ممنوعیت‌ زنان به ورزشگاه ها؛ ممنوعیت‌های ابلهانه یا منافع پنهان
مجید محمدی

استفاده از تعبیرهای تحقیرکننده به‌خصوص در مورد اشخاص، علاوه بر غیراخلاقی بودن، کمکی به فهم رویدادهای موجود نمی‌کند، جنبه اطلاع‌رسانی ندارد، و فقط احساسات نویسنده را بیان می‌کند. کار تحلیلگر، بیان احساسات خویش نیست. همچنین، به کار بردن این تعبیرها برای تصمیم‌ها و سیاست‌ها نیز- که البته غیراخلاقی نیست- کمکی به نقد و تبیین آن‌ها نمی‌کند. تلاش تحلیلگر باید متوجه توضیح چگونگی و چرایی پدیده‌ها باشد، نه رد کردن آن‌ها با تعبیرهای احساساتی. اما در مواردی، با تصمیم‌ها و حساسیت‌ها و سیاست‌هایی مواجه می‌شویم که شگفتی‌آورند و زبان در توصیف آن‌ها قاصر است، و فقط با ابلهانه و احمقانه خواندن می‌توان حق مطلب درباره آن‌ها ادا کرد. البته به کار بردن این صفت‌ها باید با توضیح چرایی آن همراه شود.

هزاران مورد از این گونه تصمیم‌ها و ممنوعیت‌های ابلهانه در حکومت جمهوری اسلامی ایران در ۴۳ سال گذشته را می‌توان فهرست کرد؛ مواردی که از فرط بلاهت، امروزه اسلام‌گرایان بی‌اطلاع از ممنوعیت‌های منقرض شده انکار می‌کنند، مثل منع کردن دختران از پوشیدن جین و کفش ورزشی و جوراب‌های رنگی در مدارس، یا ممنوع بودن استفاده از دستگاه فکس و فتوکپی و پخش ویدیویی و نوار کاست ویدیویی در دهه شصت خورشیدی. چند سال پیش، هنگامی که نتانیاهو از این ممنوعیت‌ها در ایران سخن گفت، بوق‌های تبلیغاتی رژیم اسلامی ایران او را به دروغ‌پردازی متهم کردند- یکی کم‌حافظه‌تر از دیگری- اما برای کسانی که دهه شصت را در ایران دیده‌اند، این‌ها واقعیت‌های مسجل است. در مدرسه‌های ایران، پوشیدن جین در آن دوره ممنوع بود. اما از دهه هفتاد، سیل ورود جین به کشور، آن ممنوعیت ابلهانه را بی‌مورد کرد. جوان‌ها اگر نمی‌دانند، از نسل قبل از خود بپرسند. تاریخ طالبانی و داعشی جمهوری اسلامی ایران که هنوز ادامه دارد، با پاک کردن واقعیت‌ها شستنی نیست.

هزاران مورد از این ممنوعیت‌ها از شریعت می‌آیند. برخی نیز ربطی به شریعت ندارند، مثل ممنوع بودن گرفتن گذرنامه برای زنان بدون اجازه شوهر، درخواست شناسنامه زنان و مردان برای دادن اتاق هتل به آن‌ها، منع انتخاب برخی رشته‌های دانشگاهی برای دختران، ممنوع بودن اردوهای مختلط دانشجویان، صدها شغل برای زنان مثل خوانندگی و ریاست‌جمهوری، تحصیل دانشگاهی بهائیان، نشان شیر و خورشید روی پرچم ملی، رقص، روز والنتاین، نمایش دادن سازهای موسیقی در تلویزیون، عضویت غیرمسلمانان در سازمان‌های نظامی، و غیره. در صدر اسلام، گذرنامه و هتل و دانشگاه و تلویزیون و دولت و ملت و حقوق شهروندی نبوده تا در این موارد آیه و حدیثی وجود داشته باشد.

در اینجا به چند مورد اخیر ممنوعیت‌ها در رژیم اسلامی ایران اشاره می‌کنم. دلیل این تصمیم‌های ابلهانه ممکن است منافع گروهی خاص باشد، اما به طور عمده بر حساسیت‌های احمقانه مبتنی است.

ممنوعیت واردات عینک آفتابی

حمید ثابت‌‌قدم، رئیس اتحادیه سازندگان و فروشندگان عینک، می‌گوید: «نزدیک به دو سال است که جلوی واردات عینک آفتابی استاندارد- که یک کالای ضروری و پزشکی است- به کشور گرفته شده و در عوض، ارز زیادی به واردات داروهای چشمی تخصیص داده شده است.» (نود اقتصادی، ۱۱ آذر ۱۴۰۰) یک دلیل این تصمیم ابلهانه می‌تواند این باشد که مسئولان وزارت صمت، عینک آفتابی را کالای لوکس و غیر ضروری تلقی می‌کنند و آن‌قدر در سلسله مراتب ولایت جا خوش کرده‌اند که مردم را صغیر فرض می‌کنند و به‌جای آن‌ها تصمیم می‌گیرند. دلیل دیگر می‌تواند این باشد که چشم‌پزشکان و داروخانه‌داران (که بخشی از آن‌ها مجوزهایشان را با رانت گرفته‌اند و جیره‌خوار تصمیم‌های دولتی‌اند) از داروهای چشم بهره‌مند می‌شوند، در حالی که عینک آفتابی سودی برای آن‌ها ندارد.

در نتیجه این ممنوع کردن، بیماری‌های چشمی ناشی از پرتوهای ماورای بنفش افزایش پیدا کرده و اکثر عینک‌های آفتابی موجود در بازار غیراستاندارد است، چون عینک‌های آفتابی قاچاقی وارد کشور می‌شود. عینک آفتابی حتی اگر کارکرد پزشکی و پیشگیری نداشته باشد، کالای بی‌ضرر و بی‌خطری است و نباید واردات آن ممنوع شود. دولت اگر ارز کافی ندارد باید واردات آن‌ها را رها کرده و قیمت آن‌ها را به بازار آزاد واگذارد. در ضمن، مقام‌های جمهوری اسلامی از رهبر تا رئیس جمهوری و رئیس مجلس از عینک آفتابی استفاده کرده‌اند و ممنوعیت آن‌ها رفتاری دوگانه و نمایشی است. البته در چشم اسلام‌گرایان، وقتی زنان عینک آفتابی بزنند، کائنات به لرزه درمی‌آید.

ممنوع کردن استفاده از نام‌های محلی برای کسب‌وکارها در تهران

رئیس پلیس اماکن پایتخت گفت: «در تهران استفاده از نام‌های محلی (ترکی، کردی، لری، شمالی، و…) برای واحدهای صنفی ممنوع است و این کار خلاف قانون است.» این سخن از عمق بی‌اطلاعی مسئولان وزرات ارشاد از زبان فارسی و زبان‌های غیرفارسی در ایران حکایت دارد. زبان‌های کردی و ترکی و لری با زبان فارسی درآمیخته‌اند و واژگان آن‌ها را نمی‌توان از زبان فارسی جدا کرد. این را از هر استاد زبان فارسی (البته قبل از ۱۳۵۷) که می‌پرسیدند، پاسخ روشنی می‌گرفتند. فراتر از آن، دولت چه حقی دارد در نام‌گذاری افراد و کاسبی‌هایشان دخالت کند. در این مورد، دشوار است منافع پنهانی قشری خاص را پیدا کرد. این تصمیم آن‌قدر ابلهانه بود که پس از چند ساعت، همان رئیس پلیس آن را تکذیب کرد.

ممنوع بودن واردات لوازم آرایش و عطر

رئیس هیئت مدیره انجمن واردکنندگان فراورده‌های آرایشی ایران می‌گوید: «گردش مالی لوازم آرایشی در بازار ایران یک میلیارد دلار است که از این رقم در حال حاضر ۷۰ درصد آن قاچاق و تقلبی است.» (ایلنا ۱۲ آذر ۱۴۰۰) روز ۳۱ اردیبهشت سال ۹۸، وزیر وقت صنعت معدن و تجارت (صمت) واردات فراورده‌های بهداشتی و آرایشی را ممنوع اعلام کرد. در سال ۹۹ نیز این وزارتخانه با همین تفسیر، واردات رسمی عطریات را ممنوع کرد. غیرممکن است این مقام‌ها ندانند که مواد آرایشی غیراستاندارد و تقلبی برای استفاده‌کنندگان، که بخش عظیمی از جامعه را در بر می‌گیرد، ضرر دارد. ممنوع کردن واردات آن‌ها می‌تواند دو دلیل عمده داشته باشد: حساسیت شرعی به آرایش زنان در ملا عام، که قرار است با ممنوع کردن واردات کاهش یابد (که نمی‌یابد)، و فراهم کردن زمینه برای قاچاق لوازم آرایش توسط سپاه پاسداران و کسب درآمدهای نجومی برای این نهاد، که کاملا محتمل به نظر می‌رسد.

ممنوع کردن واردات سازهای موسیقی

در ایران تحت حکومت دینی، سالانه هزاران فیلم تبلیغاتی ساخته می‌شود و بر روی آن موسیقی می‌گذارند. رادیو و تلویزیون دولتی روزانه صدها ساعت موسیقی پخش می‌کند. انواع موسیقی‌هایی که احتمالا از تولیدهای غربی و بدون ذکر نام سرقت فرهنگی شده، با استفاده از سازهای معمول یا الکترونیک نواخته شده است. سوال این است که چطور می‌شود در این کشور واردات کالایی مثل ساز ممنوع باشد که نهادهای تبلیغاتی حکومت به وفور از آن استفاده می‌کنند؟

پاسخ این است که مسئولان و مقام‌های جمهوری اسلامی ایران همان‌طور که خود از توییتر و فیسبوک استفاده می‌کنند و در این شبکه‌ها حساب کاربری دارند و هر روز در آن‌ها اظهار نظر می‌کنند ولی در عین حال آن‌ها را برای بقیه فیلتر می‌کنند، در حوزه سازهای موسیقی نیز ابزارها را در انحصار خود می‌خواهند. آن‌ها چون خود را به خدا متصل و معصوم می‌دانند، و پیش بردن هدف‌هایشان را عین حق می‌دانند، برای خود امتیازهای ویژه‌ای قائل‌اند. وقتی تناقض در تصمیم‌گیری جایز و رسمی باشد، دیگر جایی برای چالش نمی‌ماند.

تصمیم‌های ابلهانه حکومت

مهم‌تر از درک ابلهانه و قلدرمآبانه بودن تصمیم‌های ذکر شده، درک حکومتی است که چنین خروجی‌هایی دارد. حکومتی که

۱) دولت در آن نقش هدایتگر و قادر متعال را دارد و این قدرت قاهره با دولت‌گرایی در حوزه‌هایی مثل حفظ زبان فارسی یا اخلاق عمومی و دینداری توجیه می‌شود،

۲) قدرت مطلقه و فراقانون و نظارت‌ناپذیر دارد و خود را حق می‌داند،

۳) در مناصب آن، شایستگان جایی ندارند و مناصب به غداره‌بندان تعلق می‌گیرد،

۴) در جنگ دائمی با مردم است و نیازی به مراجعه به آرای عمومی ندارد، و

۵) به محض انتقاد و اعتراض، به سلاح دست می‌برد،

شرمی در اعمال ممنوعیت‌های ذکر شده ندارد و مانعی نیز در برابر خود نمی‌بیند.

منبع:ایندیپندنت فارسی


فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

* سرنوشت صدام در انتظار پوتین است [2022 Mar] 
*چهار ننگ ابدی که بر پیشانی روحانیت شیعه باقی خواهد ماند [2022 Mar] 
*مراسم سالگرد انقلاب در سال ۱۴۰۰ هیچ ربطی به انقلاب ۵۷ نداشت [2022 Feb] 
*چگونه می‌توان یک دولت-ملت را به نکبت و فلاکت کشاند؟ [2022 Jan] 
*یورونیوز فارسی: باجی که اتحادیه اروپا به رژیم اسلامی داده است [2022 Jan] 
* ممنوعیت‌ زنان به ورزشگاه ها؛ ممنوعیت‌های ابلهانه یا منافع پنهان  [2021 Dec] 
* بی‌نظیری سه قوه‌ دافعه، تخریب و وحشیگری امپراطوری شیعه در تاریخ امپراطوری‌ها [2021 Dec] 
*فلاکت‌ها را چگونه توجیه می‌کنند؟  [2021 Dec] 
* اندیشکده‌های «نظام»: موسسات زیباسازی سیاست‌ها و تصمیم‌های لات‌ها و چاقوکش‌ها  [2021 Dec] 
*هزینه‌های یکدستی حاکمیت و نیروهای گریز از مرکز  [2021 Dec] 
*گران کردن بنزین عملی‌ترین راه‌ حل بحران کسری بودجه برای دولت رئیسی  [2021 Oct] 
* آیا نسل «همه‌چیزدان‌»‌های شیعه رو به انقراض است؟ [2021 Oct] 
*تبلیغات سیاسی و «چانه‌زنی در بالا» سطح مهمل‌گویی را ارتقا می‌دهد [2021 Sep] 
*تحفه‌هایی که با پست هوایی امریکایی-فرانسوی تحویل می‌شوند  [2021 Aug] 
*آیا ۳۰ میلیون دوز وارداتی رئیسی هم به ۶۰ میلیون دوز وارداتی روحانی خواهد پیوست؟  [2021 Aug] 
* شعارهای مترو صادقیه و پاساژ علاء‌الدین به شعارهای ملی تبدیل خواهند شد [2021 Jul] 
*جمهوری اسلامی ایران دوران سختی در پیش رو دارد [2021 Jul] 
*چشم‌اندازهای دولت ابراهیم رئیسی  [2021 Jun] 
*آینده‌ سیاسی محمدجواد ظریف  [2021 Jun] 
*روش‌های رقابت میان نامزدهای «نظام» [2021 Jun] 
*چهار محور تبلیغات سیاسی به نفع حماس و جهاد اسلامی [2021 May] 
*جانشینی خامنه‌ای + بازیگران کلیدی در رویداد ۲۸ خرداد ۱۴۰۰  [2021 Apr] 
*سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا  [2021 Apr] 
* ایرانیان سال را با هشت دروغ خامنه‌ای آغاز کردند  [2021 Mar] 
*سمت و سوی پنج پرونده امنیتی جمهوری اسلامی [2021 Mar] 
*دانشگاه مریلند یا آشپزخانه‌ بیت، سپاه و دستگاه‌های امنیتی؟  [2021 Mar] 
* اسلامی‌سازی علوم؛ از آکادمی منیر‌الدین حسینی و مغازه مصباح تا دانشگاه هاروارد [2021 Feb] 
*دلایل توقیف نفتکش و غنی‌سازی ۲۰ درصدی در آستانه انتقال قدرت در آمریکا [2021 Jan] 
*کارنامه‌ی بی‌حاصل سیاست مماشات و خشنود‌سازی برای مهار جمهوری اسلامی [2020 Dec] 
*در «بیت» خامنه‌ای چه می‌گذرد؟  [2020 Nov] 
*در جنگ ایران و عراق هر دو کشور شکست خوردند هیچ جنگی مقدس نیست [2020 Sep] 
*نوبت بازنشستگی سیاسی حسن روحانی فرا رسیده است [2020 Jul] 
*بازار پر رونق پیامبری، مهدویت و ارتباط با امام زمان در ایران [2020 Jun] 
*دشمنی که نمی‌شناسند، سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا [2020 May] 
*برنامه‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای ایران چیست؟  [2020 May] 
*میزان بی‌اطلاعی از مسائل ایران در گزارش‌های رسانه‌های غربی حیرت‌آور است [2020 May] 
*خامنه‌ای: القای توهم منجی و فرار از پاسخگویی [2020 Apr] 
*«نابحران» کُرونا و تحریم‌ها: نظام و لابی آن فرصتی برای تجدید قوا یافته‌اند [2020 Apr] 
*پنج موج مهاجرت از جمهوری اسلامی، موج پنجم به غارتگران منابع کشور تعلق دارد، [2020 Feb] 
*لابی جمهوری اسلامی ایران هم مانند خود آن غیرعادی است  [2020 Jan] 
*پنج افسانه در مورد قاسم سلیمانی [2020 Jan] 
* از نظام قرار نیست «چیزی» باقی بماند  [2019 Dec] 
*آدرس‌های غلط تحلیلی در مورد اعتراضات آبان ۹۸ [2019 Nov] 
*از «یانکی گو هوم» تا «ایران برو بیرون»  [2019 Oct] 
*مغازه‌ی دو نبشی که جمهوری اسلامی باز کرده است  [2019 Oct] 
*روزی که «نرمش قهرمانانه‌ی- ۲» فرا خواهد رسید [2019 Oct] 
*مداح اسرائیلی دیگر چه صیغه‌ای است؟ روش خلق این شتر گاو پلنگ  [2019 Sep] 
*چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟  [2019 Aug] 
*از همه‌ی دنیا طلبکارند، با همه‌ی نکبت و فلاکتی که به ارمغان آورده‌اند [2019 May] 
*روش‌های مهندسی عقیدتی‌ـ‌سیاسی تجمعات [2019 Apr] 
*یورونیوز فارسی آشکارا به دیگر بوق‌های تبلیغاتی فارسی‌زبان پیوسته است [2019 Apr] 
*مردم ایران در دوران گذار، به رهبرانی مثل ترامپ نیاز دارند [2019 Jan] 
*از زهرا کاظمی ‌تا جمال خاشقجی: رسوایی رسانه‌های غربی در گزارش نامتوازن قتل دو روزنامه‌نگار [2018 Oct] 
*سوریه‌ای شدن، نه؛ یمنی سازی و ونزوئلایی شدن، آری [2018 Oct] 
* کدام یک مبتذل است: موسیقی سوسن و جواد یساری یا امضای نامه‌ی لابی جمهوری اسلامی؟  [2018 Jul] 
*سه (بعلاوه یک) سناریو برای سقوط جمهوری اسلامی [2018 Jul] 
* شش نمایش تهوع‌آور در حکومت اسلامی  [2018 Jul] 
*رهبران ایران اشغالگرند، یا هموطن؟ [2018 Jun] 
* تمام دروغ های ظریف  [2018 Jun] 
*اردک شَل روحانی، آغاز فروپاشی سیاسی [2018 May] 
*رادیو فردا به یک خانه‌تکانی جدی نیاز دارد [2018 Apr] 
*کاهش میانگین سن ازدواج دختران در ایران؛ چرا؟ [2018 Apr] 
*مرثیه ‌ای برای همه‌ء غرب ‌ستیزان  [2018 Mar] 
*تراژدی اسلام‌شناسی، خاورمیانه‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های ایالات متحده  [2018 Feb] 
*رژیم‌های سیاسی با همه‌پرسی ساقط نمی‌شوند [2018 Feb] 
*محمود احمدی نژاد: «رهبر انقلابی» که غیبش زد  [2018 Jan] 
*پا گذاشتن جمهوری اسلامی جای پای شوروی  [2018 Jan] 
*چهار ویژگی متمایز کننده‌ خیزش دی ۹۶: جدال با کابوس مستقر [2018 Jan] 
*مهم‌ترین خطر امنیتی کشور: جمهوری اسلامی و تداوم آن  [2018 Jan] 
*«بازندگان جنبش اعتراضی دی ماه ۹۶» [2018 Jan] 
*توهم «تغییر و اصلاح» به پشیمانی رسید [2017 Dec] 
*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]