تبلیغات سیاسی و «چانه‌زنی در بالا» سطح مهمل‌گویی را ارتقا می‌دهد
مجید محمدی

ماشین تبلیغات سیاسی جمهوری اسلامی روزانه میلیون‌ها متن، تصویر و فیلم تولید می‌کند که هیچ ربطی به عالم واقع ندارند و هدف آن‌ها مهندسی افکار و دستکاری اذهان در جهت تحکیم قدرت و از هم نپاشیدن «نظام» است. در این تبلیغات اگر از آمار و اطلاعاتی هم استفاده می‌شود یا رخدادهایی به هم مربوط دانسته می‌شوند، یا آن آمارها و نسبت‌ها قلابی‌اند (رطب و یابس به هم بافته شده‌اند) یا تنها بخشی از اطلاعات‌اند و نه همه‌ آن، یا اطلاعات درست وغلط با هم آمیخته شده‌اند تا با هم به فروش برسند. وقتی در یک جامعه تبلیغات سیاسی جای اطلاع‌رسانی، آموزش، هنر و فرهنگ را گرفت، مرز میان مهمل‌گویی و معناداری به هم می‌ریزد. در این نوشته به مهمل‌گویی در دو حوزه‌ واردات واکسن و اجرای حکم اعدام می‌پردازم. موارد را از حیطه‌های مرگ و زندگی بر گرفته‌ام.
زیادی داشتیم، به ما ارزان فروختند
عبدالمجید شیخی که از نوع استاد دانشگاه‌های جمهوری اسلامی مثل حسین الله‌کرم و ده‌ها هزار مقامی است که با مدارک قلابی و رانتی به این مقام رسیده‌اند، در گفت‌وگو با فارس می‌گوید: «وقتی ما خط تولید واکسن را شروع کردیم، آن‌ها حاضر شدند به صورت گسترده به ما واکسن بفروشند. پیش از این نیز در مسئله بنزین چنین اتفاقی رخ داده بود. پس از آنکه تولید بنزین ما افزایش یافت و به مازاد نیاز رسید، آن‌ها حاضر شدند حتی ارزان‌تر هم به ما بفروشند.» (۲۹ مرداد ۱۴۰۰) مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو نیز این سخن مهمل را تکرار کرده است. (فارس- ۹ شهریور ۱۴۰۰)
نخست آنکه فرض ضمنی در پس سخن فوق آن است که در ایران خط تولید واکسن وجود دارد و گوینده می‌خواهد شنونده این فرض را به طور غیرمستقیم باور کند؛ در حالی که هیچ شاهدی از وجود چنین خط تولیدی در ایران عرضه نشده است. این سخنان احتمالا برای انحراف افکار عمومی از دروغ بودن خط تولید واکسن در ایران است.
دوم آنکه عمده‌ واردات واکسن ایران از چین بوده که دوست جمهوری اسلامی است و خصومتی میان دو طرف وجود ندارد تا چین در فروش یک کالا به ایران رفتاری غیرعادی داشته باشد.
سوم آنکه میزان تولید واکسن کرونا در چین در مقیاس میلیاردی متوجه صادرات است. امارات و ترکیه هم واکسن چینی وارد کردند و ادعای خط تولید واکسن نداشتند. هیچ فروشنده‌ای در دنیا فروش جنسش را به تولید در محل منوط نمی‌کند.
چهارم آنکه فرض ممانعت از صادرات به کشورهایی که خود تولید نمی‌کنند یک فرض اصولا باطل است. کشورهایی که تولید واکسن ندارند و واردات واکسن داشته‌اند، بیش از ۱۰۰ کشورند.
و پنجم آنکه اگر کشوری خود توانایی تولید کالایی را دارد، چرا به واردات آن نیاز دارد؟ اگر بنزین تولیدی مازاد است چرا یک کشور باید آن را وارد کند و دیگر کشورها وقتی مازاد را دیدند بدان کشور که نیازی به آن کالا ندارد، کالایی را بفروشند؟
قلابی یا رانتی بودن مدرک و مقام افراد را از همین مهملاتی که می‌گویند می‌توان تشخیص داد.
واکسن آمریکایی را از آمریکا نخرید
مهدی فضائلی، عضو دفتر حفظ‎ و نشر آثار خامنه‌ای، در حساب توییتر خود نوشت: «از ابتدا تاکید رهبر انقلاب خرید واکسن مطمئن بود و خرید از مبدا آمریکا، انگلیس و فرانسه را به‎ دلایلی مطمئن نمی‌‎دانستند و نمی‎‌دانند؛ درعین حال همان واکسن‎‌ها اگر در کشورهای دیگر تولید شود منعی نداشت و ندارد.» این توجیه برای سخن غیرعقلانی خامنه‌ای در منع ورود واکسن از آمریکا و بریتانیا به سه دلیل بی‌اساس است:
بیشتر بخوانید
نخست آنکه شرکت‌های بزرگ دارویی امروز شرکت‌های چندملیتی‌اند و با توجیه آمریکایی و بریتانیایی نمی‌توان با آن‌ها به‌گونه‌ای خاص رفتار کرد.
دوم آنکه این سخن به معنی آن است که اگر یک کالای آمریکایی در چین یا هند یا ترکیه تولید شود، مشکلی ندارد. نتیجه‌ اینکه کالا
ی آمریکایی را از چین یا هند بخرید تا حلال شود. (کلاه سیاسی گذاشتن بر یک سخن نادرست)
و سوم آنکه اگر رهبر جمهوری اسلامی به آمریکا و بریتانیا و کالاهایشان اعتماد ندارد، چرا قطعات موشک و هواپیما و تجهیزات هسته‌ای به طور غیرقانونی از شرکت‌های آمریکایی و بریتانیایی خریداری می‌شود و نوبت به واکسن که می‌رسد بی‌اعتمادی عمل می‌کند؟
اعتراض نکنید! می‌کشند
عمادالدین باقی در گفت‌وگو با انصاف نیوز می‌گوید: «به طور خیلی قاطع و صریح می‌توانم بگویم که تجربه‌ ما در ۳۰-۲۰ سال گذشته نشان می‌دهد که اگر نگویم در همه موارد، در عمده مواردی که کارزاری به راه افتاده، نتیجه کاملا معکوس داده است و افرادی که در معرض خطر بودند، اعدام شدند.» (۳ شهریور ۱۴۰۰) نکته‌ اصلی این سخن آن است که چانه‌زنی با مقام‌ها موثرتر از اعتراض عمومی است و برای چانه‌زنی باید اعتراض عمومی را تعطیل کرد؛ بالاخص ایرانیان مقیم خارج از کشور باید دهان خود را ببندند.
در این سخن یک خلط آشکار و یک بازی زشت وجود دارد. این خلط آشکار، ارتباط دادن صدور حکم قضایی اعدام توسط قوه‌ قضاییه و اعتراض عمومی به آن حکم در شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان دلیل اعدام است. با یا بدون اعتراض، دستگاه قضایی حکمی را صادر کرده است،‌ اجرا می‌کند؛ مگر آنکه منشا صدور حکم در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی را ابزار قرار دادن احکام برای ساکت کردن معترضان و مخالفان بدانیم که اگر آن‌ها سکوت کنند، احکام اعدام اجرا نمی‌شود. عماد باقی خود معترف است که قاضی حکم اعدام را بر اساس هشتگ‌ها صادر نمی‌کند.
همچنین بر اساس سخن باقی باید اجرای حکم بعد از صدور و اعتراض را مبتنی بر نوعی لجبازی دانست: «درسال ۸۵ یا ۸۶ برای اولین بار در تاریخ سازمان ملل، مجمع عمومی  بعد از اقدام‌های موسوم به دستگیری اراذل و اوباش بیانیه داد و اعدام‌ها را محکوم کرد. بلافاصله در واکنش به آن ۱۲ نفر اعدام شدند و فیلم رقت‌بار آویزان بودنشان از طناب‌ دار را در تلویزیون ایران نشان دادند که بگویند برای این بیانیه‌ها تره خرد نمی‌کنند... در ماجرای دلارا دارابی، بهنود شجاعی، ریحانه جباری، غلامرضا خسروی، محسن امیر اصلانی و چندین نفر دیگر که برای همه‌ آن‌ها کارزار وسیعی در خارج به راه افتاد، همگی اعدام شدند... آن هشتگ‌سازی بدون کنترل و مدیریت نشده با ادبیاتی پرخاشگرانه در بعضی پست‌ها، همه‌ تلاش‌ها و امیدها را برای نجات جان نوید برباد داد.» (همانجا)
آیا اگر در خارج اعتراضی نمی‌شد، دستگاه قضایی احکام صادر شده را به جوی آب می‌انداخت؟ نتیجه‌ منطقی این استدلال آن است که نهادهای بین‌المللی و ایرانیان خارج کشور باید در برابر جنایات حکومت سکوت کنند تا حاکمان قصاب را به واکنش «وادار نکنند». در این صورت همه‌ احکام قضایی شریعت و حکومت اسلامی لجبازانه تلقی می‌شوند و برای  لجبازی نکردن حکومت همه باید زبان به دهان گیرند و اعتراض نکنند تا حکومت از سر لجبازی اقدامی نکند. این استدلال دستگاه قضایی و قانون را به یک لطیفه تبدیل می‌کند.
عمادالدین باقی به جای سرزنش شریعت، دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی (که برای قضات احکام را صادر کرده و به دست آن‌ها می‌دهند)، افرادی را که از آزادی بیان خود برای اعتراض استفاده می‌کنند ملامت می‌کند. اگر کار حقوق بشری برخی افراد و گروه‌ها «بدون رسانه‌ای کردن» (چانه‌زنی در بالا) موثر است، آن‌ها به کار خود ادامه دهند و بگذارند معترضان نیز اعتراض کنند. این دو مانعة‌الجمع نیستند.
این در حالی است که بازی زشت، ایفای نقش فعال حقوق بشر در ایران در ملاعام و ایفای نقش واسطه‌گرانه با مقام‌ها پشت درهای بسته است. البته برای ایفای نقش دوم باید در مورد تصمیم‌ها و سیاست‌ها و احکام مقام‌ها و قضات جمهوری اسلامی سکوت کنند و انتقاد نکنند. این‌ها فرض می‌گیرند که روندهای منجر به صدور حکم قضایی در ایران نه سیاسی و نه امنیتی‌اند. برای ابراز وفاداری به نظام نیز با تداوم اظهارنظرهای بدون پرداخت هزینه به‌ رسانه‌های خارج کشور و شبکه‌های اجتماعی و مخالفان سیاسی لگد پرتاب می‌شود. این افراد با علم یا بدون علم، به بخشی از دستگاه تبلیغاتی حکومت تبدیل شده‌اند که بابت اعمال حکومت، مخالفان را سرزنش می‌کنند.
باقی در این موضوع دو نتیجه هم می‌گیرد؛ اول آنکه اگر کسی می‌خواهد در خارج کشور کاری کند، با داخل (یعنی نهادهای مدنی قلابی یا مرتبط با حکومت) همکاری کند و در واقع دنبال سر آن‌ها راه بیفتد. دوم آنکه تنها از دیپلماسی پشت پرده بهره بگیرند تا اقدام‌های جمهوری اسلامی در اعدام افراد در معرض داوری افکار عمومی قرار نگیرد. کاری که باقی انجام می‌دهد در واقع درست کردن یک سپر دفاعی مقابل اطلاع‌رسانی عمومی است که مستقیما به ماشین تبلیغات حکومتی یاری می‌رساند. این روش‌ها به تداوم نظام سرکوب کمک می‌کند، نه تضعیف آن.

منبع:ایندیپندنت فارسی


مجید محمدی

فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*تبلیغات سیاسی و «چانه‌زنی در بالا» سطح مهمل‌گویی را ارتقا می‌دهد [2021 Sep] 
*تحفه‌هایی که با پست هوایی امریکایی-فرانسوی تحویل می‌شوند  [2021 Aug] 
*آیا ۳۰ میلیون دوز وارداتی رئیسی هم به ۶۰ میلیون دوز وارداتی روحانی خواهد پیوست؟  [2021 Aug] 
* شعارهای مترو صادقیه و پاساژ علاء‌الدین به شعارهای ملی تبدیل خواهند شد [2021 Jul] 
*جمهوری اسلامی ایران دوران سختی در پیش رو دارد [2021 Jul] 
*چشم‌اندازهای دولت ابراهیم رئیسی  [2021 Jun] 
*آینده‌ سیاسی محمدجواد ظریف  [2021 Jun] 
*روش‌های رقابت میان نامزدهای «نظام» [2021 Jun] 
*چهار محور تبلیغات سیاسی به نفع حماس و جهاد اسلامی [2021 May] 
*جانشینی خامنه‌ای + بازیگران کلیدی در رویداد ۲۸ خرداد ۱۴۰۰  [2021 Apr] 
*سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا  [2021 Apr] 
* ایرانیان سال را با هشت دروغ خامنه‌ای آغاز کردند  [2021 Mar] 
*سمت و سوی پنج پرونده امنیتی جمهوری اسلامی [2021 Mar] 
*دانشگاه مریلند یا آشپزخانه‌ بیت، سپاه و دستگاه‌های امنیتی؟  [2021 Mar] 
* اسلامی‌سازی علوم؛ از آکادمی منیر‌الدین حسینی و مغازه مصباح تا دانشگاه هاروارد [2021 Feb] 
*دلایل توقیف نفتکش و غنی‌سازی ۲۰ درصدی در آستانه انتقال قدرت در آمریکا [2021 Jan] 
*کارنامه‌ی بی‌حاصل سیاست مماشات و خشنود‌سازی برای مهار جمهوری اسلامی [2020 Dec] 
*در «بیت» خامنه‌ای چه می‌گذرد؟  [2020 Nov] 
*در جنگ ایران و عراق هر دو کشور شکست خوردند هیچ جنگی مقدس نیست [2020 Sep] 
*نوبت بازنشستگی سیاسی حسن روحانی فرا رسیده است [2020 Jul] 
*بازار پر رونق پیامبری، مهدویت و ارتباط با امام زمان در ایران [2020 Jun] 
*دشمنی که نمی‌شناسند، سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا [2020 May] 
*برنامه‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای ایران چیست؟  [2020 May] 
*میزان بی‌اطلاعی از مسائل ایران در گزارش‌های رسانه‌های غربی حیرت‌آور است [2020 May] 
*خامنه‌ای: القای توهم منجی و فرار از پاسخگویی [2020 Apr] 
*«نابحران» کُرونا و تحریم‌ها: نظام و لابی آن فرصتی برای تجدید قوا یافته‌اند [2020 Apr] 
*پنج موج مهاجرت از جمهوری اسلامی، موج پنجم به غارتگران منابع کشور تعلق دارد، [2020 Feb] 
*لابی جمهوری اسلامی ایران هم مانند خود آن غیرعادی است  [2020 Jan] 
*پنج افسانه در مورد قاسم سلیمانی [2020 Jan] 
* از نظام قرار نیست «چیزی» باقی بماند  [2019 Dec] 
*آدرس‌های غلط تحلیلی در مورد اعتراضات آبان ۹۸ [2019 Nov] 
*از «یانکی گو هوم» تا «ایران برو بیرون»  [2019 Oct] 
*مغازه‌ی دو نبشی که جمهوری اسلامی باز کرده است  [2019 Oct] 
*روزی که «نرمش قهرمانانه‌ی- ۲» فرا خواهد رسید [2019 Oct] 
*مداح اسرائیلی دیگر چه صیغه‌ای است؟ روش خلق این شتر گاو پلنگ  [2019 Sep] 
*چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟  [2019 Aug] 
*از همه‌ی دنیا طلبکارند، با همه‌ی نکبت و فلاکتی که به ارمغان آورده‌اند [2019 May] 
*روش‌های مهندسی عقیدتی‌ـ‌سیاسی تجمعات [2019 Apr] 
*یورونیوز فارسی آشکارا به دیگر بوق‌های تبلیغاتی فارسی‌زبان پیوسته است [2019 Apr] 
*مردم ایران در دوران گذار، به رهبرانی مثل ترامپ نیاز دارند [2019 Jan] 
*از زهرا کاظمی ‌تا جمال خاشقجی: رسوایی رسانه‌های غربی در گزارش نامتوازن قتل دو روزنامه‌نگار [2018 Oct] 
*سوریه‌ای شدن، نه؛ یمنی سازی و ونزوئلایی شدن، آری [2018 Oct] 
* کدام یک مبتذل است: موسیقی سوسن و جواد یساری یا امضای نامه‌ی لابی جمهوری اسلامی؟  [2018 Jul] 
*سه (بعلاوه یک) سناریو برای سقوط جمهوری اسلامی [2018 Jul] 
* شش نمایش تهوع‌آور در حکومت اسلامی  [2018 Jul] 
*رهبران ایران اشغالگرند، یا هموطن؟ [2018 Jun] 
* تمام دروغ های ظریف  [2018 Jun] 
*اردک شَل روحانی، آغاز فروپاشی سیاسی [2018 May] 
*رادیو فردا به یک خانه‌تکانی جدی نیاز دارد [2018 Apr] 
*کاهش میانگین سن ازدواج دختران در ایران؛ چرا؟ [2018 Apr] 
*مرثیه ‌ای برای همه‌ء غرب ‌ستیزان  [2018 Mar] 
*تراژدی اسلام‌شناسی، خاورمیانه‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های ایالات متحده  [2018 Feb] 
*رژیم‌های سیاسی با همه‌پرسی ساقط نمی‌شوند [2018 Feb] 
*محمود احمدی نژاد: «رهبر انقلابی» که غیبش زد  [2018 Jan] 
*پا گذاشتن جمهوری اسلامی جای پای شوروی  [2018 Jan] 
*چهار ویژگی متمایز کننده‌ خیزش دی ۹۶: جدال با کابوس مستقر [2018 Jan] 
*مهم‌ترین خطر امنیتی کشور: جمهوری اسلامی و تداوم آن  [2018 Jan] 
*«بازندگان جنبش اعتراضی دی ماه ۹۶» [2018 Jan] 
*توهم «تغییر و اصلاح» به پشیمانی رسید [2017 Dec] 
*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]