جدایی ج. ا. از سوریه!
شهباز نخعی

یکشنبه گذشته، 15 ژانویه، دهمین ماه قیام جانانه مردم دلاور و مقاوم سوریه پشت سرنهاده شد.  دراین 300 روز، رژیم جنایتکار بشار اسد و حامی جنایتکارترش سیدعلی خامنه ای، که بدون حمایت همه جانبه او بشار اسد نمی توانست بیش از زین العابدین بن علی در تونس، 29 روز، حسنی مبارک درمصر، 18 روز یا دست بالا معمرقذافی درلیبی، حدود 7 ماه، دوام بیاورد، بیش از 6000 نفر از مردم شریف سوریه را کشته اند که میانگین روزانه کشتار بالغ بر 20 نفر می شود.

به عبارت دیگر، اگر ظرفیت سرکوب و کشتار رژیم بشار اسد بدون کمک های مالی، تجهیزاتی و تسلیحاتی و نیروی سرکوبگر اعزامی ازسوی سیدعلی خامنه ای را دوماه فرض کنیم، بنابرمیانگین کشتار یادشده دربالا، باکشتار 1200 نفر این ظرفیت تحلیل می رفت و ته می کشید و رژیم اسد سقوط می کرد.  بنابراین، خون همه 4800 نفری که پس از دوماه کشته شده اند یا ازاین پس تا زمان سقوط رژیم بشار اسد کشته شوند، مستقیما به گردن سیدعلی خامنه ای به عنوان آمر جنایت و عاملان فرمانبردارش است و اگر روزی دادگاهی برای محاکمه بشار اسد به اتهام جنایت علیه بشریت تشکیل شود و سیدعلی خامنه ای درآن به عنوان متهم ردیف اول حضور نداشته باشد، درصلاحیت و عدالت چنین دادگاهی می توان تردید کرد.

آنچه در سوریه گذشته و می گذرد را از دو زاویه می توان بررسی کرد: زاویه نخست روند رویدادهای سوریه و سمت و سوی آن است و زاویه دوم نقشی است که حکومت آخوندی در این روند برای خود قائل است و به هیچ قیمتی هم حاضرنیست که با درنظرگرفتن تحولات رخ داده در منطقه و آرایش جدید نیروها از خرشیطان توهمات بی پایه پیاده شود و پابرزمین واقعیت ها بگذارد.

 مروری کوتاه برروند رویدادها وسمت و سوی آنها نشان می دهد که درماه دسامبر 2011 پس از آن که اتحادیه عرب طرحی برای پایان دادن به خشونت و کشتارها ارائه کرد که رژیم بشار ااسد آنرا نپذیرفت، این اتحادیه پس از چند اخطار و هشدار تهدید کرد که پرونده سوریه را به شورای امنیت سازمان ملل احاله می کند و رژیم اسد سرانجام به ظاهر ورود و حضور ناظران اتحادیه عرب برای پایان بخشیدن به حمله نیروهای نظامی و امنیتی به مردم بی سلاح و دفاع را پذیرفت.  درجریان عمل اما با حضور ناظران اتحادیه عرب درسوریه نه تنها به کشتارها پایان داده نشد، که شمار کشته شدگان افزایش نیز یافت و آشکارشد که پذیرفتن ناظران جز ترفندی برای خریدن وقت نبوده است.

ازسوی دیگر، مردم معترض و مخالف بشار اسد گام هایی موثر درجهت بهبود سازماندهی خود برداشتند.  گروه های پرشماری از نظامیان به ارتش سرکوبگر سوریه پشت کردند و به مردم پیوستند و "ارتش آزاد سوریه" را پایه گذاری نمودند.  این ارتش که اکنون شمار اعضاء آن دهها هزار نفرند، درآیندهء جنبش اعتراضی مردم سوریه جایگاهی موثر خواهد داشت.

 

با شکست طرح اتحادیه عرب درسوریه، این هفته امیر قطر، که کشورش ریاست دوره ای این اتحادیه را به عهده دارد، پیشنهادکرد که نیروهای کشورهای عربی برای پایان بخشیدن به خشونت و کشتارها به سوریه اعزام شوند اما رژیم سوریه این پیشنهاد را رد کرد.  "ارتش آزاد سوریه" هم از ناظران اتحادیه عرب – که بی خاصیتی حضورشان به اثبات رسیده – خواست که جای خود را به ناظران سازمان ملل محول کنند.  ریزش نیروهای همکار و همگام با رژیم سوریه به ارتش محدود نماند.  به گزارش خبرگزاری فرانسه، این هفته نواف البشیر رییس یکی از بزرگترین قبیله های سوریه نیز به جمع نیروهای مخالف رژیم اسد پیوست.  علاوه براو یک نماینده مجلس سوریه به نام عماد غلیونی هم به مخالفان پیوست.

 

بان کی مون دبیرکل سازمان ملل، که درجریان کشتارهای سوریه به کمترین چیزی که می توان متهمش کرد "کم کاری" است، صدایش درآمد و روز 15 ژانویه زبان به نصیحت بشار اسد گشود: «امروز برای بار دوم به اسد می گویم سرکوب را متوقف کن، مردم خود را قتل عام نکن.  سرکوب به بن بست منتهی می شود».  دوروز بعد هم از رییس جمهوری سوریه خواست به کشتار مردم پایان دهد و اعلام کرد امیدواراست شورای امنیت نقشی جدی تر و هماهنگ تر در تحولات سوریه ایفا کند و گفت که شرایط سوریه به نقطه غیرقابل قبول رسیده است.  این گفته های دبیرکل سازمان ملل درشرایطی ایراد شد که شورای امنیت سازمان ملل به دلیل مخالفت چین و روسیه با صدور هرگونه قطعنامه قوی و جدی درزمینه محکومیت قاطع رژیم سوریه، عملا به حالت فلج درآمده است.  فزون براین، این هفته روسیه متن قطعنامه ای را به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کرد که بدون اشاره به جنایات رژیم سوریه و محکوم کردن آن، از طرف های درگیر – یعنی جنایتکارانی که می کشند و مردمی که کشته می شوند! – خواسته شده که به درگیری ها پایان دهند.

عملکرد حمایتی روسیه از رژِیم سوریه به همین حد محدود نماند.  به گزارش رادیو فرانسه، دبیرشورای عالی امنیت ملی روسیه هشدار داده که: «بنابر اطلااعاتی که دراختیار دولت مسکو قراردارد، کشورهای عرب خاورمیانه و ناتو درنظردارند ازاقدامات کنونی علیه رژیم بشار اسد فراتررفته و دست به یک دخالت نظامی علیه این رژیم بزنند... و این بار برخلاف دخالت نظامی درلیبی بیشترین بارعملیات نظامی نه برعهده انگلستان، فرانسه و ایتالیا، که برعهده ترکیه گذاشته خواهد شد».  این مقام روسی بدون آنکه اشاره ای به این نکته کند که رژیم سوریه با تبعیت محض از حکومت آخوندی و کشتار روزمره مردم خود، عملا راهی جز توسل به رویارویی نظامی باقی نگذاشته، می افزاید: «ترکیه و امریکا هم اکنون درحال بررسی جنبه های گوناگون یک طرح اضطراری ایجاد راهروی امن هوایی برای یاری رساندن به مخالفان رژیم اسد هستند.

 

ازسوی دیگر، همزمان با گفته های مقام روسی، به گزارش خبرگزاری فرانسه: «مقامات امریکایی گفتند که رژیم تهران برای کمک به سرکوب اعتراضات ضدحکومتی درسوریه، سلاح دراختیار رژیم اسد قرارمی دهد. به گفته این منابع، سردارپاسدار قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران درماه ژانویه در پایتخت سوریه حضورداشته و با مقامات رژیم دمشق ازجمله بشار اسد دیدار کرده است.  مقامات امریکایی گفتند حضور فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران درسوریه برای بررسی اوضاع بحرانی این کشور و [یافتن] راه های کمک به رژیم بشار اسد جهت سرکوب اعتراضات ضد حکومتی درسوریه بوده است... دیدار سردار سلیمانی به خوبی نشان می دهد که رژیم تهران کمک های نظامی و تجهیزات امنیتی دراختیار رژیم دمشق می گذارد تا از آن برای سرکوب مخالفان سوری استفاده کنند»!  آیا نباید به این مقامات هوشمند امریکایی که درسایه مدیریت نبوغ آمیزباراک اوباما ده ماه پس از کشتار روزمره مردم به چنین کشفیات فوق العاده ای نایل می شوند صدآفرین گفت و به آنان مدال هوشمندی داد؟!

 

خداراشکر که مردم شجاع و مقاوم سوریه، در ده ماه گذشته نه چشم به دست بان کی مون و شورای امنیت کم خاصیتش داشته اند و نه گوش به حرف های کج دار و مریز باراک اوباما و نه از حمایت های آشکار حکومت آخوندی و روسیه از رژیم جنایتکار بشار اسد هراسی به دل راه داده اند.  این مردم فهیم و استوار به خوبی دریافته اند که نه باید به یاری سیاستمداران مماشات گر و سست عنصر و نهادهای بین المللی کم خاصیت دل بست و نه از حامیان جنایتکار حکومت سوریه هراس به دل راه داد.درسایه این درک درست و واقع بینانه، هرقدر که رژیم بشار اسد بیشتر از آنان کشته، درعزم خود برای پایان نهادن برعمرننگین آن راسخ تر شده اند.  به گزارش "العربیه": «معترضان سوری همچون هفته های پیش، برغم سکوت جامعه جهانی درقبال کشتار و سرکوب دراین کشور، درروز جمعه 13 ژانویه به تظاهرات خود علیه رژیم حاکم براین کشور ادامه دادند.  آنان این روز را "جمعه حمایت از ارتش آزاد سوریه" نامگذاری کردند.  دراین روز در مجموع 34 تن از مخالفان به ضرب گلوله نیروهای امنیتی کشته شدند».

زاویه دوم بررسی نقشی است که حکومت آخوندی درروند رویدادهای سوریه برای خود قائل است.  درگفتمان دیپلوماتیک، حکومت آخوندی می گوید که سوریه متحد راهبردی آن در پشتیبانی و تقویت جبهه "مقاومت" است.  آیا براستی چنین است؟!  اگر دراین حرف حقیقتی وجود داشته باشد، باید جبهه مقاومتی اصیل ونه دست ساز و دست آموز وجود داشته باشد تا حکومت آخوندی و رژیم بشار اسد درحمایت از آن متحد راهبردی باشند.  کیست که نداند آنچه از آن به عنوان جبهه مقاومت نام برده می شود، شماری سازمان های ساخته و پرداخته توسط پول و تسلیحات و امکانات مردم به فقرکشیده شده ایران هستند که اگر این پول همین فردا قطع شود این سازمان ها هریک به راه خود خواهند رفت و دنبال ارباب جدید خواهند گشت.  آیا از هم اکنون، که هنوز جریان پول و تسلیحات قطع نشده، در سازمان هایی چون حزب الله لبنان، حماس، جهاد اسلامی و... نشانه هایی از جستجوی یک ارباب جدید سخاوتمند دیده نمی شود؟!

 

حکومت آخوندی با چشم بستن برهمه واقعیت های موجود تصورمی کند که می تواند به سیاست خارجی نابخردانه و ویرانگر خود که برپایه فریبکاری، زور، رجزخوانی و تهدید است ادامه دهد و به هدف های باج خواهانه اش نیز برسد.

 

نگاه حکومت آخوندی به مسئله سوریه نگاهی پراز تضاد و تناقض است که آنرا برمبنای درک خویش از مناسبات اسلامی توجیه می کند.  به گزارش خبرگزاری "مهر"، علی لاریجانی رییس مجلس شورای اسلامی می گوید: «مواضع جمهوری اسلامی درخصوص  سوریه مواضع پنهانی نیست، بلکه براساس منطق اسلامی حرف های خودرا بیان می کند».  این "منطق اسلامی" چیست؟  بنابراین منطق، وقتی کسی زن می گیرد و مهریه و نفقه اش را می پردازد نسبت به او و فرزندانی که به دنیا می آورد حق مالکیت دارد.  برای حکومت آخوندی رژیم بشار اسد همان زن عقدی و حزب الله لبنان، حماس، جهاد اسلامی و... فرزندان به دنیا آمده ازاین وصلت هستند و از آنجا که بیش از سی سال است که از جیب مردم نگونبخت ایران همه مخارج این زن و فرزندان به صورت نفت مجانی، تسلیحات و پول نقد پرداخت شده و هنوز هم می شود، خود را صاحب اختیار آنان می داند و طبعا در این "منطق اسلامی" جایی برای مردم سوریه به عنوان یک ملت درتکاپوی آزادی نیست.

دراین نوع نگاه به قول علی لاریجانی با "منطق اسلامی"، نظر به این که مسئله "ناموسی" است، جایی برای خردمندی و واقع بینی باقی نمی ماند و اگر کسی مانند سردار پاسدار حسین علایی، نخستین فرمانده نیروی دریایی و رییس سابق ستاد مشترک سپاه پاسداران که مقاله هفته پیش او در روزنامه اطلاعات سروصدای بزرگی به پاکرد، دعوت به بازنگری دراین "منطق اسلامی" کند، بعیداست که گوش شنوایی بیابد.  سردار حسین علایی درنشست دیپلماسی ایرانی می گوید: «جمهوری اسلامی نباید همه تخم مرغ های خود را درسبد بشار اسد بگدارد... من پیشنهاد می کنم که جمهوری اسلامی بازنگری درسیاست خود درارتباط با حمایت از دیکتاتورها درهر کجا ازجمله بشار اسد انجام دهد.  برای حمایت از فلسطین نیزباید فکر دیگری برای مقاومت کرد. من بسیار بعید می دانم که روند فعلی به بقای نظام سوریه بینجامد».

حرف سردار حسین علایی حرفی منطقی است اما نظام خردباخته ج.ا. بیش از آن در توهمات خود غرق است که بتواند جدایی از سوریه و ازدست دادن سرپرستی حزب الله لبنان، حماس، جهاد اسلامی و... را هضم کند!
 

شهباز نخعی

Shahbaznakhai8@gmail.com

منبع:پژواک ایران


شهباز نخعی

فهرست مطالب شهباز نخعی  در سایت پژواک ایران 

*اختیارات بدون پذیرش مسئولیت!‏  [2018 Jun] 
*انتخاب بین ارسنیک و سیانور!‏  [2018 May] 
*ترقی ازابراز «تأسف» و «نگرانی» به «بهت زدگی»! [2018 May] 
*برجام درجام!‏  [2018 May] 
*هنوز فرصت هست! [2018 May] 
*درس چگونگی رهایی از شرّ استبداد!  [2018 Apr] 
*فرار بی مغزها!‏  [2018 Apr] 
*«کارنامه درخشان»!  [2018 Apr] 
*دلار 10 هزارتومانی! [2018 Mar] 
*سال آخر!  [2018 Mar] 
* حرکت در دایره بسته!  [2018 Mar] 
* قطعنامه های بی معنا!  [2018 Feb] 
*«العفو، العفو»! [2018 Feb] 
*دخیل بستن به امامزاده رفراندوم! [2018 Feb] 
* ‏«توبه گرگ...»!‏  [2018 Feb] 
*مسابقه سقوط!‏ [2018 Feb] 
*تبدیل بنگاهداری به سهامداری!‏  [2018 Jan] 
* تَرَک برداشتن دیوار ترس!‏ [2018 Jan] 
* دستاویز واقعیت گریزی!‏  [2018 Jan] 
*فرصت طلایی!‏  [2018 Jan] 
*آنکارا درصدد چنگ اندازي مجدد بر خاورنزديک است؛ پايان «مدل ترک» [2017 Apr] 
*ترجمه کتاب "امپراتوری تفتیش"  [2017 Mar] 
*نبرد عقل و احساس! [2016 Jun] 
*در شیشه کردن غول!  [2016 Jun] 
* امنیت واقعی و توهّم امنیت! [2016 Jun] 
*داد از این همه بیداد! [2016 Jun] 
*«ترکیه لاییک است و لاییک می ماند»!  [2016 May] 
* بهای سنگینِ خیره سری! [2016 May] 
* «مایه شرمساری و نابخشودنی»!  [2016 May] 
*ذهنیت ترفندباز! [2016 Apr] 
* هشدارهای مکرّر و گوش های ناشنوا! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
*پرده ی غبار! [2016 Apr] 
*چرا نمی پرسید چرا؟! [2016 Mar] 
*پا پس کشیدن ناگهانی!  [2016 Mar] 
*پیامد نرمش قهرمانانه!  [2016 Mar] 
*«خُب، به کجا رسیدید؟»! [2016 Mar] 
*در انتظار داوری تاریخ!  [2016 Feb] 
*بیم و امید  [2016 Feb] 
*ولایت مطلقه فقیه منشأ فساد است! [2016 Feb] 
*چشم پوشی بر نقض گسترده حقوق بشر درایران! [2016 Jan] 
* فرجام یا آغاز راه دراز 8 ساله اجرای برجام!  [2016 Jan] 
*پنهان کردن ناتوانی در پوشش سخاوت!  [2016 Jan] 
*رهایی از شرّ حکومت ولایت مطلقه فقیه! [2016 Jan] 
*لاف زنی های ریاکارانه روباه بنفش!  [2015 Dec] 
*جنایت مشروع و قانونی علیه بشریت! [2015 Dec] 
*ترفند بازی حکومت آخوندی! [2015 Dec] 
*اردوغان، نفت، داعش! [2015 Dec] 
*شکرگزاری! [2015 Nov] 
*چرا؟! [2015 Nov] 
*13 کرسی تا سلطان رجب! [2015 Nov] 
*سازمان بی سامان! [2015 Oct] 
* تلنگر مردمی! [2015 Oct] 
*زدوبند روسیه با غرب! [2015 Oct] 
*گام نهایی! [2015 Oct] 
*سوریه در اشغال روسیه! [2015 Oct] 
*تکلیف روشن است! [2015 Sep] 
*روغن روی آش سوریه! [2015 Sep] 
*سیاست مداران دروغگو، خودخواه و فرصت طلب! [2015 Sep] 
*بدتر از دروغ! [2015 Aug] 
*زیر آواز زدن ورشکسته [به تقصیر]! [2015 Aug] 
*«هزاران نکته و سخن ناگفته»! [2015 Aug] 
*کورسوی امید! [2015 Aug] 
*«سوریه، ننگین ترین لکّه بروجدان انسانی جهان»! [2015 Jul] 
*یک نان نسیه و صد گرسنه! [2015 Jul] 
*دو توافق و یک پرسش: فرجام یا آغاز؟! [2015 Jul] 
*«میراث بین المللی افتضاح»! [2015 Jul] 
*نظام برده داری مدرن! [2015 Jul] 
*رسیدن به توافق نهایی؟! [2015 Jun] 
*شکست فاجعه بار ج.ا. ! [2015 Jun] 
*حساب هایی که درست از آب در نیامد! [2015 Jun] 
*رسوایی فساد در فیفا! [2015 Jun] 
*مظلوم نمایی و رجزخوانی های توخالی! [2015 May] 
*داعش، پدیده ای گذرا یا ماندگار؟! [2015 May] 
*زمین لرزه در تهران، احتمالی ضعیف یا رویدادی محتوم با زمان غیرقابل پیش بینی! [2015 May] 
*وجدان ناآرام آقای اوباما! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص شادی و رضایت! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص فلاکت! [2015 Apr] 
*گل سوریه و سبزه یمن! [2015 Apr] 
*آن که فریب می دهد و آن که فریب می خورد [2015 Apr] 
*هردو حق دارند! [2015 Apr] 
*پیشنهاد رهبری خاتمی! [2015 Mar] 
*مسئول مستقیم سرنوشت دردناک یونس ها! [2015 Mar] 
*قمار سیاسی! [2015 Mar] 
*عجیبا! غریبا! شگفتا! [2015 Feb] 
*سکولاریسم اسلامی! [2015 Feb] 
*سر گاو هسته ای در خمره ولایت! [2015 Feb] 
*جنایات بی مکافات! [2015 Jan] 
* گسترش آشفتگی، تنش و آشوب! [2015 Jan] 
*جنگ با معلول! [2015 Jan] 
*جمهوری اسلامی، آری یا نه؟! [2015 Jan] 
*2015، سال تعیین تکلیف؟! [2015 Jan] 
*زهی خیال محال! [2014 Dec] 
*«سبقت گرفتن در شیادی»! [2014 Dec] 
*نشانی بیت رهبری! [2014 Dec] 
* کاهش و افزایش بهای نفت و نان! [2014 Dec] 
* بغض فروخورده! [2014 Nov] 
* گریز از مسئولیت! [2014 Nov] 
*«روز واقعه» برای باراک حسین اوباما! [2014 Nov] 
*روگردانی از اسلام سیاسی! [2014 Oct] 
*مستقیم از بیت رهبری! [2014 Oct] 
*نباید درحد حرف باشد! [2014 Oct] 
*حق زندگی! [2014 Oct] 
*پایان رنج ها! [2014 Oct] 
*ردایی از تار و پود دروغ! [2014 Sep] 
*بان کی مون، عامل سازمان CIA! [2014 Sep] 
*رطب خورده...! [2014 Sep] 
*راهبرد بی عملی و انفعال! [2014 Sep] 
*دور باطل! [2014 Aug] 
*«یک: رهبر نباشد، دو: سپاه نباشد»! [2014 Aug] 
*شمار طرفداران حکومت آخوندی! [2014 Aug] 
*زندانی با 78 میلیون زندانی! [2014 Jul] 
*حد و مرز بیدادگری! [2014 Jul] 
*غزوه ی غزه! [2014 Jul] 
*معنای اعتدال! [2014 Jul] 
*دو خلیفه در یک اقلیم! [2014 Jul] 
*«فروپاشی نظامی پوسیده»! [2014 Jun] 
*رهایی از بن بست! [2014 Jun] 
*حوزه آسیب رسانی توفان! [2014 Jun] 
*اعداد بی پایه و اساس و مغایر منافع ملی! [2014 Jun] 
*نجات دهنده سوریه و کل خاورمیانه! [2014 May] 
* قوطی بگیر و بنشان! [2014 May] 
*بهایی ستیزی؛ ما منزجریم! [2014 May] 
*«آیینه شکستن خطاست»! [2014 May] 
*فارغ شدن از عشق به استبداد یا دگرگونی در بازتولید آن؟! [2014 May] 
*توهین به مقام معظم رهبری! [2014 Apr] 
*بحران عمیق تر و پیامدهای وحشتناک! [2014 Apr] 
*«باید به شدت مراقب بود»! [2014 Apr] 
*شکستن رکورد بیدادگری! [2014 Apr] 
*... که غصّه سرآید! [2014 Mar] 
*باید ازما تشکر کنند! [2014 Mar] 
*خواب آرام آقای اوباما! [2014 Mar] 
*«حرف حساب جواب ندارد»، جنجال دارد! [2014 Mar] 
*پیروزی ایستادگی بر سرکوب! [2014 Feb] 
*جام زهر و این همه ادا! [2014 Feb] 
*بانی واقعی انقلاب!  [2014 Feb] 
*سبد کالا؛ چرا چنین خوار شدیم؟! [2014 Feb] 
*دیپلماسی واقعیت گریز و روان پریش [2014 Jan] 
*عوض کردن آبنبات با سماق! [2014 Jan] 
*قربانی سیاست بازی ها! [2014 Jan] 
*سرباز کوچک و جسور ولایت و جرثومه فساد! [2014 Jan] 
*تئوری توطئه! [2013 Dec] 
* تسویه خرده حساب ها!  [2013 Dec] 
*گنداب ولایی فساد! [2013 Dec] 
*نگاه راهبردی ظریف به ابوموسی!  [2013 Dec] 
*توافق ذلت بار ژنو؛ چاره دیگری نبود!  [2013 Nov] 
*دخیل بستن به امامزاده اوباما! [2013 Nov] 
*مذاکرات کرها! [2013 Nov] 
*کاپیتولاسیون روسی و چینی!  [2013 Nov] 
*کاشت باد و دروی توفان! [2013 Oct] 
*حکایت چوب و پیاز! [2013 Oct] 
*بحران ساز پایان بخش بحران! [2013 Oct] 
*پاک کردن داغ ننگ! [2013 Oct] 
*پایان بخشیدن به کابوس 35 ساله! [2013 Oct] 
*نخورده نباید شکرکرد! [2013 Sep] 
* «آنچه این نامردمان...»! [2013 Sep] 
*تله خود ساخته! [2013 Sep] 
*کوبیدن برطبل رسوایی! [2013 Sep] 
*ترکیب دو رییس جمهوری! [2013 Aug] 
* پرداخت یکجای صورت حساب!  [2013 Aug] 
*هم تقلب بود، هم تدلیس! [2013 Aug] 
*کدام فرقه ضالّه، مضلّه واقعی است؟!  [2013 Aug] 
*مرغ یک پا دارد! [2013 Jul] 
*کشتار در بن بست! [2013 Jul] 
*«ولا[کن] تجسسوا»! [2013 Jul] 
*حال ایران خانم بد است! [2013 Jul] 
*پیروزی جامعه مدنی بر جامعه مدینه النبی! [2013 Jul] 
*زندان یا قتلگاه! [2013 Jun] 
*کله شقی و قانون گریزی یا برگشت براه اعتدال و عقلانیت!  [2013 Jun] 
*عروسک های سپاه! [2013 Jun] 
*«حقوق تعریف شده حزب الله»! [2013 Jun] 
*آیا «روز رهایی نزدیک است»؟! [2013 May] 
*به سوی خلافت اسلامی! [2013 May] 
*رد صلاحیت در پایبندی به قانون!  [2013 May] 
*سیرک انتصخوابات [2013 May] 
*کارنامه سیاه حکومت مدعی حمایت از مستضعفان!  [2013 May] 
*بی یاوری مردم سوریه! [2013 Apr] 
*«سال رسوایی سیاسی و اقتصادی»!  [2013 Apr] 
*جابجایی محمود با محمد یا محسن و یا ...! [2013 Apr] 
*گشودن گره کور! [2013 Mar] 
*پیروزی نوروز! [2013 Mar] 
*پایمال شدن منافع ملی! [2013 Mar] 
*کش بدهید! [2013 Feb] 
*زجرکشی! [2013 Feb] 
*چه چیز «مجرمانه» نیست؟! [2013 Feb] 
*سکّه یک پول! [2013 Feb] 
*شورش پابرهنگان! [2013 Jan] 
*کشت علوفه در جنگل! [2013 Jan] 
*نمایش درماندگی در اپرا! [2013 Jan] 
*پا جای پای ما! [2012 Dec] 
*راه تازه غارت! [2012 Dec] 
*شکست شعار «النصربالرعب»! [2012 Dec] 
*«تصحیح بی عدالتی تاریخی» [2012 Dec] 
*بزنگاه حساس! [2012 Nov] 
*لحاف ملا! [2012 Nov] 
*هرگز چنین مباد! [2012 Nov] 
*«تغییر»؟ حتی یک ذرّه! [2012 Nov] 
*فریب خوار و فریبکار! [2012 Sep] 
*درحال پیشرفت مطلوب! [2012 Sep] 
*نظام ولایی و اصل انصاف! [2012 Sep] 
*«به نام ایرانیان، مردم سوریه را نکشید»! [2012 Sep] 
*بیماری درمان ناپذیر! [2012 Aug] 
*تا هست می کشد! [2012 Aug] 
*خط قرمز یا چراغ سبز! [2012 Aug] 
*دریاچهء بینوای ارومیه!  [2012 Aug] 
*«هان ای دل عبرت بین...»!  [2012 Aug] 
*پشت سر افغانستان! [2012 Jul] 
*«مسیر طبیعی امور»!  [2012 Jul] 
*ترک برداشتن شیشهء عمر!  [2012 Jul] 
*کنگره وصف گل! [2012 Jun] 
*استخوان های لای زخم! [2012 Jun] 
*در صدر فهرست ننگ!  [2012 Jun] 
*کارنامه درخشان برادران قاچاقچی  [2012 Jun] 
*زبان زور!  [2012 May] 
*کند شدن شمشیردودم!  [2012 May] 
*مرحله آخرکلاه گشاد هدفمند!  [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار! [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار!  [2012 Apr] 
*آخرین تیرهای ترکش! [2012 Feb] 
*دیوان بلخ! [2012 Feb] 
* پرسش تلخ! [2012 Feb] 
*ننگ بر روسیه و... [2012 Feb] 
*بار سنگین و ننگین! [2012 Feb] 
*افسارگسیختگی اقتصاد! [2012 Jan] 
* جدایی ج. ا. از سوریه! [2012 Jan] 
*گردنه خطرناک! [2012 Jan] 
*تنگه و تنگنا! [2012 Jan] 
*شرط بندی روی اسب مرده! [2011 Dec] 
*به «جوان آنلاین» سپاه پاسداران و اذنابش! [2011 Dec] 
*واسلاو و کیم! [2011 Dec] 
*حیف و صد حیف! [2011 Dec] 
*انجام کار ناتمام! [2011 Nov] 
*مرگ در بحران! [2011 Nov] 
*نیاز به حمله نظامی نیست! [2011 Nov] 
*محاکمه دردادگاه صالح! [2011 Nov] 
*زایش موش از کوه «بهار عربی»! [2011 Oct] 
*«فکاهی مبتذل»! [2011 Oct] 
*من آدم می کشم، تو آدم می کشی... [2011 Oct] 
*خودش کش می آید! [2011 Oct] 
*آسانی و آرامی! [2011 Sep] 
*حق ناحق! [2011 Sep] 
*نیمه راه ناکجاآباد! [2011 Sep] 
*این مسخره بازی ها برای چیست؟!  [2011 Sep] 
*کویر غیرقابل سکونت! [2011 Aug] 
*لرزه براندام ولی فقیه! [2011 Aug] 
*معیار سنجش بزرگی یک ملت چیست؟ [2011 Aug] 
*علوم انسانی، بر پایهء قرآن-شرعیات! [2011 Aug] 
*استبداد پذیری! [2011 Aug] 
*زندان يا محل شکنجه و کشتار!  [2011 Jul] 
*خودکامگی و نبود آزادی، جواز مبارزه مسلحانه ؟! [2011 Jul] 
*خانه چوبی! [2011 Jul] 
*شهامت اخلاقی یا زدن نعل وارونه! [2011 Jul] 
*ناهمبستگی اسلامی! [2010 Sep] 
*گرفتار در چنبر خودکرده‌ها! [2010 Jun] 
*گندیدگی ریشه! [2010 May] 
*ایستاده بر بلندای قلّهء وقاحت!  [2010 May] 
*آیا واقعا" «این اسلام نیست»؟! [2010 Apr] 
*سرازیری سقوط! [2010 Apr] 
*زبان هرزه درا! [2010 Apr] 
*صداهای انیرانی! [2010 Apr] 
*98 به 2، 2 به 98! [2010 Apr] 
*"در کمرکش چاه"! [2010 Mar] 
*فرصت سوزی! [2010 Feb] 
*مجمع عمومی 22 بهمن! [2010 Feb] 
*ورشکستگی همه جانبه! [2010 Jan] 
*گازانبر ترور و فریب! [2010 Jan] 
*غبارآلود یا تیره وتار؟! [2010 Jan] 
*وبال گردن! [2009 Dec] 
*توفان در فنجان شکستهء ولایت! [2009 Dec] 
*ژرفنای فرومایگی! [2009 Dec] 
*ما دانشجوییم! [2009 Dec] 
*فاسد تا مغزاستخوان! [2009 Nov] 
*فروریزی دیوارهای ننگ و ترس! [2009 Nov] 
*مخلّ مبانی زندگی انسانی! [2009 Nov] 
*جایگاه سبز در رنگین کمان! [2009 Oct] 
*کهریزک: دادگاه جنایتکاران! [2009 Oct] 
*اوباما چه می کند؟!  [2009 Sep] 
*جامعهء پریشان و حاکمان روان پریش! [2009 Aug] 
*تجاوز در نظام تجاوز در تجاوز! [2009 Aug] 
*سردرگم وآشفته! [2009 Aug] 
*دشمنی با هویت ایرانی! [2009 Aug] 
*تلقّی فاشیستی ازآزادی بیان و... [2009 Jul] 
*چه نیاز به دشمن؟! [2009 Jul] 
*به سوی فروپاشی! [2009 Jul] 
*ما نشستیم و... [2009 Jul] 
*ایران غلتیده در خون  [2009 Jun] 
*حماسه شکوهمند رسوایی [2009 Jun] 
*سه رباعی درباره‌ی مقام معظم رهبری [2009 Jun] 
*دود شد و به هوا رفت [2009 Jun] 
*من رأی نمی‌دهم  [2009 Jun] 
*گردونه ی اهریمنی  [2009 Jun] 
*آزادترین کشور دنیا  [2009 May] 
*حکومت بسیجی ـ سپاهی  [2009 Apr] 
*سال اصلاح الگوی مصرف  [2009 Mar] 
*نفت و فرهنگ [2009 Mar] 
*به عمر تا علی بشنود [2009 Mar] 
*نوروزتان پیروز  [2009 Mar] 
*حیا [2009 Feb] 
*ولایت فقیه و حقوق بشر [2009 Feb] 
*آمدن شهسوار ناجی [2009 Feb] 
*بهای آمریکا ستیزی  [2009 Feb] 
*اوبامانیا! [2009 Jan] 
*آلوده چون هوا  [2009 Jan] 
*فروش چاه های نفت  [2009 Jan] 
*عظمت کنفت شدن  [2009 Jan] 
*فاجعه پایان سال، سال پایان فاجعه [2009 Jan] 
*نظام قانون ستیز  [2008 Dec] 
*بخشش از کیسه خلیفه! [2008 Dec] 
*ننگ بر دیکتاتوری [2008 Dec] 
*دنیای پرآشوب [2008 Dec] 
*"YES WE CAN" ! [2008 Nov] 
*دو بازوی بلند و کوتاه  [2008 Nov] 
*دگرگشت یا برگشت  [2008 Nov] 
*کار شما تمام است  [2008 Nov] 
*هم شرقی، هم غربی  [2008 Sep]