از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎
پ. مهرکوهی

امروز ترامپ با محمود عباس رهبر پلستینیان در کاخ سفید دیدار خواهد کرد. گرچه پذیرش مرزهای 1967 از سوی حماس، و آن هم درست یکی دو روز پیش از دیدار ترامپ و عباس اندیشه برانگیر بود، ولی به این داستان ها دل نتوان بست و این دیدار هم به خودی ی خود دارای ارزشی نیست. اگر هم اهمیتی در انجام این دیدار نهفته باشد تنها در پیوند با نخستین سفر برونمرزی ی ترامپ در جایگاه رییس جمهور آمریکا است که در این ماه و به کشور اسراییل خواهد بود.
با این دیدارها، ترامپ می خواهد وانمود کند در پی ی از سر گرفتن و سر و سامان دادن به گفتگوهای آشتی جویانه میان فلستینیان و اسراییل است. او می خواهد کاری را انجام دهد که اوباما خود را از آن کنار کشید و از انجام آن باز ماند. ترامپ هم چنین می خواهد به جهانیان بگوید که سیاست برونمرزی ی دولت ِ سرگشته و ناتوان او سرو سامان یافته است. ای جهانیان احساس آسوده گی کنید که گزمه نظم را در دست دارد!
ولی اگر یک پرسشواره در سیاست برونمرزی ی آمریکای ترامپ چهر و شکل روشنی گرفته باشد، همان گزیدن ایران به نام دشمن شماره ی یک آمریکا است. ترامپ در جریان نبردهای انتخاباتی اَش همان حرفی هایی را درباره ی ایران تکرار می کرد که نگاه و نگر "آی پَک" بوده و هست. "آی پَک" به چیزی کمتر از درهم کوبیدن کشور ایران به خرسندی دست نمی یابد. - مشگل صهیونیست ها کشور ایران است، نه دستگاه قدرت امروزین در ایران-. ولی ترامپ و یاران اَش پس از پا نهادن به کاخ سفید و در برخورد با واقعیت های بیرونی یی که در چنگ ِ اراده ی خواب ها و رویاهای آنان نیست، ناچار به پذیرش ِ ظاهری ی این گردیدند که برجام یک پیمان نامه ی دو سویه میان ایران و آمریکا نیست و پای چند کشور قدرتمند دیگر هم در میان است. در کنار آن، آن مثلا اعتبار ِ جهانی ی آمریکا را نباید به ساخت. 
هیچ چیز مانند یک دولت ندانم کار در واشنگتن به سود اسراییل نیست. هر چه دولت ها در درون آمریکا ضعیف تر باشند، امکان فشار آنان به اسراییل برای تن دادن به پذیرش ِ پدید آمدن کشور فلستینی ناشدنی تر است. 
وانگهی، باید با ساختار قدرت در آمریکا آشنا بود تا هم به قدرت ِ بسیار فراوان ِ یهودیان در آن کشور پی برد و هم به پیام نهفته در گزیدن اسراییل برای نخستین سفر برونمرزی ی ترامپ.
اگرچه اوباما با پشتیبانی ی سر سختانه ی یهودیان هوادار حزب دمکرات ِ آمریکا، نخست به سناتوری و سپس به رییس جمهوری رسید، و اگرچه وی همیشه به یهودیان پشتیبان ِ خود و خواسته ی های دولت اسراییل وفادار ماند، و نیز اگرچه نزدیک به هفتاد درسد هموندان دستگاه و دولت او از میان دوستان و یاوران ِ یهودی وی بودند(1)، و باز اگرچه کمک های دولت آمریکا به اسراییل در دوران ِ او افزایش چشم گیری یافت، ولی اوباما پیوسته در به دست آوردن دل اسراییل ِ ناتنیاهو زده ناتوان ماند.
در اسراییل این هرگز نه فراموش شد و نه بر اوباما بخشیده شد که نخستین سفر برونمرزی ی اوباما به ترکیه و مصر بود، نه اسراییل. از همان هنگام بود که جریان های صهیونیستی در اسراییل، انگلستان و آمریکا فیل ِ بادکنکی ی مسلمان بودن اوباما را هوا کردند و هنوز هم از آن دست برداز نیستند. در این میان، ناتنیاهوی با زیاده خواهی ها و ناسپاسی هایش هرگز به روی خود نیاورد که تنها در پناه ِ سیاست های اوباما بود که امروزه همه ی کشورهای عربی مگر دولت سوریه - و شاید دولت مرکزی ی عراق؟- با کشور برادر، اسراییل، رابطه ی دوستانه ی پنهانی دارند. 
 
برای دیدار ترامپ از اسراییل که هم ترامپ و هم اسراییل روی آن سر و سدا به راه خواهند انداخت، یک ستاد یا دفتر ویژه در اورشلیم گشایش یافته است. گشایش این دفتر کنشی نمادین است، نشان دهنده ی پایبندی ی ترامپ به سخن اَش که فرسته خانه ی آمریکا را از تل آویو به اورشلیم خواهد برد. این خواسته زمنیه اش اکنون فراهم نیست ولی گشودن ِ آن دفتر نخستین گام است در راستای برآوردن آن پیمان.  
 
در دیدار ِ پیش ِ روی ترامپ از اسراییل، تنها گفتگو بر سر صلح میان پلستینیان و اسراییل نخواهد بود. گفتگو ها بر سر برجام که هم اسراییل، هم "آی. پَک" و به پیروی از آن دو، ترامپ هم با آن ناهمسازوارند، جایگاه ویژه ای خواهد یافت. چنین سر وسدا به راه انداختنی در کشورهای عربی ی خلیج پارس و دیگر کشورهای عرب خاورمیانه بهتر از هرجای دیگری شنیده خواهد شد و بسیاری را به شادمانی های روزافزون وا خواهد داشت و جوانان ما قیمت آن را با خون ِ خود در مرزهای شرق و غربی ی ایران بیش از گذشته خواهند پرداخت. - حال بگذار آن سردارک نا-نیک نام ِ ایران ستیز برای زمینه فراهم ساختن شکست ِ رقیب ِ شریک در غارت ایرنزمین، بالا رفتن از دیوار فرسته خانه های کشورهای دیگری را هم سازماندهی کند-.
 
یک ویژه گی دولت ترامپ این است که رایزن های سیاست های امنیتی ی او از میان کسانی برگزیده شده اند که پیشینه ی خدمت در آرتش آمریکا را دارند و آشنا به وضع خاورمیانه اند. شاید همین رایزن ها وی را به نزدیکی به کشورهای مصر و اردن فرا خوانده باشند و به او آموخته باشند که از پنجره ای دیگر باید وارد شد:
 
برای دهه ها است که کشور آمریکا روی "اخوان المسلمین"، به ویژه "اخوان المسلمین" مصر سرمایه گذاری کرده است و دولت های جورج بوش ِ پسر و اوباما هم در نشان دادن این پشتیبانی بی کم و کاست فروگزاری (فروگذاری) نکردند. اینک ترامپ آمده است تا با روی خوش نشان دادن به فرمانروای مصر ثابت کند در ِ دکان او از این پس بر پاشنه ی دیگری خواهد چرخید!
در بالا به ضعف دولت ترامپ و بهره وری ی اسراییل از این پدیده اشاره کردم. ولی درست برای چیره گی یافتن به اوضاع و کاهش ناتوانی هایی که دولت ترامپ در درون کشور با آن ها دست و پنجه نرم می کند، زیر فشار نهادن ِ ناتنیاهو برای ترامپ به یک نیاز و باید! دگرش می یابد. دادن برخی امیتازهای دلخوش کن از سوی ناتنیاهو به فلستینی ها در برابر فشار روزافزون آمریکا به ایران داد و ستد ِ پایاپای بدی نیست. برای جوش خوردن چنین داد و ستدی، نقش رهبر مصر برجسته می شود. اوست که که برخی از مهم ترین سرانِ فلستینی ها به ساز او می رقصند، به ویژه که جانشین محمود عباس می تواند یکی از مردان آقای "ال - سی سی" باشد.
محمود عباس با کشیدن سی چهل سیگار در روز در این سن و سال بالای هشتاد روزگار خوبی ندارد. در کنار آن، وی از درون سازمان آزادیبخش فلستین هم زیر فشار است. دیدار امروز او باترامپ ره به جایی نمی برد. در چنین شرایط در هم بر همی که تنها به کام ِ ناتنیاهو و دار و دسته ی اوست می نماید و وی به این باور دارد که دولت فلستینی یک دستور ِ کاری خیالی بوده که به گذشته ها تعلق داشته، زمینه برای پیچیده تر شدن وضع خاورمیانه فراهم می آید. همه ی این ها در زیر گوش ِ ما رخ می دهد، در حالی که رهبران خیال پرست ِ اشغال کننده ی کشور ما همچنان منافع مردم ایران را به سود یک آرزو و رویای فلستینی که روز به روز بیشتر رنگ می بازد به قربانگاه می فرستند.
 
پ. مهرکوهی
چهارشنبه، سووم ماه می ی 2017
 
 

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*ترزا می، کسی که به دزدی ی نان تنگدستان و بینوایان آمده است‎ [2017 Jun] 
*پسر جان! دیگر از این کار ها نکن!‎ [2017 Jun] 
*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟ [2017 May] 
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎ [2017 May] 
*حال و هوای فرانسه خوب نیست  [2017 May] 
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎ [2017 May] 
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎ [2017 May] 
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎  [2017 Mar] 
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست [2017 Mar] 
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎ [2017 Mar] 
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟ [2017 Feb] 
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین  [2017 Feb] 
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ  [2017 Jan] 
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند [2017 Jan] 
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه [2017 Jan] 
*اکبر! رفتی؟ [2017 Jan] 
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎ [2016 Dec] 
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎ [2016 Dec] 
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎ [2016 Dec] 
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا [2016 Dec] 
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!  [2016 Dec] 
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎ [2016 Dec] 
*نگاهی به برآمدن ترامپ [2016 Nov] 
*با من تا پایان راه عشق برقص  [2016 Nov] 
*در زیر پوست انتخابات آمریکا  [2016 Nov] 
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد [2016 Nov] 
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن [2016 Nov] 
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت  [2016 Oct] 
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها» [2016 Sep] 
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت [2016 Jul] 
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا! [2016 Mar] 
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی [2016 Jan] 
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور [2015 May] 
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن [2015 Apr] 
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟ [2015 Apr] 
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس [2015 Jan] 
* همه چیز در پاریس آرام راست [2015 Jan] 
*کریستمس ایرانی [2014 Dec] 
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد [2014 Dec] 
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس [2014 Dec] 
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش! [2014 Nov] 
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟ [2014 Nov] 
*آیا عراق بر می خیزد؟ [2014 Nov] 
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی [2014 Oct] 
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است [2014 Aug] 
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟ [2014 Aug] 
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق [2014 Aug] 
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو [2014 Aug] 
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند [2014 Aug] 
*تصمیم به انجام جنایت [2014 Jul] 
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها  [2014 Jul] 
*آمریکا و داعش در عراق [2014 Jul] 
*جنگ سوریه در عراق [2014 Jun] 
*تنش میان ایران و عربستان در عراق  [2014 Jun] 
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟ [2014 Jun] 
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی [2014 Jun] 
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند [2014 Jun] 
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی  [2014 Mar] 
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎ [2014 Mar] 
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا [2014 Feb] 
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس! [2013 Dec] 
*هوشی و من و افغانستان [2013 Dec] 
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!  [2013 Dec] 
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه [2013 Dec] 
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی [2013 Nov] 
*بمب اتمی و امنیت ایران [2013 Oct] 
*از جنگ تا امید [2013 Sep] 
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما [2013 Sep] 
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ [2013 Aug] 
*قانون آزادی جهان [2013 Aug] 
*شب های پُر آشوب ِ مصر [2013 Jul] 
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد! [2013 Jul] 
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج [2013 Jun] 
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار [2013 Jun] 
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه  [2013 Jun] 
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو [2013 Jun] 
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک [2013 Jun] 
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت [2013 May] 
*سنگی بر گور رفسنجانی [2013 May] 
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی  [2013 May] 
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما! [2013 May] 
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما [2013 May] 
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا  [2013 May] 
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم! [2013 May] 
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟ [2013 Apr] 
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ [2013 Apr] 
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ [2013 Mar] 
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر [2013 Mar]