اپوزیسیون زیر نورافکن انتخابات قلابی!
کورش گلنام

همه گزارشگران خارجی که در ایران بوده و با وجود همه تنگناها که برایشان به وجود آوردند، توانستند خود از نزدیک شاهد نمایش انتخابات باشند، این دیدگاه یکسان را بیان داشته اند که کمترین میزان مردم در انتخابات شرکت نموده و حوزه ها (جز حوزه های ویژه ای چون حسنیه ارشاد که باید به هر وسیله برای کار فیلم برداری ها و ساخت سندهای دروغین شلوغ باشد) خلوت بوده اند. روزنامه دیلی تلگراف می نویسد:
"با وجود دعوت خامنه ای از مردم برای شرکت در انتخابات و در حالیکه وی آن را یک وظیفه ملی و دینی خوانده بود٬ باز هم ایرانیان در انتخابات شرکت نکردند.‏"
این تنها نمونه ای در برخورد با رسوایی انتخابات در ایران اسلامی است. رسانه های همگانی سوئد (حتا روزنامه محلی که خود دیده و خواندم) نیز همچون ایتالیا، فرانسه، آلمان، انگلستان و...بر عدم استقبال مردم ایران از انتخابات و آزاد نبودن انتخابات تاکید داشتند. امروز خبر برخورد اتحادیه اروپا با انتخابات در ایران که آن را آزاد ندانسته است را نیز همه شنیده ویا خواندیم.

آنچه مهم نبوده و نیست!
درانتخاب های قلابی برگزار شده درگذشته و امروز حکومت اسلامی، آنچه اصلن مهم نبوده و نیست، خود انتخابات است چون نه مردم آزاد به انتخاب هستند و نه سیستم انتخاب آزاد در کار است. آیا با توجه به شیوه برگزاری انتخابات در حکومت اسلامی، این حقیقت نیازی به تفسیر دارد؟ کسانی را خود دستگاه های مافیایی حکومت با رهبری خردمندانه "رهبر معظم" پیش از "انتخاب از سوی مردم" خود برای آنها انتخاب می فرمایند سپس آنها را در ویترن نمایشگاه خود نهاده و به مردم می گویند حالا بفرمایید از میان این گروه که ما برای شما انتخاب کرده ایم، کسانی را برگزینید! ولی این هم پایان کار نیست. چون پس از این نیز مردم را بیشتر به بازی می گیرند و دستشان برای هر تقلبی باز است. یعنی دراین نوبت نیز تفاوت نمی کند رأی دهندگان اندک نیز به چه کسی رأی بدهند زیرا گروه های مافیایی حکومت که همه دار و ندار مردم و میهن را با زور و قلدری و ایجاد فضای ترس و ترور در اختیار خود گرفته اند، می توانند کسانی را که خود و در حقیقت رهبر و دولت پنهان می خواهند با کاربرد همه گونه "رأی سازی های پیشرفته" از میان صندوق های جادویی اسلامی خود بیرون بکشند (پیشرفت ها در این زمینه ها به یمن الهی و با یاری برادران کا گ ب روسیه، بی عیب و ایراد و مردم شکن بوده است). یعنی حتا همآن لیست های تایید شده نیز برای پر کردن صحنه نمایش است و کسانی نیز در میان آن لیست ها هستند که حتا مردم هم رأی داده باشند انتخاب شدنی نیستند و حداد عادل ها باید به جایشان نشانده شوند! بنا بر این در کشوری که زیربنای قانون و سیستم حکومت اجازه برگزاری انتخابات آزاد را نمی دهدف نمی توان گزینش ها را چون گزینش در کشورهای دموکرات و آزاد، "مهم" ارزیابی کرد؟ هر انتخاباتی در ایران اسلامی که همیشه نیز از دید رهبر خودکامه "مهم"، "سرنوشت ساز" و "مشتی به دهان دشمنان" است، تنها برای فریب اندک مردمان ساده دل باورمند به خود چه درایران و چه در پایگاه های ترور اسلامی چون لبنان، عراق و فلسطین است و نمایی دروغین در چشم جهانیان. روند انجام این گرینش ها به اندازه ای "جدی"، "درست" و"بدون خلاف و تقلب" است که هر بار پیش از انتخابات، رهبر معظم می داند که چه میزان رأی میلیونی و چه کسانی از "صندوق های شعبده بازی اسلامی" یا "جعبه های مارگیری اسلامی" بیرون خواهند آمد! در برگزاری گزینش ها در "آزادترین کشور جهان" و یا به تعبیر تازه رئیس جمهور انتصابی رهبر معظم "تکه ای از بهشت!" باید توجه داشت که:
۱ ـ شرط اصلی کاندید شدن در حقیقت "التزام عملی به ولایت مطلقه رهبر" مافیایی است نه اسلام یا چیز دیگری. التزام به اسلام و و چهارچوب حکومت در درجه پس از آن و امری کناری و برای مردم فریبی است زیرا می بینیم که حتا اصلاح طلبان حکومتی نیز که در مسلمانی چیزی کمتر از رهبر و یا دیگر سران حکومت نداشته و سه دهه شریک حکومت بوده و امروزه تنها ناهمگونی هایی با تفسیر ولی فقیه از حکومت اسلامی و تقسیم قدرت دارند نیز جز اندک کسانی از میان آنها (آن هم تنها به این انگیزه که انتخابات را رقابتی بنمایانند) و در اندازه ای که کمترین تأثیری بر روند ساز وکار مجلس فرمایشی ندارند، نمی توانند از صافی و دیوار بلند تفتیش و تجسس ولی فقیه عبور کرده و به مجلس فرمایشی بروند.
۲ـ دراین گزینش ها واژگونه گزینش ها در کشورهای پیشرفته و دموکرات، حق شرکت "مخالف" با ولی فقیه، روش و سیستم حکومت، وجود خارجی نداشته و نه تنها شامل قانون "حذف" دستگاه مافیایی ولایت فقیه می شود که حتا اگر به عنوان مخالف با ایدئولوژی حاکم به حساب آمده و در راه برکناری دولت و سیستم زورمدار حاکم بر ایران کوشش کند، جان بر سر این کار خواهد باخت و "حذف فیزیکی" خواهد شد.

ولی آنچه این بار بسیار مهم بود
ولی آنچه به ویژه در این دوره انتخابات قلابی بسیار مهم و قابل توجه شد، رویدادهای پیش بینی نشده ای بود که هرگز در سه دهه انتخابات حکومت اسلامی پیشینه نداشته و روی نداده بود. این رویداد تازه که در بر گیرنده تحریم و عدم شرکت در انتخابات قلابی از سوی بخش مهمی از شخصیت ها و نیروهای اپوزیسیون درون ایران بود، می تواند در آینده سیاسی ایران اثرهای ویژه خود را داشته و صف بندی های تازه ای را به وجود آورد. کار به جایی رسید که نهضت آزادی که خود از نخستین نیروهای تشکیل دهنده حکومت بود، خواستار نظارت بین الملی بر انتخابات شد که معنای روشنش نبود انتخابات آزاد، وجود زور و تقلب و بی اعتمادی کامل به حکومت می باشد و همه از جریان های پس از آن خبر دارند. البته مردم هشیار هستند و می دانند یک انگیزه چنین برخوردی فرضن از سوی کسی چون ابراهیم یزدی چه می تواند باشد. شامه او نیز چون رفسنجانی که به هر زور و دگنگی خود را در صف اصلاح طلبان حکومتی جا داده و امروز دلسوز مردم شده است، بسیار تیز است و چشمش راه سراشیب را خوب تشخیص می دهد. رفسنجانی امروز دست و پای زیادی می زند تا شاید بار دیگر بر موجی تازه ای سوار شود. از خستگی و نفرت مردم از بازی اتمی حکومت به خوبی خبر دارد. از همین رو می خواهد نقش رها دهنده را بازی کرده و امروز به شکلی شگفت آور خواستار مذاکره مستقیم با "شیطان بزرگ" می شود! در سیرکی بنام "جمهوری" اسلامی همه گونه بندبازی ممکن است! کوشش ابراهیم یزدی برای نشان دادن بی گناهی خود در اعدام تیمسار رحیمی و عباس هویدا و گفتن ناگفتنی هایی پس از سی سال، که تازه به یادش آمده است، در همین راستا است! تدارکی برای روزهای خوشی که سران و شرکای این حکومت ننگین در پیش رو دارند.
ولی در میان تحریم کنندگان در درون ایران، مبارزان خوش نام از نیروهای گوناگون ملی ـ مذهبی، دموکرات و لاییک که خواستار جدایی دین از قدرت و حکومت هستند، این بار بسیار برجسته بود. عباس امیر انتظام، محمد ملکی، کوروش زعیم، حشمت الله طبرزدی (که هم اکنون و با وجود سر کردن ۷ سال در زندان، باز هم بی هیچ گناه سه ماه است که در بند رژیم است) همراه با یارانش در شورای مرکزی جبهه دموکراتیک ایران، تشکل های مبارز دانشجویی و... با افشاگری و اعتراض هابه انتخابات قلابی و فرمایشی از شرکت در انتخابات خود داری نمودند. حتا کسانی در میان اصلاح طلبان حکومتی هم چون زید آبادی نیز انتخابات را تحریم کردند که گام درستی در راستای مبارزه و مخالفت با خودکامگی ولی فقیه بر داشته اند و تا اندازه ای خود را از دایره نیرنگ خاتمی دور کرده اند.
همآن گونه که همه می دانستیم، باندهای مافیایی حکومت، وابسته به رهبر معظم و دولت پنهان با یاری گسترده سپاه وبسیج کار خود را نموده و انتخابات نمایشی را به شیوه کاملن شناخته شده "حکومت عدل علی" برگزار کرده و با حوزه های خالی به نتیجه ۶۱% شرکت کننده (از دارندگان حق رأی) دست یافتند، بی هیچ شرم و ترسی از خبرگزاری ها و خبرنگاران خارجی که خبر خالی بودن حوزه های رأی گیری را به سراسر جهان مخابره کردند.
ـ آنچه مهم تر از همه این مورد ها بود، گستردگی تحریم از سوی نیروهای مخالف درون ایران و نزدیکی و همراهی آنها با بیشترین بخش اپوزیسیون حقیقی رژیم در بیرون از ایران بود که رویدادی تازه و نوید بخش بود. در این باره به چند نکته باید توجه داشت:
۱ نگارنده از اپوزیسیون حقیقی رژیم سخن گفته است زیرا بخش کوچکی از اپوزیسیون که خود همچنان و پس از سی سال سردرگم است و هر روز از شاخه ای به شاخه ای پریده است، روزی به دامان امام آویخته، روزی به عبای رفسنجانی چسبیده و دیگر روز به ردای سید خداشناس خاتمی، مردم را به شرکت در انتخابات قلابی تشویق و تحریک می کرد. این گروه بیانیه ای بیرون دادند و تنها توانستند امضای ٣۲ تن را گرد آورده و با خود همراه کنند. جالب این است که آنها برای توجیه دنباله روی از اصلاح طلبان شکست خورده حکومتی و در رأس آن خاتمی، استدلال می کنند که : انتخابات حق مردم است و مردم باید از حق خود استفاده کنند! به این کار ندارند که انتخابات در کجا، با چه قانون و با چه سیستم حکومتی و در چه شرایطی! به چشم خود دیدند که خاتمی، دولت و مجلس او ٨ سال تنها نقش تدارکاتچی را داشته و حتا نتوانستند یک لایحه اصلاحی در مجلس قانونگذاری از مجلس بگذرانند ولی بازهم مردم را به پی گیری این گمراهی و پشتیبانی از این سید دروغ پرداز و بی لیاقت دعوت می کنند!
۲ ـ این دوره انتخابات در میان اپوزیسیون درون و بیرون میهن، نقشی بهتر از فیلتر وصافی شورای نگهبان بازی کرده و سره را از ناسره به خوبی وروشنی جدا ساخت. در همآن حال که اپوزیسیون پا در هوا و فرصت جو و دنباله رو خاتمی شکست خورده را بیشتر به انزوا کشید، به نزدیکی های یشترین بخش اپوزیسیون درون و بیرون از ایران افزوده و زمینه های همکاری و همراهی آینده آنها را بیشتر آماده نمود.
نور افکن انتخابات قلابی مجلس هشتم، راه آینده همکاری های بیشترین بخش اپوزیسیون درون و بیرون از ایران را روشن تر نمود که آن را باید به فال نیک گرفت و ازآن بهره درست گرفت.


 

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب کورش گلنام در سایت پژواک ایران 

*رضاشاه، مردی که چهره‌ایران را دگرگون ساخت (۴)  [2017 Sep] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ایران را دگرگون ساخت (۳)  [2017 Sep] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ی ‌ایران را دگرگون ساخت (۲)  [2017 Sep] 
*رضاشاه، مردی که چهره‌ایران را دگرگون ساخت (۱)  [2017 Sep] 
*یک مادر؛ بر گرفته از کتاب «پسران در تابوت های فلزی« (۱) [2017 Aug] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد بخش سوم و پایانی، حزب دِمُکرات های سوئد [2017 Jul] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد بخش دوم [2017 Jul] 
*دگرگونی در چهره اجتماعی/سیاسی سوئد [2017 Jul] 
*خامنه ای و «ترقه بازی»!  [2017 Jun] 
*ما ایرانیان و «حافظه تاریخی» [2017 May] 
*گزینش ریاست جمهوری در حکومت اسلامی، یک نمایش ‏خسته کننده!‏  [2017 May] 
*نگارش فارسی و دردسرها (بخش دوم و پایانی)  [2017 Apr] 
*نگارش فارسی و دردسرها [2017 Apr] 
*بازار شام گزینش ریاست جمهوری در ایران [2017 Apr] 
*تابویی بنام فلسطین (بخش ششم) [2017 Apr] 
*تابویی بنام فلسطین بخش پنجم [2017 Mar] 
*تابویی بنام فلسطین بخش چهارم [2017 Mar] 
*تابویی بنام فلسطین! بخش دوم [2017 Feb] 
*تابویی بنام فلسطین!‏ بخش نخست  [2017 Jan] 
*نکته هایی در باره بر خورد با مرگ رفسنجانی  [2017 Jan] 
*خرید اسلحه از اسراییل تنها به ماجرای مک فارلین ‏خلاصه نمی شود [2017 Jan] 
*پرسش هایی در باره "گفتگو با یک مامور امنیتی پیشین"‏  [2016 Dec] 
*در پشتیبانی از کار تاریخی احمد منتظری  [2016 Dec] 
*گردهمآیی در پاسارگاد و برخورد جناب محمد رضا ‏شالگونی [2016 Nov] 
*سرگدشت شگفت انگیز یک نویسنده سوئد [2016 Oct] 
*حزب چپ سوئد، حزبی که جدی گرفته نمی شود  [2016 Oct] 
*پیک نت و دنباله روی از سیاست های روسیه [2013 Jan] 
*اسراییل و سیاستی نادرست [2012 Nov] 
*حکومت اسلامی، پشت پرده در گیری های تازه بین اسراییل و حماس [2012 Nov] 
*محکومیت حکومت اسلامی به جنایت علیه بشریت در دادگاه مردمی  [2012 Oct] 
*توطئه تازه علی خامنه ای وهاشمی رفسنجانی برای فریب مردم [2012 Oct] 
*منشور ملی و پایه های درست آن [2012 Oct] 
*اعتماد به خاتمی، گم راهی است [2012 Oct] 
*اکنون نوبت آرژانتین است! [2012 Sep] 
*چرایی اعتراف فریدون عباسی دوانی به دروغ گویی [2012 Sep] 
*کانادا و واکسن ضد حکومت اسلامی  [2012 Sep] 
*نشست سران جنبش عدم تعهد و شکستی دیگر [2012 Sep] 
*اگر زلزله در جنوب لبنان بود.... [2012 Aug] 
*نزدیک شدن سرنگونی بشار اسد و هراس بیشتر خامنه ای [2012 Aug] 
*برای یک ایران آزاد - بخش سوم [2012 Jul] 
*برای یک ایران آزاد - بخش دوم [2012 Jul] 
*برای یک ایران آزاد- بخش نخست [2012 Jul] 
*این هم یک نمونه تلخ دیگر! [2012 Jun] 
*رفتار حکومت اسلامی با افغانستانی ها شرم آور است [2012 May] 
*افشاگری های هولناک یک مقام پیشین حکومت و پرسش ها [2012 May] 
*اعتماد به حکومت اسلامی، بسیار خطرناک است! [2012 Apr] 
*حلقه گم شده! [2012 Mar] 
*نماز آدینه دو هفته پیش و علامت خامنه ای به بمب گذاران!  [2012 Feb] 
*زندگی در گذشته، نقدی بر نوشته علی کشتگر [2012 Jan] 
* نمابش انتخابات و به منبر رفتن خامنه ای [2012 Jan] 
*نمایش انتخابات و کوشش برای حرکتی ملی [2012 Jan] 
*پشتیبانی از درخواست محاکمه علی خامنه ای [2011 Dec] 
*به بهانه نامه نویسی‌ها به خامنه‌ای! [2011 Dec] 
*آن که باید "اقرار به اشتباه" و بد تر از آن اقرار به خیانت کند علی خامنه ای است نه دیگری! [2011 Dec] 
*جنون جنگ [2011 Nov] 
*همه پرسی آزاد، هم چنان بهترین گزینه [2011 Nov] 
*جناب گنجی، شما چرا! [2011 Nov] 
*اداره یک سرزمین شایستگی می خواهد! [2011 Oct] 
*به رهبر خود خوانده: تو برو خود را باش! [2011 Oct] 
*زشتی های روزگار! [2011 Sep] 
*جنبش سبز، هم چنان سبز است! [2011 Sep] 
*سیاست تازه ترکیه، سیاست باخت! [2011 Sep] 
*دشنه در قلب دریاچه ارومیه! [2011 Sep] 
*سوریه وحکومت اسلامی [2011 Aug] 
*آب که از سر گذشت.... [2011 Aug] 
*"اصلاح طلبان حکومتی" هم چنان در کج راه! [2011 Jul] 
*مجلس بی اختیار! [2011 Jul] 
*مراکش نیز دچار دگرگونی شد ولی ایران.... [2011 Jun] 
*کودتاگران، دو سال پس از کودتا [2011 Jun] 
*حماس و صلح جویی! [2011 May] 
*ما و انقلاب در جهان عرب [2011 Apr] 
*کودتا چیان و نیرنگ تازه آنان برای فریب ساده دلان! [2011 Apr] 
*نیروهای نظامی، زمان از دست می رود، به مردم بپیوندید! [2011 Mar] 
*آیا قذافی تا پیش از این دیکتاتور نبوده است؟ [2011 Mar] 
*نمی توان انقلاب مصری ها و تونسی ها را هم دزدید! [2011 Feb] 
*اعدام، جنایت است! [2011 Jan] 
*در باره افشاگری های ویکی لیکس [2010 Dec] 
*دانشجویان درخشیدند! [2010 Dec] 
* آمریکا این چنین می خواهد جلو آسیب های ناشی ازافشاگری های ویکی لیکس را بگیرد  [2010 Dec] 
*نیرنگ ها رنگ باخته است! [2010 Nov] 
*با نخبگان خود چنین نکنیم! ما وآرامش دوستدار [2010 Nov] 
*راه مرگ و ویرانی! [2010 Nov] 
*طبرزدی ودیگر مبارزان دربند را دریابیم! [2010 Oct] 
*نوری زاد و نوشتن نامه به «رهبر گرامی»! [2010 Oct] 
*دست آورد زیاده گویی ها! [2010 Oct] 
*محکوميت طبرزدی نشان توانايی نيست که درماندگی است!  [2010 Oct] 
*دیپلمات های جدا شده و چشم داشت ها [2010 Sep] 
*چرا [2010 Sep] 
*سرانجام به اینجا رسیدند: مکتب ایرانی! [2010 Aug] 
*بنیاد برومند و کاری با «بنیادی» درست! [2010 Aug] 
*نمایشنامه ای به نام «شهرام امیری»! [2010 Jul] 
*جنبش سبز، هر روز یک گام به پیش [2010 Jul] 
*چهره بی پوشش دین اسلام [2010 Jul] 
*جناب شیخ، دروغ نگو [2010 Jul] 
*تصویب یک «کاغذ پاره» دیگر [2010 Jun] 
*مرداب «خودکامگی وترس از جنبش مردمی»! [2010 Jun] 
*گروگان گیری، سیاست شناخته شده حکومت اسلامی [2010 May] 
*خون جوشان پنج قربانی دیگر [2010 May] 
*سالروز 22 خرداد و هراس کودتاگران [2010 May] 
*هدف مند کردن یارانه ها با چه انگیزه هایی؟ [2010 Apr] 
*نارسایی در رهبری، نقطه سستی اپوزیسیون - ناتالی بسر [2010 Apr] 
*شفاف گویی رمز پیروزی است [2010 Apr] 
*نخستین نشانه های اثر بخش بودن مبارزه منفی با حکومت اسلامی [2010 Apr] 
*به سوی جبهه سوم [2009 Mar] 
*دختر دانشجو نپذیرفت که به او تجاوز کنیم، بازداشتش کردیم! [2008 Jul] 
*بر ما چه رفته است؟ - ۴  [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است؟ (۳)  [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است؟(۲)  [2008 Jun] 
*چه خبر خوبی! [2008 Jun] 
*بر ما چه رفته است ؟ [2008 Jun] 
*نماینده پیشین مجلس: "نظام مشروعیت ندارد" [2008 Apr] 
*اپوزیسیون زیر نورافکن انتخابات قلابی!  [2008 Mar] 
*مردم "نقشه های" همه شما را "به هم می ریزند"! [2008 Mar] 
*انتخابات یا مردم فریبی؟! [2008 Feb] 
*لابی های حکومت اسلامی ونقش آنها [2008 Feb] 
*"جمله تاریکیست این محنت سرای" [2007 Dec]