اسراییل، می تواند بهترین هم پیمان ایران در منطقه باشد
کورش گلنام

 

پیش از پرداختن به موضوع، یاد آور شود که نگارنده امیدواراست روزی جهانیان شاهد صلح و دوستی میان یهودیان و فلسطینیان شوند تا بهانه از دست تندروان مذهبی و غیر مذهبی که کارشان دشمنی و نفرت پراکنی از اسراییل و یهودیان و هواداری و پشتیبانی غلو آمیز از فلسطینی ها در نقش"دایه های دلسوز تر از مادر" است، گرفته شده و این آتش بیاران معرکه، میدان سیاست بازی و یا بهتر شعبده بازی خود را از دست بدهند.

****

 یک طنز سوئدی می گوید: فاصله زبان از مغز تنها چند سانتیمتر است ولی هستند سیاستمدارانی که هنگامی که سخن می گویند بنظر می رسد فاصله زبان و مغزشان چندین مایل است!

و این همآن حکایت درایت و کاردانی رهبر معظم و حکومت اسلامی ایران درسیاست درونی و بیرونی است. ندانم کاری ها و بی کفایتی های رهبر معظم و دیگر مفت خوران و مفت گویان حاکم می رود که ایران را درگیر جنگی کند که پایانش برای کسی روشن نیست. دشمنی کور با اسراییل و کوبیدن بر طبل جنگ طلبانه نابودی اسراییل، امری که تنها یک رویای کودکانه است!

روشن نیست چرا دشمنان اسراییل و یهودیان، اندک زحمتی به خود نمی دهند که به دنبال سرچشمه های دشمنی کور با یهودیان باشند. کسانی که می اندیشند این تنها نازیست ها و فاشیست ها در جنگ دوم جهانی بودند که دست به یهود آزاری و یهود کشی زده و فاجعه "هلو کاست" را به وجود آوردند و "یهود ستیزی" از این زمان آغاز شده است، سخت در اشتباهند. یهودیان که در تاریخی پُر نشیب و فراز از سرزمین مادری خود"اورشلیم" رانده شده اند، در سرگشتگی در کشورهای گوناگون، بار در بدری ها، رنج ها و ستم های زیادی را بر دوش کشیده اند.

ماجرا ولی چگونه آغاز شده است؟

نزدیک به دو سالی پیش، نگارنده در معرفی کتابِ "دروغی که هر گز نخواهد مرد" که در باره ریشه یک داستان سرایی و دروغ پردازیِ بزرگِ تاریخی در باره کتابی بنام "پروتوکل مشایخ یهود" است که بنا بر آن یهودیان برنامه تسخیر جهان را دارند، مقاله ای نوشتم که خوانندگانی که علاقه مند هستند می توانند آنرا در لینک زیر بخوانند:

http://www.asre-nou.net/php/view.php?objnr=38838

شوربختانه بیشتر برخوردها و یهودی ستیزی ها، بر پایه همین داستان ساختگی است. برمبنای این داستان دروغین، هدف نهایی یهودیان تسلط بر همه جهان است و اینک این یهودیان هستند که رسانه های گروهی جهان از آن میان روزنامه ها ی مهم جهان و تلویزیون ها، بانگ ها، شرکت های بزرگ و...را در اختیار داشته و همه جا انگشت آن ها در کار بوده و در حقیقت اقتصاد و سیاست جهانی را می چرخانند و بر همه چیز اندک، اندک پنجه انداخته تا جهان را بکلی در کنترل خود درآورند.

ـ گروهی این باور یهودیان که در تورات از آن ها بنام قوم بر گزیده یاد شده، که تنها بار و ریشه دینی و تبلیغی دارد، را به چماقی مبدل ساخته اند تا همه جا به عنوان سند سیاست هایِ نهانی یهودیان برای تسلط، به هر شیوه شدنی، بر جهان است، بر سر آنان بکوبند. آنان توجه ندارند که حتا در قرآن نیز در چندین آیه بر امر برگزیدگی یهودیان تاکید شده است. برای نمونه سوره بقره آیه 47 که چنین می گوید:

"ای فرزندان اسرائیل، [از]نعمتی که من بر شما ارزانی کردم یاد کنید و من شما را به جهانیان برتری دادم."

امروزه شماری زیادی از خود اسراییلی ها بهره وری نژاد پرستانه از این امر را نادرست می دانند و آن را رد می کنند. شمار زیادی از یهودیان از دیدِ خود آن را تنها مأموریتی بر دوش یهودیان برای گسترش دین خدا می دانند نه چیزی بیش از این.

ما و سیاست های ویرانگر حکومت اسلامی

همآن گونه که از بدی و زشتی ها می گوییم از نیکی و خوبی ها نیز باید یاد کنیم. نگارنده هیچگاه با سیاست های "اصلاح طلبان حکومتی" همراه نبوده، با آن مخالف بوده، این حکومت را اصلاح پذیر ندانسته و بارها در این باره نوشته و نیازی به بازگویی نمی بینم.

ـ با وجود مخالفت با اصلاح طلبان حکومتی ولی باید از زیبا کلام و چند مورد گام های مثبت و درستی که با  هوشمندی و شجاعت بر داشت یاد کرد. او برای نخستین بار در حکومت اسلامی، به روشنی پرسش درستی را به میان آورد و در مناظره ای پرسید: " چه کسی به ما مأموریت داده است که اسراییل را نابود کنیم؟ آیا سازمان ملل به ما مأموریت داده است؟ آیا مردم این را از ما خواسته اند؟ و..." او همچنین مخالفت خود با گفتن مرگ بر آمریکا و اسراییل و یا بی احترامی به پرچم ملی این کشورها با آتش زدن و لگد کوب کردن این پرچم ها را نیز اعلام داشت و با شجاعت سخنش را نیز به عمل تبدیل کرد و از پا نهادن بر پرچم این کشورها خود داری کرد. باید این کار نیک، درست و بهنگام او را ستود اگر چه به رفتار گذشته اش در هواداری از رفسنجانی و کارگزاران و سپس اصلاح طلبان حکومتی انتقاد نمود.

ـ سپاهیان و بسیجیانی که دنباله رو مشتی آخوند بیکاره، دزد، مفت خور و مفت گو و در رأسش "رهبر معظمِ" قلابی شده اند، باید در جستجویِ پاسخ چند پرسش باشند و به آینده خود و خانواده هایشان بیاندیشند و بیش از این در دام این شیادان گرفتار نباشند:

الف ـ هنگامی که فلسطینی ها خود با اسراییلی ها نشست و برخاست و رابطه دارند(پیش از این در نوشته هایی به رابطه محمود عباس، که رهبری بیشترین بخش فلسطینی ها در سازمان الفتح را بر عهده دارد، با اسراییلی ها بارها اشاره شده است)، به چه جهت ما "کاسه از آش داغ تر" شده ایم؟

ب ـ درگیری مابین اسراییل و فلسطین می باید به دست خود آن ها و البته با پشتیبانی همه نیروهای آزادی خواه و صلح خواه جهان، پایان بپذیرد. این دو همسایه با گذشتهِ تاریخی دراز مدت، سرانجام می باید در صلح و آرامش درکنار هم زندگی کنند. چرا آخوندهای حاکم سرمایه های مادی و معنوی ما را در راهی بیهوده خرج می کنند؟

پ ـ اسراییل به عنوانِ کشوری عضوِ رسمیِ سازمانِ ملل شناخته شده است. چگونه حکومت ایران نیز که عضو سازمان ملل است به خود اجازه می دهد که فریادِ نابودی یک عضو دیگر را سر دهد؟

ث ـ سپاهیان، بسیجیان و حزب الله در ایران باید از خود بپرسند به چه انگیزه و دلیلی ما باید در سوریه، یمن، لبنان، که هیچ مرز مشترکی با آن ها نداریم و خطری نیز از سوی آن ها ما را تهدید نمی کند دخالت کنیم و سرمایه های مادی و معنوی خود را بر باد دهیم؟  چرا فرزندان خامنه ای و دیگر گُنده گوهایِ نظامِ مقدس خود در صف مقدم قرار ندارند که کشته شده تا به بهشتی که وعده می دهند، بروند؟ نباید تا این اندازه ساده دل بود و پیش از این فریب آخوندهای ریا کار را خورد و برای"هیچ" خود را به کشتن داد؟ سپاهیان، بسیجیان، نیروهای نظامی/ انتظامی و.. ، همه فرندان ایران هستند. شماری از آن ها وسیله آخوندها، چنان شستشوی مغزی داده شده اند که همآنند دشمن در برابر هم میهنان خود، که چنین گرفتار ناکارآمدی ها و نابخردی های حکومت شده اند، قرار گرفته و با سنگدلی به زدن، کشتن و دریدن آنان پرداخته اند و یا برای نمونه با رفتن به سوریه آلوده و شریک جنایت هایِ وحشتناک بشار اسد، پوتین و خامنه ای  شده و گاه نیز جان خود را چنین مفت از دست داده اند. چرا به آینده خود و خانوادهایشان نمی اندیشند؟ وعده "بهشت" این آخوندها جز کاسب کاریِ ریا کارانه چیز دیگری نیست. این چه شهادت و بهشتی است که فرزندان و نوه های رهبر معظم و دیگر آخوندهای مفت خوار و هذیان گو، از آن دوری می کنند؟

اسراییل و داشتن ارتباط با آن

من بر این باور هستم که اسراییل واژگونه روسیهِ حیله گر و حریص و چینِ سوداگر و سودجو، می تواند مهمترین و بهترین متحد ما در منطقه باشد. یهودیان نه تنها دشمنی با مردم ایران ندارند که به سبب پیشینه تاریخی  که از رهایی گذشتگان خود از بندِ و زندان بابلیان وسیله کوروش پادشاه هخامنشی دارند، همواره به نیکی از ایرانیان یاد کرده و نسبت به ما بسیار بیشتر از عرب ها  احساس نزدیکی و دوستی دارند. از آن گذشته از رابطه با اسراییل ما می توانیم از دانش، پیشرفت های علمی و تکنیکی شگفت آور این کشور کوچک ولی توانمند بهره های زیادی ببریم.

ـ باید از خود پرسید که تا کنون چه آسیبی از اسراییل بر ما وارد شده است ؟ چرا  حکومتِ اسلامی تا این اندازه بر طبل دشمنی با آمریکا و اسراییل می کوبد ولی در برابر روسیه که  آسیب های فراوانی به ما رسانده و هیچ گاه قابل اعتماد نبوده و نیست و یا چینی که به مرکز تولید کالاهای بُنجُل، قاچاق خطرناک ترین مواد شیمیایی و.. در جهان مبدل شده است و آسیب های سنگینی بر اقتصاد و کشاورزی ایران وارد نموده است، دوست و همراه باشیم؟

ـ همه دشمنی با آمریکا و هم پیمانان آن به ویژه اسراییل، به "کودتایِ 28 مرداد" و پشتیبانی از حکومت شاه باز می گردد.  این روند تا کی باید دنبال شود؟ این کودتا مهمتر بوده است یا تاخت و تاز روسیه در سالیانی دراز در ایران و تحمیل دو قرداد ترکمانچای و گلستان به ایرانِ سست و گرفتار در دوره قاجار و جدا کردن یک پنجم از خاک آن روز ایران و پیوند زدن آن به روسیه؟

ـ چرا ژاپنی ها  را سر مشق قرار نمی دهیم؟  آیا ما  بیش از ژاپنی ها از آمریکایی که با دو بمب اتمی دو شهر بزرگ ژاپن را ویران و نابود کرد، آسیب دیده ایم؟ آنها به جای انتقام جویی با تکیه بر کاردانی، برنامه ریزی درست، هوش  و پشت کاری مثال زدنی امروز به یکی از مهمترین قطب های اقتصادی جهان مبدل شده، در همه جهان از احترامی ویژه بر خوردارشده و بهترین رابطه را با آمریکا دارند و ما همچنان گرفتار در پیچ و تاب 28 مرداد !

ویژگی های اسراییل

1 ـ نخستین ویژگی برجسته اسراییل این است که واژگونه ایرانِ آخوند زده، دمُکراسی در آن بر قرار و استوار و قانون مداری در آن مثال زدنی است. شما اندک کشوری را می توانید بیابید که در آن بالاترین مقام های کشور یعنی رئیس جمهور و نخست وزیر آن بدون اندک گذشت و تنها برابر آن چه در قانون آمده است، به سبب بزه کاری، به شکلی علنی محاکمه و زندانی شده باشند. یک آن بپنداریم که قوه قضاییه خامنه ای را  محاکمه کند! می بینیم که احمد نژاد که زیر سایهِ رهبر معظم، آسیب های شکننده ای به کشور وارد نمود و میلیارد ها دلار در آمد ایران را بباد داد و پرونده های گوناگون دارد، نه تنها محاکمه نمی شود که به شکلی مضحک می خواهد نقش رهبر اپوزیسیون را نیز بازی کند. یا همین داستانِ شرم آور و ننگین قاتلی بنام قاضی مرتضوی!

یاد آور شوم که هم اکنون نیز نخست وزیر اسراییل "نتان یاهو" و همچنین همسرش تنها به سبب گرفتن هدیه ای که میزانش در برابر دزدی ها و اختلاس های میلیاردی در اُم القُرای اسلامی حتا چند ریال هم حساب نمی شود، بارها مورد بازجویی قرار گرفته اند. این جا بخش کوتاهی از مقاله ای از ژورنالیست سوئدی "توربیون یِرلِروپ"(1) در وب سایتی بنام "بی اُرِیژینال"(2) را می آورم که در بخشی از آن دمُکراسی در کشورهای گوناگون  از آن میان در اسراییل را بررسی کرده و آن را در بیشترین زمینه ها حتا از آمریکا پیش رفته تر ارزیابی نموده است:

"بیشتر فلسطینی ها در اسراییل(یعنی دارای تابعیت اسراییل) از امتیازهای فراوان تری از همگنان خود در دیگر کشورهای همسایه و خاورمیانه بر خوردارند. حق رأی، آزادی بیان، حق نمایندگی در پارلمان، برخورداری از آزادی جنسی و حق برابر بین زن و مرد.  بر این موردها باید تاکید کرد زیرا افسانه های زیادی در باره [وضع] اسراییل منتشر می کنند."(3) 

2 ـ شاهد دیگر بر این مدعا آزادی فعالیت های سیاسی و ترکیب پارلمان اسراییل(کنست) است که حتا نمایندگان مخالف دولت اسراییل و هواداران دو کشور برا ی دو ملت یهود و فلسطین در آن حضور فعال دارند. در این کشور کوچک واژگونه همه کشورهای منطقه، حزب های سیاسی گوناگونی(نزدیک به سی حزب) آزادانه فعالیت می کنند؛ از اسراییلی های راست گرا و ارتُدوکس گرفته تا اسراییلی های چپ گرا و یا هوادار تشکیل کشور فلسطین. حزبی اگر تنها 100 عضو نیز داشته باشد می تواند برای گزینش در پارلمان کاندیدا معرفی کند. نگاهی به چگونگی گروه بندی نمایندگان حزب های گوناگون ( سال 2015) در پارلمان اسراییل که 120 نماینده دارد:

دولت کنونی با پیوند شش حزب: لیکود 30 تماینده؛ کولان 10 نماینده؛ خانه یهود 8 نماینده؛ شاس 7 نماینده؛ حزب توراه 6 نماینده؛ اسراییل بئیتِنو 6 نماینده و در مجموع با 61 نماینده، تشکیل شده است(4). اپوزیسیون با 59 نماینده از حزب های : اتحاد صهیونیست (ائتلافی از حزب کار، حزب لیبرال هاتنواه و یک نماینده از حزب سبز) دارای 24 نماینده؛ حزب لیست مشترک با 13 نماینده؛ حزب چپ سوسیالیست هاداش با 5 نماینده؛ حزب عربیِ"لیست اتحاد عربی" با 3 نماینده؛ یک حزب عربی دیگر بنام "بالاد یا بلد" با 3 نماینده، حزب ناسیونالیست عرب"تاآَل" با 2 نماینده؛ حزب یاش آتید با 11 نماینده و سر آخر حزب مرتس از ترکیبِ سه حزب"راتز،ماپام و شینوئی" با 5 نماینده.(5)

بیان همین اندک در باره اسراییل، بدون گفتن از پیشرفت های شگفت آورش در دانشِ روز، تکنیک، صنعت و نوآوری ها که این کشور را در این زمینه ها در رده های نخست جهان قرار داده است، باید بسنده باشد.

پرسشِ آخِر 

 به راستی ما از دشمنی با اسراییل و در برابر دخالت و همراهی با کشورهای عقب افتاده ای چون عراق، سوریه، لبنان و یمن که بویی از قانونمداری، نظم و ترتیب و دمُکراسی و آزادی نبرده اند، چه بهره ای می توانیم ببریم؟ حتا ترکیه با وجود پیشرفت ها، اکنون با داشتن رهبری چون اردوغانِ تند رو و مستبد در همآن راه تیره و تاری گام نهاده است که  آخوندها، ایران را در آن گرفتار کرده اند. همسایگان ما در جنوب و شرق نیز که سخنی برای گفتن نداشته و گرفتارِ چنان گره هایِ کور قومی/ دینی هستند که بازکردنشان دهه ها به درازا خواهد کشید. جوانان ما برای آینده ایرانِ آزاد، حتما از گذشتگان خود بهتر اندیشیده و برنامه ریزی خواهند کرد.

 

کوروش گلنام

شنبه 1 اردیبهشت 1397 ـ 21 آپریل 2018

 

 

زیر نویس:

Torbjörn Jerlerup - 1

Be Original - 2

3 ـ اصل مقاله در آدرس زیر:

  https://ligator.wordpress.com/2016/10/

4 ـ نام این حزب ها به ترتیب:

Likud, Kulan, Yudish Hem, Shas, Torahpartiet, Yisrael Beiteinu

5 ـ نام این حزب ها به ترتیب:

Sionistunionen, Gemensam lista, Hadash, Förenade arablista, Balad, Yesh Atid, Meretz

برای این داده ها از "ویکیپدیا" به زبان سوئدی بهره گرفته شده است.

 

  

منبع:پژواک ایران


کورش گلنام

فهرست مطالب کورش گلنام در سایت پژواک ایران 

*هیچ امری ناممکن نیست! [2018 Dec] 
*دندانهای تیز و برنده در پشت لبخند  [2018 Dec] 
*چرایی چهار دهه حکومت اسلامی  [2018 Nov] 
*هنوز هم مجال هست!  [2018 Nov] 
*سخنی با جوانان گروه فَرَشگَرد [2018 Oct] 
*پشتیبانی از شورای مدیریت دوران گذار [2018 Oct] 
*خود زنی [2018 Oct] 
*حکومت اسلامی، حکومتی مافیایی است، نه جمهوری!  [2018 Sep] 
* ما و «دینخویی» [2018 Aug] 
*در باره بیانیه های استمرار طلبان  [2018 Aug] 
*نیاز به یک شورایِ موقتِ رهبری/انتقالی [2018 Aug] 
*سرنوشت ایران تنها در دست ایرانی ها است [2018 Aug] 
*مردم ایران و آزادی مردم ایران روزهای سرنوشت سازی در پیش است [2018 Jul] 
*اردشیر زاهدی، عضو تازه شورایِ مصلحتِ نظامِ مقدس!‏ [2018 Jun] 
*مبارزه منفی  [2018 Jun] 
*یک ترجیع بند نخ نما!‏  [2018 May] 
*رسوایی بزرگ برای حکومت اسلامی  [2018 May] 
*اسراییل، می تواند بهترین هم پیمان ایران در منطقه باشد [2018 Apr] 
*برگی از تاریخ، هشتاد سال پس از زندانی شدن پنجاه و سه نفر [2018 Mar] 
*مخالفان بیانیه همه پرسی، خود چه پیشنهادی دارند؟ [2018 Feb] 
*خواست همه پرسی از سوی مردم، هیچ همخوانی با همه پرسی روحانی ندارد! [2018 Feb] 
*براندازی همیشه همراه با خشونت نیست [2018 Feb] 
*در برون مرز، امیدی به یک اُپوزیسیونِ همآهنگ نیست!‏ [2018 Feb] 
*روحانی همچنان درتوهم و اجرای نمایش ! [2018 Feb] 
*خیزش سراسریِ مردم و شگردهایِ فرصت طلبان/هوشنگ امیر احمدی را بیشتر بشناسیم [2018 Jan] 
* واقعا باید خون گریست! [2018 Jan] 
* چرا مردم بنام رضا شاه شعار می دهند؟ [2018 Jan] 
*مردم جان‌فشانی می‌کنند ولی نیاز به سازماندهی درست دارند [2018 Jan] 
*در تنگنا ها ست که آدم ها بهتر مَحَک می خورند در باره نوشته تازه عباس عبدی [2018 Jan] 
*در قانون اساسی آینده ایران، دین رسمی نخواهیم داشت. [2017 Dec] 
*قهرمانان مَسخ شده [2017 Dec] 
*این دیگر دو رویی و نیرنگ نیست بلکه جنگی است علیه ‏بی گناهان [2017 Nov] 
*باندِی بنامِ «بلِکینگِ گادِ» کتابی در باره یک گروه مائوئیستی دانمارکی (بخش سوم) [2017 Nov] 
*باندِی بنامِ «بلِکینگِ گادِ» [2017 Nov] 
*باندِی بنامِ «بلِکینگِ گادِ»(1) درباره کتابی در باره یک گروه مائوئیستی دانمارکی [2017 Oct] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ایران را دگرگون ساخت (۴)  [2017 Sep] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ایران را دگرگون ساخت (۳)  [2017 Sep] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ی ‌ایران را دگرگون ساخت (۲)  [2017 Sep] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ایران را دگرگون ساخت (۱)  [2017 Sep] 
*یک مادر؛ بر گرفته از کتاب «پسران در تابوت های فلزی« (۱) [2017 Aug] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد بخش سوم و پایانی، حزب دِمُکرات های سوئد [2017 Jul] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد بخش دوم [2017 Jul] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد [2017 Jul] 
*خامنه ای و «ترقه بازی»!  [2017 Jun] 
*ما ایرانیان و «حافظه تاریخی» [2017 May] 
*گزینش ریاست جمهوری در حکومت اسلامی، یک نمایش ‏خسته کننده!‏  [2017 May] 
*نگارش فارسی و دردسرها (بخش دوم و پایانی)  [2017 Apr] 
*نگارش فارسی و دردسرها [2017 Apr] 
*بازار شام گزینش ریاست جمهوری در ایران [2017 Apr] 
*تابویی بنام فلسطین (بخش ششم) [2017 Apr] 
*تابویی بنام فلسطین بخش پنجم [2017 Mar] 
*تابویی بنام فلسطین بخش چهارم [2017 Mar] 
*تابویی بنام فلسطین! بخش دوم [2017 Feb] 
*تابویی بنام فلسطین!‏ بخش نخست  [2017 Jan] 
*نکته هایی در باره بر خورد با مرگ رفسنجانی  [2017 Jan] 
*خرید اسلحه از اسراییل تنها به ماجرای مک فارلین ‏خلاصه نمی شود [2017 Jan] 
*پرسش هایی در باره "گفتگو با یک مامور امنیتی پیشین"‏  [2016 Dec] 
*در پشتیبانی از کار تاریخی احمد منتظری  [2016 Dec] 
*گردهمآیی در پاسارگاد و برخورد جناب محمد رضا ‏شالگونی [2016 Nov] 
*سرگدشت شگفت انگیز یک نویسنده سوئد [2016 Oct] 
*حزب چپ سوئد، حزبی که جدی گرفته نمی شود  [2016 Oct] 
*پیک نت و دنباله روی از سیاست های روسیه [2013 Jan] 
*اسراییل و سیاستی نادرست [2012 Nov] 
*حکومت اسلامی، پشت پرده در گیری های تازه بین اسراییل و حماس [2012 Nov] 
*محکومیت حکومت اسلامی به جنایت علیه بشریت در دادگاه مردمی  [2012 Oct] 
*توطئه تازه علی خامنه ای وهاشمی رفسنجانی برای فریب مردم [2012 Oct] 
*منشور ملی و پایه های درست آن [2012 Oct] 
*اعتماد به خاتمی، گم راهی است [2012 Oct] 
*اکنون نوبت آرژانتین است! [2012 Sep] 
*چرایی اعتراف فریدون عباسی دوانی به دروغ گویی [2012 Sep] 
*کانادا و واکسن ضد حکومت اسلامی  [2012 Sep] 
*نشست سران جنبش عدم تعهد و شکستی دیگر [2012 Sep] 
*اگر زلزله در جنوب لبنان بود.... [2012 Aug] 
*نزدیک شدن سرنگونی بشار اسد و هراس بیشتر خامنه ای [2012 Aug] 
*برای یک ایران آزاد - بخش سوم [2012 Jul] 
*برای یک ایران آزاد - بخش دوم [2012 Jul] 
*برای یک ایران آزاد- بخش نخست [2012 Jul] 
*این هم یک نمونه تلخ دیگر! [2012 Jun] 
*رفتار حکومت اسلامی با افغانستانی ها شرم آور است [2012 May] 
*افشاگری های هولناک یک مقام پیشین حکومت و پرسش ها [2012 May] 
*اعتماد به حکومت اسلامی، بسیار خطرناک است! [2012 Apr] 
*حلقه گم شده! [2012 Mar] 
*نماز آدینه دو هفته پیش و علامت خامنه ای به بمب گذاران!  [2012 Feb] 
*زندگی در گذشته، نقدی بر نوشته علی کشتگر [2012 Jan] 
* نمابش انتخابات و به منبر رفتن خامنه ای [2012 Jan] 
*نمایش انتخابات و کوشش برای حرکتی ملی [2012 Jan] 
*پشتیبانی از درخواست محاکمه علی خامنه ای [2011 Dec] 
*به بهانه نامه نویسی‌ها به خامنه‌ای! [2011 Dec] 
*آن که باید "اقرار به اشتباه" و بد تر از آن اقرار به خیانت کند علی خامنه ای است نه دیگری! [2011 Dec] 
*جنون جنگ [2011 Nov] 
*همه پرسی آزاد، هم چنان بهترین گزینه [2011 Nov] 
*جناب گنجی، شما چرا! [2011 Nov] 
*اداره یک سرزمین شایستگی می خواهد! [2011 Oct] 
*به رهبر خود خوانده: تو برو خود را باش! [2011 Oct] 
*زشتی های روزگار! [2011 Sep] 
*جنبش سبز، هم چنان سبز است! [2011 Sep] 
*سیاست تازه ترکیه، سیاست باخت! [2011 Sep] 
*دشنه در قلب دریاچه ارومیه! [2011 Sep] 
*سوریه وحکومت اسلامی [2011 Aug] 
*آب که از سر گذشت.... [2011 Aug] 
*"اصلاح طلبان حکومتی" هم چنان در کج راه! [2011 Jul] 
*مجلس بی اختیار! [2011 Jul] 
*مراکش نیز دچار دگرگونی شد ولی ایران.... [2011 Jun] 
*کودتاگران، دو سال پس از کودتا [2011 Jun] 
*حماس و صلح جویی! [2011 May] 
*ما و انقلاب در جهان عرب [2011 Apr] 
*کودتا چیان و نیرنگ تازه آنان برای فریب ساده دلان! [2011 Apr] 
*نیروهای نظامی، زمان از دست می رود، به مردم بپیوندید! [2011 Mar] 
*آیا قذافی تا پیش از این دیکتاتور نبوده است؟ [2011 Mar] 
*نمی توان انقلاب مصری ها و تونسی ها را هم دزدید! [2011 Feb] 
*اعدام، جنایت است! [2011 Jan] 
*در باره افشاگری های ویکی لیکس [2010 Dec] 
*دانشجویان درخشیدند! [2010 Dec] 
* آمریکا این چنین می خواهد جلو آسیب های ناشی ازافشاگری های ویکی لیکس را بگیرد  [2010 Dec] 
*نیرنگ ها رنگ باخته است! [2010 Nov] 
*با نخبگان خود چنین نکنیم! ما وآرامش دوستدار [2010 Nov] 
*راه مرگ و ویرانی! [2010 Nov] 
*طبرزدی ودیگر مبارزان دربند را دریابیم! [2010 Oct] 
*نوری زاد و نوشتن نامه به «رهبر گرامی»! [2010 Oct] 
*دست آورد زیاده گویی ها! [2010 Oct] 
*محکوميت طبرزدی نشان توانايی نيست که درماندگی است!  [2010 Oct] 
*دیپلمات های جدا شده و چشم داشت ها [2010 Sep] 
*چرا [2010 Sep] 
*سرانجام به اینجا رسیدند: مکتب ایرانی! [2010 Aug] 
*بنیاد برومند و کاری با «بنیادی» درست! [2010 Aug] 
*نمایشنامه ای به نام «شهرام امیری»! [2010 Jul] 
*جنبش سبز، هر روز یک گام به پیش [2010 Jul] 
*چهره بی پوشش دین اسلام [2010 Jul] 
*جناب شیخ، دروغ نگو [2010 Jul] 
*تصویب یک «کاغذ پاره» دیگر [2010 Jun] 
*مرداب «خودکامگی وترس از جنبش مردمی»! [2010 Jun] 
*گروگان گیری، سیاست شناخته شده حکومت اسلامی [2010 May] 
*خون جوشان پنج قربانی دیگر [2010 May] 
*سالروز 22 خرداد و هراس کودتاگران [2010 May] 
*هدف مند کردن یارانه ها با چه انگیزه هایی؟ [2010 Apr] 
*نارسایی در رهبری، نقطه سستی اپوزیسیون - ناتالی بسر [2010 Apr] 
*شفاف گویی رمز پیروزی است [2010 Apr] 
*نخستین نشانه های اثر بخش بودن مبارزه منفی با حکومت اسلامی [2010 Apr] 
*به سوی جبهه سوم [2009 Mar] 
*دختر دانشجو نپذیرفت که به او تجاوز کنیم، بازداشتش کردیم! [2008 Jul] 
*بر ما چه رفته است؟ - ۴  [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است؟ (۳)  [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است؟(۲)  [2008 Jun] 
*چه خبر خوبی! [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است ؟ [2008 Jun] 
*نماینده پیشین مجلس: "نظام مشروعیت ندارد" [2008 Apr] 
*اپوزیسیون زیر نورافکن انتخابات قلابی!  [2008 Mar] 
*مردم "نقشه های" همه شما را "به هم می ریزند"! [2008 Mar] 
*انتخابات یا مردم فریبی؟! [2008 Feb] 
*لابی های حکومت اسلامی ونقش آنها [2008 Feb] 
*"جمله تاریکیست این محنت سرای" [2007 Dec]