سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا
مجید محمدی

ji2_040221.jpgایندیپندنت فارسی - مجید محمدی
ایالات متحده و کانادا در برابر دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران راه انفعال در پیش گرفته‌اند

ایالات متحده و کانادا در ایران سفارت ندارند و از این رو نمی‌توانند فعالیت‌های دپیلماتیک یا دیپلماسی نرم از طریق طرح ایده‌ها و سیاست‌های خود در مجامع و رسانه‌های محلی، ملاقات با افراد صاحب‌نفوذ، تاسیس کرسی‌های دانشگاهی، برگزاری کلاس‌های آموزشی در ایران داشته باشند. اما جمهوری اسلامی ایران در کانادا و ایالات متحده، به‌رغم بسته بودن سفارتخانه‌های رسمی، دارای سه نوع سفارت غیر رسمی است که همه کارکردهای سفارت رسمی را علنی و بدون محدودیت دارند و حتی موثرتر از سفارتخانه‌های رسمی فعالیت می‌کنند. نهادهای امنیتی نه تنها محدودیتی بر آن‌ها اعمال نمی‌کنند، بلکه برای پاسداری از «مذهب تازه تنوع»، از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند. این سه نوع سفارت در سراسر ایالات متحده و کانادا در نهادهای مذهبی- سیاسی دولتی و غیر دولتی و دانشگاهی پخش هستند، اما از یک گفتمان و یک دسته روایت خاص پیروی می‌کنند.

گفتمان حاکم، گفتمان ضد غربی، ضد امریکایی و ضد اسرائیلی است. روایت‌ها نیز عبارت هستند از:

۱- جمهوری اسلامی ایران نظامی عادی مثل همه کشورهاست؛

۲- ایران همان نظام جمهوری اسلامی ایران است و ایران‌دوستان می‌توانند رابطه‌ای دوستانه با مقامات جمهوری اسلامی ایران داشته باشند؛

۳- اکثریت مردم ایران حامی رژیم هستند، و

۴- کسانی که به رژیم حاکم بر ایران «نه» می‌گویند، «نئوکان» و جنگ‌طلب هستند.

مراکز مذهبی شیعه

مراکز مذهبی شیعه که جمهوری اسلامی ایران در تامین مالی و امام جماعت آنها نقش دارد، سفارتخانه‌های رسمی حکومت هستند. اکثر مراکز مذهبی شیعه در ایالات متحده و کانادا از طریق «بنیاد علوی» که بنیادی حکومتی و تحت نظارت جمهوری اسلامی ایران است، یا انتقال صرافخانه‌ای ارز، حمایت مالی و تدارکاتی می‌شوند. به عنوان نمونه، محمدعلی الهی، نماینده روح‌الله خمینی در نیروی دریایی، که مجموعه‌ای از موسسات شیعه را در ایالت میشیگان اداره می‌کند، درست مثل سفیر از مواضع جمهوری اسلامی ایران در رسانه‌های امریکا دفاع می‌کند و با مقامات آمریکایی دیدار دارد.

این مراکز حتی فراتر از سفارت، در کارزارهای انتخاباتی در امریکا فعال هستند و از نامزدی دفاع و تبلیغ می‌کنند که سیاست‌هایش به جمهوری اسلامی ایران نزدیک باشد. مصطفی قزوینی، که از وی به عنوان موسس مرکز معارف اسلامی اورنج کانتی و رئیس شورای مسلمانان شیعه در جنوب کالیفرنیا یاد می‌شود، در کارزار برنی سندرز حضور داشت. او سخن خامنه‌ای را در مورد حمایت اسرائیل از داعش تکرار کرد. در مقابل، جمهوری اسلامی ایران از فعالیت هر گونه نهاد مذهبی در داخل ایران که نقطه اتصالی با کشورهای غربی داشته باشد، جلوگیری کرده است. حتی کلیساهای زیرزمینی به اتهامات واهی ارتباط با دولت‌های بیگانه بسته و کشیشان آنها به اعدام و زندان محکوم شده‌اند.

موسسات لابی

اگر در وجود لابی جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا شک دارید، تنها به همراهان ایرانی- ‌آمریکایی تیم ظریف در مذاکرات برجام نگاهی بیندازید، یا به فهرست افرادی که در مسافرت‌های ظریف و روحانی مدام به مهمانی‌های آنها دعوت می‌شوند نگاه کنید. این‌ها حتی اگر خود را به عنوان لابی رسما ثبت نکرده باشند (که نکرده‌اند)، عملا برای جمهوری اسلامی ایران لابی می‌کنند. روایت و گفتمان آن‌ها همان روایت و گفتمان ظریف و روحانی و خامنه‌ای است. این‌ها حتی نکات تبلیغاتی رادیو و تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی ایران و فرماندهان سپاه و عین سخنان خامنه‌ای را تحت عنوان نظرسنجی دانشگاه (مریلند) یا میهمانان شوهای تلویزیونی، به رسانه‌های آمریکا عرضه می‌کنند. ایالات متحده و کانادا از داشتن یک لابی مشابه در ایران محروم هستند.

موسسات دانشگاهی

حسین موسویان و محمد جعفر محلاتی که در دوره‌ای نقش سفیر را برای جمهوری اسلامی ایران ایفا می‌کردند، به استخدام دانشگاه‌های آمریکا در آمدند و در انواع فعالیت‌های دیپلماتیک، از نوعی که سفرا در آن‌ها درگیر می‌شوند، فعالیت داشته‌اند. کاوه افراسیابی که رسما از دفتر جمهوری اسلامی ایران در نیویورک حقوق دریافت می‌کرد، پانزده سال در موقعیت‌های دانشگاهی و رسانه‌ای به تبلیغ مواضع جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان محقق مستقل می‌پرداخت. اما علی خامنه‌ای با جاسوس نامیدن هر کس که تلفنی با مقامی در ایالات متحده یا کانادا صحبت کند یا با رسانه‌ای غربی مصاحبه کند، چنین امکانی را از دو دولت فوق گرفته است. کسانی نیز که در ایران با رسانه‌های خارجی مصاحبه می‌کنند، کار خود را باید با نهادهای امنیتی هماهنگ کنند.

رابطه نامتوازن

در یک جامعه آزاد نمی‌توان جلو فعالیت غیرخشونت‌آمیز افراد را گرفت، اما در سیاست خارجی، چنین شرایطی که یک طرف آزادانه از همه ابزارهای دیپلماسی عمومی استفاده می‌کند و طرف دیگر دستش بسته است (یا خودش دستش را بسته)، علیه منافع و امنیت ملی آن طرف است. وضعیت فعالیت دیپلماتیک دو طرف به گونه‌ای است که امروز در وزارت خارجه آمریکا در دولت بایدن، نزدیکان به لابی جمهوری اسلامی ایران سیاستگذاری و تصمیم‌گیری در مورد ایران را در اختیار دارند و جهت‌گیری سیاست ایالات متحده در مورد ایران را تعیین می‌کنند یا برای آن یادداشت و مقالات سیاستگذاری می‌نویسند، اما ایالات متحده از چنین نیرویی در وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران برخوردار نیست.

امروز صاحبان سرمایه و شرکت‌های بزرگ، سالانه ده‌ها میلیون دلار هزینه تبلیغات ضدآمریکایی و ضداسرائیلی می‌کنند و از افراد حامی جمهوری اسلامی ایران در دانشگاه‌ها و موسسات تحقیقاتی حمایت مالی می‌کنند، اما آمریکا از چنین ظرفیتی در ایران برخوردار نیست. بنیاد علوی نیز هزینه تاسیس و تداوم برخی کرسی‌های دانشگاهی را که مبلّغ شیعه دولتی و سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران هستند، تامین می‌کند. استادان دانشگاه‌ها در ایران در سفرهای تحقیقاتی به دانشگاه‌های غربی یا مصاحبه با رسانه‌های غربی، به انتقال اطلاعات به دشمن متهم می‌شوند تا اصولا از سفر و تبادل افکار منصرف شوند. این امر البته شامل تبلیغاتچی‌های موسسه مطالعات جهان در دانشگاه تهران نمی‌شود، چون آن‌ها نقش تبلیغاتی خود را به خوبی در مصاحبه با رسانه‌های غربی ایفا می‌کنند و مدام به کشورهای غربی رفت و آمد دارند.

منبع:ایندیپندنت فارسی


مجید محمدی

فهرست مطالب مجید محمدی  در سایت پژواک ایران 

*سه گونه سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایالات متحده و کانادا  [2021 Apr] 
* ایرانیان سال را با هشت دروغ خامنه‌ای آغاز کردند  [2021 Mar] 
*سمت و سوی پنج پرونده امنیتی جمهوری اسلامی [2021 Mar] 
*دانشگاه مریلند یا آشپزخانه‌ بیت، سپاه و دستگاه‌های امنیتی؟  [2021 Mar] 
* اسلامی‌سازی علوم؛ از آکادمی منیر‌الدین حسینی و مغازه مصباح تا دانشگاه هاروارد [2021 Feb] 
*دلایل توقیف نفتکش و غنی‌سازی ۲۰ درصدی در آستانه انتقال قدرت در آمریکا [2021 Jan] 
*کارنامه‌ی بی‌حاصل سیاست مماشات و خشنود‌سازی برای مهار جمهوری اسلامی [2020 Dec] 
*در «بیت» خامنه‌ای چه می‌گذرد؟  [2020 Nov] 
*در جنگ ایران و عراق هر دو کشور شکست خوردند هیچ جنگی مقدس نیست [2020 Sep] 
*نوبت بازنشستگی سیاسی حسن روحانی فرا رسیده است [2020 Jul] 
*بازار پر رونق پیامبری، مهدویت و ارتباط با امام زمان در ایران [2020 Jun] 
*دشمنی که نمی‌شناسند، سه افسانه‌سازی غالب در مورد ایالات متحده آمریکا [2020 May] 
*برنامه‌ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای ایران چیست؟  [2020 May] 
*میزان بی‌اطلاعی از مسائل ایران در گزارش‌های رسانه‌های غربی حیرت‌آور است [2020 May] 
*خامنه‌ای: القای توهم منجی و فرار از پاسخگویی [2020 Apr] 
*«نابحران» کُرونا و تحریم‌ها: نظام و لابی آن فرصتی برای تجدید قوا یافته‌اند [2020 Apr] 
*پنج موج مهاجرت از جمهوری اسلامی، موج پنجم به غارتگران منابع کشور تعلق دارد، [2020 Feb] 
*لابی جمهوری اسلامی ایران هم مانند خود آن غیرعادی است  [2020 Jan] 
*پنج افسانه در مورد قاسم سلیمانی [2020 Jan] 
* از نظام قرار نیست «چیزی» باقی بماند  [2019 Dec] 
*آدرس‌های غلط تحلیلی در مورد اعتراضات آبان ۹۸ [2019 Nov] 
*از «یانکی گو هوم» تا «ایران برو بیرون»  [2019 Oct] 
*مغازه‌ی دو نبشی که جمهوری اسلامی باز کرده است  [2019 Oct] 
*روزی که «نرمش قهرمانانه‌ی- ۲» فرا خواهد رسید [2019 Oct] 
*مداح اسرائیلی دیگر چه صیغه‌ای است؟ روش خلق این شتر گاو پلنگ  [2019 Sep] 
*چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟  [2019 Aug] 
*از همه‌ی دنیا طلبکارند، با همه‌ی نکبت و فلاکتی که به ارمغان آورده‌اند [2019 May] 
*روش‌های مهندسی عقیدتی‌ـ‌سیاسی تجمعات [2019 Apr] 
*یورونیوز فارسی آشکارا به دیگر بوق‌های تبلیغاتی فارسی‌زبان پیوسته است [2019 Apr] 
*مردم ایران در دوران گذار، به رهبرانی مثل ترامپ نیاز دارند [2019 Jan] 
*از زهرا کاظمی ‌تا جمال خاشقجی: رسوایی رسانه‌های غربی در گزارش نامتوازن قتل دو روزنامه‌نگار [2018 Oct] 
*سوریه‌ای شدن، نه؛ یمنی سازی و ونزوئلایی شدن، آری [2018 Oct] 
* کدام یک مبتذل است: موسیقی سوسن و جواد یساری یا امضای نامه‌ی لابی جمهوری اسلامی؟  [2018 Jul] 
*سه (بعلاوه یک) سناریو برای سقوط جمهوری اسلامی [2018 Jul] 
* شش نمایش تهوع‌آور در حکومت اسلامی  [2018 Jul] 
*رهبران ایران اشغالگرند، یا هموطن؟ [2018 Jun] 
* تمام دروغ های ظریف  [2018 Jun] 
*اردک شَل روحانی، آغاز فروپاشی سیاسی [2018 May] 
*رادیو فردا به یک خانه‌تکانی جدی نیاز دارد [2018 Apr] 
*کاهش میانگین سن ازدواج دختران در ایران؛ چرا؟ [2018 Apr] 
*مرثیه ‌ای برای همه‌ء غرب ‌ستیزان  [2018 Mar] 
*تراژدی اسلام‌شناسی، خاورمیانه‌شناسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌های ایالات متحده  [2018 Feb] 
*رژیم‌های سیاسی با همه‌پرسی ساقط نمی‌شوند [2018 Feb] 
*محمود احمدی نژاد: «رهبر انقلابی» که غیبش زد  [2018 Jan] 
*پا گذاشتن جمهوری اسلامی جای پای شوروی  [2018 Jan] 
*چهار ویژگی متمایز کننده‌ خیزش دی ۹۶: جدال با کابوس مستقر [2018 Jan] 
*مهم‌ترین خطر امنیتی کشور: جمهوری اسلامی و تداوم آن  [2018 Jan] 
*«بازندگان جنبش اعتراضی دی ماه ۹۶» [2018 Jan] 
*توهم «تغییر و اصلاح» به پشیمانی رسید [2017 Dec] 
*سپنتا نیکنام و مرگ حاکمیت قانون و حقوق شهروندی  [2017 Nov] 
*اصلاحات سال‌ها پیش مُرد. همین!  [2017 Oct] 
*«جان اسنو» در تهران  [2017 Sep] 
*دشمنی اسلامگرایانه با غرب چه نتایجی دارد؟ [2017 Aug] 
*نظرسنجی‌هایی بدون ارزش علمی [2017 Aug] 
*علی شریعتی: ایدئولوگ نظام سرکوب  [2017 Jun] 
*گام دوم مهندسی انتخابات ۹۶: چینش نامزدها و جهت دادن به کارزارها  [2017 Apr] 
* مهندسی انتخابات ۹۶ آغاز شده است [2017 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2017 Apr] 
*جریان «اصولگرا»: واگرا و آشفته  [2017 Apr] 
*رسانه‌های فارسی‌زبان با مالیات شهروندان و منابع عمومی کشورهای غربی چه می‌کنند؟ [2017 Mar] 
*معضل محمد خاتمی برای «نظام»: ضعیف، کم آزار، اما غیر قابل اعتماد [2017 Feb] 
*چهار روایت شخصی از جنایات داعشی جمهوری اسلامی  [2017 Feb] 
*«آشتی ملی»؛ طرحی توخالی و بی حاصل برای تقرب به خامنه‌ای  [2017 Feb] 
*هاشمی رفسنجانی؛ سیاست‌ورزی اسلامگرایانه در چارچوب ممکن‌ها [2017 Jan] 
*مهندسی غرور ملی با هیچ [2016 Dec] 
*ساختار آسیب‌های اجتماعی در ایران در سه نمودار [2016 Nov] 
*دوازده پرسش پیرامون چرایی و چگونگی پیروزی ترامپ و شکست کلینتون [2016 Nov] 
*واکنش ها به پیروزی ترامپ/ موج نارضایی‌ها، «نخبه‌گرایی، چند فرهنگ‌گرایی و جهان‌گرایی» را به عقب راند [2016 Nov] 
*کودک آزاری جنسی در پناه «بیت» المجرمان [2016 Oct] 
*جنگ با مردگان «غیر خودی»  [2016 Oct] 
*نهادهای پشتیبانی ایدئولوژیک برای استبداد مذهبی، تمامیت خواهی و کشورگشایی درایران  [2016 Oct] 
*مدیران جمهوری اسلامی در چه مواردی به اراذل و اوباش و لات‌ها متوسل می‌شوند؟  [2016 Oct] 
* انگاره بومی اداره و توسعه: واقعیت یا توهم؟ [2016 Sep] 
*میرقلی‌خان، امیری، دری اصفهانی: گامی کوچک از «قهرمان» تا «جاسوس»  [2016 Sep] 
*کدام‌یک اسلام را دزدیده‌اند: تروریست‌ها یا اصلاح‌طلبان؟ [2016 Jun] 
*نگاهی به نهادها و مبانی تصمیم‌گیری قوه قضائیه جمهوری اسلامی  [2016 May] 
*یک دیدار معمولی، یک عکس عادی، و موجی از اتهام و اعتراض [2016 May] 
*عرصه‌های جدیدی که روحانیت شیعه در نوردیده [2016 Apr] 
*ویروس ضد امریکایی؛ برندگان و بازندگان [2016 Apr] 
*از چپ عدالت‌گرا تا چپ امنیت‌گرا: طلیعه‌ ناسیونال-سوسیالیزم ایرانی [2016 Apr] 
*چرا در انتخابات مهندسی‌شده شرکت می‌کنند؟ [2016 Mar] 
*پدیده های قابل توجه و شگفت انگیز در نتایج انتخابات ۹۴ [2016 Feb] 
*انتخابات در نظام‌های اقتدارگرا تمامیت‌خواه [2016 Feb] 
*چهار دلیل برای ترغیب به مشارکت در انتخابات ۹۴ و نقد آنها  [2016 Feb] 
*تصویب توافق اتمی در ایران: مجلس یا شورای امنیت ملی؟  [2015 Aug] 
*رژیم خمینی چگونه تداوم یافت؟ [2015 Jun] 
*نظام بی‌شرم جمهوری اسلامی: شرم، سیری چند؟ [2015 Mar] 
*قاسم سلیمانی: «الهه مهربانی»، «سردار عارف» یا فرمانده ترور؟ [2015 Mar] 
*معجزه‌ی حکومت ولایی شیعی: یزید نقش امام حسین را بازی می‌کند [2014 Sep] 
*موضوعاتی که صدای آمريکا پوشش نمی‌دهد يا در اولويت آن نيست [2014 Sep] 
*بی بی سیزاسیون صدای امریکا [2014 Sep] 
*داعش، «سپاه قدس» اسلام‌گرایان سنی [2014 Jun] 
*مسجدسازی دولتی به جای ساخت مسکن عمومی [2014 Mar] 
*افسانه‌ی کمبود روحانی شيعه در ايران، مجيد محمدی [2014 Feb] 
*برنامه‌ تلويزيونی روحانی و پنج بازنمايی از وضعيت دولت  [2014 Feb] 
*رژیم تحریم علیه تحریم [2013 Sep] 
*ملی‌گرايی تکثرستيز: ضد غرب و پرونده‌ساز [2013 Aug] 
*سياست‌ورزیِ تهی از شرم [2013 Jul] 
*چرا سفر به ایران را تحریم نمی کنید؟ [2013 Jul] 
*شان يونسکوی رضا داوری: ننگ و آه [2013 Jul] 
*توهمات علی خامنه‌ای [2013 Apr] 
*علی خامنه‌ای و دروغ‌ها، رجزخوانی‌ها و مدعیات بی اساسش [2013 Apr] 
*بخش فلسفه‌ی دانشگاه تهران، دکان علم‌فروشی و مدرک‌سازی [2013 Apr] 
*فرسایش بنیان‌ها و پیوندهای اجتماعی در ایران [2012 Dec] 
*ناشر غير امين و تبليغات سياسی [2012 Jun] 
*تندیس‌های تنفر، اسلام رحمانی و مخاطرات امنیتی اسلام سیاسی [2012 May] 
*خلائق را از براندازی ولایت فقیه می ترسانند [2012 Apr] 
*«جامعه‌ ايران در سراشيبی انحطاط اجتماعی و اخلاقی»  [2012 Mar] 
*مطالعات خاورمیانه یا بسط تنفر، بی خیالی و پرده پوشی [2012 Mar] 
*روشنفکران دینی و مقدسات مردم [2012 Mar] 
*آمريکاستيزی روشنفکران ـ فعالان چپ ايرانی: سندرم "از موضع بالا" [2012 Mar] 
*امپریالیسم و ادبیات لجن مالی در سنت سیاسی چپ [2012 Feb] 
*مشکلات دروازه بانان سابق رسانه‌ها [2012 Jan] 
*کارنامه‌ی سياه و سوگناک دين سازمان‌يافته [2011 Dec] 
*صدايش را در نخواهند آورد [2011 Dec] 
*دين سازمان‌يافته، مروج تنفر و تبعيض [2011 Dec] 
*بیست روش گریز از پاسخ گویی: نقدی بر گزارش جمهوری اسلامی به کمیته حقوق بشر سازمان ملل [2011 Dec] 
*آیا بدون دین سازمان یافته، دنیای بهتری نمی داشتیم؟ [2011 Nov] 
*همه از دولت‌ها پول می گیرند، اما ...  [2011 Nov] 
*در جستجوی فرزندان از دست رفته  [2011 Nov] 
*رهبر بعدی چگونه تعیین خواهد شد؟  [2010 Jun] 
*يک دروغ بزرگ ديگر؛ فساد اخلاقی ساختاری غرب [2010 May] 
*جنبش سبز: اسلامگرا یا سکولار  [2010 May] 
*شهرنشينی، دانشگاه و طبقه متوسط: تهديدات امنيتی عليه ولايت فقيه [2010 Apr] 
*از ربانی سالاری به اوباش سالاری؛ تحول ساختار قدرت در جمهوری اسلامی  [2010 Mar] 
*رهبر جمهوری اسلامی و مداحی به قصد تقرب  [2010 Feb] 
*هشت تحليل غلط؛ پيش و پس از انتخابات رياست جمهوری  [2010 Feb] 
*زمان محاکمه‌ی خامنه‌ای در دادگاه جنایی بین‌المللی فرا رسیده است  [2009 Jul] 
* الگوهای رایج فریب‌کاری در نظام جمهوری اسلامی  [2009 Feb]