گره هسته ای، وسیله است نه هدف، دینی ست نه سیاسی
فیروز نجومی

داوود هرمیداس باوند، دیپلمات با سابقه دیرینه، حقوق دان و استاد روابط بین الملل در دانشگاه علامه، در گفت‌و‌گو با عصر ایران، اظهار میدارد که "وزارت خارجه می‌تواند گره هسته‌ای را باز کند. " وی در ادامه مصاحبه، عدم پیشرفت در مذاکرات هسته ای را به مدیریت ناشیانه شورای عالی امنیت در عرصه تعامل سیاسی و بین المللی، نسبت میدهد . و از اینکه مذاکرات هسته ای، به روایات گوناگون، به وزارت امور خارجه محول میگردد، استقبال مینماید. چرا که استاد بر آن است که پرونده هسته ای، پرونده ای ست سیاسی و بهمین دلیل باید به وزارت امور خارجه و کادر مجرب آن واگذار گردد.  وی خاطرنشان میکند که این "تغییر " و یا جابجایی مسئولیت ناشی از پی بردن دست اندرکاران سیاست هسته ای به اشتباه خود بوده است. دیدند که سیاست "مقاومت و تهدید " کار نمیکند به "تنش زدایی " پرداخته اند. در این هنگام مصاحبه کننده از وی سوال میکند که:

 

"شما در حالی بر «تغییر» تاکید دارید که پرونده هسته‌ای در ردیف سیاست های کلان گنجانده می‌شود و دولت آقای روحانی به تنهایی نمی‌تواند تصمیم گیری کند."

 

اگرچه، سوال مصاحبه کننده تهی از رمز و راز نیست، با این وجود، هرمیداس باوند در پاسخ، میگوید:

 

"اینکه سیاست کلان چه جایگاهی در نظام تصمیم گیری در ایران دارد، امری روشن و واضح است. اما طرف مذاکره کننده باید اختیار اتی داشته باشد و تا جایی که اصول زیر سؤال نروند، استقلال رای داشته باشد. اطمینان داشته باشید که در صورت تحقق این امر، تیم جدید مذاکره کننده حرف‌های زیادی برای گفتن خواهد داشت."

 

دیپلمات و حقوق دان کار کشته ای چون استاد هرمیداس باوند، از یکطرف ادعا میکند که از جایگاه "سیاست کلان " در "نظام تصمیم گیری " آگاه ست، از سوی دیگر انتظار دارد که مذاکره کننده گان هسته ای از "ااستقلال رای " برخوردار شوند، چیزی که در قاموس دین اسلام وجود ندارد. رعیت و بنده و فرمانبر نیازی به استقلال رای ندارند. آنها نیازمند "هدایت " اند. شاید  استاد با خود میاندیشد که خویشتن دارای استقلال رای است و رای او تحت تاثیر  مناسبات دین و قدرت قرار نگرفته است، و آنچه میگوید با آنچه میاندیشد یکی ست در شفافیت و روشنی.

 

در منظر استاد هرمیداس باوند، رکود مذاکرات هسته ای نتیجه عدم تبحر و تخصص لازم برای شکل بخشیدن به روابط بین المللی ست نه ناشی از " سیاست های کلان، باز تابنده اراده و امیال ولایت فقیه، سیاست هایی در خدمت تعمیق و گسترش هژمونی شریعت اسلامی در عرصه های مختلف زندگی. شاید باور و ایمان وی به عقل محاسبه گر، عقل تخصصی ست که سبب خوشبینی وی گردیده است که فکر کند ارجاع پرونده هسته ای از یک نهاد به نهاد دیگر، هر دو تابع مطلق اراده ولایت، نتایج مثبتی ببار خواهد آورد.

 

تحلیل استاد هرمیداس باوند از آن نظر جالب است که نه باز تابنده وضع موجود، بلکه بیانگر بینش ست سکولار که هژمونی ولایت را پذیرفته است و در سایه آن میزی ید. یه نقش تعیین کننده شریعت اسلام  در شکل بخشیدن به تمامی نهاد های اجتماعی ، از اقتصاد گرفته تا سیاست از اطلاعاتی گرفته تا امنیتی، اعتنایی ندارد. از سلطه ولایت آگاه است، خیلی "واضح " و "روشن،" اما این بدان معنا نیست که وزارت امور خارجه نتواند به وظایف اساسی و تخصصی خود برسد.  وی به وزارتخانه ها از جمله وزارت امورخارجه و دیپلماسی بین المللی، چنان مینگرد گویی که در 34 سال گذشته، تحت حکومت مطلقه فقیه، تغییر و تحولی در گردش و ساختار آنها، بوقوع نپیوسته و همچنان، کما فی ال سابق، سکولار مانده اند. غافل از اینکه نه تنها در تمام وزارت خانه ها و ادارات و سازمانهای دولتی، مقررات شریعت اسلامی، حاکم است، مثل "حجاب داری " و یا جدایی جنسیت ها بلکه تحت نظارت عوامل مختلف بیت رهبری است که بگردش در میآیند. ورود و ارتقا در سراسر دستگاه دولتی بر اساس معیارهای دینی صورت میگیرد: اول میزان التزام و تعهد به نظام ولایت بمثابه یک حکومت دینی ریشه بر گرفته از دوران رسالت و امامت، بعدا مهارت ها و تخصص های دیگر، اگر لازم بود.

 

بسی بسیاراند، آنان که همچون استاد هرمیداس باوند، پرونده هسته ای را یک پرونده سیاسی می پندارند، نه یک پرونده دینی. چرا که پرونده هسته ای خود بخشی از پرونده دینی ساختن و یا اسلامیزه کردن تمامی روابط اجتماعی از جمله روابط بین المللی ست. هم چنانکه پیاده سازی اصل و اصول شریعت در مدیریت جامعه، روابط اجتماعی را تغییر و  رفتار و گفتار را دگرگون ساخت، روابط خارجی نیز سوی و تابع ملزومات اسلام که مظهر آن ولایت فقیه بود.. هم اکنون همه میدانند که امام خمینی بر آن باور بود که اسلام برای هرچه هست و نیست قواعد و مقررات لازم و کافی را آورده است. تکلیف بشر را روشن کرده است. او نیز همچون پر قدرت ترین خلفای راشدین، خلیفه دوم، عمر خطاب، براین باور بود که تا قران، کلام الله هست، نیازی به کتاب دیگری نیست. این بدان معنا بود که اسلام و احکامی را که الله صادر کرده است باید بر سطح جامعه پیاده ساخت.

 

مثلا با به ورود امام خمینی به ایران، زندگی شبانه در تهران و شهرهای بزرگ پایان گرفت. شادی و طراوت ناپدید گردید. جدایی جنسیت ها و حجاب بی درنگ بر پا شد. یعنی که مقام زن یک شبه به قعر زمین فرو رفت. نه تنها باید تار مو را  بلکه تمامی بر آمده گی تن را باید پنهان میساخت. تسلیم و اطاعت به اراده الله، خداوند بی همتا، دیگر یک امر دلبخواهی نبود، بلکه اجباری گردید. یعنی که بی آنکه توجه کسی را بخود جلب کند دین میشود سیاست. دیگر به کنترل رفتار و گفتار مردم در زندگی خصوصی خشنود و راصی نیست بلکه سلطه بر جمع را میخواهد بر سراسر جامعه.  یعنی که فرمانی هست و فرمانروایی و فرمانبری.

 

یکی دیگر از چیز هایی که با ظهور امام خمینی، بی درنگ تغییر یافت گفتمان سیاسی به گفتمان دینی بود. دشمن دیگر شاه و یا سرمایه داری و یا امپریالیسم نبود، دشمن کافر بود و منافق و مشرک، و استکبار. دشمن به تعریف نیز اسلامیزه گردید. دشمن کسی بود که دست به نا فرمانی، تمرد، سرپیچی از احکام الله میزد و از تسلیم و اطاعت امتناع میکرد، امری که برا اساس اسطوره قرآنی؛ شیطان بد کار بدان دست زد. در نتیجه از همان آغاز حکومت دین آمریکا را بعنوان دشمن درجه یک حکومت اسلامی، "شیطان بزرگ " شناسایی کرد. همان شیطانی که دشمن انسان است و قصد وسوسه و فریب و منحرف ساختن بشر از "راه مستقیم " را در سر میپروراند.

 

از آن پس مبارزه با شیطان بزرگ شد محور حکومت اسلامی. هرچه که در درون کشو، چه در عرصه رقابت بر سر قدرت، چه در عرصه اقتصادی و فرهنگی و یا ماهوره ای و یا هر عرصه دیگری، اتفاق میافتاد، کار شیطان بزرگ بود. لذا از همان آغاز، حکومت دین بمنظور بقا دست به شمشیر برد و سر بسیاری از بهترین فرزندان این بر و بوم را بر زمین افکند، کنشی سراسر خشونت و کین خواهی شد امری پسندیده در راه تحصیل رضا و خشنودی الله. یعنی کنش های ضد بشری توجیهات دینی پیدا کردند. تسخیر سفارت امریکا در دفاع از اصل و اصول دینی در پیروی از "خط امام " صورت گرفت. به روایت حکومت اسلامی، شیطان بزرگ نیز بیکار نه نشست. صدام حسین تازی تبار را فریفت و به تجاوز به سر زمین ایران وا داشت. هشت سال جنگ با عراق، جنگ دین بود با کافران. جنگ حق بود علیه کفر و باطل. جنگ برای اسلام بود، جهاد بود و شهادت. خونریزی و کشتار، تخریب و ویرانی را "برکت الهی." میخواندند. در سپهر نظامی لشگر ها، هنگ ها، گرردان، رزمایش ها و مانور ها، همه با اسامی و نمود و نمادهای دینی آراسته شدند.

 

پس از شکست در جنگ سخت در عراق، شیطان بزرگ دست بکار جنگ "نرم " گردید. به بد حجابی دامن زد. مد گرایی و هنجار شکنی را در میان جوانان رواج ساخت. در نتیجه به دشمنی خود با حکومت اسلامی ادامه داد. بنابراین، پرونده هسته ای بخشی از پرونده قطور پرونده دینی سازی روابط اجتماعی است. شیطان بزرگ بر ساخته دست آیت الله ها، علما، فقها، حجت الاسلام ها، در کل، فقاهت برهبری ولایت است. تنها در تقابل با شیطان بزرگ بوده و هست  که نظام ولایت، مظهر دین و قدرت را توانسته است خود را حفظ نماید. گره هسته ای زائیده بینشی ست سخت دینی ، خود هدف نیست بلکه ابزار نوسازی قوانین تغییر ناپذیر و پوسیده و به نمایش گذاردن سازگاری آئین اسلام با علم و صنعت، پیشرفت و ترقی است. مانع این پیشرفت، قدرتهای بزرگ جهانی اند. نمیخواهند که اسلام پیشرفت کند. خداوندگار چگونه میتواند نسبت به قصد و نیت شیطان بزرگ خوشبین باشد؟ افزوده بر این مشاجره هستی ابزار ساختار یک نظام اقتصادی رها یافته از بند درآمد های نفتی، خود کفا و  مقاومتی. مهمتر از این، وسیله ای ست  در خدمت تداوم خصومت و ستیز دایم با آزادی و یا آنچه شیطانی ست و نیز سرکوب و خاموش سازی هر گونه اعتراض و جنب و جوشی، در درون حکومت اسلامی.

 

تا اینجا، ما شاهد کوششهای دولت روحانی هستیم که سعی دارد چوب هایی که دین لای چرخ روابط تولیدی و چرخش نرم جامعه گذارده است بیرون بکشد. اما رئیس جمهوری نیست که  بخواهد دست به "بدعت " بزند، بدعتی  که بدعت ولایت را بشکند. تا زمانیکه دست یابی به تکنولوژی هسته ای بعنوان ابزاری در خدمت حفظ و نگاه دار حکومت فقاهت برهبری ولایت بکار گرفته میشود، گره هسته ای، گره ای ست دینی و نه سیاسی. باز شدنی هم  نیست اگر به وزارت امورخارجه هم ارجاع شود. مگر آنکه رئیس جمهور روحانی، جام زهر را به تدریج به خداوندگار خامنه ای بنوشاند.

 

فیروز نجومی

Firoz Nodjomi

 

fmonjem@gmail.com

firoznodjomi.blofpost.com

rwoshanai.org

 

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فیروز نجومی

فهرست مطالب فیروز نجومی  در سایت پژواک ایران 

*رای خدا در برابر رای مردم
*ولایت: گورکن الله!
*زنده باد کفر
*انتخابات و ‏نیروی ‏براندازنده ‏‏«کفر»
* مناظره روبهان
* رئیس جمهور چکاره ست؟
*انتخابات را به خاکسپاری رژیم جنایتکار تبدیل کنیم!
*انتخابات خوب است!‏
*حقیقت را باید گفت!‏
* از یکتا پرستی تا ‏کثرت خواهی
*ندای وجدان
*ویرانی بزرگ!‏
*از دین گریزی تا دین ستیزی
*سالروز نکبت و مصیبت ‏
*دگرگون سازی ارزش ‏ها!‏
*گفتمان رفسنجانی، گفتمان ریاکاری
*حقیقت نهائی!‏
*دیفروشان دیروز فرمانروایان امروز
*شاه گور خود کند و ولی فقیه گورکن خویش شود و دین!
*‎ ‎ دین مست باده قدرت !‏
*براندازی متولیان دین
*چیره شدن «عرب بر عجم» ‏ و آغاز نگون بختی ایرانیان
* آزادی و گریز از مسئولیت
* سرگذشت غم انگیز آزادی
*بازگشت بدوران رسالت ‏ و گره زدن دین به قدرت
*در چرائی نامگذاری الله و آغازیدن با نام او!‏
*عاشورا: اسطوره یا واقعیت
*بوی گند تقدس
*دعوت به امام عج و ظهور دجال
*عاشورا و قتل عام در زندانها
*محمد بشر بشیر و یا ‏‎ ‎خشم و خشونت و شمشیر
*«پافشاری بر نفاق» و عدالت اسلامی!
*جنگ شیعه وسنی:‏ اختلاف تاریخی یا دسیسه غربی؟
*خشونت هنجاری مقدس در قاموس اسلام
*کشتار جمعی در زندانها بجرم «ارتداد»
*تدبیرچیست؟
*بنام انسان و آزادی
*خشونت و گفتمان توحیدی
*پشت خمیده و بار سنگین دین و قدرت!
*امنیت و آزادی
*فقط آزادی
*شریعت اسلامی در ستیز با خودفرمانی
*معاشقه اسلام ناب محمدی با علم و تکنولوژی
* آزادیخواهی و باز تولید منش دیکتاتوری!
*اسلام در پیشگاه تاریخ
*بیگانگی ما از خود
* امریکا ستیزی یا اسلام ستیزی؟
*دشمن و دو قطبی شدن جامعه
* از درگیریهای کلامی تا امریکا ستیزی و فریبکاری
* امید کوکبی، قهرمان نافرمانی
*ظهور نیروی نامحسوس و امنیت اخلاقی
* تا کی؟
*رمز بقای نظام فرمانروایی و فرمانبری
*خائن کیست؟
*نقشه رذیلانه امریکا: «تزریق تقکر خاصی به نخبگان»
*آیا بجز ولی فقیه کسی دیگری هم هست؟
*نه به اخلاق اطاعت و فرمانبری!
*نفی حق گزینش: فروکاستی انسان به حیوان
* تن بخفت نباید داد
*انتخابات: طبل تو خالی
*رابطه دین با قدرت در امتداد تاریخ
*«جامعه ایران به کدام سو در حال حرکت است؟»
*انتخابات یعنی چه؟
*بدامن چه کسی پناه باید برد؟
*رهایی و ترک کیش اهریمنی
*بخندیم یا گریه کنیم؟
*از طلبگی تا خدایی و مسئله جانشینی!
*شمشیر ذوالفقارم آرزوست
*جور دیگری زندگی باید کرد
*بیان درد مشترک و یا صدور کیفرخواست علیه غرب؟
*اندر شکست دین جهاد و شهادت
*عاشورای پاریس
*آزادی را باید پرستید
*ولی فقیه، شاه نیست، مظهر دین است
*جامعه تک کتابی!
*عاشورا: شهادت یا خشونت؟
*کفر گرایی: راه رهایی و آزادی
*تقدس از جهل بر میخیزد
*قوم لوط، اخلاق انحرافی و خروج امام عج از غیبت
*اینهم شد خدا؟
*امنیت در سایه ولایت
*سردار حاج قاسم سلیمانی: سردار استبداد مضاعف دین و قدرت
*ز روز بلا باید دست بر سر گیریم
*فریبکاری مضاعف
*استبداد و آگاهی طبقاتی
*من مسلمانم، طرفدار رژیم دین هم نیستم!
*رهایی، آیا یک توهم است؟
*وای اگر دین نبود!
*خوار داشت انسان و قدسی سازی خشونت
*بر فراز منبر ولایت و یا خلافت؟
*الله: آموزگار بزرگ بیرحمی، خشونت و کین خواهی
*رمضان: زمینه ساز نظام فرمانروایی و فرمانبری
*دین ستیزی و یا قدرت ستیزی!
*جامعه بورژوازی و یا جامعه اسلامی فرا طبقاتی؟
* تاملی چند در باره جنبش عبور از ولایت!
*روحانیت: از حوزه تا حکومت
*کیست گورکن دین؟
*غنی سازی هسته ای بچه قیمتی؟
*شمشیر در نهان دین
*فرخنده: قهرمان جهالت ستیز
*دینمداری یا انسانمداری کدام یک اهریمنی ست؟
* دیکتاتوری و شریعت اسلامی
*سپاه پاسداران: سپاه ولایت و یا ملت
*توفان دیگری در راه است!
*ولایت دشمن اصلی ملت
*در خدمت و خیانت به اسلام و یا به ملت؟
*عدالت اسلامی!
*رهایی از دین یا جدایی آن از سیاست؟
*همزادی علم الله با قدرت
*«نه» بر تسلیم و اطاعت
*حصر و یا محاکمه: ولی فقیه بر سر دو راهی!
*تابوی هسته‌ای: نگاه ایدئولوژی یا نگاه اسلامی؟
*فرد و حکومت خدا
*قتلگاه سعیدی سیرجانی: «منزل آرام و مجلل در شمال شهر تهران»
* سعیدی سیرجانی به تاریخ پیوست
*آقای ظریف، ایران هراسی نه، اسلام هراسی!
*مذاکرات هسته ای: اراده ولایت یا اراده ملت؟
*امر به معروف، نهی از منکر و فرا رسیدن دوران کفر!
*امام حسین: اسطور ه یا انسانی زمینی؟
*جنایتکار کیست؟
*«امر به معروف با اسید نمیشه»
*دفاع مقدس یا شکست مفتصحانه ؟
*اسلام هراسی: خدمت و یا خیانت
*حقیقت نه بمب
*فریبخوردگان اکنون با ید به جنگ با الله برخیزند
*اسلام: دین رحمت و یا خشونت؟
*حکومت اسلامی: آبستن آزادی و استقلال و خود آئینی
*بازگشت اسلام به اصل خود
*توصیه ولایت: حفظ آرامش روانی !
*انفجار روابط جنسی در زیر زمین !
*هم ولایت و هم ریاست، هردو از دروغگویانند
*اسلحه ات را بر زمین بگذار ای مومن!
*نه حماس، نه اسرائیل
*شلاق، مجازات نا فرمانی و یا روزه خواری؟
*اعتدال، خدعه ای اسلامی
*«راه اندازی کلینک خشم در تهران»
*ما داعشی ها را خوب می شناسیم!
*حکومت اسلامی واژگون گردد، اگر زن حجاب از سر برگیرد
*بهشت با شلاق ؟
*از خاک سپاری مردگان در انقلاب مصر تا بازگشت آنان بزندگی در حکومت اسلامی
*سردار سرلشگر جعفری، سردار اسلام
*نبود آزادی و وحدت جنایت و عدالت در حکومت اسلامی
*زوگیری در فضای مجازی
*بازی دین و قدرت
*چهره کریه حکومت دین را بنگر
*زورگیری در اسارتگاه اوین
*یکتا و یگانه، تنها ولی فقیه است، بجز او هیچکس دیگری نیست!
*دین خصم آشتی ناپذیر آزادی
*پیام نوروزی خداوندگار خامنه ای : آزادی، بی آزادی
*دیو دو شاخ
*آزادی مسئولانه یا آزادی در فرمانبری؟
*22 بهمن: تاسیس استبداد مضاعف دین و قدرت
*انقلاب اسلامی: گریز از آزادی
*الله: مهربان و بخشنده و یا کین خواه و کیفر دهنده؟
*حال باید پرسید...
*از سلطه افکنی تا سلطه ستیزی
* قرآن، دین، قدرت، ما و آنها ؟
*تأملی چند در باره حکومت اسلامی و رهایی از آن
*بمناسبت اربعین: امامت یا خلافت؟ کدام حاکم است بر ما؟
*مماشات با دین بس!
*اسلام دین بیگانه با انسان
*فساد از اسلام بر میخیزد یا از قدرت؟
*مرگ بر غنی سازی هسته ای
*دیپلماسی ولایت و دفن حقوق بشر
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز
*از سلطه ستیزی تا دریوزگی
*بنگر، خداوند غرقه در خون است!
*باید رستم را فرا خواند
*خلع دین از حکومت
*مرگ بر آمریکا: رمز مقاومت مردم یا رمز بقای حکومت ارتجاع؟
*ستیز با شیطان بزرگ ستیز است با آزادی
*الله اکبر: دین یا سیاست؟
*طبل توخالی
*«نرمش قهرمانانه» یا حرکت مذبوحانه؟
*حرمت شکنی روحانیت
*زایش خدا: نفی انسان و آزادی
*گره هسته ای، وسیله است نه هدف، دینی ست نه سیاسی
*گفتمان اعتدال و آشتی اسلام با جهان سکولار!
*رمز و راز وزارت: شایستگی و لیاقت یا تسلیم و اطاعت از ولایت؟
*بوی فریبکاری به مشام میرسد
*تا ولایت هست، سیه روزی و تیره بختی هم هست
*گفتمان ولایت: وارونگی حقایق و بهانه جویی های احمقانه
*تیشه بر ریشه فقاهت، تیشه بر بنیان قدرت است
*آبادی بدون ویرانی؟ نه حقیقت، نه آزادی
*رمضان: بیداری وجدان و یا وجدان فرمانبر؟
*از خداوند خامنه ای ست که بوی گند برمیخیزد
*رئیس جمهور منتخب: باز تاب اراده ولایت و یا تبلور اراده ملت؟
*انتخابات و یا آفرینش حماسه سیاسی؟
*گفتمان ولایت، گفتمان تحقیر و توهین به ملت
*گفتمان انتخابات
*دلشوره انتخابات
*صداقت هرگز نه از دین برخیزد و نه از قدرت
*کارنامه ولایت و یا ریاست جمهوری؟
*رمز رهایی از دیکتاتوری
*احکام شریعت لغو و قیامت اعلام کنید
*دعوت به امام عج و ظهور دجال
*بازی هسته‌ای و اسطوره جهاد و شهادت
*جنگ عدالت با آزادی
*سکولاریسم از ستیز با دین گذر میکند
*هفت سین، بدون دال بیگانه: سال نو، دین نو
*ظهور امام چهاردهم
*الله، خدای یکتا و یگانه مرد است و مردانه میاندیش
*قدسی سازی خشونت، رمز بقای نظام ولایت
*اسلام دین بیگانه با انسان
*آقای رئیس جمهور
*دین را باید بدادگاه بکشانیم
*حکومت راهزنان و غارتگران
*کدام انتخابات؟ چه قانونی؟
*یورش به دفاتر روزنامه ها و زور گیری روزنامه نگاران
*حاکم یا محکوم، کدامیک زور گیر است؟
*نظام ولایت، نظام قانون گریز و قانون شکن
*تاج شاهی بر سر خداوند خامنه‌ای
*دین و یا قدرت، کدامیک دشمن ملت ایران است ؟
*نظام ولایت، نظام فریب و خیانت
*از حجره و حوزه، تا کاخ نشینی و فرمانروایی
*حکومت اسلامی، حکومت فریبکاران
*عاشورای 88، عاشورای حرمت شکن و اسطوره برانداز
*عاشورا : از تحمیق تا تطمیع و از امام تا یزید
*پیام عاشورا: کین خواهی و خشونت، تسلیم و اطاعت
*عاشورا و اسطوره سازان حرفه ای
*دو معضل نیروی های انتظامی: بر خورد با ماهواره ها و بد حجابی
*براندازی دین تازیان بومی : خوش خیالی و یا واقع بینی؟
*مسئول تحریمات: دشمنی با اسلام یا غنی سازی هسته ای؟
*براندازی نظام ولایت از براندازی فقاهت، مظهر دین میگذرد
*جهاد و شهادت جنایت است و در خصومت با انسانیت
*حرف قرآن، حرف قدرت است
*پیش بسوی انسان و آزادی
*چشم بند ان ، کاریکاتور ی که مقدس را موهن ساخت
* ما عاشق امامان خود هستیم!
*از دینداری تا غیرتمداری
*کدام بحران؟
*بازگشت دوران تازیان مهاجم
* بحساب دین یا بحساب ملت
*حکومت اسلامی، بازنده ی بزرگ در اجلاس جنبش عدم تعهد.
*ولایت جلوه ی الله
*الله، بازیگر اصلی
*بوی گند ارشاد
*براندازی ولایت از رهایی از یو غ الله میگذرد.
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی
*کهریزک: مجازات مبارزین راه آزادی
*از کدام دین است که سخن میرانید؟
*حکومت ولایت، حکومت الله ست
*چرا باید با نام الله آغاز کنیم؟
*روحانیت دشمن ملت
*الله و جدایی جنسیت ها
*اسلام: دین فرمانروایی و فرمانبری
*خمینی الله را کشته است
*حجاب در ستیز و خصومت با عفاف