يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب
مجید محمدی

روحانيت شيعه بيش از يک صد سال است که بواسطه‌ی ميل به کسب قدرت سياسی و اقتدار اجتماعی، اولا اخلاق و ارزش‌ها را به دانش فقهی خود تقليل داده، ثانيا با خود محوری و خود حق پنداری، "غير" خود (باورها و سبک زندگی ديگران) را باطل اعلام کرده و آزادی‌های فردی را با فساد مساوی قلمداد کرده، ثالثا با مخالفت با سبک‌های زندگی مردم در جوامع غربی خود را به عنوان نمايندگان اخلاق و ارزش ها معرفی کرده، و رابعا با تمسک به آن تصوير سياه از آزادی‌های فردی، نظام پليسی موجود در ايران را توجيه کرده است


يکی از دروغ‌های بزرگ جمهوری اسلامی و روحانيت شيعه به جامعه ايران، فساد اخلاقی گسترده و ساختاری در تمدن غربی است. اين دروغ بزرگ با هدف اثبات به پوچی رسيدن افراد در جوامع غربی (علی خامنه ای، ۱۷فروردين ۱۳۸۹) و به بن بست رسيدن انديشه‌های فردگرايانه، آزادی خواهانه و مردمسالارانه و در برابر نياز افراد به بازگشت به دامن روحانيت شيعه يا تغيير دين به اسلام شيعه در حين دست بوسی از روحانيت صورت می گيرد. اين کلی گويی‌ها با اتکا بر چند نمونه و تسری آنها به کل جوامع در عين غفلت از وجود همان شواهد در ميان گروه های خودی صورت می گيرد.

روحانيت شيعه بيش از صد سال است که آزادی های فردی و مدنی در جوامع غربی مثل آزادی پوشش، اشتغال زنان، عدم سانسور و محدود نکردن کتاب و مطبوعات و ديگر رسانه‌ها، عدم دخالت در حوزه‌ی خصوصی مردم، آزادی همجنسگرايان، آزادی روابط صميمی و مانند آنها را بر اساس معيارهای فقهی خود به عنوان فساد و بيدينی و در حد زنای با محارم (مورد هم جنس گرايی، علی خامنه‌ای، پايگاه دفتر حفظ و نشر آثار خامنه ای، ۱۷ فروردين ۱۳۸۹) معرفی می کند. در عين حال از انتشار اخبار مربوط به نقض حقوق بشر، فساد مقامات حکومت دينی، تبيعض‌های نهادينه و گسترده، امتيازات ويژه، و عدم کارايی حکومت جلوگيری می شود و مرتبا آمار و اطلاعات دروغ و دستکاری شده به جامعه تحويل داده می شود.


هرگونه اخبار و اطلاعات در مورد فرايندهای دمکراتيک و آزادی‌ها در کشورهای توسعه يافته با تحريف و آميختن راست و دروغ به جامعه‌ی ايران تحويل شده است تا يکی از مبانی اسلامگرايی که شيطانی و مفسد معرفی کردن "ديگری" يا غرب است تحکيم شود و روحانيت از اين طريق در مقام سخنگوی اخلاقی و ارزشی جامعه قرار گيرد.

اصالت داوری در مورد ديگران

روحانيت با نگاه فقهی خود "غير" و "ديگری" را بلافاصله مورد داوری قرار می دهد. بر خلاف سنت مسيحی و سنت عرفانی شرقی مبنی بر خود داری از داوری در مورد ديگران و تمرکز بر خويش جهت خود سازی و تصفيه‌ی درونی، سنت فقهی شيعه داوری در مورد عوام از سوی رهبران مذهبی و تفتيش در باورها و اعمال آنهاست. آنها که از اين داوری سر بلند بيرون آيند به حلقه‌ی خواص روحانيت وارد می شوند و آنها که کوچک ترين خللی در پرونده‌ی فقهی و شريعتمداری شان (که به نادرستی، اخلاقی و ارزشی معرفی می شود) باشد "غير" و سست باور و بيدين معرفی می شوند.

تبليغات دروغ

برای تحکيم داوری‌های فقهی در مورد ديگران، برنامه‌ی حکومت تبليغات دروغين در مورد وضعيت جوامع غربی است. هر روز ده‌ها هزار کلمه در مورد فساد اخلاقی غرب در رسانه های دولتی و شبه دولتی ايران عرضه می شود. نمونه‌ای از اين تبليغات دروغين، خبر خبرگزاری فارس و نقل آن در سايت الف است با اين تيتر "بارداری ۱۵ درصد کودکان ۱۰ ساله در انگلستان." در متن خبر آمارهای ديگری متناقض با عنوان خبر ارائه می شود: "سالانه در حدود ۳۰۰ دختر ۱۳ ساله يا کمتر در انگليس و ولز باردار می‌شوند." (الف، ۲۰ بهمن ۱۳۸۸) اگر از ميان دختران سيزده سال و کمتر تنها ۳۰۰ نفر باردار می شوند آن عدد ۱۵ درصد يک دروغ بزرگ است که تنظيم کننده‌ی خبر در ارائه ی آن ناشيگری کرده است. در خط بعدی خبر باز آماری متناقض با هر دو آمار قبلی ارائه می شود: "از سال ۲۰۰۲ روزانه بيش از ۶۳ هزار بارداری در سنين ۱۵ تا ۲۳ سال و نزديک به ۳۰۰ بارداری در سن ۱۲ سالگی ديده شده است." معلوم نيست که عدد ۳۰۰ مربوط به سن ده سالگی است يا ۱۲ سالگی. اصل خبر حامله شدن ۱۵دختر ده ساله در يک کشور ۷۰ ميليونی است نه پانزده درصد. آمار مربوط به ايران می تواند در همين حد و حدود باشد اما در ايران نه اماری تهيه می شود و نه اگر بشود به جامعه در مورد آن اطلاع رسانی می شود. چرا اين گونه خبر سازی ها و دروغ‌ها مرتبا به جامعه گفته می شود؟

نقض آزادی‌های فردی تحت عنوان فساد

روحانيت شيعه بيش از يک صد سال است که بواسطه‌ی ميل به کسب قدرت سياسی و اقتدار اجتماعی، اولا اخلاق و ارزش‌ها را به دانش فقهی خود تقليل داده، ثانيا با خود محوری و خود حق پنداری، "غير" خود (باورها و سبک زندگی ديگران) را باطل اعلام کرده و آزادی‌های فردی را با فساد مساوی قلمداد کرده، ثالثا با مخالفت با سبک‌های زندگی مردم در جوامع غربی خود را به عنوان نمايندگان اخلاق و ارزش ها معرفی کرده، و رابعا با تمسک به آن تصوير سياه از آزادی‌های فردی، نظام پليسی موجود در ايران را توجيه کرده است.

نکته ی جالب توجه آنجاست که روحانيت و مکتبی‌ها پس از دست يابی به قدرت در همه‌ی آن اموری که خود برای کسب مشروعيت تمسک می جستند غرق شدند: ويديو کاست‌هايی که در دهه‌ی شصت ضبط می شدند به خانه های آنان رفت، اعتياد به مواد مخدر روحانيون سطح بالا و وفاداران به آنها را فرا گرفت، فساد مالی کمتر مقامی را رها کرد، خانه‌های عفاف تحت نظارت خود عوامل رژيم شکل گرفت که به سوء استفاده‌ی برخی از روحانيون از برخی تن فروشان انجاميد (مورد آشکار آن در کرج اتفاق افتاد: سايت زنان ايران، ۲ مهر ۱۳۸۱) و فحشا و جنون جنسی تحت عنوان چند همسری و صيغه مشروعيت يافت. در کنار همه‌ی اينها برای حفظ نظام، رياکاری و دو رويی و تقلب و دروغ با شدت دنبال شد.

ارتقای خلاف ميل به خلاف عرف

آنچه روحانيت شيعه از آن به عنوان فساد در جوامع غربی ياد می کند در عرف جوامع غربی اصولا کاری خلاف اخلاق و عرف تلقی نمی شود. روابط صميمی خارج از محدوده ی ارتباطات سببی و نسبی، نوع پوشش، نوع تفريح و تفنن، نوع مواد خوردنی و نوشيدنی و سبک زندگی غالب در جوامع غربی اگر چه مورد پسند روحانيت شيعه نيست بر اساس هيچ نظام اخلاقی (غير از شريعت بر ساخته‌ی روحانيت که هيچ ربطی به اخلاق ندارد) خلاف و غير عادی به شمار نمی رود. فساد در جوامع غربی عمدتا به سوء استفاده از قدرت و نقض قانون بالاخص در سوء استفاده‌های مالی اطلاق می شود که سهمگين ترين عوامل مخرب پيوندهای اجتماعی و اخلاقی جامعه هستند.

نابهنجار معرفی کردن امور بهنجار

فرض شيطانی بودن غرب و نابهنجار بودن هر آنچه ظاهرا در فرهنگ مسلمانان سابقه ندارد بدانجا می انجامد که ابراز دوستی و عشق نيز نابهنجار تلقی می شود. بر اساس همين نگرش است که گفته می شود "گسترش نمادهايی مانند روز ولنتاين در بين جوانان از واقعيتها و ناهنجاری‌های اجتماعی است که توسط مسئولين فرهنگی کشور ناديده گرفته شده است." (غلامحسين باهر، تابناک، ۲۵بهمن ۱۳۸۸) رد و بدل کردن شکلات يا هديه يا عروسک يا گل سرخ ميان انسان‌ها چه مشکلی برای جامعه و فرد ايجاد می کند که بايد آن را نابهنجار تلقی کرد؟ اين نحوه‌ی نگاه بيانگر گستردگی دايره‌ی فساد در ذهن باورمندان به هويت اسلامی تا حد محکوم کردن عشق و دوستی است.

هزينه- فائده

در جوامع غربی افراد اقداماتی انجام می دهند و بعد از هزينه‌ها يا منافع آنها برخوردار می شوند. مثال روشن آن روابط جنسی قبل از ازدواج است. اگر جوانان از وسايل پيشگيری استفاده نکنند و دختر جوان باردار شود يا بايد هزينه های مادی و روانی سقط جنين را بپردازد يا بچه دار شود و از زندگی موفق در آينده خود را محروم کند. آمارها نشان می دهند که مادران زير هجده سال معمولا آينده‌ای زير خط فقر را پذيرا می شوند. همچنين زوج‌ها می توانند چندين سال پيش از ازدواج با هم زندگی کنند و از اين طريق عاقلانه تر در مورد ازدواج با يکديگر و بچه دار شدن تصميم بگيرند. عنوان فساد گذاشتن بر روی اين گونه روابط هيچ مشکلی غير از مشکل اسلامگرايان يا نمونه‌های مسيحی و يهودی بنيادگرای آنان برای کسب قدرت سياسی از طريق عدم ارائه‌ی راه‌ کار برای مشکلات اجتماعی حل نمی کند

***

در همه‌ی جوامع فساد و فحشا و دروغ و تقلب و ديگر جرائم و تخلفات وجود دارد اما در برخی جوامع راه‌ها و روش هايی برای مقابله يا کاهش آنها مثل رسانه‌های آزاد و مستقل، نهادهای مدنی، قوه‌ی قضاييه مستقل و نظارت دستگاه قانونگذاری بر امور جامعه وجود دارد و در برخی همه يا برخی از اين روش‌ها وجود خارجی ندارند يا موانع جدی بر سر کار آنها وجود دارد. جوامعی که اين روش‌ها را ممنوع يا مسدود می کنند فاسد ترين و جوامعی که انها را تسهيل می کنند سالم ترين جوامع هستند. همچنين سو‌ء استفاده از قدرت در هر مقام و موقعيتی بزرگ ترين منشا فشاد است که در نظام ولايت فقيه هيچ راهی برای برخورد با آن وجود ندارد. در کشور‌های غربی رسانه ها و مردم می توانند صدای خود را عليه سوء استفاده از قدرت و موقعيت بلند کنند. با اين ملاک‌ها حکومت دينی از فاسد ترين حکومت‌هاست که به تبع آن جامعه نيز قادر به تصحيح خود نبوده است

منبع:گذار


مجید محمدی

فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]