نشست سران جنبش عدم تعهد و شکستی دیگر
کورش گلنام

شنیه 11 شهریور 1391 ـ 1 سپتامبر 2012
چون ره از آغاز شب آغاز گشت
لاجرم راهم همه در شب گذشت(شاملو، شعر ناتمام)
 این سرگذشت حال حکومت اسلامی است که از زمآن آغاز شکل گیری خود، راه روشن را وا گذاشت و سر در راه نادانی و تاریکی گذاشت و همه عمرش در شب گذشته و از این پس نیز خواهد گدشت. حکومتی که در آغازآن همه نیرو و امکان در اختیار داشت ولی هرگز در سی و سه سال و اندی پس از دست یافتن به قدرت، از رویدادها و شکست ها ی همه جانبه نیآموخت و با لجاجتی کودکانه در برابر دانش وتمدن بشری ایستاد و همه چیز را باخت و مردم ایران را نیز چنین به فلاکت و شکنجه هر روزه گرفتار کرد. حکومتی که در توهم و بنا بر دادهایی بی پایه، پوچ و خیالی با هزار نیرنگ و فریب و به ضرب و زور و وارونه نمایی وبا همه گونه تبلیغ و هزینه خواست تا خود را در جهان پیشرفته امروز قدرتی نشان دهد! ولی طنز تاریخ است که کار حکومت و سستی دستگاه پس مانده ولایت در سایه دروغ پردازی، هوجی گری، لاف و گزاف گویی و همه گونه تبه کاری به جایی رسیده است که امروز برای بر پایی این نشست بی اهمیت، کشوری را از فعالیت بازداشته وآن را به تعطیل می کشاند و ده ها هزار نیروی نظامی را به بهانه امنیت این نشست ولی از ترس خیزش مردمی در این روزها، به خیابان کشانده و حکومت نظامی نا گفته بر قرار می کند!  حکومتی که در خود ایران مورد پذیرش نیست و مشروعیت ندارد و در بیرون از مرزها حتا کشورهای کوچک مسلمان نیز از او دوری می جویند، ادعای چیرگی و قدرت مندی در جهان دارد.
غیر متعهد ها در دنیایی که دیگر دو قطبی نیست!
 برای کسی روشن نیست که علت وجودی امروز کشورهای غیر منعهد چیست و چرا هم چنان وجود دارد! دنیای دو قطبی دیروز که یلوک شرق وغرب نامیده می شد، امروز به تاریخ پیوسته است ریرا که یکی از آن دو بلوک از پای فتاده و از میان رفته است. به همین سبب نشست سران و یا نمایندگان  این کشورها ارزش و اهمیت پیشین خود را به کلی از دست داده است. امروز سرمایه ها و تجارت بسیاری از این کشورها از آن میان صنعتی ترین آن ها چون هند و برزیل با کشورهای پیشرفته صنعتی غرب در هم تنیده است. نشست این کشورها اینک کمترین اثری در وضع سیاسی/اقتصادی جهان امروز نداشته و ارزش های وجودی خود را از دست داده و تنها به سرگرمی ای با هزینه های بسیار و بر باد دادن سرمایه های کشور میزبان که به شکلی دوره ای بر پا می شود مبدل شده است.
شوکی که مرسی و بان کی مون وارد کردند
پیش از یر گزاری این نشست شماری از کوشندگان ایرانی و شماری از دولت مردان با شرکت در درجه نخست بان کی مون و سپس  محمد مرسی در این نشست مخالف بوده و به نکوهش آن پرداختند. از دید من ولی هم محمد مرسی بسیار هوشمندانه وبا زیرکی در این نشسیت شرکت نمود و هم بان کی مون. 
حکومت برای شرکت مجمد مرسی رییس جمهور تازه مصرپس از انقلاب (از138 عضو  این جنبش تنها 29 تن از سران شرکت کردند که کمترین میزان شرکت سران این کشورها در تاریخ این نشست ها بود) و بان کی مون دبیر کل سازمان ملل حساب ویژه ای باز نموده و در این باره به هیاهوی زیادی دست زد. گرمترین استقبال رانیز از این دو به ویژه محمد مرسی به عمل آورده، جایگاه آنان را جلوتر و جدا از دیگران قرار داده و امیدها بسته بود که بیش از همه محمد مرسی را بتواند با سیاست های ویران گر خود هم راه و نزدیک کند. محمد مرسی ولی با سخن رانی شگفت انگیز خود و محکوم کردن شدید بشار اسد بدترین ضربه و شوک را به حکومت اسلامی، علی خامنه ای  و هیئت نمایندگی سوریه  وارد نمود. نادانی و ریا کاری حکومت آن جا کار را خرابتر کرد که کوشش شددر حضور خود او سخنانش ر ا وارونه برگردان(ترجمه)  نمایند. با خود نیاندیشیدند که بسیاری از شرکت کنندگان، خود ملایان و عرب زبانان ایرانی زبان عربی را می فهمند و تلویزیون های عرب زبان نیز سخنان مرسی را پخش می کنند. در تصویرهای پخش شده از سیمای حکومت، چهره نوری المالکی به هنگام سخن رانی محمد مرسی بسیار دیدنی و گویا بود. شاید او با خود می اندیشید که چرا من چون مرسی نبوده، جنین زبون بوده و حقیقت را در جیره خواری ملایان ایرانی، چنین  لگد کوب می کنم!
ولی این هنوز همه هنر مرسی نبود، او نه تنها با خامنه ای دیدار نکرد که با ترک تهران پس از چند ساعت، آشکارا رهبر و حکومت ا سلامی را خوارنموده و نشان داد که سیاست مداری زیرک و با برنامه است.
و بان کی مون
کمتر کسی ولی این دلیری و برایی را در بان کی مون می دید که با زبانی روشن و کوبنده به علی خامنه ای، سخنان و سیاست های او و دیگرکارگزاران حکومت در باره اسرائیل چنین بتازد ونه تنها آن را محکوم نماید که آشکارا هشدار سخت نیز بدهد. او خواسته شمار فراوانی از ایرانیان در باره به میان آوردن حقوق بشر، و آزادی زندانیان سیاسی را به میان آورد و خواستارآزادی از آن میان رهبران اپوزيسيون، مدافعان حقوق بشر و روزنامه‌نگاران زندانی در ايران شد. او برخواست انتخابات آزاد و شنیدن صدای مردم ایران در انتخابات آینده تاکید کرد. بان کی مون همچنین هوشمندانه دعوت به بازدید از تاسیسات هسته ای حکومت را رد نمود و با کنایه آن را کار کارشناسان سازمان حهانی انرزی هسته ای دانست. همین پاسخ  سبب شد که حکومت دچار سردرگمی شده و نتواند آن رابه اجرا بگذارد. حکومت از این کار، ریاکارانه دو هدف داشت. یکی این که قدرت و پیشرفت خود در این زمینه را به رخ کشورهای شرکت کننده یکشد و خود را قدرت مند بنمایاند و دو دیگر در اندیشه خود بگوید خلاف تبلیغ های غربی ها ما چیزی برای پنهان کردن نداریم و دست ما رو است. رفتار هوشمندانه محمد مرسی و بان کی مون که مهمترین چهره های شرکت کننده برای حکومت بودند، این برنامه را نقش بر آب کرد.
نشست سران و نمایندگان غیر متعهد ها بی مایه و ارزش بود. حتا سند نهایی آن نیزکه پیش تر، آن همه در باره آن گفته بودند، به بیانیه ای 11 ماده ای تبدیل شد که همه بندهای آن سخنان تکراری و ادعاهای سران حکومت اسلامی است و گویا کسی حوصله جر وبحث در باره آن را نداشته وآن را پذیرفته اند. این نشست با وجود هزینه های میلیاردی که از سرمایه های مردم ایران به باد داد، نه تنها به انزوای حکومت در دراز مدت کمترین یاری نخواهد رساند که به شکستی برای آن مبدل گشت. همین بس که با وجود همه کوشش ها در باره سوریه، کسی با سیاست ضد انسانی حکومت  همراه نشد و حکومت نتوانست این مهمترین موضوع برای خود را در بیانیه پایانی بگنجاند.
حکومت هم چنان در شب مانده است وبا خود می گوید:
چون ره از آغاز شب آغاز گشت
لاجرم راهم همه در شب گذشت
 
 
 
 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فهرست مطالب کورش گلنام در سایت پژواک ایران 

*خامنه ای و «ترقه بازی»!
*ما ایرانیان و «حافظه تاریخی»
*گزینش ریاست جمهوری در حکومت اسلامی، یک نمایش ‏خسته کننده!‏
*نگارش فارسی و دردسرها (بخش دوم و پایانی)
*نگارش فارسی و دردسرها
*بازار شام گزینش ریاست جمهوری در ایران
*تابویی بنام فلسطین (بخش ششم)
*تابویی بنام فلسطین بخش پنجم
*تابویی بنام فلسطین بخش چهارم
*تابویی بنام فلسطین! بخش دوم
*تابویی بنام فلسطین!‏ بخش نخست
*نکته هایی در باره بر خورد با مرگ رفسنجانی
*خرید اسلحه از اسراییل تنها به ماجرای مک فارلین ‏خلاصه نمی شود
*پرسش هایی در باره "گفتگو با یک مامور امنیتی پیشین"‏
*در پشتیبانی از کار تاریخی احمد منتظری
*گردهمآیی در پاسارگاد و برخورد جناب محمد رضا ‏شالگونی
*سرگدشت شگفت انگیز یک نویسنده سوئد
*حزب چپ سوئد، حزبی که جدی گرفته نمی شود
*پیک نت و دنباله روی از سیاست های روسیه
*اسراییل و سیاستی نادرست
*حکومت اسلامی، پشت پرده در گیری های تازه بین اسراییل و حماس
*محکومیت حکومت اسلامی به جنایت علیه بشریت در دادگاه مردمی
*توطئه تازه علی خامنه ای وهاشمی رفسنجانی برای فریب مردم
*منشور ملی و پایه های درست آن
*اعتماد به خاتمی، گم راهی است
*اکنون نوبت آرژانتین است!
*چرایی اعتراف فریدون عباسی دوانی به دروغ گویی
*کانادا و واکسن ضد حکومت اسلامی
*نشست سران جنبش عدم تعهد و شکستی دیگر
*اگر زلزله در جنوب لبنان بود....
*نزدیک شدن سرنگونی بشار اسد و هراس بیشتر خامنه ای
*برای یک ایران آزاد - بخش سوم
*برای یک ایران آزاد - بخش دوم
*برای یک ایران آزاد- بخش نخست
*این هم یک نمونه تلخ دیگر!
*رفتار حکومت اسلامی با افغانستانی ها شرم آور است
*افشاگری های هولناک یک مقام پیشین حکومت و پرسش ها
*اعتماد به حکومت اسلامی، بسیار خطرناک است!
*حلقه گم شده!
*نماز آدینه دو هفته پیش و علامت خامنه ای به بمب گذاران!
*زندگی در گذشته، نقدی بر نوشته علی کشتگر
* نمابش انتخابات و به منبر رفتن خامنه ای
*نمایش انتخابات و کوشش برای حرکتی ملی
*پشتیبانی از درخواست محاکمه علی خامنه ای
*به بهانه نامه نویسی‌ها به خامنه‌ای!
*آن که باید "اقرار به اشتباه" و بد تر از آن اقرار به خیانت کند علی خامنه ای است نه دیگری!
*جنون جنگ
*همه پرسی آزاد، هم چنان بهترین گزینه
*جناب گنجی، شما چرا!
*اداره یک سرزمین شایستگی می خواهد!
*به رهبر خود خوانده: تو برو خود را باش!
*زشتی های روزگار!
*جنبش سبز، هم چنان سبز است!
*سیاست تازه ترکیه، سیاست باخت!
*دشنه در قلب دریاچه ارومیه!
*سوریه وحکومت اسلامی
*آب که از سر گذشت....
*"اصلاح طلبان حکومتی" هم چنان در کج راه!
*مجلس بی اختیار!
*مراکش نیز دچار دگرگونی شد ولی ایران....
*کودتاگران، دو سال پس از کودتا
*حماس و صلح جویی!
*ما و انقلاب در جهان عرب
*کودتا چیان و نیرنگ تازه آنان برای فریب ساده دلان!
*نیروهای نظامی، زمان از دست می رود، به مردم بپیوندید!
*آیا قذافی تا پیش از این دیکتاتور نبوده است؟
*نمی توان انقلاب مصری ها و تونسی ها را هم دزدید!
*اعدام، جنایت است!
*در باره افشاگری های ویکی لیکس
*دانشجویان درخشیدند!
* آمریکا این چنین می خواهد جلو آسیب های ناشی ازافشاگری های ویکی لیکس را بگیرد
*نیرنگ ها رنگ باخته است!
*با نخبگان خود چنین نکنیم! ما وآرامش دوستدار
*راه مرگ و ویرانی!
*طبرزدی ودیگر مبارزان دربند را دریابیم!
*نوری زاد و نوشتن نامه به «رهبر گرامی»!
*دست آورد زیاده گویی ها!
*محکوميت طبرزدی نشان توانايی نيست که درماندگی است!
*دیپلمات های جدا شده و چشم داشت ها
*چرا
*سرانجام به اینجا رسیدند: مکتب ایرانی!
*بنیاد برومند و کاری با «بنیادی» درست!
*نمایشنامه ای به نام «شهرام امیری»!
*جنبش سبز، هر روز یک گام به پیش
*چهره بی پوشش دین اسلام
*جناب شیخ، دروغ نگو
*تصویب یک «کاغذ پاره» دیگر
*مرداب «خودکامگی وترس از جنبش مردمی»!
*گروگان گیری، سیاست شناخته شده حکومت اسلامی
*خون جوشان پنج قربانی دیگر
*سالروز 22 خرداد و هراس کودتاگران
*هدف مند کردن یارانه ها با چه انگیزه هایی؟
*نارسایی در رهبری، نقطه سستی اپوزیسیون - ناتالی بسر
*شفاف گویی رمز پیروزی است
*نخستین نشانه های اثر بخش بودن مبارزه منفی با حکومت اسلامی
*به سوی جبهه سوم
*دختر دانشجو نپذیرفت که به او تجاوز کنیم، بازداشتش کردیم!
*بر ما چه رفته است؟ - ۴
*بر ما چه رفته است؟ (۳)
*بر ما چه رفته است؟(۲)
*چه خبر خوبی!
*بر ما چه رفته است ؟
*نماینده پیشین مجلس: "نظام مشروعیت ندارد"
*اپوزیسیون زیر نورافکن انتخابات قلابی!
*مردم "نقشه های" همه شما را "به هم می ریزند"!
*انتخابات یا مردم فریبی؟!
*لابی های حکومت اسلامی ونقش آنها
*"جمله تاریکیست این محنت سرای"