [2012 Jun] 
*عربده و ارعاب ناتوان از مهار جامعه پویای ایران [2012 Jun] 
*آن خشم و خروش به خاطر دست دان عادی و این ماستمالی کردن «دستمالی» زیرآبی [2012 Apr] 
*مقدس های تاریک اندیش و خود محوربینان، بیگانه با مردم  [2012 Mar] 
*احترام بی مورد به «مقام امنیتی» و بی تقاوتی به یک بی شرم  [2012 Mar] 
*دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد [2012 Jan] 
* نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان  [2012 Jan] 
*خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر [2011 Dec] 
* تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله  [2011 Dec] 
*مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز  [2011 Dec] 
* آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی [2011 Nov] 
*جنازه یی در راه سفارت آمریکا در امارات متحده عربی  [2011 Nov] 
*نقدی بر مقاله «میرحسین موسوی نخست وزیر آینده؟» [2011 Nov] 
*تمجید از نیروی قدس سپاه، تحریف حقیقت و خدمت به رژیم [2011 Oct] 
*کشف طرح تروریستی رژیم در آمریکا، « امداد غیبی» برای مجاهدین [2011 Oct] 
*پناهجو شدن اشرفیها خبری خوب اما با کاستی ها و ابهامات [2011 Sep] 
*بازی چرخ بشکندش بیضه در کلاه [2011 Sep] 
*اختلاف در ارزیاببها و رشد افقی شجره طیبه [2011 Sep] 
*شهیدان 19 فروردین اشرف دفن شدند، سوالها و حرفهایی که می ماند [2011 Sep] 
*درگذشت مجاهدی سخت کوش و صمیمی و تصویری از آینده  [2011 Aug] 
*غوغا و دروغ و بیشرمی منفور  [2011 Aug] 
*با یک تیر چند نشان زدن خاتمی در تقدیر از آمنه بهرامی [2011 Aug] 
*سخنان دبیرکل سازمان ملل روزنهً امیدی بر حل مساله اشرف  [2011 Jul] 
*در ضرورت توضیح واضحات [2011 Jul] 
* چالشها و نمایشها در بستر شمارش معکوس برای تعیین تکلیف قطعی اشرف [2011 Jun] 
* نگاهی به فیلم جدایی نادر از سیمین  [2011 Jun] 
*رژیم در سالگرد مرگ خمینی [2011 Jun] 
*اعتراف ناخواسته دکتر قصیم در تلویزیون بی بی سی [2011 May] 
*اعتراض من به قلدرمنشی بود [2011 May] 
*شانتاژ، برچسب زدن، پرونده سازی، ارعاب و گرایش حذف منتقدان، یعنی همین [2011 May] 
*کدام آرمان، کدام آرمان گرایی؟  [2011 Apr] 
*بیا بیا گفتن روش امام حسین نبود [2011 Apr] 
*خواست انتقال از عراق باید در صدر خواستهای خانم رجوی قرار بگیرد [2011 Apr] 
*رضا پهلوی، توّهم و توهین به شعور مردم [2011 Mar] 
*آنچه برای آیت الله های مرتجع مهم است [2011 Mar] 
*مفهوم ارزیابی ها و نتیجه گیری های فرماندهان سپاه در آینه عملکرد رژیم  [2011 Mar] 
*تشریفات محمد رضا شاهی و تشریفات ولایی و حزب اللهی و سبزاللهی [2011 Mar] 
* عبور کشتی جنگی سید علی از کانال سوئز و تأملی در روش مسالمت آمیز مبارزه  [2011 Mar] 
*هاشمی غیرتت کو، فائزه عفتت کو، و پرونده سازیها [2011 Feb] 
*راهپیمایی 25 بهمن، حاشیه ها، پیامدها [2011 Feb] 
*جشنواره فجر مثل داروخانه یی شد که نفت می فروشد [2011 Feb] 
*اپوزیسیون نباید از موسوی و کروبی دنباله روی کند [2011 Feb] 
*بینش مهمل و حرفهای مهمل خمینیستها [2011 Feb] 
*خامنه ای یک متهم به شرکت در ترور حریری رابه درجه سرلشکری ارتقاء داد  [2011 Jan] 
*شروری در صف اوپوزیسیون [2011 Jan] 
*زین العابدین دیکتاتور تونس، ذلیل شد [2011 Jan] 
*جنایات بی قتل واندوه انباشته در آنسوی خبرها [2011 Jan] 
*جنگ روانی - جاسوسی اسرائیل و رژیم  [2011 Jan] 
*افشاگری و ابرازنفرت ایرانیان به رژیم، واکنش مناسب به فرصت طلبی وزارت اطلاعات  [2010 Dec] 
*سکوت در برابر ظلم بزرگ به جعفر پناهی، سرافکندگی برای اهالی سینما خواهد بود [2010 Dec] 
*مسخرگی آخوندی، جنایات خدایی [2010 Dec] 
*مسخره گی های عاشورایی و ستایش و ترویج خشونت در رژیم آخوندی [2010 Dec] 
*رویارویی جنایتکارانه مذهبی سلفی- شیعه در ایران را باید محکوم کرد  [2010 Dec] 
*قدرت نمایی بلاهت بار احمدی نژاد، ضربه یی به نظام ولایی [2010 Dec] 
*بساط ارتجاعی مرجعیت و آخوندیسم را باید در ایران جمع کرد [2010 Dec] 
*جبّاریت رژیم علیه اهل سنت ، زمینه ساز ورود القاعده به ایران است [2010 Dec] 
*لرزه های اضطراب، در نعره های اقتدار [2010 Dec] 
* شاید مجید شریف پیش ما بود اگر اینترنت مثل امروز بود [2010 Nov] 
*اجیر کردن عامل برای قتل فرزند، دستارود تعلیمات آخوندی و احکام شرعی [2010 Nov] 
*آخوند مسخره از اخوان مسخره [2010 Nov] 
*حکمت مستراحی و شخصیتهای مستراحی [2010 Nov] 
*جنایت و رذالت از یک منشأ به بهانه های متفاوت [2010 Oct] 
*مراسم عقد در سرقبر، تجلی مرده خوری آخوندهای مردم ستیز [2010 Oct] 
*انفجار در پادگان سپاه، در آستانه سفر حاج محمود به لبنان [2010 Oct] 
*ادعاهای متناقض، شاهدی بر پوچی ادعای پیروزمندانه بودن پایان جنگ [2010 Oct] 
*اهانت به قرآن، غوغای بوزینگان و عربده فرومایگان در ایران [2010 Sep] 
*صف آرایی در برابر رهبر: جبهه هواداران رئیس دفتر [2010 Sep] 
*اتهام زنی و «گند زنی» بین جناح‌های متخاصم: کشتن خواهر پاسدار مشفق در جاده مشهد و... [2010 Sep] 
*آغاز به کار «مشا نیوز» و اتهام «پوتینیسم» به حاج محمود [2010 Aug] 
*جلوه یی از هویت و هنر مردم: گفتگوی عاشقانه به زبان آذری و به شعر [2010 Aug] 
*شیطنت های خلاف اسلام با اجرای «نیمه رپ» به لهجه اصفهانی [2010 Aug] 
*«مرض موت» لاعلاج رژیم خمینی ساخته به رغم سه دهه جنایت برای بقا [2010 Aug] 
*سالروز بمباران اتمی هیروشیما، فراموش کردن قربانیان جزغاله شده توکیو و بیش از 60 شهر دیگر  [2010 Aug] 
*حنجره یی که خاموش شد، صدایی که ماندگار است [2010 Aug] 
*تقابل مردمکشان خمینیست دو جناح، افشاگرخیانتها و جنایتها [2010 Aug] 
*جند الله دوگام به پس یک گام به پیش [2010 Jul] 
*تعارف کم کن و بر مبلغ افزا [2010 Jul] 
*خفّت خمینی در حیات و خواری او بعد از مرگ و بی آیندگی رژیم [2010 Jun] 
*رپ «کافران بی نام» در هجو نوحه‌های ام القرای اسلام  [2010 Jun] 
*سه هزار آقا زاده در حال تحصیل در بلاد کفر [2010 May] 
*به چنین مجلس و بر کرّو فَرَش باید ... [2010 May] 
*ناگهان دهها «پیکر مطهر» در نماز جمعه ! [2010 May] 
*داس اسلام همچنان زندگی آزادگان ایران را درو می کند [2010 May] 
*بودجه های قرآنی ، گربه های ایرانی  [2010 May] 
*از این بمبهای اتمی در همه شهرهای ایران منفجر کنید [2010 Apr] 
*مربوط و نامربوط در مصاحبه رضا پهلوی [2010 Apr] 
*بلند آوازه کردن نام ایران، و نه جمهوری اسلامی [2010 Apr] 
*برای جعفر پناهی و یک یاد آوری [2010 Mar] 
*افتضاح در سناریوی دستگیری عبدالمالک ریگی و چند نکته [2010 Mar] 
*موعظه های کنونی میرحسین موسوی و گذشته و آینده او [2010 Mar] 
*سانسور گزارش‌ها تصویریِ «انقلاب اسلامی» نشانه ترس از مردم [2010 Jan] 
*مردم جان برلب رسیده، رژیم جبّار خون ریز و مساله «خشونت» [2010 Jan] 
* بخشوده و نا بخشودنی، به مناسبت در گذشت منتظری [2009 Dec] 
*این سخن را درنیابد گوش خر  [2009 Dec] 
*ستاره یی در آسمان هنر ایران و موسیقی آذربایجانی بنام پریسا ارسلانی [2009 Nov] 
*مروری بر تاریخچه تضاد دوجناح: ایدئولوژی متعفن و روشهای کثیف [2009 Nov] 
*دیالوگ انتقادی با سربازان گمنام امام زمان [2009 Nov] 
* آقای نصیبی در کوچه بن بست «علی چپ» [2009 Nov] 
*یاد و خاطره یی از یک خدمتگزار فرهنگی و یک دوست که درگذشت [2009 Nov] 
* یادداشی در مورد لبیک سایت وزارت اطلاعات رژیم، به در خواست «آ مهدی» [2009 Nov] 
*من متهم می کنم، واکنشی به پیام اخیر آقای مسعود رجوی [2009 Nov] 
*اعلان جنگ داخلی توسط خامنه ای،«توزرد»ی سبز و ضرورت آمادگی مردم [2009 Nov] 
*ناگفته هایی از دو« 13 آبان»: چگونه صدای انقلاب به گوش شاه رسید و اشغال سفارت آمریکا [2009 Nov] 
*چه کسی برای مردم فیلم خواهد ساخت اگر آقای نصیبی روزی مسئول سینمای کشور شود  [2009 Nov] 
*قضیه شکل اول و شکل دوم، و استحاله قهقرایی آدمها [2009 Oct] 
*بیانیه بیست و هشتمین سالگرد تاسیس شورا، نکته یی و چند سوال [2009 Oct] 
*فوتبال مردانه و فوتبال دوستان لجن  [2009 Oct] 
*به بهانه اظهارات یک خانم نماینده مجلس کویت [2009 Oct] 
*اِنافَتَحنا»ی واقعیت گریزان متکبّر  [2009 Oct] 
*واكنش پنجم» و واكنش ملاباجي هاي حوزه علميه قم [2009 Oct] 
*سینما و مردم، سینما و آقای نصیبی [2009 Oct] 
*تحقیر ارتش توسط فرمانده کل سپاه و دیگران و واکنش فرماندهان ارتش [2009 Oct] 
*سوالاتی از آقای منتظری و یک یاد آوری به میرحسین موسوی [2009 Sep] 
*اعتراف ناخواسته آخوند ذوالنور بر منفور بودن رژیم [2009 Sep] 
*بورشدن رهبر و سیلی سنگین مردم به سپاه پاسداران در تظاهرات «روز قدس»  [2009 Sep] 
*ایرباس در برابر دارائیهای بلوکه شده ایران پیشنهادی سنجیده و به نفع مردم ایران  [2009 Sep] 
*تعطیلی آیندگان اقدام شکرالله پا کنژاد و کنگره یی که برگزار نشد [2009 Aug] 
*اراده و اعتراض مردم رهایی بخش خواهد بود، نه فرصت طلبی فرصت سوز اصلاح طلبان [2009 Jul] 
*موضوعی در حاشیه انتخابات و کار مؤثر و مفید ی که آقای رجوی می تواند بکند [2009 Jul] 
*سی سال پيش، « در اين بن بست…»  [2009 Jul] 
*رفسنجانی زیرآب ولایت خامنه ای را زد، اژه ای رفسنجانی را به آمریکاو اسرائیل بست و... [2009 Jul] 
*فرار از مسئولیت آقای منتظری و از مرحله پرت بودن آقای کدیور [2009 Jul] 
*تظاهرات پاسخی به روشها و اقدامات غیرقانونی مقامات قانونی  [2009 Jul] 
*سه پیام پایانی و جمعبندی رویداد انتخابات و مفهوم الله اکبر دیروز و امروز [2009 Jul] 
*کار موثر و مفیدی که آقای منتظری می تواند بکند  [2009 Jun] 
*هشدار! توطئه ای علیه میرحسین موسوی در حال اجراست [2009 Jun] 
*صحنه ای تکان دهنده از رفتن ندا از بین ما و ماندن ندا در فریادها و یادها [2009 Jun] 
*اعلان جنگ خامنه ای و روز غلبه بر ترس [2009 Jun] 
*ابطال انتخابات مشتی به پوزه ولی فقیه و یاسداران جنایتکار است، من از آن حمایت می کنم  [2009 Jun] 
*میرحسین موسوی، کروبی سید محمد خاتمی اصلاح طلبان بر سر دوراهی انتخابی تاریخی: [2009 Jun] 
*مخدوش کردن ارزشها، جفا به امام راحل و تایید اقدام تروریستی علیه عربستان، در مناظره موسوی و احمدی نژاد  [2009 Jun] 
*میرحسین موسوی از موج خون تا موج سبر و شال سبز  [2009 Jun] 
*برای بهمن قبادی سینماگر مردم دوست  [2009 May] 
*«انقلاب اسلامی و کار نامه ردی روشنفکری»* [2009 May] 
*ماهیت کارگزاران فرهنگی رژیم و انقلاب فرهنگی  [2009 Apr] 
*ویژگی جامعه ایران در نگرش و واکنش به سقط جنین  [2009 Apr] 
*مساله رادیو تلویزیون- تعادل قوا و واقعیتها(3) [2009 Mar] 
*مسأله رادیو تلویزیون- تند روی شاید کرده باشیم اما بیراهه نرفتیم(2)  [2009 Mar] 
*خشم رفسنجاني و مرگ احمد خميني*  [2009 Mar] 
*مسأله رادیو و تلویزیون، انتقاد به جا و فراموشکاری اختیاری عبدالله نوری(1)  [2009 Mar] 
*عطاءالله مهاجرانی ، کشف کرامات خمینی و ستایش از تروریسم و چند یادآوری  [2009 Mar] 
*خنده برلسکونی و خشم آرژانتینها  [2009 Feb] 
*زیبایی شناسی یک ستایشگر خمینی و اهانت به ایرانیان  [2009 Feb] 
*سی سال پیش جوٌ سیاسی چنین بود و خمینی این بود  [2009 Feb] 
*سندی از مهندسی اسلامی بنای عظیم ۳۰ سال جنایت که جمهوری اسلامی نام دارد  [2009 Feb] 
*تبلیغات بی خدایان در اروپا، آمریکا و کانادا [2009 Jan] 
*جنایت محکوم کردنی و جنایت با اجر دنیوی و اخروی [2009 Jan] 
*یک تیر و دو نشان ارتجاعی خامنه ای و نکاتی برای یاد آوری [2009 Jan] 
*تاثیر عامل فرهنگی بر موقعیت زنان [2009 Jan] 
*خواب‌های پنبه‌دانه‌ای یا زمینه سازی برای جنایت علیه بشریت [2008 Dec] 
*خوابگردی در فراموشخانه زمان [2008 Dec] 
*آخوند وحید خراسانی سنی ستیز، نعل وارونه میزند  [2008 Dec] 
*رهنمودهای مهمل رهبر اسلام پناه، زوزه‌های وزیر ارشاد اسلامی  [2008 Nov] 
*وزیر ارشاد تهدید کرد هنرمندان خطا کار زیر پا گذاشته خواهند شد [2008 Oct] 
*شورش یک زن جوان هنرمند علیه تبعیض و حجاب ، سیلی دیگری به رژیم ملاها  [2008 Oct] 
*حجاب و مراسم گشایش بازیهای المیپک [2008 Aug] 
* این همه فاجعه را خمینی پی ریخت [2008 Jul] 
*میراث خمینی و نگاه حوزوی- حیوانی به زن، منبع و منشأ تبعیض علیه زنان ایران  [2008 Jun] 
*صداقت و شهامت آقای دكتر ملكی [2008 May] 
*توضيحي در مورد اعتصاب معلمان در سال ۱۳۴۰ [2008 May] 
*دنیای مراجع تقلید و دنیای شهروندان در هفته معلم [2008 May] 
*تغییر حكم آیت الله، از سركوب كردن، به تظلّم [2008 Apr] 
*منطق مردان خدا: سركوب كردن و نفس بريدن [2008 Apr]