دراویش را تنها نگذاریم
پرویز داورپناه

 
 
بیش از سه دهه‌ای که از استقرار حاکمیت جمهوری اسلامی می‌گذرد تجربه‌های فراوانی وجود دارد که عدم تحمل حاکمان نسبت به انواع فعالیت دگر اندیشان را آشکارا نشان می‌دهد.
مسلمانان سنی، دراویش گنابادی، پیروان آئین یهود، مسیحیان، بهائیان و زردشتیان در این سال‌ها هرکدام به درجات متفاوت، مورد ستم رژیم جمهوری اسلامی قرار گرفته اند.
ایستادگی مسالمت آمیز دراویش یاد آور مبارزات ماهاتما گاندی است که با استفاده از مبارزه ضد خشونت و نافرمانی مدنی به جنگ قوانین ضد انسانی رفت و فصل تازه ای در مبارزات همه ی ملل گشود چنان که مبارزانی چون مارتين لوترکينگ، لخ والسا، آنگ سان سو کي و نلسون ماندلا در مبارزه از شيوه او پیروی کردند.
گاندي براي وحدت ميان مسلمانان و هندوهاي کشورش يک ماه روزه گرفت و امروز بیش از یک ماه از اعتصاب غذای ۹ درویش زندانی می گذرد و همچنان درخواست هایشان از طرف مسوولان بی پاسخ مانده است.
اکنون حال عده ای از این دراویش از جمله آقایان امید بهروزی، امیر اسلامی، مصطفی دانشجو، رضا انصاری  ، مصطفی عبدی و افشین کرم پور به دلیل ضعف شدید جسمی، افت شدید فشار خون و بیهوشی مقطعی وخیم گزارش شده است.  آنان در بهداری مرکزی اوین بستری هستند.
دراویش  گنابادی طی نامه ای خطاب به سازمان ملل و نهادهای مدافع حقوق بشر، گوشه ای از تضییقات حکومت علیه خود را چنین توضیح داده اند:
«ما دراویش نعمت‌اللهی گنابادی سال‌هاست که به بهانه‌های مختلف به سفارش نهادهای امنیتی از کار بی‌کار می‌شویم، از حق آموزش عالی محروم می‌شویم، خانه و محل کارمان و حتی اندیشه‌مان با رفتارهای خصمانه و حتی وحشیانه نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار می‌گیرد. محل عبادتمان را آتش می‌زنند و با بولدوزر خراب می‌کنند.»
این روزها در ایران دراویش را مورد ضرب و شتم جسمی و روانی قرار می‌دهند، به طور پیاپی آنان و خانواده هایشان را بازداشت کرده و در سلول‌های انفرادی در حبس نگه می‌دارند و به روش قرون وسطایی مورد بازجویی قرار می‌دهند و در حالی که با رجوع وکلای دادگستری و با عنایت به اصول مصرح در قانون اساسی خواستار برخورد قانونی ماموران هستند، وکلای‌شان را نیز دستگیر می‌کنند و آنان را زندانی می کنند. اما این سرکوب و فشارها تاثیری بر همبستگی و پایداری دارویش گنابادی نداشته است و آنها اعلام کرده‌اند اعتراضات خود به بی‌عدالتی‌های جاری و سرکوب امنیتی پیروان طریقت و عرفان را از طریق نمازگزاری ظهر و عصر دستجمعی در مهرماه در مقابل یکی از نهادهای دولتی، بار دیگر ابراز خواهند کرد.
همسر مصطفی دانشجو با ابراز نگرانی از وضعیت نامناسب شوهر خود و دیگر دراویش دربند می گوید:
«ما هیچ ملاقات و تماس تلفنی با عزیزان خود نداشته‌ایم و اخباری را مبنی بر وخامت حال آنها از خانواده‌های همبند‌های آنان می‌شنویم.
خانم دانشجو ادامه می دهد: «هفته گذشته به دادسرا رفتیم و آقای خدابخشی گفت که اصلا از اعتصاب غذای دراویش خبر ندارد اما در حین صحبت مشخص بود که کاملا اطلاع دارد و حتی گفت به علت اینکه در اعتصاب غذا هستند ملاقات حضوری نمی دهیم!»
بعد از وقایع روزهای پیش که بسیاری از دراویش را مورد ضرب و شتم قرار دادند٬ مسؤولین وعده دادند که به مطالبات این دراویش رسیدگی می شود اما با گذشت بیش از یک هفته هنوز خبری از رسیدگی نیست و دراویش هم همچنان به اعتصاب غذای خود ادامه می دهند و جان آنها در خطر است.
دراویشی که در این سال‌ها مورد اذیت و آزار قرار گرفته‌اند، نه تنها خود را مسلمان شیعه می‌دانند، بلکه به مثابه ی جمع درویشان، فعالیت سیاسی را نیز مجاز نمی‌شمارند؛ ولی اعلام آشکار این جهت‌گیری تأثیری بر داوری منفی حاکمان نداشته است و آنان با قاطعیت کمر به سرکوب این بخش از شهروندان کشور بسته‌اند و تا امروز در این مسیر از ضرب و شتم  و خشونت علیه آنان نیز خودداری نکرده‌اند.
تاریخ روابط میان متعصبان به شریعت و اهل طریقت نشان می دهد که گروه اول نسبت به گروه دوم، که به علت مخالفت با تعصب و توجه بیشتر به دردهای همنوعان، معمولاً در میان مردم از اعتماد و عزت بیشتری برخوردارند رشک می ورزند تاب تحمل آنان را ندارند.  
دراویش زندانی می نویسند:
"ما مدت هاست که به «کوتاه آمدن‌ها»، «خود فریفتن‌ها»، «محدود شدن‌ها»، «به فراموشی سپردن‌ها» و شنیدن «شعارهای رویایی» و رسیدن به «رویاهای تو خالی» عادت کرده‌ایم. عادت کرده‌ایم شعار‌ها را بشنویم و به سرعت گذر یک یا چند “۱۰۰روز” به فراموشیشان بسپاریم و چون قول‌های دیروز را توخالی می‌یابیم، خود فریبی می‌کنیم، زیرا دل آن را نداریم که کذبِ وعده‌ها را باور کنیم. پس دیگر بار خود را می‌فریبیم و امید به قول و وعده‌های مدعیان تازه می‌بندیم. عادت کرده‌ایم که خس و خاشاکمان بنامند، کوچکمان بشمارند، به تکدی حق و حقوق ابتداییمان بکشانند، زیرا عادت داریم به صبر کردن و به فراموشی سپردن."
 
دراویش گنابادی سراسر کشور نیز در اعلام حمایت از مطالبات دراویش زندانی با آنان همصدا شده و تا کنون دو تجمع ناکام برگذار کرده‌اند که با دخالت نیروهای امنیتی و سرکوب خونین دراویش، بی‌پاسخ مانده است.
شایان ذکر است که خواست دراویش زندانی از این اعتصاب غذای نامحدود، پایان دادن به نگاه امنیتی بر پیروان عرفان از طریق کوتاه کردن دست خودسر‌ها در حملات برنامه ریزی شده علیه دراویش است.
با وجود اینکه مطالبات ایشان در چهار چوب قانون اساسی می باشد ، معهذا از فشار به جامعه ی دراویش کاسته نشده است. حسینیه‌هایشان را خراب کردند و خودشان نیز زیر نظر مقامات امنیتی هستند.
خانواده های دراویش زندانی متحیر مانده اند که این چه قضاوت اسلامی است و با خود می گویند ای کاش این حکومت پسوند اسلامی نداشت تا اهل دیانت کمتر رنج می کشیدند.
 
 در حکومت اسلامی ایران، بیش از سی و پنج سال است که تضییع حقوق شهروندان به امری روزمره  تبدیل شده و محرومیت های اجتماعی، بازداشت، شکنجه و اعدام گروههای مخالف ادامه داشته است.
 
توقع از  مدافعان حقوق بشر و آزادیخواهان این است که به یاری درویشان برخیزند. انسانهای آزاده اگر از سرکوب بیشتر درویشان بترسند و همچنان در خاموشی به این صحنه بنگرند، به آزادی و خقوق بشر پشت کرده، به اعتبار خود و به حیثیّت ایرانیان صدمات جبران ناپذیری وارد کرده اند.
 
ما باید صرف نظر از عقاید و باورهای خود، هرگونه تعرض به حقوق اولیه انسانی را به شدت محکوم  کنیم و خواستار آزادی فوری دراویش گنابادی و دیگر زندانیان عقیدتی و سیاسی و احترام به حقوق شهروندی آنان باشیم.
دکتر پرویز داورپناه
۱۱ مهرماه ۱۳۹۳ برابر  ۳ اکتبر ۲۰۱۴

منبع:پژواک ایران


پرویز داورپناه

فهرست مطالب پرویز داورپناه در سایت پژواک ایران 

* پرویز داورپناه سخنی با تصاحب کنندگان «مهستان»  [2018 Sep] 
*داستان «هموندی» که رئیس شد!  [2018 Jun] 
*داستان «هموندی» که رئیس شد!  [2018 Jun] 
*چرا پوزش خواهی؟  [2017 Dec] 
*لجن پراکنی پیرامون قتل معصومه مصدق، نوه زنده یاد دکتر محمد مصدق  [2017 Nov] 
*دفتر هنر، ویژه ی محمد مصدق [2017 Oct] 
*چه نباید کرد؟ انتقاد سازنده آری، تحقیر کوبنده نه ! [2017 Sep] 
*حراج «نشان مصدق» در آلمان ‏ [2017 Jun] 
*پرویز داورپناه ‏ کتاب دیگری از شیرین سمیعی به نام شاهنشاه ‏ [2016 Dec] 
*‏ معرفی تارنمای رسمی جبهه ملی ایران ــ تهران ‏ [2016 Oct] 
*مشرف شدن یک تجزیه طلب سکولار به خانه خدا ‏  [2016 Sep] 
* از رهبران کارگران و معلمان زندانی حمایت کنیم [2016 May] 
*«انتخابات» آینده و دوزیست های سیاسی  [2015 Dec] 
*یادی از دکتر حسین فاطمی [2015 Nov] 
*دست آورد فرانکفورت: قطع امید از سازمانها سیاسی؛ عاقبت کوه موش زایید [2015 Jul] 
*در سوگ خسرو شاکری زند [2015 Jul] 
*خسرو شاکری زند؛ در غم دوست شفیق [2015 Jul] 
*سروده هایی از شاعران میهن دوستِ نامی برای پیرمحمّدِ احمدآبادی(مصدق) [2015 Feb] 
*افشاء منبع خبر به نفع کیست؟  [2015 Jan] 
*کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ [2014 Dec] 
*یادی از دکتر فاطمی که به دیکتاتور نه گفت و به مردم آری [2014 Nov] 
*دراویش را تنها نگذاریم [2014 Oct] 
*اسماعیل نوری علا چه کسی را می خواهد فریب دهد [2013 Sep] 
*دانسته ها و پرسش ها در کار سیزدهمین رئیس جمهوری اسلامی [2013 Jul] 
*قیام ملی ۳۰ تیر، انگیزه های مذهبی و دینی نداشت [2013 Jul] 
*نگذاریم خانه و مقبره دکتر مصدق در احمد آباد ویران شود [2013 May] 
*اعتراض به زندانی شدن چهارمین فعال سیاسی ملی گرا [2013 Apr] 
*مهندس هوتن دولتی را فوراً آزاد کنید [2013 Apr] 
*سیاست موازنهً منفی مصدق، چرا وصیت او اجرا نشد؟ [2013 Mar] 
*دوستان و دشمنان کنفدراسیون جهانی  [2013 Jan] 
*دیپلماسی فیس‌بوک جانشین دیپلماسی پینگ پنگ می شود! [2012 Dec] 
*داریوش و پروانه فروهر هرگز نخواهند مرد! [2012 Nov] 
*از «حجاب اجباری» جهان پهلوان تختی تا یک ادعای واهی! [2012 Nov] 
*جان بيماران ايرانی در خطر است [2012 Oct] 
*سکوت معنی دار رفسنجانی در برابر حمله‌ تند روها [2012 Sep] 
* نگاهی کوتاه بر نقش دکتر مصدق در تاریخ نهضت ملی ایران* [2012 Sep] 
*همه ی کارگران زندانی را فوراً و بدون قيد وشرط آزاد کنید [2012 Jun] 
*سروده هایی از شاعران میهن دوستِ نامی برای پیر محمّدِ احمدآبادی (مصدق) [2012 May] 
*پیروزی تاریخی وعبرت انگیز یک زن مصمم در میانمار [2012 Apr] 
*نرگس محمدی را آسوده بگذارید! [2012 Mar] 
*یک نکته ی تاریخی  [2012 Mar] 
*"ای مصدق هزار مردی تو"* [2012 Mar] 
*نوع برخورد دکتر مصدق با انتحابات [2012 Feb] 
*عدالت خواهد آمد، درست در زمانی که همه امید را ازدست داده اند [2012 Jan] 
*به یاد دکتر حسین فاطمی، مردی به استواری کوه [2011 Nov] 
*نگاهی به زندگی هنری مرضيه، چهره شهير و دوست‌داشتنی [2011 Oct] 
*اشرف علیخانی، ستاره ی شبهای تار اوین را آزاد کنید  [2011 Jun] 
*ایران با فرزاد کمانگر است [2011 May] 
*سال ۱۳۹۰، سال برکناری دیکتاتورهاست  [2011 Apr] 
*خطر توطئه اسب تروا هنوز بر طرف نشده است [2011 Feb] 
*ملت ایران تاکنون چنین «دولتمردان» آدمکشی را بخود ندیده است [2011 Jan] 
*یادی از حسین فاطمی یار وفادار مصدق  [2010 Nov] 
*شباهت پیامدهای دو کودتا در ایران [2010 Aug] 
*به سرگردانی و بلاتکلیفی محمد مصطفایی، وکیل محرومان ایرانی پایان دهید [2010 Aug] 
*رهبری مصدق در قیام ملی سی تیر و کشتی بی سکان جنبش سبز [2010 Jul] 
*مقام رفیع دکتر غلامحسین صدیقی در نهضت ملی ایران [2010 Jun] 
*جبهه ملی ایران و کتمان حقیقت [2010 Apr] 
*فیس بوک قابل اعتماد نیست [2010 Apr] 
*«ما را حتی امان گریه ندادند» [2010 Mar] 
*دستگیری ریگی و ادامه دسیسه های مشکوک! [2010 Feb] 
*تجاوز به حریم خانواده ها توسط مدعیان حکومت عدل علی  [2010 Feb] 
*نگرانی دو چندان از وضعیت دکتر حسین موسویان [2010 Jan] 
*وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران در آستانهً سال نو میلادی  [2010 Jan] 
*تکرار قتل های زنجیره ای جدی است  [2009 Nov] 
*اعدام دکترحسین فاطمی [2009 Nov] 
*کودتاچیان و رکن چهارم دموکراسی [2009 Nov] 
*کمتر معلمی است که شرمنده ی خانواده اش نباشد  [2009 Oct] 
*دستگیری خانواده های زندانیان سیاسی  [2009 Oct] 
*حکومت وحشت خامنه ای و ايرانيان ذلت ناپذير  [2009 Sep] 
*صد رحمت به دیوان بلخ! [2009 Sep] 
*روز پنجشنبه با شعار«جمهوری ایرانی» مردم از اصلاح طلبان عبور کردند [2009 Aug] 
*درسهای قیام ملی سی تیر و قیام مردمی پس از کودتای انتخاباتی ۲۲ خرداد [2009 Jul] 
*تشکبل «دولت سایه» در جمهوری اسلامی مبارک! [2009 Jun] 
*ائتلاف شخصیت های کاذب ایرانی و گروه «کنت تیمرمن» از لابیگران اسرائیل [2009 May] 
*طبل توخالی اپوزیسیون يا نقدی بر معنی و واقعیت اپوزیسیون [2009 May] 
*مصدق و کارگران ایران [2009 May] 
*جشن اول ماه مه، مصدق و کارگران ایران [2008 Apr] 
*کـُدام انتخابات آزاد با نظارت استصوابی شورای نگهبان؟!  [2007 Dec]