«نرمش قهرمانانه» یا حرکت مذبوحانه؟
فیروز نجومی

«نرمش قهرمانانه،» جدیدترین راهبرد خداوندگار خامنه ای در مصاف و رو در رویی با غرب برهبری شیطان بزرگ، امریکا، مثل توپ در جهان ترکید.  تعبیر و تفسیر گردید که نشانی ست بر پایان دوران ستیز و خصومت و آغاز دوران تعامل و مسالمت در نظام ولایت. چرا که نه ؟ چه اشکالی دارد از این رو به آن رو شدن؟ اراده ارباب دیروز بر نواختن بر طبل تو خالی بود و تهدید و تحریک، تنش و تشنج و تیره ساختن روابط با غرب تا بتواند سکوت و خاموشی را در داخل بر قرار نموده،  ریشه «نه گویان» را بر کند و نهادینه سازد نظم اجتماعی را بر اساس شریعت اسلامی: تسلیم و اطاعت و تقلید و تبعیت.  امروز اراده ولایت بر پذیرش چیز دیگری قرار گرفته است.

 

چه اهمیتی دارد از این رو به آن رو شدن. مگر حساب و کتابی وجود دارد. مگر مسئولی  هست و  پاسخگویی؟ آنچه مهم است آن است که ولی فقیه دانا و توانا ست. او مالک و ارباب است. آیا رعیت ها میتوانند تدبیر و تعقل ، قصد و نیت ارباب را به سوال بکشند؟ یعنی ولی فقیه، موجودی ست آسمانی و رها از هر بندی. او هرچه میگوید و در هر زمان میگوید، آخرین حرف را میگوید. هم اکنون، نوبت رسیده است، ه به «نرمش قهرمانانه،»  نرمشی لبریز از ایمان و اعتقاد، مردانگی و جان نثاری در پای ولایت. چه ایرادی ست که این صفات اسلامی را در عرصه جهانی به نمایش گذاشت؟ ولایت سر انجام به این نتیجه رسیده است که از راه های انحرافی هم میتوان به "راه مستقیم " گام نهاد.  فرض که از «نرمش قهرمانان» قبلا سخن هم ولایت فقیه بزبان آورده باشد، چرا هرگز آنرا بکار نبست تا زیر بار تحریمات اقتصادی به زانو در نغلتد؟ تحریماتی که ابعاد ویرانگر آن به تدریج خود را نشان میدهد و آژیر یک طوفان عظیم و تکان دهنده را به صدا در آورده است.

 

البته که دیر زمانی ست، مردم ایران در انتظار چنین لحظه ای بوده اند و خوب میدانستند که دیر یا زود فرا خواهد رسید.  و رسید، لحظه ای که "رهبر معظم انقلاب " نیز همانند پیشکسوت و آموزگار و ارباب خود، مجبور خواهد بود که "جام زهر " را نوش جان کند و از غنی سازی دست بردارد و و در و پیکر را بر روی بازرسان باز نماید. اما، بدرستی معلوم نیست که «نرمش قهرمانانه» برای کشتی گیری که پشتش بدست  حریف به خاک رسیده و ضربه فنی شده است، چه سودی در بر دارد؟ «نرمش قهرمانانه» را نیز میتوان با نوشداروئی مقایسه نمود که رستم برای شفا ی فرزندی میخواست که با دست خود بخاک و خون کشیده بود.

 

حضرت ولایت، اما، خداوندی نه تنها جلوه الله است، یکتا و یگانه بلکه ساحری ست بزرگ. «نرمش قهرمانانه» چیزی نیست مکر آن برگ جادویی که شب را به روز تبدیل میکند و روز را به شب و به چشم بهم زدنی حقیقت را وارونه مینماید، چنانکه گویی دست کشتی گیر بازنده است که داور بعنوان پیروزمند بالا برده است. باید بخاطر بیاوریم که امام خمینی قصد آن داشت که با نوشیدن "جام زهر " به شکست در فتح قدس از راه کربلا و برانداختن کفر و باطل، اعتراف کند. امام قطعنامه صلح را نه در قدس بعنوان فاتح بلکه در جماران از سر ضعف و ناتوانی امضا نمود. اما، این حقیقت تلخ موجب ی نبود که آیت الله ها و حجت الاسلام های حاکم، شکستی بزرگ را- در ادامه هشت سال جنگ بیهوده به قیمت بخاک و خون کشیدن صدها هزار انسان و تخریب و  ویرانی کشور- بر فراز منبر های خطبه خوانی، "دفاع مقدس " نخوانند و "پیروزی شگفت انگیز " توصیف نکنند. در آئین اسلام نه تنها دین، قدرت است و قدرت، دین، شکست نیز پیروزی است و پیروزی، شکست. مگر نه اینکه امام حسین هم در شکست به پیروزی رسید؟

 

پایگاه اطلاع رسانی بیت رهبری، گزارش میدهد که:

 

"رهبر معظم انقلاب (در دیدار فرماندهان و پرسنل سپاه پاسداران )تأکید کردند آینده درخشان انقلاب حتمی است اما تحقق دیر یا زود آن بستگی به عملکرد ملت و مسئولان دارد اگر متحد، مستحکم و مصمم باشیم این آینده زودتر محقق میشود و اگر دچار تنبلی، خودخواهی و مشکلات دیگر شویم دیرتر به سراغمان می آید."

 

در اینجا برغم مهارت و زیرکی ولایت در وارونه سازی حقایق، بوی گند شکستی مفتضحانه از کلام خداوندگار خامنه ای به مشام میر سد. چه اگر 34 تدبیر و تعقل فقهی، 34 سال برقراری نظم شریعت با ابزار شمشیر و خشونت، انقلاب "درخشیدن " گرفته و خیالبافی های "رهبر معظم انقلاب " در باره حقانیت آئین جها نگیر اسلام، واقعیت یافته بود، حضرت ولایت درخشش انقلاب را به آینده موکول نمیگردید. شاید این یاد آوری لازم باشد که اگر مشتاق فهم کلمات سحر انگیز خداوند خامنه ای باشی باید همیشه آنرا وارونه بخوانی تا حقیقت را مکاشفه نمایی. بدین ترتیب «نرمش قهرمانانه» را باید یک حرکت مذبوحانه خواند، در پنهان ساختن تخریب و یرانی و زیان و خسارت های جبران ناپذیری که سیاست بیگانه ستیزی و غنی سازی هسته ای ببار آورده است، شکستی که برغم تشدید فقر و محنت و تنگدستی و در جا زدن و عقب ماندن، ابعاد آن غیر قابل تخمین است. چه تحریمات اقتصادی، نظام ولایت را هرچه بیشتر به یک نظام مافیایی تبدیل نمود ه است. دور زدن قوانین بین المللی به تشکیل باندهایی در درون و بیرون دولت با شرکت بیت رهبری و سپاه پاسداران، انجامیده است، باندهایی که دست به غارت های میلیاردی و چپاول ثروت ملت، زدند. تحریمات، فقط اقتصاد کشور را با خطر فرو ریزی روی در رو نساخته است، بلکه سبب شده است که یک جامعه دینی در سراشیب تباهی اخلاقی نیز بغلتد. که در کل یک جامعه را بقساد بکشاند.

 

شکم گرسنه نه خدا می شناسد و نه اخلاق. خوب و بد دیگر معنی ندارد. هرجا که فقر هست، شر هم هست، زشتی  و پلیدی هم هست، جنایت است و سرقت و راهزنی. نه تنبیه و مجازات بازدارنده بذهکاری ست و نه بر انداختن طناب شریعت به گردن "متهم " در ملا عام بطور روزانه. معلوم است که در تاریکی مار و مور و موش  حکومت میکنند، خانه را از بنیان ویران میسازند. چه اخلاقی، چه احکامی، چه شریعتی، چه تقدس و زهدی. زیر قبای فقیه مگر میتوان چیز دیگری جز خدعه و نیرنگ هم  یافت؟

 

«نرمش قهرمانانه» را باید پوششی خواند بر شکست 34 سیاست غرب ستیزی و آمریکا هراسی، محور اصلی گفتمان ولایت و حلقه تنگ اصولگرایان ولایت پرست. در هشت سالی که گذشت ، نظام برهبری ولایت و ریاست، با ابزار مناقاشات هسته ای خصومت و ستیز خود را با غرب به اوج خود رساند. چه خوشامدگویی ها که ولی فقیه ورئیس جمهورش، احمدی نژاد به تحریمات اقتصادی، نگفتند و پایکوبی نکردند. چنان به استقبال تحریمات شتافتند، گویی که عنقریب اقتصاد مقاومتی به آن شکوفایی خواهد رسید که جهان را شگفت زده خواهد کرد، بویژه که مدیریت امام زمان هم در کار بود. آنگاه رهبر معظم خون مردم را در شیشه فرو کرد که یا مرگ و یا غنی سازی هسته ای. که حق ماست و منظوری جز صلح و مسالمت نداریم، سخنانی آتشین که همیشه به شعار «مرگ بر آمریکا» دامن میزد، شعار ی که خبر از نفرت میدهد و دشمنی، از جنگ نه از صلح. جهان نیز به لفاظی ها و ماهیت حیله گر ولی فقیه پی برده و بخوبی میدانستند  که تنها یک او ست که روابط یک کشور را با کشورهای دیگر تعیین و تعریف میکند. مذاکره کننده گان هسته ای ایران عروسکهایی بیش نبودند و همچون عروسک هم مینمودند. دیپلمات های جهانی هم بخوبی از این امر نیز آگاه بودند و هرگز آنها را به جد نمیگرفتند.

 

 از این روی ست که خداوندگار خامنه ای  دست به فرا افکنی میزند و مسئولیت وضع موجود  را بر دوش  مردم و مسئولین انتقال میدهد و تحقق درخشش "انقلاب " را وابسته به "عملکرد ملت و مسئولین" میخواند، نه اراده و میل بی چون و چرای ولایت. چنانکه گویی این مردم بودند که بر منبر، خطبه ی تهدید به خشونت و بکارگیری شمشیر، خوانده بودند؟ خوشامد گویی به «نرمش قهرمانانه» از سر ضعف است و استیصال، وگر نه مردم هرگز خطبه خونین حضرت ولایت را در 25 خرداد 88 از خاطر نمیبرند، تاریخی که خداوند خامنه ای دروازه دوزخ را گشود و جانوران درنده و اژدهایی که از دهانشان آتش شعله میکشید بسوی مردم گسیل داشت. چه طعمه ها که بچنگ و دندان نگرفتند. هنوز تعدادی بسیاری از «نه گویان» در زندان بسر میبرند. این نه ملت بلکه ولایت بوده است که نیاز به غنی سازی هسته ای داشته است. اکثر کارشناسان اقتصادی و انرژی بر آنند که دست یابی به فن آوری هسته ای توجیه اقتصادی ندارد، نظری که به دشواری میتوان با آن به مخالفت برخاست.

 

 

«نرمش قهرمانانه» بدون شک وقتی در مناقشات هسته ای کارگر افتد که حضرت ولایت برغم تمام مبالغه گویی هاو لفاظی های رنگ و رو فته  در باره خفظ اصل و اصول انقلابی و  "ظلم ستیزی " و "پرهیز از ظلم -" که باید وارونه خوانده شوند،د آماده باشد که گامی بسوی گذشته ای بردارد که 8 سال آزگار آنرا برگ ننگ آمیز دیگری در تاریخ ایران خوانده و بر آن نفرین و لعنت فرستاده است. بدون بازگشت به زمانی که اقای روحانی خود با غرب توافق نامه ای را مبنی بر تعلیق موقت غنی سازی هسته ای امضا نمود، نمیتوان انتظار پایان مخاصمات را داشت. البته که ولایت میتواند به تدریج این گام را بردارد و در بین راه بار دیگر به میمون رقصانی بپردازد. بی تردید هزینه ی بزرگتری را باید در آینده بپردازد.

 

فیروز نجومی

Firoz Nodjomi

fmonjem@gmail.com

firoznodjomi.blogpost.com

rowshanai.org

 

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فیروز نجومی

فهرست مطالب فیروز نجومی  در سایت پژواک ایران 

*ندای وجدان
*ویرانی بزرگ!‏
*از دین گریزی تا دین ستیزی
*سالروز نکبت و مصیبت ‏
*دگرگون سازی ارزش ‏ها!‏
*گفتمان رفسنجانی، گفتمان ریاکاری
*حقیقت نهائی!‏
*دیفروشان دیروز فرمانروایان امروز
*شاه گور خود کند و ولی فقیه گورکن خویش شود و دین!
*‎ ‎ دین مست باده قدرت !‏
*براندازی متولیان دین
*چیره شدن «عرب بر عجم» ‏ و آغاز نگون بختی ایرانیان
* آزادی و گریز از مسئولیت
* سرگذشت غم انگیز آزادی
*بازگشت بدوران رسالت ‏ و گره زدن دین به قدرت
*در چرائی نامگذاری الله و آغازیدن با نام او!‏
*عاشورا: اسطوره یا واقعیت
*بوی گند تقدس
*دعوت به امام عج و ظهور دجال
*عاشورا و قتل عام در زندانها
*محمد بشر بشیر و یا ‏‎ ‎خشم و خشونت و شمشیر
*«پافشاری بر نفاق» و عدالت اسلامی!
*جنگ شیعه وسنی:‏ اختلاف تاریخی یا دسیسه غربی؟
*خشونت هنجاری مقدس در قاموس اسلام
*کشتار جمعی در زندانها بجرم «ارتداد»
*تدبیرچیست؟
*بنام انسان و آزادی
*خشونت و گفتمان توحیدی
*پشت خمیده و بار سنگین دین و قدرت!
*امنیت و آزادی
*فقط آزادی
*شریعت اسلامی در ستیز با خودفرمانی
*معاشقه اسلام ناب محمدی با علم و تکنولوژی
* آزادیخواهی و باز تولید منش دیکتاتوری!
*اسلام در پیشگاه تاریخ
*بیگانگی ما از خود
* امریکا ستیزی یا اسلام ستیزی؟
*دشمن و دو قطبی شدن جامعه
* از درگیریهای کلامی تا امریکا ستیزی و فریبکاری
* امید کوکبی، قهرمان نافرمانی
*ظهور نیروی نامحسوس و امنیت اخلاقی
* تا کی؟
*رمز بقای نظام فرمانروایی و فرمانبری
*خائن کیست؟
*نقشه رذیلانه امریکا: «تزریق تقکر خاصی به نخبگان»
*آیا بجز ولی فقیه کسی دیگری هم هست؟
*نه به اخلاق اطاعت و فرمانبری!
*نفی حق گزینش: فروکاستی انسان به حیوان
* تن بخفت نباید داد
*انتخابات: طبل تو خالی
*رابطه دین با قدرت در امتداد تاریخ
*«جامعه ایران به کدام سو در حال حرکت است؟»
*انتخابات یعنی چه؟
*بدامن چه کسی پناه باید برد؟
*رهایی و ترک کیش اهریمنی
*بخندیم یا گریه کنیم؟
*از طلبگی تا خدایی و مسئله جانشینی!
*شمشیر ذوالفقارم آرزوست
*جور دیگری زندگی باید کرد
*بیان درد مشترک و یا صدور کیفرخواست علیه غرب؟
*اندر شکست دین جهاد و شهادت
*عاشورای پاریس
*آزادی را باید پرستید
*ولی فقیه، شاه نیست، مظهر دین است
*جامعه تک کتابی!
*عاشورا: شهادت یا خشونت؟
*کفر گرایی: راه رهایی و آزادی
*تقدس از جهل بر میخیزد
*قوم لوط، اخلاق انحرافی و خروج امام عج از غیبت
*اینهم شد خدا؟
*امنیت در سایه ولایت
*سردار حاج قاسم سلیمانی: سردار استبداد مضاعف دین و قدرت
*ز روز بلا باید دست بر سر گیریم
*فریبکاری مضاعف
*استبداد و آگاهی طبقاتی
*من مسلمانم، طرفدار رژیم دین هم نیستم!
*رهایی، آیا یک توهم است؟
*وای اگر دین نبود!
*خوار داشت انسان و قدسی سازی خشونت
*بر فراز منبر ولایت و یا خلافت؟
*الله: آموزگار بزرگ بیرحمی، خشونت و کین خواهی
*رمضان: زمینه ساز نظام فرمانروایی و فرمانبری
*دین ستیزی و یا قدرت ستیزی!
*جامعه بورژوازی و یا جامعه اسلامی فرا طبقاتی؟
* تاملی چند در باره جنبش عبور از ولایت!
*روحانیت: از حوزه تا حکومت
*کیست گورکن دین؟
*غنی سازی هسته ای بچه قیمتی؟
*شمشیر در نهان دین
*فرخنده: قهرمان جهالت ستیز
*دینمداری یا انسانمداری کدام یک اهریمنی ست؟
* دیکتاتوری و شریعت اسلامی
*سپاه پاسداران: سپاه ولایت و یا ملت
*توفان دیگری در راه است!
*ولایت دشمن اصلی ملت
*در خدمت و خیانت به اسلام و یا به ملت؟
*عدالت اسلامی!
*رهایی از دین یا جدایی آن از سیاست؟
*همزادی علم الله با قدرت
*«نه» بر تسلیم و اطاعت
*حصر و یا محاکمه: ولی فقیه بر سر دو راهی!
*تابوی هسته‌ای: نگاه ایدئولوژی یا نگاه اسلامی؟
*فرد و حکومت خدا
*قتلگاه سعیدی سیرجانی: «منزل آرام و مجلل در شمال شهر تهران»
* سعیدی سیرجانی به تاریخ پیوست
*آقای ظریف، ایران هراسی نه، اسلام هراسی!
*مذاکرات هسته ای: اراده ولایت یا اراده ملت؟
*امر به معروف، نهی از منکر و فرا رسیدن دوران کفر!
*امام حسین: اسطور ه یا انسانی زمینی؟
*جنایتکار کیست؟
*«امر به معروف با اسید نمیشه»
*دفاع مقدس یا شکست مفتصحانه ؟
*اسلام هراسی: خدمت و یا خیانت
*حقیقت نه بمب
*فریبخوردگان اکنون با ید به جنگ با الله برخیزند
*اسلام: دین رحمت و یا خشونت؟
*حکومت اسلامی: آبستن آزادی و استقلال و خود آئینی
*بازگشت اسلام به اصل خود
*توصیه ولایت: حفظ آرامش روانی !
*انفجار روابط جنسی در زیر زمین !
*هم ولایت و هم ریاست، هردو از دروغگویانند
*اسلحه ات را بر زمین بگذار ای مومن!
*نه حماس، نه اسرائیل
*شلاق، مجازات نا فرمانی و یا روزه خواری؟
*اعتدال، خدعه ای اسلامی
*«راه اندازی کلینک خشم در تهران»
*ما داعشی ها را خوب می شناسیم!
*حکومت اسلامی واژگون گردد، اگر زن حجاب از سر برگیرد
*بهشت با شلاق ؟
*از خاک سپاری مردگان در انقلاب مصر تا بازگشت آنان بزندگی در حکومت اسلامی
*سردار سرلشگر جعفری، سردار اسلام
*نبود آزادی و وحدت جنایت و عدالت در حکومت اسلامی
*زوگیری در فضای مجازی
*بازی دین و قدرت
*چهره کریه حکومت دین را بنگر
*زورگیری در اسارتگاه اوین
*یکتا و یگانه، تنها ولی فقیه است، بجز او هیچکس دیگری نیست!
*دین خصم آشتی ناپذیر آزادی
*پیام نوروزی خداوندگار خامنه ای : آزادی، بی آزادی
*دیو دو شاخ
*آزادی مسئولانه یا آزادی در فرمانبری؟
*22 بهمن: تاسیس استبداد مضاعف دین و قدرت
*انقلاب اسلامی: گریز از آزادی
*الله: مهربان و بخشنده و یا کین خواه و کیفر دهنده؟
*حال باید پرسید...
*از سلطه افکنی تا سلطه ستیزی
* قرآن، دین، قدرت، ما و آنها ؟
*تأملی چند در باره حکومت اسلامی و رهایی از آن
*بمناسبت اربعین: امامت یا خلافت؟ کدام حاکم است بر ما؟
*مماشات با دین بس!
*اسلام دین بیگانه با انسان
*فساد از اسلام بر میخیزد یا از قدرت؟
*مرگ بر غنی سازی هسته ای
*دیپلماسی ولایت و دفن حقوق بشر
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز
*از سلطه ستیزی تا دریوزگی
*بنگر، خداوند غرقه در خون است!
*باید رستم را فرا خواند
*خلع دین از حکومت
*مرگ بر آمریکا: رمز مقاومت مردم یا رمز بقای حکومت ارتجاع؟
*ستیز با شیطان بزرگ ستیز است با آزادی
*الله اکبر: دین یا سیاست؟
*طبل توخالی
*«نرمش قهرمانانه» یا حرکت مذبوحانه؟
*حرمت شکنی روحانیت
*زایش خدا: نفی انسان و آزادی
*گره هسته ای، وسیله است نه هدف، دینی ست نه سیاسی
*گفتمان اعتدال و آشتی اسلام با جهان سکولار!
*رمز و راز وزارت: شایستگی و لیاقت یا تسلیم و اطاعت از ولایت؟
*بوی فریبکاری به مشام میرسد
*تا ولایت هست، سیه روزی و تیره بختی هم هست
*گفتمان ولایت: وارونگی حقایق و بهانه جویی های احمقانه
*تیشه بر ریشه فقاهت، تیشه بر بنیان قدرت است
*آبادی بدون ویرانی؟ نه حقیقت، نه آزادی
*رمضان: بیداری وجدان و یا وجدان فرمانبر؟
*از خداوند خامنه ای ست که بوی گند برمیخیزد
*رئیس جمهور منتخب: باز تاب اراده ولایت و یا تبلور اراده ملت؟
*انتخابات و یا آفرینش حماسه سیاسی؟
*گفتمان ولایت، گفتمان تحقیر و توهین به ملت
*گفتمان انتخابات
*دلشوره انتخابات
*صداقت هرگز نه از دین برخیزد و نه از قدرت
*کارنامه ولایت و یا ریاست جمهوری؟
*رمز رهایی از دیکتاتوری
*احکام شریعت لغو و قیامت اعلام کنید
*دعوت به امام عج و ظهور دجال
*بازی هسته‌ای و اسطوره جهاد و شهادت
*جنگ عدالت با آزادی
*سکولاریسم از ستیز با دین گذر میکند
*هفت سین، بدون دال بیگانه: سال نو، دین نو
*ظهور امام چهاردهم
*الله، خدای یکتا و یگانه مرد است و مردانه میاندیش
*قدسی سازی خشونت، رمز بقای نظام ولایت
*اسلام دین بیگانه با انسان
*آقای رئیس جمهور
*دین را باید بدادگاه بکشانیم
*حکومت راهزنان و غارتگران
*کدام انتخابات؟ چه قانونی؟
*یورش به دفاتر روزنامه ها و زور گیری روزنامه نگاران
*حاکم یا محکوم، کدامیک زور گیر است؟
*نظام ولایت، نظام قانون گریز و قانون شکن
*تاج شاهی بر سر خداوند خامنه‌ای
*دین و یا قدرت، کدامیک دشمن ملت ایران است ؟
*نظام ولایت، نظام فریب و خیانت
*از حجره و حوزه، تا کاخ نشینی و فرمانروایی
*حکومت اسلامی، حکومت فریبکاران
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز
*عاشورا : از تحمیق تا تطمیع و از امام تا یزید
*پیام عاشورا: کین خواهی و خشونت، تسلیم و اطاعت
*عاشورا و اسطوره سازان حرفه ای
*دو معضل نیروی های انتظامی: بر خورد با ماهواره ها و بد حجابی
*براندازی دین تازیان بومی : خوش خیالی و یا واقع بینی؟
*مسئول تحریمات: دشمنی با اسلام یا غنی سازی هسته ای؟
*براندازی نظام ولایت از براندازی فقاهت، مظهر دین میگذرد
*جهاد و شهادت جنایت است و در خصومت با انسانیت
*حرف قرآن، حرف قدرت است
*پیش بسوی انسان و آزادی
*چشم بند ان ، کاریکاتور ی که مقدس را موهن ساخت
* ما عاشق امامان خود هستیم!
*از دینداری تا غیرتمداری
*کدام بحران؟
*بازگشت دوران تازیان مهاجم
* بحساب دین یا بحساب ملت
*حکومت اسلامی، بازنده ی بزرگ در اجلاس جنبش عدم تعهد.
*ولایت جلوه ی الله
*الله، بازیگر اصلی
*بوی گند ارشاد
*براندازی ولایت از رهایی از یو غ الله میگذرد.
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی
*از کدام دین است که سخن میرانید؟
*حکومت ولایت، حکومت الله ست
*چرا باید با نام الله آغاز کنیم؟
*روحانیت دشمن ملت
*الله و جدایی جنسیت ها
*اسلام: دین فرمانروایی و فرمانبری
*خمینی الله را کشته است
*حجاب در ستیز و خصومت با عفاف