اوبامانیا!
شهباز نخعی

سه شنبه هفته گذشته، بیستم ژانویه، سرانجام باراک حسین اوباما پس از نزدیک به دو سال کارزار سرسختانه انتخاباتی و دو ماه و اندی انتظار با ادای سوگند، دست کم برای چهار سال، مستاجر کاخ سفید واشنگتن شد. مراسم ادای سوگند، که بی شباهت به مراسم تاجگذاری نبود، با شکوه و جلالی کم نظیر برگزار شد و حدود 2 میلیون نفر در آن شرکت کردند.

رسمیت یافتن ریاست جمهوری آقای اوباما امواج بزرگی از امید، شادی و شعف نه تنها در آمریکا، بلکه در سراسر جهان برانگیخت. در یک نظرسنجی که توسط بی بی سی در 17 کشور جهان (آمریکا، بریتانیا، آلمان، ایتالیا، شیلی، چین، مصر، روسیه، اسپانیا، فرانسه، ترکیه، مکزیک، غنا، هند، اندونزی و نیجریه) انجام گرفت مشخص شد که 67 درصد پاسخ دهندگان، انتخاب آقای اوباما به ریاست جمهوری آمریکا را در تقویت رابطه این کشور با سایر کشورهای جهان مهم می دانند. در نظرسنجی مشابه 6 ماه پیش تنها 42 درصد افراد مورد پرسش نقش آقای اوباما را در بهبود روابط آمریکا با سایر کشورها مهم می دانستند. کمترین خوشبینی در روسیه با 47 درصد و بیشترین آن در آلمان و ایتالیا با 80 درصد است. در مصر 75درصد پاسخ دهندگان پایان مناقشه خاورمیانه را مهمترین اولویت آقای اوباما دانسته اند. 75 درصد پاسخ دهندگان آمریکایی نیز گفته اند که مقابله با بحران اقتصادی در جهان باید اولویت نخست باراک اوباما باشد و 60 درصد پاسخ دهندگان آمریکایی نیز بر این باور بودند که بهبود روابط آمریکا با جهان از اولویت های اصلی باراک اوباما است.

 

سخنرانی غرا و شیوای باراک اوباما در مراسم باشکوه ادای سوگند حاوی نکاتی بود که اولویت ها را از دیدگاه خود آقای اوباما، و نه الزاما از دیدگاه کسانی که هر یک از ظن خود یار او شده اند، نشان می داد. آقای اوباما از جمله گفت:"ظرفیت و توانایی ما کاهش نیافته است، اما زمان برای بی حرکتی، محافظت از منافع محدود و سرکردن با تصمیمات نامطلوب مسلما گذشته است. از امروز باید خودمان را بالا بکشیم، گرد و غبار را بزداییم و بار دیگر بازسازی آمریکا را آغاز کنیم."

آقای اوباما در مورد مسئولیت دولت خود درباره بهبود نظام اداری آمریکا گفت:"کسانی از ما که مسئول خرج دلارهای مردم هستیم، مسئولیت داریم تا عاقلانه خرج کنیم، به اصلاح عادت های بد بپردازیم. کارمان را شفاف و در روز روشن انجام دهیم، زیرا تنها در چنین صورتی است که می توانیم دوباره اعتماد حیاتی بین یک ملت و دولت آن را برقرار سازیم."

 

آقای اوباما همچنین به منشاء بحران فاجعه بار اقتصادی که از آمریکا آغاز شد و کمابیش به سراسر دنیا سرایت کرده اشاره نمود:"اقتصادمان در نتیجه آزمندی و بی مسئولیتی برخی، همچنین به دلیل شکست جمعی ما در گزینش های درست و آماده ساختن ملت برای عصری جدید، بسیار ضعیف است. خانه ها از دست رفته اند. شغل ها نابود شده اند، مراکز کسب و کار بسته شده اند."

دو روز پس از مراسم ادای سوگند، باراک اوباما برای انجام یکی از وعده های انتخاباتی خود، در اقدامی نمادین دستور بسته شدن زندان گوانتانامو و بررسی نحوه محاکمه و برخورد با افراد مظنون به تروریسم را  امضا کرد. بستن زندان گوانتانامو طی یکسال آینده است و دستور آقای اوباما صریحا هر گونه فشار فیزیکی و استفاده از زور در بازجویی را ممنوع کرده است.

بنابر گزارش رادیو فردا: "اتحادیه اروپا و گروههای مدافع حقوق بشر، از تصمیم باراک اوباما برای تعطیل زندان گوانتانامو استقبال کردند."

اقدام آقای اوباما در این مورد را از این نظر "نمادین" خواندم که در زندان گوانتانامو 245 زندانی نگهداری می شوند در حالی که گفته می شود جمع شمار زندانیان متهم به تروریسم آمریکا در نقاط دیگر جهان حدود 11000 نفر است.

باراک اوباما همچنین جرج میچل، سناتور سابق و عضو گروه مذاکرات صلح کاتولیک ها و پروتستان ها در ایرلند شمالی در سال 1998 را به عنوان نماینده تام الاختیار خود در امور خاورمیانه و ریچارد هالبروک، سفیر پیشین آمریکا در سازمان ملل (در دوره بیل کلینتون) را به عنوان نماینده ویژه خود در افغانستان منصوب کرد. این انتصاب ها حکایت از آن دارند که سامان بخشی به اوضاع خاورمیانه و افغانستان از اولویت های اصلی آقای اوباما در عرصه سیاست خارجی خواهند بود.

در عرصه اقتصاد آمریکا نیز آقای اوباما طرحی 825 میلیارد دلاری تهیه و به کنگره این کشور ارائه داده تا اوضاع نابسامان اقتصادی را بهبود بخشد.

بدون آن که قصد زیر سئوال بردن صداقت آقای اوباما در کار باشد، در توفیق این طرح ـ دست کم در قد و قواره فعلی ـ می توان تردید کرد. در واقع، دملی که امروز به صورت بحران یا فاجعه اقتصادی سر باز کرده ناشی از یک بیماری مزمن عفونی است که ریشه آن را باید از حدود 4 دهه پیش دنبال کرد. این عارضه که امروز تبدیل به یک بیماری حاد شده، مسئله بدهکاری سنگین دولت فدرال ایالات متحده آمریکاست. در سال 1960 این بدهی حدود 290 میلیارد دلار بود که با توجه به جمعیت آن زمان آمریکا، سرانه بدهی هر فرد آمریکایی کمتر از 1500 دلار می شد. در دهه های 70،  80 و 90 این بدهی به طور  تصاعدی افزایش یافت و به ترتیب به ارقام 389، 930 و 3233 میلیارد دلار رسید. در ژانویه 2001، زمانی که آقای جرج دبلیو بوش، به ترتیبی که همه می دانند، به کاخ سفید راه یافت، بدهی دولت فدرال آمریکا به 5700 میلیارد دلار، یعنی 19000 هزار دلار سرانه بدهی هر آمریکایی، رسیده بود.

آقای بوش با سیاستهای مخرب خود، در 8 سال دو دوره ریاست جمهوری، این بدهی سنگین را تقریباً دو برابر کرد و به 10700 میلیارد دلار کنونی رساند. در حال حاضر کنگره آمریکا سقف مجاز این بدهی را 11300 میلیارد دلار تعیین کرده و بنابر این اگر بخواهد طرح 825 میلیارد دلاری آقای اوباما را تصویب کند، باید یک بار دیگر این سقف را بالاتر ببرد. توضیح این که در 22 سپتامبر 2008 میزان بدهی به رقم رکورد 10000 میلیارد دلار رسیده بود و تنها در 4 ماه بعد یعنی تا 22 ژانویه 2009، هفتصد میلیارد دلار یعنی به طور متوسط هر ماه 175 میلیارد دلار افزایش یافت. هم اکنون، هر نوزاد آمریکایی که به دنیا می آید، در روز تولد و هر سالخورده ای که از دنیا می رود در روز مرگ حدود 37 هزار دلار ـ تنها در سطح دولت فدرال ـ بدهی دارد و به این بدهی سنگین باید بدهی های دولتهای ایالتی، شهرداری ها و ... نیز افزوده شوند. یک خانواده چهار نفری امریکایی هم اکنون حدود 150 هزار دلار ـ فقط بابت بدهی دولت فدرال ـ بدهکار است و هر روز نیز به حجم این بدهی افزوده می شود.

فزون بر این ها، هر ساله یک کسر بودجه 500 میلیارد دلاری به کوه عظیم بدهی آمریکاییان افزوده می شود و آقای اوباما اگر بخواهد برای برون رفت از وضعیت فاجعه بار کنونی اقتصاد آمریکا، چاره اساسی بیندیشد در چند سال آینده علاوه بر کسر بودجه سالانه هر سال به حدود 1000 میلیارد دلار دیگر نیاز خواهد داشت. با این حساب، در یک برآورد محتاطانه، می توان پیش بینی کرد که در پایان دوره چهار ساله ریاست جمهوری آقای اوباما، رقم بدهی دولت فدرال آمریکا به حدود 18000 میلیارد دلار، یعنی 60000 دلار بدهی سرانه هر آمریکایی خواهد رسید.

طبیعی است که این بدهی سنگین قرض الحسنه نیست و بهره و کارمزد و هزینه به آن تعلق می گیرد و این بهره و کارمزد و هزینه را نیز باید مالیات دهندگان بپردازند. در کانادا که میزان بدهی دولت فدرال با تناسب جمعیت، حدود نصف آمریکا است، گفته می شود که کانادایی متوسط تا ماه جون هر سال را تنها برای پرداخت مالیات کار می کند. از بودجه حدود 200 میلیارد دلاری کانادا، حدود 40 میلیارد دلار در سال صرف پرداخت بهره بدهی می شود. این امر به این معناست که هر کانادایی بیش از 40 روز از سال را فقط برای پرداخت بهره بدهی دولت فدرال کار می کند. در آمریکا، با توجه به دو برابر بودن میزان بدهی سرانه، شاید بتوان گفت  که آمریکایی متوسط 80 روز از سال را کار می کند تا بهره بدهی دولت فدرال را بپردازد. اگر این نکته را نیز در نظر بگیریم که بار عمده نظام مالیاتی آمریکا روی دوش حقوق بگیران است و ثروتمندان و صاحبان درآمدهای بالا با انواع شگردهای قانونی و غیرقانونی از پرداخت مالیات عادلانه می گریزند، آنگاه می توان فشار کمرشکنی را که بدهی فدرال بر آمریکایی متوسط تحمیل می کند دریافت.

اما، در بحران فاجعه بار اقتصادی که در حال حاضر آمریکایی متوسط با آن روبروست، بدهی دولت فدرال و عواقب و عوارض ناگوار آن تنها یک روی سکه است. روی دیگر سکه، که وخامت آن کمتر از بدهی و بهره و مالیات نیست، وضعیت بحرانی و ناگوار صندوق های بازنشستگی است. در آمریکا هزاران صندوق بازنشستگی وجود دارند که اندوخته های مربوط به دوران بازنشستگی دهها میلیون آمریکایی کارگر، کارمند و پیشه وران مستقل را اداره می کنند. تنها 3 صندوق از بزرگترین اینها، دارای بیش از 5000 میلیارد دلار نقدینگی هستند. این صندوق ها برای افزایش اندوخته های اعضا خود، معمولا آنها را در بورس به کار می اندازند. از زمان آغاز بحران مالی و اقتصادی در بهار گذشته تاکنون، به دلیل سقوط و کاهش بهای سهام در بورس، این صندوق ها حدود 40 درصد از اندوخته های اعضا خود را از دست داده اند و بی تردید تا زمان پشت سر گذاشتن بحران و بازگشت به دوران رونق این روند سقوط و کاهش ادامه خواهد یافت. معنای این امر این است که در سالهای آینده، آمریکایی متوسط نه تنها باید مالیات بیشتری برای تامین بهره بدهی دولت فدرال بپردازد، بلکه باید از بخش عمده ای از رفاهی که برای خود در دوران بازنشستگی در نظر گرفته بود نیز صرف نظر کند. به عبارت دیگر، در سالهای آینده، آمریکایی متوسط بدهکارتر و فقیرتر می شود. شاید بخواهید بدانید که بستانکاران رقم نجومی بدهی دولت فدرال آمریکا چه کسانی هستند. به پرسش "چه کسانی" پاسخ دقیق و مشخص نمی توان داد، زیرا بیشتر اینان در هزارتوی محافل قدرتمند مالی بین المللی پناه گرفته اند و چهره مشخصی ندارند. اما این را می توان گفت که بزرگترین بستانکاران این بدهی به ترتیب چین، ژاپن و انگلستان هستند که سهمشان بیش از نیمی از مبلغ کل بدهی است. برای آنکه سرنخی از ماهیت این بستانکاران داشته باشید، این را نیز بدانید که کشور کوچک و ثروتمند لوگزامبورگ با چهارصد هزار نفر جمعیت، که یکی از مراکز بانکداری دنیاست، 91 میلیارد دلار سهم در فهرست بستانکاران دارد.

آقای اوباما در سخنرانی در مراسم ادای سوگند گفت:"اقتصادمان در نتیجه آزمندی و بی مسئولیتی برخی ... بسیار ضعیف است." نتیجه معقولی که از این سخن می توان گرفت این است که این آزمندان بی مسئولیت، باید بیشترین زیان را هم در بحران ایجاد شده ببینند و بیشترین خسارت را تحمل کنند. آیا در عرصه واقعیت چنین است؟!

متاسفانه نه تنها اینطور نیست، بلکه بخش عمده طرح نجات 700 میلیارد دلاری چند ماه پیش آقای بوش و 825 میلیارد دلاری کنونی آقای اوباما صرف این شده و خواهد شد که آب در دل این "آزمندان بی مسئولیت" تکان نخورد و وجود شریفشان آسیب نبیند. در سوی دیگر، تنها همین دو طرح ـ یعنی 1525 میلیارد دلار ـ به طور سرانه 5000 دلار به بدهی هر آمریکایی می افزایند.

همه اینها را گفتم تا به این نتیجه گیری برسم که دلباختگی شیداوار به آقای باراک اوباما و دیدن یک سوپرمن ناجی در وجود او، چقدر با واقعیت های تلخ موجود فاصله دارد.

اشتباه نشود. من نیز قدرت سخنوری آقای اوباما را تحسین می کنم. من نیز راهیابی یک نیمه سیاهپوست به کاخ سفید را رویدادی فرخنده می دانم. من نیز به بخشی از ایده آل های او دلبستگی دارم و من نیز آرزو می کنم که آقای اوباما موفق شود از میزان آشوب و نابسامانی که سراسر دنیا را فرا گرفته است بکاهد اما، در عین حال نمی خواهم بگذارم که این تحسین، خوشحالی، دلبستگی و آرزو چون چشم بندی مانع از دیدن واقعیت های تلخ موجود شوند.

از جمله این "واقعیت ها" این است که اگر چه در این که آقای باراک اوباما در 4 نوامبر 2008 در روندی کاملا دمکراتیک با رای اکثریت مردم آمریکا انتخاب شده تردید نیست، اما نظام سیاسی دو حزبی آمریکا، و قدرت و نفوذ سرمایه های بزرگ در این حزب ها به نحوی است که نمی توان همان نقش تعیین کننده آرا مردم را برای مراحل پیش از روز رای گیری قایل شد. می خواهم بگویم که اگر حمایت همه جانبه محافل قدرتمند حزبی، رسانه ای، سیاسی و مالی نبود، چنین توفیقی برای آقای اوباما نزدیک به محال می نمود. از اینرو، آقای اوباما، مانند هر رئیس جمهوری دیگری در آمریکا منافعی را نمایندگی می کند که الزاما همیشه با منافع عامه مردم همسو نیستند. کاریزما و محبوبیت فوق العاده آقای اوباما به کار این می آید که داروی تلخی ـ که مختصری از آن را در بالا شرح دادم ـ را به مردم بخوراند. متاسفانه، چنان که شواهد نشان می دهند، این دارو نه درمانگر، بلکه مسکن است و عوارض جانبی آن نیز بیشتر از اثر تسکینی اش هستند.

آقای اوباما در سخنرانی مراسم ادای سوگند خود گفت: "مردم آمریکا امید را به جای ترس برگزیده اند". برگزیدن امید به جای ترس کار درست و سودمندی است، مشروط بر آنکه ترک "ترس" به معنای از دست دادن احتیاط و چشم بستن بر واقعیت ها و برگزیدن "امید" به مفهوم رها کردن مهار خرد جمعی و قدرت نهادهای مردم سالار در دست هیجان، احساسات مفرط و در این مورد خاص Obamaniaنباشد!

 

*  Maniaدر زبان انگلیسی به معنای عشق مفرط، شیدایی و اشتیاق افراط آمیز نسبت به کسی یا چیزی است.

 

ایمیل نویسنده:

shahbaznakhai@live.ca

 

منبع:پژواک ایران


شهباز نخعی

فهرست مطالب شهباز نخعی  در سایت پژواک ایران 

*اختیارات بدون پذیرش مسئولیت!‏  [2018 Jun] 
*انتخاب بین ارسنیک و سیانور!‏  [2018 May] 
*ترقی ازابراز «تأسف» و «نگرانی» به «بهت زدگی»! [2018 May] 
*برجام درجام!‏  [2018 May] 
*هنوز فرصت هست! [2018 May] 
*درس چگونگی رهایی از شرّ استبداد!  [2018 Apr] 
*فرار بی مغزها!‏  [2018 Apr] 
*«کارنامه درخشان»!  [2018 Apr] 
*دلار 10 هزارتومانی! [2018 Mar] 
*سال آخر!  [2018 Mar] 
* حرکت در دایره بسته!  [2018 Mar] 
* قطعنامه های بی معنا!  [2018 Feb] 
*«العفو، العفو»! [2018 Feb] 
*دخیل بستن به امامزاده رفراندوم! [2018 Feb] 
* ‏«توبه گرگ...»!‏  [2018 Feb] 
*مسابقه سقوط!‏ [2018 Feb] 
*تبدیل بنگاهداری به سهامداری!‏  [2018 Jan] 
* تَرَک برداشتن دیوار ترس!‏ [2018 Jan] 
* دستاویز واقعیت گریزی!‏  [2018 Jan] 
*فرصت طلایی!‏  [2018 Jan] 
*آنکارا درصدد چنگ اندازي مجدد بر خاورنزديک است؛ پايان «مدل ترک» [2017 Apr] 
*ترجمه کتاب "امپراتوری تفتیش"  [2017 Mar] 
*نبرد عقل و احساس! [2016 Jun] 
*در شیشه کردن غول!  [2016 Jun] 
* امنیت واقعی و توهّم امنیت! [2016 Jun] 
*داد از این همه بیداد! [2016 Jun] 
*«ترکیه لاییک است و لاییک می ماند»!  [2016 May] 
* بهای سنگینِ خیره سری! [2016 May] 
* «مایه شرمساری و نابخشودنی»!  [2016 May] 
*ذهنیت ترفندباز! [2016 Apr] 
* هشدارهای مکرّر و گوش های ناشنوا! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
*پرده ی غبار! [2016 Apr] 
*چرا نمی پرسید چرا؟! [2016 Mar] 
*پا پس کشیدن ناگهانی!  [2016 Mar] 
*پیامد نرمش قهرمانانه!  [2016 Mar] 
*«خُب، به کجا رسیدید؟»! [2016 Mar] 
*در انتظار داوری تاریخ!  [2016 Feb] 
*بیم و امید  [2016 Feb] 
*ولایت مطلقه فقیه منشأ فساد است! [2016 Feb] 
*چشم پوشی بر نقض گسترده حقوق بشر درایران! [2016 Jan] 
* فرجام یا آغاز راه دراز 8 ساله اجرای برجام!  [2016 Jan] 
*پنهان کردن ناتوانی در پوشش سخاوت!  [2016 Jan] 
*رهایی از شرّ حکومت ولایت مطلقه فقیه! [2016 Jan] 
*لاف زنی های ریاکارانه روباه بنفش!  [2015 Dec] 
*جنایت مشروع و قانونی علیه بشریت! [2015 Dec] 
*ترفند بازی حکومت آخوندی! [2015 Dec] 
*اردوغان، نفت، داعش! [2015 Dec] 
*شکرگزاری! [2015 Nov] 
*چرا؟! [2015 Nov] 
*13 کرسی تا سلطان رجب! [2015 Nov] 
*سازمان بی سامان! [2015 Oct] 
* تلنگر مردمی! [2015 Oct] 
*زدوبند روسیه با غرب! [2015 Oct] 
*گام نهایی! [2015 Oct] 
*سوریه در اشغال روسیه! [2015 Oct] 
*تکلیف روشن است! [2015 Sep] 
*روغن روی آش سوریه! [2015 Sep] 
*سیاست مداران دروغگو، خودخواه و فرصت طلب! [2015 Sep] 
*بدتر از دروغ! [2015 Aug] 
*زیر آواز زدن ورشکسته [به تقصیر]! [2015 Aug] 
*«هزاران نکته و سخن ناگفته»! [2015 Aug] 
*کورسوی امید! [2015 Aug] 
*«سوریه، ننگین ترین لکّه بروجدان انسانی جهان»! [2015 Jul] 
*یک نان نسیه و صد گرسنه! [2015 Jul] 
*دو توافق و یک پرسش: فرجام یا آغاز؟! [2015 Jul] 
*«میراث بین المللی افتضاح»! [2015 Jul] 
*نظام برده داری مدرن! [2015 Jul] 
*رسیدن به توافق نهایی؟! [2015 Jun] 
*شکست فاجعه بار ج.ا. ! [2015 Jun] 
*حساب هایی که درست از آب در نیامد! [2015 Jun] 
*رسوایی فساد در فیفا! [2015 Jun] 
*مظلوم نمایی و رجزخوانی های توخالی! [2015 May] 
*داعش، پدیده ای گذرا یا ماندگار؟! [2015 May] 
*زمین لرزه در تهران، احتمالی ضعیف یا رویدادی محتوم با زمان غیرقابل پیش بینی! [2015 May] 
*وجدان ناآرام آقای اوباما! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص شادی و رضایت! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص فلاکت! [2015 Apr] 
*گل سوریه و سبزه یمن! [2015 Apr] 
*آن که فریب می دهد و آن که فریب می خورد [2015 Apr] 
*هردو حق دارند! [2015 Apr] 
*پیشنهاد رهبری خاتمی! [2015 Mar] 
*مسئول مستقیم سرنوشت دردناک یونس ها! [2015 Mar] 
*قمار سیاسی! [2015 Mar] 
*عجیبا! غریبا! شگفتا! [2015 Feb] 
*سکولاریسم اسلامی! [2015 Feb] 
*سر گاو هسته ای در خمره ولایت! [2015 Feb] 
*جنایات بی مکافات! [2015 Jan] 
* گسترش آشفتگی، تنش و آشوب! [2015 Jan] 
*جنگ با معلول! [2015 Jan] 
*جمهوری اسلامی، آری یا نه؟! [2015 Jan] 
*2015، سال تعیین تکلیف؟! [2015 Jan] 
*زهی خیال محال! [2014 Dec] 
*«سبقت گرفتن در شیادی»! [2014 Dec] 
*نشانی بیت رهبری! [2014 Dec] 
* کاهش و افزایش بهای نفت و نان! [2014 Dec] 
* بغض فروخورده! [2014 Nov] 
* گریز از مسئولیت! [2014 Nov] 
*«روز واقعه» برای باراک حسین اوباما! [2014 Nov] 
*روگردانی از اسلام سیاسی! [2014 Oct] 
*مستقیم از بیت رهبری! [2014 Oct] 
*نباید درحد حرف باشد! [2014 Oct] 
*حق زندگی! [2014 Oct] 
*پایان رنج ها! [2014 Oct] 
*ردایی از تار و پود دروغ! [2014 Sep] 
*بان کی مون، عامل سازمان CIA! [2014 Sep] 
*رطب خورده...! [2014 Sep] 
*راهبرد بی عملی و انفعال! [2014 Sep] 
*دور باطل! [2014 Aug] 
*«یک: رهبر نباشد، دو: سپاه نباشد»! [2014 Aug] 
*شمار طرفداران حکومت آخوندی! [2014 Aug] 
*زندانی با 78 میلیون زندانی! [2014 Jul] 
*حد و مرز بیدادگری! [2014 Jul] 
*غزوه ی غزه! [2014 Jul] 
*معنای اعتدال! [2014 Jul] 
*دو خلیفه در یک اقلیم! [2014 Jul] 
*«فروپاشی نظامی پوسیده»! [2014 Jun] 
*رهایی از بن بست! [2014 Jun] 
*حوزه آسیب رسانی توفان! [2014 Jun] 
*اعداد بی پایه و اساس و مغایر منافع ملی! [2014 Jun] 
*نجات دهنده سوریه و کل خاورمیانه! [2014 May] 
* قوطی بگیر و بنشان! [2014 May] 
*بهایی ستیزی؛ ما منزجریم! [2014 May] 
*«آیینه شکستن خطاست»! [2014 May] 
*فارغ شدن از عشق به استبداد یا دگرگونی در بازتولید آن؟! [2014 May] 
*توهین به مقام معظم رهبری! [2014 Apr] 
*بحران عمیق تر و پیامدهای وحشتناک! [2014 Apr] 
*«باید به شدت مراقب بود»! [2014 Apr] 
*شکستن رکورد بیدادگری! [2014 Apr] 
*... که غصّه سرآید! [2014 Mar] 
*باید ازما تشکر کنند! [2014 Mar] 
*خواب آرام آقای اوباما! [2014 Mar] 
*«حرف حساب جواب ندارد»، جنجال دارد! [2014 Mar] 
*پیروزی ایستادگی بر سرکوب! [2014 Feb] 
*جام زهر و این همه ادا! [2014 Feb] 
*بانی واقعی انقلاب!  [2014 Feb] 
*سبد کالا؛ چرا چنین خوار شدیم؟! [2014 Feb] 
*دیپلماسی واقعیت گریز و روان پریش [2014 Jan] 
*عوض کردن آبنبات با سماق! [2014 Jan] 
*قربانی سیاست بازی ها! [2014 Jan] 
*سرباز کوچک و جسور ولایت و جرثومه فساد! [2014 Jan] 
*تئوری توطئه! [2013 Dec] 
* تسویه خرده حساب ها!  [2013 Dec] 
*گنداب ولایی فساد! [2013 Dec] 
*نگاه راهبردی ظریف به ابوموسی!  [2013 Dec] 
*توافق ذلت بار ژنو؛ چاره دیگری نبود!  [2013 Nov] 
*دخیل بستن به امامزاده اوباما! [2013 Nov] 
*مذاکرات کرها! [2013 Nov] 
*کاپیتولاسیون روسی و چینی!  [2013 Nov] 
*کاشت باد و دروی توفان! [2013 Oct] 
*حکایت چوب و پیاز! [2013 Oct] 
*بحران ساز پایان بخش بحران! [2013 Oct] 
*پاک کردن داغ ننگ! [2013 Oct] 
*پایان بخشیدن به کابوس 35 ساله! [2013 Oct] 
*نخورده نباید شکرکرد! [2013 Sep] 
* «آنچه این نامردمان...»! [2013 Sep] 
*تله خود ساخته! [2013 Sep] 
*کوبیدن برطبل رسوایی! [2013 Sep] 
*ترکیب دو رییس جمهوری! [2013 Aug] 
* پرداخت یکجای صورت حساب!  [2013 Aug] 
*هم تقلب بود، هم تدلیس! [2013 Aug] 
*کدام فرقه ضالّه، مضلّه واقعی است؟!  [2013 Aug] 
*مرغ یک پا دارد! [2013 Jul] 
*کشتار در بن بست! [2013 Jul] 
*«ولا[کن] تجسسوا»! [2013 Jul] 
*حال ایران خانم بد است! [2013 Jul] 
*پیروزی جامعه مدنی بر جامعه مدینه النبی! [2013 Jul] 
*زندان یا قتلگاه! [2013 Jun] 
*کله شقی و قانون گریزی یا برگشت براه اعتدال و عقلانیت!  [2013 Jun] 
*عروسک های سپاه! [2013 Jun] 
*«حقوق تعریف شده حزب الله»! [2013 Jun] 
*آیا «روز رهایی نزدیک است»؟! [2013 May] 
*به سوی خلافت اسلامی! [2013 May] 
*رد صلاحیت در پایبندی به قانون!  [2013 May] 
*سیرک انتصخوابات [2013 May] 
*کارنامه سیاه حکومت مدعی حمایت از مستضعفان!  [2013 May] 
*بی یاوری مردم سوریه! [2013 Apr] 
*«سال رسوایی سیاسی و اقتصادی»!  [2013 Apr] 
*جابجایی محمود با محمد یا محسن و یا ...! [2013 Apr] 
*گشودن گره کور! [2013 Mar] 
*پیروزی نوروز! [2013 Mar] 
*پایمال شدن منافع ملی! [2013 Mar] 
*کش بدهید! [2013 Feb] 
*زجرکشی! [2013 Feb] 
*چه چیز «مجرمانه» نیست؟! [2013 Feb] 
*سکّه یک پول! [2013 Feb] 
*شورش پابرهنگان! [2013 Jan] 
*کشت علوفه در جنگل! [2013 Jan] 
*نمایش درماندگی در اپرا! [2013 Jan] 
*پا جای پای ما! [2012 Dec] 
*راه تازه غارت! [2012 Dec] 
*شکست شعار «النصربالرعب»! [2012 Dec] 
*«تصحیح بی عدالتی تاریخی» [2012 Dec] 
*بزنگاه حساس! [2012 Nov] 
*لحاف ملا! [2012 Nov] 
*هرگز چنین مباد! [2012 Nov] 
*«تغییر»؟ حتی یک ذرّه! [2012 Nov] 
*فریب خوار و فریبکار! [2012 Sep] 
*درحال پیشرفت مطلوب! [2012 Sep] 
*نظام ولایی و اصل انصاف! [2012 Sep] 
*«به نام ایرانیان، مردم سوریه را نکشید»! [2012 Sep] 
*بیماری درمان ناپذیر! [2012 Aug] 
*تا هست می کشد! [2012 Aug] 
*خط قرمز یا چراغ سبز! [2012 Aug] 
*دریاچهء بینوای ارومیه!  [2012 Aug] 
*«هان ای دل عبرت بین...»!  [2012 Aug] 
*پشت سر افغانستان! [2012 Jul] 
*«مسیر طبیعی امور»!  [2012 Jul] 
*ترک برداشتن شیشهء عمر!  [2012 Jul] 
*کنگره وصف گل! [2012 Jun] 
*استخوان های لای زخم! [2012 Jun] 
*در صدر فهرست ننگ!  [2012 Jun] 
*کارنامه درخشان برادران قاچاقچی  [2012 Jun] 
*زبان زور!  [2012 May] 
*کند شدن شمشیردودم!  [2012 May] 
*مرحله آخرکلاه گشاد هدفمند!  [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار! [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار!  [2012 Apr] 
*آخرین تیرهای ترکش! [2012 Feb] 
*دیوان بلخ! [2012 Feb] 
* پرسش تلخ! [2012 Feb] 
*ننگ بر روسیه و... [2012 Feb] 
*بار سنگین و ننگین! [2012 Feb] 
*افسارگسیختگی اقتصاد! [2012 Jan] 
* جدایی ج. ا. از سوریه! [2012 Jan] 
*گردنه خطرناک! [2012 Jan] 
*تنگه و تنگنا! [2012 Jan] 
*شرط بندی روی اسب مرده! [2011 Dec] 
*به «جوان آنلاین» سپاه پاسداران و اذنابش! [2011 Dec] 
*واسلاو و کیم! [2011 Dec] 
*حیف و صد حیف! [2011 Dec] 
*انجام کار ناتمام! [2011 Nov] 
*مرگ در بحران! [2011 Nov] 
*نیاز به حمله نظامی نیست! [2011 Nov] 
*محاکمه دردادگاه صالح! [2011 Nov] 
*زایش موش از کوه «بهار عربی»! [2011 Oct] 
*«فکاهی مبتذل»! [2011 Oct] 
*من آدم می کشم، تو آدم می کشی... [2011 Oct] 
*خودش کش می آید! [2011 Oct] 
*آسانی و آرامی! [2011 Sep] 
*حق ناحق! [2011 Sep] 
*نیمه راه ناکجاآباد! [2011 Sep] 
*این مسخره بازی ها برای چیست؟!  [2011 Sep] 
*کویر غیرقابل سکونت! [2011 Aug] 
*لرزه براندام ولی فقیه! [2011 Aug] 
*معیار سنجش بزرگی یک ملت چیست؟ [2011 Aug] 
*علوم انسانی، بر پایهء قرآن-شرعیات! [2011 Aug] 
*استبداد پذیری! [2011 Aug] 
*زندان يا محل شکنجه و کشتار!  [2011 Jul] 
*خودکامگی و نبود آزادی، جواز مبارزه مسلحانه ؟! [2011 Jul] 
*خانه چوبی! [2011 Jul] 
*شهامت اخلاقی یا زدن نعل وارونه! [2011 Jul] 
*ناهمبستگی اسلامی! [2010 Sep] 
*گرفتار در چنبر خودکرده‌ها! [2010 Jun] 
*گندیدگی ریشه! [2010 May] 
*ایستاده بر بلندای قلّهء وقاحت!  [2010 May] 
*آیا واقعا" «این اسلام نیست»؟! [2010 Apr] 
*سرازیری سقوط! [2010 Apr] 
*زبان هرزه درا! [2010 Apr] 
*صداهای انیرانی! [2010 Apr] 
*98 به 2، 2 به 98! [2010 Apr] 
*"در کمرکش چاه"! [2010 Mar] 
*فرصت سوزی! [2010 Feb] 
*مجمع عمومی 22 بهمن! [2010 Feb] 
*ورشکستگی همه جانبه! [2010 Jan] 
*گازانبر ترور و فریب! [2010 Jan] 
*غبارآلود یا تیره وتار؟! [2010 Jan] 
*وبال گردن! [2009 Dec] 
*توفان در فنجان شکستهء ولایت! [2009 Dec] 
*ژرفنای فرومایگی! [2009 Dec] 
*ما دانشجوییم! [2009 Dec] 
*فاسد تا مغزاستخوان! [2009 Nov] 
*فروریزی دیوارهای ننگ و ترس! [2009 Nov] 
*مخلّ مبانی زندگی انسانی! [2009 Nov] 
*جایگاه سبز در رنگین کمان! [2009 Oct] 
*کهریزک: دادگاه جنایتکاران! [2009 Oct] 
*اوباما چه می کند؟!  [2009 Sep] 
*جامعهء پریشان و حاکمان روان پریش! [2009 Aug] 
*تجاوز در نظام تجاوز در تجاوز! [2009 Aug] 
*سردرگم وآشفته! [2009 Aug] 
*دشمنی با هویت ایرانی! [2009 Aug] 
*تلقّی فاشیستی ازآزادی بیان و... [2009 Jul] 
*چه نیاز به دشمن؟! [2009 Jul] 
*به سوی فروپاشی! [2009 Jul] 
*ما نشستیم و... [2009 Jul] 
*ایران غلتیده در خون  [2009 Jun] 
*حماسه شکوهمند رسوایی [2009 Jun] 
*سه رباعی درباره‌ی مقام معظم رهبری [2009 Jun] 
*دود شد و به هوا رفت [2009 Jun] 
*من رأی نمی‌دهم  [2009 Jun] 
*گردونه ی اهریمنی  [2009 Jun] 
*آزادترین کشور دنیا  [2009 May] 
*حکومت بسیجی ـ سپاهی  [2009 Apr] 
*سال اصلاح الگوی مصرف  [2009 Mar] 
*نفت و فرهنگ [2009 Mar] 
*به عمر تا علی بشنود [2009 Mar] 
*نوروزتان پیروز  [2009 Mar] 
*حیا [2009 Feb] 
*ولایت فقیه و حقوق بشر [2009 Feb] 
*آمدن شهسوار ناجی [2009 Feb] 
*بهای آمریکا ستیزی  [2009 Feb] 
*اوبامانیا! [2009 Jan] 
*آلوده چون هوا  [2009 Jan] 
*فروش چاه های نفت  [2009 Jan] 
*عظمت کنفت شدن  [2009 Jan] 
*فاجعه پایان سال، سال پایان فاجعه [2009 Jan] 
*نظام قانون ستیز  [2008 Dec] 
*بخشش از کیسه خلیفه! [2008 Dec] 
*ننگ بر دیکتاتوری [2008 Dec] 
*دنیای پرآشوب [2008 Dec] 
*"YES WE CAN" ! [2008 Nov] 
*دو بازوی بلند و کوتاه  [2008 Nov] 
*دگرگشت یا برگشت  [2008 Nov] 
*کار شما تمام است  [2008 Nov] 
*هم شرقی، هم غربی  [2008 Sep]