گردونه ی اهریمنی
شهباز نخعی

آنچه که ذهن کودن، فرتوت، لجوج، و خیره سر مقام معظم رهبری نمی تواند درک کند این است که "جواب های هوی" و "کلوخ انداز را پاداش سنگ" است! این مقام معظم که خود را نفس حق و بقیه دنیا را عین باطل می پندارد، نابخردانه در این توهم است که آفریدن آشوب و به راه انداختن کشتار و ترویج خشونت در انحصار ایشان است و دیگران توان و اجازه ی دست یازی به این "حق مسلم" را ندارند. تنها ایشان است که حق دارد با پول و ثروت مردم به فقر کشیده شده ی ایران، در لبنان و فلسطین و عراق و افغانستان از طریق "سپاه قدس" ، "حزب الله"، "حماس"، "جنبش المهدی"، "گلبدین حکمتیار" و ... چرخه ی خشونت و کشتار به راه اندازد و دیگران از این "حق مسلم" محرومند!

******************

چرخه خشونت به روند تشکیل بهمن شباهت دارد. سنگریزه ای از فراز کوه فرو می غلتد، بزرگ و بزرگ و بزرگتر می شود و اگر سد و مانعی آن را باز ندارد، هنگام که به کوهپایه می رسد خسارت و کشتار و ویرانی می آفریند.

خشونت نیز به همین گونه عمل می کند، یک خشونت کوچک خشونتی بزرگتر را موجب می شود و خشونتی باز هم بزرگتر و بزرگتر و بزرگتر تا جایی که مهار آن از دست می رود و فاجعه به بار می آورد.

حکومت آخوندی حاکم بر میهن ما، از بدو دست یابی به قدرت چرخه ی معیوب خشونت و کشتار را به گردش درآورده و بادهایی کاشته است که شوربختانه امروز دارد آنها را به صورت توفان هایی سهمگین درو می کند. این چرخه بویژه در مدارهای پیرامونی جغرافیایی ایران گردش تندتر داشته است.

از همان نخستین ماههای پس از 22 بهمن 1357، آخوندهای به حکومت رسیده با قساوت و وحشیگری به سرکوب اقوام ایرانی از کرد و خوزستانی و ترکمن و بلوچ پرداختند و به کشتارهایی دست یازیدند که اسکندر و خالدبن ولید و چنگیز و تیمور را نزد تاریخ رو سفید کرد. این حکومت که شعار اعراب بیابانی یورش برنده به ایران یعنی "النصر بالرعب" (پیروزی در گرو ایجاد وحشت است) را به عنوان شعار راهبردی برگزیده بود، با این پندار باطل که با ایجاد رعب و وحشت می توان یک جامعه ی زنده و پویا را به اطاعت برده وار وادار ساخت، چنان در این راه به ترکتازی پرداخت و از حد تحمل و بردباری مردم شریف و صبور ایران فراتر رفت که امروز جرقه های آتش پنهان از زیر خاکستر سر برمی کشند و اگر تدبیر و چاره ای کارساز اندیشیده نشود، شوربختانه تمامیت و یکپارچگی ایران را تهدید می کنند.



یکی از زشت ترین کارهای حکومت آخوندی از بدو دست یابی به قدرت، تقسیم ایرانیان به مومن و منافق، خودی و غیرخودی، شیعه و سنی و ... بوده است. قانون اساسی حکومت آخوندی نیز به این تقسیم بندی جابرانه و جاهلانه وجهه قانونی می بخشد. در حالی که 10 تا 15 میلیون نفر از هم میهنان ما مسلمانان سنی هستند، این قانون آنان را از انتخاب شدن به سمت ریاست جمهوری باز می دارد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی از مناطق سنی نشین، با توجه به شرایط التزام عملی به ولایت فقیه و ضرورت گذر از فیلتر شورای نگهبان، عملا نمی توانند برگزیدگان واقعی مردم باشند. در همه این سالها حتی یک وزیر سنی مذهب در دولتها حضور نداشته است. استانداران مناطق سنی نشین غالبا از میان افراد غیربومی منصوب می شوند. فقر و محرومیت و تبعیض در استانهای سنی نشین بیداد می کند. خرمشهر، 21 سال پس از پایان جنگ هنوز ویرانه باقی مانده و از آب آشامیدنی و گاز محروم است. کردستان و ایلام جزو محروم ترین و فقیرترین استانهای کشورند. ایلام بالاترین نرخ آمار خودکشی و خودسوزی زنان را دارد و کردستان رکورد اعدام شدگان را در حالی می شکند که خود نظام ولایت مطلقه فقیه بر مبنای نسبت جمعیت، رکورددار شمار اعدام ها در دنیاست. مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در بیانیه ای که در تاریخ 11 خرداد منتشر کرده می گوید: "براساس آمار رسمی منتشر شده توسط مقامات جمهوری اسلامی، 45 درصد از ساکنان استان سیستان و بلوچستان در زیر خط فقر زندگی می کنند و نرخ بیکاری در این بزرگترین استان ایران 5 برابر حد متوسط در سایر نقاط کشور است"!

در بلوچستان، در جوّی چنین ملتهب و آماده انفجار، چند سالی است که یک جوان بلوچ به نام عبدالمالک ریگی، گروهی را گرد خود جمع کرده و نام آن را جنبش مقاومت مردم ایران "جندالله" نهاده است. این گروه نزدیک به دو سال پیش با حمله به یک پاسگاه مرزی جمعی از پاسداران را به گروگان گرفت و خواستار آزادی زندانیان بلوچ در بند حکومت اسلامی، در قبال رها ساختن آنان شد. حکومت آخوندی به این درخواست وقعی ننهاد و "جندالله" پاسداران گروگان خود را کشت. چند ماه پیش نیز "جندالله" با حمله انتحاری به پاسگاهی دیگر موجب کشته شدن 4 پاسدار دیگر شد. حکومت آخوندی نیز که راهکار و رویکردی جز خشونت و سرکوب نمی شناسد، در یک سلسله عملیات خشونت بار یک جوان وبلاگ نویس بلوچ به نام یعقوب مهرنهاد را اعدام کرد، یک حوزه علمیه اهل سنت در زابل را تخریب نمود و سه روحانی اهل سنت را اعدام کرد. در هنگامه ی این تهاتر خشونت، پنجشنبه گذشته ـ 7 خرداد ـ یک رویداد غم انگیز فاجعه ای تازه آفرید. شامگاه پنجشنبه، در حالی که گروهی از شیعیان زاهدان در حال عزاداری برای حضرت فاطمه در مسجد علی بن ابیطالب بودند، انفجار یک بمب موجب کشته شدن 25 نفر و مجروح شدن 140 نفر دیگر شد.



روز بعد ـ جمعه 8 خرداد ـ "جندالله" در اطلاعیه ای مسئولیت انفجار بمب را پذیرفت: "بدینوسیله به اطلاع عموم مردم بلوچستان و ایران می رساند که فرزند غیوری از منطقه سرباز بلوچستان با نام حافظ عبدالخالق ملازهی شامگاه پنجشنبه با حمله استشهادی به مراسم بسیجیان در حسینیه علی بن ابیطالب که در حال اهانت به خلیفه اسلام حضرت عمر فاروق رض بودند دهها تن از مزدوران رژیم ولایت فقیه را به هلاکت رساند."

36 ساعت پس از انفجار ـ شنبه 9 خرداد ـ دادگستری سیستان و بلوچستان اعلام کرد که پیش از مراسم تشییع جنازه قربانیان انفجار در مسجد امیرالمومنین، سه نفر به جرم دست داشتن در این حادثه در برابر مسجد اعدام شده اند: "صبح شنبه 9 خرداد، حاجی نوتی زهی، فرزند اسماعیل، غلام رسول شاهوزهی فرزند ارغوان و ذبیح الله نارویی فرزند رسول، به عنوان عوامل دخیل در بمب گذاری در ملاءعام اعدام شدند." مدیرکل دادگستری سیستان و بلوچستان همزمان با اعدام این متهمان ضمن تاکید بر آنکه این پرونده مختومه نشده و اینها بخشی از عوامل این قضیه بودند که تا امروز برای ما مشخص شده بود، گفت که مابقی عوامل نیز با تلاش بیشتر نیروهای انتظامی مجازات خواهند شد. او گفت: "این افراد چند روز قبل از انفجار دستگیر شده بودند، اما براساس اعترافات خودشان و تحقیقات اطلاعاتی، دخالت آنان در تهیه و ورود مواد منفجره ی این حادثه به داخل کشور محرز شده است.

پرونده این افراد بلافاصله پس از وقوع انفجار به تشکیلات قضایی استان تحویل گردید و یک تیم مجرب قضایی و اطلاعاتی با بیش از 30 ساعت کار مداوم و با انجام همه تشریفات قانونی از جمله تعیین وکیل تسخیری و استماع دفاعیات آنان و وکلایشان، متهمان را محاکمه و به اعدام محکوم کرد"!

این شق القمر و اجرای عدالت با سرعت مافوق صوت ـ یا نور ـ دادگستری سیستان و بلوچستان با واکنش "جندالله" روبرو شد که در اطلاعیه شنبه 9 خرداد خود اعلام کرد: "یکی از این سه جوان با نام ذبیح الله نارونی از اعضای فرهنگی جنبش بوده که مدتی پیش دستگیر شده و گزارش دستگیری وی در همان زمان به سازمانهای حقوق بشر ارسال شد و فقط در زمینه های فرهنگی از جمله پخش سی دی و فیلم و اطلاعیه و شبنامه فعالیت داشته و در هیچ عملیات نظامی شریک نبوده است و جنبش دو جوان دیگر ـ حاجی نوتی زهی و غلام رسول شاهوزهی ـ را اصلا نمی شناسد و هیچ ارتباطی با جنبش نداشته اند"!

برای این که دریابید کدام یک راست می گوید، به این سخنان حسین علی شهریاری، نماینده زاهدان در مجلس شورای اسلامی که روز دوشنبه 11 خرداد در تارنمای "هم میهن" منتشر شده نیز توجه کنید:"سه نفری که اعدام شدند از اشراری بودند که در قاچاق مواد منفجره، مین و عملیات خرابکارانه دست داشته و قبلا به اعدام محکوم شده بودند، ولی ارتباط مستقیمی با این حادثه نداشتند... اعدام این افراد در ملاءعام به خاطر آرامش روانی در بین مردم انجام شده است"!

روز جمعه 8 خرداد سید علی خامنه ای در بیانیه ای اعلام کرد: "مباشران این جنایت اگر چه ممکن است بر اثر عصبیت و جهل مرتکب این گناه بزرگ شده باشند، لیکن نمی توان تردید کرد که دست طراحان سیاسی برخی قدرتهای مداخله گر و دستگاههای جاسوسی آنان نیز به خون بیگناهان این حادثه خونین آلوده است... لازم است علما و معتمدان اهل تسنن در آن استان مواضع قاطع خود را در بیزاری از مفسدانی که به نام دفاع از اهل سنت دست به چنین جنایاتی می زنند، بار دیگر صریحا ابراز نموده، مردم را از کید و مکر دشمن آگاه سازند"!

عباسعلی سلیمانی نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان هم در نماز جمعه ـ 8 خرداد ـ عاملان انفجار را "وهابیون" معرفی کرد و گفت: "معنا ندارد شیعیانی که اندکی تمکن مالی دارند جرات بیرون آمدن از خانه را نداشته باشند و در عوض دیگرانی که سرمایه های چند برابری دارند حتی ککشان هم نگزد... اگر امنیت است باید برای همه باشد و اگر ناامنی است باید برای همه باشد"!



در اجرای حکم حکومتی مقام معظم رهبری، مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان در بیانیه ای انفجار بمب را محکوم کرد و روز یکشنبه ـ 10 خرداد ـ برای ابراز همدردی در مجلس ترحیم قربانیان انفجار حضور یافت، اما با درگیریهایی که پیش آمد یکبار دیگر شهر به آشوب کشیده شد.

روز دوشنبه 11 خرداد، خبرگزاری حکومتی ایرنا به نقل از سرتیپ پاسدار احمدرضا رادان، جانشین فرماندهی نیروی انتظامی گزارش داد که: "آرامش و نظم در زاهدان برقرار شده و ماموران انتظامی با استقرار در نقاط مختلف شهر اوضاع را زیر نظر دارند." همزمان با این گزارش تارنمای اینترنتی شبکه تلویزیونی انگلیسی زبان پرس تی وی، متعلق به حکومت آخوندی، از درگیری مجدد در زاهدان خبر داد و گفت که "ساختمان شعبه موسسه مالی و اعتباری مهر در این شهر به آتش کشیده شد" و خبرگزاری فرانسه نیز اعلام کرد که در ناآرامی ها پنج نفر کشته شده اند!

در همین حال، "جندالله" نیز شمشیر را از رو بست و در اطلاعیه ای شگفت انگیز اعلام کرد:"جنبش ... به همه غیربومیان در بلوچستان اعلام می دارد که آماده مرگ باشند و جنبش به هیچ غیربومی در بلوچستان اجازه زندگی نمی دهد و به جوانان بلوچستان دستور می دهد که هر جا غیربومی و زابلی دیدند در کشتنش تردید نکنند... غیربومیان اعم از نظامی و غیرنظامی هدف حمله قرار خواهند گرفت. البته سیاست جدید جنبش هدف قرار دادن غیرنظامیان که عامل اصلی بدبختی ملت ما هستند می باشد"!

در بیانیه ی مقام معظم رهبری، در یک مورد یعنی:"دست طراحان سیاسی برخی قدرتهای مداخله گر و دستگاه های جاسوسی آنان نیز به خون بی گناهان این حادثه خونین آلوده است" حق با ایشان است.

اما آنچه که ذهن کودن، فرتوت، لجوج، و خیره سر مقام معظم رهبری نمی تواند درک کند این است که "جواب های هوی" و "کلوخ انداز را پاداش سنگ" است! این مقام معظم که خود را نفس حق و بقیه دنیا را عین باطل می پندارد، نابخردانه در این توهم است که آفریدن آشوب و به راه انداختن کشتار و ترویج خشونت در انحصار ایشان است و دیگران توان و اجازه ی دست یازی به این "حق مسلم" را ندارند. تنها ایشان است که حق دارد با پول و ثروت مردم به فقر کشیده شده ی ایران، در لبنان و فلسطین و عراق و افغانستان از طریق "سپاه قدس" ، "حزب الله"، "حماس"، "جنبش المهدی"، "گلبدین حکمتیار" و ... چرخه ی خشونت و کشتار به راه اندازد و دیگران از این "حق مسلم" محرومند!

از درایت و ذکاوت مقام معظم رهبری بیش از این نمی توان انتظار داشت. اما، از مردم ایران، بویژه اقوام ایرانی ـ ترک، کرد، لر، بلوچ، ترکمن، بختیاری، قشقایی، و ... ـ که در درازای هزاران سال حافظ و نگهبان یکپارچگی و تمامیت ایران بوده اند، می توان و باید انتظار داشت که با درک درست از شرایط حساس و خطیر امروز ایران و مطامع و نقشه های شوم بیگانگان، به هوش باشند و اجازه ی تند و تندتر شدن سرعت گردونه ی اهریمنی خشونت را ندهند!


نویسنده:شهباز نخعی

shahbaznakhai@live.ca

منبع:پژواک ایران


شهباز نخعی

فهرست مطالب شهباز نخعی  در سایت پژواک ایران 

*اختیارات بدون پذیرش مسئولیت!‏  [2018 Jun] 
*انتخاب بین ارسنیک و سیانور!‏  [2018 May] 
*ترقی ازابراز «تأسف» و «نگرانی» به «بهت زدگی»! [2018 May] 
*برجام درجام!‏  [2018 May] 
*هنوز فرصت هست! [2018 May] 
*درس چگونگی رهایی از شرّ استبداد!  [2018 Apr] 
*فرار بی مغزها!‏  [2018 Apr] 
*«کارنامه درخشان»!  [2018 Apr] 
*دلار 10 هزارتومانی! [2018 Mar] 
*سال آخر!  [2018 Mar] 
* حرکت در دایره بسته!  [2018 Mar] 
* قطعنامه های بی معنا!  [2018 Feb] 
*«العفو، العفو»! [2018 Feb] 
*دخیل بستن به امامزاده رفراندوم! [2018 Feb] 
* ‏«توبه گرگ...»!‏  [2018 Feb] 
*مسابقه سقوط!‏ [2018 Feb] 
*تبدیل بنگاهداری به سهامداری!‏  [2018 Jan] 
* تَرَک برداشتن دیوار ترس!‏ [2018 Jan] 
* دستاویز واقعیت گریزی!‏  [2018 Jan] 
*فرصت طلایی!‏  [2018 Jan] 
*آنکارا درصدد چنگ اندازي مجدد بر خاورنزديک است؛ پايان «مدل ترک» [2017 Apr] 
*ترجمه کتاب "امپراتوری تفتیش"  [2017 Mar] 
*نبرد عقل و احساس! [2016 Jun] 
*در شیشه کردن غول!  [2016 Jun] 
* امنیت واقعی و توهّم امنیت! [2016 Jun] 
*داد از این همه بیداد! [2016 Jun] 
*«ترکیه لاییک است و لاییک می ماند»!  [2016 May] 
* بهای سنگینِ خیره سری! [2016 May] 
* «مایه شرمساری و نابخشودنی»!  [2016 May] 
*ذهنیت ترفندباز! [2016 Apr] 
* هشدارهای مکرّر و گوش های ناشنوا! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
*پرده ی غبار! [2016 Apr] 
*چرا نمی پرسید چرا؟! [2016 Mar] 
*پا پس کشیدن ناگهانی!  [2016 Mar] 
*پیامد نرمش قهرمانانه!  [2016 Mar] 
*«خُب، به کجا رسیدید؟»! [2016 Mar] 
*در انتظار داوری تاریخ!  [2016 Feb] 
*بیم و امید  [2016 Feb] 
*ولایت مطلقه فقیه منشأ فساد است! [2016 Feb] 
*چشم پوشی بر نقض گسترده حقوق بشر درایران! [2016 Jan] 
* فرجام یا آغاز راه دراز 8 ساله اجرای برجام!  [2016 Jan] 
*پنهان کردن ناتوانی در پوشش سخاوت!  [2016 Jan] 
*رهایی از شرّ حکومت ولایت مطلقه فقیه! [2016 Jan] 
*لاف زنی های ریاکارانه روباه بنفش!  [2015 Dec] 
*جنایت مشروع و قانونی علیه بشریت! [2015 Dec] 
*ترفند بازی حکومت آخوندی! [2015 Dec] 
*اردوغان، نفت، داعش! [2015 Dec] 
*شکرگزاری! [2015 Nov] 
*چرا؟! [2015 Nov] 
*13 کرسی تا سلطان رجب! [2015 Nov] 
*سازمان بی سامان! [2015 Oct] 
* تلنگر مردمی! [2015 Oct] 
*زدوبند روسیه با غرب! [2015 Oct] 
*گام نهایی! [2015 Oct] 
*سوریه در اشغال روسیه! [2015 Oct] 
*تکلیف روشن است! [2015 Sep] 
*روغن روی آش سوریه! [2015 Sep] 
*سیاست مداران دروغگو، خودخواه و فرصت طلب! [2015 Sep] 
*بدتر از دروغ! [2015 Aug] 
*زیر آواز زدن ورشکسته [به تقصیر]! [2015 Aug] 
*«هزاران نکته و سخن ناگفته»! [2015 Aug] 
*کورسوی امید! [2015 Aug] 
*«سوریه، ننگین ترین لکّه بروجدان انسانی جهان»! [2015 Jul] 
*یک نان نسیه و صد گرسنه! [2015 Jul] 
*دو توافق و یک پرسش: فرجام یا آغاز؟! [2015 Jul] 
*«میراث بین المللی افتضاح»! [2015 Jul] 
*نظام برده داری مدرن! [2015 Jul] 
*رسیدن به توافق نهایی؟! [2015 Jun] 
*شکست فاجعه بار ج.ا. ! [2015 Jun] 
*حساب هایی که درست از آب در نیامد! [2015 Jun] 
*رسوایی فساد در فیفا! [2015 Jun] 
*مظلوم نمایی و رجزخوانی های توخالی! [2015 May] 
*داعش، پدیده ای گذرا یا ماندگار؟! [2015 May] 
*زمین لرزه در تهران، احتمالی ضعیف یا رویدادی محتوم با زمان غیرقابل پیش بینی! [2015 May] 
*وجدان ناآرام آقای اوباما! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص شادی و رضایت! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص فلاکت! [2015 Apr] 
*گل سوریه و سبزه یمن! [2015 Apr] 
*آن که فریب می دهد و آن که فریب می خورد [2015 Apr] 
*هردو حق دارند! [2015 Apr] 
*پیشنهاد رهبری خاتمی! [2015 Mar] 
*مسئول مستقیم سرنوشت دردناک یونس ها! [2015 Mar] 
*قمار سیاسی! [2015 Mar] 
*عجیبا! غریبا! شگفتا! [2015 Feb] 
*سکولاریسم اسلامی! [2015 Feb] 
*سر گاو هسته ای در خمره ولایت! [2015 Feb] 
*جنایات بی مکافات! [2015 Jan] 
* گسترش آشفتگی، تنش و آشوب! [2015 Jan] 
*جنگ با معلول! [2015 Jan] 
*جمهوری اسلامی، آری یا نه؟! [2015 Jan] 
*2015، سال تعیین تکلیف؟! [2015 Jan] 
*زهی خیال محال! [2014 Dec] 
*«سبقت گرفتن در شیادی»! [2014 Dec] 
*نشانی بیت رهبری! [2014 Dec] 
* کاهش و افزایش بهای نفت و نان! [2014 Dec] 
* بغض فروخورده! [2014 Nov] 
* گریز از مسئولیت! [2014 Nov] 
*«روز واقعه» برای باراک حسین اوباما! [2014 Nov] 
*روگردانی از اسلام سیاسی! [2014 Oct] 
*مستقیم از بیت رهبری! [2014 Oct] 
*نباید درحد حرف باشد! [2014 Oct] 
*حق زندگی! [2014 Oct] 
*پایان رنج ها! [2014 Oct] 
*ردایی از تار و پود دروغ! [2014 Sep] 
*بان کی مون، عامل سازمان CIA! [2014 Sep] 
*رطب خورده...! [2014 Sep] 
*راهبرد بی عملی و انفعال! [2014 Sep] 
*دور باطل! [2014 Aug] 
*«یک: رهبر نباشد، دو: سپاه نباشد»! [2014 Aug] 
*شمار طرفداران حکومت آخوندی! [2014 Aug] 
*زندانی با 78 میلیون زندانی! [2014 Jul] 
*حد و مرز بیدادگری! [2014 Jul] 
*غزوه ی غزه! [2014 Jul] 
*معنای اعتدال! [2014 Jul] 
*دو خلیفه در یک اقلیم! [2014 Jul] 
*«فروپاشی نظامی پوسیده»! [2014 Jun] 
*رهایی از بن بست! [2014 Jun] 
*حوزه آسیب رسانی توفان! [2014 Jun] 
*اعداد بی پایه و اساس و مغایر منافع ملی! [2014 Jun] 
*نجات دهنده سوریه و کل خاورمیانه! [2014 May] 
* قوطی بگیر و بنشان! [2014 May] 
*بهایی ستیزی؛ ما منزجریم! [2014 May] 
*«آیینه شکستن خطاست»! [2014 May] 
*فارغ شدن از عشق به استبداد یا دگرگونی در بازتولید آن؟! [2014 May] 
*توهین به مقام معظم رهبری! [2014 Apr] 
*بحران عمیق تر و پیامدهای وحشتناک! [2014 Apr] 
*«باید به شدت مراقب بود»! [2014 Apr] 
*شکستن رکورد بیدادگری! [2014 Apr] 
*... که غصّه سرآید! [2014 Mar] 
*باید ازما تشکر کنند! [2014 Mar] 
*خواب آرام آقای اوباما! [2014 Mar] 
*«حرف حساب جواب ندارد»، جنجال دارد! [2014 Mar] 
*پیروزی ایستادگی بر سرکوب! [2014 Feb] 
*جام زهر و این همه ادا! [2014 Feb] 
*بانی واقعی انقلاب!  [2014 Feb] 
*سبد کالا؛ چرا چنین خوار شدیم؟! [2014 Feb] 
*دیپلماسی واقعیت گریز و روان پریش [2014 Jan] 
*عوض کردن آبنبات با سماق! [2014 Jan] 
*قربانی سیاست بازی ها! [2014 Jan] 
*سرباز کوچک و جسور ولایت و جرثومه فساد! [2014 Jan] 
*تئوری توطئه! [2013 Dec] 
* تسویه خرده حساب ها!  [2013 Dec] 
*گنداب ولایی فساد! [2013 Dec] 
*نگاه راهبردی ظریف به ابوموسی!  [2013 Dec] 
*توافق ذلت بار ژنو؛ چاره دیگری نبود!  [2013 Nov] 
*دخیل بستن به امامزاده اوباما! [2013 Nov] 
*مذاکرات کرها! [2013 Nov] 
*کاپیتولاسیون روسی و چینی!  [2013 Nov] 
*کاشت باد و دروی توفان! [2013 Oct] 
*حکایت چوب و پیاز! [2013 Oct] 
*بحران ساز پایان بخش بحران! [2013 Oct] 
*پاک کردن داغ ننگ! [2013 Oct] 
*پایان بخشیدن به کابوس 35 ساله! [2013 Oct] 
*نخورده نباید شکرکرد! [2013 Sep] 
* «آنچه این نامردمان...»! [2013 Sep] 
*تله خود ساخته! [2013 Sep] 
*کوبیدن برطبل رسوایی! [2013 Sep] 
*ترکیب دو رییس جمهوری! [2013 Aug] 
* پرداخت یکجای صورت حساب!  [2013 Aug] 
*هم تقلب بود، هم تدلیس! [2013 Aug] 
*کدام فرقه ضالّه، مضلّه واقعی است؟!  [2013 Aug] 
*مرغ یک پا دارد! [2013 Jul] 
*کشتار در بن بست! [2013 Jul] 
*«ولا[کن] تجسسوا»! [2013 Jul] 
*حال ایران خانم بد است! [2013 Jul] 
*پیروزی جامعه مدنی بر جامعه مدینه النبی! [2013 Jul] 
*زندان یا قتلگاه! [2013 Jun] 
*کله شقی و قانون گریزی یا برگشت براه اعتدال و عقلانیت!  [2013 Jun] 
*عروسک های سپاه! [2013 Jun] 
*«حقوق تعریف شده حزب الله»! [2013 Jun] 
*آیا «روز رهایی نزدیک است»؟! [2013 May] 
*به سوی خلافت اسلامی! [2013 May] 
*رد صلاحیت در پایبندی به قانون!  [2013 May] 
*سیرک انتصخوابات [2013 May] 
*کارنامه سیاه حکومت مدعی حمایت از مستضعفان!  [2013 May] 
*بی یاوری مردم سوریه! [2013 Apr] 
*«سال رسوایی سیاسی و اقتصادی»!  [2013 Apr] 
*جابجایی محمود با محمد یا محسن و یا ...! [2013 Apr] 
*گشودن گره کور! [2013 Mar] 
*پیروزی نوروز! [2013 Mar] 
*پایمال شدن منافع ملی! [2013 Mar] 
*کش بدهید! [2013 Feb] 
*زجرکشی! [2013 Feb] 
*چه چیز «مجرمانه» نیست؟! [2013 Feb] 
*سکّه یک پول! [2013 Feb] 
*شورش پابرهنگان! [2013 Jan] 
*کشت علوفه در جنگل! [2013 Jan] 
*نمایش درماندگی در اپرا! [2013 Jan] 
*پا جای پای ما! [2012 Dec] 
*راه تازه غارت! [2012 Dec] 
*شکست شعار «النصربالرعب»! [2012 Dec] 
*«تصحیح بی عدالتی تاریخی» [2012 Dec] 
*بزنگاه حساس! [2012 Nov] 
*لحاف ملا! [2012 Nov] 
*هرگز چنین مباد! [2012 Nov] 
*«تغییر»؟ حتی یک ذرّه! [2012 Nov] 
*فریب خوار و فریبکار! [2012 Sep] 
*درحال پیشرفت مطلوب! [2012 Sep] 
*نظام ولایی و اصل انصاف! [2012 Sep] 
*«به نام ایرانیان، مردم سوریه را نکشید»! [2012 Sep] 
*بیماری درمان ناپذیر! [2012 Aug] 
*تا هست می کشد! [2012 Aug] 
*خط قرمز یا چراغ سبز! [2012 Aug] 
*دریاچهء بینوای ارومیه!  [2012 Aug] 
*«هان ای دل عبرت بین...»!  [2012 Aug] 
*پشت سر افغانستان! [2012 Jul] 
*«مسیر طبیعی امور»!  [2012 Jul] 
*ترک برداشتن شیشهء عمر!  [2012 Jul] 
*کنگره وصف گل! [2012 Jun] 
*استخوان های لای زخم! [2012 Jun] 
*در صدر فهرست ننگ!  [2012 Jun] 
*کارنامه درخشان برادران قاچاقچی  [2012 Jun] 
*زبان زور!  [2012 May] 
*کند شدن شمشیردودم!  [2012 May] 
*مرحله آخرکلاه گشاد هدفمند!  [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار! [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار!  [2012 Apr] 
*آخرین تیرهای ترکش! [2012 Feb] 
*دیوان بلخ! [2012 Feb] 
* پرسش تلخ! [2012 Feb] 
*ننگ بر روسیه و... [2012 Feb] 
*بار سنگین و ننگین! [2012 Feb] 
*افسارگسیختگی اقتصاد! [2012 Jan] 
* جدایی ج. ا. از سوریه! [2012 Jan] 
*گردنه خطرناک! [2012 Jan] 
*تنگه و تنگنا! [2012 Jan] 
*شرط بندی روی اسب مرده! [2011 Dec] 
*به «جوان آنلاین» سپاه پاسداران و اذنابش! [2011 Dec] 
*واسلاو و کیم! [2011 Dec] 
*حیف و صد حیف! [2011 Dec] 
*انجام کار ناتمام! [2011 Nov] 
*مرگ در بحران! [2011 Nov] 
*نیاز به حمله نظامی نیست! [2011 Nov] 
*محاکمه دردادگاه صالح! [2011 Nov] 
*زایش موش از کوه «بهار عربی»! [2011 Oct] 
*«فکاهی مبتذل»! [2011 Oct] 
*من آدم می کشم، تو آدم می کشی... [2011 Oct] 
*خودش کش می آید! [2011 Oct] 
*آسانی و آرامی! [2011 Sep] 
*حق ناحق! [2011 Sep] 
*نیمه راه ناکجاآباد! [2011 Sep] 
*این مسخره بازی ها برای چیست؟!  [2011 Sep] 
*کویر غیرقابل سکونت! [2011 Aug] 
*لرزه براندام ولی فقیه! [2011 Aug] 
*معیار سنجش بزرگی یک ملت چیست؟ [2011 Aug] 
*علوم انسانی، بر پایهء قرآن-شرعیات! [2011 Aug] 
*استبداد پذیری! [2011 Aug] 
*زندان يا محل شکنجه و کشتار!  [2011 Jul] 
*خودکامگی و نبود آزادی، جواز مبارزه مسلحانه ؟! [2011 Jul] 
*خانه چوبی! [2011 Jul] 
*شهامت اخلاقی یا زدن نعل وارونه! [2011 Jul] 
*ناهمبستگی اسلامی! [2010 Sep] 
*گرفتار در چنبر خودکرده‌ها! [2010 Jun] 
*گندیدگی ریشه! [2010 May] 
*ایستاده بر بلندای قلّهء وقاحت!  [2010 May] 
*آیا واقعا" «این اسلام نیست»؟! [2010 Apr] 
*سرازیری سقوط! [2010 Apr] 
*زبان هرزه درا! [2010 Apr] 
*صداهای انیرانی! [2010 Apr] 
*98 به 2، 2 به 98! [2010 Apr] 
*"در کمرکش چاه"! [2010 Mar] 
*فرصت سوزی! [2010 Feb] 
*مجمع عمومی 22 بهمن! [2010 Feb] 
*ورشکستگی همه جانبه! [2010 Jan] 
*گازانبر ترور و فریب! [2010 Jan] 
*غبارآلود یا تیره وتار؟! [2010 Jan] 
*وبال گردن! [2009 Dec] 
*توفان در فنجان شکستهء ولایت! [2009 Dec] 
*ژرفنای فرومایگی! [2009 Dec] 
*ما دانشجوییم! [2009 Dec] 
*فاسد تا مغزاستخوان! [2009 Nov] 
*فروریزی دیوارهای ننگ و ترس! [2009 Nov] 
*مخلّ مبانی زندگی انسانی! [2009 Nov] 
*جایگاه سبز در رنگین کمان! [2009 Oct] 
*کهریزک: دادگاه جنایتکاران! [2009 Oct] 
*اوباما چه می کند؟!  [2009 Sep] 
*جامعهء پریشان و حاکمان روان پریش! [2009 Aug] 
*تجاوز در نظام تجاوز در تجاوز! [2009 Aug] 
*سردرگم وآشفته! [2009 Aug] 
*دشمنی با هویت ایرانی! [2009 Aug] 
*تلقّی فاشیستی ازآزادی بیان و... [2009 Jul] 
*چه نیاز به دشمن؟! [2009 Jul] 
*به سوی فروپاشی! [2009 Jul] 
*ما نشستیم و... [2009 Jul] 
*ایران غلتیده در خون  [2009 Jun] 
*حماسه شکوهمند رسوایی [2009 Jun] 
*سه رباعی درباره‌ی مقام معظم رهبری [2009 Jun] 
*دود شد و به هوا رفت [2009 Jun] 
*من رأی نمی‌دهم  [2009 Jun] 
*گردونه ی اهریمنی  [2009 Jun] 
*آزادترین کشور دنیا  [2009 May] 
*حکومت بسیجی ـ سپاهی  [2009 Apr] 
*سال اصلاح الگوی مصرف  [2009 Mar] 
*نفت و فرهنگ [2009 Mar] 
*به عمر تا علی بشنود [2009 Mar] 
*نوروزتان پیروز  [2009 Mar] 
*حیا [2009 Feb] 
*ولایت فقیه و حقوق بشر [2009 Feb] 
*آمدن شهسوار ناجی [2009 Feb] 
*بهای آمریکا ستیزی  [2009 Feb] 
*اوبامانیا! [2009 Jan] 
*آلوده چون هوا  [2009 Jan] 
*فروش چاه های نفت  [2009 Jan] 
*عظمت کنفت شدن  [2009 Jan] 
*فاجعه پایان سال، سال پایان فاجعه [2009 Jan] 
*نظام قانون ستیز  [2008 Dec] 
*بخشش از کیسه خلیفه! [2008 Dec] 
*ننگ بر دیکتاتوری [2008 Dec] 
*دنیای پرآشوب [2008 Dec] 
*"YES WE CAN" ! [2008 Nov] 
*دو بازوی بلند و کوتاه  [2008 Nov] 
*دگرگشت یا برگشت  [2008 Nov] 
*کار شما تمام است  [2008 Nov] 
*هم شرقی، هم غربی  [2008 Sep]