حال و هوای فرانسه خوب نیست
پ. مهرکوهی

 
Inline image 1
گویی نفس ها در سینه ها گیر کرده و زندانی است، در آستانه ی انتخابات ِ روز یکشنبه ی فرانسه. هیجان های فراوان برای چه؟ برای هیچ؟ آرزو و خواست دستگاه قدرت ِ برتر ِ سیاسی و اقتصادی ی فرانسه پیروزی ی امانوئل مکرون است و مکرون از دست پرورده های رهبر راستین جهان، حضرت بُت بزرگ، روثشیلد است. پنهان هم نمی کند، که پنهان کردنی نیست. 
نگر سنجی های رسانه های قدرت همه پیشاپیش پیروزی ی این شازده ی تازه از راه رسیده را مژده می دهند. در این میان آنچه فراموش می شود بازی ی رسانه ها و سازمان های نگرسنجی برای پیشبرد ِ اراده ی خود از راه ِ همین گونه نگر سنجی ها است. خورانیدن ترس، فروش ترس و فروشگاه ِ پر بازار ِ ترس فروشی. راستی را اگر "ماریین لُه پَن" برنده شود چه می کنید؟
 
- نگر سنجی؟ به تازه گی کسی از من پرسید که چرا من می گویم نگرسنجی و نه نظر سنجی؟ "نگر" واژه ای پارسی است و از پارسی به لسان ِ عرب راه یافته. لسان ِ عرب نویسه ی "گ" ندارد. از این 
رو واژه ی پارسی ی " نگر" در عربی به نظر دگرش یافته است. با خِرد من جور در نمی آید که وام داده شده را از وامدار، باز وام گیرم. این گونه کار زشت تنها شایسته ی آنانی است که دلبسته گی های دیگری دارند. مزدور، زبانش هم زبان ِ مزدوری است. و آزاده، زبانش هم زبان ِ آزاده گی است -.   
 
امروز فرانسه نگاه های جهانیان را به سوی خود کشیده است. واپسین باری که فرانسه چنین در مرکز توجه جهانی جای گرفت، نشست جهانی ی سازمان ملل در باره ی تغییرهای آب و هوایی بود که برای دو هفته به درازا کشید. در زمستان ِ سال 2015، سران کشورهای جهان به فرانسه در آمدند تا یک مشت دروغ بار یکدیگر کنند، گران قیمت ترین باده ها را به شاد باشی ی محیط زیست نوش کرده و سندها و پیمان نامه هایی را دستینه سازند که خود بهتر از هر کس آگاه به دست نیافتنی بودن هدف های آن پیمان ها بودند. پول اراده ها را می چرخاند و این جهان تنها از برای پول زنده است. در چنین جهانی پول مدار، تنها عوام فریبی رایج ترین سکه ی بازار ِ سیاست تواند بود.   
در این انتخابات رییس جمهوری در فرانسه، سخن بر سر همه چیز هست مگر سخن بر سر ِ آن پرسشواره ی مهم که با زنده گی و آینده ی زیست آدمی بستگی دارد. آن که باید باشد، اینجا نیست، روی در نکشیده، ولی بودنش را خدایگانی نفی کرده اند. گویی آن که کس باید باشد، رفته است بسان مال باخته گان.
پرسشواره ی محیط زیست در انتخابات فرانسه پیش کشیده نشده است. تنها سخن بر سر ِ کار آفرینی، بحران پناهنده گی، بازار مشترک اروپایی، پدیده ی دکان ِ سرمایه دارانه ی روند ِ جهانی شدن و نیز قدرت ِ نخبه گان ِ قدرت است. 
این فاجعه است که سیاست پیشه گان تنها از برای ماندن ِ در قدرت و بیشتر در قدرت ماندن، خود را به ریشخند گرفته و توده های مردم هم با سر دادن بانگ ِ انشاء الله گربه است از کنار ِ ریشخندبازی های اهل سیاست و مهم ترین پرسشواره ای که باید در مرکز ِ بحث های سیاسی باشد می گذرند. گویی همه چیز در خواب می گذرد.
آینده ی انسان فرانسوی و کار و بار او، همچون آینده ی انسان ایرانی، انسان ِ آمریکایی، انسان ِ آفریکایی، انسان ِ چینی و همه و همه گان به محیط زیست بستگی دارد. بی محیط زیست هر برنامه ی پیشرفت اقتصادی آدمی را سر انجام به دوزخ رهنمون می سازد.
امروزه جهان در چنان شرایطی است که دیگر نمی توان عوام گرایی های اهل سیاست و نیرنگبازی های ایشان را از پرسشواره ی محیط زیست جدا ساخت. برنامه های اقتصادی ی انسان بر باددهی که ترامپ سودای آن ها را در سر دارد، همه به محیط زیست وابستگی و پیوند دارند. ترامپ با کنار کشیدن از برنامه های جهانی در پیوند با کاهش گرمایش فزاینده ی کُره ی زمین، بر آن است که  آینده ی آدمی را قربانی ی پیشرفت ِ اقتصادی ی آمریکا کند تا آمریکای دلخواه ِ او به شکوهی دوباره دست یابد. کسی هم از او نمی پرسد این چه گونه خوشبختی و شکوهی است که از  راه ِ نفت و زغال سنگ به دست می آید؟ 
سیاست پیشه گان عوام فریب آمریکایی ناچار اَند برای زورخور کردن ِ اراده ی پول مدارانه ی خود به انسان آمریکایی، چالش گرمایش زمین را به چالش کشیده و همه چیز را در این باره مشکوک جلوه دهند و به رد ِ نقش ِ جهان ِ سرمایه مدار در دامن زدن به پدیده ی هستی بر بادده ِ گرمایش ِ زمین بپردازند.
در آستانه ی انتخابات رییس جمهوری ی آمریکا در سال گذشته، نوشتم که مسأله در آن انتخابات آمریکا بر سر ِ گزینش میان بد و بدتر نبود، که پرسشواره بر سر ِ گزینش میان بدترین و بدترین بود.
در انتخابات ِ روز ِ یکشنبه ی فرانسه هم پرسشواره ی گزینش میان بدترین و بدترین در میان است و نه بیشتر. 
خواست ِ شازده ای که روثشیلد در آب نمک خوابانده بوده، چیست؟ گسترش بازارهای سرمایه داری به هر قیمتی، پیشبرد سیاست های جهانی شدن که تنها سرمایه داران را سود می آید. این که پیگیری ی سیاست های جهانی شدن به ویران تر شدن زنده گی ی برده وار چند میلیارد آدمی بیانجامد، از اهمیت برخوردار نیست. فرق ِ میان "مکرون" و "ماریین لُه پن" مانند ِ فرق میان این و آن دیگر گرگی است که هر دوی آن ها به دزدی ی هستی ی آمده اند.
 
پ. مهرکوهی
پنجم ماه ِ مه 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎
*حال و هوای فرانسه خوب نیست
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه
*اکبر! رفتی؟
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎
*نگاهی به برآمدن ترامپ
*با من تا پایان راه عشق برقص
*در زیر پوست انتخابات آمریکا
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها»
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا!
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس
* همه چیز در پاریس آرام راست
*کریستمس ایرانی
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش!
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟
*آیا عراق بر می خیزد؟
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند
*تصمیم به انجام جنایت
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها
*آمریکا و داعش در عراق
*جنگ سوریه در عراق
*تنش میان ایران و عربستان در عراق
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس!
*هوشی و من و افغانستان
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی
*بمب اتمی و امنیت ایران
*از جنگ تا امید
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ
*قانون آزادی جهان
*شب های پُر آشوب ِ مصر
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد!
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت
*سنگی بر گور رفسنجانی
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما!
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم!
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر