مراسم سالگرد انقلاب در سال ۱۴۰۰ هیچ ربطی به انقلاب ۵۷ نداشت
مجید محمدی

مراسم بزرگداشت انقلاب ۵۷ در سال ۱۴۰۰ به تنها چیزی که شبیه نبود بزرگداشت آن رویداد منحط و خشونت‌آمیز بود. در بزرگداشت یک انقلاب به آرمان‌ها و اهداف انقلاب اشاره و از قربانیان آن تقدیر می‌شود؛ اما دستگاه تبلیغاتی رژیم متوجه است که نه اثری از آن آرمان‌ها باقی مانده و نه امروز آن انقلابی‌ها سرنوشت کشور را در دست دارند. چهل و سه سال است که روحانیان مخالف انقلاب و اراذل‌ و اوباشی که پاسدارهای آنان محسوب می‌شوند مقدرات کشور را در دست دارند. ازاین‌جهت سالگرد انقلاب با حمله به حکومت پهلوی، رژه‌ خیابانی نیروهای سرکوب‌، جشنواره‌های تبلیغاتی برای عرضه‌ آثار آقازاده‌ها و صرف هزینه برای ریختن پول به شرکت‌های خصولتی تبلیغاتی، انجام‌وظیفه‌ افسران جنگ نرم و مدیران دولتی در سروصدا کردن و اقدامات نمادین و توخالی مثل رایگان کردن مترو برگزار شد.

حمله به حکومت پهلوی
در تبلیغات مربوط به سالگرد انقلاب در سال‌های پیش معمولا حکومت پهلوی و شاهزاده رضا پهلوی نادیده گرفته می‌شدند تا مردم تصور کنند که این‌ها وجود خارجی ندارند؛ اما در سال ۱۴۰۰ نادیده گرفتن آن‌ها برای مقامات ممکن نبود و شعارهایی مثل «رضاشاه روحت شاد» این نادیده گرفتن را غیرممکن کرده است. مقام‌ها در سطوح مختلف به ناسزاگویی و تهدید خانواده‌ی پهلوی پرداختند مثل این سخن عجیب که «‌شناسنامه‌های آن‌ها در دست ماست»؛ مشخص نیست مقام‌ها با شناسنامه‌های افراد حتی اگر نزدشان باشد چه می‌توانند بکنند. بوق‌های تبلیغاتی رژیم نیز با آمارسازی و مقایسه‌های بی‌اساس (مثل مقایسه‌ خطوط تلفن همراه و هوشمند در جمهوری اسلامی با زمان پهلوی در روزنامه‌ کیهان، ۱۹ بهمن ۱۴۰۰ درحالی‌که این فناوری در آن دوره وجود نداشت) تلاش کردند نشان دهند ایران در دوران حکومت دینی چه پیشرفت‌های خارق‌العاده‌ای کرده است.

روزنامه‌ کیهان و خبرگزاری‌ فارس و تسنیم هنوز مشکلات کشور را به دوران پهلوی نسبت می‌دهند و مخالفان را به عوامل رژیم سابق تقلیل داده‌اند. وقتی انقلاب «دائمی» تلقی شود انقلابیون در روز انقلاب منجمد می‌شوند. دستگاه تبلیغاتی حکومت با علم به ریزش هواداران انقلاب و تقویت نوستالژی آزادی‌های اجتماعی، فرهنگی، رونق اقتصادی و اعتبار بین‌المللی ایران در دوران پهلوی تلاش دارد این نگرش رو به گذشته را به حاشیه ببرد و اعضای خانواده‌ پهلوی را از فعالیت سیاسی بترساند. ورشکستگی انقلابی‌ها را در حمله به رژیم گذشته بعد از ۴۳ سال و در حال ادعای ابرقدرتی در این‌گونه سخنان و مواضع می‌توان دید.

رایگان کردن مترو در ۲۲ بهمن
در شرایطی که راهپیمایی افراد پیاده در تهران و دیگر شهرهای بزرگ انجام نشد، (۲۴۷ شهرستان با رنگ قرمز کرونایی) شهرداری تهران مثل سال‌های پیش استفاده از مترو را برای روز ۲۲ بهمن که تعطیلی دولتی است، رایگان اعلام کرد. اصولا رایگان کردن مترو برای راهپیمایان هزینه کردن از جیب عموم برای عده‌ای خاص است، اما آنچه در سال ۱۴۰۰ انجام شد نشان‌دهنده‌ این است که دستگاه‌های عمومی و دولتی هر یک بدون توجه به تصمیمات دیگر نهادها و سازمان‌ها، ساز خود را می‌زنند.

الله‌اکبرهایی که گفته نشد
حکومت مثل هرسال از مردم خواست در شب ۲۲ بهمن به پشت‌بام‌ها بروند و ندای الله‌اکبر سر دهند. در بوق‌های تبلیغاتی رژیم حتی یک مورد از پوشش صوتی و تصویری این مراسم درخواستی منتشرنشده است، اما ویدیوهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که مردم را در پشت‌بام‌ها در حال شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه‌ای» نشان می‌دهند. خبرگزاری‌های دولتی برای انجام‌وظیفه خبرهایی به‌صورت متن در مورد برگزاری این مراسم در سراسر کشور منتشر کردند. متن خبر در همه‌ این خبرگزاری‌ها بسیار شبیه به هم است. مشخص نیست شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی تا چه زمانی می‌خواهد این درخواست اجابت ناشدنی را تکرار کند. البته با پخش الله‌اکبر از بلندگوی مساجد و آتش‌بازی تلاش می‌کنند جای خالی الله‌اکبرهای مردم کوچه و بازار را پر کنند. همچنین خود مسئولان سازمان تبلیغات به همراهی مدیران دولتی در برخی شهرها در یک میدان جمع شدند و این کار را انجام دادند تا مقام‌های بالاتر آنان را مواخذه نکنند. لشکر سایبری نظام برای گزارش کار در ساعت ۹ شب «الله‌اکبر» را بر روی کانال‌های اعضای این لشکر گذاشت.

تیزر بی‌ربط جشنواره‌ موسیقی
این تیزر با پخش یک بخش از موسیقی اصیل ایرانی بر روی انواع پخش صوت از گرامافون تا آیفون چنان می‌نماید که موسیقی در ایران یک سیر تحول عادی در یک جامعه‌ عادی داشته است. نخست آن‌که تحولات فنی در پخش موسیقی هیچ ارتباطی با ایران ندارد و مقام‌های دولتی سهمی در این تحولات نداشته‌اند تا آن را در جشنواره‌ انقلابی خود پررنگ کنند و دوم آن‌که آنچه در این تیزر به‌کلی دیده نشده، بیش از چهار دهه سرکوب موسیقی و موسیقی‌دانان است؛ از لغو کنسرت‌ها تا ممنوعیت نمایش ‌سازها در تلویزیون حکومتی، از جمع‌آوری کاست موسیقی در اتومبیل‌ها و منازل که کمیته‌چی‌ها و بسیجیان در دهه‌ ۶۰ انجام می‌دادند تا شکستن ساز در خیابان، از ممنوعیت پخش صدای سازهای زهی در رادیو و تلویزیون تا سوءاستفاده از آثار شجریان در کلیپ‌های تبلیغاتی و از ممنوعیت آموزش موسیقی در دانشگاه‌ها تا ممنوعیت آوازخوانی زنان. مقام‌های دولتی با پررویی تمام این تاریخ سیاه را که همچنان ادامه دارد، نادیده می‌گیرند.

راهپیمایی موتوری نیروهای ویژه و حضور لشکر فاطمیون
موتورهای هم‌شکل و با شماره‌های معمول این لشکر به رنگ سیاه که نیروهای ویژه‌ سرکوب‌اند، به‌وفور در راهپیمایی موتوری تهران در عکس‌های خبرگزاری‌های دولتی مشاهده می‌شوند. این یعنی که قشر حزب‌اللهی و آتش به اختیار نیز در این راهپیمایی حضور چندانی نداشتند و حکومت مجبور به استفاده از نیروهای سرکوب- البته بدون لباس فرم در تهران- شده است. برای شلوغ‌تر کردن فضای خیابان از نیروهای لشکر فاطمیون با انبوه پرچم‌های زرد (رنگ پرچم نیروهای میلیشیایی نظام) هم رسما استفاده شد و در خبرهای بوق‌های تبلیغاتی این حضور پوشش داده شد. اما فیلم‌های پخش‌شده از مشهد نشان می‌دهند که در این شهر نیروهای ویژه‌ سرکوب با لباس فرم و کلاه‌های سیاه همراه با خودروهای ویژه شرکت کرده بودند. حکومت از این‌که نشان دهد نیروهای سرکوب پایگاه اجتماعی‌ او محسوب می‌شوند، ابایی ندارد. لشکرهای میلیشیایی شیعه و نیروهای ویژه‌ سرکوب هیچ ارتباطی با رویداد سال ۵۷ ندارند.

در راهپیمایی خودرویی و موتوری ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ نیروهای سپاه فراموش کرده بودند که مثل سال‌های قبل موشک‌های خود را برای ایجاد هراس عمومی به نمایش بگذارند. سپاهیان با حضور همه‌جانبه در دولت رئیسی دیگر نیازی به بسیج اتوبوسی از شهرستان‌ها به تهران برای نمایش حمایت عمومی از نظام ندیده بودند. در برخی مراسم خودرویی (مثل اردبیل) وانت‌های هم‌شکل سپاه در عکس‌ها دیده می‌شوند.

ظاهرا پذیرایی نکردن از راهپیمایان با هدیه، خوراکی و نوشیدنی که در دوره احمدی‌نژاد انجام می‌شد باعث شد که حداقل بخشی از راهپیمایان همیشگی از کف بروند. اصلاح‌طلبان و طرفداران آن‌ها نیز دیگر فایده‌ای در حضور نمایشی خود برای تقرب به نظام نمی‌بینند و اثری از اسامی آن‌ها در راهپیمایی غالبا موتوری سال ۱۴۰۰ نبود.

نکته خنده‌دار و نیز غم‌انگیز در تیترهای بوق‌های تبلیغاتی دولتی درباره مراسم ۲۲ بهمن این است که می‌گویند «همه آمدند».

منبع:ایندیپندنت فارسی


فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*زمان گردهمایی ۱۰۰هزار نفری در واشنگتن دی‌سی فرا رسیده است [2022 Oct] 
* ماشین سرکوب جمهوری اسلامی خسته و متزلزل شده است  [2022 Oct] 
*صدها هزار نفر را کتک می‌زنند تا مردم را قانع کنند مهسا را کتک نزده‌اند [2022 Sep] 
* کشته شدن مهسا امینی و «اسلام‌هراسی» [2022 Sep] 
*بخت مجتبی در نشستن بر کرسی ولایت فقیه [2022 Sep] 
*خیز برداشتن برای جنگ با ناتو بعد از تبدیل امنیت ملی به کالای اسقاطی [2022 Jul] 
* سرنوشت صدام در انتظار پوتین است [2022 Mar] 
*چهار ننگ ابدی که بر پیشانی روحانیت شیعه باقی خواهد ماند [2022 Mar] 
*مراسم سالگرد انقلاب در سال ۱۴۰۰ هیچ ربطی به انقلاب ۵۷ نداشت [2022 Feb] 
*چگونه می‌توان یک دولت-ملت را به نکبت و فلاکت کشاند؟ [2022 Jan] 
*یورونیوز فارسی: باجی که اتحادیه اروپا به رژیم اسلامی داده است [2022 Jan] 
* ممنوعیت‌ زنان به ورزشگاه ها؛ ممنوعیت‌های ابلهانه یا منافع پنهان  [2021 Dec] 
* بی‌نظیری سه قوه‌ دافعه، تخریب و وحشیگری امپراطوری شیعه در تاریخ امپراطوری‌ها [2021 Dec] 
*فلاکت‌ها را چگونه توجیه می‌کنند؟  [2021 Dec] 
* اندیشکده‌های «نظام»: موسسات زیباسازی سیاست‌ها و تصمیم‌های لات‌ها و چاقوکش‌ها  [2021 Dec] 
*هزینه‌های یکدستی حاکمیت و نیروهای گریز از مرکز  [2021 Dec] 
*گران کردن بنزین عملی‌ترین راه‌ حل بحران کسری بودجه برای دولت رئیسی  [2021 Oct] 
* آیا نسل «همه‌چیزدان‌»‌های شیعه رو به انقراض است؟ [2021 Oct] 
*تبلیغات سیاسی و «چانه‌زنی در بالا» سطح مهمل‌گویی را ارتقا می‌دهد [2021 Sep] 
*تحفه‌هایی که با پست هوایی امریکایی-فرانسوی تحویل می‌شوند  [2021 Aug] 
*آیا ۳۰ میلیون دوز وارداتی رئیسی هم به ۶۰ میلیون دوز وارداتی روحانی خواهد پیوست؟  [2021 Aug] 
* شعارهای مترو صادقیه و پاساژ علاء‌الدین به شعارهای ملی تبدیل خواهند شد [2021 Jul] 
*جمهوری اسلامی ایران دوران سختی در پیش رو دارد [2021 Jul] 
*چشم‌اندازهای دولت ابراهیم رئیسی  [2021 Jun] 
*آینده‌ سیاسی محمدجواد ظریف  [2021 Jun] 
*روش‌های رقابت میان نامزدهای «نظام» [2021 Jun] 
*چهار محور تبلیغات سیاسی به نفع حماس و جهاد اسلامی [2021 May] 
*جانشینی خامنه‌ای + بازیگران کلیدی در رویداد ۲۸ خرداد ۱۴۰۰  [2021 Apr] 
*سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا  [2021 Apr] 
* ایرانیان سال را با هشت دروغ خامنه‌ای آغاز کردند  [2021 Mar] 
*سمت و سوی پنج پرونده امنیتی جمهوری اسلامی [2021 Mar] 
*دانشگاه مریلند یا آشپزخانه‌ بیت، سپاه و دستگاه‌های امنیتی؟  [2021 Mar] 
* اسلامی‌سازی علوم؛ از آکادمی منیر‌الدین حسینی و مغازه مصباح تا دانشگاه هاروارد [2021 Feb] 
*دلایل توقیف نفتکش و غنی‌سازی ۲۰ درصدی در آستانه انتقال قدرت در آمریکا [2021 Jan] 
*کارنامه‌ی بی‌حاصل سیاست مماشات و خشنود‌سازی برای مهار جمهوری اسلامی [2020 Dec] 
*در «بیت» خامنه‌ای چه می‌گذرد؟  [2020 Nov] 
*در جنگ ایران و عراق هر دو کشور شکست خوردند هیچ جنگی مقدس نیست [2020 Sep] 
*نوبت بازنشستگی سیاسی حسن روحانی فرا رسیده است [2020 Jul] 
*بازار پر رونق پیامبری، مهدویت و ارتباط با امام زمان در ایران [2020 Jun] 
*دشمنی که نمی‌شناسند، سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا [2020 May] 
*برنامه‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای ایران چیست؟  [2020 May] 
*میزان بی‌اطلاعی از مسائل ایران در گزارش‌های رسانه‌های غربی حیرت‌آور است [2020 May] 
*خامنه‌ای: القای توهم منجی و فرار از پاسخگویی [2020 Apr] 
*«نابحران» کُرونا و تحریم‌ها: نظام و لابی آن فرصتی برای تجدید قوا یافته‌اند [2020 Apr] 
*پنج موج مهاجرت از جمهوری اسلامی، موج پنجم به غارتگران منابع کشور تعلق دارد، [2020 Feb] 
*لابی جمهوری اسلامی ایران هم مانند خود آن غیرعادی است  [2020 Jan] 
*پنج افسانه در مورد قاسم سلیمانی [2020 Jan] 
* از نظام قرار نیست «چیزی» باقی بماند  [2019 Dec] 
*آدرس‌های غلط تحلیلی در مورد اعتراضات آبان ۹۸ [2019 Nov] 
*از «یانکی گو هوم» تا «ایران برو بیرون»  [2019 Oct] 
*مغازه‌ی دو نبشی که جمهوری اسلامی باز کرده است  [2019 Oct] 
*روزی که «نرمش قهرمانانه‌ی- ۲» فرا خواهد رسید [2019 Oct] 
*مداح اسرائیلی دیگر چه صیغه‌ای است؟ روش خلق این شتر گاو پلنگ  [2019 Sep] 
*چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟  [2019 Aug] 
*از همه‌ی دنیا طلبکارند، با همه‌ی نکبت و فلاکتی که به ارمغان آورده‌اند [2019 May] 
*روش‌های مهندسی عقیدتی‌ـ‌سیاسی تجمعات [2019 Apr] 
*یورونیوز فارسی آشکارا به دیگر بوق‌های تبلیغاتی فارسی‌زبان پیوسته است [2019 Apr] 
*مردم ایران در دوران گذار، به رهبرانی مثل ترامپ نیاز دارند [2019 Jan] 
*از زهرا کاظمی ‌تا جمال خاشقجی: رسوایی رسانه‌های غربی در گزارش نامتوازن قتل دو روزنامه‌نگار [2018 Oct] 
*سوریه‌ای شدن، نه؛ یمنی سازی و ونزوئلایی شدن، آری [2018 Oct] 
* کدام یک مبتذل است: موسیقی سوسن و جواد یساری یا امضای نامه‌ی لابی جمهوری اسلامی؟  [2018 Jul] 
*سه (بعلاوه یک) سناریو برای سقوط جمهوری اسلامی [2018 Jul] 
* شش نمایش تهوع‌آور در حکومت اسلامی  [2018 Jul] 
*رهبران ایران اشغالگرند، یا هموطن؟ [2018 Jun] 
* تمام دروغ های ظریف  [2018 Jun] 
*اردک شَل روحانی، آغاز فروپاشی سیاسی [2018 May] 
*رادیو فردا به یک خانه‌تکانی جدی نیاز دارد [2018 Apr] 
*کاهش میانگین سن ازدواج دختران در ایران؛ چرا؟ [2018 Apr] 
*مرثیه ‌ای برای همه‌ء غرب ‌ستیزان  [2018 Mar] 
*تراژدی اسلام‌شناسی، خاورمیانه‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های ایالات متحده  [2018 Feb] 
*رژیم‌های سیاسی با همه‌پرسی ساقط نمی‌شوند [2018 Feb] 
*محمود احمدی نژاد: «رهبر انقلابی» که غیبش زد  [2018 Jan] 
*پا گذاشتن جمهوری اسلامی جای پای شوروی  [2018 Jan] 
*چهار ویژگی متمایز کننده‌ خیزش دی ۹۶: جدال با کابوس مستقر [2018 Jan] 
*مهم‌ترین خطر امنیتی کشور: جمهوری اسلامی و تداوم آن  [2018 Jan] 
*«بازندگان جنبش اعتراضی دی ماه ۹۶» [2018 Jan] 
*توهم «تغییر و اصلاح» به پشیمانی رسید [2017 Dec] 
*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]