سياست‌ورزیِ تهی از شرم
مجید محمدی


بدون احساسی به نام شرم اصولا "رعايت" اخلاق و خط قرمز و آستانه‌ی ابتذال و مبانی و اصول (نه خود اين امور) منتفی می شود. شرم از آن دسته احساس‌های بسيار نادر در جمهوری اسلامی است. به دليل فقدان شرم و حياست که دستور دهنده‌ی قتل و شکنجه‌ی دهها ايرانی معترض، مخالفان خود را به عدم نجابت متهم می کند: "در بررسی آن حوادث تلخ، مسئله اصلی و عمده، قانون شکنی و رفتار غير نجيبانهی جماعتی است که در مقابل جريان قانون ايستادند و به ايران عزيز، لطمه و ضربه و خسارت وارد آوردند." (علی خامنه‌ای، ۶ مرداد ۱۳۹۲)
وقتی شرم از صحنه رخت بربسته باشد کشتار دهها نفر، کتک زدن هزاران نفر و بازداشت و زندانی و شکنجه و محاکمه‌ی دهها هزار نفر به ظلم به يک نفر تقليل داده می شود: "البته در حاشيه و گوشه و کنار يک حادثهی بزرگ، ممکن است مسائلی روی داده باشد که گاه يک نفر مظلوم يا ظالم واقع شود اما در هر حال نبايد مسئله اصلی بخاطر اين مسائل گم شود."  (همانجا)
 
تقليل حق اعتراض خيابانی به اردوکشی
خامنه‌ای و اطرافيانش اعتراض خيابانی مخالفان و معترضان را اردوکشی خيابانی و ارعاب عمومی توسط بسيجيان و لباس شخصی‌ها را "حضور مردم" نام می نهند. با تعطيل شدن فصل حقوق ملت در قانون اساسی طبيعی است که حاکمان شهرواندان را برای اعتراض در خيابان مورد بازخواست قرار دهند: "چرا و به چه دليل مدعيان تقلب در انتخابات ۸۸ برای مواجهه با مسئله، به خيابانها اردوکشی کردند؟" (همانجا) رهبر يک حزب پادگانی که دهها هزار نفر را هميشه آماده‌ی سرکوب عمومی نگاه می دارد و اعضای اين حزب با اشاره‌ی وی به خيابان‌ها اردو کشی می کنند با اتکا به سياست تهی از شرم است که منتقدان را برای اعتراض خيابانی مورد سرزنش قرار می دهد.
 
موضع طلبکاری
 
خامنه‌ای چهار سال است که منتظر توبه‌ی فعالان جنبش سبز بالاخص موصوی و کروبی است. گروهی تحت شکنجه و تهديد سال‌ها زندان چنين کردند اما آنها که چنين نکردند مورد عتاب قرار می گيرند: "بارها و بارها اين سوال را نه در مجامع عمومی بلکه به شکلی که قابل پاسخ دادن باشد مطرح کرده‌ايم. پس چرا جواب نمی دهند، چرا عذرخواهی نمی کنند؟" (همانجا) رهبری که ۲۴ سال است به سوال يک خبرنگار پاسخ نداده و افراد صرفا برای مداحی به حضور او آورده می شوند معترضان به حکومت را مورد بازخواست قرار می دهد. تنها در کشوری که سياست آن از شرم تهی شده باشد چنين بازخواستی ممکن است.
 
اعتراف صريح به شنود جلسات خصوصی
 
خامنه‌ای برای بازخواست مخالفان خود به صراحت به شنود گذاری دستگاه‌های امنيتی برای آنان اعتراف می کند: "در جلسات خصوصی می گويند تقلبی رخ نداده بود، پس به چه علت کشور را دچار آن ضايعات کرديد و به لبه پرتگاه برديد؟" (همانجا) بدون شنود وی چگونه از مذاکرات جلسات خصوصی منتقدان و معترضان آگاه شده است؟ باز تنها در کشوری که سياست آن تهی از شرم است رهبر کشور از محتوای جلسات خصوصی مخالفان سخن می گويد. 
 
خدا، نام ماشين سرکوب
 
خامنه‌ای تفسيری الهی از سرکوب جنبش سبز دارد: "می دانيد اگر در فتنه ۸۸ خدا کمک نمی کرد و گروههای مردمی به جان هم می افتادند کشور به چه روز و روزگاری می افتاد؟ که البته خداوند نگذاشت و ملت هم بصيرت به خرج دادند." (همانجا) او موفقيت سرکوب را به امدادهای الهی نسبت می دهد ( و نه درامدهای نفتی و قساوت عوامل امنيتی و انتظامی و نظامی رژيم). اين خداست که ماشين سرکوب را هدايت می کند و سرکوبگران نيز مساوی‌اند با "ملت". بدين ترتيب سه ميلوين نفری که در هفته‌ی آخر خرداد ۸۸ برای اعتراض به خيابان‌های تهران آمدند خارجی بوده‌اند. تنها با تهی بودن از شرم است که فردی می تواند سه ميليون ايرانی را خارجی تلقی کند و نقطه‌ی اوج بی شرمی آنجاست که فردی اعمال ماشين سرکوب زير دستش را به خدای مومنان نسبت دهد. اما مومنانی که خدای خود را از اين اتهام مبرا نمی کنند سهمی وافر در بی شرمی حاکمان دارند.
 
رهنمودهای بی شرمانه
 
مقامات نظامی و انتظامی بارها گفته‌اند که "رهنمودهای رهبری" در اين دو نيرو در دانشکده‌ها و آموزشگاه‌ها و آموزش ضمن خدمت تدريس می شود. می توان از اين فرماندهان پرسيد که آيا دروغ‌ها، بددهنی‌ها، تهديدهای نسبت به شهروندان عادی، اتهام زنی‌ها و سخنان بی شرمانه‌ی او را نيز در نيروهای خود درس می دهند يا خير. ظاهرا اين امور در سطوح عالی فرماندهی و مديريت کشور تدريس می شود و اين امر را از سخنان و رفتارهای بی شرمانه‌ی فرماندهان عالی نظامی و انتظامی کشور، مقامات امنيتی و ديگر مقامات کشوری می توان فهميد. ظاهرا مقامات برای تقرب به بارگاه ولايت با يکديگر مسابقه‌ی بی شرمی گذاشته‌اند چون می دانند ولايت فقيه يعنی رهبری کشور بدون هيچ گونه شرم و حيا.

منبع:پژواک ایران


مجید محمدی

فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]