گزینش ریاست جمهوری در حکومت اسلامی، یک نمایش ‏خسته کننده!‏
کورش گلنام

 

38 سال آخوندها بر میهن ما فرمانروایی کرده اند، ولی در همه کارهای آنان همچنان ناپختگی، نارسایی، بی خردی و ریا کاری به چشم می خورد. در سه دوره آخرگزینش ریاست جمهوری، خواسته اند نشان دهند که اندکی آموخته اند و کاندیداها می توانند در تلویزیون رخ در رخ گفت و گو کنند. اینک حتا به میان آوردن پرسش ها نیز کنترل شده است و چهارچوب ویژه برای آن روشن کرده اند که مبادا "نظام مقدس" زیر پرسش برود. این نشست ها تنها یک ژست توخالی است و همه دیدیم که در این آخرین، کم تر رمز و رازی گشاده شد. برای نمونه آن چه اسحاق جهانگیری در باره سردار رسوا قالیباف گفت، بهتر و بیشتر از آن را مردم خود می دانند و به چشم دیده اند. پیش از آن، از آن چه به بیرون درز کرد، روشن شد که حتا برای این شش شرکت کننده نیز که از گوشت و استخوان این حکومت ننگین هستند، "مرزها" و "خط قرمز"هایی پیش بینی کرده اند. برای نمونه در باره کشتار زندانیان در سال 67 یعنی جنایت های رئیسی، شناخته شده بنام"آیت الهه قتل عام" سخنی به میان نیاید که نیامد و اگر هم می خواست بیاید کدام یک چنین جسارتی داشتند؟ همه از یک ریشه و سرچشمه و در یک کشتی هستند و مگر قالیباف کمتر از رئیسی است و یا مگرخود روحانی از همآن آغاز در همه کارها یار و شریک نبوده است؟

نخست چند جمله ای در باره نشست تلویزیونی این کاندیداها:

نارسایی های تکنیکی

ـ ترتیب نشستن شرکت کنندگان نادرست بود و آنان به جای اینکه رو در روی یکدیگر نشسته باشند، به شکلی خطی نشسته بودند؛

ـ جایگاهی که شرکت کنندگان باید در آن جا برنامه های خود را بیان می کردند نیز نابجا بود و جز گرداننده برنامه، دیگرشرکت کنندگان همه باید گردن خود را کج می کردند تا سخن گو را ببینند. ساده ترین کار این بود که اگر شرکت کنندگان یه شکل خطی می نشینند در جایی که گرداننده نشسته بود، بنشینند تا روبروی سخن گو باشند. گرداننده برنامه نیز می توانست در میانه شرکت کنندگان بنشیند؛

ـ روش لوتو(قرعه کشی) برای سخن گویان نیز بسیار ناپخته و خنده دار بود. خواسته بودند نوآوری کنند ولی در این کار هم سست بودند. شماره ها را می شد از پشت کاغذ ها خواند. راه های دیگری بود. برای نمونه می توانستند هر شماره را در یک گوی پلاستیکی قرار می دادند که درونش دیده نشود؛

ـ گرداننده برنامه نیز پس از این همه سال، توانایی در خور را نداشته، همه رفتار و کردارش کلیشه ای  بود و آغاز سخنش چون همیشه همراه با جاپلوسی و تبلیغ برای "نظام مقدس" و"مذهب مقدس" بود.

 ولی آن چه مهمتر است:

آیا یک بار دیگر باید در این نمایش مسخره شرکت کرد؟

نگارنده که در بیرون از ایران به سر می برد، نه در گذشته و نه اکنون در این نمایش های رسوا شرکت نکرده و نمی کند. مردم ایران نیز که به سختی با این رژیم آدم خوار درگیر هستند و زندگی پر رنج و دردی را می گذرانند، خود بهتر می دانند که چه کنند. شنیده ایم و گفته اند که کسانی برای اینکه فرزندانشان بتوانند به دانشگاه راه یابد و یا خودشان در برخوردهای اداری دچار گرفتاری نشوند دراین نمایش شرکت می کنند تا مُهری بر شناسنامه داشته باشند. در این باره باید گفت که از روز نخست این راه و روش آدمخوادان در این حکومت بوده است که در جامعه ترس و هراس به وجود بیاورند تا چرخ نکبت بار حکومتشان بچرخد. این خود مزدوران امنیتی، سپاهی و بسیجی و دیگر اوباش ریزه خوار حکومت هستند که به این شایعه ها در میان مردم دامن می زنند. اینک اگر همگی مردم این یاوه ها را باور نکرده و همگی رای ندهند چه پیش خواهد آمد و رژیم جه کاری از دستش بر میآید؟ ایا می تواند از ورود همه جوانان به دانشگاه خود داری کند؟ ایا می تواند همه مردمانی را که در نمایش ساختگی گزینش ریاست جمهوری شرکت نکرده اند، به بند کشیده و یا درکارشان سنگ اندازی کند؟ سخن از دویست و یا پانسد هزار نفر نیست که از میلیون ها ایرانی است. گرفتاری ما ناهمگونی در رفتار و واکنش به نیرنگ بازی ها و شرارت های آخوند های حاکم بر ایران است.

ـ گیریم شماری با وجود دل خون بودن از حکومت و اوباش حکومتی، به هر انگیزه ای خود را مجبور می بینند در این نمایش شرکت کنند، آیا بهتر نیست بر روی برگه گزینش بنویسند: "من خواستار همه پرسی" یا همآن  "رفراندم"  هستم یا "من خواستار حق شهروندی ام هستم" یا  "آزادی زندانیان سیاسی"یا "سرمایه های ایران برای ایران " و ...ده ها جمله های درخور دیگر. هیچ نیازی هم نیست مرگ بر این و آن نوشته شود چون راه گشای کاری نیست.

این پیشنهاد من به هم میهنانی است که خود را نیازمند به شرکت در این نمایش می دانند اگر چه این حکومت ریا کار و دروغ پرداز اگر نیاز باشد آن را که بخواهد از جعبه مارگیری خود بیرون می آورد. زمینه اش به روشنی در سخنان و یا بهتر دروغ پردازی های و تهدیدهای خامنه ای در دو هفته پیش از آغاز تبلیغ کاندیداها گذاشته شد که گفت"من در انتخابات دخالت نمی کنم ولی همه باید نتیجه آن را بپذیرند و اگر چنین نشود آن وقت من دخالت می کنم و.." ولی همین دو روز پیش در "انتخابات"  دخالت کرد و علیه سخنان روحانی، که او هم تنها سخن پردازی می کند، یاوه هایی بیان فرمود.

بردباری تا چه وقت؟

تا کی باید مار و کژدم و موش و سوسک را در برابر مردم قرار بدهند تا همه از ترس مار و کژدم، به موش یا سوسک پناه ببرند؟ نه این گزینش های فرمایشی آزاد است و نه این حکومت با هزار من چسب می تواند واژه"جمهوری"، "دمکراسی" و "گزینش آزاد" را به خود پیوند بزند. در کدام جمهوری یک نفر فراتر از قانوان هر کار دلش بخواهد می کند؟ در کدام جمهوری در گزینش ها، مردم باید به آن جه شورای گزینش شده و اداره شده زیر فرمان این رهبر بیکاره دشمن خو، دست چین کرده است، رای بدهند؟ آخوند خامنه ای به دروغ می گوید در همه جهان چنین"نظارتی" هست! اگر راست می گوید چند نمونه نشان دهد. آخوند خامنه ای بنا به گفته عامیانه ما ایرانی ها "نافش را با دروغ بریده اند"! مردم تا کی می خواهند این "شیاد" و دیگر شیادان در این حکومت را تحمل کنند؟ بردباری هم اندازه ای دارد!  

 

کوروش گلنام

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1396 ـ 3 می 2017

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فهرست مطالب کورش گلنام در سایت پژواک ایران 

*گزینش ریاست جمهوری در حکومت اسلامی، یک نمایش ‏خسته کننده!‏
*نگارش فارسی و دردسرها (بخش دوم و پایانی)
*نگارش فارسی و دردسرها
*بازار شام گزینش ریاست جمهوری در ایران
*تابویی بنام فلسطین (بخش ششم)
*تابویی بنام فلسطین بخش پنجم
*تابویی بنام فلسطین بخش چهارم
*تابویی بنام فلسطین! بخش دوم
*تابویی بنام فلسطین!‏ بخش نخست
*نکته هایی در باره بر خورد با مرگ رفسنجانی
*خرید اسلحه از اسراییل تنها به ماجرای مک فارلین ‏خلاصه نمی شود
*پرسش هایی در باره "گفتگو با یک مامور امنیتی پیشین"‏
*در پشتیبانی از کار تاریخی احمد منتظری
*گردهمآیی در پاسارگاد و برخورد جناب محمد رضا ‏شالگونی
*سرگدشت شگفت انگیز یک نویسنده سوئد
*حزب چپ سوئد، حزبی که جدی گرفته نمی شود
*پیک نت و دنباله روی از سیاست های روسیه
*اسراییل و سیاستی نادرست
*حکومت اسلامی، پشت پرده در گیری های تازه بین اسراییل و حماس
*محکومیت حکومت اسلامی به جنایت علیه بشریت در دادگاه مردمی
*توطئه تازه علی خامنه ای وهاشمی رفسنجانی برای فریب مردم
*منشور ملی و پایه های درست آن
*اعتماد به خاتمی، گم راهی است
*اکنون نوبت آرژانتین است!
*چرایی اعتراف فریدون عباسی دوانی به دروغ گویی
*کانادا و واکسن ضد حکومت اسلامی
*نشست سران جنبش عدم تعهد و شکستی دیگر
*اگر زلزله در جنوب لبنان بود....
*نزدیک شدن سرنگونی بشار اسد و هراس بیشتر خامنه ای
*برای یک ایران آزاد - بخش سوم
*برای یک ایران آزاد - بخش دوم
*برای یک ایران آزاد- بخش نخست
*این هم یک نمونه تلخ دیگر!
*رفتار حکومت اسلامی با افغانستانی ها شرم آور است
*افشاگری های هولناک یک مقام پیشین حکومت و پرسش ها
*اعتماد به حکومت اسلامی، بسیار خطرناک است!
*حلقه گم شده!
*نماز آدینه دو هفته پیش و علامت خامنه ای به بمب گذاران!
*زندگی در گذشته، نقدی بر نوشته علی کشتگر
* نمابش انتخابات و به منبر رفتن خامنه ای
*نمایش انتخابات و کوشش برای حرکتی ملی
*پشتیبانی از درخواست محاکمه علی خامنه ای
*به بهانه نامه نویسی‌ها به خامنه‌ای!
*آن که باید "اقرار به اشتباه" و بد تر از آن اقرار به خیانت کند علی خامنه ای است نه دیگری!
*جنون جنگ
*همه پرسی آزاد، هم چنان بهترین گزینه
*جناب گنجی، شما چرا!
*اداره یک سرزمین شایستگی می خواهد!
*به رهبر خود خوانده: تو برو خود را باش!
*زشتی های روزگار!
*جنبش سبز، هم چنان سبز است!
*سیاست تازه ترکیه، سیاست باخت!
*دشنه در قلب دریاچه ارومیه!
*سوریه وحکومت اسلامی
*آب که از سر گذشت....
*"اصلاح طلبان حکومتی" هم چنان در کج راه!
*مجلس بی اختیار!
*مراکش نیز دچار دگرگونی شد ولی ایران....
*کودتاگران، دو سال پس از کودتا
*حماس و صلح جویی!
*ما و انقلاب در جهان عرب
*کودتا چیان و نیرنگ تازه آنان برای فریب ساده دلان!
*نیروهای نظامی، زمان از دست می رود، به مردم بپیوندید!
*آیا قذافی تا پیش از این دیکتاتور نبوده است؟
*نمی توان انقلاب مصری ها و تونسی ها را هم دزدید!
*اعدام، جنایت است!
*در باره افشاگری های ویکی لیکس
*دانشجویان درخشیدند!
* آمریکا این چنین می خواهد جلو آسیب های ناشی ازافشاگری های ویکی لیکس را بگیرد
*نیرنگ ها رنگ باخته است!
*با نخبگان خود چنین نکنیم! ما وآرامش دوستدار
*راه مرگ و ویرانی!
*طبرزدی ودیگر مبارزان دربند را دریابیم!
*نوری زاد و نوشتن نامه به «رهبر گرامی»!
*دست آورد زیاده گویی ها!
*محکوميت طبرزدی نشان توانايی نيست که درماندگی است!
*دیپلمات های جدا شده و چشم داشت ها
*چرا
*سرانجام به اینجا رسیدند: مکتب ایرانی!
*بنیاد برومند و کاری با «بنیادی» درست!
*نمایشنامه ای به نام «شهرام امیری»!
*جنبش سبز، هر روز یک گام به پیش
*چهره بی پوشش دین اسلام
*جناب شیخ، دروغ نگو
*تصویب یک «کاغذ پاره» دیگر
*مرداب «خودکامگی وترس از جنبش مردمی»!
*گروگان گیری، سیاست شناخته شده حکومت اسلامی
*خون جوشان پنج قربانی دیگر
*سالروز 22 خرداد و هراس کودتاگران
*هدف مند کردن یارانه ها با چه انگیزه هایی؟
*نارسایی در رهبری، نقطه سستی اپوزیسیون - ناتالی بسر
*شفاف گویی رمز پیروزی است
*نخستین نشانه های اثر بخش بودن مبارزه منفی با حکومت اسلامی
*به سوی جبهه سوم
*دختر دانشجو نپذیرفت که به او تجاوز کنیم، بازداشتش کردیم!
*بر ما چه رفته است؟ - ۴
*بر ما چه رفته است؟ (۳)
*بر ما چه رفته است؟(۲)
*چه خبر خوبی!
*بر ما چه رفته است ؟
*نماینده پیشین مجلس: "نظام مشروعیت ندارد"
*اپوزیسیون زیر نورافکن انتخابات قلابی!
*مردم "نقشه های" همه شما را "به هم می ریزند"!
*انتخابات یا مردم فریبی؟!
*لابی های حکومت اسلامی ونقش آنها
*"جمله تاریکیست این محنت سرای"