جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور
پ. مهرکوهی

 

 

  Mmhkxxq183py1iazjnxs

 

 

 

 

از زمان پایان جنگ جهانی ی دووم تا امروز کشور آمریکا دست کم به 25 کشور جهان یورش نظامی برده و همه ی یورش ها هم به بهانه ی پدافند از امنیت آمریکا انجام گرفته

است. یکی از آن تهدید ها که آمریکا را ناچار به واکنشی به یادماندنی ساخت کشور گرانادا بود، کشوری کوچک با جمعیتی تنها نودهزار تن. در سال 1983 آمریکا برای یورش به گرانادا از زبده ترین نیروهای ویژه ی هوایی و دریایی اَش بهره برد ولی آن کشور با آرتشی که بیش از دو، سه هزار تن نیرو نداشت برای دو هفته در برابر یورش آرتش آمریکا ایستاده گی کرد. 45 سرباز و افسر گرانادایی و از آن جمله رییس جمهور چپ گرای گرانادا در آن یورش کشته شدند ولی آن مردم توانستند با دستان خالی 19 کشته روی دست آمریکا بگذارند. پیروزی بر گرانادا با موجی از شادمانی ی توده های آمریکایی رو به رو شد، گویی که آرتش آمریکا کاری کرده بود کارستان. آیا آن شادی توده های آمریکایی از زیر پا نهادن همه ی قانون های جهانی از سوی دولت و آرتش آمریکا نشانی از خوی جنگ پرستی که در چند دهه ی گذشته در آن کشور کاشته شده است نداشت؟امروزه  اندک نیستند از اهالی ی سیاست در جهان غرب که باور دارند آمریکا به پابان خود نزدیک می شود. برخی داده های اقتصادی و شَوندهای اجتماعی نوید بخش یک پایان است که سرانجام دیر یا زود از راه خواهد رسید. ولی آیا می توان در کنار دیگر داده ها، از گفتارهای لبالب از بی منطقی، ناآگاهی، و گستاخی های دیوانه وار سیاست پیشه گان آمریکایی به نام یک نشان دیگر از آغاز یک پایان یاد کرد؟

 

سیاست در آمریکای امروز گویی یک دالان زیرزمینی به ایران دوران قاجار زده و دست دوستی و برادری با سیاست پیشه گی قاجاری داده است. شاه نادان قاجار نمی دانست انگلستان در کجای جهان است و در حالی که روس ها در آستانه ی دست اندازی به خاک ایران بودند، وی در پی فرستادن فرسته ای به دیار فرنگ بود تا فرنگیان را به رستگاری و مسلمانی فرا خواند. کم نیستند سیاست پیشه گان آمریکایی که در ناآگاهی و بی خردی به شکستعلی شاه قاجار سور زده اند. سخنان جب بوش، نامزد انتخاب رییس جمهوری ی آمریکا، درباره ی جنگ آمریکا در عراق مُهر تأییدی است بر این گزاره که او و همه ی هم پالاکی هایش مانند والتر اسکات گرفتار گونه ای از دیوانه گی ی سیاسی اند. والتر اسکات دیگر رقیب جب بوش برای نامزدی ی رییس جمهوری از میان جمهورخواهان است. 

 

 

Image result for jeb bush

 

 

 

 

سخنان جنگ ستایانه ی جرج بوش پسر، که مثنوی ی هفتاد من شد، همه ی آن داستان آمریکایی نبود و نیست. سال ها پیش از او سخنان بانو مادلین اولبرابت درباره ی محاصره ی اقتصادی ی عراق و بی تفاوتی ی او در برابر مرگ 500 هزار کودک عراقی از بی دارویی چنان بویی از وحشی گری می داد که روی پل پت را هم سفید می کرد و کرد. این بانوی صهیونیست مجارستانی ی سرگردان که کشور آمریکا به وی جا و امکان پیشرفت داد، به جای ریختن مرهمی بر زخم های کهنه ی فرو دستان و تنگدستان آمریکایی از هر فرصتی که یافت بیشتر به سود خواسته های دستگاه صهیونیستی ی قدرت کار کرد.در کنار البرایت، آدمی نمی تواند از سخنان پر از خود شیفته گی، جنگ پرستانه و به دور از انسانیت سنانور مک کین که خود مزه ی تلخ جنگ ویتنام را چشیده شگفت زده نشود. دیگر نماینده گان کنگره و مجلس آمریکا دست کمی از این نام برده شده گان ندارند. جنگ پرستی با میهن دوستی یک گرفته می شود و این کالا در میان بیشترین آمریکایی ها خریدار دارد.اینک دور به جب بوش جنگ نادیده و جنگ پرست رسیده است تا در گفتگویی با بانو  "مگین کیلی"، روزنامه نگار دست راستی ی آمریکایی، چنان دسته گلی به آب دهد که به هیچ رو نتوان جمع و جور اَش کرد، اگر هدف راست و ریست کردن باشد. جب بوش گفته: حتا با در دست داشتن همه ی داده های امروزین درباره ی جنگ عراق، اگر وی در سال 2003 رییس جمهور می بود باز هم دستور آن جنگ را می داد. او سپس افزوده اگر هیلاری کلینتون هم رییس جمهور می بود، هیلاری هم دستور جنگ را می داد. از زمان آن گفتگوی تله ویزیون "فاکس نیوز" با جب بوش تا امروز که من این یادداشت را می نویسم شش روز می گذرد. در این شش روز جب بوش با دیدن تأثیر ناخوشایند گفته های هایش در پی ی ماست مالی ی داستان برآمده است. او چنین وانمود می کند. جب بوش می گوید آن پرسش را جور دیگری در ذهن اَش ترجمک کرده بوده است. کی بود، کی بود؟، من نبودم. دستم بود، گناه از آستینم بود؟  گناه بد درک کردن او به بردوش کیست؟ کسی که می خواهد سکان کشتی ی یگانه ابر قدرت جهان را به دست گیرد، نیاز به مترجم انگلیسی به انگلیسی دارد. او از خانواده ای برخاسته که از راه خوردن نان سیاست به ثروت های میلیارد، میلیاردی رسیده است. پدرش رییس جمهور بوده، برادرش رییس جمهور بوده، و خودش هم سالیان درازی است دست اندکار سیاست بوده و هست و پیوسته در آمد و شد و بگو و بشنو با اهالی رسانه ها. با این همه از دریافت یک پرسش ساده ی یک روزنامه نگار در می ماند. هدف "فاکس نیوز" از ترتیب دادن آن گفتگو رو کردن ناآگاهی و خودپرستی ی جب بوش و مچگیری از او نبوده است. در کاری ناخواسته پرده ها کمی بالا زده است، کاری که شاید چندان هم به زیان جب بوش نباشد. در جریان برنامه ریزی برای چنین گفت و گوهایی از پیش پرسش ها را برای آقای مثلا رییس جمهور آینده می فرستند و او وقت بسنده برای گرفتن مشاوره از تیم رسانه ای خویش را دارد. اگر آقای جب بوش دبه در آورد در اصل واقعیت های پنهان و آشکار دگرگونی یی پدیده نمی آورد. با همه ی کوشش ها برای پرده پوشی، خواست جب بوش نشان دادن ایمانی است که وی به نیروهای اطلاعاتی آمریکا دارد. آمریکا دارای هفده سازمان امنیت گوناگون است. برخی از آن ها بودجه ای برابر با بودجه ی "سی. آی. اِ." دارند و گزارش های آن ها به اندازه ی "سی. آی. اِ." معتبر. در هر شکستن همه ی اشتباه ها بر سر "سی. آی. اِ" یک جای کار می لنگد. در پس پرده ی سخنان جب یک نکته ی باریکتر ز مو هست. در زمانی که فرمان جنگ داده شد، هم نیروهای اطلاعاتی ی آمریکا و هم کاخ سفید به نیکی می دانستند که هیچ گونه پیوند و رابطه ای میان رژیم بعث عراق از یک سو و سازمان القائده و رویداد یازدهم سپتامبر از دیگر سو نبود. یکی از داده هایی که جهان فراموشکار ما دوست ندارد به آن نگاهی افکند این واقعیت است که تصمیم یورش به عراق بسیار پیش از یازده سپتامبر گرفته شده بود و سر بر آوردن جرج بوش پسر از کاخ رییس جمهوری ی آمریکا وامدار برآورده شدن آن نیاز آمریکایی بود. همانگونه که دستگاه قدرت در ایران، بر پایه ی نیازهایش، در انتخابات رییس جمهوری ایران به سال 1384 نام آقای احمدی نژاد را از صندوق های نامرعی بیرون کشید و سپس او را به سال 1388 برای چهار سال دیگر در قدرت تثبیت کرد، برآمدن پرسش برانگیز جرج بوش پسر هم تنها به شوند نیازهای دستگاه قدرت در آمریکا بود. با آدمی صلح دوست، آگاه، باخرد و اهل دانش چون "اَل گور" نمی شد به جنگ هایی که امروز در خاورمیانه در جریان است دامن زد. در انتخابات سال 2000 در آمریکا، بر پایه ی بسیاری از پیش بینی ها و نگرسنجی ها، اَل گور تا چند ماه پیش از انتخابات دستکم ده در سد از جرج بوش پسر جلو بود. اَل گور با آنکه با اختلافی اندک ناچار به واگذاری ی انتخابات به جرج بوش پسر شد، با این همه در آن انتخابات برنده ی رأی مردمی - پاپیولار ووت- شده بود. کناره گیری ی اَل گور از سیاست پس از آن انتخابات پرسش برانگیز معنادار بود.

 

به دوران رییس جمهوری ی بیل کلینتون شماری از سیاست پیشه گان آمریکایی در نامه ای به وی از او خواسته بودند که با اعلام جنگ به عراق کار آن کشور را یکسره کند. معنای آن نامه، اگر زرق و برق ها را به کناری نهیم همان یکسره کردن کار عراق بود. در پای آن نامه امضاء جب بوش هم دیده می شد. از میان آنانی که پای آن نامه را دستینه کرده بودند، کسی نبود که در دوران جرج بوش پسر به نوایی و مقامی نرسد.همان گروه نویسنده گان آن نامه پس ترها و در دوران قدرت نامه ای را جعل کردند و آن را به حساب سازمان های اطلاعاتی ی آمریکا به خورد جهانیان دادند. در آن نامه ی جعلی از دست یافتن رژیم عراق به اورانیوم در بازار سیاه خبر آمده بود. با یورش به خاک عراق، آمریکا در نخستین هدف هایش به ویران ساختن زیر ساخت های عراق پرداخت. ویرانسازی زیر ساخت ها چه ربطی با رمانیدن یکه تازان از قدرت دارد؟ پس از سرنگونی یکه تازها مردم هنوز ناچار خواهند بود به دنبال نان و آب و سیر کردن شکم زن و بچه ها بروند. دمکراسی ی آمریکایی هرگز شکم کسی را در خاورمیانه سیر نمی کند. ویران کردن نهادهای آب و برق رسانی هم به گسترش مردمسالاری یاری نمی رساند. در عراق و در لیبی چنین نشد. در جنگ های احتمالی ی آینده ی آقای جب بوش یا هیلاری کلینتون با ایران نخستین هدف ها ویرانسازی زیر ساخت هایی خواهد بود که برای درست کردن آن ها یکسد سال نیرو و سرمایه هزینه شده است. با هیج منطقی نمی توان پذیرفت که درهم کوباندن صنعت ذوب آهن ایران، کارخانه های خودروسازی ی ایران و کارخانه ی پتروشیمی ی ایران که به بی کار سازی سدها هزار تن و وابسته تر ساختن ایران خواهد انجامید کمکی به بالایش مردمسالاری بنماید. پیامد جنگ های آینده ی آمریکا در خاورمیانه تیزتر شدن دشنه انتقام خواهد بود. در آن صورت خاورمیانه در کنار داعش های سنی ها شاهد برآمدن داعش هایی از گونه ی شیعه خواهد شد.

آیا جب بوش هرگز درست کردن آن نامه ی جعلی را محکوم خواهد کرد؟ ننگ آن نامه ی جعلی را به حساب نادرستی ی اطلاعاتی که به دست "سی. آی. اِ." رسیده بود گذاشتند. ولی از آن زمان تا امروز کسی در پی ی جست و جوی این بر نیامده که چه کسی آن نامه ی جعلی را از کاخ سفید به "سی. آی. اِ." رسانید؟ کسی دوست ندارد به این بپردازد که سازمان "سی. آی. اِ." از دوران جرج بوش پدر در جریان کار روند شکل گیری و کار گروه نو محافظه کاران آمریکایی بود و شاید هم نوا با آن ها. در راه یک "هدف مقدس" بود که "سی. آی. اِ." ننگ آن نامه را خرید و دم بر نیاورد و کسی هم پُرسای واقعیت داستان ساخته گی نشد. یورش آمریکا به همراهی ی انگلستان به خاک عراق یک جنایت جنگی ی محض بود که با زیر پا نهادن همه ی قانون های جهانی انجام گرفت. این ها را جب بوش به نیکی می داند. او با اصل تجاوزگری ی آمریکایی مخالف نیست. اگر بود پای آن نامه را دستینه نمی کرد. چه جب بوش بر سر کار آید و چه هیلاری کلینتون، هر دو آن ها هوادار سرسخت و پایبند به اصل "مقدس" تجاوزگری ی آمریکا خواهند بود. زمینه های جنگ های تازه در خاورمیانه از هم اکنون فراهم می شود. نه جب بوش و نه هیلاری کلینتون کوچکترین مشکلی با اصل مقدس محور شرارت تراشیدن ندارند، اگرچه هر دو آن ها تا شب انتخابات آینده از احترام گذاشتن به دیگران و هواداری از جایگزینی گفتگو با دیگر کشورها به جای به کارگیری زور سخن خواهند گفت. ولی واژه گان "احترام به دیگران" ترجمه ی دیگری در ذهن سیاست پیشه گان آمریکایی دارد. این را باید به حساب تضاد نهادینه شده ی آمریکایی گذاشت که هم از سخن گفتن از صلح لذت می برد و هم از وارد شدن به جنگ با کشورهایی که تهدید به حساب می آیند. از زمان پایان بخشاندن به "تهدیدی" که از سوی گرانادا متوجه آمریکا بود تا امروز از شوق آمریکایی ها به جنگ کاسته نشده است. در سخنان جنگ پرستانه ی جب بوش یک مژده نهفته بود: بازی به همانگونه که تاکنون بوده ادامه خواهد یافت. در انکار او هم زمینه ای برای دلگرمی ها و لذت بردن های همیشگی ی آمریکایی ها فراهم تر شد. تا زمانی که شعارهای قدرت مطلق در آمریکا گرمترین سکه ی رایج است چیزی در آمریکا دگرگون نخواهد شد.  جب بوش باید آن گفنگو با "مگین کیلی" را مثبت ارزیابی کند.

   

 

پ. مهرکوهی

  16th& 17thMay  2015

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*خیزش نوین ایرانیان و رو در رویی ی همه ی اسلامیان با ایران و ایرانی  [2018 Jan] 
* کشور کردستان، یا کشور بارزان ها  [2017 Oct] 
*درود بر جمهوری ی کتالونیا!‎ [2017 Oct] 
*کشتار، کشتار است، چه در لاس وگاس و چه در ایران [2017 Oct] 
*ترزا می، کسی که به دزدی ی نان تنگدستان و بینوایان آمده است‎ [2017 Jun] 
*پسر جان! دیگر از این کار ها نکن!‎ [2017 Jun] 
*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟ [2017 May] 
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎ [2017 May] 
*حال و هوای فرانسه خوب نیست  [2017 May] 
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎ [2017 May] 
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎ [2017 May] 
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎  [2017 Mar] 
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست [2017 Mar] 
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎ [2017 Mar] 
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟ [2017 Feb] 
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین  [2017 Feb] 
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ  [2017 Jan] 
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند [2017 Jan] 
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه [2017 Jan] 
*اکبر! رفتی؟ [2017 Jan] 
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎ [2016 Dec] 
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎ [2016 Dec] 
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎ [2016 Dec] 
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا [2016 Dec] 
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!  [2016 Dec] 
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎ [2016 Dec] 
*نگاهی به برآمدن ترامپ [2016 Nov] 
*با من تا پایان راه عشق برقص  [2016 Nov] 
*در زیر پوست انتخابات آمریکا  [2016 Nov] 
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد [2016 Nov] 
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن [2016 Nov] 
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت  [2016 Oct] 
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها» [2016 Sep] 
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت [2016 Jul] 
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا! [2016 Mar] 
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی [2016 Jan] 
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور [2015 May] 
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن [2015 Apr] 
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟ [2015 Apr] 
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس [2015 Jan] 
* همه چیز در پاریس آرام راست [2015 Jan] 
*کریستمس ایرانی [2014 Dec] 
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد [2014 Dec] 
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس [2014 Dec] 
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش! [2014 Nov] 
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟ [2014 Nov] 
*آیا عراق بر می خیزد؟ [2014 Nov] 
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی [2014 Oct] 
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است [2014 Aug] 
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟ [2014 Aug] 
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق [2014 Aug] 
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو [2014 Aug] 
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند [2014 Aug] 
*تصمیم به انجام جنایت [2014 Jul] 
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها  [2014 Jul] 
*آمریکا و داعش در عراق [2014 Jul] 
*جنگ سوریه در عراق [2014 Jun] 
*تنش میان ایران و عربستان در عراق  [2014 Jun] 
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟ [2014 Jun] 
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی [2014 Jun] 
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند [2014 Jun] 
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی  [2014 Mar] 
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎ [2014 Mar] 
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا [2014 Feb] 
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس! [2013 Dec] 
*هوشی و من و افغانستان [2013 Dec] 
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!  [2013 Dec] 
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه [2013 Dec] 
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی [2013 Nov] 
*بمب اتمی و امنیت ایران [2013 Oct] 
*از جنگ تا امید [2013 Sep] 
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما [2013 Sep] 
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ [2013 Aug] 
*قانون آزادی جهان [2013 Aug] 
*شب های پُر آشوب ِ مصر [2013 Jul] 
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد! [2013 Jul] 
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج [2013 Jun] 
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار [2013 Jun] 
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه  [2013 Jun] 
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو [2013 Jun] 
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک [2013 Jun] 
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت [2013 May] 
*سنگی بر گور رفسنجانی [2013 May] 
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی  [2013 May] 
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما! [2013 May] 
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما [2013 May] 
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا  [2013 May] 
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم! [2013 May] 
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟ [2013 Apr] 
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ [2013 Apr] 
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ [2013 Mar] 
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر [2013 Mar]