نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟
مجید محمدی

از کالاهای بسیار نادر در رژیم جمهوری اسلامی شرم است. عدم شرمساری، اقدامات خلاف قانون و اخلاق را به یک روال در کشور تبدیل کرده است. رژیمی را سراغ دارید که کشته‌های به دست خود را شهید بنامد؟

فقدان نهادهای پاسخ‌گویی در جمهوری اسلامی و عدم قدرت مردم در پرسش از مقامات و بررسی کارنامه‌ی آنان باعث شده که مقامات جمهوری اسلامی با دستی گشاده هر کاری را که بخواهند انجام دهند. این کارها آن چنان بدون و قید و بند است که عدم شرم‌ساری اقدامات خلاف قانون و اخلاق را به یک روال در کشور تبدیل کرده است.

از کالاهای بسیار نادر در رژیم جمهوری اسلامی شرم است. با هزاران نورافکن هم نمی‌توان ذره‌ای شرم در گفتار و رفتار مقامات رژیم مشاهده کرد. مقامات رژیم بی‌شرمی را به سطوحی تازه‌ای در تاریخ بشر ارتقا داده‌اند. برای توجیه فساد، سرکوب، تقلب و دروغ در رژیم در عین ادعای مالک اشتر و علی بودن به همین حد از بی‌شرمی نیاز است. ذیلا چند مورد از این سطوح بی‌شرمی را ذکر می‌کنم:

ناراضیان مبلغ

حسین قشقاوی معاون کنسولی وزارت امور خارجه کشور می‌گوید: «دستگاه دیپلماسی کشور از دانشجویان ایرانی خارج از کشور انتظار دارد در بحث دیپلماسی عمومی فعالیت بیشتری داشته باشند. یک قسمت از دیپلماسی عمومی این است که دانشجویان ایرانی خارج از کشور دوستان و همکلاسیان و اساتید خود را توجیه کنند. اگر جوانان کشورهای مختلف در دانشگاه بگویند که به کشور ایران ظلم شده و دانشجویان ایرانی خارج از کشور دوستان خود را تفهیم کنند در نتیجه تحریم‌ها علیه ایران رأی نخواهد آورد و این همان دیپلماسی عمومی است که ما در آن ضعیف بوده‌ایم. ۵ میلیون ایرانی در دانشگاه‌های خارج از کشور حضور دارند که اگر هر کدام از آنها ۴ دوست داشته باشند می‌توان ۲۰ میلیون جمعیت را در این دیپلماسی شریک کرد.» (فارس ۱۵ دی ۱۳۹۲)

قشقاوی در این جملات با بی‌شرمی  سه فرض را در نظر گرفته است. اول این که حکومت جمهوری اسلامی یک حکومت ملی است که همه‌ی ایرانیان مدافع سیاست‌های آن هستند. دوم آن که همه‌ی ایرانیان در سیاست هسته‌ای معتقدند به جمهوری اسلامی که خواهان دسترسی به بمب هسته‌ای است ظلم شده است. و سوم آن که ایرانیان خارج کشور هم مثل بسیجیان و لباس شخصی‌های حکومت فکر می‌کنند. مقام‌های جمهوری اسلامی با بی‌شرمی فراموش می‌کنند که چه بلایی بر سر افراد می‌آورند و چرا چند صد هزار تا چند میلیون ایرانی در خار از کشور زندگی می‌کنند.

 

تالیف قلوب از جیب ملت

اعطای ۸۲ میلیون تومان از سوی رئیس سازمان تامین اجتماعی (قاضی دستور دهنده‌ی اعزام بازداشتی‌ها، الف ۱۷ دی ۱۳۹۲) به پدر جوادی فر (یکی از کشته شدگان شکنجه‌ی جمعی در این بازداشتگاه) و قرار دادن نام کشته شدگان کهریزک در فهرست احراز شهادت توسط بنیاد شهید (مهر ۱۷ دی ۱۳۹۲) از اموری است که در رژیم‌های سیاسی نادر بود. سازمان سرکوب در یک رژیم استبدادی کسانی را به اتهام اعتراض در بازداشتگاه می‌کشد و بعد نهادهای دیگر دولتی در پی راضی کردن دل خانواده‌ها بر می‌آیند. رژیمی را سراغ دارید که کشته‌های به دست خود را شهید بنامد؟

 

مبالغه یا دروغ‌گویی

وقتی احمد سالک رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس می‌گوید: «در حال حاضر ۶۸ هزار شبکه ماهواره‌ای و تلویزیونی به مقابله با نظام اسلامی می‌پردازند. ۴۸ هزار سایت وهابیت و بهائیت برای ایران اسلامی برنامه‌ریزی می‌کنند.» (فارس ۱۹ دی ۱۳۹۲) این را باید به حساب مبالغه گویی وی گذاشت یا دروغ‌گویی وی؟ در دنیا اصولا ۶۸ هزار شبکه‌ی تلویزیونی وجود ندارد تا همه‌ی آنها علیه جمهوری اسلامی باشند. همچنین ایشان باید بگوید عدد ۴۸ هزار سایت وهابی و بهایی را از کجا آورده است. وقتی شرمی در کار نباشد چنین اعدادی نیز ساخته می‌شود.

 

همه چیز عالیه

پسر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام پس از روی کار آمدن دولت روحانی و گرفتن مقام در دانشگاه آزاد می‌گوید: «وقتی شرایط کنونی انقلاب را نگاه می‌کنیم همه چیز عالی است و هیچ گاه موفقیت‌های امروز را متصور هم نبودیم اما تنها چیزی که در سه دهه گذشته انقلاب نتوانسته ا‌ست آن را حل کند؛ مشکل اقتصادی مردم و تورم است. غیر از تورم انقلاب به همه خواسته‌هایش رسیده است.» (محسن هاشمی معاون عمرانی دانشگاه آزاد، در گفتگو با خبرنگار مهر، ۱۵ بهمن ۱۳۹۲) برای روشن شدن بی‌شرمی محسن هاشمی وی تنها باید به گزارش وزیر مورد علاقه‌ی پدرش نگاه کند. گزارشی که نعمت‌زاده وزیرصنعت، معدن و تجارت به تازگی اعلام کرده نشان می‌دهد طی سال‌های گذشته رشد صنعتی کشور به منفی ۱۰۰ درصد رسیده است (خبرآنلاین ۱۶ بهمن ۱۳۹۲)

 

تناقض گویی مجاز است

وزیر دادگستری درباره بابک زنجانی و تهاتر اموال وی با وزارت نفت گفت: «تا کنون ۸ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان بدهی ایشان به وزارت نفت است... پول نقد دولت از خزانه رفته است و ما زمین و ماشین و خانه به دردمان نمی‌خورد و در مرحله بعدی اگر واقعا پول نقدی نبود دیگر باید به لنگه کفش قناعت کنیم... آن چیزی که ما فهمیده‌ایم این است که اموال ایشان کفاف بدهی‌اش را نمی‌دهد و باید بررسی دقیق‌تری صورت بگیرد.» (فارس ۱۵ بهمن ۱۳۹۲) اما مقام دیگر قوه‌ی قضاییه سخنی متضاد با سخن بالا را عرضه می‌کند: «دارایی‌های زنجانی برای پرداخت بدهی او کافی است.» (غلامحسین محسنی ‌اژه‌ای دادستان کل کشور، ایلنا، ۱۱ بهمن ۱۳۹۲) در دستگاهی که مقامات آن شرم را بو نکرده‌اند تناقض مشکلی ندارد.

 

پارتی بازی و شایسته سالاری

وزیر بهداشت اعلام کرده است که ۵۰ درصد نیروهای وزارت‌خانه متولی سلامت مردم مدرک تحصیلی‌شان دیپلم و زیر دیپلم است. در ابتدای دولت نهم، وزارت بهداشت ۲۳۰ هزار پرسنل داشت که این رقم به ۴۲۰ هزار نفر رسیده است. (مهر ۱۵ بهمن ۱۳۹۲) در کنار این، در چارچوب وزارت علوم نیز سه هزار دانشجوی دکترا بدون آزمون وارد شده‌اند و برخی از آنها معدل‌شان ۱۲ بوده است. چنین حکومتی اگر ادعای شایسته سالاری کند تنها ناشی از بی‌شرمی است.

 

سخن‌گویی مردم

در میان مقام‌های دولت روحانی، محمد جواد ظریف در انتساب آرا و نظراتش به مردم ایران بی‌شرم‌تر است. او می‌گوید: «راه دشواری در پیش داریم و ما تاکید کردیم دو طرف باید مراقبت کنند و باید در اقدامات و اظهارات کاری نکنند که بی‌اعتمادی مردم ایران را تشدید کنند و از این فرصت بی‌نظیر و تاریخی که مردم ایران با حضور در انتخابات و مراسم راهپیمایی ۲۲ بهمن فراهم کردند استفاده کنند و از اظهاراتی که فقط برخی گروه‌های فشار را راضی می‌کند خودداری کنند.» (ایرنا، ۱ اسفند ۱۳۹۲) او بهتر از همه می‌داند که دولت روحانی برگزیده‌ی طبقه‌ی حاکمه از مجرای شورای نگهبان است.

بی‌شرم‌تر از ظریف احمد جنتی مسوول رد صلاحیت نامزدهای انتخاباتی است که از جانب مردم سخن می‌گوید: «آیا شما ۴ آدم می‌خواهید رابطه برقرار کنید یا مردم؟ مردم نه آمریکا و نه شما را قبول ندارند.» (نماز جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲)

 

موسیقی زنده در مراسم پایانی جشنواره فیلم فجر

سال‌ها تلویزیون دولتی از پخش زنده‌ی مراسم پایانی جشنواره‌های هنری جمهوری اسلامی که برندگان را اعلام می‌کنند سر باز می‌زد چون شبکه‌های این دستگاه تبلیغاتی اصولا با پخش زنده مشکل دارند. مردم ممکن است در مراسم به گونه‌ای ظاهر شوند یا حرف‌هایی بزنند یا کارهایی انجام شود که از کنترل مدیران تلویزیون بیرون باشد و آنها نخواهند آن موارد را پخش کنند. اما در سال ۹۲ شبکه‌ی نمایش به پخش مراسم پایانی جشنواره‌ی فیلم فجر اقدام نمود. این اقدام البته همراه شد با دو بار قطع برنامه به دلیل سخنانی که از سوی مهمانان زده شد و باز قطع برنامه و بعد سانسور سازهای موسیقی که در این مراسم موسیقی نواختند. این رفتار نشان داد که آن یک باری هم که برای ۱۰ ثانیه سازهایی را نشان داده بودند رشته‌ی کار از دست‌شان خارج شده بوده و سیاستی تغییر نکرده بوده است.  قرار نیست مردم مراسمی را که یک سازمان دولتی جمهوری اسلامی با همه‌ی ملاحظاتش برگزار می‌کند و پخش آن کاملا جنبه‌ی خبری- گزارشی دارد به تمامه تماشا کنند.

 

بی‌خانمان‌های یخ زده

هر ساله در فصل زمستان هر روز افرادی که از خیابان‌های تهران یا شهرهای بزرگ کشور می‌گذرند شاهد یخ زدن و مردن افراد بی‌خانمان و افتاده در کنار پیاده رو هستند. افرادی که این صحنه‌ها را می‌بینند (و با پرتاب سکه‌ای تلاش می‌کنند سهمی در تدفین آنها داشته باشند) شب که به خانه می‌روند نمی‌توانند این خبر را از رسانه‌های دولتی بشنوند چون به بیان مقامات کشور تنها در ایالات متحده بی‌خانمان وجود دارد. خبر یخ زدن بی‌پناهان در ام‌القرای جهان اسلام (به روایت مقامات جمهوری اسلامی) احتمالا همان علف هرزی است که نباید در بوستان رسانه‌ای جمهوری اسلامی دیده شود. رهبر جمهوری اسلامی بدون ذره‌ای شرم به بی‌خانمان‌ها  در ایالات متحده می‌پردازد در حالی که در فصل زمستان در این کشور برای آنها پناهگاه‌های گرمی وجود دارد که می‌توانند شب را در آنجا سر کنند. حتی گروه‌هایی از داوطلبان افراد بی‌سرپناه را در شب‌های سرد از خیابان‌ها جمع می‌کنند تا یخ نزنند. او به بی پناهان ایرانی اشاره‌ای نکرده است.

 

آزاد اندیشی سرکوب‌گران

وقتی شرم نباشد حسین شریعتمداری مدیرمسوول روزنامه کیهان و محمد ودود حیدری رئیس سازمان بسیج دانشجویی سامانه پاتوق آزاداندیشی نشریات دانشجویی را رونمایی می‌کنند. بسیج دانشجویی نهادی است که اصولا برای سرکوب آزاداندیشی در دانشگاه‌ها و سرکوب معترضان تاسیس شده است و به راه اندازی سامانه‌ی آزاد اندیشی توسط این نهاد از طنزهای استبداد دینی در ایران است. اگر اندکی شرم در سازمان سرکوب وجود داشت چنین ادعایی مطرح نمی‌شد.

منبع:پژواک ایران


مجید محمدی

فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]