زنده باد کفر
فیروز نجومی

 

تردید نباید داشت که ما در سرزمینی "مقدس" زندگی میکنیم که حاکمان بر آن مقدس اند. زیرا که در مدارس مقدس درس تقدس خوانده  و آموزش تقدس دیده و آموزگار تقدس گردیده اند. تقدس، از آگاهی بعلم و دانش بزبان مقدسی که آنرا بیان میکند بر میخیزد. بعضا، به رفیعترین مرتبه تقدس صعود کنند و "مرجع" شوند، مرجع تقدس، مرجعی که از آنان تقدس به "تقلید" فرا میگیرند. "مراجع تقلید،" که تبلور تقدس اند، جزء آن انگشمارانی هستند که نه مرتکب گناهی شده اند و نه خطایی از آنان سر زده است، پاک هستند و پارسا. هیچ "حرام" و "مکروه" و "نجاستی" دامن مطهرشان را هرگز آلوده نکند. آنها نه به حرامی به شیئی و یا چشمان دلربای انسانی منیکرند، نه دهان به حرامی بگشایند. نه کذب از دهانشان خروج یابد و نه حقایق را واروانه نمایند، مگر آنکه "مصلحتی" در کار باشد. مضاف براین مبرا از  تبعیض و نا برابری و بی عدالتی اند. آنها عاشقان دلسوخته بینوایان، ناتوانان و نادانانند. در بدست آوردن دل آنان از هیچ دریع نکنند، در دلشان نور امید میتابانند و بذر بیم و هراس میکارند. مقدسین حاکم نه به این دنیا دل می بندند و نه زرق و برق آن. "غنیمت " است که حلال است و از تقدس بر میخیزد. غارت های بزرگ و اختلاس های میلیاردی، قطعا غنیمت اند.

 حاکمان مقدس، پیوسته به آخرت میاندیشیند نه به جهانی که فانی ست، نه جهانی که هیچ چیز در آن پایدار نیست، "لذت" بویژه لذت تنی را را چندان نفی نکنند ولی "لذتجویی" را مذموم و فاسد کننده میانگارند، چون به "اباحیگری" و "ولنگاری" و "بی بند باری" و "عصیان" میانجامد. در کل میتوان گفت که مقدسین با آنچه در حال تغییر و گذار است، ذاتا در ستیز و خصومت اند. روشن است که هیچ چیز از زمان تغییر پذیرتر نیست. زمان است که زنجیز اسارت، فرمانبری و اطاعت را از دست و پای و ذهن انسان میگسلد و او را همچون پرنده ای آزاد در فضای بیکران پرواز میدهد. مقدسین بچیزی عشق میورزند که بوده اند که در سپهر زمان نه شده اند و نه میشوند. آنها عاشق داده شده ها هستند، نه آنچه بوی و عطر تازه را میدهد. آنها دلداده اخرت اند و مشتاق بازگشت بگذشته اند، نه چشم براه آینده.

این بدان معناست که در چه جامعه  ای با چه مشخصات اقتصادی و سیاسی زندگی میکنیم، یا جامعه ما به چه "مرحله ای" از تکامل مادی و رشد نیروهای تولیدی در صنعت و سرمایه داری رسیده و دارای چه نوعی از نظام سیاسی هستیم، چندان دیگر مهم نیست. آنچه دارای اهمیت است آن است که جامعه تحت حکومت مقدسین به چه مرحله ای از تقدس رسیده است. یعنی که از زمان روی کار آمدن مقدسین، جامعه ما پیوسته بسوی تقدس به پیش رانده است. طبیعی ست که تیره بختی و سیه روزی ای که هم اکنون بر جامعه ما سلطه افکند است، از حرکت جامعه بسوی تقدس و تقدس گرایی، انجامیده است. بعنوان مثال آیا میتوان گفت "حجاب احباری" جدایی جنسیت، نشان برجسته ی تقدس در جامعه نیست. آیا میتوان گفت نظام دادگری ما بر اساس اجرای مراسم مقدس "قصاص،" "سنگسار" و قطع اجزای بدن انسان ، بدارکشیدن مجرم با طناب شریعت، زدن "حد" و یا "شلاق" سازمان نیافته و از تقدس و دفاع از آن بر نخاسته است. حال اکر به هر عرصه ای در جامعه بنگری از نیروهای ارشادی و انتظامی و امنیتی، فرهنگی و هنری گرفته تا دانشگاه ها و مدارس و شبکه های اینترنتی، همه بگونه ای سازمان یافته است که بیش از هر چیز بازتاب تقدس بوده و در خدمت حفظ تقدس در جامعه بحرکت در آید. مثلا کدام کلام ممکن است بزبان رانده شود و یا کدام کتاب و یا نامه و سندی باز شود بدون ذکر مقدس الله؟

حال اگر بر جامعه ما تقدس سلطه افکنده است، تقدسی که مظهر آن آیت الله های مقدس هستند و بر زشترین، شریرترین و جنایتبارترین رفتار و گفتار خود لباس تقدس میپوشانند، "چه باید کرد؟" آیا باید همچون لنین به نیروی کارگری دل ببندیم و بر دوش آنها نظام "دیکتاتوری برولتاریا" و یا نظام "گولاک ها" را بنیاد نهیم. اگر استالین برای حفظ "کمونیسم" نزدیک بیک سوم مردم شوروی را به اردوگاههای کار اجباری فرستاد، مقدسین حاکم بر ما تمامی جامعه را به گولاک تبدیل کرده اند. اگر لنین بر نیروی کارگری بقدرت رسید که به منافع طبقاتی خود آگاهی داشتند، پیروان او امروز در سر زمین مقدس ایران بر نیروی کارگری باید نظام تقدس را واژگون نماید که خود بآن تقدس ایمان دارد.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که در نقال را از چهره کریه تقدس برگیریم. در انقلاب 1375،  گرایش ها، مکتب ها و ایدئولوژی ها قرن بیستمی که خواهان پیشرفت نظام اقتصادی بودند و بر قراری دیکتاتوری پرولتاریا، و هر دسته و گروه و یا سازمانی به شیوه ای خاص خود قصد رسیدن به هدف را داشتند، از جمله شیوه مبارزه قهر آمیز "خلق" علیه "امپریالیسم" جهانی برهبری حزب توده و چریک های اکثریت فدایی خلق، با تقدس  به مماشات برخاسته و به تف لیسان ولایت پیوستند بلکه بقدرت برسند. گرایشهای لیبرال و دمکراسی خواهی زودتر از حزب توده و چریکهای متحدش، بی اعتبار گردیده و احزاب و سازمانهایشان تار و مار گشت.

 بنابراین، تاریخ کوتاه انقلاب به تجربه به آیندگان آموخته است که به گرایش ها و شیوه های مبارزه که در قرن بیستم بوقوع پیوست، دیگر نمیتوان امید بست. امروز تضاد اصلی در جامعه ما تصاد تقدس است و آنچه که نافی آن است و آن نیز "کفر" است. چه در یک جامعه دینی، تضاد بین غنی و فقیر، کارگر و سرمایه دار و یا دهقان و ارباب نیست.

اگر نیک بنگری، سرمایه های کلان تحت انحصار "قدرتمداران ولایتمدار" و نهادهای مختلف دین و قدرت، که مظهر آن آیت الله های مقدس و پیروان آنان دانشگاهیان و کارشناسان و تکنوکرات ها و بروکراتها هستند، قرار گرفته است. یعنی که کسانی که در اکثر مواقع تقدس در وسط پیشانی شان نقش بسته است. نماد این قشر از جامعه که ظاهرا دل به دین باخته اند و قناعت و ژنده پوشی پیشه کرده و "ذاتا" اشراف ستیزاند، رئیس جمهور سابق محمود احمدی نژاد بود که به پاک دستی معروف بود، اما، خزانه ای که رئیس دولت جدید، حجت الاسلام روحانی خود یکی طلبه هایی است که بمراتب بلند تقدس رسیده است و گاهی تقدس خدا خامنه ای، رهبر معظم مقدسین را نیز به چالش میکشد. اما، حتی در زمانیکه بمناسبت پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری دور دوازدهم، سخن میگفت، از مجیزگویی حضرت ولایت، مظهر تقدس، دست بر نداشت. چرا که رای ولی فقیه، به طلبه ای بود که در قساوت در راه دفاع از وحدت الله خون هزارن هزار جوان را بدلیل کفر، بر زمین ریخته و به مرحله ی رفیعی از تقدس رسیده بود.

در چنین شرایطی چه چیزی میتواند سلطه تقدس را به چالش بکشد؟ گرایشهای قرن بیستمی اعتبار خود را از دست دادند بآن دلیل که از روی در روی قرار گرفتن با تقدس خود داری کردند، چرا که از "کفر" هراس بدل داشتند و از اینکه "کافر " نامیده شوند حداقل در نزد "توده ها " احساس شرمندگی میکردند. ولی امروز پس گذشت نزدیک به چهار دهه تنها کفر است که تقدس حاکم را به چالش میکشد آنهم بطور روز مره توسط نسلی که در دامن تقدس پرورش یافته اند. کافر است که در برابر مومن قرار میگیرد. در زمانیکه از تقدس بوی گند بر میخیزد، از کفر، تردید مدار که بوی مست کننده "مشک"  میآید. چرا که از تقدس است که بوی خشونت و بیرحمی و انتقام ستانی برمیخزد نه از کفر. از کفر است که آزادی بر میخیزد و شجاعت گفتن آنچه نباید گفت و کردن آنچه نباید کرد. پس از 38 سال تقدس ما را در تاریکی، در محرومیت، در محدودیت زندانی کرده است، اما، کفر هرگز بعقب رانده نشده است. راه رهایی از این زندان زدن به طبل شادی است و گرفتن جشن و سرور برای زندگی. کفر نه است به جهاد و شهادت. کفر نه است به تقدس، چون تقدس چیزی نیست مگر فریب و ریاکاری. مگر کفر رقص و آوز نیست، مگر کفر بی حجابی و نمایندن هدایای طبیعی، برجستگی ها و برآمدگی های تن زن نیست؟ این نگارنده زن نیست اما کافراست. آیا زمان تک خدایی ارثی بپایان نرسیده است؟ چاره من چیست اگر بچندین خدا ایمان دارم از جمله بخدای زیبایی و خدای عشق  و خدای مهربانی و به خدای آزادی. چاره من چیست اگر از تک خدایی بیزارم. آری، برای رهایی از اسارت و بندگی در دست تقدس باید هراس بخود راه  ندهیم و بدامن کفر پناه ببریم. زنده باد کفر.

فیروز نجومی

Firoz Nodjomi

fmonjem@gmail.com

https://firoznodjomi.blogspot.com

rowshanai.org

 

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فیروز نجومی

فهرست مطالب فیروز نجومی  در سایت پژواک ایران 

* آزادی زن ‏ و فرو پاشی رژیم دین
*اندر انتظار فروپاشی نظام اسلامی
*دین تازیان و معضل عقب ماندگی
*شرم مضاعف و ضرورت آزادی
*رای خدا در برابر رای مردم
*ولایت: گورکن الله!
*زنده باد کفر
*انتخابات و ‏نیروی ‏براندازنده ‏‏«کفر»
* مناظره روبهان
* رئیس جمهور چکاره ست؟
*انتخابات را به خاکسپاری رژیم جنایتکار تبدیل کنیم!
*انتخابات خوب است!‏
*حقیقت را باید گفت!‏
* از یکتا پرستی تا ‏کثرت خواهی
*ندای وجدان
*ویرانی بزرگ!‏
*از دین گریزی تا دین ستیزی
*سالروز نکبت و مصیبت ‏
*دگرگون سازی ارزش ‏ها!‏
*گفتمان رفسنجانی، گفتمان ریاکاری
*حقیقت نهائی!‏
*دیفروشان دیروز فرمانروایان امروز
*شاه گور خود کند و ولی فقیه گورکن خویش شود و دین!
*‎ ‎ دین مست باده قدرت !‏
*براندازی متولیان دین
*چیره شدن «عرب بر عجم» ‏ و آغاز نگون بختی ایرانیان
* آزادی و گریز از مسئولیت
* سرگذشت غم انگیز آزادی
*بازگشت بدوران رسالت ‏ و گره زدن دین به قدرت
*در چرائی نامگذاری الله و آغازیدن با نام او!‏
*عاشورا: اسطوره یا واقعیت
*بوی گند تقدس
*دعوت به امام عج و ظهور دجال
*عاشورا و قتل عام در زندانها
*محمد بشر بشیر و یا ‏‎ ‎خشم و خشونت و شمشیر
*«پافشاری بر نفاق» و عدالت اسلامی!
*جنگ شیعه وسنی:‏ اختلاف تاریخی یا دسیسه غربی؟
*خشونت هنجاری مقدس در قاموس اسلام
*کشتار جمعی در زندانها بجرم «ارتداد»
*تدبیرچیست؟
*بنام انسان و آزادی
*خشونت و گفتمان توحیدی
*پشت خمیده و بار سنگین دین و قدرت!
*امنیت و آزادی
*فقط آزادی
*شریعت اسلامی در ستیز با خودفرمانی
*معاشقه اسلام ناب محمدی با علم و تکنولوژی
* آزادیخواهی و باز تولید منش دیکتاتوری!
*اسلام در پیشگاه تاریخ
*بیگانگی ما از خود
* امریکا ستیزی یا اسلام ستیزی؟
*دشمن و دو قطبی شدن جامعه
* از درگیریهای کلامی تا امریکا ستیزی و فریبکاری
* امید کوکبی، قهرمان نافرمانی
*ظهور نیروی نامحسوس و امنیت اخلاقی
* تا کی؟
*رمز بقای نظام فرمانروایی و فرمانبری
*خائن کیست؟
*نقشه رذیلانه امریکا: «تزریق تقکر خاصی به نخبگان»
*آیا بجز ولی فقیه کسی دیگری هم هست؟
*نه به اخلاق اطاعت و فرمانبری!
*نفی حق گزینش: فروکاستی انسان به حیوان
* تن بخفت نباید داد
*انتخابات: طبل تو خالی
*رابطه دین با قدرت در امتداد تاریخ
*«جامعه ایران به کدام سو در حال حرکت است؟»
*انتخابات یعنی چه؟
*بدامن چه کسی پناه باید برد؟
*رهایی و ترک کیش اهریمنی
*بخندیم یا گریه کنیم؟
*از طلبگی تا خدایی و مسئله جانشینی!
*شمشیر ذوالفقارم آرزوست
*جور دیگری زندگی باید کرد
*بیان درد مشترک و یا صدور کیفرخواست علیه غرب؟
*اندر شکست دین جهاد و شهادت
*عاشورای پاریس
*آزادی را باید پرستید
*ولی فقیه، شاه نیست، مظهر دین است
*جامعه تک کتابی!
*عاشورا: شهادت یا خشونت؟
*کفر گرایی: راه رهایی و آزادی
*تقدس از جهل بر میخیزد
*قوم لوط، اخلاق انحرافی و خروج امام عج از غیبت
*اینهم شد خدا؟
*امنیت در سایه ولایت
*سردار حاج قاسم سلیمانی: سردار استبداد مضاعف دین و قدرت
*ز روز بلا باید دست بر سر گیریم
*فریبکاری مضاعف
*استبداد و آگاهی طبقاتی
*من مسلمانم، طرفدار رژیم دین هم نیستم!
*رهایی، آیا یک توهم است؟
*وای اگر دین نبود!
*خوار داشت انسان و قدسی سازی خشونت
*بر فراز منبر ولایت و یا خلافت؟
*الله: آموزگار بزرگ بیرحمی، خشونت و کین خواهی
*رمضان: زمینه ساز نظام فرمانروایی و فرمانبری
*دین ستیزی و یا قدرت ستیزی!
*جامعه بورژوازی و یا جامعه اسلامی فرا طبقاتی؟
* تاملی چند در باره جنبش عبور از ولایت!
*روحانیت: از حوزه تا حکومت
*کیست گورکن دین؟
*غنی سازی هسته ای بچه قیمتی؟
*شمشیر در نهان دین
*فرخنده: قهرمان جهالت ستیز
*دینمداری یا انسانمداری کدام یک اهریمنی ست؟
* دیکتاتوری و شریعت اسلامی
*سپاه پاسداران: سپاه ولایت و یا ملت
*توفان دیگری در راه است!
*ولایت دشمن اصلی ملت
*در خدمت و خیانت به اسلام و یا به ملت؟
*عدالت اسلامی!
*رهایی از دین یا جدایی آن از سیاست؟
*همزادی علم الله با قدرت
*«نه» بر تسلیم و اطاعت
*حصر و یا محاکمه: ولی فقیه بر سر دو راهی!
*تابوی هسته‌ای: نگاه ایدئولوژی یا نگاه اسلامی؟
*فرد و حکومت خدا
*قتلگاه سعیدی سیرجانی: «منزل آرام و مجلل در شمال شهر تهران»
* سعیدی سیرجانی به تاریخ پیوست
*آقای ظریف، ایران هراسی نه، اسلام هراسی!
*مذاکرات هسته ای: اراده ولایت یا اراده ملت؟
*امر به معروف، نهی از منکر و فرا رسیدن دوران کفر!
*امام حسین: اسطور ه یا انسانی زمینی؟
*جنایتکار کیست؟
*«امر به معروف با اسید نمیشه»
*دفاع مقدس یا شکست مفتصحانه ؟
*اسلام هراسی: خدمت و یا خیانت
*حقیقت نه بمب
*فریبخوردگان اکنون با ید به جنگ با الله برخیزند
*اسلام: دین رحمت و یا خشونت؟
*حکومت اسلامی: آبستن آزادی و استقلال و خود آئینی
*بازگشت اسلام به اصل خود
*توصیه ولایت: حفظ آرامش روانی !
*انفجار روابط جنسی در زیر زمین !
*هم ولایت و هم ریاست، هردو از دروغگویانند
*اسلحه ات را بر زمین بگذار ای مومن!
*نه حماس، نه اسرائیل
*شلاق، مجازات نا فرمانی و یا روزه خواری؟
*اعتدال، خدعه ای اسلامی
*«راه اندازی کلینک خشم در تهران»
*ما داعشی ها را خوب می شناسیم!
*حکومت اسلامی واژگون گردد، اگر زن حجاب از سر برگیرد
*بهشت با شلاق ؟
*از خاک سپاری مردگان در انقلاب مصر تا بازگشت آنان بزندگی در حکومت اسلامی
*سردار سرلشگر جعفری، سردار اسلام
*نبود آزادی و وحدت جنایت و عدالت در حکومت اسلامی
*زوگیری در فضای مجازی
*بازی دین و قدرت
*چهره کریه حکومت دین را بنگر
*زورگیری در اسارتگاه اوین
*یکتا و یگانه، تنها ولی فقیه است، بجز او هیچکس دیگری نیست!
*دین خصم آشتی ناپذیر آزادی
*پیام نوروزی خداوندگار خامنه ای : آزادی، بی آزادی
*دیو دو شاخ
*آزادی مسئولانه یا آزادی در فرمانبری؟
*22 بهمن: تاسیس استبداد مضاعف دین و قدرت
*انقلاب اسلامی: گریز از آزادی
*الله: مهربان و بخشنده و یا کین خواه و کیفر دهنده؟
*حال باید پرسید...
*از سلطه افکنی تا سلطه ستیزی
* قرآن، دین، قدرت، ما و آنها ؟
*تأملی چند در باره حکومت اسلامی و رهایی از آن
*بمناسبت اربعین: امامت یا خلافت؟ کدام حاکم است بر ما؟
*مماشات با دین بس!
*اسلام دین بیگانه با انسان
*فساد از اسلام بر میخیزد یا از قدرت؟
*مرگ بر غنی سازی هسته ای
*دیپلماسی ولایت و دفن حقوق بشر
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز
*از سلطه ستیزی تا دریوزگی
*بنگر، خداوند غرقه در خون است!
*باید رستم را فرا خواند
*خلع دین از حکومت
*مرگ بر آمریکا: رمز مقاومت مردم یا رمز بقای حکومت ارتجاع؟
*ستیز با شیطان بزرگ ستیز است با آزادی
*الله اکبر: دین یا سیاست؟
*طبل توخالی
*«نرمش قهرمانانه» یا حرکت مذبوحانه؟
*حرمت شکنی روحانیت
*زایش خدا: نفی انسان و آزادی
*گره هسته ای، وسیله است نه هدف، دینی ست نه سیاسی
*گفتمان اعتدال و آشتی اسلام با جهان سکولار!
*رمز و راز وزارت: شایستگی و لیاقت یا تسلیم و اطاعت از ولایت؟
*بوی فریبکاری به مشام میرسد
*تا ولایت هست، سیه روزی و تیره بختی هم هست
*گفتمان ولایت: وارونگی حقایق و بهانه جویی های احمقانه
*تیشه بر ریشه فقاهت، تیشه بر بنیان قدرت است
*آبادی بدون ویرانی؟ نه حقیقت، نه آزادی
*رمضان: بیداری وجدان و یا وجدان فرمانبر؟
*از خداوند خامنه ای ست که بوی گند برمیخیزد
*رئیس جمهور منتخب: باز تاب اراده ولایت و یا تبلور اراده ملت؟
*انتخابات و یا آفرینش حماسه سیاسی؟
*گفتمان ولایت، گفتمان تحقیر و توهین به ملت
*گفتمان انتخابات
*دلشوره انتخابات
*صداقت هرگز نه از دین برخیزد و نه از قدرت
*کارنامه ولایت و یا ریاست جمهوری؟
*رمز رهایی از دیکتاتوری
*احکام شریعت لغو و قیامت اعلام کنید
*دعوت به امام عج و ظهور دجال
*بازی هسته‌ای و اسطوره جهاد و شهادت
*جنگ عدالت با آزادی
*سکولاریسم از ستیز با دین گذر میکند
*هفت سین، بدون دال بیگانه: سال نو، دین نو
*ظهور امام چهاردهم
*الله، خدای یکتا و یگانه مرد است و مردانه میاندیش
*قدسی سازی خشونت، رمز بقای نظام ولایت
*اسلام دین بیگانه با انسان
*آقای رئیس جمهور
*دین را باید بدادگاه بکشانیم
*حکومت راهزنان و غارتگران
*کدام انتخابات؟ چه قانونی؟
*یورش به دفاتر روزنامه ها و زور گیری روزنامه نگاران
*حاکم یا محکوم، کدامیک زور گیر است؟
*نظام ولایت، نظام قانون گریز و قانون شکن
*تاج شاهی بر سر خداوند خامنه‌ای
*دین و یا قدرت، کدامیک دشمن ملت ایران است ؟
*نظام ولایت، نظام فریب و خیانت
*از حجره و حوزه، تا کاخ نشینی و فرمانروایی
*حکومت اسلامی، حکومت فریبکاران
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز
*عاشورا : از تحمیق تا تطمیع و از امام تا یزید
*پیام عاشورا: کین خواهی و خشونت، تسلیم و اطاعت
*عاشورا و اسطوره سازان حرفه ای
*دو معضل نیروی های انتظامی: بر خورد با ماهواره ها و بد حجابی
*براندازی دین تازیان بومی : خوش خیالی و یا واقع بینی؟
*مسئول تحریمات: دشمنی با اسلام یا غنی سازی هسته ای؟
*براندازی نظام ولایت از براندازی فقاهت، مظهر دین میگذرد
*جهاد و شهادت جنایت است و در خصومت با انسانیت
*حرف قرآن، حرف قدرت است
*پیش بسوی انسان و آزادی
*چشم بند ان ، کاریکاتور ی که مقدس را موهن ساخت
* ما عاشق امامان خود هستیم!
*از دینداری تا غیرتمداری
*کدام بحران؟
*بازگشت دوران تازیان مهاجم
* بحساب دین یا بحساب ملت
*حکومت اسلامی، بازنده ی بزرگ در اجلاس جنبش عدم تعهد.
*ولایت جلوه ی الله
*الله، بازیگر اصلی
*بوی گند ارشاد
*براندازی ولایت از رهایی از یو غ الله میگذرد.
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی
*از کدام دین است که سخن میرانید؟
*حکومت ولایت، حکومت الله ست
*چرا باید با نام الله آغاز کنیم؟
*روحانیت دشمن ملت
*الله و جدایی جنسیت ها
*اسلام: دین فرمانروایی و فرمانبری
*خمینی الله را کشته است
*حجاب در ستیز و خصومت با عفاف