ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین
پ. مهرکوهی

 

پیش درآمد
 
رفتن فلین بهانه ای است برای نوشتن این نوشته. خواست من از این نوشته پرداختن به موضوع بسیار مهمی است که از چشم کنکاشگران (تحلیل گران) دور مانده است و آن چرایی ی دشنمی ی سرسخت دار و دسته ی ترامپ با ایران و مردم ایران است ، نه با جمهوری ی اسلامی. دستور کار ِ اینان چیست؟ ناآشنایی ی کنکاشگران با اصل داستان، نشان از ناآشنایی و ناآگاهی ی ایشان با اصل ِ خطری است که سرزمین ِ ما را تهدید می کند. ما نمی دانیم که داریم از کجا و چگونه چوب می خوریم
 
*******   
 
یکی از افتخارهای بزرگ ِ اعلیحضرت دامپ این است که درسراسر زنده گی اَش تنها یک جلد کتاب در رشته ای مگر رشته ی خودش -بازرگانی و پولسازی- خوانده است، آن هم کتاب "نبرد ِ من" نوشته ی هیتلر؛ آن هم تنها برای فراگیری از یک سرمشق در نگارش ِ کتابی به نام "چگونه شُکوه به آمریکا بازگردانیده می شود". و چنانکه افتد و دانی هیچ یک از بزرگانی مانند ترامپ خود اهل نوشتن نیستند. ایشان مطلب را می فرمایند، سر نخ ها را می دهند و یکی دو تا از میرزا بنویس های وردست کار سر و سامان دادن به یاوه ها و آشفته اندیشی های عالیجنابان و نگارش و شاخ و برگ دادن و رنگ و روغن زدن ِ متن را بردوش می دارند. حتا آن اعلیحضرت همایونی، شاه ِ شهید، ناصرالدرشکه ی قاجار هم سفرنامه ی فرنگستان را امر می فرمودند و میرزا بنویسی می نگاشت. این ها به جای خود، اگر همین خواهر مریم ِ ماه ِ تابان ِ قجری ی خودمان هم را بخت یاری بودی و پیش از این دری به تخته ای خورده بودی و "جانی بولتون" و دیگر جانی ها و قالتاق ها می توانستندی معجزه ای کرده و وی را بر دوش ما به تهران برسانند، خود ِ حضرتش نگارش ِ کتاب ِ "سفر ِ پیروزی" را به یکی از تواریش های قالتاق ِ انقلابی که گِرد او هستند - و یا بودند و رفتند!-  وا می گذاشت.
 
بِخُشکی ای سیاست که در دامان ِ تو چه جانورانی بالایش می یابند! این همه گفتم تا بدانیم وگمان نرود اعلیحضرت دامپ اهل نگارش یادداشت های روزانه و نگارش ِ "گذر از بحران" است برای تاریخ. ولی ما می توانیم در دفتر روزانه مان یادداشت کنیم از روزگار ِ ما و به دوران ِ اعلیحضرت دامپ: دوشنبه سیزدهم فوریه ی 2017 روز بسیار، بسیار سختی برای شناخته شده ترین آدم خودشیفته ای بود که سکان رهبری ی گردن کلفت ترین کشور جهان را به دست گرفته است. در این روز اعلیحضرت دامپ، در حالی که تنها 24 روز از بر تخت نشستن اَش می گذشت، ناچار شد با رایزن امنیت ِ ملی ی روسیه، - ببخشید، منظورم رایزن امنیت ِ ملی ی آمریکا بود!-، خداحافظی کند. رایزن امنیت ملی یعنی نزدیک ترین و اعتماد شده ترین یار ِ رییس جمهور و کنار رفتن مایک فلین نشان داد که خانه ی آمریکایی از پای بست ویران است.
 
من پیشتر در نوشته ای به نام "ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه" به مایکل فلین اشاره کرده ام. این سپهبد بازنشسته ی 58 ساله ی آمریکایی، اگرچه بر سر دروغگویی، گمراه کردن دستیار رییس جمهور، خوش رقصی برای پوتین و خطر امنیتی یی که وی برای آمریکا داشت کنار گذاشته شد، ولی در کنار آن، وابستگی های آشکار او به صهیونیسم است که از او در مقام رایزن امنیتی ی رییس جمهور آمریکا آدم نمایی بسیار خطرناکتر می ساخت. او به همراه یک تاریخ دان صهیونیست به نام مایکل لییدن کتابی نگاشته است در 183 رویه (صفحه) به نام "میدان نبرد، چگونگی ی پیروزی ی جهانی بر اسلامگرایی ی تندرو و هم پیمانانش". این کتابی است با یک پیشگفتار و در چهار فرگرد (فصل) و یک نتیجه گیری. من بر آن بودم که در نوشته ای به این کتاب بپردازم. ولی با رفتن ِ فلین این زحمت از سر ِ من افتاد. در شخصیت این لمپن تنها این بیافزایم آن اخطاری که کاخ سفید در هفته ی گذشته به ایران داد، دست ساخت این آقا بود و متن اصلی ی پیشنهادی ی فلین بسیار، بسیار تند، تنش زا بود و وادار کننده ی هر دو سو به جنگ. ولی به دستور "سگ دیوانه" فتیله ی متن پایین کشیده شد.
و باز در باره ی مایکل فلین می توان گفت که وی همان کسی است  که - به دستور روس ها؟- از همان آغاز ِ کار نامزدی ی ترامپ پشتیبان وی بوده است. آن کَل کَل کردن های ترامپ که بانو دلاری کلینتون را دادگاهی و زندانی می کنم، همه کار این مایک فلین بود. به ریشخند گرفته شدن سیاست را بین که این مایکل فلین زمانی فرمدار رکن ِ 2 آرتش آمریکا بوده است و پس از آن چنان با حرارت از "باید!" و بایست ِ زندانی کردن ِ هیلاری سخن می گفت، چنین راحت اسرار و راز دولت آمریکا را برای فرسته ی یک کشور دیگر فاش کرده است.   
 
در همین آغاز ِ کار ِ ترامپ، با از پرده برون افتادن ِ نفش ِ مایکل فلین در رو کردن دست آمریکا برای روس ها، کوبه ی سختی بر سر ترامپ فرود آمد. ترامپ آمده بود تا به حساب و گمان ِ خود، آدم های دارای شایستگی و توانایی را به کار بگمارد تا با کمک آن خبرگان ِ دلسوز و دلواپسان آمریکا، شُکوه از دست رفته را به آمریکا بازگرداند، ولی هنور به آب نزده تنبان از کف بداد. این بود توان ِ آدم شناسی ی کسی که خود را بزرگترین استاد آدم شناسی می دانست! توانایی های مدیریتی و کشور داری ی آقای "باشکوه" در نیمروز دوشنبه خودنمایی کرد. دفتر ترامپ گفت که رییس جمهور همچنان به فلین اطمینان دارد. هنوز دو، سه ساعتی از پشتیبانی ی ترامپ از رایزن امنیت ملی ی خود نگذشته بود که شبکه ی خبررسانی ی "سی. اِن. اِن" فاش ساخت وزیر دادگستری ی پیشین که به دست ترامپ برکنار نهاده شده بود، پیشتر به کاخ سفید در باره ی خطر امنیتی ی مایکل فلین هشدار داده بوده است، که روس ها از او دسـتآویز برای زیر فشار نهادن وی در دست دارند. چنین هشدارباشی از سوی وزیر دادگستری بسیار جدی است. این بدان معنا است که هشدار از سوی سازمان های امنیتی داده شده است. رفتن ِ فلین به معنی ی آن است که موتور ِ ترامپ دور و شتاب ِ خود را برای چندگاهی از دست خواهد داد. ولی اصل داستان همچنان به جاست و آن وسیله قرار گرفتن ایران است  در یک داد و ستد.
 
در این شرایط تازه، اگر روس ها از پیش از خود ِ ترامپ هم گزک در دست داشته باشند، و او زیر فشار باشد و ناچار به تن دادن به برخی خواست های روس ها، بازهم ناچار است خواب نزدیکی به روسیه را برای چندگاهی به فراموشی بسپارد. هرگونه نزدیکی ی آمریکا به روسیه با هدف های جنگ افروزانه ی دست بالایی ها در دستگاه سازمان فرماندهان ِ نیروهای آرتش آمریکا جور در نمی آید. بگو مگوها بر سر چگونگی های تنش آفرینی و دامن زدن به جنگ هایی است که باید به کار ِ کارخانه های جنگ ابزار سازی ی آمریکا شکوفایی بدهد تا آمریکا شکوهمندتر، تر شود. ولی این همه ی داستان نیست.
 
رفتن فلین ازخطر جنگ ِ آمریکا با ایران زیاد نمی کاهد. چیزی که از نگاه ِ کنکاشگران سیاسی دور مانده است و کسی به آن نپرداخته، این واقعیت بسیار تلخ است که دور تازه ی تاخت و تاز ِ آمریکا و جنگ ِ آمریکا با ایران به خطر افکننده ی منافع راهبردی ی روسیه در منطقه ی خاورمیانه نیست. اگر یک جنگ خانگی در ایران و تجزیه ی ایران به قدرت یابی ی هر بیشتر ترکیه، عربستان و پاکستان در منطقه ی خاور میانه نیانجامد، روسیه با آن ناهمسازوار نیست و نخواهد بود. یک ایران ِ آخوندزده ی خوارتر از امروز و با مدیریت ِ جهانی ی احمدی نژادگونه، در برابر روسیه بهتر، بیشتر و راحتر سر خم حواهد نمود. دار و دسته اوباما این می دید که نمی خواست با ایران وارد جنگ شود وگرنه وی، وارونه ی باور بسیاران، کمتر ار بوش ِ پدر و بوش ِ پسر جنگ پرست نبود. 
هیچ یک از این بازی های آمریکایی با سرنوشت ِ ایران از چشم ِ سران روسیه دور نیست. ولادیمیر پوتین نشان داده پیچیده ترین رهبر در دوران ما است. او همین امروز به نقشی که دیگر کشورها در پانزده سال دیگر باید بازی کنند تا هدف های راهبردی روسیه برآورده شود، می اندیشد. آنچه پوتین امروزه بر سر آمریکا آورده و دستگاه دیپلماسی ی آمریکا را چنین بی آبرو ساخته، در برابر آنچه در پیش است، هیچ است. پانزده سال دیگر، جهان ولادیمیر پوتین را بهتر خواهد شناخت.
 
تنها هفده سال ِ پیش، زمانی که پوتین قدرت را در روسیه به دست گرفت، روسیه به چنان روزگاری گرفتار آمده بود که برای یک آموزگار ِ روس خواب ِ خوردن مرغ بسان ِ رویایی بود که در سر نمی گنجید. امروز کار روسیه به آنجا رسیده است که بابودجه ی سپاهیگری یی که کمتر از یک دوازدهم بودجه ی آرتش آمریکا است، توانسته است چنین آشوبی در دستگاه قدرت در آمریکا به پا سازد. اگر پوتین توان دارد در میان کله گنده های راست ترین های آمریکای ابرقدرت گماشته به کار گیرد، باید پذیرفت توان گماشته گیری ی او در میان ِ بسیاری از سرکرده گان بی پرنسیب کشورهای خاورمیانه بسیار بیشتر است. سخن از فرماندهان و سپاهیگران ِ ماست و دوغ ندیده ی خاورمیانه ای است که مانند همین آقای ترامپ و همین آقای مایکل فلین در یک شب رویایی و با شکوه در یکی از هتل های مسکو دست و دل باخته اند و افسار ِ بنده گی کاخ ِ کرملین را بر گردن ِ خود انداخته اند. مایکل فلین های خاورمیانه بی سر و سدا (صدا) کار خود می کنند و کسی را با آنان کاری نیست. آیا مایک فلین های ایرانی نما دستوری درباره ی آن موشک بازی دریافت کرده بوده اند، بی آنکه بدانند بر سر خود چه می آورند و بی آنکه بتوانند کُل ِ داستان را ببینند؟
 
ولی هنوز و همچنان پرسش این جا است: چرا این همه دشنمی با ایران از سوی ترامپ و فلین اَش و چرا با چنین شتابی خواستار درگیری با ایران هستند؟

 

اینان برای گمراه کردن مردم ایران در یک تجاوز ِ آمریکا به خاک ِ ایران و بی تفاوت ساختن ِ توده های ایرانی یی که از جمهوری ی اسلامی به ستوه آمده اند، از فروپاشاندن جمهوری ی اسلامی سخن می گویند ولی چنین هدفی را در سر نیست و دنبال آن نخواهتد رفت. ترامپ و دار و دسته اَش در رو در رویی با ایران با یک تیر به چند نشان می زنند. تثبیت قدرت خود از راه نقش ِ ابزاری ی مافیای صهیونیستی وال استریت را یافتن و بی آینده ساختن کلینتون ها و اوباماهای آینده یکی از آن دستآورها خواهد بود. دو دیگر به چشم ِ دل انجام دادن انجام دستور مسکو، که همان جنگ با ایران است . جنگ ِ با ایران، بحران اوکرایین را به حاشیه خواهد فرستاد. آمریکا ناچار خواهد شد از تحریم های روسیه دست بردارد تا به یک پیروزی در جنگ ِ دست یابد. پس از شکست در جنگ ویتنام، و سپس در جنگ ِ افغانستان، در عراق، در لیبی و در سوریه، آمریکا تشنه ی یک پیروزی است.  

 

پ. مهرکوهی

چهارشنبه، پانزدهم فوریه ی

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب پ. مهرکوهی در سایت پژواک ایران 

*ترزا می، کسی که به دزدی ی نان تنگدستان و بینوایان آمده است‎ [2017 Jun] 
*پسر جان! دیگر از این کار ها نکن!‎ [2017 Jun] 
*آیا آقای ترامپ دارند تشریف می برند؟ [2017 May] 
*اندر چرایی و چند و چون ِ پیروزی ی امانوئل مکرون‎ [2017 May] 
*حال و هوای فرانسه خوب نیست  [2017 May] 
*از رام الله تا واشنگتن، انجز انجز انجز وعده کیلویی چند؟‎ [2017 May] 
*پیام رییس جمهور تاریخ به مناسبت یوم الله توحیدی کارگر‎ [2017 May] 
*پیام آقای رییس جمهور کل تاریخ به البشریت به المناسبات الیوم النوروز 1396 الهجریه و الشمسیه‎  [2017 Mar] 
* ناتنیاهو و اردوغان، دو گستاخ آشوب پرست [2017 Mar] 
*اسکار ِ امسال و گَند توئیت ترامپ‎ [2017 Mar] 
*آیا ترامپ آهسته، آهسته آماده ی جنگ با ایران می شود؟ [2017 Feb] 
*ما، سرنوشت ِ ایران و کارزار جنگ خواهانه ی ترامپ پس از رفتن ِ مایکل فلین  [2017 Feb] 
*اندر داستان اندرزنامه ی اوباما برای اعلیحضرت ترامپ  [2017 Jan] 
*ساختمان پلاسکو را «آن» بساخت و اینان بسوزاندند [2017 Jan] 
*ولادیمیر پوتین، اعلیحضرت ترامپ و آینده ی ناروشن نقش ِ ایران در سوریه [2017 Jan] 
*اکبر! رفتی؟ [2017 Jan] 
*آنچه امشب آنگلا مرکل درپیام ِ سال نو خواهد گفت‎ [2016 Dec] 
*داستان ولادیمیر پوتین و پنجه ای که اوباما بر چهره ی ترامپ کشید‎ [2016 Dec] 
*آیا کارلوف، فرسته ی روسیه در آنکارا، به دستور اردوغان کشته شد؟‎ [2016 Dec] 
*ترکیه و کشتن یک فرستاده به دست یک مأمور خدا [2016 Dec] 
*سلام دوباره آقای ترامپ! خسته نباشید!  [2016 Dec] 
*دیدار ترامپ با مردی که آمریکا بخت رییس جمهور شدن وی را از دست داد‎ [2016 Dec] 
*نگاهی به برآمدن ترامپ [2016 Nov] 
*با من تا پایان راه عشق برقص  [2016 Nov] 
*در زیر پوست انتخابات آمریکا  [2016 Nov] 
*حجت‌الاسلام م شجونی در سن 84 ساللگی جوانمرگ شد و جهان را در غم درگذشت خود سوگوار کرد [2016 Nov] 
*منصور پورحیدری، یا معنای انسان زیستن [2016 Nov] 
*کشور پاکستان، یا چاهکنی که سرانجام در چاه خشونت پروری فرو خواهد رفت  [2016 Oct] 
* در سوگ گل نازنین گلستان ِ برنامه ی «گل ها» [2016 Sep] 
*آن کس که جهان انسان ایرانی را جهانی کرد، رفت [2016 Jul] 
*با این اقتدار اسلام که شما دارید، بدبخت تر شدیم، آقا! [2016 Mar] 
* پیام رییس جمهور تاریخ به جهانیان به مناسبت آغاز سال نو فرنگی و ینگه دنیایی [2016 Jan] 
*جب بوش و جنگ های احتمالی ی آمریکا در آینده ای نه چندان دور [2015 May] 
*شوخی های ضد تروریستی ی آمریکا و عربستان در یمن [2015 Apr] 
*از رفسنجانی و احمدی نژاد تا زمانی برای شادی؟ [2015 Apr] 
*اندر داستان آقای ناتنیاهو در پاریس [2015 Jan] 
* همه چیز در پاریس آرام راست [2015 Jan] 
*کریستمس ایرانی [2014 Dec] 
*بحران پناهنده گی و مهاجرت در سوئد [2014 Dec] 
*بی تفاوتی در برابر یک نام جعلی ی تازی برای آبراه پارس [2014 Dec] 
*خداحافظی ی اوباما با «هاگل»اَش! [2014 Nov] 
*مشکل آقای اوباما و کاپیتولاسیون ایران؟ [2014 Nov] 
*آیا عراق بر می خیزد؟ [2014 Nov] 
*در حاشیه ی نیایش - شماره ی یک، اسید پاشی [2014 Oct] 
*دولت سوریه در ماه آپریل گذشته بمب شیمیایی به کار برده است [2014 Aug] 
*چه کسی پیروز ِ جنگ ِ حماس و اسراییل است؟ [2014 Aug] 
*بانو کلینتون و عملیات جنگی ی اوباما در عراق [2014 Aug] 
*حقوق بشر فرانسوی و خشم دروغین آقای فابیوس از حمام خون ناتنیاهو [2014 Aug] 
* بگذار کودکستان ها را بمباران کنند [2014 Aug] 
*تصمیم به انجام جنایت [2014 Jul] 
*رسانه ها، صهیونیسم و هنر زنده، زنده سوزاندن آدم ها  [2014 Jul] 
*آمریکا و داعش در عراق [2014 Jul] 
*جنگ سوریه در عراق [2014 Jun] 
*تنش میان ایران و عربستان در عراق  [2014 Jun] 
*آیا جنگ در عراق خاک ایران هم می کشد؟ [2014 Jun] 
*در غم ِ مرگ ِ حضرت مهدوی ی کنی [2014 Jun] 
*خوشحال ها و«هپی» ها به بهشت نمی روند [2014 Jun] 
*پوتین، اوکراین و دو دوزه بازی ی جهان ِ غرب/ پ. مهرکوهی  [2014 Mar] 
*چرا آمریکا هواپیمای خط هوایی ی مالزی را سر به نیست کرد؟‎ [2014 Mar] 
*نگاهی به آینده‌ی احتمالی اوکراین و اروپا [2014 Feb] 
*طنز: پیام ِ رییس جمهور ِتاریخ به مناسبت ِ عید ِ سعید ِ کریثطمس! [2013 Dec] 
*هوشی و من و افغانستان [2013 Dec] 
*​ آقا جون الکی بزرگش نکن!  [2013 Dec] 
*نامه ی سرگشاده به آقای جنتی پیرامون ِ بهداشت و آفتابه های سران ِ فتنه [2013 Dec] 
*کشتن و تشویش ِ اذهان ِ عمومی [2013 Nov] 
*بمب اتمی و امنیت ایران [2013 Oct] 
*از جنگ تا امید [2013 Sep] 
*جنجال ِ جنگ ِ آقای اوباما [2013 Sep] 
* طنز: یادداشت های رییس جمهور تاریخ [2013 Aug] 
*قانون آزادی جهان [2013 Aug] 
*شب های پُر آشوب ِ مصر [2013 Jul] 
* این اصغر فرهادی اعدام باید گردد! [2013 Jul] 
* نامه ای سرگشاده ی به آقای جنتی + سنفونی شماره ی پنج [2013 Jun] 
*شما چه فکر می کنید؟- توییت های ایرانی- شماره چهار [2013 Jun] 
*چه کسی را رییس جمهور می کنند؟- توئیت های ایرانی / شماره سه  [2013 Jun] 
*چرا من ولایتی را انتخاب می کنم؟- توئیت‌های ایرانی- شماره‌ی دو [2013 Jun] 
*تویترهای ایرانی! شماره‌ی یک [2013 Jun] 
*انتقاد پیرامون رد صلاحیت [2013 May] 
*سنگی بر گور رفسنجانی [2013 May] 
*نامزدی پ. مهرکوهی در انتخابات ریاست جمهوری اسلامی  [2013 May] 
*خواهش می کنیم، برای رضای خدا، بفرما! [2013 May] 
* شوالیه های دروغین ِ ایرانی نما [2013 May] 
*پیام ِ آقای رییس ِ جمهور ِ تاریخ در رثاء حاجی آقا  [2013 May] 
*فرار کنید آقا، بد بخت شدیم! [2013 May] 
*جنگ در کره؟، کدام جنگ؟ [2013 Apr] 
*یادداشتی درباره‌ی یک مرگ [2013 Apr] 
*پیام ِ نوروزی رییس جمهور ِتاریخ [2013 Mar] 
*در نقد ِ گونه ای از سیاست و "بی بصیرتی" ی فراگیر [2013 Mar]