زورگیری در اسارتگاه اوین
فیروز نجومی

چه کسی فرمان زورگیری بند 350 اسارتگاه اوین را صادر کرده است و چرا و به چه دلیل، راز و رمزی ست که بر حسب معمول نا گشوده میماند. رژیم دین دو جوانی که  از سر فقر و نادانی مرتکب جرم "زورگیری " شده بودند، به چشم بهم زدنی در انظار مردم بدار مجازات میآویزد   ولی خود مرتکب زورگیری میشود به توان بی نهایت. یکبار زندانیان سیاسی را زور گیر کرده است، دست بسته و چشم بسته به اسارت کشانده است. در اسارت هم هر وقت که بخواهند زور گیر شده را بار دیگر زور گیر میکنند این است جزای نه اندیشی و نه گویی ، مقاومت و اعتراض زور گیر ان به کسانی حمله ور میشوند که هیچ راه گریزی ندارند. زور گیری که در  کوچه پس کوچه ها و یا در خلوت گاه های شب اتفاق نمی افتد که منفذ ی برای گریز وجود داشته باشد زورگیری در اسارت گاه اتفاق میافتد. قربانی راه پس و پیش ندارند اما زورگیری در اسارتگاه از سر قدرت و برای حفظ قدرت صورت میگیرد نه از سر فقر، کنشی ست سازمان یافته، با فرماندهی و فرمانبری؟
 
اگر معلوم شد که مسئول اعدام های روزانه در ملا عام و در خفا کیست، ماموری که طناب دار را بگرد ن محکوم میاندازد و یا قاضی ای که فرمان اعدام را  امضا کرده و یا افراد و نهادهایی که امضای قاضی را تایید میکنند؟ در اینجا نیز صادر کننده فرمان زور گیری هرگز  شناسایی نمیشود. پنهان ساختن هویت ویژه زورگیران است.در جامعه ای خدا حاکم است و فرامین الله مو به مو  بوسیله مومنین راستین به اجرا در میآید، چه نیازی ست به شناسایی زورگیر؟ مامورین همگان از مرتبه زیرین گرفته تا راس ساختار دین و قدرت، به وظیفه ای که نسبت به خدای یکتا و یگانه، الله دارند، انجام میدهند.
 
از لحظه  ایکه خبر تهاجم نیروهای ناشناس امنیتی، زورگیران به بند 350 اسارتگاه اوین و لت پار کردن زندانیان سیاسی انتشار یافت، «کی بود، کی بود من نبودم»  هم آغاز گردید. یکی بطور کلی آنرا انکار میکند مثل، غلامحسین اسماعیلی، رییس سازمان زندان‌ها و میگوید اصلا در بند 350 اوین زورگیری رخ نداده است و آنرا بر ساخته دست بی بی سی و شبکه های ماهواره ای و اینترنتی میداند. البته رئیس زندان بعدا بوسیله رئیس قوه قضایی، آیت الله صادق لاریجانی، جوجه تف لیس حضرت ولایت، رئیس زندان را بجای توبیخ  ترفیع میبخشد و او را  به ریاست کل دادگستری استان تهران و ریاست شعبه اول دادگاه تجدیدنظر تهران منصوب میکند.
 
بعبارت دیگر رئیس قوه قضائیه حکومت اسلامی زورگیری را نه تنها تایید میکند بلکه صله  هم میبخشد.  پس باید باور کرد که اتفاقی و یا حداقل اتفاق ناگواری رخ نداده است. رئیس قوه قضائیه چنانکه گویی از همه جا بی خبر بوده است یاد آوری کرد که از این پس هرگز با فتنه گران و دشمنان نظام با نرمی رفتار نخواهیم کرد. یعنی که  ما ، آیت الله ها و حجت الاسلام ها تا کنون نه فرمان زورگیری صادر کرده ایم و نه زورگیری میکنیم، و خاطر جمع دارید که  "فتنه " گران و توطئه گران و خائن ین به نظام پس از این نه  رحمتی دریافت میکنند و نه رحمانی.
 
 یکی هم مثل وزیر دادگستری، حجت الاسلام مصطفی پور محمدی، زورگیری ذر بند 350 اوین را کم اهمیت جلوه میدهد و بازرسی از زندان ها را یک امر عادی میخواند.  وقوع حادثه را می پذیرد ولی اضافه میکند که بسیار کم اهمیت بوده است. دو نفر با هم در گیر شده اند و مختصر ضرب و جر حی بیکدیگر وارد کرده اند. راستگویی و صداقت را باید در دامن حجت الاسلام بیابیم، دامن پاک و تطهیر شده با خون خدا ناشناسان.
 
اما، آنچه زورگیری ر اسرار آمیز میکند به آن دلیل است که مدیریت جامعه را دو دستگاه موازی با یک دیگر بعهده دارند، "حاکمیت " و "دولت. یکی برگزیده پرورد گار، با هویتی مجهول و نا مشخص، دیگری- حد اقل در ظاهر- بر گزیده مردم درست به آن دلیل که آزادی زندانیان     "سیاسی " در شمار شعارهای انتخاباتی حجت الاسلام روحانی بود. هم اکنون نزدیک به یکسال میگذرد که بجز آزادی انگشت شماری در میان سرشناس ترین زندانیان، بسیاری ازجمله آنان که مورد حمله و تجاوز نیروهای "ناشناس " امنیتی قرار گرفته و زورگیر شده اند، در زندان باقی مانده اند. این بدان معنا ست که رئیس جمهوری که 19 میلیون رای مردم را جمع کرده است، در نظام "مردم سالاری دینی،" کوچکتر از آن است که بتوانداز حق و حقوق زندانیان سیاسی به دفاع بر خیزد.
 
حسن روحانی  مثل رئیس جمهور های پیش از خود همیشه باید بخاطر بسپرد که اگر اراده ولی فقیه در کار نبود هرگز قدم بر مسند قدرت ننهاده بود. رئیس جمهور ها ذاتا، باید خود را مدیون ولایت بدانند، واقعیتی که با رسیدن به ریاست فراموش و فریفته قدرتی میشوند که رای مردم به آنان اهدا کرده است. از طرف دیگر، اما،  طبیعی ست که خود را مدیون ملت بدانند. پرداخت دین به ولایت و مردم، رئیس جمهور ها را به عجز و تا توانی میکشاند ، حتی گماشته تف لیس ولایت احمدی نژاد  را هم. یکبار از سر شرمساری ناچار بود که یازده روز خانه نشین گردد. چرا که او وزیر اطلاعات خود را عزل کرده بود، اما بنا بر اراده فقیه "مصلحت " آن بود که وزیر اطلاعات، حجت الاسلام، حیدر مصلحی، همچنان رهبری وزارت اطلاعات را ادامه دهد.
 حجت الاسلام محمد خاتمی، رئیس جمهور دوره هفتم و هشتم که با بیش از 70 در صد رای مردم برگزیده شده بود، در دست حاکمیت به "شاه سلطان حسین " تبدیل شد. اصلاح؟ ولی فقیه خندید و گفت شتر در خواب بیند پنبه دانه، خوابی که حتی دامن احمدی نژاد را فرا گرفته بود.
 
پس در نظام ولایت نمیتوان از رئیس جمهور انتظار داشت که  پاسخگویی تهاجم عریان به ابتدایی ترین حقوق بشر، باشد.. چون دایره قدرت او محدود است و باید سازگار با امیال و اراده حاکمیت باشد و نه لزوما با منافع ملت. سکوت رئیس جمهور در برابر حمله و تجاوز نیروهای ناشناس امنیتی و عدم دفاع او از  ابتدایی ترین حق و حقوق زندانیان، و محکوم نکردن زورگیری در اسارتگاه ها، بیانگر این واقعیت است که رئیس جمهور از نظام ولایت بر خاسته است، و در حفظ  و بقای نظام منافعی مشترک دارد.  در برابر آنچه حاکمیت به صلاح بقای نظام میداند، راهی ندارد مگر سکوت، و گر نه به سرنوشت بنی صدر دچار میشود.. یعنی نمیتوان به رئیس جمهوری که 19 میلیون رای مردم را بدست آورده است ، امید بست. حتی "اگر " هم رئیس جمهور بخواهد- برغم شریعت اسلامی ، حق و حقوق انسانی مردم را برسمیت بشناسد و با تکیه بر رای مردم بدفاع از آن بپردازد- نمیتواند. او مدیون ولایت است نه ملت.
 
خانواده های زندانیان میگویند که جگر گوشه ها شان را به قصد کشت مورد ضرب و ستم قرار داده اند. بعضی از زندانیان در ملاقات با خانواده شان نای ایستادن را نداشته اند، بدن ها شان ورم کرده و کبود رنگ بوده است.، سندی بر ضرب و شتم شدید هنگام زورگیری.
 
جالب است که در مجلس شورای ولایت، بجای اینکه این عمل شنیع و وحشیانه محکوم شود، یکی از نمایندگان تف لیس ولایت در صدد توجیه آن بر میآید، توجیه واقعه ای که آنرا هم قطار ان ولایت پرست ش انکار میکنند. خبر نامه پارس، ارگان سپاه مزدور ان دین گزارش میدهد که:
 
از منصور حقیقت‌پور، نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، نقل شده است که گفته است: "در جریان بازرسی از بند ۳۵۰ زندان اوین تعدادی تبلت و گوشی تلفن همراه کشف شده که زندانیان از این طریق اخباری غیرواقعی و نادرست را از فضای زندان به رسانه‌های بیگانه و ضد انقلاب مخابره می‌کردند.
 
ناگفته روشن است که این مقام واقعیت را در خدمت حاکمیت تحریف میکند. آگاهانه  مسئولیت زورگیری و یورش به بند 350 اسارتگاه  اوین  را بر شانه قربانیان حمله و تجاوز ماموران امنیتی بدون هویت، انتقال میدهد، آنهم با ابزار گزارشی بی پایه و اساس. اگر خود دروغ نگوید از کجا معلوم که داستان را قلب به عرض ش نرسانده اند. چنانکه گویی در خارج از زندان بر قراری چنین ارتباطاتی دارای مانعی نیست. رئیس کمیسیون امنیت ملی فراموش کرده است که این کشور، خود یک زندان بزرگ است و هنوز به پشت بامها از زمین و هوا یورش و از در و دیوار بالا میکشند که دیش های ماهواره ای را تخریب نمایند که بنا بر ارقام رسمی کاربران آن به بیش از 70 درصد  در تهران رسیده است، کار برانی که بر ساخته دست حکومت دین است، حکومتی که انتقام ستانی را راه حل تمام مشکلات جامعه می پندارد.
 
روشن است که بر زندانیان سیاسی بیش از این ها سخت میگیرند. زیرا که در پی "تواب " هستند. یعنی اعتراف به گناه و بازگشت از آن.  یعنی که اعتراف به گناه نکرده  و تعهد که هرگز تکرار نشود.  که هرگز به یکتایی و یگانگی ولایت تردیبد بخود راه ندهد. تواب گروهی، نتوانست اعضای مجاهدین را در سال 60 از رفتن به جوخه تیر باران، نجات دهد. یعنی که زمانی که زندانی به گناه نکرده اعتراف کرده و تعهد که هرگز تکرار نکند، با این وجود، با مکاری تمام، جان را از آنان گرفتند چنانکه گویی خدای یکتا و یگانه، الله خود حاکم است.
 
بعضا بر آنند که چنین اعمال زشت و پلیدی دین اسلام  را بد نام میکند، چنانکه گویی الله خود خشونت تهاجم و تجاوز و زورگیری را محکوم کرده است. یا بندگان خود را از آن منع داشته است. الله خود پیامبر را به بدر فرستاد که کاروان قریشیان را زور گیر کند.  الله مومن را موظف و مکلف به جهاد علیه کفار کرده است  و میخواهد که مسلمین نسل آنان را از میان بردارند. جهاد در راه خشنودی الله بر هر جنایتی هاله ای از قداست میکشد. شهادت جهاد گر حوری های باکره پاداش میگیرد و زندگی ابدی.  کتاب مقدس قران، کلام الله، کلام خشونت است، کلام تسلیم است و اطاعت، کلام جهاد است و شهادت و مهمتر از همه کلام الله ، کلام انتقام ستانی ست، انتقام از آنکه "نه گوید " و از تعظیم و تکریم امتناع کند. او را به "عذاب الیم " در دوزخ محکوم میکند. آیا میتوان فرمان فرمانروا  رفتار فرمانبران، ماموران امنیتی را در حمله ، تجاوز و زور کیر در بند 350 اسارتگاه اوین، چیزی جز انتقام ستانی خواند؟ یعنی که نظام برای بقای خود باید آتش انتقام را شعله ور سازد، همچنانکه پیامبر اسلام از کافر ان یعنی آنان که از ایراد شهادت خود داری میکردند، انتقام میگرفت و آنها را به تسلیم و اطاعت وا میداشت.
 
انتقام ستانی یکی از برجسته ترین خصائص حکومت اسلامی ست، ابزاری ست تهاجمی در خدمت بقای نظام فرمانروایی و فرمانبری. تنبیه و مجازات در ملا عام، از جمله خشونت بار ترین آنها برگزاری مراسم اعدام، نماد انتقام ستانی ست، مراسمی سخت قدسی شده. با ابزار انتقام ستانی ست که نیروهای امنیتی دین  توانسته اند، سکوت را بر قرار کنند. انتقام ستانی اخیر یعنی زورگیری زور گیر  شد گان هشداری ست به آنانی که ممکن است فکر مقاومت و اعتراض به سر شان افتد و سر به عصیان بر دارند  در عین حال  حامل پیامی ست برای اروپا و آمریکا  و تمام نهاد ها و افرادی که در دفاع از حقوق بشر سخن میگویند، که حکومت اسلامی پشیزی برای حقوق بشری که از غرب، سرزمین کافران برخاسته قائل نیست. دفاع از حقوق بشر، دفاع از نا فرمانی و عدم اطاعت و تسلیم است.
 
 آیا این میتواند بیانگر چیز دیگری باشد جز گرامی داشتین "کرامت " انسان در اسلام؟ یعنی انسان وقتی دارای کرامت است که نه نگوید و نا فرمانی نکند، نه اعتراض نه مقاومت. تنها انسانی،که تف لیس ولایت است دارای کرامت انسانی است. مثل سردار سر لشگر محمد علی جعفری رئیس کل سپاه پاسداران که اخیرا خط و نشان کشیده است که با دولت مخالفتی ندارد تا زمانیکه حافظ ارزش های نظام است. سپاه پاسداران بودجه عظیم خود را از دولت، که ثروت ملت را مدیریت میکند، اخاذی نموده، بجای آنکه تحت نظارت دولت باشد، بر دولت نظارت میکند. اگر کار حمله ، تجاوز و زور گیری در بند 350 اوین، کار مزدور ان  مزدوری چون سردار جعفری، نباشد کار زیر دست و یا همردیف دیگر او ست. یا اگر سردار سر لشگر فرمان نگرفته است و صادر کننده فرمان یورش به بند 350 زتذان اوین نبوده است، زورگیری در اسارتگاه اوین ، حتما بدست امداد های غیبی انجام گرفته است از همان نوع که در جنگ احد به فریاد پیامبر اسلام رسیدند و جان او را از دست قریشی ها نجات دادند.
 
فیروز نجومی
Firoz Nodjomi
fmonjem@gmail.com
 
 

منبع:پژواک ایران


فیروز نجومی

فهرست مطالب فیروز نجومی  در سایت پژواک ایران 

* حوزه های علمیه را به موزه های تاریخ بسپاریم!  [2017 Aug] 
*بازدارندگی و زوال روحانیت! [2017 Aug] 
*کیست دشمن ملت و خصم آزادی؟  [2017 Aug] 
* آزادی زن ‏ و فرو پاشی رژیم دین  [2017 Jul] 
*اندر انتظار فروپاشی نظام اسلامی  [2017 Jul] 
*دین تازیان و معضل عقب ماندگی [2017 Jul] 
*شرم مضاعف و ضرورت آزادی  [2017 Jul] 
*رای خدا در برابر رای مردم [2017 Jun] 
*ولایت: گورکن الله!  [2017 Jun] 
*زنده باد کفر  [2017 Jun] 
*انتخابات و ‏نیروی ‏براندازنده ‏‏«کفر»  [2017 May] 
* مناظره روبهان [2017 May] 
* رئیس جمهور چکاره ست؟ [2017 Apr] 
*انتخابات را به خاکسپاری رژیم جنایتکار تبدیل کنیم! [2017 Apr] 
*انتخابات خوب است!‏ [2017 Apr] 
*حقیقت را باید گفت!‏ [2017 Apr] 
* از یکتا پرستی تا ‏کثرت خواهی [2017 Apr] 
*ندای وجدان [2017 Mar] 
*ویرانی بزرگ!‏  [2017 Mar] 
*از دین گریزی تا دین ستیزی [2017 Feb] 
*سالروز نکبت و مصیبت ‏  [2017 Feb] 
*دگرگون سازی ارزش ‏ها!‏  [2017 Jan] 
*گفتمان رفسنجانی، گفتمان ریاکاری [2017 Jan] 
*حقیقت نهائی!‏  [2017 Jan] 
*دیفروشان دیروز فرمانروایان امروز  [2016 Dec] 
*شاه گور خود کند و ولی فقیه گورکن خویش شود و دین!  [2016 Dec] 
*‎ ‎ دین مست باده قدرت !‏ [2016 Dec] 
*براندازی متولیان دین  [2016 Dec] 
*چیره شدن «عرب بر عجم» ‏ و آغاز نگون بختی ایرانیان [2016 Nov] 
* آزادی و گریز از مسئولیت  [2016 Nov] 
* سرگذشت غم انگیز آزادی [2016 Nov] 
*بازگشت بدوران رسالت ‏ و گره زدن دین به قدرت  [2016 Oct] 
*در چرائی نامگذاری الله و آغازیدن با نام او!‏  [2016 Oct] 
*عاشورا: اسطوره یا واقعیت  [2016 Oct] 
*بوی گند تقدس  [2016 Oct] 
*دعوت به امام عج و ظهور دجال  [2016 Sep] 
*عاشورا و قتل عام در زندانها [2016 Sep] 
*محمد بشر بشیر و یا ‏‎ ‎خشم و خشونت و شمشیر [2016 Sep] 
*«پافشاری بر نفاق» و عدالت اسلامی! [2016 Sep] 
*جنگ شیعه وسنی:‏ اختلاف تاریخی یا دسیسه غربی؟  [2016 Aug] 
*خشونت هنجاری مقدس در قاموس اسلام [2016 Aug] 
*کشتار جمعی در زندانها بجرم «ارتداد» [2016 Aug] 
*تدبیرچیست؟ [2016 Aug] 
*بنام انسان و آزادی [2016 Jul] 
*خشونت و گفتمان توحیدی  [2016 Jul] 
*پشت خمیده و بار سنگین دین و قدرت! [2016 Jul] 
*امنیت و آزادی [2016 Jul] 
*فقط آزادی [2016 Jul] 
*شریعت اسلامی در ستیز با خودفرمانی [2016 Jun] 
*معاشقه اسلام ناب محمدی با علم و تکنولوژی [2016 Jun] 
* آزادیخواهی و باز تولید منش دیکتاتوری!  [2016 Jun] 
*اسلام در پیشگاه تاریخ [2016 Jun] 
*بیگانگی ما از خود  [2016 May] 
* امریکا ستیزی یا اسلام ستیزی؟ [2016 May] 
*دشمن و دو قطبی شدن جامعه [2016 May] 
* از درگیریهای کلامی تا امریکا ستیزی و فریبکاری [2016 May] 
* امید کوکبی، قهرمان نافرمانی [2016 May] 
*ظهور نیروی نامحسوس و امنیت اخلاقی [2016 Apr] 
* تا کی؟  [2016 Apr] 
*رمز بقای نظام فرمانروایی و فرمانبری [2016 Apr] 
*خائن کیست؟ [2016 Apr] 
*نقشه رذیلانه امریکا: «تزریق تقکر خاصی به نخبگان» [2016 Mar] 
*آیا بجز ولی فقیه کسی دیگری هم هست؟  [2016 Mar] 
*نه به اخلاق اطاعت و فرمانبری!  [2016 Mar] 
*نفی حق گزینش: فروکاستی انسان به حیوان [2016 Mar] 
* تن بخفت نباید داد [2016 Feb] 
*انتخابات: طبل تو خالی  [2016 Feb] 
*رابطه دین با قدرت در امتداد تاریخ [2016 Feb] 
*«جامعه ایران به کدام سو در حال حرکت است؟» [2016 Feb] 
*انتخابات یعنی چه؟ [2016 Jan] 
*بدامن چه کسی پناه باید برد؟  [2016 Jan] 
*رهایی و ترک کیش اهریمنی [2016 Jan] 
*بخندیم یا گریه کنیم؟  [2016 Jan] 
*از طلبگی تا خدایی و مسئله جانشینی!  [2016 Jan] 
*شمشیر ذوالفقارم آرزوست [2015 Dec] 
*جور دیگری زندگی باید کرد  [2015 Dec] 
*بیان درد مشترک و یا صدور کیفرخواست علیه غرب؟ [2015 Dec] 
*اندر شکست دین جهاد و شهادت [2015 Nov] 
*عاشورای پاریس [2015 Nov] 
*آزادی را باید پرستید [2015 Nov] 
*ولی فقیه، شاه نیست، مظهر دین است [2015 Nov] 
*جامعه تک کتابی! [2015 Oct] 
*عاشورا: شهادت یا خشونت؟ [2015 Oct] 
*کفر گرایی: راه رهایی و آزادی [2015 Oct] 
*تقدس از جهل بر میخیزد  [2015 Oct] 
*قوم لوط، اخلاق انحرافی و خروج امام عج از غیبت  [2015 Oct] 
*اینهم شد خدا؟ [2015 Sep] 
*امنیت در سایه ولایت [2015 Sep] 
*سردار حاج قاسم سلیمانی: سردار استبداد مضاعف دین و قدرت [2015 Sep] 
*ز روز بلا باید دست بر سر گیریم [2015 Sep] 
*فریبکاری مضاعف [2015 Aug] 
*استبداد و آگاهی طبقاتی [2015 Aug] 
*من مسلمانم، طرفدار رژیم دین هم نیستم! [2015 Aug] 
*رهایی، آیا یک توهم است؟ [2015 Aug] 
*وای اگر دین نبود! [2015 Aug] 
*خوار داشت انسان و قدسی سازی خشونت [2015 Jul] 
*بر فراز منبر ولایت و یا خلافت؟ [2015 Jul] 
*الله: آموزگار بزرگ بیرحمی، خشونت و کین خواهی [2015 Jul] 
*رمضان: زمینه ساز نظام فرمانروایی و فرمانبری [2015 Jun] 
*دین ستیزی و یا قدرت ستیزی! [2015 Jun] 
*جامعه بورژوازی و یا جامعه اسلامی فرا طبقاتی؟ [2015 Jun] 
* تاملی چند در باره جنبش عبور از ولایت! [2015 May] 
*روحانیت: از حوزه تا حکومت [2015 May] 
*کیست گورکن دین؟ [2015 Apr] 
*غنی سازی هسته ای بچه قیمتی؟ [2015 Apr] 
*شمشیر در نهان دین [2015 Apr] 
*فرخنده: قهرمان جهالت ستیز [2015 Mar] 
*دینمداری یا انسانمداری کدام یک اهریمنی ست؟ [2015 Mar] 
* دیکتاتوری و شریعت اسلامی [2015 Mar] 
*سپاه پاسداران: سپاه ولایت و یا ملت [2015 Mar] 
*توفان دیگری در راه است! [2015 Feb] 
*ولایت دشمن اصلی ملت [2015 Feb] 
*در خدمت و خیانت به اسلام و یا به ملت؟ [2015 Feb] 
*عدالت اسلامی! [2015 Feb] 
*رهایی از دین یا جدایی آن از سیاست؟ [2015 Jan] 
*همزادی علم الله با قدرت [2015 Jan] 
*«نه» بر تسلیم و اطاعت [2015 Jan] 
*حصر و یا محاکمه: ولی فقیه بر سر دو راهی! [2015 Jan] 
*تابوی هسته‌ای: نگاه ایدئولوژی یا نگاه اسلامی؟ [2014 Dec] 
*فرد و حکومت خدا [2014 Dec] 
*قتلگاه سعیدی سیرجانی: «منزل آرام و مجلل در شمال شهر تهران» [2014 Dec] 
* سعیدی سیرجانی به تاریخ پیوست [2014 Dec] 
*آقای ظریف، ایران هراسی نه، اسلام هراسی! [2014 Dec] 
*مذاکرات هسته ای: اراده ولایت یا اراده ملت؟ [2014 Nov] 
*امر به معروف، نهی از منکر و فرا رسیدن دوران کفر! [2014 Nov] 
*امام حسین: اسطور ه یا انسانی زمینی؟ [2014 Nov] 
*جنایتکار کیست؟ [2014 Oct] 
*«امر به معروف با اسید نمیشه» [2014 Oct] 
*دفاع مقدس یا شکست مفتصحانه ؟ [2014 Oct] 
*اسلام هراسی: خدمت و یا خیانت [2014 Oct] 
*حقیقت نه بمب  [2014 Oct] 
*فریبخوردگان اکنون با ید به جنگ با الله برخیزند [2014 Sep] 
*اسلام: دین رحمت و یا خشونت؟ [2014 Sep] 
*حکومت اسلامی: آبستن آزادی و استقلال و خود آئینی [2014 Sep] 
*بازگشت اسلام به اصل خود [2014 Sep] 
*توصیه ولایت: حفظ آرامش روانی !  [2014 Aug] 
*انفجار روابط جنسی در زیر زمین ! [2014 Aug] 
*هم ولایت و هم ریاست، هردو از دروغگویانند [2014 Aug] 
*اسلحه ات را بر زمین بگذار ای مومن! [2014 Aug] 
*نه حماس، نه اسرائیل [2014 Aug] 
*شلاق، مجازات نا فرمانی و یا روزه خواری؟  [2014 Jul] 
*اعتدال، خدعه ای اسلامی [2014 Jul] 
*«راه اندازی کلینک خشم در تهران» [2014 Jul] 
*ما داعشی ها را خوب می شناسیم! [2014 Jul] 
*حکومت اسلامی واژگون گردد، اگر زن حجاب از سر برگیرد [2014 Jun] 
*بهشت با شلاق ؟ [2014 Jun] 
*از خاک سپاری مردگان در انقلاب مصر تا بازگشت آنان بزندگی در حکومت اسلامی  [2014 Jun] 
*سردار سرلشگر جعفری، سردار اسلام [2014 Jun] 
*نبود آزادی و وحدت جنایت و عدالت در حکومت اسلامی [2014 May] 
*زوگیری در فضای مجازی [2014 May] 
*بازی دین و قدرت [2014 May] 
*چهره کریه حکومت دین را بنگر [2014 May] 
*زورگیری در اسارتگاه اوین [2014 Apr] 
*یکتا و یگانه، تنها ولی فقیه است، بجز او هیچکس دیگری نیست! [2014 Apr] 
*دین خصم آشتی ناپذیر آزادی [2014 Apr] 
*پیام نوروزی خداوندگار خامنه ای : آزادی، بی آزادی [2014 Apr] 
*دیو دو شاخ [2014 Mar] 
*آزادی مسئولانه یا آزادی در فرمانبری؟ [2014 Mar] 
*22 بهمن: تاسیس استبداد مضاعف دین و قدرت [2014 Feb] 
*انقلاب اسلامی: گریز از آزادی [2014 Feb] 
*الله: مهربان و بخشنده و یا کین خواه و کیفر دهنده؟ [2014 Feb] 
*حال باید پرسید... [2014 Jan] 
*از سلطه افکنی تا سلطه ستیزی [2014 Jan] 
* قرآن، دین، قدرت، ما و آنها ؟ [2014 Jan] 
*تأملی چند در باره حکومت اسلامی و رهایی از آن [2014 Jan] 
*بمناسبت اربعین: امامت یا خلافت؟ کدام حاکم است بر ما؟ [2013 Dec] 
*مماشات با دین بس!  [2013 Dec] 
*اسلام دین بیگانه با انسان [2013 Dec] 
*فساد از اسلام بر میخیزد یا از قدرت؟  [2013 Dec] 
*مرگ بر غنی سازی هسته ای  [2013 Nov] 
*دیپلماسی ولایت و دفن حقوق بشر [2013 Nov] 
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز [2013 Nov] 
*از سلطه ستیزی تا دریوزگی [2013 Nov] 
*بنگر، خداوند غرقه در خون است! [2013 Nov] 
*باید رستم را فرا خواند [2013 Nov] 
*خلع دین از حکومت [2013 Oct] 
*مرگ بر آمریکا: رمز مقاومت مردم یا رمز بقای حکومت ارتجاع؟ [2013 Oct] 
*ستیز با شیطان بزرگ ستیز است با آزادی [2013 Oct] 
*الله اکبر: دین یا سیاست؟ [2013 Oct] 
*طبل توخالی [2013 Sep] 
*«نرمش قهرمانانه» یا حرکت مذبوحانه؟ [2013 Sep] 
*حرمت شکنی روحانیت  [2013 Sep] 
*زایش خدا: نفی انسان و آزادی [2013 Sep] 
*گره هسته ای، وسیله است نه هدف، دینی ست نه سیاسی [2013 Aug] 
*گفتمان اعتدال و آشتی اسلام با جهان سکولار! [2013 Aug] 
*رمز و راز وزارت: شایستگی و لیاقت یا تسلیم و اطاعت از ولایت؟ [2013 Aug] 
*بوی فریبکاری به مشام میرسد [2013 Aug] 
*تا ولایت هست، سیه روزی و تیره بختی هم هست [2013 Aug] 
*گفتمان ولایت: وارونگی حقایق و بهانه جویی های احمقانه [2013 Jul] 
*تیشه بر ریشه فقاهت، تیشه بر بنیان قدرت است [2013 Jul] 
*آبادی بدون ویرانی؟ نه حقیقت، نه آزادی [2013 Jul] 
*رمضان: بیداری وجدان و یا وجدان فرمانبر؟ [2013 Jul] 
*از خداوند خامنه ای ست که بوی گند برمیخیزد [2013 Jun] 
*رئیس جمهور منتخب: باز تاب اراده ولایت و یا تبلور اراده ملت؟ [2013 Jun] 
*انتخابات و یا آفرینش حماسه سیاسی؟ [2013 Jun] 
*گفتمان ولایت، گفتمان تحقیر و توهین به ملت [2013 Jun] 
*گفتمان انتخابات [2013 May] 
*دلشوره انتخابات [2013 May] 
*صداقت هرگز نه از دین برخیزد و نه از قدرت [2013 May] 
*کارنامه ولایت و یا ریاست جمهوری؟ [2013 May] 
*رمز رهایی از دیکتاتوری [2013 Apr] 
*احکام شریعت لغو و قیامت اعلام کنید [2013 Apr] 
*دعوت به امام عج و ظهور دجال [2013 Apr] 
*بازی هسته‌ای و اسطوره جهاد و شهادت [2013 Apr] 
*جنگ عدالت با آزادی  [2013 Apr] 
*سکولاریسم از ستیز با دین گذر میکند [2013 Mar] 
*هفت سین، بدون دال بیگانه: سال نو، دین نو [2013 Mar] 
*ظهور امام چهاردهم [2013 Mar] 
*الله، خدای یکتا و یگانه مرد است و مردانه میاندیش [2013 Mar] 
*قدسی سازی خشونت، رمز بقای نظام ولایت [2013 Mar] 
*اسلام دین بیگانه با انسان  [2013 Feb] 
*آقای رئیس جمهور [2013 Feb] 
*دین را باید بدادگاه بکشانیم [2013 Feb] 
*حکومت راهزنان و غارتگران [2013 Feb] 
*کدام انتخابات؟ چه قانونی؟ [2013 Feb] 
*یورش به دفاتر روزنامه ها و زور گیری روزنامه نگاران [2013 Feb] 
*حاکم یا محکوم، کدامیک زور گیر است؟ [2013 Jan] 
*نظام ولایت، نظام قانون گریز و قانون شکن [2013 Jan] 
*تاج شاهی بر سر خداوند خامنه‌ای [2013 Jan] 
*دین و یا قدرت، کدامیک دشمن ملت ایران است ؟ [2013 Jan] 
*نظام ولایت، نظام فریب و خیانت [2012 Dec] 
*از حجره و حوزه، تا کاخ نشینی و فرمانروایی [2012 Dec] 
*حکومت اسلامی، حکومت فریبکاران [2012 Dec] 
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز [2012 Dec] 
*عاشورا : از تحمیق تا تطمیع و از امام تا یزید [2012 Dec] 
*پیام عاشورا: کین خواهی و خشونت، تسلیم و اطاعت  [2012 Nov] 
*عاشورا و اسطوره سازان حرفه ای [2012 Nov] 
*دو معضل نیروی های انتظامی: بر خورد با ماهواره ها و بد حجابی [2012 Nov] 
*براندازی دین تازیان بومی : خوش خیالی و یا واقع بینی؟ [2012 Nov] 
*مسئول تحریمات: دشمنی با اسلام یا غنی سازی هسته ای؟ [2012 Oct] 
*براندازی نظام ولایت از براندازی فقاهت، مظهر دین میگذرد [2012 Oct] 
*جهاد و شهادت جنایت است و در خصومت با انسانیت [2012 Oct] 
*حرف قرآن، حرف قدرت است [2012 Oct] 
*پیش بسوی انسان و آزادی  [2012 Oct] 
*چشم بند ان ، کاریکاتور ی که مقدس را موهن ساخت  [2012 Sep] 
* ما عاشق امامان خود هستیم! [2012 Sep] 
*از دینداری تا غیرتمداری [2012 Sep] 
*کدام بحران؟ [2012 Sep] 
*بازگشت دوران تازیان مهاجم [2012 Sep] 
* بحساب دین یا بحساب ملت [2012 Sep] 
*حکومت اسلامی، بازنده ی بزرگ در اجلاس جنبش عدم تعهد.  [2012 Sep] 
*ولایت جلوه ی الله [2012 Aug] 
*الله، بازیگر اصلی [2012 Aug] 
*بوی گند ارشاد [2012 Aug] 
*براندازی ولایت از رهایی از یو غ الله میگذرد.  [2012 Aug] 
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی  [2012 Aug] 
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی [2012 Aug] 
*از کدام دین است که سخن میرانید؟ [2012 Aug] 
*حکومت ولایت، حکومت الله ست [2012 Jul] 
*چرا باید با نام الله آغاز کنیم؟ [2012 Jul] 
*روحانیت دشمن ملت [2012 Jul] 
*الله و جدایی جنسیت ها [2012 Jul] 
*اسلام: دین فرمانروایی و فرمانبری [2012 Jul] 
*خمینی الله را کشته است [2012 Jun] 
*حجاب در ستیز و خصومت با عفاف  [2009 Jan]