​ آقا جون الکی بزرگش نکن!
پ. مهرکوهی

   این "شله زردزاده" ی غربت ِ نشین، که بیش از چهل سال است دوستی اش را تحمل کرده ام، دیگر شور اَش را درآورده و کلافه ام کرده است. یکی مانند آن آقای حضرت ِ آیت الله برادر ِ بزرگتر ِ حضرت ِ آدم، هر چه ماشاء الله بیشتر پا به سن می گذارد به کمالات اَش افزوده می شود و هر روز بیش از روز ِ پیش اندیشه های منحرف ِ ددَ ددَ ددَ دوو دوو مشه نننننه را به نقد می کشد و  خلق الله را از فتنه پرهیز می دارد، یکی هم مانند این "شله زردزاده " ی ما روز بروز بیشتر کم می آورد. خدا کند به زودی به سرش نزند. 
 با هر دسته گُلی که یکی از پایوران ِ جمهوری ی اسلامی به آب می دهد، این شله زردزاده خیال بر اَش می دارد که کفگیر ِ رژیم دارد به ته ِ دیگ می خورد و رژیم به سراشیبی افتاده. هر سال وعده می دهد: "اگر دو سال ِ دیگر صبر داشته باشی، خواهی دید! ". هفده تا دو سال را تاب آورده ایم و هنوز چیزی ندیده ایم. پیشگو به این پر رویی؟ به جای این که بگویم بس کن!، می گویم این دو سال، دو سال های تو ما را کُشت. ولی چه می شود کرد که حالیش نیست و چند روز ِ بعد باز آن داستان از نو آغاز می شود. این روزها پیله کرده به یک داستان ِ ساده ی پیشکشی گرفتن فلانی ها از بهمانی ها و شرکا! این هم مانند برخی از گروه های سیاسی ی پرنام و بی خاصیت ِ اپوزیسیون و ناهمسازوار که تنها توان ِ اعلامیه دادن برایشان مانده، باید نخود ِ هر آشی شود و درباره ی هر چیز یک اظهار ِ وجود ِ الکی بکند. خُب، ایرانی اهل تعارف است و با توی ذوقزنی میانه ای ندارد، حتا اگر طرف ِ آدم کمی کم چشم و حیا باشد. البته، خوشبختانه شله زردزاده کم چشم و حیا نیست.
آنچه گفتم تنها اشاره ای در حاشیه به تاریخ و سیاست بود. تا همین بیست سال ِ پیش اگر به یک بابای سیاسی میهنی و یا سیاسی- نظامی ی پرولتری می گفتی بالای چشمان ِ نازنین ِ عمو استالین ابرو بوده چشم های آدم را از چشمخانه در می آورد که دیگر آدم از آن غلط ها نکند و دهانش را به نام ِ آزادی ی بیان ِ انقلابی گِل بگیرد. همان درد ِ اپوزیسیونچی های حرفه ای را کارگزارن ِ اسلام ِ عزیز به گونه ی دیگری به ارث برده اند. دل می خواهد که بگویی حاج آقا جون! آن قاهر ٣١٣ از روی برگِ کاغذ پرواز نمی کند و نمی شود یک نقاشی یا حتا یک ماکِت را به پرواز درآورد و به جنگ ِ آمریکا فرستاد. ولی چشمان ِ شما روز بد نبیند، اگر گفتی آنگاه است هر حاج آقایی که زودتر از سر ِ کاسه ی توالت بلند شد، پیش از آنکه بیژامه را بالا بکشد، دست ِ چپ ِ نَشُسته را مشت گره کرده می کند و در هوا می چرخاند و با دهانی تف برلب می گوید: این غلط کردن ها به تو نیامده! این جا دیگر به خودت بستگی دارد که گمان کنی پشت ِ این گردن کلفتی ی حاج آقا عشق ِ به چاپیدن ِ دلار نهفته است یا عشق ِ بی دریغ به پیشکشی های ویژه. هنوز وضع ِ پیشکشی ها در کشور ِ ما چنان خر تو خر نشده که بگویند این غلط کردن ها به شما نیامده. روی همین حساب این شله زردزاده فهمیده که می شود روی آن داستان مانوور داد و وِل کُن ِ داستان هم نشد. بگذریم.
خوبی این شله زردزاده تنها در این است که مانند سیاست چی های ایران از آن کف به لب آوردن ها در او هرگز نشانی نیست. ولی شما بگویید، یک چند تایی پیشکشی از این یکی ها به آن یکی ها ارزش ِ این همه جار و جنجال های رسانه ای را دارد؟ ساده گی تا چه اندازه، که این بیچاره دلخوش به رو شدن ِ آن ها است!؟ تاکنون در کجای جهان آیین ِ بسیار پسندیده ی هدیه دادن و هدیه گرفتن پایه های یک رژیم را به خطر انداخته است، که این دوست ِ خام ِ من چنین خیالی بر اَش داشته و از آن داستان ِ ساده ی بی اهمیت می خواهد یک کوه بسازد؟ فکر هم نمی کند "آن آقایان" دست در کاسه ی "بیت الحال" از برای حال کردن است، نه خرسندی ی خدا، که پرده دری می کنند. در کنار آن، آنقدر این داستان را بازگویی  می کنند تا مردم بیشتر به آن خوگر شده و دیگر زشتی ی احتمالی ی این جور کارهای از کیسه ی مردم بخشیدن ها کسی را آزار ندهد. می خواهم این را به او بگویم ولی نمی گویم. سودی ندارد. راستی شما بگویید، اگر یک دولت ِ تیتیش مامانی به نمایندگان ِ مجلس آن رژیم هدیه داد کار ِ بدی کرده؟ من که می گویم نه. ولی روزگار بدی است. به جای آنکه کار ِ نیک ِ یک دولت را برای قدرشناسی اش از نمایندگان ِ خداجو ستایش کنند و دولتی ها را تشویق کنند که به این جور کارهای خوب ادامه دهند و این بار از بودجه های تأمین ِ اجتماعی به رییس جمهور و وزیران ِ امروزی و وزیران ِ دیروزی هم هدیه دهند، یقه ی همدیگر را می چسبند. شاید معنای آن بیله دیگ، بیله چغندر که می گویند همین باشد. ریشه ی این رشک ورزی ها در کجا است؟ چند تا پیشکشی این همه سر و سدا دارد؟ من فکر می کنم ریشه ی همه ی دردسرها در جامعه ی ما تنها در یک سوء تفاهم ساده است.
اگر آن سوء تفاهم برطرف شود، کشور ما گلستان خواهد شد. ما مردمی هستیم سرزنده که خنده، شوخی و جوک را بیش از اندازه دوست داریم. از سر ِ همین سرزنده بودن است که هر جور فیلمی را به نام ِ کمدی به خوردمان می دهند و ما هم می بینیم و به به می کنیم. به نمایش در آوردن ِ لات بازی و ستایش ِ جوک گونه از آن و بعله که چاقو چه و چه است، می شود سینما نُوار. در کنار ِ آن، شاید ما تنها مردمی در جهان هستیم که چماقداری را به گونه ی یک رشته ی هنری پذیرفته ایم و از چماقدار ِ فیلمساز استقبال می کنیم تا برایمان اکشن - کمدی بسازد, و دلمان غش می رود برای یک صحنه ی چماقبازی ی کمدی! خب در کشوری که چماقداراَش فیلم ساز است، آیا پیشکشی دادن به نماینده ی مجلس می شود کار بد؟ این هم از آن جو ک هاست. باور کنید اگر رمضان یخی هم فیلم می ساخت، چنان رکوردی می زد که نگو. آنوقت اگر همه ی بودجه ی تأمین ِ خدمت های اجتماعی را برای تشویق ِ رمضان یخی و ستایش ِ اکشن -چماق - کمدی هایش به او می بخشیدند کسی آخ هم نمی گفت دیگر چه رسد به اعتراض. در آن صورت حتا این شله زردزاده ی بهانه گیر هم آن را نه به حساب ِ سست شدن ِ پایه های نظام، که به حساب استوار شدن ِ آن می گذاشت. چه می شود کرد ما مردمان ِ شوخ طبعی هستیم. ولی بدی کارمان آن جاست که از شوخی هایی که دولتی ها و مجلسی ها با هم دارند زیاد سر در نمی آوریم. شاید اگر آن وزیر ِ پیشین هم به جای زیاد نشستن بر سر ِ کاسه توالت و فکر کردن های بیهوده می رفت و فیلم کمدی اکشن می ساخت، کمکی به ما کرده بود تا به بُعد های تازه ای از طنز ِ دولتی ها پی ببریم. در آن صورت این شله زردزاده ی بیچاره و آن هموندان ِ کلوپ های چایخوری ی سیاسی می آموختند نخود هر آشی نشوند و بی خودی گمان نکنند که یک کار ِ خیر و دوستانه پایه های آبروی یک نظام را بیشتر به گند می کشد. آخر 
شما بگویید، مگر پیشکشی دادن خودش یک خدمت اجتماعی نیست؟
 
11/ 12  - 2013

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*خیزش نوین ایرانیان و رو در رویی ی همه ی اسلامیان با ایران و ایرانی  [2018 Jan] 
* کشور کردستان، یا کشور بارزان ها  [2017 Oct] 
*درود بر جمهوری ی کتالونیا!‎ [2017 Oct] 
*کشتار، کشتار است، چه در لاس وگاس و چه در ایران [2017 Oct] 
*ترزا می، کسی که به دزدی ی نان تنگدستان و بینوایان آمده است‎ [2017 Jun] 
*پسر جان! دیگر از این کار ها نکن!‎ [2017 Jun] 
*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟ [2017 May] 
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎ [2017 May] 
*حال و هوای فرانسه خوب نیست  [2017 May] 
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎ [2017 May] 
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎ [2017 May] 
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎  [2017 Mar] 
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست [2017 Mar] 
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎ [2017 Mar] 
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟ [2017 Feb] 
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین  [2017 Feb] 
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ  [2017 Jan] 
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند [2017 Jan] 
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه [2017 Jan] 
*اکبر! رفتی؟ [2017 Jan] 
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎ [2016 Dec] 
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎ [2016 Dec] 
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎ [2016 Dec] 
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا [2016 Dec] 
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!  [2016 Dec] 
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎ [2016 Dec] 
*نگاهی به برآمدن ترامپ [2016 Nov] 
*با من تا پایان راه عشق برقص  [2016 Nov] 
*در زیر پوست انتخابات آمریکا  [2016 Nov] 
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد [2016 Nov] 
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن [2016 Nov] 
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت  [2016 Oct] 
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها» [2016 Sep] 
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت [2016 Jul] 
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا! [2016 Mar] 
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی [2016 Jan] 
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور [2015 May] 
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن [2015 Apr] 
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟ [2015 Apr] 
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس [2015 Jan] 
* همه چیز در پاریس آرام راست [2015 Jan] 
*کریستمس ایرانی [2014 Dec] 
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد [2014 Dec] 
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس [2014 Dec] 
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش! [2014 Nov] 
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟ [2014 Nov] 
*آیا عراق بر می خیزد؟ [2014 Nov] 
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی [2014 Oct] 
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است [2014 Aug] 
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟ [2014 Aug] 
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق [2014 Aug] 
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو [2014 Aug] 
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند [2014 Aug] 
*تصمیم به انجام جنایت [2014 Jul] 
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها  [2014 Jul] 
*آمریکا و داعش در عراق [2014 Jul] 
*جنگ سوریه در عراق [2014 Jun] 
*تنش میان ایران و عربستان در عراق  [2014 Jun] 
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟ [2014 Jun] 
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی [2014 Jun] 
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند [2014 Jun] 
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی  [2014 Mar] 
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎ [2014 Mar] 
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا [2014 Feb] 
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس! [2013 Dec] 
*هوشی و من و افغانستان [2013 Dec] 
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!  [2013 Dec] 
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه [2013 Dec] 
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی [2013 Nov] 
*بمب اتمی و امنیت ایران [2013 Oct] 
*از جنگ تا امید [2013 Sep] 
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما [2013 Sep] 
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ [2013 Aug] 
*قانون آزادی جهان [2013 Aug] 
*شب های پُر آشوب ِ مصر [2013 Jul] 
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد! [2013 Jul] 
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج [2013 Jun] 
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار [2013 Jun] 
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه  [2013 Jun] 
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو [2013 Jun] 
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک [2013 Jun] 
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت [2013 May] 
*سنگی بر گور رفسنجانی [2013 May] 
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی  [2013 May] 
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما! [2013 May] 
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما [2013 May] 
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا  [2013 May] 
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم! [2013 May] 
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟ [2013 Apr] 
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ [2013 Apr] 
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ [2013 Mar] 
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر [2013 Mar]