مسعود رجوی کجائی ؟
م-ت اخلاقی

 
نکته : اخیرا مطلب یا نامه سرگشاده ای از طرف محمّد نوریزاد یکی از (من به او می گویم یکی از رهبران پیشگامان مبارزه در داخل میهن) خطاب به خامنه ای نشر داده شده ،که من آنرا بدون اجازه ایشان کپی( رونویسی) کرده و تغییرات کوچکی در آن داده و آنرا خطاب به شخص مسعود رجوی نوشته ام.از خوانندگان این نوشته درخواست دارم ابتدا به نوشتار محمد نوریزاد که نوشتار او به شکل فایل صوتی نیز موجود است مراجعه کرده و سپس نگارش اینجانب را مشاهده کنید.متن نوشتاری و صوتی آقای نوریزاد در آدرس زیر قابل دستر س است :
 
 
 یک : همه ما دوست داریم که دوست داشته شویم،محبوب باشیم، و در چشم محبوبیت متاعی است دو جوره،یا نرم به نرم بر قامت شعور و هنر و دارائی های انسانی ما بر می افزاید،یا ناگهان به جرقه ای و تپشی و و موجی و هیجانی بلندا می گیرد و کمی بعد به خاموشی می گراید. مستقیم می روم سرِ اصل مطلب. که چه؟
 این که بیش از همه جریانهای سیاسی ایرانی چه در داخل و بویژه چه در خارج کشور، این ذوج رجوی و بویژه شخص سید مسعود است که به محبوبیت و دوست داشته شدن محتاج است. محبوبیت مسعود و مریم از نوع دوم است. که ناگهان با تپشی و هیجانی و موجی بلندا گرفت و کم کم فرو شد و همچنان می شود.
این روزها طرفداران که هیچ، حتی خانواده های شهدا از فرزندان گرفته تا همسر و غیره دست پری از این خانم و آقا ندارند که در میان مردم بایستند و از مسعود و مریم و کارهای کرده و نکرده اشان دفاع کنند. همان مسعود رجویی که یک روز مردم از خودِ بنیانگذاران بیشتر دوستش می داشتند و او را معلم خویش می پنداشتند و برایش هزار هزار جان می دادند و با تماشای چهره ی آراسته به یک سبیل چپ خلقی  برای او پر می کشیدند و در امجدیه و در دانشگاه تهران به عشق او سینه سپر گلوله ها می کردند.
 
 دو: آقا مسعود برای این که تنهاترین محبوب ایران باشد، و همه ی محبوب های در چشم را به حاشیه براند،با دریایی از خون فرزندان ملّت ایران که برای خود سرمایه اندوخته بود، با مارک زدن به هر فرد یا جریانی که کوچکترین زاویه ای با خط و خطوط سازمانش داشت یا خط خود را از شورایش جدا کرد، او رایا اسیر و خانه نشین غربت کرد و با با در دست داشتن همه امکانات مالی و صوتی و تصویری بر علیه او و آنها نوشت و شعر و ترانه چندش آور بر پا ساخت و یا همه محبوب های در چشم را به حاشیه راند یا فراری داد یا به خاک مذلت افکند یا از هستی ساقطشان کرد یا درختِ محبوبیت شان را بیخ بُر کرد یا به لجن فضاحتشان آلود.و در درون روابط  یا با گرفتن اعترافات صادقانه آنها تحت عنوان "انقلاب ایدئولوژیک" آنها را در تشکیلات اسیر کرده و  یا  در گوشه ای در غربت غرب به خاک مذلت افکند یا از هستی ساقطشان کرد تا در گوشه ای در تنهائی قاطی کنند و یا خفه خون بگیرند. سید مسعود برای این که تنها محبوبِ بی رقیب بویژه در خارج کشور باشد، بسیاری را از بلندای شهرت و وجاهت به زیر کشید و نابودشان کرد تا تنها خودش بر تارکِ تاریخ و جغرافیای این مرز و بوم بدرخشد و نه دیگری. رازِ این که بسیاری از شخصیت های محبوب سیاسی ایرانی، چه هنرمند چه دانشمند چه پزشک چه ادیب چه نویسنده چه سرمایه دار و چه کارآفرین از ایران رانده شدند و در غربت فرسودند و آنانی که مانده اند،و دارای سرمایه و تلویزیون و بلند گوئی ندارند در همین است.
که چه؟
که در تاریخ مبارزات کشور بر علیه دیکتاتوری هار اسلامی در ایران، تنها و تنها این سید مسعود است که باید محبوبِ برتر باشد.

سه: در یک مثال دمِ دست، شما اندازه ی محبوبیتِ هنرمندانی چون گوگوش و داریوش و ابی را مقایسه کنید با اندازه محبوبیت مسعود رجوی و در کنار ایشان بانوی بیرق سید الشهداء بدست را. که اگر رجوی پنج در صد محبوبیت داشته باشد، اینان حتما بیش از شصت درصد در خارج و داخل ایران محبوبیت دارند. در هرکجای دنیا، این دو جور محبوبیت، هیچ مزاحمتی برای همدیگر ندارند. حتی سیاستمداران نام آور، با خانواده های خویش در کنسرت های چند صد هزار نفری شرکت می کنند و لذت می برند. در اینجا، یک کنسرت اینجوری از یک خواننده ی محبوب مثل ابی، تیرهایی زهر آگینی به سمت بیت رهبری ایشان پرتاب می کند و چشم حضرت رهبر را می آزارد. نخیر، در خارج کشور( داخل که هیچ) مردم در اطراف یک نفر باید مجتمع شوند و تنها یک نفر باید محبوب باشد و آن یک نفر سیدمسعود رجوی ا ست. 
چهار: سیدمسعود در این چهل سال، تا توانست از کیسه ی مردم ایران پول برداشت و به این و آن( از شورائی گرفته تا کلان کلان به وزرا و نمایندگان تاریخ در رفته و غیره) بخشید تا ساختمان محبوبیتش بالاتر و بالاتر برود. وی به آسمانخراشی از محبوبیت می اندیشید که چون خورشید بدرخشد و چشم مخالفان و دیگر دشمنان رژیم منفور اسلامی اشغال کننده میهن را کور کند و تا ساختمان محبوبیتش بالاتر و بالاتر برود. وی به آسمانخراشی از محبوبیت می اندیشید که چون خورشید بدرخشد و چشم منتقدان و مخالفان و نابکاران مزاحم سیاستهای خود محور(توتالیتر) خود  را کور کند و برای جهان تنها"مقاومت خود خوانده" غرور بیافریند. به همین خاطر است که - همینجوری - اسم خودش را نهاد: تنها رهبر مقاومت ایران و بانو را تنها رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران وچه بسا خاورمیانه. و به همین خاطر است که - همینجوری – به همه مارک مزدور و اطلاعاتی و خائن و غیره و غیره می چسباند و مرتب دست به جیب مردم ایران که به اعتبار مبارزات بچه های مردم ایران در سالهای دهه ٦۰ شمسی در زندانها حماسه آفریدند می بَرَد و پول های مردم ایران را بر سر هر مجیز گوئی از خود و بانو و باند می افشاند که زیر بارانِ محبوبیت سید مسعود بد مستی کند.. به همین خاطر است که - همینجوری - اسم خودش را نهاد: تنها مقاومت مردم ایران و بانو را تنها رئیس جمهور مقاومت. و به همین خاطر است که - همینجوری - غصه ی به اصطلاح غصه همه را به طعنه  می خورَد که حیف مغضوب روزگار شدند
پنج: چرا نگویم: ذاتِ الم شنگه ها و شلتاق ها و میتینگهای آنچنانی مدعوین کرایه ای اسلام دمکراتیک  سید مسعود، جز برای محبوبیت در چشم مردم ایران و مردم جهان نبوده و نیست. سیدمسعود، آنچنان محبوبیت را دوست دارد که با گام های برون مرزی اش، به سمتِ جهانی شدن نیز خیز برداشته. تا نامش در سینه ی تاریخ به شهرت و شجاعت و قاطعیت و رهبریت جهان اسلام دمکراتیک ثبت شود، و اعجاب همگان را برانگیزد، و سیخ گداخته ای به چشم مخالفین و منتقدین به قول خودش بریده از مبارزه فرو کند .
شش: شوربختانه که سید مسعود در معرکه ی تنها آلترناتیو دمکرات شدنش چندان موفق نبود و با همه ی پولی که از جیب مردم ایران به اعتبار مقاومت و فرزندان ملّت ایران و بویژه در دهه ٦۰ به جیب ایشان ریخته شد و در این راه خرج کرد، و با همه ی بلندای دروغینی که بر آن ایستاده بود و است، ناگهان با ریختنِ بتن بر قلب شورای ملی مقاومت اولیه و پس از آن به جبهه دروغین " همبستگی ملّی" در جوهر همه با من، با سر بر زمین نشست. امروز سید مسعود رجوی، طبق شواهد وبویژه شعارهای خیزشها و اعتراضات و اعتصابات داخلی و بویژه خارج کشوری و آمارهای جهانی، نامحبوب ترین، شخص نخست در میان شخصیت های برترِ کل اپوزیسیون است. سید مسعود برای محبوب شدن خودش، بسیار هزینه کرد. با کمال پر روئی البته از کیسه ی مردم. تنها جایی که پولِ کیسه ی مردم به محبوبیت سیدمسعود انجامیده، استخدام بسیجیان کراواتی وطنی و غیر وطنی بویژه نمایندگان و وزرای تاریخ در رفته است و یا نانخوران شرکت کننده در میتینگها و تظاهرات های سفارشی است،که با اطمینان می گویم: اگر پول کیسه ی مردم ایران نبود، بسیاری بسیاری بسیاری از همین بسیجیان و طلاب و حواریونِ سینه چاک سیدمسعود، از طواف وی خروج می کردند و او را با آرزوهای خاکمالی شده "اسلام دمکراتیک و مدره اش" تنها می نهادند.
 
هفت: یکی که پول ندارد، اگر شعوری و معرفتی و دانشی و ادبی و هنری نداشته باشد، نابود است. سید مسعود در این چهل سال، بضرب پول ، هم همه ی شعورش را و هم همه ی معرفتش را و هم همه ی دانشش را و هم همه ی ادبش را و هم همه ی هنرش را بکار انداخته و تلاش کرده نامی از خود بدرخشاند اما بجایی نیز نرسیده. سیدمسعود، بدون این همه  پول که همه اش ناشی از مشروعیت اوّلیه و بویژه دهه ٦۰ مردم ایران است نابود بود. این نگارنده این چندسطر ،روزهای افولِ دم و دستگاه پوشالین سیدمسعود را اگر نجنبد و فکری به حال خود و جریانش نکند،همزمان با سقوط و کلّه پا شدن رژیم جنایتکار اسلامی حاکم بر میهن بسیار دمِ دست می بینم.
 
هشت: یک روز، در یکی از خیابانهای سرد یخ زده غرب با لباس دست دوّمی که از فروشگاه صلیب سرخ خریده و بر تن داشتم،یکی از اعضای سازمان سید مسعود را دیدم،او مودبانه به سراغم آمد و با شناخت قبلی که از من داشت و در جریان نبود که مورد غضب قرار گرفته و به تبعید انقلابی در غربت غرب پرتاپ شده ام،گفت :
 در این قبرستان چکار می کنی ؟
و من در پاسخ به گفتم :
بعد از سالها زندان و شکنجه و دربدری و نبرد ، توسط مسعود در این قبرستان محکوم به" زنده به گور شدن" گشته ام .
او آهی کشید و با حسرت گفت : نه آقای این حرف را نزن و رفت .
 راستی مسعود رجوی پس از اینهمه سال در کجای کشور ایران ایستاده است؟ در کجای تاریخ؟ در کجای زندگی مردم؟ در کجای بهروزی ایرانیان؟ در کجای آینده؟ همه ی این "کجا"ها ما را به سمتِ یک "نکبتِ" بزرگِ آماری اشارت می دهند.
 راستی چرا در جنبش ها ،اعتراضات، اعتصابات و بطور کلی ظهور نفرتها بر علیه رژیم اسلامی ضد بشری خمینی و خامنه ای در حالی که ترسها از بند و زندان و شکنجه ریخته شده است، اسمی ،حتی عکس ٦ X۴ از شما یا بانو بر سر دستی بالا نمی رود و یا اسمی از شما انعکاس نمی شود ؟
براستی رجوی در کجای کشور ایران ایستاده است؟
 در کجای تاریخ؟ در کجای زندگی مردم؟ در کجای بهروزی ایرانیان؟ در کجای آینده؟
همه ی این "کجا"ها ما را به سمتِ یک "نکبتِ" بزرگِ آماری اشارت می دهند.
 راستی چرا اگر تنها مقاومت مشروع ملّت ایران هستی،چرا نه تنها محبوبترین نیستی،بلکه فراموش شده ترین بویژه در جنبشها و خیزشهای در درون خاک وطنی  ؟
راز این درد واقعی چیست ؟
  رازش در این است که مردم، دروغگویان،آمارسازان دروغی و مفتخواران و بی هنران و ریا کاران و در یک قلم: از ملّت جداشدگان را دوست ندارند.
 
رها قیریان(م- ت اخلاقی)
 ٣ بهمن ١٣٩٧
۲٣ ژانویه ۲۰١٩

منبع:پژواک ایران


م-ت اخلاقی

فهرست مطالب م-ت اخلاقی در سایت پژواک ایران 

*کاوه آهنگران ‎  [2019 Jul] 
*لعنت بر خمینی مرگ بر خامنه ای ‏ ننگ بر رجوی  [2019 Apr] 
*مسعود رجوی کجائی ؟ [2019 Jan] 
*بت پروری بت پرستی [2018 Oct] 
*چرا؟ [2018 Aug] 
*دگردیسی و تکامل در حوزه رجوی  [2018 Aug] 
* فراخوان به تجمع ‏۴خرداد ١٣٩٧‏ مکان :بهشت زهرا قطعه :٣٣‏  [2018 May] 
*عیدی پیشکش مزد چی شد ؟  [2018 Apr] 
*زنده بگور  [2018 Mar] 
*جشن چهار شنبه سوری جشن چادرچارقد سوزی [2018 Mar] 
*«انتخاب‌های سیاسی» پنهان‌شده در پس ضدیت کور با مذهب» [2018 Feb] 
*دم خروس یا قسم حضرت عبّاس ؟! [2018 Feb] 
*تاریخ به یاد خویش بسپار [2018 Feb] 
*وصل به رهبری [2018 Jan] 
*راه رفته  [2018 Jan] 
*قضاوت با شما [2018 Jan] 
*خامنه ای ، رجوی  [2018 Jan] 
*بی شرف، بی شرف، بی شرف خرمگس [2018 Jan] 
*فرزندان حنیف ‏ یا ‏ فرزندان کوروش آریائی ؟  [2018 Jan] 
*نگاهی به پیام«شیر نر» وسخنی با خامنه ای  [2018 Jan] 
*تلگرام- واتساپ  [2017 Dec] 
*عرض خود را می برید زحمت به ملّت می دهید [2017 Nov] 
*جاده سازان ولی برای کدام کسان؟و کدام مقصد ؟ [2017 Aug] 
*سلام ای سرزمین شیروخورشید [2017 Aug] 
*نامه ای بی پاسخ،امّا پاسخ زمان (بخش چهارم،بخش پایانی) [2017 Aug] 
*نامه ای بی پاسخ،امّا پاسخ زمان ‏(بخش چهارم)‏ [2017 Jul] 
*نامه ای بی پاسخ،امّا پاسخ زمان ‏(بخش سوّم)‏ [2017 Jul] 
*نامه ای بی پاسخ، امّا پاسخ زمان ‏(بخش دوّم)‏ [2017 Jul] 
*نامه ای بی پاسخ اما پاسخ زمان [2017 Jul] 
*آقا وخانم تنها مقاومت [2017 May] 
*نه به ارتجاع  [2017 May] 
*انتخابات فرانسه [2017 Apr] 
*سیلی مردم بر بنا گوش اسلام [2016 Oct] 
*یا تب،یا مرگ [2016 Feb] 
*عبّاس از «ملّی کشی» راحت شد [2016 Jan] 
*پوست خربزه ! ­؟ [2016 Jan] 
*اشرف یا خیابان لاله زار ؟  [2015 Dec] 
*اسلام [2015 Dec] 
*اشرف سابق، لیبرتی حاضر، کارتهای«تضمین» [2015 Dec] 
*پاریس شهر بوسه وعشق [2015 Nov] 
*الله اکبر [2015 Nov] 
*دزدی به سبک امام رذالت پیشگان [2015 Nov] 
*زمینه سازان کشتار [2015 Nov] 
*امنیت یا انتقال ؟ [2015 Oct] 
*مخنث و لوطی؛ ایران انترلینک وخامنه ای [2015 Oct] 
*جل الخالق، جُویی شرم و شهامت ! [2015 Oct] 
*انصاف داشته باشیم ! [2015 Sep] 
*دروغ نمی گویم،خالی هم نمی بندم... [2015 Sep] 
*زیر سئوال بردن رهبری [2015 Aug] 
*؟! ؟!... [2015 Aug] 
* از ناله های این زن مظلوم شرم نمی کنید ؟! [2015 Feb] 
*تا زنده ایم  [2015 Jan] 
*حاصل دو بردار،صفر ملّت به پیش ! [2014 Nov] 
*نه این شوری شور، نه به آن بی نمکی [2014 Nov] 
*اپورتونیزم، خیر؛ بلندگو، آری [2014 Oct] 
*یک زمانی [2014 Oct] 
*نمره انشاء وروضه خوانی ٢٠ [2014 Sep] 
*جمهوری اسلامی آری یا خیر ؟ مهرتابان آری یا خیر ؟ [2014 Aug] 
*نظر دادن- نقد کردن  [2014 Jun] 
*بهم ریخته‌ام  [2014 Jun] 
*تنها ره رهائی جنگ مسلّحانه !؟ [2014 Apr] 
*مادر ج...؟ْ! [2014 Apr] 
*ملّت،موسسان چهارم!؟ [2014 Mar] 
*به ریش هرچه آخوند است................. [2014 Feb] 
*دوست یا دشمن ؟ یا روبه مکار؟ [2014 Feb] 
*سمبلهای مریم یا سمبلهای مقاومت [2014 Jan] 
*سقوط پرشتاب  [2014 Jan] 
*دادگاه اسپانیا،پیروزی !؟ [2013 Dec] 
* خطّ قرمز کجاست ؟  [2013 Dec] 
*بدون شرح ! ؟ [2013 Dec] 
*سرکی به هفت حصار [2013 Dec] 
*اعتصاب غذای نامحدود اما نوبتی  [2013 Nov] 
*از اشرف به لیبرتی- از سازمان ملل به پارک آریانا [2013 Nov] 
*ژنو – اعتصاب غذا [2013 Nov] 
*بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم [2013 Nov] 
*تروریا عمل مسلّحانه انقلابی ؟ سانسور چرا ؟ [2013 Oct] 
*مروارید وقطعه 19 فروردین [2013 Sep] 
*مسعود رجوی کجاست ؟! [2013 Sep] 
*آقای رجوی، اشرف یا اشرفی ؟ [2013 Sep] 
*٢ اعتراض و١ عذرخواهی [2013 May] 
*جلیقه وکلاه خود [2013 Mar] 
*«عجب آشفته بازاری است ای دل» [2011 Apr] 
*هل من ناصرأ ینصرنی ؟ [2011 Apr] 
*یک خواهش  [2011 Apr] 
*اشرف-آمریکا- ایران وایرانی [2011 Apr] 
*آقای کدیور وحیا [2011 Mar] 
*شاد باش به خامنه ای [2011 Mar] 
*نوروز ویک نناقض تاریخی !؟ [2011 Mar] 
*خواست یک شهروند ایرانی  [2011 Mar] 
*به افتخار و احترام ٨ مارس روز جهانی زن [2011 Mar] 
*خامنه ای در آینه  [2011 Mar] 
*آقای سروش! [2011 Feb] 
*کانال سوئز، مانورقدرت یا مانور ذلّت ؟ [2011 Feb] 
*١٩ بهمن در زندان [2011 Feb] 
*چرا سانسور ؟! [2011 Feb] 
*خانمها و آقایان مجاهد ما هیچکدا م برجسته ترین نیستیم [2011 Jan] 
*اگر  [2011 Jan] 
*همبستگی یعنی چه ؟ [2011 Jan] 
*برای علی صارمی [2011 Jan] 
*فراخوان به تحصّ، بیان واقعیتها [2010 Dec] 
*بیماران اشرف، وظیفه‌ی انسانی  [2010 Nov] 
*برای ابراهیم آل اسحاق، برای فرهاد اسلامی [2010 Nov] 
*آیا در فردای ایران ؟ [2010 Oct] 
*نامه ای به خدا [2010 Sep] 
*آقای میرحسین موسوی آقای مهدی کرّوبی من این روز دستگیرشدم [2010 Jul] 
*سئوال  [2010 Jul] 
*گر رسم شود که مست گیرند  [2010 Jun] 
*اپورتونیست [2010 Jun] 
*دخت ایران و کرّۀ خمینی [2010 May] 
*خانواده «ماکس» غرق در عزا شد !؟ [2010 May] 
*تز و آنتی تز [2010 May] 
*حیات سخیف انگلی [2010 Apr] 
*فرد پرستی = بت پرستی = دیکتاتوری [2010 Mar] 
*برگردانی از برشت [2010 Mar] 
*رسد آدمی بجائی [2010 Mar] 
*هشدار- ضرورت  [2010 Feb] 
*اگرچه سبز،لیک رنگین کمان [2010 Feb] 
*تف در آش ملت [2010 Feb] 
*آقای منتظری یا آیت الله منتظری ؟ [2009 Dec] 
*خامنه ای قاتله... [2009 Dec] 
*ما سه تا ...... [2009 Dec] 
*بنیانگذاران شورش سبز ؟ رهبریا رهبران جنبش سبز ؟ [2009 Nov] 
*کوتاه سخن [2009 Oct] 
*من  [2009 Sep] 
*کلامی کوتاه، خطاببه «دیدبان» بدنام وزارت اطلاعات [2009 Aug] 
*اشرف یا اشرفی ؟  [2009 Aug] 
*فراخوان برای اشرفیا ن(۵۵۵ امضاء)  [2009 Aug] 
*پندار نیک، گفتار نیک ،کردار نیک [2009 Aug] 
*قطعه مروارید  [2009 Aug] 
*هشدار [2009 Aug] 
*بشرهای بی حقوق  [2009 Jul] 
*من ترانه ام [2009 Jul] 
*عکس: بدون شرح [2009 Jul] 
*سلام ای سرزمین شیروخورشید [2009 Jul] 
*اصحاب کهف  [2009 Jun]