گران کردن بنزین عملی‌ترین راه‌ حل بحران کسری بودجه برای دولت رئیسی
مجید محمدی

جمهوری اسلامی ایران باید یکی از سه گزینه‌ تسریع چاپ پول، بازگشت به برجام یا چند برابر کردن قیمت بنزین را انتخاب کند
مجید محمدی - ایندیپندنت فارسی

اطلاعات رسمی موجود از بیش از ۵۰ درصد کسری بودجه جمهوری اسلامی ایران برای سال جاری حکایت دارد و حکومت فربه نمی‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد. این موضوع در سال آینده نیز گریبان دولت رئیسی را خواهد گرفت.

بنا به قرائن موجود، صندوق توسعه یا ذخیره‌ ارزی با برداشت‌های مکرر در سه سال اخیر، بدون ذخیره‌سازی خالی مانده است یا موجودی اندکی دارد. روند خروج سرمایه از ایران به همراه فرار مغزها و نیروی ماهر، تشدید شده است و سرمایه‌گذاری خارجی هم عملا وجود ندارد. تلاش دولت روحانی برای گرفتن وام پنج میلیارد دلاری از صندوق بین‌المللی پول به اسم مقابله با کرونا هم به جایی نرسید. مردم دیگر اوراق قرضه‌ دولت ورشکسته را نمی‌خرند و حتی دولت‌های نزدیک به جمهوری اسلامی ایران مثل روسیه و چین و عراق هم حدود ۲۰ میلیارد دلار درآمد ایران از صادرات به این کشورها را آزاد نمی‌کنند. طرح مالیات از خانه‌های خالی (که اکثرا در اختیار قشر حاکم و موسسه‌های دولتی و بانک‌ها است) برای کسب درآمد بیشتر نیز به بن‌بست خورده است.

از طرفی، قطع یا کاهش سرازیر کردن دلار و یورو به جیب حوثی‌ها، حزب‌الله لبنان، حشد الشعبی، رژیم اسد و کاهش خرید موشک از کره‌ شمالی و چین یا توقف برنامه‌ اتمی پرهزینه هم روی میز جمهوری اسلامی ایران نیست؛ بالاخره نمی‌توان حوثی‌ها را بدون موشک گذاشت یا اعضای حزب‌الله لبنان را بدون حقوق ماهانه رها کرد. طرح گرفتن مالیات بیشتر از مردم عادی با تورمی که وجود دارد، نیز عملی نیست. از قشر حاکم وفادار و برخوردار نیز مالیات بیشتری نخواهند گرفت، چون به حضور آن‌ها در صحنه برای نمایش مردمی بودن نیاز دارند.

با توجه به داده‌های فوق، اگر شما به جای دولت جمهوری اسلامی ایران بودید، برای تامین بودجه و پرداخت هزینه‌ها و حقوق‌های جاری چه می‌کردید؟

در این شرایط، برای جمهوری اسلامی ایران به منظور کسب درآمد بیشتر، سه گزینه می‌ماند: چاپ بیشتر پول که به تورم بالای ۱۰۰ درصدی یا حتی ۲۵۰ درصدی دامن خواهد زد، بازگشت به برجام برای کسب درآمد نفتی و آزاد کردن پول‌های بلوکه شده و گران کردن بنزین که همه را به یاد اعتراض‌های آبان ۱۳۹۸ می‌اندازد.

ترکیبی از این سه گزینه بسیار دور از ذهن به نظر می‌رسد چون هر یک به‌تنهایی برای «نظام» هزینه دارند و مقام‌ها به دنبال کاهش هزینه‌‌اند نه افزایش آن. در این نوشته هر سه مسیر را بررسی می‌کنم.

مطالب بیشتر در سایت ایندیپندنت فارسی

چاپ بیشتر پول

تداوم چاپ پول اقتصاد ایران را ونزوئلایی یا زیمبابوه‌ای می‌کند. اگرچه این دو کشور برنامه‌های موشکی و هسته‌ای و گسترش‌طلبی نظامی هم نداشتند. تورم‌ ۵۵۷ درصدی زیمباوه در سال ۲۰۲۰ و ۸۰۰ درصدی ونزوئلا در سال ۲۰۱۵، می‌تواند برای جمهوری اسلامی ایران نیز با همان شرایط اقتصادی و بین‌المللی رخ دهد.

در دولت روحانی، میزان نقدینگی در ایران، ۷۰۰ درصد رشد داشت که به رقم تورم هشت ساله و افزایش نرخ ارز در دوره‌ او بسیار نزدیک است. تورم موجود ۵۰ تا ۷۰ درصدی مردم را زیر فشار اقتصادی شدیدی قرار داد و حالا حکومت مطمئن نیست که آیا می‌تواند با راضی نگه داشتن قشر هوادار خود که در آن شرایط یک درصد خواهند شد، نیروهای سازمان سرکوب خود را همچنان سر پا نگه دارد.

بازگشت به برجام

به نظر نمی‌آید مذاکرات هسته‌ای در سال ۱۴۰۰ به جایی برسد و از طرف رژیم هیچ تلاشی برای رفع تحریم‌ها به چشم نمی‌خورد. بنا به گفته‌ اولیانوف، نماینده‌ روسیه در مذاکرات، جمهوری اسلامی ایران عملا مانع پیشبرد مذاکرات است: «ما به دیدگاه‌های او (امیرعبداللهیان) احترام می‌گذاریم اما به نظر ما هیچ بن‌بستی در وین در کار نبود.»

از این جهت به نظر نمی‌آید تحریم‌های بانکی و نفتی حداقل تا پایان سال رفع شوند یا پول‌های بلوکه شده بازگردند. دولت بایدن از لحاظ سیاسی (با توجه به سقوط در نظرسنجی‌ها) در شرایطی نیست که بیش از این به رژیم باج دهد و تنها حملات آن به پایگاه‌های آمریکا در عراق و سوریه را بی‌پاسخ خواهد گذاشت تا بر میزان یاغی‌گری رژیم بیفزاید.

گرانی بنزین

ظن و گمان مردم و برخی از ناظران مسائل ایران در مورد نقش عوامل خارجی در هک کردن سیستم پمپ‌ بنزین‌ ناشی از چند قرینه است:

۱- درک عمومی از نیاز حکومت به افزایش درآمد که بنزین سهل‌الوصول‌ترین آن‌ها است
۲- طرح نشدن مسئله هک سامانه توسط وزیر کشور دولت رئیسی در آغاز این رویداد
۳- براندازانه نبودن شعارهای ارسال شده روی بیلبوردها و بی‌توجهی آن‌ها به سیاست‌های غیرقابل تغییر حکومت (مثل ارسال سوخت به لبنان) که انتساب آن‌ها به مخالفان یا دولت اسرائیل را دشوار می‌کند
۴- شناخته شده نبودن گروهی که مسئولیت هک را پذیرفتند (گنجشک درنده)‌
۵- اختصاصی بودن شبکه‌ جایگاه‌های سوخت ایران و متصل نبودن آن به شبکه اینترنت

فراتر از اینکه عامل هک سامانه‌ سوخت چه گروه، نهاد یا دولتی است (ناشناخته است) و این هک چه نتایجی داشته است، طرح گران کردن بنزین یک گزینه‌ عملی دولت رئیسی برای تامین کسری بودجه است. برای مقام‌های حکومتی، قیمت بنزین در ایران با توجه به قیمت دلار بسیار ارزان به نظر می‌رسد (حدود چهار سنت برای بنزین سهمیه‌ای و ۹ سنت برای بنزین آزاد) و گران کردن آن معقول و قابل توجیه است. برای بخش عدالت‌خواه هم توجیه این امر با تصور اینکه بیشتر بنزین را اقشار مرفه مصرف می‌کنند (که درست نیست) آسان است.

بنابراین ظن و گمان معطوف به اینکه ماجرای هک نوعی شوک برای پیشگیری از شوک بعدی و اصلی باشد، چندان نامعقول به نظر نمی‌رسد. مقام‌های جمهوری اسلامی ایران و اعضای خانواده‌ آن‌ها که برخی در اروپا و آمریکا زندگی می‌کنند، از بنزین لیتری یک تا یک و نیم دلاری خبر دارند و دلشان نمی‌آید منابع کشور را مفت و مجانی به مردم کوچه و بازار بدهند تا بسوزانند.

با همان توجیهاتی که با توسل به آن‌ها در دولت روحانی بنزین را تا سه برابر گران کردند -قاچاق، مصرف بی‌رویه، سهم بالای مصرف انرژی از تولید ناخالص داخلی، آلودگی هوا و یارانه‌ ده‌ها میلیارد دلاری به ثروتمندان- می‌توان قیمت بنزین سهمیه‌ای و آزاد را چهار تا پنج برابر (یعنی ۱۴ هزار تومان) کرد. پیش از این در ایران، خبرهایی از بنزین ۱۱ یا ۱۴ هزار تومانی شنیده شده بود که مقام‌های شرکت ملی پخش فراورده‌های نفتی تکذیب کردند اما در جمهوری اسلامی ایران فهرست تکذیب‌ شده‌هایی که بعدا اجرا شدند، بسیار طولانی است. فریدون عباسی، عضو کمیسیون انرژی مجلس، گفته بود که مجلس در حال بررسی طرحی است که بر اساس آن، قیمت حامل‌های انرژی باید واقعی شود. (تجارت نیوز- ۹ شهریور ۱۴۰۰)

درآمد حاصله از افزایش قیمت بنزین می‌تواند در حد کسری بودجه باشد

پالایشگاه‌ها و نفت خام در اختیار دولت‌اند و از جیب دولت برای آن‌ها هزینه‌ای نمی‌شود. هزینه‌ نیروی انسانی برای پالایش نیز رقم قابل‌توجهی نیست و فراورده‌های دیگر آن‌ها را تامین می‌کند. در سال ۱۴۰۰، در ایران روزانه حدود ۱۰۷ میلیون لیتر بنزین مصرف می‌شود که می‌توان هفت میلیون لیتر آن را که به قوای نظامی و انتظامی و اورژانس دولتی اختصاص می‌یابد، کنار گذاشت.

از ۱۰۰ میلیون لیتر، ۳۰ میلیون لیتر سهمیه‌ای و ۷۰ میلیون لیتر بنزین آزاد است. با توجه به اینکه در ایران حدود ۱۵ میلیون خودرو شخصی وجود دارد و آن‌ها روزانه دو لیتر بنزین سهمیه‌ای دریافت می‌کنند (مجموعا ۳۰ میلیون لیتر)، قیمت ۱۴ هزار تومانی بنزین آزاد و سه هزار تومانی سهمیه‌ای درآمد دولت از بنزین را از روزانه ۲۴۰ میلیارد تومان (۳۰ میلیارد + ۲۱۰ میلیارد) به روزانه یک هزار و ۱۰۰ میلیارد (۱۲۰ میلیارد+ ۹۸۰ میلیارد) تومان افزایش خواهد داد (بیش از چهار برابر).

رقم دوم حدود ۴۰۰ هزار میلیارد تومان در سال می‌شود که منهای رقم موجود (۸۷ هزار میلیارد تومان) بخش عمده‌ کسری بودجه‌ سال ۱۴۰۰ (۳۸۳ هزار میلیارد تومان) را جبران می‌کند. هزینه‌ تخریب‌ها و جمع کردن شورش‌ها حتی با صدها میلیون دلار خسارت بعد از گرانی بنزین (که در میزان آن‌ها در سال ۹۸ اغراق شد) درصد بسیار اندکی از این میزان است. این شورش‌ها برای حکومتی که به مردم با تیربار تیراندازی می‌کند، به‌سادگی قابل سرکوب است.

گران شدن تدریجی کالاها به شورش منتهی نمی‌شود اما فاصله‌ میان حکومت و ملت و بالاخص اقشار فقیر (امروز ۸۰ در صد) را افزایش می‌دهد و حکومت را شکننده‌تر می‌کند. از این جهت حکومت امروز میان سه انتخاب قرار گرفته است: بازگشت به مذاکرات برجام و دست کشیدن از آزمایش بمب اتمی و تحقق بخشیدن به یکی از رویاهای حکومت برای ابرقدرت شدن، گران کردن بنزین و ریسک بالای شورش خیابانی گسترده، یا ونزوئلایی/زیمبابوه‌ای کردن اقتصاد ایران.

برای حکومت با اولویت‌هایی که دارد، گزینه‌ گران کردن بنزین عملی‌تر به نظر می‌آید.

منبع:ایندیپندنت فارسی


مجید محمدی

فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*گران کردن بنزین عملی‌ترین راه‌ حل بحران کسری بودجه برای دولت رئیسی  [2021 Oct] 
* آیا نسل «همه‌چیزدان‌»‌های شیعه رو به انقراض است؟ [2021 Oct] 
*تبلیغات سیاسی و «چانه‌زنی در بالا» سطح مهمل‌گویی را ارتقا می‌دهد [2021 Sep] 
*تحفه‌هایی که با پست هوایی امریکایی-فرانسوی تحویل می‌شوند  [2021 Aug] 
*آیا ۳۰ میلیون دوز وارداتی رئیسی هم به ۶۰ میلیون دوز وارداتی روحانی خواهد پیوست؟  [2021 Aug] 
* شعارهای مترو صادقیه و پاساژ علاء‌الدین به شعارهای ملی تبدیل خواهند شد [2021 Jul] 
*جمهوری اسلامی ایران دوران سختی در پیش رو دارد [2021 Jul] 
*چشم‌اندازهای دولت ابراهیم رئیسی  [2021 Jun] 
*آینده‌ سیاسی محمدجواد ظریف  [2021 Jun] 
*روش‌های رقابت میان نامزدهای «نظام» [2021 Jun] 
*چهار محور تبلیغات سیاسی به نفع حماس و جهاد اسلامی [2021 May] 
*جانشینی خامنه‌ای + بازیگران کلیدی در رویداد ۲۸ خرداد ۱۴۰۰  [2021 Apr] 
*سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا  [2021 Apr] 
* ایرانیان سال را با هشت دروغ خامنه‌ای آغاز کردند  [2021 Mar] 
*سمت و سوی پنج پرونده امنیتی جمهوری اسلامی [2021 Mar] 
*دانشگاه مریلند یا آشپزخانه‌ بیت، سپاه و دستگاه‌های امنیتی؟  [2021 Mar] 
* اسلامی‌سازی علوم؛ از آکادمی منیر‌الدین حسینی و مغازه مصباح تا دانشگاه هاروارد [2021 Feb] 
*دلایل توقیف نفتکش و غنی‌سازی ۲۰ درصدی در آستانه انتقال قدرت در آمریکا [2021 Jan] 
*کارنامه‌ی بی‌حاصل سیاست مماشات و خشنود‌سازی برای مهار جمهوری اسلامی [2020 Dec] 
*در «بیت» خامنه‌ای چه می‌گذرد؟  [2020 Nov] 
*در جنگ ایران و عراق هر دو کشور شکست خوردند هیچ جنگی مقدس نیست [2020 Sep] 
*نوبت بازنشستگی سیاسی حسن روحانی فرا رسیده است [2020 Jul] 
*بازار پر رونق پیامبری، مهدویت و ارتباط با امام زمان در ایران [2020 Jun] 
*دشمنی که نمی‌شناسند، سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا [2020 May] 
*برنامه‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای ایران چیست؟  [2020 May] 
*میزان بی‌اطلاعی از مسائل ایران در گزارش‌های رسانه‌های غربی حیرت‌آور است [2020 May] 
*خامنه‌ای: القای توهم منجی و فرار از پاسخگویی [2020 Apr] 
*«نابحران» کُرونا و تحریم‌ها: نظام و لابی آن فرصتی برای تجدید قوا یافته‌اند [2020 Apr] 
*پنج موج مهاجرت از جمهوری اسلامی، موج پنجم به غارتگران منابع کشور تعلق دارد، [2020 Feb] 
*لابی جمهوری اسلامی ایران هم مانند خود آن غیرعادی است  [2020 Jan] 
*پنج افسانه در مورد قاسم سلیمانی [2020 Jan] 
* از نظام قرار نیست «چیزی» باقی بماند  [2019 Dec] 
*آدرس‌های غلط تحلیلی در مورد اعتراضات آبان ۹۸ [2019 Nov] 
*از «یانکی گو هوم» تا «ایران برو بیرون»  [2019 Oct] 
*مغازه‌ی دو نبشی که جمهوری اسلامی باز کرده است  [2019 Oct] 
*روزی که «نرمش قهرمانانه‌ی- ۲» فرا خواهد رسید [2019 Oct] 
*مداح اسرائیلی دیگر چه صیغه‌ای است؟ روش خلق این شتر گاو پلنگ  [2019 Sep] 
*چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟  [2019 Aug] 
*از همه‌ی دنیا طلبکارند، با همه‌ی نکبت و فلاکتی که به ارمغان آورده‌اند [2019 May] 
*روش‌های مهندسی عقیدتی‌ـ‌سیاسی تجمعات [2019 Apr] 
*یورونیوز فارسی آشکارا به دیگر بوق‌های تبلیغاتی فارسی‌زبان پیوسته است [2019 Apr] 
*مردم ایران در دوران گذار، به رهبرانی مثل ترامپ نیاز دارند [2019 Jan] 
*از زهرا کاظمی ‌تا جمال خاشقجی: رسوایی رسانه‌های غربی در گزارش نامتوازن قتل دو روزنامه‌نگار [2018 Oct] 
*سوریه‌ای شدن، نه؛ یمنی سازی و ونزوئلایی شدن، آری [2018 Oct] 
* کدام یک مبتذل است: موسیقی سوسن و جواد یساری یا امضای نامه‌ی لابی جمهوری اسلامی؟  [2018 Jul] 
*سه (بعلاوه یک) سناریو برای سقوط جمهوری اسلامی [2018 Jul] 
* شش نمایش تهوع‌آور در حکومت اسلامی  [2018 Jul] 
*رهبران ایران اشغالگرند، یا هموطن؟ [2018 Jun] 
* تمام دروغ های ظریف  [2018 Jun] 
*اردک شَل روحانی، آغاز فروپاشی سیاسی [2018 May] 
*رادیو فردا به یک خانه‌تکانی جدی نیاز دارد [2018 Apr] 
*کاهش میانگین سن ازدواج دختران در ایران؛ چرا؟ [2018 Apr] 
*مرثیه ‌ای برای همه‌ء غرب ‌ستیزان  [2018 Mar] 
*تراژدی اسلام‌شناسی، خاورمیانه‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های ایالات متحده  [2018 Feb] 
*رژیم‌های سیاسی با همه‌پرسی ساقط نمی‌شوند [2018 Feb] 
*محمود احمدی نژاد: «رهبر انقلابی» که غیبش زد  [2018 Jan] 
*پا گذاشتن جمهوری اسلامی جای پای شوروی  [2018 Jan] 
*چهار ویژگی متمایز کننده‌ خیزش دی ۹۶: جدال با کابوس مستقر [2018 Jan] 
*مهم‌ترین خطر امنیتی کشور: جمهوری اسلامی و تداوم آن  [2018 Jan] 
*«بازندگان جنبش اعتراضی دی ماه ۹۶» [2018 Jan] 
*توهم «تغییر و اصلاح» به پشیمانی رسید [2017 Dec] 
*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]