یادداشتی درباره‌ی یک مرگ
 

یادداشتی درباره‌ی یک مرگ
پ. مهرکوهی

حکایت ِ سووم (سوّم)   این هم از این! دریغا و خوشا که چه شتابی داشت در پیوستن به لقا‌ء الله!؟ حاج آقا احمد صدر حاج سيد جوادی در سن ِ نود و شش سالگی جوان مرگ شد و دست ِ کم هفتاد و پنج میلیون آدم را در غم ِ مرگ ِ نا به هنگام ِ خود سوگوار کرد. گزافه نمی گویم. اگر کسی از مردم ِ امروز در مرگ ِ او نگرید، من خود به تنهایی هفتاد ِ پنج میلیون بار در مرگ ِ آن جوان ِ ناکام که تنها نود و شش سال زیست خواهم گریست! کیست که بداند آن جوان مرگ که بود و در غم   ِرفتن اش خون نه گرید؟ کجایند مرغان ِ هوا که در نبود ِ او که بزرگ بود و از اهالی ی فردا بود سر  ِ غم به رشته کوه های «سودا»  ی عربستان زنند؟  در مانده ام چرا آسمان چنان بی رحم است که در مرگ ِ آن دُردانه ی تاریخ نمی گرید؟ اگر قدرتی داشتمی به کین خواهی او که خیلی زود از میان ِ ما همی رفت به تیغ ِ دشنه ای شکم ِ آسمان به دریدمی! و چه باک که بچه های دلپاک ِ قزوین لیچاری بارم کنند و بگویند: «آن کس که برابر قدرت بند بباخت از مردم ِ قزوین نبوده و نیست!، که آن جوان مرگ نام ِ آن شهر آلوده خواست کرد».
 
تازه از خواب بیدار شده ام. به خوی بد ِ همیشه گی، تا قهوه ی ناشتایی ام جوش آید سری به اینترنت می زنم. و اینک خبر ِ مرگ ِ او مرا به جوش می آورد. می دانم که تا پایان ِ شب دیگر خوراک خوردن نتوانم و من خواهم بود و روزی تیره و تار و سیگار پشت ِ سیگار!
 
آن دل بسته ی داد و راستی وکیل ِ دادگستری بود و دکترای «علوم» ِ سیاسی داشت! پیش از آن که آن ابرمرد ِ دیگر به کشف ِ تشعشع ِ مو دست یابد، این بزرگواری که امروز ما را سوگوار ِ نهاد به این آمیغ دست یافت که خدا زن را کودن آفرپده است و پیرو ِ مَرد، و پس کودن حق رأی ندارد. از این رو بود که شورشی و به گمان خود اش انقلابی شد تا در برابر ِ آن انقلاب ِ شاهانه ای به ایستد که با پروانه ی حق ِ رأی دادن به زنان به روسپی گری دامن می زد. در آن دوران ِ طاغوتی زندان های ایران پُر بود از زنان خوگر به شیشه و هرویین، و در میان ِ آنان زنانی دانش آموخته که برای هزینه ی اعتیاد ِ خود ناچار به تن فروشی می شدند. این بزرگوار بر آن بی داد و هرازان بیداد دیگر قیام کرد. این که وی و همپالکی های دیگر اش پس ترها ادعا کردند آقای خمینی ایران را برای اسلام می خواست و ایشان اسلام را برای ایران، سخنی است تقیه وار. اینان همه گی مُقلِدان ِ آقای خمینی بودند و اینان همه گی خیلی بیشتر از هر کس ِ دیگری به روشنی و نیکی می دانستند خواست ِ آقای خمینی، ولایت فقیه، چیست. آدم هایی مانند سید جوادی ها که پدر در پدر و پسر پس از پسر و زاد بر زاد در کشور ِ ما مفتخواری کرده اند نمی توانند درد ِ مردم داشته باشند. کینه ی اینان از دودمان ِ یهلوی نه از سر ِ دادخواهی و هواداری ی توده ها و خواستاری ی عدالت اجتماعی که بر سر ِ از دست دادن ِ سِفره پهن و درازی بود که برای سده ها از آن می خوردند. درختنامه ی زنده گی ایشان نشان می دهد که دودمان شریف اش برای دست ِ کم چهار سد* سال مردم ِ قزوین را سرکیسه کرده بوده اند و نان از نادانی مردم می خورده اند. حال تنها خدا داند که پیش از فرود ِ ایشان به قزوین چه بر سر ِ مردم ِ تبریز آورده بوده اند!
 
 
این یکی از بزرگترین فاجعه های تاریخ ِ ایران بوده و هست که دانش آموخته گان ِ ایرانی و نیرو های چپی که خود را انقلابی می پنداشتند، در شورش ِ 57 به دنباله روی از نیروهای اسلام پناه دویدند. گویا برای آن چپ دانستن در باره ی انقلاب ِ 1917 و دولت ِ موقت ِ کرنسکی دلپسندتر از آگاهی یافتن درباره ی چرایی ی جنبش ِ مشروطه بود. ادعاها زیاد بوده و هست ولی براستی تاریخ ایران را نمی دانستند. بی هوده نیست که ما هنوز هم از نداشتن ِ یک تحلیل ِ منطقی و مستدل ِ چپ از جنبش ِ مشروطه رنج می بریم. شاید اگر بر پایه ی تحلیل طبقاتی ی خود می دانستند که جنگ ِ سید جوادی ها بر سر لحاف ِ قدرت است و بر سر کار آمدن ِ اینان چه پیامد های شوم و ویرانگری دارد در افکندن ِ آتش به خانه ی خود هنباز ِ جاج سید جوادی ها نمی شدند و راه ِ خود را از ایشان از همان آغاز جدا می کردند تا تاریخ از ایشان به نامِ گول خورده گان یاد نکند. برای دانستن این که پدران ِ سید جوادی ها در دوران قاجار و پیش از آن از چه کیا و بیایی برخودار بوده اند بد نیست نگاهی تند و گذرا به نخستین رویه های کتابِ گفت و گوی دانشگاه ِ هاروارد با ارتشبد توفانیان انداخته شود. توفانیان هر که بود و هر که نبود در آن گفت و گو، در بخش ِ گزارش ِ وضع ِ ایران در سال های پایانی ی قاجار، صادق است. این را ده ها و سدها سند ِ دیگر ِ به جا مانده از آن دوران ثابت می کند. باشد که در باره ی ریشه ی سرشت ناهمسازواری ی اندشه ورز نمایانه و داددوستانه ی جانورانی مانند سید جوادی ها بیشتر اندیشه کنیم. برای من در شناخت ِ انسان گرایی ی آنان که دم از مردم زده اند تنها یک سنجه وجود دارد: سینما رکس ِ آبادان! برای من، با شناختی که از این مفتخواران ِ تاریخ دارم، به هیچ روی پذیرفتنی نیست که حاج سید جوادی ها، بازرگان ها، بنی صدر ها، شیخ منتظری ها، شیخ اردبیلی ها، شیخ صانعی ها نمی دانستند و هرگز!! ندانستند چه کسی سینما رکس ِ آبادان را به آتش کشید. اگر در آن کس که دیگر نتوانست با هیچ کلاه ِ شرعی سرِ فرشته ی مرگ را بیش از این گول زند و امروز به ناچار جان داد یک چیز ِ «ارزشمند» و «ستایش برانگیز» یافت شود همان خمیره ی راز نگاهداری او بود و او ، همچون دیگرانشان، هرگز درباره ی جنایت ِ سینما رکس ِ آبادان سخن نگفت. رازی داری یی که فرماسیون های راز نگهدار را هم به .رشک می اندازد پ. مهرکوهی
 
*
سد وازه ای پازسی است و نوشتن آن با «ص» عربی به پارسی شناسی ی نویسنده کمکی نمی کند

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*خیزش نوین ایرانیان و رو در رویی ی همه ی اسلامیان با ایران و ایرانی  [2018 Jan] 
* کشور کردستان، یا کشور بارزان ها  [2017 Oct] 
*درود بر جمهوری ی کتالونیا!‎ [2017 Oct] 
*کشتار، کشتار است، چه در لاس وگاس و چه در ایران [2017 Oct] 
*ترزا می، کسی که به دزدی ی نان تنگدستان و بینوایان آمده است‎ [2017 Jun] 
*پسر جان! دیگر از این کار ها نکن!‎ [2017 Jun] 
*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟ [2017 May] 
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎ [2017 May] 
*حال و هوای فرانسه خوب نیست  [2017 May] 
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎ [2017 May] 
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎ [2017 May] 
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎  [2017 Mar] 
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست [2017 Mar] 
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎ [2017 Mar] 
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟ [2017 Feb] 
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین  [2017 Feb] 
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ  [2017 Jan] 
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند [2017 Jan] 
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه [2017 Jan] 
*اکبر! رفتی؟ [2017 Jan] 
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎ [2016 Dec] 
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎ [2016 Dec] 
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎ [2016 Dec] 
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا [2016 Dec] 
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!  [2016 Dec] 
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎ [2016 Dec] 
*نگاهی به برآمدن ترامپ [2016 Nov] 
*با من تا پایان راه عشق برقص  [2016 Nov] 
*در زیر پوست انتخابات آمریکا  [2016 Nov] 
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد [2016 Nov] 
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن [2016 Nov] 
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت  [2016 Oct] 
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها» [2016 Sep] 
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت [2016 Jul] 
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا! [2016 Mar] 
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی [2016 Jan] 
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور [2015 May] 
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن [2015 Apr] 
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟ [2015 Apr] 
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس [2015 Jan] 
* همه چیز در پاریس آرام راست [2015 Jan] 
*کریستمس ایرانی [2014 Dec] 
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد [2014 Dec] 
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس [2014 Dec] 
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش! [2014 Nov] 
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟ [2014 Nov] 
*آیا عراق بر می خیزد؟ [2014 Nov] 
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی [2014 Oct] 
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است [2014 Aug] 
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟ [2014 Aug] 
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق [2014 Aug] 
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو [2014 Aug] 
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند [2014 Aug] 
*تصمیم به انجام جنایت [2014 Jul] 
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها  [2014 Jul] 
*آمریکا و داعش در عراق [2014 Jul] 
*جنگ سوریه در عراق [2014 Jun] 
*تنش میان ایران و عربستان در عراق  [2014 Jun] 
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟ [2014 Jun] 
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی [2014 Jun] 
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند [2014 Jun] 
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی  [2014 Mar] 
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎ [2014 Mar] 
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا [2014 Feb] 
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس! [2013 Dec] 
*هوشی و من و افغانستان [2013 Dec] 
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!  [2013 Dec] 
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه [2013 Dec] 
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی [2013 Nov] 
*بمب اتمی و امنیت ایران [2013 Oct] 
*از جنگ تا امید [2013 Sep] 
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما [2013 Sep] 
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ [2013 Aug] 
*قانون آزادی جهان [2013 Aug] 
*شب های پُر آشوب ِ مصر [2013 Jul] 
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد! [2013 Jul] 
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج [2013 Jun] 
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار [2013 Jun] 
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه  [2013 Jun] 
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو [2013 Jun] 
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک [2013 Jun] 
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت [2013 May] 
*سنگی بر گور رفسنجانی [2013 May] 
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی  [2013 May] 
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما! [2013 May] 
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما [2013 May] 
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا  [2013 May] 
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم! [2013 May] 
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟ [2013 Apr] 
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ [2013 Apr] 
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ [2013 Mar] 
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر [2013 Mar]