تکرار قتل های زنجیره ای جدی است
پرویز داورپناه

بسي نامداران ما را بکشت  
   چو ياران نماندند بنمود پشت

   «فردوسي»

 

 اول آذرماه، یازده سال از قتل فجیع داريوش و پروانه فروهر رهبران حزب ملت ايران و دو نويسنده فرهيخته محمد مختاري و محمد جعفر پوينده در ایران مي گذرد. درسال‌های گذشته ده‌ها نفر از مخالفان حکومت ایران در کشورهای غربی به قتل رسیدند. قتل دکتر شاپور بختیار و نزدیک ترین یار او دکتر عبدالرحمن برومند در پاریس،  قتل های پی درپی دکتر عبدالرحمن قاسملو در وین،  دکتر کاظم رجوی درسوئیس،  فریدون فرخزاد در بن (آلمان) و نیز کشتار دسته‌جمعی چهارتن از مسئولان حزب دموکرات کردستان ایران در رستوران میکونوس برلین و ... نمونه‌‌هایی از این جنایات بودند.

مخالفان رژیم ایران این قتل های سیاسی را به دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی رژیم  نسبت می‌دهند. اما حکومت ایران  این اتهام را رد می‌کند. دادگاه رسیدگی به  پرونده‌ی واقعه ی تروریستی ِ برلین، دستگاه‌های اطلاعاتی حکومت ایران را مسئول طراحی و اجرای این عملیات معرفی کرد. درحکم دادگاه برلین از رهبر جمهوری اسلامی به عنوان یکی از آمران عمل تروریستی برلین نام برده شد؛ حادثه‌ای که در سال ۱۹۹۷ به بحرانی در روابط  اروپا و جمهوری اسلامی تبدیل شد. 

در حالی‌ که بیش از یک هفته از مرگ مشکوک دکتر رامین پوراندرجانی، پزشک وظیفه بازداشتگاه کهریزک می‌گذرد، سوالات و ابهامات جدی در مورد علت مرگ وی همچنان بی‌پاسخ باقی مانده است. اگر دکتر پوراندرجانی به مرگ طبیعی فوت شده است چرا و به چه دلیل مراسم ترحیم وی با حضور نیروهای امنیتی و در شرایطی غیرعادی برگذار شده است به طوری‌که حتی دوستان نزدیک متوفی هم امکان حضور در مراسم تدفین را پیدا نکرده‌اند؟ آیا شباهت عجیب نحوه اعلام شدن مرگ این پزشک جوان۲۶ ساله، یعنی ایست قلبی در هنگام خواب!، با قتل‌های سیاسی در سال‌های گذشته، پرسش انگیز نیست؟ آقای پزشکیان که خود پزشک است و در حال حاضر نماینده مردم تبریز در مجلس ایران است و در دولت محمد خاتمی وزیر بهداشت و درمان و آموزش پزشکی بود، تاکید کرد که سکته قلبی با "سن و سال آقای پور اندرجانی جور در نمی آید". با مرگ مشکوک رامین پوراندرجانی، تکرار قتل های زنجیره ای جدی بنظر میرسد.  

برای نخستین بار در هفته های اخیر یک مقام ارشد سپاه پاسداران ایران علنأ  به تهدید رسانه‌های خارجی و مخالفان ایرانی خارج از کشور پرداخت. "سردار" سرتیپ مسعود جزایری، معاون ستاد کل نیروهای مسلح گفته است: «نحوه‌ی رفتار بخش‌های مربوطه نظام در جریان کودتای آمریکایی - انگلیسی اخیر که توسط مزدوران آنها در ایران به اجرا گذاشته شد، به گونه‌ای بوده است که تاکنون طیف قابل ملاحظه‌ای از پیاده نظام جریان فتنه ‌شناسایی و به موقع با آنها برخورد خواهد شد». این مقام سپاه در عین‌حال به آنچه که او "عقبه‌ی برون‌مرزی کودتا" نامید هشدار داد و گفت: «جمهوری اسلامی ایران در عین سعه صدر، نمی‌تواند به عناصر برانداز و دنباله‌های کودتای نرم اجازه فتنه‌گری بدهد و چنانچه ناچار شود حتی خواهد توانست عقبه‌های برون مرزی کودتا را با چالش جدی مواجه سازد».

سایت دفتر سیاسی سپاه پاسداران "روشنفکران سکولار"، "روزنامه نگاران"، "فعالان دانشجویی" و"هنرمندان" ایرانی مقیم کشورهای خارجی را به عنوان چهار جریان حامی جنبش اعتراضی پس از انتخابات معرفی کرد و در باره جریان پنجم نیز ادعا کرد که "سلطنت‌طلبان، معاندين و ضدانقلابيون باسابقه، اعضای گروهک منافقين و ديگر گروهک های ضدانقلاب" در شمار حامیان جنبش سبز هستند. دفتر سیاسی سپاه به توصیف هر یک از این جریان ها پرداخته و نوشته است:"جمعی از روشنفکران سکولار که با حاکميت دينی و حکومت اسلامی تعارض بنيادی داشته و جمهوری اسلامی را انديشه‌ای پارادوکسيکال می ‌خوانند" و"روزنامه‌نگاران مطبوعات زنجيره‌ای که صحنه گردان مطبوعات در دوران حاکميت دولت دوم خرداد بودند" دو جریان حامی جنبش سبز در خارج از کشور به شمار می روند. این گزارش، فعالان دانشجویی را که طی دهه گذشته به خارج از کشور مهاجرت کرده اند به عنوان جریان سوم حامی اعتراضات اخیر معرفی کرده است.

اين تهديدها ممکن است تهديد جسمانی و به معنی کشتار مخالفين در خارج از کشور باشد. معنی ديگر آن فعاليت  دستگاه های اطلاعاتی جمهوری اسلامی ‌درخارج از کشور است و به عنوان مثال ازدو سال پيش در فرانسه، آلمان و اتريش کوشش کرده اند به اطلاعات کامپيوترهای افراد دسترسی پيدا کنند، نامه‌های تهديد آميز به منازل بفرستند و يا تهديدهای تلفنی انجام دهند. دیدیم که سرتیپ مسعود جزایری در مصاحبه ای با یک روزنامه طرفدار دولت در تهران، سخن از"به چالش کشیدن جدی" اپوزیسیون ایرانی در خارج از کشور به میان آورده است. وی در همین مصاحبه اعتراف کرده است که نهادهای امنیتی ایران توانسته‏اند تبعیدی‏های ایرانی پشتیبان اعتراضات پس از انتخابات در ایران را شناسایی کنند.

برخی مقامات امنیتی کشورهای اروپایی مانند اداره حفاظت از قانون اساسی در آلمان نیز شواهد نیرومندی دال بر این یافته‏اند که اعضای اپوزیسیون ایران، تحت تعقیب رژیم این کشور قرار دارند.

روزنامه تایمز، روز ۱۳ نوامبرنوشت: همان موقع که آرش حجازی، شاهد قتل ندا آقا سلطان در قهوه خانه ای در آکسفورد نشسته بود، بسیجی های شبه نظامی ایرانی در برابر سفارت بریتانیا در تهران خواستار استرداد او بودند. دکتر حجازی اکنون در بریتانیا و در تبعید زندگی می کند، بدون شغل و نگران، در حالی که در تهران رژیم سعی می کند او را بدنام ساخته برای دوستان وخانواده و همکارانش مزاحمت ایجاد کند. مشکلات دکتر حجازی تقریباً بلافاصله پس از بازگشتش از ایران شروع شد. پدرش، یک استاد دانشگاه، ساعت ها مورد بازپرسی قرار گرفت و به او گفتند به پسرش بگوید ساکت شود. مقامات ارشد رژیم  در روز روشن و در برابر دیدگان حیرت زده ی ناظران جهان اعلام کردند که خانم آقاسلطان در اثر توطئه ی سرویس های اطلاعاتی خارجی به قتل رسیده  و دکتر حجازی به توطئه ای بین المللی برای بی اعتبار کردن جمهوری اسلامی تعلق دارد؛ نیز او را در رسانه های تحت اختیار دولت تقبیح کردند!  رئیس نیروی انتظامی ایران اعلام کرد که او تحت تعقیب است. حامیان رژیم او را تهدید به مرگ و نیز قاتل ندا آقاسلطان خطاب کرده اند!  پلیس آکسفورد یک سیستم مراقبت در منزل اجاره ای او در حاشیه آکسفورد نصب کرد، اما او هنوز احساس امنیت نکرده در گشودن در احتیاط می نماید وگفته است: “نگران امنیتم هستم.”

رهبران جمهوری اسلامی  برای فرهنگ و مفاخر ایرانی ارزشی قائل نیستند، آنان مردم این سر زمین را سفیه و صغیر شمرده  موجوداتی فاقد حقوق و سزاوار همه گونه برخورد ناروا و توهین میدانند. این بیگانگی نسبت به ملت و مملکت باعث شده که  حاکمان جمهوری اسلامی نه از کشتن و قتل زنان و جوانان ابایی داشته باشند، نه از قتل عام هزاران زندانی بی گناه در سالهای دهه ی شصت.  جنایات این جماعت در سی سال گذشته در تاریخ کشور ما کم نظیر است.

در گزارش منتشر شده در سایت دفتر سیاسی سپاه پاسداران از وبلاگ‌های شخصی، سايت های سياسی و شبکه های اجتماعی اينترنتی به عنوان رسانه هایی که  "از بيرون کشور هدايت می ‌شوند"، ياد شده است.

این هشدار نیز لازم است که جان تعدادی دیگر از سربازان وظیفه حاضر در زندان کهریزک که از شاهدان عینی جنایات بوده‌اند و خصوصا یکی از آنان که پس از مشاهده عینی جنایات از حضور در کهریزک امتناع و از سربازی فرار کرده، در خطر جدی است و ممکن است هر کدام از این افراد نیز به سرنوشت دکتر رامین پوراندرجانی  دچار شوند و هنگام خواب ایست قلبی پیدا کنند! و یا همانند تهدیدهای متعدد زندانیان سیاسی که بارها از زبان سعید مرتضوی تکرار شده است، در یک تصادف ساختگی کشته شوند!  این سخن قاضی مرتضوی را بسیاری از فعالان سیاسی خوب به یاد می‌آورند که همواره می‌گوید: آمار تصادفات رانندگی در ایران بالاست و خانواده شما هم می‌تواند یکی از این جان باختگان حوادث رانندگی باشد!

سردار سرتیپ جزایری که چند نفر از فعالان خارج کشور را تهدید کرده است در واقع با این موضع گیری سپاه از پشت پرده بیرون آمده است  و در صورت بروز هر گونه اتفاقی برای فعالانی که از سوی این آقای سردار مورد تهدید قرار گرفته اند این سپاه پاسداران است که باید پاسخگو باشد، چرا که یک مقام رسمی سپاه این سخنان را اعلام کرده و دنیا هم از این تهدید با خبر شده است.

تهديد های اخیر سپاه پاسداران و مقامات امنیتی ایران  بسيار فراگيرتر از اين مسائل است و بايد اين تهديدها را جدی گرفت و به اطلاع مقامات دولتی اروپا، آمريکا و کشورهای ديگر رساند تا لااقل به لحاظ جانی مراقب مخالفانی که از اين جنبش ملی در داخل کشور حمايت می‌کنند باشند. لازم بنظر می رسد که این دولت ها فعالیت‏های عوامل حکومت اسلامی را در کشورهایشان کنترل کنند و گسترش حفاظت اعضای اپوزیسیون ایرانی که در کشورهای  اروپا و آمریکا زندگی می کنند در برنامه هایشان قرار گیرد.

چنانکه می دانیم توسل به تروریسم در عصر مدرن، تقریبأ از قرن نوزدهم مرسوم گردید و این عنوان که به معنی ایجاد وحشت ( به فرانسه: ترور) در طرف مقابل است از طرف گروه های سیاسی ضعیفی، که گاه از میان روشنفکران معترض اما منزوی جامعه بوند، علیه بعضی از دولت های استبدادی، و استثنائأ برخی دموکراسی ها، برای تهدید سران آنها صورت می گرفت و به منظور وادارساختن آنان به بعضی عقب نشینی ها و گرفتن امتیازاتی از آنان به نفع مردمی بود که  تحت فشار زور قرار داشتند. پیروان این روش که گذشته از داوری های ممکن درباره ی مطالبات آنان، به هر دلیل در جامعه ی خود اقلیتی بیش نبودند، با گام گذاردن در این راه ضمنا بطور غیر مستقیم به ضعف و تنهایی خود نیز اعتراف می کردند. حتی در دوره ها و در جامعه هایی که تروریسم به روش گسترده تری تبدیل شد، همواره از جانب یک اقلیت بکار می رفته و می رود که حتی چه بسا اعضاء آن تحت فشار رهبری یک سازمان ناچار از ارتکاب آن بوده اند یا هستند.

بدیهی است که اگر گاه اقلیت های محروم از آزادی در کشور خود از راه ناچاری و عدم تحمل ستمگران، و در هرحال از روی گمراهی، گاه به این حربه ی ناتوانان متوسل شده اند دست بردن به تروریسم از سوی دولت های تا دندان مسلح که ارتش و نیروهای مسلح دیگر و سازمان های مخوف سری و اطلاعاتی  را نیز در اختیار دارند نیز به نوبه ی خود جز بر ضعف و انزوای آنان در جامعه ای که بر آن حکومت می کنند گواهی نمی دهد.  

در نتیجه استعمال تروریسم دولتی برخلاف تصور مغز های علیلی که به تصور خود می کوشند با توسل به آن یا تهدید مخالفان به این حربه، قدرت نظام خود را به رخ مردم بکشند، به عکس خود گویا ترین نشانه ی نااستواری و احساس عدم مشروعیت نظام هایی بوده است که سالیان دراز بعد از گرفتن قدرت بازهم در میان بدنه ی جامعه احساس تنهایی شدید می کنند.

حکومت ها و نظام هایی که برپایه های محکم مورد قبول جامعه استوارند هرگز به استعمال این حربه ها که معطوف به ایجاد هراس در میان اکثریت جامعه می باشد نیازی ندارند. آنها می دانند که مخالفان حکومت یا نظام اگر از هواداری اکثریتی برخوردار باشند، می توانند قدرت اجرائی و قانونگذاری را حد اکثر به مدت محدودی بدست آورند و با برکنارشدن گروه حاکم، در صورتی که اعضاء آن مرتکب خلاف قانون نشده باشند، خطری آینده ی هیچیک از آنان را تهدید نمی کند و حتی امکان بازگشتشان به مسند قدرت در دوره های بعدی باقی خواهد ماند.

به عکس، وقتی گروه های اجتماعی، در شرایط غیر متعارف که ممکن است هرچند قرن یک بار بیشتر در جامعه ای فراهم نشود، قدرت را برای همیشه غصب می کنند و می کوشند تا با اعمال زور و وحشت آن را حفظ کنند، اگر هم چند صباحی برخی از آنان قدرت خود را مشروع تصورکرده باشند، آنان نیز با گذشت زمان تنهایی خود در جامعه و دشمنی مردم نسبت به خود را در می یابند.

درنتیجه این اقلیت زورگو، گمراه و فاسد از آنجا که به سیاهی پرونده ی نظامی که به کمک جنایت و وحشت برپا نگهداشته اند خود از همه کس آگاه ترند جراًت اندیشیدن به روزی را که قدرت به دست نمایندگان واقعی مردم بیافتد و آنان نه فقط به از دست دادن امتیازات ظالمانه و موقعیت های غیر عادی و غیرعالانه ای که در میان مردم بدان فخر می فروشند، ناچار می شوند، بلکه باید حساب جنایات، سوء استفاده ها و دیگر مفسده های خود را نیز در پیشگاه مردم پس دهند، ندارند.

همه ی اعضاء این گروه می دانند که حتی درصورت توبه ی دسته جمعی در پیشگاه مردم نیز، علی رغم آمادگی بی نهایت یک جامعه ی متمدن و بافرهنگ به گذشت و تساهل نسبت به خطاکاران سیاسی( همان سجیه ی ایرانی که در نهضت باشکوه مشروطه بخوبی نمایان شد اما به قدرت رسیدگان انقلاب اسلامی از آن محروم بودند!)، پایه ی جنایات آنان به درجه ای رسیده که آنان راهی برای رهایی از آثار تبهکاری های شان که به صورت داغ نفرت جامعه بر پیشانی شان هویدا خواهد بود، راهی به سوی رستگاری ندارند.    

این اصل که اعمال قهر محصول ترس است بر رفتار این گمراهان ابدی و منش های منحرف و بیمار همچنان حکومت می کند و بدین سبب آنان قادر به برگزیدن و ادامه ی راهی جز زورگویی و تهدید مردم بیگناه و دادخواه جامعه را نیستند، و با پیروی از این راه هرروز ترس خود از جامعه را بیشتر به معرض نمایش می گذارند.   

اما کودتاگران نظام اسلامی نیز همچون سایر خود کامگان تاریخ در اشتباهند اگر چنین می پندارند که با از سرگرفتن قتل های زنجیره ای و با کشتن رهبران ملی و مبارزان راه آزادی میتوانند راه حر کت جامعه  بسوی آزادی و دموکراسی را به مدت طولانی سد کنند. بی تردید راهی که مردم ایران برای رسیدن بدین مقصود در پیش دارند، راهی پر خطر است. در این راه پروانه و داریوش فروهر، شاپور بختیار، ندا آقا سلطان، سهراب اعرابی، رامین پور اندرجانی و ...نه اولین و نه آخرین قربانیان آن بوده اند و خواهند بود. ولی در پایان کار پیروزی از آن ملت ایران است، ملتی که قاتلان را در محاصره ی معنوی خود دارد.

دکتر پرویز داورپناه، اول آذرماه ۱٣٨٨ -  ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹ 

یادداشت های هفته سایت دیدگاه

منبع:دیدگاه


پرویز داورپناه

فهرست مطالب پرویز داورپناه در سایت پژواک ایران 

*داستان «هموندی» که رئیس شد!  [2018 Jun] 
*داستان «هموندی» که رئیس شد!  [2018 Jun] 
*چرا پوزش خواهی؟  [2017 Dec] 
*لجن پراکنی پیرامون قتل معصومه مصدق، نوه زنده یاد دکتر محمد مصدق  [2017 Nov] 
*دفتر هنر، ویژه ی محمد مصدق [2017 Oct] 
*چه نباید کرد؟ انتقاد سازنده آری، تحقیر کوبنده نه ! [2017 Sep] 
*حراج «نشان مصدق» در آلمان ‏ [2017 Jun] 
*پرویز داورپناه ‏ کتاب دیگری از شیرین سمیعی به نام شاهنشاه ‏ [2016 Dec] 
*‏ معرفی تارنمای رسمی جبهه ملی ایران ــ تهران ‏ [2016 Oct] 
*مشرف شدن یک تجزیه طلب سکولار به خانه خدا ‏  [2016 Sep] 
* از رهبران کارگران و معلمان زندانی حمایت کنیم [2016 May] 
*«انتخابات» آینده و دوزیست های سیاسی  [2015 Dec] 
*یادی از دکتر حسین فاطمی [2015 Nov] 
*دست آورد فرانکفورت: قطع امید از سازمانها سیاسی؛ عاقبت کوه موش زایید [2015 Jul] 
*در سوگ خسرو شاکری زند [2015 Jul] 
*خسرو شاکری زند؛ در غم دوست شفیق [2015 Jul] 
*سروده هایی از شاعران میهن دوستِ نامی برای پیرمحمّدِ احمدآبادی(مصدق) [2015 Feb] 
*افشاء منبع خبر به نفع کیست؟  [2015 Jan] 
*کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ [2014 Dec] 
*یادی از دکتر فاطمی که به دیکتاتور نه گفت و به مردم آری [2014 Nov] 
*دراویش را تنها نگذاریم [2014 Oct] 
*اسماعیل نوری علا چه کسی را می خواهد فریب دهد [2013 Sep] 
*دانسته ها و پرسش ها در کار سیزدهمین رئیس جمهوری اسلامی [2013 Jul] 
*قیام ملی ۳۰ تیر، انگیزه های مذهبی و دینی نداشت [2013 Jul] 
*نگذاریم خانه و مقبره دکتر مصدق در احمد آباد ویران شود [2013 May] 
*اعتراض به زندانی شدن چهارمین فعال سیاسی ملی گرا [2013 Apr] 
*مهندس هوتن دولتی را فوراً آزاد کنید [2013 Apr] 
*سیاست موازنهً منفی مصدق، چرا وصیت او اجرا نشد؟ [2013 Mar] 
*دوستان و دشمنان کنفدراسیون جهانی  [2013 Jan] 
*دیپلماسی فیس‌بوک جانشین دیپلماسی پینگ پنگ می شود! [2012 Dec] 
*داریوش و پروانه فروهر هرگز نخواهند مرد! [2012 Nov] 
*از «حجاب اجباری» جهان پهلوان تختی تا یک ادعای واهی! [2012 Nov] 
*جان بيماران ايرانی در خطر است [2012 Oct] 
*سکوت معنی دار رفسنجانی در برابر حمله‌ تند روها [2012 Sep] 
* نگاهی کوتاه بر نقش دکتر مصدق در تاریخ نهضت ملی ایران* [2012 Sep] 
*همه ی کارگران زندانی را فوراً و بدون قيد وشرط آزاد کنید [2012 Jun] 
*سروده هایی از شاعران میهن دوستِ نامی برای پیر محمّدِ احمدآبادی (مصدق) [2012 May] 
*پیروزی تاریخی وعبرت انگیز یک زن مصمم در میانمار [2012 Apr] 
*نرگس محمدی را آسوده بگذارید! [2012 Mar] 
*یک نکته ی تاریخی  [2012 Mar] 
*"ای مصدق هزار مردی تو"* [2012 Mar] 
*نوع برخورد دکتر مصدق با انتحابات [2012 Feb] 
*عدالت خواهد آمد، درست در زمانی که همه امید را ازدست داده اند [2012 Jan] 
*به یاد دکتر حسین فاطمی، مردی به استواری کوه [2011 Nov] 
*نگاهی به زندگی هنری مرضيه، چهره شهير و دوست‌داشتنی [2011 Oct] 
*اشرف علیخانی، ستاره ی شبهای تار اوین را آزاد کنید  [2011 Jun] 
*ایران با فرزاد کمانگر است [2011 May] 
*سال ۱۳۹۰، سال برکناری دیکتاتورهاست  [2011 Apr] 
*خطر توطئه اسب تروا هنوز بر طرف نشده است [2011 Feb] 
*ملت ایران تاکنون چنین «دولتمردان» آدمکشی را بخود ندیده است [2011 Jan] 
*یادی از حسین فاطمی یار وفادار مصدق  [2010 Nov] 
*شباهت پیامدهای دو کودتا در ایران [2010 Aug] 
*به سرگردانی و بلاتکلیفی محمد مصطفایی، وکیل محرومان ایرانی پایان دهید [2010 Aug] 
*رهبری مصدق در قیام ملی سی تیر و کشتی بی سکان جنبش سبز [2010 Jul] 
*مقام رفیع دکتر غلامحسین صدیقی در نهضت ملی ایران [2010 Jun] 
*جبهه ملی ایران و کتمان حقیقت [2010 Apr] 
*فیس بوک قابل اعتماد نیست [2010 Apr] 
*«ما را حتی امان گریه ندادند» [2010 Mar] 
*دستگیری ریگی و ادامه دسیسه های مشکوک! [2010 Feb] 
*تجاوز به حریم خانواده ها توسط مدعیان حکومت عدل علی  [2010 Feb] 
*نگرانی دو چندان از وضعیت دکتر حسین موسویان [2010 Jan] 
*وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران در آستانهً سال نو میلادی  [2010 Jan] 
*تکرار قتل های زنجیره ای جدی است  [2009 Nov] 
*اعدام دکترحسین فاطمی [2009 Nov] 
*کودتاچیان و رکن چهارم دموکراسی [2009 Nov] 
*کمتر معلمی است که شرمنده ی خانواده اش نباشد  [2009 Oct] 
*دستگیری خانواده های زندانیان سیاسی  [2009 Oct] 
*حکومت وحشت خامنه ای و ايرانيان ذلت ناپذير  [2009 Sep] 
*صد رحمت به دیوان بلخ! [2009 Sep] 
*روز پنجشنبه با شعار«جمهوری ایرانی» مردم از اصلاح طلبان عبور کردند [2009 Aug] 
*درسهای قیام ملی سی تیر و قیام مردمی پس از کودتای انتخاباتی ۲۲ خرداد [2009 Jul] 
*تشکبل «دولت سایه» در جمهوری اسلامی مبارک! [2009 Jun] 
*ائتلاف شخصیت های کاذب ایرانی و گروه «کنت تیمرمن» از لابیگران اسرائیل [2009 May] 
*طبل توخالی اپوزیسیون يا نقدی بر معنی و واقعیت اپوزیسیون [2009 May] 
*مصدق و کارگران ایران [2009 May] 
*جشن اول ماه مه، مصدق و کارگران ایران [2008 Apr] 
*کـُدام انتخابات آزاد با نظارت استصوابی شورای نگهبان؟!  [2007 Dec]