کودتاچیان و رکن چهارم دموکراسی
پرویز داورپناه

ايرانی آزاده‌! جهان‌ چشم‌ به‌ راه‌ است 
‌ايران‌ كهن‌ در خطر افتاده‌، خبر شو!

«فریدون مشیری» 

 پس از کودتای انتخاباتی خرداد ماه، سرکوب مطبوعات در ایران فزونی یافته است. در ماههای گذشته ماموران وزارت اطلاعات به دستگیری مديران و نویسندگان روزنامه های مستقل پرداختند.

از شواهد پيداست، "پروژه" سخت و مهیبی در انتظار روزنامه نگاران ايران است؛ روزنامه نگاراني که به گزارش سازمان "گزارشگران بدون مرز" رکورد دار دستگيري و زندان هستند. اين سازمان در تازه ترين بيانيه خود اعلام کرد: «در سال ٢٠٠٩ وضعيت آزادی مطبوعات در ايران به شکل جدی رو به وخامت گذاشت. مرگ وبلاگ نويس جوان اميدرضا مير صيافی در زندان اوين و ادامه بازداشت روزنامه نگاران و از جمله خبرنگار آمريکايی ايرانی تبار رکسانا صابری و سپس بازداشت جمعی روزنامه نگاران در پی سرکوب اعتراضات گسترده به تقلب و تخلف در انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد به رياست جمهوری ايران در تاريخ ٢٢ خرداد از جمله علل اين وخامت است. روزنامه نگاران بازداشت شده مجبور به اعترافات اجباری و در دادگاه های استالينی که حقوق ابتدايی شان در انها رعايت نشد، محاکمه شدند.»

ژان فرانسوا ژوليار دبير اول گزارشگران بدون مرز نيز در اين باره اعلام کرد "در همه ی جای جهان بايد با همان قدرت و انتظاری يکسان از آزادی مطبوعات دفاع کرد...در رده های پائين جدول ما به ويژه نگران وضعيت ايران هستيم. اين کشور در سقوط خود بشکلی خطرناک به سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات ترکمنستان، کره شمالی و اريتره که سال هاست آخرين رده جدول را اشغال کرده اند ، نزديک شده است."

در گزارش "گزارشگران بدون مرز" همچنین آمده است: 
«امسال روزنامه نگاران ايران بيشتر از هر وقت ديگری از ايران احمدی نژاد آزار ديدند. انتخاب مجدد و مورد اعتراض محمود احمدی نژاد کشور را در بحرانی عميق فرو برد و بدبينی مفرط مقامات حکومتی عليه روزنامه نگاران و وبلاگ نگاران شدت يافت. با استقرار نيروهای امنيتی در چاپخانه‌ها و تحريریه‌های روزنامه‌ها، اعمال سانسور پيش از انتشار مطالب مستقر شد.  بازداشت و زندانی کردن، بدرفتاری های   گسترده ای که خلاف قانون شمرده می شود با روزنامه نگاران بسياری از انها را مجبور به ترک کشور کرد. اين تصوير کلی از وضعيت آزادی مطبوعات در جمهوری اسلامی در سال جاری است... امسال ايران به دروازه سه کشور جهمنی برای آزادی مطبوعات: ترکمنستان ( رده ١٧٣)، کره شمالی ( رده ١٧٤) و اريتره (رده  ١٧
۵)، که سال هاست در آخرين رده جدول قرار دارند ، رسيده است.» 
از سال ۱۳۸۴ با به قدرت رسيدن احمدي نژاد و هيًت دولت او که اکثريت آن را فرماندهان سابق سپاه پاسداران و يا ماموران وزارت اطلاعات تشکيل داده اند، سرکوب روزنامه نگاران به اشکال نامرئی و ظريف با احضار و دستگيري آنان آغاز شد و روزنامه نگاران دستگير شده پس از چند روز و يا چند هفته بدون مشخص شدن زمان محاکمه و بدون حکم قطعي از زندان موقتا" «آزاد» شدند. ماموران امنیتی از دست ‌اندرکاران روزنامه‌ها می خواستند که تا قبل از انتحابات دهم ریاست جمهوری فرآیند اخراج  این روزنامه نگاران را به پایان برسانند. ضمن این که به آنها گفته شده بود در اخراج این خبرنگاران هرگز نامی از وزارات اطلاعات نبرند.  
در سال‌های گذشته نیز دادستان تهران و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بارها با انجام مذاکره‌های غیرعلنی با برخی از مدیران و سردبیران درخواست حذف برخی از روزنامه‌نگاران را،که گاه نیز از سوی مدیران مسؤول مورد موافقت قرار می گرفت، می‌دادند.

در نظام های سیاسی دموکرات،  ساختمان آنها مبتني بر چهار ركن اساسي ِ  قانون، پارلمان (مجلس)، احزاب سياسي و مطبوعات آزاد. می باشد. 
در کشورهای آزاد، مطبوعات و خبرنگاران کنترل و سانسور نمی شوند و نبايد زير نظر حکومت کار کنند و شروطى براى بررسى صلاحيت نویسندگاران وجود ندارد. تنها امتیازی كه نظام هاي پيشرو و مترقي به آن مي بالند و با آن خود را از ديگر جوامع متمايز مي كنند همین «ركن چهارم» است. 
    ركن چهارم يا به عبارتي قدرت چهارم در دموکراسی همانا قدرت رسانه هاست که   بر طبق رسم و به اتکاء قانون وظيفه ی نظارت، پيگيري تخلفات، افشاگري، انعكاس خواستها و مطالبات مردم و ديدگاهها و نظرات آنان و همچنين نقد و بررسي عملكرد كارگزاران سه قوه ی ديگر (مجريه، مقننه و قضائيه) را برعهده دارد و طبق قانون مي بايست بتواند آزادانه و بدون هيچ محدوديتي از اختيارات خود به نفع مردم استفاده كند.  
  بنابراين ركن چهارم يكي از موثرترين اركان حكومت در جامعه امروز جهاني است. هر چند حکومت های مردمی، مطبوعات را آزاد می گذارند و دستگاه قضایی تحت حاکمیت قانون به حمایت مطبوعات بر می خیزد، اما در رژیم های استبدادی این دستگاه   بجای حراست از حقوق روزنامه نگاران برای آنان مسئله می آفریند و دستیابی روزنامه نگاران و خبرنگاران به اسناد ملى فراهم نیست.  
دولت احمدي نژاد سراسر کشور را به زندان بزرگي براي ملت ایرن و بویژه روزنامه نگاران و زنان و دانشجویان تبديل کرده است. مطبوعات ایران آزاد نیستند و نمی توانند مردم را از امور مملکت آگاه ساخته مسئولان دولتی را مورد سؤال قرار دهند. آنان همچنین نمی توانند هرگز بدون ترس از ماًموران اطلاعات دنبال کشف حقيقت باشند 
برخورد خصمانه دولت احمدی نژاد با روزنامه نگاران موجب نگرانی شدید ایرانیان است. از آنجا که مطبوعات رکن چهارم دموكراسي به‌حساب مي‌آيند نباید اجازه داد زبان روزنامه نگاران آزاد که زبان گویای مردم است بریده شود و پایه های ستون مطبوعات بيش از اين مورد تعرض و یورش حکومت استبدادی قرار گرفته، سست و لرزان‌ شوند.

 کدام کاندیدای واقعأ پیروز در یک رقابت انتخاباتی آزاد را سراغ دارید ـ کاندیدایی که واقعأ از خود و از پشتیبانی مردم نسبت به خود مطمئن باشد! ـ که اعتراضات قانونی مردم را به خاک و خون کشد، مطبوعات مستقل را محدود کند و با هجوم وحشیانه شبانه به منازل رهبران و شخصیت‌های حزبی و سیاسی رقیب، آنان را بر خلاف ابتدائی‌ترین حقوق انسانی و شهروندی و علی‌رغم مسلم‌ترین قوانین اساسی و عادی دستگیر و روانه زندان‌های مجهول المکان و سلول‌های انفرادی کند؟ تنها کودتاچیان هستند که به هنگام کودتا خود را از رعایت بدیهی‌ترین حقوق مردم و صریح‌ترین اصول و مواد قانونی بی نیاز می‌بینند.

اتهاماتی نظير تبليغ عليه نظام، تشويش اذهان عمومی، تهاجم فرهنگی، توهين به مقدسات، و اخيرأ هم زمينه سازی برای انقلاب نرم و جاسوسی، بخشی از اتهاماتی است که با انتخاب حرفه روزنامه نگاری، توانسته است، گريبان گزارشگران را بگيرد.

وقتی دیکتاتوری به هر سه قوه مستولی شد و مطبوعات را هم که رکن چهارم است، سرکوب کرد و شروع به کشت و کشتار مردم نمود و کشور را به ورشکستگی کشانید برای جلو گیری از تعطیل نسبتا کامل مطبوعات، تهدید و توقیف روزنامه های مستقل، دخالت مستقیم و بی سابقه در روند مدیریتی نشریات و مطبوعات غیر دولتی، سانسور شدید در عرصه نشر کتاب و هنر، فیلترینگ فضای مجازی و اینترنت، سرکوب جنبش های اجتماعی از قبیل جنبش زنان،  کارگران و معلمان ، برخورد شدید و یورش به تجمعات مسالمت آمیز و قانونی زنان، کارگران ، معلمان و دانشجویان و بازداشت، شکنجه و تعقیب فعالین آنها ، ایجاد رعب و وحشت در جامعه به بهانه گشت های ارشاد و لباس شخصی ها و برخورد با تظاهرات مسالمت آمیز دانشجویان و جوانان  چه کسی جز خود مردم عادی باقی می مانند.

با اینهمه، از آنجا که مدت هاست کارد به استخوان مردم رسیده، و  همه ی سرکوب های یادشده نتوانست ملتی را که با قیام متمدنانه ی تابستان گذشته هویت و ارج و اعتبار خود را  بار دیگر، هم به خود و هم به جهانیان بشناساند، مرعوب و رام و خاموش سازد، مطبوعات و  روزنامه نگاران ايران نیز به پشتوانه ی این نیروی جوشان و رام نشدنی هر روز گام هاي محکم تری در مسير مبارزه برای آزادی و دمکراسی بر می دارند. روزنامه نگاران در مبارزات خود پی در پی مقامات ایرانی را به قطعنامه ها و ميثاق های بين المللی آزادی مطبوعات که ايران آنها را امضا کرده است ارجاع می دهند و دولت را به رعايت تعهدات خود فرا می خوانند. روزنامه نگاران ضمن تقبیح این همه قانون شکنی، ظلم و تعدی علیه مردم و فرزندان آنان و محکوم کردن تمامی بازداشت‌های غیرقانونی و نقض ابتدایی‌ترین حقوق قانونی زندانیان، که پس از گذشت هفته‌ها، نه تنها از حق دیدار و تعیین وکیل محروم مانده‌اند، بلکه بعضاً حتی خانواده‌های آنان نیز کوچک‌ترین اطلاعی از حال و وضعیت آنان ندارند، دستگاه‌های امنیتی و نظامی حاکم را مسئول حفظ سلامت و جان آنان می‌دانند و خواهان آزادی فوری و بی قید شرط همه بازداشت‌شدگان و روزنامه نگاران وزندانیان سیاسی می باشند.

دکتر پرویز داورپناه، ۹ آبان ماه ۱۳۸۸ برابر ۳۱ اکتبر ۲۰۰۹

منبع: یادداشت های هفته سایت دیدگاه

منبع:دیدگاه


پرویز داورپناه

فهرست مطالب پرویز داورپناه در سایت پژواک ایران 

*داستان «هموندی» که رئیس شد!  [2018 Jun] 
*داستان «هموندی» که رئیس شد!  [2018 Jun] 
*چرا پوزش خواهی؟  [2017 Dec] 
*لجن پراکنی پیرامون قتل معصومه مصدق، نوه زنده یاد دکتر محمد مصدق  [2017 Nov] 
*دفتر هنر، ویژه ی محمد مصدق [2017 Oct] 
*چه نباید کرد؟ انتقاد سازنده آری، تحقیر کوبنده نه ! [2017 Sep] 
*حراج «نشان مصدق» در آلمان ‏ [2017 Jun] 
*پرویز داورپناه ‏ کتاب دیگری از شیرین سمیعی به نام شاهنشاه ‏ [2016 Dec] 
*‏ معرفی تارنمای رسمی جبهه ملی ایران ــ تهران ‏ [2016 Oct] 
*مشرف شدن یک تجزیه طلب سکولار به خانه خدا ‏  [2016 Sep] 
* از رهبران کارگران و معلمان زندانی حمایت کنیم [2016 May] 
*«انتخابات» آینده و دوزیست های سیاسی  [2015 Dec] 
*یادی از دکتر حسین فاطمی [2015 Nov] 
*دست آورد فرانکفورت: قطع امید از سازمانها سیاسی؛ عاقبت کوه موش زایید [2015 Jul] 
*در سوگ خسرو شاکری زند [2015 Jul] 
*خسرو شاکری زند؛ در غم دوست شفیق [2015 Jul] 
*سروده هایی از شاعران میهن دوستِ نامی برای پیرمحمّدِ احمدآبادی(مصدق) [2015 Feb] 
*افشاء منبع خبر به نفع کیست؟  [2015 Jan] 
*کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ [2014 Dec] 
*یادی از دکتر فاطمی که به دیکتاتور نه گفت و به مردم آری [2014 Nov] 
*دراویش را تنها نگذاریم [2014 Oct] 
*اسماعیل نوری علا چه کسی را می خواهد فریب دهد [2013 Sep] 
*دانسته ها و پرسش ها در کار سیزدهمین رئیس جمهوری اسلامی [2013 Jul] 
*قیام ملی ۳۰ تیر، انگیزه های مذهبی و دینی نداشت [2013 Jul] 
*نگذاریم خانه و مقبره دکتر مصدق در احمد آباد ویران شود [2013 May] 
*اعتراض به زندانی شدن چهارمین فعال سیاسی ملی گرا [2013 Apr] 
*مهندس هوتن دولتی را فوراً آزاد کنید [2013 Apr] 
*سیاست موازنهً منفی مصدق، چرا وصیت او اجرا نشد؟ [2013 Mar] 
*دوستان و دشمنان کنفدراسیون جهانی  [2013 Jan] 
*دیپلماسی فیس‌بوک جانشین دیپلماسی پینگ پنگ می شود! [2012 Dec] 
*داریوش و پروانه فروهر هرگز نخواهند مرد! [2012 Nov] 
*از «حجاب اجباری» جهان پهلوان تختی تا یک ادعای واهی! [2012 Nov] 
*جان بيماران ايرانی در خطر است [2012 Oct] 
*سکوت معنی دار رفسنجانی در برابر حمله‌ تند روها [2012 Sep] 
* نگاهی کوتاه بر نقش دکتر مصدق در تاریخ نهضت ملی ایران* [2012 Sep] 
*همه ی کارگران زندانی را فوراً و بدون قيد وشرط آزاد کنید [2012 Jun] 
*سروده هایی از شاعران میهن دوستِ نامی برای پیر محمّدِ احمدآبادی (مصدق) [2012 May] 
*پیروزی تاریخی وعبرت انگیز یک زن مصمم در میانمار [2012 Apr] 
*نرگس محمدی را آسوده بگذارید! [2012 Mar] 
*یک نکته ی تاریخی  [2012 Mar] 
*"ای مصدق هزار مردی تو"* [2012 Mar] 
*نوع برخورد دکتر مصدق با انتحابات [2012 Feb] 
*عدالت خواهد آمد، درست در زمانی که همه امید را ازدست داده اند [2012 Jan] 
*به یاد دکتر حسین فاطمی، مردی به استواری کوه [2011 Nov] 
*نگاهی به زندگی هنری مرضيه، چهره شهير و دوست‌داشتنی [2011 Oct] 
*اشرف علیخانی، ستاره ی شبهای تار اوین را آزاد کنید  [2011 Jun] 
*ایران با فرزاد کمانگر است [2011 May] 
*سال ۱۳۹۰، سال برکناری دیکتاتورهاست  [2011 Apr] 
*خطر توطئه اسب تروا هنوز بر طرف نشده است [2011 Feb] 
*ملت ایران تاکنون چنین «دولتمردان» آدمکشی را بخود ندیده است [2011 Jan] 
*یادی از حسین فاطمی یار وفادار مصدق  [2010 Nov] 
*شباهت پیامدهای دو کودتا در ایران [2010 Aug] 
*به سرگردانی و بلاتکلیفی محمد مصطفایی، وکیل محرومان ایرانی پایان دهید [2010 Aug] 
*رهبری مصدق در قیام ملی سی تیر و کشتی بی سکان جنبش سبز [2010 Jul] 
*مقام رفیع دکتر غلامحسین صدیقی در نهضت ملی ایران [2010 Jun] 
*جبهه ملی ایران و کتمان حقیقت [2010 Apr] 
*فیس بوک قابل اعتماد نیست [2010 Apr] 
*«ما را حتی امان گریه ندادند» [2010 Mar] 
*دستگیری ریگی و ادامه دسیسه های مشکوک! [2010 Feb] 
*تجاوز به حریم خانواده ها توسط مدعیان حکومت عدل علی  [2010 Feb] 
*نگرانی دو چندان از وضعیت دکتر حسین موسویان [2010 Jan] 
*وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران در آستانهً سال نو میلادی  [2010 Jan] 
*تکرار قتل های زنجیره ای جدی است  [2009 Nov] 
*اعدام دکترحسین فاطمی [2009 Nov] 
*کودتاچیان و رکن چهارم دموکراسی [2009 Nov] 
*کمتر معلمی است که شرمنده ی خانواده اش نباشد  [2009 Oct] 
*دستگیری خانواده های زندانیان سیاسی  [2009 Oct] 
*حکومت وحشت خامنه ای و ايرانيان ذلت ناپذير  [2009 Sep] 
*صد رحمت به دیوان بلخ! [2009 Sep] 
*روز پنجشنبه با شعار«جمهوری ایرانی» مردم از اصلاح طلبان عبور کردند [2009 Aug] 
*درسهای قیام ملی سی تیر و قیام مردمی پس از کودتای انتخاباتی ۲۲ خرداد [2009 Jul] 
*تشکبل «دولت سایه» در جمهوری اسلامی مبارک! [2009 Jun] 
*ائتلاف شخصیت های کاذب ایرانی و گروه «کنت تیمرمن» از لابیگران اسرائیل [2009 May] 
*طبل توخالی اپوزیسیون يا نقدی بر معنی و واقعیت اپوزیسیون [2009 May] 
*مصدق و کارگران ایران [2009 May] 
*جشن اول ماه مه، مصدق و کارگران ایران [2008 Apr] 
*کـُدام انتخابات آزاد با نظارت استصوابی شورای نگهبان؟!  [2007 Dec]