اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎
پ. مهرکوهی

 

  دلقک که مردم را می خنداند، آدمی است هنرمند و هنر او ستودنی است. او همه ی کوشش خود را به کار می گیرد تا دل ِ خسته ی شما را، اگر چه برای زمانی اندک، شاد گرداند. ولی اگر کسی سرشتی دلقکانه داشته باشد و ناخواسته و  تنها از سر ِ خودشیفتگی هایش و  ناهنجاری های شخصیتی اَش شما را به خنده بیاندازد، می شود کسی مانند ترامپ. ترامپ کسی است که خنده دارترین دلقک هایی که همه گونه سرد و گرم روزگار را چشیده اند را هم به خنده می اندازد، خنده ای از سر درد که چگونه چنین جانوری به رییس جمهوری ی یگانه ابر قدرت جهان رسیده است؟ آدم کم بود؟ خرد آن مردم کجا رفته است؟
ترامپ در پایان ِ آیین اسکار امسال توئیت کرد که اسکار مزخرف بود. وی سپس پا به پس کشید و آن توئیت را پاک کرد. گویا کسانی به او یادآور شده بودند کمی مرز دلقک سرشتی ی خویش را نگه دارد و اینقدر زور نزند که بی خردی ی خود را به همه کس نشان دهد و این گونه ابروریزی بس است. توئیت را پاک کرد ولی گندی را که زده بود به جای ماند تا روزی انبوه گندهایش همچون آواری بر سر اَش فرود آید. چه چیز ترامپ را چنان آشفته ساخت که آیین اسکار امسال را مزخرف خواند؟ آیا مزخرف بودن اسکار برای او به شَوَند (دلیل) ناهمآهنگی یی بود که در پایان برنامه و به هنگام اعلام بهترین فیلم سال روی داد؟ نه. ترامپ خود اهل شُو و شُوگردانی است و می داند که این گونه اشتباه ها می تواند پیش آید. برای ترامپ دو چیر پذیرفتنی نبود. نخست این که فیلمی از ایران برنده ی بهترین فیلم غیر انگلیس زبان ِ اسکار شود. دو دیگر بهترین فیلم سال به کارگردانی سیاه پوست و با بازی ی سیاه پوستان داده شود. این از گلوی ترامپ و شریکان نژاد پرست او پایین نمی رود. ترامپ شاید بتواند بر کینه ی نژادی ی خود سرپوش نهد، ولی برای او شدنی نیست که کینه اَش را به ایران و تاریخ چندهزار ساله ی ایران پنهان دارد. به باور من مشکل ترامپ جمهوری ی اسلامی یی که بر سرزمین فرمان می دارد نیست. مشکل او و همه ی دار و دسته ی صهیونیست، خود ِ سرزمین، کشور، ایران است. من درست پنج روز پیش از این در پاسخ یکی از خواننده گان نوشته های من درتارنمای ایرانیان که سنگ ترامپ را به سینه می زد، نوشتم: "گمان نمی کنم ما ایرانیان و آن روح ِ ایرانی بودن ما ایرانیان را بشناسید. شما با تاریخ و فرهنگ سرزمین من، که آن را از جان دوست تر می دارم، آشنایی ندارید. برای شما که ایرانی نیستید، فهم فرهنگ و تاریخ ایران، سرزمین ِ من، سخت است. تنها برای آگاهی ی شما می گویم که ایران کهن ترین کشور جهان است و این افتخار کمی برای ما ایرانیان نیست. اگر آمریکای مجبوب شما، کهن سالگی ی کشور من را داشت دیگر خدا را هم بند نبودید. ما تروریست نیستیم. پیامیر موعود شما با گنجاندن نام ایران در شمار کشورهای تروریست پرور، به ما ایرانیان توهین و پرخاش می کند، نه به رژیم جمهوری ی اسلامی. با امید آگاهی، خردورزی و ایران دوستی برای شما".
این هم بیافزایم من هر ایرانی نمایی را که به هر شوندی از این دار و دسته ی دهشت پرور ترامپ پشتیبانی می کند، ایرانی نمیدانم. به همانسان، آن مثلا چپگرایی را که راه مزدوری و سر سپاری به قبله ای به نام خاندان ِ سعود پیشه کرده و در تارنماهای وابسته به کشور ِ آن خاندان قلم به مزدی می کند چپ نمی دانم. شایسته ی نام این دو گروه همان واژه و صفت مزدور است و کار ایشان مزدوری. مزدوری برای ترامپ کم از مزدوری برای جمهوری ی اسلامی نیست.
اکنون همگان می دانند که باراک اوباما به دست کم 2500 تن از نور چشمی های دولت جمهوری ی اسلامی کارت سبز پیشکش کرده بوده است. بر شمار این نورچشمی ها، آنانی را هم که از دولت های انگلستان، فرانسه، آلمان، ایتالیا، برزیل، بلژیک، اسپانیا و استرالیا تابعیت گرفته اند، بیافزایید. رقمی می شود چشمگیر. ترامپ نیامده است که به این سنت حسنه پایان دهد. روزی، پس از پایان کار او خیلی از رازها و بده بستان های پشت پرده با همین رژیم فرمانران بر ایران ِ امروز از پرده برون خواهد افتاد و بسیاری از خوشباروران امروزی انگشت پشیمانی از ناآگاهی ی خود به دندان خواهند گرفت. "فردا که بر من و تو وزد باد مهرگان/آنگه شود پدید که نامرد و مرد کیست" (انوری). 
   
 پ. مهرکوهی
 دوشنبه، بیست وهفتم فوریه ی 2017

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*ترزا می، کسی که به دزدی ی نان تنگدستان و بینوایان آمده است‎
*پسر جان! دیگر از این کار ها نکن!‎
*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎
*حال و هوای فرانسه خوب نیست
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه
*اکبر! رفتی؟
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎
*نگاهی به برآمدن ترامپ
*با من تا پایان راه عشق برقص
*در زیر پوست انتخابات آمریکا
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها»
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا!
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس
* همه چیز در پاریس آرام راست
*کریستمس ایرانی
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش!
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟
*آیا عراق بر می خیزد؟
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند
*تصمیم به انجام جنایت
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها
*آمریکا و داعش در عراق
*جنگ سوریه در عراق
*تنش میان ایران و عربستان در عراق
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس!
*هوشی و من و افغانستان
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی
*بمب اتمی و امنیت ایران
*از جنگ تا امید
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ
*قانون آزادی جهان
*شب های پُر آشوب ِ مصر
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد!
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت
*سنگی بر گور رفسنجانی
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما!
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم!
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر