کویر غیرقابل سکونت!
 

کویر غیرقابل سکونت!
شهباز نخعی


از زنده یاد احمد کسروی نقل شده که: «مردم ایران یک حکومت به آخوندها بدهکارند». به انگیزه کسروی در بیان این نظر نمی پردازم. به اشاره می گویم و می گذرم که در چند صد سال پس از استقرار حاکمیت صفویه، جز دوره های کوتاه مدّت مانند سلطنت نادرشاه افشار و رضاشاه پهلوی، آخوندها همواره عملا شریک در حکومت ها بودند و بنابراین گواهی بدهکاری مردم ایران به آخوندها توسط کسروی چندان توجیه پذیر نیست.

با توجه به کارنامه راستگویی و پاک اندیشی کسروی، شاید بتوان گفته او را اینگونه تعبیر کرد که در آن طنزی تلخ و ملامت گر نهفته است و می خواهد بگوید که مردم ایران با چندقرن سرفرود آوردن دربرابر جعلیات و خرافه پراکنی های آخوندها، چنان از نظر ذهنی وامدار آنان شده اند که پرداخت این بدهکاری جز از راه سپردن زمام حکومت به آنان میسّر نیست!

شاید هم می خواسته بگوید که استبداد سلطنتی دربرابر استبداد حکومت آخوندی هیچ است و مردم ایران اگر بخواهند طعم استبداد واقعی را بچشند باید برای مدّتی تن به استبداد آخوندی بدهند!

این تفسیرها درست باشند یا نباشند، به نظر من دهه های پایانی قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم بدترین زمان ممکن برای پرداخت آن – به نظر کسروی – بدهکاری بود. "بدترین زمان" از این نظر که پرداخت بدهکاری در سال ها و دهه هایی انجام شد که هرروز عقب ماندن از کاروان پرشتاب نوآوری و پیشرفت دنیا می توانست زیان و خسارت هایی گزاف داشته باشد که داشت و این زیان و خسارت ها همچنان ادامه دارد.

اگر بدهکاری که کسروی می گوید واقعیت داشت، شاید بهترین زمان پرداخت آن آغاز جنبش مشروطیت می بود. اگر در آن زمان "مشروعه" شیخ فضل الله نوری قدرت را دردست می گرفت، با آنکه مردم ایران از چاله سلطنت استبدادی درنیامده، به چاه حکومت "مشروعه" مراد و مرشد آیت الله خمینی می افتادند، امّا در مدّت سه-چهار دهه پس از آن با شناخت ماهیت فریبکار و فاسد حکومت آخوندی، سرانجام به خود می آمدند و شرّ آنرا از سر خود کم می کردند. به این ترتیب، پرداخت "بدهکاری" در آن زمان به مراتب ارزانتر از امروز تمام می شد و دست بالا احداث راه آهن، دانشگاه، رادیو، کشف حجاب و... – که هواداران سلطنت پهلوی این همه منّت آنرا برسر مردم می گذارند – مدّتی به تعویق می افتاد و سرانجام پس از مدّتی تأخیر مانند مردم بنگلادش و بورکینافاسو که رضاشاه نداشتند و دارای راه آهن و دانشگاه و رادیو شدند، به این موهبت ها دست می یافتند.

دلیل دیگر برای این که مردم ایران "بدترین زمان"را برای پرداخت بدهکاری خود به آخوندها انتخاب کردند، این است که حکومت آخوندی که بی لیاقتی و ناکارآمدی ویژگی اصلی اش است، و می کوشد که جای خالی این ناتوانی ها را با شیّادی و دروغگویی و فریبکاری پرکند، زمانی روی کار آمد که حتی عقب مانده ترین کشورهای دنیا نیز ناگزیر بودند در ساختار حکومتی خود درصدی از خردگرایی و فن سالاری را به کار گیرند.

این "بی لیاقتی و ناکارآمدی" از همان روزهای نخست به قدرت رسیدن خمینی چهره خود را نشان داد و نخستین جلوه هایش برخورد بین تکنوکرات های پیرامون دولت موقّت مهندس مهدی بازرگان و آخوندهای قدرت طلب پیرامون خمینی بود. آخوندهای طعم قدرت چشیده، انتظار و توقع داشتند که کاردانان تکنوکرات چشم بر نادانی و ندانم کاری های ایشان ببندند و کورکورانه و دست به سینه از آنان اطاعت کنند. طبیعی است که آن فن سالارانی که لیاقت، کاردانی و شخصیتی مستقل داشتند، زیربار اطاعت و فرمانبرداری محض از آخوندهای نادان و ندانم کار نمی رفتند و آنهایی که به این ذلّت و خفّت تن می دادند نیز طبعا حاصل کارشان جز نابسامانی و پریشانی امور نمی توانست باشد.

جنگ فرصت مناسبی برای سرپوش گذاشتن بر این "بی لیاقتی و ناکارآمدی" ها بود زیرا در بلبشو و غباری که برانگیخت فرصتی برای تشخیص سره از ناسره نبود و اگر هم بود آخوندهای مکار با رجزخوانی واقعیت ها را وارونه جلوه می دادند.

واقعیت ها و ژرفای "بی لیاقتی و ناکارآمدی" آخوندها در سال های پس از سرکشیدن جام زهر و مرگ خمینی خود را نشان دادند. باوجود خالی بندی ها و ادعاهای پوچ هاشمی رفسنجانی – که از سوی مسعود بهنود به "سردار سازندگی" ملقّب شد و بعدها این لقب از سوی مردم به "سردار چاپندگی" بدل گردید – با گذشت 22 سال از جنگ، حکومت آخوندی از تأمین نیازهای اوّلیه ای مانند تأمین آب آشامیدنی مردم خرمشهر و آبادان نیز ناتوان بوده است.

در سی و سه سال گذشته، زیان و خسارتی که مردم خوش حساب ایران بابت پرداخت "بدهکاری" خود تحمل کرده اند منحصربه حدود هزار میلیارد دلار درآمد حاصل از فروش نفت نیست و باید زیان و خسارت های ناشی از "بی لیاقتی و ناکارآمدی" در زمینه های زیست محیطی – که شوربختانه مانند خسارت های مالی قابل جبران نیستند – را نیز به آنها افزود.

هفته گذشته یکی از آتش فشان های ناشی از ناکارآمدی حکومت در زمینه محیط زیست سربازکرد و گدازه های آن به شکل تظاهرات خشم آمیز مردم شجاع ارومیه، تبریز و چند شهر دیگر آذربایجان علیه خشک شدن دریاچه ارومیه و عملکرد نامناسب مجلس شورای اسلامی در ردّ دو فوریت چاره اندیشی برای این فاجعه زیست محیطی، فوران نمود.

درپی این تظاهرات، که ابتدایی ترین حق شهروندانی است که از پیامدهای فاجعه زیست محیطی زیان می بینند، حکومت سرکوبگر و ناکارآمد آخوندی به تنها شیوه ای که می شناسد و به زعم خود در آن توانمند است، یعنی سرکوب وحشیانه دست زد و با دستگیری بیش از سیصد نفر کوشید از تظاهرکنندگان زهرچشم بگیرد.

در این زمینه، حکومت آخوندی به پزشک نماهای بهداری زندان های اوین و رجایی شهر شباهت دارد که برای همه بیماری ها از سرطان گرفته تا دیسک کمر و از ضعف اعصاب گرفته تا عفونت های حاد، تنها قرص مسکّن تجویز می کنند. برای حکومت نیز فرق نمی کند که تظاهرات برای عدم پرداخت 28 ماه حقوق کارگران فلان کارخانه، اعتراض به تقلب در انتخابات یا خشک شدن فاجعه آمیز دریاچه ارومیه باشد. پاسخ همه اینها همان گاز اشک آور، همان ضرب و شتم های وحشیانه و همان بازداشت های غیرقانونی –حتی براساس قانون اساسی حکومت- و خودسرانه است.

ژرفای فاجعه زیست محیطی خشک شدن دریاچه ارومیه تا حدّی است که نه تنها هیچ ایرانی مسئول و آگاهی نمی تواند بی تفاوت از کنار آن بگذرد، بلکه حزب سبزهای آلمان، که یوشکا فیشر رهبر حزب و وزیر امور خارجه پیشین این کشور، که استاد ساخت و پاخت و زدوبند با حکومت آخوندی بود را نیز به واکنش و اعتراض واداشته است.

به گزارش خبرگزاری حکومتی "فارس"، محمد باقر صدوق، معاون سازمان محیط زیست می گوید: «اگر دریاچه ارومیه خشک شود، شش میلیون نفر مردم ساکن این منطقه با مشکلات جدّی مواجه خواهند شد». روزنامه "قدس" نیز که در گزارشی به بررسی پرونده دریاچه ارومیه پرداخته می نویسد: «قانون برنامه پنج ساله چهارم و پنجم هردو به صراحت دریاچه ارومیه را بحرانی و در معرض خطر توصیف کرده اند و از دولت خواسته اند براساس مصوبه قانونی برای حل بحران در قانون، بودجه لازم را برای نجات این زیست بوم منحصر به فرد ایران منظور کند. امّا با پایان برنامه چهارم و تمدید یکساله آن و گذشت ماههای متمادی از برنامه 5 ساله پنجم، هنوز کار میدانی چندانی برای حل مشکل این دریاچه استثنایی صورت نگرفته و متأسفانه نفس این دریاچه درمقابل دیدگان کسانی که سالها درکنارش زندگی کرده اند، به شماره افتاده است».

در همان گزارش روزنامه "قدس" آمده است: «دریاچه ارومیه با عنوان دوّمین دریاچه شور جهان و زیست بوم با ارزش حیاتی در سطح ملّی و بین المللی است. با این وجود طرح دوفوریتی احیای آن چند روز پیش از سوی مجلس رد شد و این نشان دهنده آماده شدن دولت و مجلس برای وداع با دریاچه زیبای ارومیه است».

دکتر مسعود باقرزاده کریم، مشاور سازمان محیط زیست نیز به روزنامه "قدس" می گوید: «وقتی نماینده ای می گوید آب شور دریاچه ارومیه به چه درد مردم می خورد، نشان دهنده این است که پارلمان به عنوان مهم ترین مرجع قانونگذاری، از درک زیست محیطی و اهمیت این دریاچه برای اکوسیستم شمال غرب کشور اطلاع کافی ندارد».

آقای دکتر باقرزاده کریم توقعی نابجا دارد زیرا بنابر ضوابط شورای نگهبان که نماینده براساس آنها به مجلس راه می یابد،باید بیش و پیش از هرچیز دیگر التزام عملی به ولایت فقیه داشته باشد و نه "اطلاع کافی" از اهمیت دریاچه ارومیه!

دکتر باقرزاده کریم، دلیل عمده فاجعه خشک شدن دریاچه ارومیه را چنین بیان می کند: «با توجه به سدهای فراوانی که در زیردست دریاچه ارومیه احداث شده، این دریاچه آبریز و ورودی طبیعی خود را از دست داده و با ادامه این روند طی چندسال آینده تبدیل به کویر غیرقابل سکونت خواهد شد».

خشک شدن دریاچه ارومیه تنها فاجعه زیست محیطی و میراث تاریخی ناشی از ناکارآمدی و ندانم کاری کارگزاران حکومت آخوندی نیست. به عنوان مشت نمونه خروار به 3 مورد اشاره می کنم:

· به نوشته روزنامه "شرق": «مترو پرحاشیه اصفهان عاقبت کار خود را با پل تاریخی و 400 ساله اصفهان کرد و سقف سی و سه پل شکاف برداشت. این ترک که در دهانه ششم از ضلع جنوب غربی پل دیده می شود، پیش از این وجود نداشت و عبور دستگاه حفار مترو از زیر پایه های پل تکانه هایی به آن داده است که به نظر می رسد اصلی ترین عامل بروز شکاف در این بخش باشد». یکی از مسئولان مترو اصفهان خبر ترک برداشتن سی و سه پل را تکذیب کرد ولی با توجه به عیار راستگویی کارگزاران حکومت آخوندی، می توان با جرئت گفت که خبر واقعیت دارد.

· خبرگزاری حکومتی "مهر": «مهدی سنایی نایب رییس فراکسیون محیط زیست مجلس گفت: حجم بالای تخریب جنگل ها در ایران، کشورمان را در رده پنجم رتبه بندی کشورهای تخریب کننده جنگل در جهان قرارداده است... وی حجم تخریب جنگل های کشور را 33 درصد خواند و گفت در دو دهه گذشته حجم جنگل های کشور از 18 میلیون هکتار به 12.4 میلیون هکتار رسیده است».

· دکتر جلال ایجادی در مقاله ای مشروح و مستدل می نویسد: «خشک شدن تدریجی زاینده رود به عنوان بزرگترین رودخانه مرکز ایران و تنها منبع آبی فلات مرکزی از سال 1387، ویرانی بیشه ها و پوشش گیاهی بخش های مهمی در کناره این رودخانه را افزایش داد».

نمونه های دیگر نیز آنقدر پرشمار و فراوانند که در آینده – روزی که شمار تعیین کننده ای از مردم ایران به این نتیجه گیری قطعی برسند که "بدهکاری" خود به آخوندها را پرداخت کرده اند – و با همدلی و دست به دست هم دادن – مانند نمونه های لیبی و سوریه – حکم اخراج آخوندها را کف دستشان بگذارند، پژوهش گران درباره آنها دهها و بلکه صدها کتاب خواهند نوشت.

مساحت کشور لیبی با 6 میلیون جمعیت بیشتر از ایران است اما همین جمعیت کم نیز در بخش های کوچکی از این کشور، عمدتا سواحل دریای مدیترانه، سکونت دارند. تفاوت عمده ایران با لیبی در تنوع محیط زیست و پراکندگی جمعیت آن است. اگر حکومت آخوندی بیش از این دوام یابد، با تکرار فاجعه هایی چون خشک شدن دریاچه ارومیه و زاینده رود، دور و دیری نمی پاید که بخش عمده ای از سرزمین ایران نیز به گفته دکتر باقرزاده کریم "تبدیل به کویرغیرقابل سکونت" خواهد شد.
 
Shahbaznakhai8@gmail.com

منبع:پژواک ایران


شهباز نخعی

فهرست مطالب شهباز نخعی  در سایت پژواک ایران 

*اختیارات بدون پذیرش مسئولیت!‏  [2018 Jun] 
*انتخاب بین ارسنیک و سیانور!‏  [2018 May] 
*ترقی ازابراز «تأسف» و «نگرانی» به «بهت زدگی»! [2018 May] 
*برجام درجام!‏  [2018 May] 
*هنوز فرصت هست! [2018 May] 
*درس چگونگی رهایی از شرّ استبداد!  [2018 Apr] 
*فرار بی مغزها!‏  [2018 Apr] 
*«کارنامه درخشان»!  [2018 Apr] 
*دلار 10 هزارتومانی! [2018 Mar] 
*سال آخر!  [2018 Mar] 
* حرکت در دایره بسته!  [2018 Mar] 
* قطعنامه های بی معنا!  [2018 Feb] 
*«العفو، العفو»! [2018 Feb] 
*دخیل بستن به امامزاده رفراندوم! [2018 Feb] 
* ‏«توبه گرگ...»!‏  [2018 Feb] 
*مسابقه سقوط!‏ [2018 Feb] 
*تبدیل بنگاهداری به سهامداری!‏  [2018 Jan] 
* تَرَک برداشتن دیوار ترس!‏ [2018 Jan] 
* دستاویز واقعیت گریزی!‏  [2018 Jan] 
*فرصت طلایی!‏  [2018 Jan] 
*آنکارا درصدد چنگ اندازي مجدد بر خاورنزديک است؛ پايان «مدل ترک» [2017 Apr] 
*ترجمه کتاب "امپراتوری تفتیش"  [2017 Mar] 
*نبرد عقل و احساس! [2016 Jun] 
*در شیشه کردن غول!  [2016 Jun] 
* امنیت واقعی و توهّم امنیت! [2016 Jun] 
*داد از این همه بیداد! [2016 Jun] 
*«ترکیه لاییک است و لاییک می ماند»!  [2016 May] 
* بهای سنگینِ خیره سری! [2016 May] 
* «مایه شرمساری و نابخشودنی»!  [2016 May] 
*ذهنیت ترفندباز! [2016 Apr] 
* هشدارهای مکرّر و گوش های ناشنوا! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
*پرده ی غبار! [2016 Apr] 
*چرا نمی پرسید چرا؟! [2016 Mar] 
*پا پس کشیدن ناگهانی!  [2016 Mar] 
*پیامد نرمش قهرمانانه!  [2016 Mar] 
*«خُب، به کجا رسیدید؟»! [2016 Mar] 
*در انتظار داوری تاریخ!  [2016 Feb] 
*بیم و امید  [2016 Feb] 
*ولایت مطلقه فقیه منشأ فساد است! [2016 Feb] 
*چشم پوشی بر نقض گسترده حقوق بشر درایران! [2016 Jan] 
* فرجام یا آغاز راه دراز 8 ساله اجرای برجام!  [2016 Jan] 
*پنهان کردن ناتوانی در پوشش سخاوت!  [2016 Jan] 
*رهایی از شرّ حکومت ولایت مطلقه فقیه! [2016 Jan] 
*لاف زنی های ریاکارانه روباه بنفش!  [2015 Dec] 
*جنایت مشروع و قانونی علیه بشریت! [2015 Dec] 
*ترفند بازی حکومت آخوندی! [2015 Dec] 
*اردوغان، نفت، داعش! [2015 Dec] 
*شکرگزاری! [2015 Nov] 
*چرا؟! [2015 Nov] 
*13 کرسی تا سلطان رجب! [2015 Nov] 
*سازمان بی سامان! [2015 Oct] 
* تلنگر مردمی! [2015 Oct] 
*زدوبند روسیه با غرب! [2015 Oct] 
*گام نهایی! [2015 Oct] 
*سوریه در اشغال روسیه! [2015 Oct] 
*تکلیف روشن است! [2015 Sep] 
*روغن روی آش سوریه! [2015 Sep] 
*سیاست مداران دروغگو، خودخواه و فرصت طلب! [2015 Sep] 
*بدتر از دروغ! [2015 Aug] 
*زیر آواز زدن ورشکسته [به تقصیر]! [2015 Aug] 
*«هزاران نکته و سخن ناگفته»! [2015 Aug] 
*کورسوی امید! [2015 Aug] 
*«سوریه، ننگین ترین لکّه بروجدان انسانی جهان»! [2015 Jul] 
*یک نان نسیه و صد گرسنه! [2015 Jul] 
*دو توافق و یک پرسش: فرجام یا آغاز؟! [2015 Jul] 
*«میراث بین المللی افتضاح»! [2015 Jul] 
*نظام برده داری مدرن! [2015 Jul] 
*رسیدن به توافق نهایی؟! [2015 Jun] 
*شکست فاجعه بار ج.ا. ! [2015 Jun] 
*حساب هایی که درست از آب در نیامد! [2015 Jun] 
*رسوایی فساد در فیفا! [2015 Jun] 
*مظلوم نمایی و رجزخوانی های توخالی! [2015 May] 
*داعش، پدیده ای گذرا یا ماندگار؟! [2015 May] 
*زمین لرزه در تهران، احتمالی ضعیف یا رویدادی محتوم با زمان غیرقابل پیش بینی! [2015 May] 
*وجدان ناآرام آقای اوباما! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص شادی و رضایت! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص فلاکت! [2015 Apr] 
*گل سوریه و سبزه یمن! [2015 Apr] 
*آن که فریب می دهد و آن که فریب می خورد [2015 Apr] 
*هردو حق دارند! [2015 Apr] 
*پیشنهاد رهبری خاتمی! [2015 Mar] 
*مسئول مستقیم سرنوشت دردناک یونس ها! [2015 Mar] 
*قمار سیاسی! [2015 Mar] 
*عجیبا! غریبا! شگفتا! [2015 Feb] 
*سکولاریسم اسلامی! [2015 Feb] 
*سر گاو هسته ای در خمره ولایت! [2015 Feb] 
*جنایات بی مکافات! [2015 Jan] 
* گسترش آشفتگی، تنش و آشوب! [2015 Jan] 
*جنگ با معلول! [2015 Jan] 
*جمهوری اسلامی، آری یا نه؟! [2015 Jan] 
*2015، سال تعیین تکلیف؟! [2015 Jan] 
*زهی خیال محال! [2014 Dec] 
*«سبقت گرفتن در شیادی»! [2014 Dec] 
*نشانی بیت رهبری! [2014 Dec] 
* کاهش و افزایش بهای نفت و نان! [2014 Dec] 
* بغض فروخورده! [2014 Nov] 
* گریز از مسئولیت! [2014 Nov] 
*«روز واقعه» برای باراک حسین اوباما! [2014 Nov] 
*روگردانی از اسلام سیاسی! [2014 Oct] 
*مستقیم از بیت رهبری! [2014 Oct] 
*نباید درحد حرف باشد! [2014 Oct] 
*حق زندگی! [2014 Oct] 
*پایان رنج ها! [2014 Oct] 
*ردایی از تار و پود دروغ! [2014 Sep] 
*بان کی مون، عامل سازمان CIA! [2014 Sep] 
*رطب خورده...! [2014 Sep] 
*راهبرد بی عملی و انفعال! [2014 Sep] 
*دور باطل! [2014 Aug] 
*«یک: رهبر نباشد، دو: سپاه نباشد»! [2014 Aug] 
*شمار طرفداران حکومت آخوندی! [2014 Aug] 
*زندانی با 78 میلیون زندانی! [2014 Jul] 
*حد و مرز بیدادگری! [2014 Jul] 
*غزوه ی غزه! [2014 Jul] 
*معنای اعتدال! [2014 Jul] 
*دو خلیفه در یک اقلیم! [2014 Jul] 
*«فروپاشی نظامی پوسیده»! [2014 Jun] 
*رهایی از بن بست! [2014 Jun] 
*حوزه آسیب رسانی توفان! [2014 Jun] 
*اعداد بی پایه و اساس و مغایر منافع ملی! [2014 Jun] 
*نجات دهنده سوریه و کل خاورمیانه! [2014 May] 
* قوطی بگیر و بنشان! [2014 May] 
*بهایی ستیزی؛ ما منزجریم! [2014 May] 
*«آیینه شکستن خطاست»! [2014 May] 
*فارغ شدن از عشق به استبداد یا دگرگونی در بازتولید آن؟! [2014 May] 
*توهین به مقام معظم رهبری! [2014 Apr] 
*بحران عمیق تر و پیامدهای وحشتناک! [2014 Apr] 
*«باید به شدت مراقب بود»! [2014 Apr] 
*شکستن رکورد بیدادگری! [2014 Apr] 
*... که غصّه سرآید! [2014 Mar] 
*باید ازما تشکر کنند! [2014 Mar] 
*خواب آرام آقای اوباما! [2014 Mar] 
*«حرف حساب جواب ندارد»، جنجال دارد! [2014 Mar] 
*پیروزی ایستادگی بر سرکوب! [2014 Feb] 
*جام زهر و این همه ادا! [2014 Feb] 
*بانی واقعی انقلاب!  [2014 Feb] 
*سبد کالا؛ چرا چنین خوار شدیم؟! [2014 Feb] 
*دیپلماسی واقعیت گریز و روان پریش [2014 Jan] 
*عوض کردن آبنبات با سماق! [2014 Jan] 
*قربانی سیاست بازی ها! [2014 Jan] 
*سرباز کوچک و جسور ولایت و جرثومه فساد! [2014 Jan] 
*تئوری توطئه! [2013 Dec] 
* تسویه خرده حساب ها!  [2013 Dec] 
*گنداب ولایی فساد! [2013 Dec] 
*نگاه راهبردی ظریف به ابوموسی!  [2013 Dec] 
*توافق ذلت بار ژنو؛ چاره دیگری نبود!  [2013 Nov] 
*دخیل بستن به امامزاده اوباما! [2013 Nov] 
*مذاکرات کرها! [2013 Nov] 
*کاپیتولاسیون روسی و چینی!  [2013 Nov] 
*کاشت باد و دروی توفان! [2013 Oct] 
*حکایت چوب و پیاز! [2013 Oct] 
*بحران ساز پایان بخش بحران! [2013 Oct] 
*پاک کردن داغ ننگ! [2013 Oct] 
*پایان بخشیدن به کابوس 35 ساله! [2013 Oct] 
*نخورده نباید شکرکرد! [2013 Sep] 
* «آنچه این نامردمان...»! [2013 Sep] 
*تله خود ساخته! [2013 Sep] 
*کوبیدن برطبل رسوایی! [2013 Sep] 
*ترکیب دو رییس جمهوری! [2013 Aug] 
* پرداخت یکجای صورت حساب!  [2013 Aug] 
*هم تقلب بود، هم تدلیس! [2013 Aug] 
*کدام فرقه ضالّه، مضلّه واقعی است؟!  [2013 Aug] 
*مرغ یک پا دارد! [2013 Jul] 
*کشتار در بن بست! [2013 Jul] 
*«ولا[کن] تجسسوا»! [2013 Jul] 
*حال ایران خانم بد است! [2013 Jul] 
*پیروزی جامعه مدنی بر جامعه مدینه النبی! [2013 Jul] 
*زندان یا قتلگاه! [2013 Jun] 
*کله شقی و قانون گریزی یا برگشت براه اعتدال و عقلانیت!  [2013 Jun] 
*عروسک های سپاه! [2013 Jun] 
*«حقوق تعریف شده حزب الله»! [2013 Jun] 
*آیا «روز رهایی نزدیک است»؟! [2013 May] 
*به سوی خلافت اسلامی! [2013 May] 
*رد صلاحیت در پایبندی به قانون!  [2013 May] 
*سیرک انتصخوابات [2013 May] 
*کارنامه سیاه حکومت مدعی حمایت از مستضعفان!  [2013 May] 
*بی یاوری مردم سوریه! [2013 Apr] 
*«سال رسوایی سیاسی و اقتصادی»!  [2013 Apr] 
*جابجایی محمود با محمد یا محسن و یا ...! [2013 Apr] 
*گشودن گره کور! [2013 Mar] 
*پیروزی نوروز! [2013 Mar] 
*پایمال شدن منافع ملی! [2013 Mar] 
*کش بدهید! [2013 Feb] 
*زجرکشی! [2013 Feb] 
*چه چیز «مجرمانه» نیست؟! [2013 Feb] 
*سکّه یک پول! [2013 Feb] 
*شورش پابرهنگان! [2013 Jan] 
*کشت علوفه در جنگل! [2013 Jan] 
*نمایش درماندگی در اپرا! [2013 Jan] 
*پا جای پای ما! [2012 Dec] 
*راه تازه غارت! [2012 Dec] 
*شکست شعار «النصربالرعب»! [2012 Dec] 
*«تصحیح بی عدالتی تاریخی» [2012 Dec] 
*بزنگاه حساس! [2012 Nov] 
*لحاف ملا! [2012 Nov] 
*هرگز چنین مباد! [2012 Nov] 
*«تغییر»؟ حتی یک ذرّه! [2012 Nov] 
*فریب خوار و فریبکار! [2012 Sep] 
*درحال پیشرفت مطلوب! [2012 Sep] 
*نظام ولایی و اصل انصاف! [2012 Sep] 
*«به نام ایرانیان، مردم سوریه را نکشید»! [2012 Sep] 
*بیماری درمان ناپذیر! [2012 Aug] 
*تا هست می کشد! [2012 Aug] 
*خط قرمز یا چراغ سبز! [2012 Aug] 
*دریاچهء بینوای ارومیه!  [2012 Aug] 
*«هان ای دل عبرت بین...»!  [2012 Aug] 
*پشت سر افغانستان! [2012 Jul] 
*«مسیر طبیعی امور»!  [2012 Jul] 
*ترک برداشتن شیشهء عمر!  [2012 Jul] 
*کنگره وصف گل! [2012 Jun] 
*استخوان های لای زخم! [2012 Jun] 
*در صدر فهرست ننگ!  [2012 Jun] 
*کارنامه درخشان برادران قاچاقچی  [2012 Jun] 
*زبان زور!  [2012 May] 
*کند شدن شمشیردودم!  [2012 May] 
*مرحله آخرکلاه گشاد هدفمند!  [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار! [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار!  [2012 Apr] 
*آخرین تیرهای ترکش! [2012 Feb] 
*دیوان بلخ! [2012 Feb] 
* پرسش تلخ! [2012 Feb] 
*ننگ بر روسیه و... [2012 Feb] 
*بار سنگین و ننگین! [2012 Feb] 
*افسارگسیختگی اقتصاد! [2012 Jan] 
* جدایی ج. ا. از سوریه! [2012 Jan] 
*گردنه خطرناک! [2012 Jan] 
*تنگه و تنگنا! [2012 Jan] 
*شرط بندی روی اسب مرده! [2011 Dec] 
*به «جوان آنلاین» سپاه پاسداران و اذنابش! [2011 Dec] 
*واسلاو و کیم! [2011 Dec] 
*حیف و صد حیف! [2011 Dec] 
*انجام کار ناتمام! [2011 Nov] 
*مرگ در بحران! [2011 Nov] 
*نیاز به حمله نظامی نیست! [2011 Nov] 
*محاکمه دردادگاه صالح! [2011 Nov] 
*زایش موش از کوه «بهار عربی»! [2011 Oct] 
*«فکاهی مبتذل»! [2011 Oct] 
*من آدم می کشم، تو آدم می کشی... [2011 Oct] 
*خودش کش می آید! [2011 Oct] 
*آسانی و آرامی! [2011 Sep] 
*حق ناحق! [2011 Sep] 
*نیمه راه ناکجاآباد! [2011 Sep] 
*این مسخره بازی ها برای چیست؟!  [2011 Sep] 
*کویر غیرقابل سکونت! [2011 Aug] 
*لرزه براندام ولی فقیه! [2011 Aug] 
*معیار سنجش بزرگی یک ملت چیست؟ [2011 Aug] 
*علوم انسانی، بر پایهء قرآن-شرعیات! [2011 Aug] 
*استبداد پذیری! [2011 Aug] 
*زندان يا محل شکنجه و کشتار!  [2011 Jul] 
*خودکامگی و نبود آزادی، جواز مبارزه مسلحانه ؟! [2011 Jul] 
*خانه چوبی! [2011 Jul] 
*شهامت اخلاقی یا زدن نعل وارونه! [2011 Jul] 
*ناهمبستگی اسلامی! [2010 Sep] 
*گرفتار در چنبر خودکرده‌ها! [2010 Jun] 
*گندیدگی ریشه! [2010 May] 
*ایستاده بر بلندای قلّهء وقاحت!  [2010 May] 
*آیا واقعا" «این اسلام نیست»؟! [2010 Apr] 
*سرازیری سقوط! [2010 Apr] 
*زبان هرزه درا! [2010 Apr] 
*صداهای انیرانی! [2010 Apr] 
*98 به 2، 2 به 98! [2010 Apr] 
*"در کمرکش چاه"! [2010 Mar] 
*فرصت سوزی! [2010 Feb] 
*مجمع عمومی 22 بهمن! [2010 Feb] 
*ورشکستگی همه جانبه! [2010 Jan] 
*گازانبر ترور و فریب! [2010 Jan] 
*غبارآلود یا تیره وتار؟! [2010 Jan] 
*وبال گردن! [2009 Dec] 
*توفان در فنجان شکستهء ولایت! [2009 Dec] 
*ژرفنای فرومایگی! [2009 Dec] 
*ما دانشجوییم! [2009 Dec] 
*فاسد تا مغزاستخوان! [2009 Nov] 
*فروریزی دیوارهای ننگ و ترس! [2009 Nov] 
*مخلّ مبانی زندگی انسانی! [2009 Nov] 
*جایگاه سبز در رنگین کمان! [2009 Oct] 
*کهریزک: دادگاه جنایتکاران! [2009 Oct] 
*اوباما چه می کند؟!  [2009 Sep] 
*جامعهء پریشان و حاکمان روان پریش! [2009 Aug] 
*تجاوز در نظام تجاوز در تجاوز! [2009 Aug] 
*سردرگم وآشفته! [2009 Aug] 
*دشمنی با هویت ایرانی! [2009 Aug] 
*تلقّی فاشیستی ازآزادی بیان و... [2009 Jul] 
*چه نیاز به دشمن؟! [2009 Jul] 
*به سوی فروپاشی! [2009 Jul] 
*ما نشستیم و... [2009 Jul] 
*ایران غلتیده در خون  [2009 Jun] 
*حماسه شکوهمند رسوایی [2009 Jun] 
*سه رباعی درباره‌ی مقام معظم رهبری [2009 Jun] 
*دود شد و به هوا رفت [2009 Jun] 
*من رأی نمی‌دهم  [2009 Jun] 
*گردونه ی اهریمنی  [2009 Jun] 
*آزادترین کشور دنیا  [2009 May] 
*حکومت بسیجی ـ سپاهی  [2009 Apr] 
*سال اصلاح الگوی مصرف  [2009 Mar] 
*نفت و فرهنگ [2009 Mar] 
*به عمر تا علی بشنود [2009 Mar] 
*نوروزتان پیروز  [2009 Mar] 
*حیا [2009 Feb] 
*ولایت فقیه و حقوق بشر [2009 Feb] 
*آمدن شهسوار ناجی [2009 Feb] 
*بهای آمریکا ستیزی  [2009 Feb] 
*اوبامانیا! [2009 Jan] 
*آلوده چون هوا  [2009 Jan] 
*فروش چاه های نفت  [2009 Jan] 
*عظمت کنفت شدن  [2009 Jan] 
*فاجعه پایان سال، سال پایان فاجعه [2009 Jan] 
*نظام قانون ستیز  [2008 Dec] 
*بخشش از کیسه خلیفه! [2008 Dec] 
*ننگ بر دیکتاتوری [2008 Dec] 
*دنیای پرآشوب [2008 Dec] 
*"YES WE CAN" ! [2008 Nov] 
*دو بازوی بلند و کوتاه  [2008 Nov] 
*دگرگشت یا برگشت  [2008 Nov] 
*کار شما تمام است  [2008 Nov] 
*هم شرقی، هم غربی  [2008 Sep]