"YES WE CAN" !
شهباز نخعی

 

در دوران کودکی ما، در کتاب درسی سال دوم یا سوم ابتدایی، داستان آموزنده و با نتیجه گیری اخلاقی بود به نام"چوپان دروغگو". داستان چنین بود که در دهکده ای که مردم آن از کشاورزی و دامداری روزگار می گذراندند، چوپانی بود که گوسفندان اهالی ده را برای چرا به صحرا می برد. این چوپان عادت بدی داشت که گاه و بیگاه هنگام چرای گوسفندان در صحرا فریاد آی گرگ! آی گرگ برمی آورد و هنگامی که اهالی ده سراسیمه خود را به صحرا می رساندند قاه قاه می خندید و معلوم می شد که دروغ گفته است!

خود آقای رئیس جمهوری نیز در عین این که با تمام توان خود را برای "فتح قله های بلند و مدیریت دنیا" آماده می کند از گذاشتن حق این سیاه نمایان بدخواه کف دستشان نیز غافل نیست و روز 29 آبان ماه، در سفر به استان زنجان تاکید کرد: "اگر بدخواهان به حقوق ملت ایران تجاوز کنند، این ملت با چاقوی زنجان دست و پای آنها را قطع می کند"!

دلیل عمده این که برغم توصیه های موکد مقام معظم رهبری مبنی بر خودداری و پرهیز از تخریب دولت، سیاه نمایان بدخواه از چپ و راست و بالا و پایین به دولت مهرورز و عدالت گستر آقای احمدی نژاد هجوم آورده اند، این است که در چند ماه گذشته بهای نفت از 147 دلار به کمتر از 45 دلار کاهش یافته و این روند کاهش همچنان ادامه دارد. کارشناسان بر این باورند که با ادامه روند کاهش بهای نفت نظام ولایت مطلقه فقیه با مشکلاتی چاره ناپذیر دست به گریبان خواهد شد. صندوق بین المللی پول اخیرا محاسبه کرده که برای حفظ توازن در بودجه، بهای هر بشکه نفت نباید از 95 دلار کمتر باشد. روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی که به تاریخ 20 نوامبر منتشر کرده می نویسد:

"تاثیرات کاهش بهای نفت می تواند هم به طور داخلی و هم بین المللی احساس شود. انتظار می رود  احمدی نژاد برای دومین دور ریاست جمهوری، نامزد انتخابات در خرداد ماه آینده شود، اما کاهش بودجه، طرح وی برای پرداخت یارانه های مستقیم را که عموما یک تاکتیک جلب رای در نظر گرفته می شد، با محدودیت روبرو کرده است".

روزنامه گاردین در بخش دیگری از گزارش خود می نویسد: "ایران دومین کشور بزرگ صادرکننده نفت اوپک است. و از هم اکنون بیش از هر کشور دیگری در منطقه خلیج فارس، درد و رنج کاهش بهای نفت را احساس می کند . . . گزارش می شود صندوق ذخیره ارزی نفت این کشور که برای روز مبادا و زمانی که درآمدها  دچار کاهش می شود در نظر گرفته شده بود، به دلیل سوء مدیریت دولت محمود احمدی نژاد به نحو فاحشی خالی شده است. رقم موجود در این صندوق یک راز دولتی است، اما اخیرا یکی از نمایندگان مجلس فاش کرد در آن تنها 7 میلیارد دلار موجودی وجود دارد که فقط برای تامین هزینه واردات یک سال بنزین کفایت می کند"!

 

در جایی که سازمان مجاهدین انقلاب و نماینده رهبر در شورای امنیت ملی و نماینده تهران مجلس خبرگان در شمار سیاه نمایان بدخواه باشند، تکلیف صندوق بین المللی پول و روزنامه گاردین کاملا روشن است. آقای احمدی نژاد نه تنها این حرفها را قبول ندارد، که بر این باور است که کاهش بهای نفت دلیل اضمحلال استکبار جهانی است. به گزارش خبرگزاری حکومتی ایسنا، او روز یکشنبه سوم آذر ماه ـ 23 نوامبر ـ در حین بازدید از نمایشگاه مطبوعات در پاسخ به سئوالی مبنی بر (اثر) کاهش قیمت نفت بر اقتصاد دنیا گفت: "کاهش قیمت نفت بر اقتصاد جهانی اثر می گذارد و شاید یک نمادی از وضعیت اقتصاد جهانی است. اقتصاد مادی و سرمایه داری امروز به پایان دوران خود رسیده و وارد یک دوران رکود و به معنای دیگر وارد اضمحلال شده است و یکی از نشانه های آن این است که مصرف نفت و قیمت آن نیز کاهش پیدا کرده است"!

آقای رئیس جمهوری پس از آن که تکلیف اقتصاد جهانی را با تحلیل درخشان و کارشناسانه خود روشن کرد، در مورد تاثیر کاهش قیمت نفت بر اقتصاد ایران نیز گفت: "برخلاف اظهارنظر برخی از افراد که می گویند اگر در دنیای غرب کسی سرما می خورد، ملت ما باید به خاطر آن تب کند، من عرض می کنم با طراحی ها و برنامه ریزی های صورت گرفته، این موضوع تقریبا تاثیری بر اقتصاد ما نخواهد داشت. بخصوص با برنامه تحول اقتصادی که دولت در نظر دارد اجرا کند، انشاءالله بخش اساسی ارتباط ما با نوسانات قیمت نفت قطع خواهد شد و از بین خواهد رفت و مشکلی پیش نمی آید"!

در این جا، آقای احمدی نژاد به واقعیتی، که سیاه نمایان و بدخواهان از آن غافل مانده اند، اشاره می کند: "در دوره ای این کشور با نفت 8 دلار و 10 دلار اداره شد".

آقای احمدی نژاد راست می گوید. در سال 1365 ـ دو سال پیش از پذیرش قطعنامه 598 و "سر کشیدن جام زهر" توسط آیت الله خمینی ـ درآمد نفتی کشور  6 میلیارد و دویست میلیون دلار و تا پایان جنگ نیز کمتر از ده میلیارد دلار در سال بود. در دومین سال ریاست جمهوری سید محمد خاتمی نیز درآمد نفتی کشور به کمتر از ده میلیارد دلار کاهش یافت، اما آنچه که آقای احمدی نژاد به عمد یا سهو پنهان می کند این است که اولا همان کاهش درآمد نفت موجب پذیرش پایان دادن به جنگ شد و دوما در آن زمان هزینه های بازوی سرکوب و امنیتی نظام این چنین تصاعدی بالا نرفته بود. تنها در بودجه سال گذشته، هزینه های امنیتی نظام نسبت به سال قبل از آن چندین برابر افزایش یافت و همین چند ماه پیش بود که آقای احمدی نژاد برای آنکه دل افراد نیروی انتظامی مامور "طرح ارتقاء امنیت اجتماعی" را به دست آورد، به آنان وعده داد  که تا یکسال و نیم دیگر همه افراد نیروی انتظامی صاحب خانه خواهند شد!

به هرحال، آقای احمدی نژاد با دور زدن یا نادیده گرفتن این نکته ـ که نقطه ضعفی بزرگ برای نظام است ـ در ادامه سخنان خود گفت: "من از همین جا به آنهایی که در کاخ های استکباری نشسته اند و فکر می کنند کاهش قیمت نفت به ما آسیب می زند و برخی از آنها گفته اند که کاهش قیمت نفت بحران سنگین در اقتصاد ایران به وجود می آورد، می گویم که نه خیر! همین طور که سقوط بانکها و نظام مالی شما تاثیری  بر اقتصاد ما نداشت، کاهش قیمت نفت نیز تاثیر نخواهد داشت"!

 

و سرانجام نیز آقای احمدی نژاد به کلی امید همه سیاه نمایان و بدخواهان داخلی و خارجی را ناامید کرد و گفت: "من همین جا اعلام می کنم که ما قادریم کشورمان را با قیمت نفت هشت دلار و پنج دلار نیز اداره کنیم. ایران یک ملت بیدار است و اقتصاد ما یک اقتصاد درون زاست. ما می توانیم از درون نیازهای خود را تامین کنیم"!

با خواندن این "ما می توانیم" قاطع آقای احمدی نژاد، از خود پرسیدم که مردم آن ده چوپان دروغگو، وقتی صدای آی گرگ، آی گرگ او را می شنیدند و سرآسیمه رو به صحرا می نهادند، آیا در ته دل خود آرزو و دعا نمی کردند که باز هم دروغ گفته باشد؟!

"ما می توانیم" قاطع آقای احمدی نژاد نکته دیگری را نیز به یادم آورد. در خبرها آمده بود که اصل یکی از شعارهای انتخاباتی آقای باراک اوباما، که برایش پیروزی به ارمغان آورد، متعلق به رهبر معظم، حکیم و فرزانه انقلاب بوده و آقای اوباما با توجه به این که حکومت آخوندی عضو کپی رایت بین المللی نیست آن را کش رفته است! اگر این خبر درست باشد، اکنون که آقای اوباما کارش به سامان رسیده، بهترین زمان است که مال به سرقت رفته خود را پس بگیریم و برای آن که همه دنیا بفهمد که ما با نفت هشت و حتی پنج دلار هم قادریم کشورمان را اداره کنیم، پشت سر رئیس جمهوری راستگو، معقول و متعادل خود بایستیم و یکدل و یکصدا ندا سر دهیم که:

"YES WE CAN"!

 

ایمیل نویسنده:

shahbaznakhai@live.ca  

داستان کتاب درسی البته توضیح نمی داد که دلیل این رفتار چوپان چه بوده است. آیا به قول عوام مرض داشته؟! آیا از بیماری توهم یا روان نژندی رنج می برده و یا مبتلا به بیماری خودشیفتگی بوده و نیاز به جلب توجه دیگران داشته است؟!

حکایت کتاب درسی تنها به این بسنده می کرد که چنین نتیجه گیری کند که پس از چند بار که آی گرگ! آی گرگ دروغین تکرار شد، یکبار که به راستی گرگ به گله گوسفندان زد، هر چه چوپان فریاد کرد کسی حرف او را باور نکرد و گرگ گله گوسفندان ـ و احتمالا خود او ـ را درید!

نتیجه ی اخلاقی که ذهن پاک و ساده ما دانش آموزان از این داستان می گرفت ـ که ای کاش نگرفته بود و عمری را با این نطرح از محسن رفیعیتیجه گیری اخلاقی تلف نمی کردیم! ـ این بود که دروغگویی کار بدی است و به همه اعم از صاحبان گوسفندان، چوپان و گوسفندان ـ بجز  گرگ! ـ زیان می رساند!

همین جا و پیش از آن که به "سیاه نمایی و بدخواهی" متهم شوم، به شیوه مرضیه آقایان دکتر غلامحسین الهام و حسن قشقاوی، سخنگویان محترم دولت و وزارت امور خارجه، وجود هرگونه رابطه ای بین نقل این داستان کتاب درسی دوران طاغوت و جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد را شدیدا و قویا تکذیب می کنم و به خلاف آن سخنگویان راستگو، برای تکذیب خود چند دلیل هم دارم. نخستین دلیل ـ که مو لای درزش نمی رود ـ این که داستان مربوط به زمان طاغوت است که در آن دروغگویی رواج داشت و حکومت ناگزیر بود با گنجاندن داستان در کتاب درسی از همه گیر شدن آن بکاهد در حالی که، در سی سال گذشته، به یمن وجود نظام مقدس ولایت فقیه ریشه دروغ در جامعه ایران به کلی خشکیده و دیگر هیچ کس حتی خلافکارترین فرد هم گرد دروغ و دروغگویی نمی گردد، چه رسد به رئیس جمهوری محبوب و منتخب شورای نگهبان و شخص شخیص رهبر معظم، حکیم و فرزانه انقلاب!

دلیل دوم این که دروغگویی اگر هم بین برخی از سیاستمداران رواج داشته باشد، خاص سیاست مداران کشورهایی است که توانایی رهنمونی کشور خود در مسیر پیشرفت و رفاه را ندارند. در کشوری که امام زمان (عج) آن را مدیریت می کند، رهبر معظم، حکیم و فرزانه اش "سند چشم انداز 20 ساله" می نویسد که تا سال 1404 آن را به مقام اول در منطقه تبدیل نماید و رئیس جمهوری اش دارد با شتاب خود را برای فتح قله ها و مدیریت جهان آماده می کند، چه نیازی به دروغگویی وجود دارد؟!

و دلیل سوم این که، رئیس جمهوری محترم آنقدر در همان دور و بر خودش، اعم از اصلاح طلب و اصولگرا، "سیاه نما و بدخواه" دارد که جای خالی برای نگارنده باقی نمی ماند!

 

یکی از این جماعت "سیاه نما و بدخواه" آقای دکتر حسن روحانی، نماینده مقام معظم رهبری در شورای امنیت ملی و رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام است. آقای دکتر روحانی این هفته در جمع صاحب نظران، پژوهشگران و مدیران بخش خصوصی در حوزه کشاورزی گفت: "ایران زمانی صادرکننده اصلی محصولات کشاورزی منطقه محسوب می شد، ولی متاسفانه امروز تبدیل به واردکننده این محصولات شده است"!

آقای دکتر روحانی، که نماینده تهران در مجلس خبرگان رهبری نیز هست، برای آنکه به گفته ی خود سندیت آماری ببخشد، گفت: "در آغاز کار این دولت، وزیر مربوطه در جریان رای اعتماد مجلس، به نمایندگان ملت قول داد که کشور در محصولات گندم از سال 1384، جو از سال 1385، برنج و ذرت و شکر تا سال 1387، به خودکفایی کامل می رسد. در حالی که، واردات گندم در سال 1385 یک میلیون و 155 هزار تن و در سال 1387 نزدیک به 6 میلیون تن است. واردات جو در سال 1386، 196 هزار تن و در پنج ماهه اول سال 1387 به 270 هزار تن می رسد. واردات ذرت در سال 85، دو میلیون و 909 هزار تن و در 5 ماهه سال جاری یک میلیون و 390 هزار تن می باشد. در حالی که در سال 83 تنها 190 هزار تن شکر وارد کشور شده بود و هیچ کمبودی نداشتیم، واردات شکر در سال 85، دو میلیون و 481 هزار تن و در سال 86 یک میلیون و 196 هزار تن بوده است!"

آقای دکتر روحانی در ادامه بیانات سیاه نما و بدخواهانه خود چنین نتیجه گیری می کند که: "ادامه سیاست فعلی روز به روز ما را از سیاست کلی مصوب رهبر معظم انقلاب دور می کند و کشور را به خارج وابسته تر خواهد کرد"!

 

یکی دیگر از این سیاه نمایان بدخواه، سازمان مجاهدین انقلاب است که سیاه نمایی و بدخواهی اش حتی از دکتر حسن روحانی هم موذیانه تر است و با تبر بدخواهی درست ریشه های دولت مهرورز و عدالت گستر آقای احمدی نژاد را هدف می گیرد.

این سازمان در اطلاعیه ای که صادر کرده نوشته است: "درآمد ارزی ایران از فروش نفت و گاز در سال های پس از انقلاب، بر پایه گزارش های منتشره توسط بانک مرکزی، بالغ بر 645 میلیارد دلار تا پایان سال 86 بوده است  که 198 میلیارد دلار (نزدیک به یک سوم) آن در سه سال گذشته و در دولت احمدی نژاد حاصل شده است . . . هزینه ارزی دولت احمدی نژاد در سه سال 86 ـ84 برابر 4/133 میلیارد دلار بوده است.

تفاوت این رقم با 198 میلیارد دلار (درآمد نفت طی همین دوره)، رقمی برابر 6/64 میلیارد دلار است، که روشن نیست در چه محلی و به چه منظوری هزینه شده است"!

موذیگری سیاه نمایانه و بدخواهانه سازمان مجاهدین انقلاب به همین جا پایان نمی گیرد و آشکارا می کوشد مردم را نیز به جان دولت مهرورز و عدالت گستر آقای احمدی نژاد بیاندازد:

"مردم ایران حق دارند بدانند محل هزینه این سرمایه ملی مفقود شده در اسناد مالی دولت کجاست"!

 

نباید پنداشت که آقای احمدی نژاد و یارانش در رویارویی با این سیاه نمایان بدخواه کم می آورند. به گزارش خبرگزاری حکومتی ایلنا، مشاور اقتصادی رئیس جمهوری در روز 4 آذر ماه، 24 نوامبر، با اشاره به همین بدخواهان سیاه نما گفته است:

"هرگونه انتقاد به قصد تخریب دولت صورت گیرد، به معنای آن است که از ریشه و اساس دولت را قبول ندارد. . . کسانی که از ریشه و اساس دولت را قبول ندارند، چگونه می توان به راه حل آنها اطمینان داشت؟"!

منبع:پژواک ایران


شهباز نخعی

فهرست مطالب شهباز نخعی  در سایت پژواک ایران 

*اختیارات بدون پذیرش مسئولیت!‏  [2018 Jun] 
*انتخاب بین ارسنیک و سیانور!‏  [2018 May] 
*ترقی ازابراز «تأسف» و «نگرانی» به «بهت زدگی»! [2018 May] 
*برجام درجام!‏  [2018 May] 
*هنوز فرصت هست! [2018 May] 
*درس چگونگی رهایی از شرّ استبداد!  [2018 Apr] 
*فرار بی مغزها!‏  [2018 Apr] 
*«کارنامه درخشان»!  [2018 Apr] 
*دلار 10 هزارتومانی! [2018 Mar] 
*سال آخر!  [2018 Mar] 
* حرکت در دایره بسته!  [2018 Mar] 
* قطعنامه های بی معنا!  [2018 Feb] 
*«العفو، العفو»! [2018 Feb] 
*دخیل بستن به امامزاده رفراندوم! [2018 Feb] 
* ‏«توبه گرگ...»!‏  [2018 Feb] 
*مسابقه سقوط!‏ [2018 Feb] 
*تبدیل بنگاهداری به سهامداری!‏  [2018 Jan] 
* تَرَک برداشتن دیوار ترس!‏ [2018 Jan] 
* دستاویز واقعیت گریزی!‏  [2018 Jan] 
*فرصت طلایی!‏  [2018 Jan] 
*آنکارا درصدد چنگ اندازي مجدد بر خاورنزديک است؛ پايان «مدل ترک» [2017 Apr] 
*ترجمه کتاب "امپراتوری تفتیش"  [2017 Mar] 
*نبرد عقل و احساس! [2016 Jun] 
*در شیشه کردن غول!  [2016 Jun] 
* امنیت واقعی و توهّم امنیت! [2016 Jun] 
*داد از این همه بیداد! [2016 Jun] 
*«ترکیه لاییک است و لاییک می ماند»!  [2016 May] 
* بهای سنگینِ خیره سری! [2016 May] 
* «مایه شرمساری و نابخشودنی»!  [2016 May] 
*ذهنیت ترفندباز! [2016 Apr] 
* هشدارهای مکرّر و گوش های ناشنوا! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
* پرونده موشکی، جایگزین پرونده هسته ای! [2016 Apr] 
*پرده ی غبار! [2016 Apr] 
*چرا نمی پرسید چرا؟! [2016 Mar] 
*پا پس کشیدن ناگهانی!  [2016 Mar] 
*پیامد نرمش قهرمانانه!  [2016 Mar] 
*«خُب، به کجا رسیدید؟»! [2016 Mar] 
*در انتظار داوری تاریخ!  [2016 Feb] 
*بیم و امید  [2016 Feb] 
*ولایت مطلقه فقیه منشأ فساد است! [2016 Feb] 
*چشم پوشی بر نقض گسترده حقوق بشر درایران! [2016 Jan] 
* فرجام یا آغاز راه دراز 8 ساله اجرای برجام!  [2016 Jan] 
*پنهان کردن ناتوانی در پوشش سخاوت!  [2016 Jan] 
*رهایی از شرّ حکومت ولایت مطلقه فقیه! [2016 Jan] 
*لاف زنی های ریاکارانه روباه بنفش!  [2015 Dec] 
*جنایت مشروع و قانونی علیه بشریت! [2015 Dec] 
*ترفند بازی حکومت آخوندی! [2015 Dec] 
*اردوغان، نفت، داعش! [2015 Dec] 
*شکرگزاری! [2015 Nov] 
*چرا؟! [2015 Nov] 
*13 کرسی تا سلطان رجب! [2015 Nov] 
*سازمان بی سامان! [2015 Oct] 
* تلنگر مردمی! [2015 Oct] 
*زدوبند روسیه با غرب! [2015 Oct] 
*گام نهایی! [2015 Oct] 
*سوریه در اشغال روسیه! [2015 Oct] 
*تکلیف روشن است! [2015 Sep] 
*روغن روی آش سوریه! [2015 Sep] 
*سیاست مداران دروغگو، خودخواه و فرصت طلب! [2015 Sep] 
*بدتر از دروغ! [2015 Aug] 
*زیر آواز زدن ورشکسته [به تقصیر]! [2015 Aug] 
*«هزاران نکته و سخن ناگفته»! [2015 Aug] 
*کورسوی امید! [2015 Aug] 
*«سوریه، ننگین ترین لکّه بروجدان انسانی جهان»! [2015 Jul] 
*یک نان نسیه و صد گرسنه! [2015 Jul] 
*دو توافق و یک پرسش: فرجام یا آغاز؟! [2015 Jul] 
*«میراث بین المللی افتضاح»! [2015 Jul] 
*نظام برده داری مدرن! [2015 Jul] 
*رسیدن به توافق نهایی؟! [2015 Jun] 
*شکست فاجعه بار ج.ا. ! [2015 Jun] 
*حساب هایی که درست از آب در نیامد! [2015 Jun] 
*رسوایی فساد در فیفا! [2015 Jun] 
*مظلوم نمایی و رجزخوانی های توخالی! [2015 May] 
*داعش، پدیده ای گذرا یا ماندگار؟! [2015 May] 
*زمین لرزه در تهران، احتمالی ضعیف یا رویدادی محتوم با زمان غیرقابل پیش بینی! [2015 May] 
*وجدان ناآرام آقای اوباما! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص شادی و رضایت! [2015 May] 
*جایگاه در شاخص فلاکت! [2015 Apr] 
*گل سوریه و سبزه یمن! [2015 Apr] 
*آن که فریب می دهد و آن که فریب می خورد [2015 Apr] 
*هردو حق دارند! [2015 Apr] 
*پیشنهاد رهبری خاتمی! [2015 Mar] 
*مسئول مستقیم سرنوشت دردناک یونس ها! [2015 Mar] 
*قمار سیاسی! [2015 Mar] 
*عجیبا! غریبا! شگفتا! [2015 Feb] 
*سکولاریسم اسلامی! [2015 Feb] 
*سر گاو هسته ای در خمره ولایت! [2015 Feb] 
*جنایات بی مکافات! [2015 Jan] 
* گسترش آشفتگی، تنش و آشوب! [2015 Jan] 
*جنگ با معلول! [2015 Jan] 
*جمهوری اسلامی، آری یا نه؟! [2015 Jan] 
*2015، سال تعیین تکلیف؟! [2015 Jan] 
*زهی خیال محال! [2014 Dec] 
*«سبقت گرفتن در شیادی»! [2014 Dec] 
*نشانی بیت رهبری! [2014 Dec] 
* کاهش و افزایش بهای نفت و نان! [2014 Dec] 
* بغض فروخورده! [2014 Nov] 
* گریز از مسئولیت! [2014 Nov] 
*«روز واقعه» برای باراک حسین اوباما! [2014 Nov] 
*روگردانی از اسلام سیاسی! [2014 Oct] 
*مستقیم از بیت رهبری! [2014 Oct] 
*نباید درحد حرف باشد! [2014 Oct] 
*حق زندگی! [2014 Oct] 
*پایان رنج ها! [2014 Oct] 
*ردایی از تار و پود دروغ! [2014 Sep] 
*بان کی مون، عامل سازمان CIA! [2014 Sep] 
*رطب خورده...! [2014 Sep] 
*راهبرد بی عملی و انفعال! [2014 Sep] 
*دور باطل! [2014 Aug] 
*«یک: رهبر نباشد، دو: سپاه نباشد»! [2014 Aug] 
*شمار طرفداران حکومت آخوندی! [2014 Aug] 
*زندانی با 78 میلیون زندانی! [2014 Jul] 
*حد و مرز بیدادگری! [2014 Jul] 
*غزوه ی غزه! [2014 Jul] 
*معنای اعتدال! [2014 Jul] 
*دو خلیفه در یک اقلیم! [2014 Jul] 
*«فروپاشی نظامی پوسیده»! [2014 Jun] 
*رهایی از بن بست! [2014 Jun] 
*حوزه آسیب رسانی توفان! [2014 Jun] 
*اعداد بی پایه و اساس و مغایر منافع ملی! [2014 Jun] 
*نجات دهنده سوریه و کل خاورمیانه! [2014 May] 
* قوطی بگیر و بنشان! [2014 May] 
*بهایی ستیزی؛ ما منزجریم! [2014 May] 
*«آیینه شکستن خطاست»! [2014 May] 
*فارغ شدن از عشق به استبداد یا دگرگونی در بازتولید آن؟! [2014 May] 
*توهین به مقام معظم رهبری! [2014 Apr] 
*بحران عمیق تر و پیامدهای وحشتناک! [2014 Apr] 
*«باید به شدت مراقب بود»! [2014 Apr] 
*شکستن رکورد بیدادگری! [2014 Apr] 
*... که غصّه سرآید! [2014 Mar] 
*باید ازما تشکر کنند! [2014 Mar] 
*خواب آرام آقای اوباما! [2014 Mar] 
*«حرف حساب جواب ندارد»، جنجال دارد! [2014 Mar] 
*پیروزی ایستادگی بر سرکوب! [2014 Feb] 
*جام زهر و این همه ادا! [2014 Feb] 
*بانی واقعی انقلاب!  [2014 Feb] 
*سبد کالا؛ چرا چنین خوار شدیم؟! [2014 Feb] 
*دیپلماسی واقعیت گریز و روان پریش [2014 Jan] 
*عوض کردن آبنبات با سماق! [2014 Jan] 
*قربانی سیاست بازی ها! [2014 Jan] 
*سرباز کوچک و جسور ولایت و جرثومه فساد! [2014 Jan] 
*تئوری توطئه! [2013 Dec] 
* تسویه خرده حساب ها!  [2013 Dec] 
*گنداب ولایی فساد! [2013 Dec] 
*نگاه راهبردی ظریف به ابوموسی!  [2013 Dec] 
*توافق ذلت بار ژنو؛ چاره دیگری نبود!  [2013 Nov] 
*دخیل بستن به امامزاده اوباما! [2013 Nov] 
*مذاکرات کرها! [2013 Nov] 
*کاپیتولاسیون روسی و چینی!  [2013 Nov] 
*کاشت باد و دروی توفان! [2013 Oct] 
*حکایت چوب و پیاز! [2013 Oct] 
*بحران ساز پایان بخش بحران! [2013 Oct] 
*پاک کردن داغ ننگ! [2013 Oct] 
*پایان بخشیدن به کابوس 35 ساله! [2013 Oct] 
*نخورده نباید شکرکرد! [2013 Sep] 
* «آنچه این نامردمان...»! [2013 Sep] 
*تله خود ساخته! [2013 Sep] 
*کوبیدن برطبل رسوایی! [2013 Sep] 
*ترکیب دو رییس جمهوری! [2013 Aug] 
* پرداخت یکجای صورت حساب!  [2013 Aug] 
*هم تقلب بود، هم تدلیس! [2013 Aug] 
*کدام فرقه ضالّه، مضلّه واقعی است؟!  [2013 Aug] 
*مرغ یک پا دارد! [2013 Jul] 
*کشتار در بن بست! [2013 Jul] 
*«ولا[کن] تجسسوا»! [2013 Jul] 
*حال ایران خانم بد است! [2013 Jul] 
*پیروزی جامعه مدنی بر جامعه مدینه النبی! [2013 Jul] 
*زندان یا قتلگاه! [2013 Jun] 
*کله شقی و قانون گریزی یا برگشت براه اعتدال و عقلانیت!  [2013 Jun] 
*عروسک های سپاه! [2013 Jun] 
*«حقوق تعریف شده حزب الله»! [2013 Jun] 
*آیا «روز رهایی نزدیک است»؟! [2013 May] 
*به سوی خلافت اسلامی! [2013 May] 
*رد صلاحیت در پایبندی به قانون!  [2013 May] 
*سیرک انتصخوابات [2013 May] 
*کارنامه سیاه حکومت مدعی حمایت از مستضعفان!  [2013 May] 
*بی یاوری مردم سوریه! [2013 Apr] 
*«سال رسوایی سیاسی و اقتصادی»!  [2013 Apr] 
*جابجایی محمود با محمد یا محسن و یا ...! [2013 Apr] 
*گشودن گره کور! [2013 Mar] 
*پیروزی نوروز! [2013 Mar] 
*پایمال شدن منافع ملی! [2013 Mar] 
*کش بدهید! [2013 Feb] 
*زجرکشی! [2013 Feb] 
*چه چیز «مجرمانه» نیست؟! [2013 Feb] 
*سکّه یک پول! [2013 Feb] 
*شورش پابرهنگان! [2013 Jan] 
*کشت علوفه در جنگل! [2013 Jan] 
*نمایش درماندگی در اپرا! [2013 Jan] 
*پا جای پای ما! [2012 Dec] 
*راه تازه غارت! [2012 Dec] 
*شکست شعار «النصربالرعب»! [2012 Dec] 
*«تصحیح بی عدالتی تاریخی» [2012 Dec] 
*بزنگاه حساس! [2012 Nov] 
*لحاف ملا! [2012 Nov] 
*هرگز چنین مباد! [2012 Nov] 
*«تغییر»؟ حتی یک ذرّه! [2012 Nov] 
*فریب خوار و فریبکار! [2012 Sep] 
*درحال پیشرفت مطلوب! [2012 Sep] 
*نظام ولایی و اصل انصاف! [2012 Sep] 
*«به نام ایرانیان، مردم سوریه را نکشید»! [2012 Sep] 
*بیماری درمان ناپذیر! [2012 Aug] 
*تا هست می کشد! [2012 Aug] 
*خط قرمز یا چراغ سبز! [2012 Aug] 
*دریاچهء بینوای ارومیه!  [2012 Aug] 
*«هان ای دل عبرت بین...»!  [2012 Aug] 
*پشت سر افغانستان! [2012 Jul] 
*«مسیر طبیعی امور»!  [2012 Jul] 
*ترک برداشتن شیشهء عمر!  [2012 Jul] 
*کنگره وصف گل! [2012 Jun] 
*استخوان های لای زخم! [2012 Jun] 
*در صدر فهرست ننگ!  [2012 Jun] 
*کارنامه درخشان برادران قاچاقچی  [2012 Jun] 
*زبان زور!  [2012 May] 
*کند شدن شمشیردودم!  [2012 May] 
*مرحله آخرکلاه گشاد هدفمند!  [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار! [2012 May] 
*اثر تذکر و هشدار!  [2012 Apr] 
*آخرین تیرهای ترکش! [2012 Feb] 
*دیوان بلخ! [2012 Feb] 
* پرسش تلخ! [2012 Feb] 
*ننگ بر روسیه و... [2012 Feb] 
*بار سنگین و ننگین! [2012 Feb] 
*افسارگسیختگی اقتصاد! [2012 Jan] 
* جدایی ج. ا. از سوریه! [2012 Jan] 
*گردنه خطرناک! [2012 Jan] 
*تنگه و تنگنا! [2012 Jan] 
*شرط بندی روی اسب مرده! [2011 Dec] 
*به «جوان آنلاین» سپاه پاسداران و اذنابش! [2011 Dec] 
*واسلاو و کیم! [2011 Dec] 
*حیف و صد حیف! [2011 Dec] 
*انجام کار ناتمام! [2011 Nov] 
*مرگ در بحران! [2011 Nov] 
*نیاز به حمله نظامی نیست! [2011 Nov] 
*محاکمه دردادگاه صالح! [2011 Nov] 
*زایش موش از کوه «بهار عربی»! [2011 Oct] 
*«فکاهی مبتذل»! [2011 Oct] 
*من آدم می کشم، تو آدم می کشی... [2011 Oct] 
*خودش کش می آید! [2011 Oct] 
*آسانی و آرامی! [2011 Sep] 
*حق ناحق! [2011 Sep] 
*نیمه راه ناکجاآباد! [2011 Sep] 
*این مسخره بازی ها برای چیست؟!  [2011 Sep] 
*کویر غیرقابل سکونت! [2011 Aug] 
*لرزه براندام ولی فقیه! [2011 Aug] 
*معیار سنجش بزرگی یک ملت چیست؟ [2011 Aug] 
*علوم انسانی، بر پایهء قرآن-شرعیات! [2011 Aug] 
*استبداد پذیری! [2011 Aug] 
*زندان يا محل شکنجه و کشتار!  [2011 Jul] 
*خودکامگی و نبود آزادی، جواز مبارزه مسلحانه ؟! [2011 Jul] 
*خانه چوبی! [2011 Jul] 
*شهامت اخلاقی یا زدن نعل وارونه! [2011 Jul] 
*ناهمبستگی اسلامی! [2010 Sep] 
*گرفتار در چنبر خودکرده‌ها! [2010 Jun] 
*گندیدگی ریشه! [2010 May] 
*ایستاده بر بلندای قلّهء وقاحت!  [2010 May] 
*آیا واقعا" «این اسلام نیست»؟! [2010 Apr] 
*سرازیری سقوط! [2010 Apr] 
*زبان هرزه درا! [2010 Apr] 
*صداهای انیرانی! [2010 Apr] 
*98 به 2، 2 به 98! [2010 Apr] 
*"در کمرکش چاه"! [2010 Mar] 
*فرصت سوزی! [2010 Feb] 
*مجمع عمومی 22 بهمن! [2010 Feb] 
*ورشکستگی همه جانبه! [2010 Jan] 
*گازانبر ترور و فریب! [2010 Jan] 
*غبارآلود یا تیره وتار؟! [2010 Jan] 
*وبال گردن! [2009 Dec] 
*توفان در فنجان شکستهء ولایت! [2009 Dec] 
*ژرفنای فرومایگی! [2009 Dec] 
*ما دانشجوییم! [2009 Dec] 
*فاسد تا مغزاستخوان! [2009 Nov] 
*فروریزی دیوارهای ننگ و ترس! [2009 Nov] 
*مخلّ مبانی زندگی انسانی! [2009 Nov] 
*جایگاه سبز در رنگین کمان! [2009 Oct] 
*کهریزک: دادگاه جنایتکاران! [2009 Oct] 
*اوباما چه می کند؟!  [2009 Sep] 
*جامعهء پریشان و حاکمان روان پریش! [2009 Aug] 
*تجاوز در نظام تجاوز در تجاوز! [2009 Aug] 
*سردرگم وآشفته! [2009 Aug] 
*دشمنی با هویت ایرانی! [2009 Aug] 
*تلقّی فاشیستی ازآزادی بیان و... [2009 Jul] 
*چه نیاز به دشمن؟! [2009 Jul] 
*به سوی فروپاشی! [2009 Jul] 
*ما نشستیم و... [2009 Jul] 
*ایران غلتیده در خون  [2009 Jun] 
*حماسه شکوهمند رسوایی [2009 Jun] 
*سه رباعی درباره‌ی مقام معظم رهبری [2009 Jun] 
*دود شد و به هوا رفت [2009 Jun] 
*من رأی نمی‌دهم  [2009 Jun] 
*گردونه ی اهریمنی  [2009 Jun] 
*آزادترین کشور دنیا  [2009 May] 
*حکومت بسیجی ـ سپاهی  [2009 Apr] 
*سال اصلاح الگوی مصرف  [2009 Mar] 
*نفت و فرهنگ [2009 Mar] 
*به عمر تا علی بشنود [2009 Mar] 
*نوروزتان پیروز  [2009 Mar] 
*حیا [2009 Feb] 
*ولایت فقیه و حقوق بشر [2009 Feb] 
*آمدن شهسوار ناجی [2009 Feb] 
*بهای آمریکا ستیزی  [2009 Feb] 
*اوبامانیا! [2009 Jan] 
*آلوده چون هوا  [2009 Jan] 
*فروش چاه های نفت  [2009 Jan] 
*عظمت کنفت شدن  [2009 Jan] 
*فاجعه پایان سال، سال پایان فاجعه [2009 Jan] 
*نظام قانون ستیز  [2008 Dec] 
*بخشش از کیسه خلیفه! [2008 Dec] 
*ننگ بر دیکتاتوری [2008 Dec] 
*دنیای پرآشوب [2008 Dec] 
*"YES WE CAN" ! [2008 Nov] 
*دو بازوی بلند و کوتاه  [2008 Nov] 
*دگرگشت یا برگشت  [2008 Nov] 
*کار شما تمام است  [2008 Nov] 
*هم شرقی، هم غربی  [2008 Sep]