PEZHVAKEIRAN.COM آیا رهبری انقلاب الزاما باید در دست سیاستمداران با سابقه باشد؟
 

آیا رهبری انقلاب الزاما باید در دست سیاستمداران با سابقه باشد؟
محمود زهرایی

نگاهی موشکافانه به چند ماه خیزش مردم ایران به رهبری زنان و مردان جوان و شجاع ایران، و پیروی بی چون و چرا و حمایت وسیع قشر انبوهی از ایرانیان مقیم کشورهای خارج، از این حرکت آتشفشانی که با قتل حکومتی مهسا امینی جرفه خورد، موید این نکته است که باید از الگوهای کلیشه‌ای و کهنه که عمدتا مبتنی بر بازخوانی و بازسازی انقلابات تاریخی گذشته در ایران و جهان است، فاصله بگیریم و با درک درست از زمان و شرایط موجود، بر روی اندیشه‌های کهنه و بی مصرف گذشته پافشاری نکنیم. ما باید به قدرت اندیشه، سازماندهی، درک درست سیاسی و توانائی اجرایی جوانان ایمان بیاوریم. بعد از انتشار همزمان متن یکسان چند شخصیت شناخته شده و مورد اعتماد ایرانیان داخل و خارج، بحثها، نقدها و گاها توهین‌های افراد و بخش هایی از اپوزسیون آغاز گردید و با استدلالات گوناگون این همصدایی را که میتواند نوید اتحاد عملی گسترده تری را بدهد، مورد سرزنش و انتقاد قرار دادند. اگر از توضیح و تشریح جزئیات این انتقادها بگذریم و به محتوا و خمیرمایه آنها بپردازیم، لب کلام منتقدین این بود که مجموعه این افراد، علیرغم مقبولیت تودهای فاقد وجاهت سیاسی هستند و ترکیب رهبری کننده انقلاب ایران باید متشکل از کسانی باشد که عمری در سیاست ومبارزه سیاسی استخوان خرد کرده‌اند. آیا این یک اندیشه درست است؟
 
تاریخ مبارزات ایران و جهان نشان میدهد که این اندیشه نه علمیست و‌ نه تجربی. مگر سیاستمداران کهنه کار امروز، جوانان و نوجوانان رهبری کننده جنبش‌های گذشته نبوده اند؟ مگر آنها همان جوانان انقلابی نیستند که روزی در قامت رهبران جنبش دانشجویی در داخل و خارج، و یا رهبرانگروههای سیاسی، اجرای نقش میکردند؟ کنفدراسیون دانشجویی که رهبران آن روزشان، سیاستمداران سالخورده امروز هستند و بسیاری از منتقدان از عدم حضورشان در دایرهائتلاف احتمالی، گله دارند و بدون وجود آنها، مجموعه رهبری کننده انقلاب را ناقص و ناکارا می‌دانند، در زمانی که نقشرهبری را در بخش‌های مختلف کنفدراسبون به عهده داشتند، چند ساله بودند و حامل چه کوله باری از تجربه سیاسی واجتماعی بودند؟ یا رهبران گروههای پارتیزانی ایران که بعدها به دو جریان بسیار بزرگ و تاثیرگذار جنبش آزادیخواهی ایران تبدیل شدند، نظیر محمد حنیف نژاد و مسعود احمدزاده و دیگران، در زمان تاسیس و رهبری سازمانهای خود، به جز تجربیات کوتاه و مختصری که از مبارزات در جبهه ملی و فعالیت‌های دانشجویی داشتند، چه تجربیات و پشتوانه انبوه مبارزاتی با خود داشتند؟ بحث ما در اینجا محتوای تئوریک و عملی این سازمانها و درست یا غلط بودن مشی و روش مبارزاتی و نتیجه عملی آن مبارزات نیست. آنچه ما در صدد پاسخ به آن هستیم اینست که آیا این رهبری در سازماندهی سازمان متبوع خود، دارای توانایی‌های فردی، اخلاقی و سازمانی بودند؟ علیرغم اینکه به دلایل بیشمار بنیادی دیگری، موفقیت لازم را بدست نیاوردند که موضوع بحث ما نبست، اما به لحاظ جنبه هایاخلاقی و توانایی‌های اجرایی، دارای صلاحیت لازم برای پیشبرد اهداف تعیین شده و هدایت و سازماندهی مجموعه تحتفرماندهی خود بودند. بررسی انقلابات جهانی و رهبران آنها باز موید این نکته است که رهبران این انقلابها هم افرادی باتجربه عمیق و طولانی مبارزاتی نبودند. از انقلابات شکست خورده که بگذریم، انقلابهای پیروزمندی مانند انقلاب نیکاراگوئه و کوبا، هم مشمول همین نکته مورد بحث‌ ماست. در اینجا هم به حاصل عملی این انقلابها و حکومت هایی که در پی آن پدید آمد، نمی‌پردازیم. بررسی خیزش‌های معاصر مانند بهار عربی، انقلابات رنگین که با نامهای نارنجی، گل رز، گل لاله در کشورهای اوکرائین، گرجستان و قرقیزستان بوقوع پیوست و خیزش‌های سراسری در ونزوئلا و هنگ کنگ، همه و همه موید این نقطه نظر است که نیروهای جوان و انقلابی و مورد اعتماد و احترام بخش هایی از جامعه، فارغ از میزان تجربیات سیاسی آنها، میتوانند و باید در دایره رهبری انقلاب نوین مردم ایران قرار بگیرند. این مسئله ناقض همراهی و همکاری افراد و شخصیت‌های سیاسی با تجربه در جمع رهبری کننده نیست، ضمن اینکه عدم حضور آنها هم به منزله ناقص وناموفق بودن این رهبری نخواهد بود.
انگیزه‌های پرشور، انرژی‌های جوانی، عدم وابستگی‌های دست و پا گیر و سلامت و‌ پویایی فکر و‌اندیشه در کنار رشد ونما در بستری از نوآوری‌های دنیای مدرن، جوانان را در مقایسه با سالخوردگان سیاسی، شایسته تر و مناسب تر برایدردست گرفتن رهبری این انقلاب، می‌نماید.
انتقاد جمعی از اپوزسیون به حضور ورزشکاران، هنرمندان ملی و مبارز و خبرنگاران یا افراد مورد اعتماد از قشرهای مختلف جامعه، در این دایره اتحاد، نشان دهنده تفکر کلیشه‌ای و کلاسیک از امر رهبری، بدون در نظر گرفتن وجوه مختلف آنست. در دنیای معاصر، شاهد ورود افرادی با پیشینه‌های غیرسیاسی نظیر ستاره تلویزیون، سناریونویس، بازیگرسینما، کمدین، فوتبالیست و تاجر، به صحنه سیاسی و در دست گرفتن پست‌های مهم و اساسی هستیم و بیشتر این افرادموفقیت‌ها و شایستگی‌های بی نظیری هم از خود نشان داده‌اند. ولودیمیر زلنسکی که جنایتکاران ج. ا برای کوچک کردنو زیر سئوال بردنش، او را به خاطر حرفه‌اش، دلقک نامیدند و تصور نمیکردند بتواند این چنین شجاعانه و خردمندانه درمقابل ارباب پرقدرت حکومتگران ایران یعنی پوتین، مقاومت کند و ج. ا و دنیا را به شگفتی و تحسین وادارد، فردیست که هیچگاه در دنیای سیاست نبوده و خوشبختانه آلوده به رمز و رازهای فریبکارانه و کاسبکارانه سیاسی هم نشده است. کوتاه سخن اینکه اپوزیسیون باید با خانه تکانی عمیق و اساسی در تفکرات کلیشه‌ای و واپسگرای خود و پذیرفتن نقش زنده و پویای جوانان و اقشار مورد حمایت مردم، و فارغ از هرگونه نق زدنها و ایرادگیریهای مرسوم و معمول دهه‌های گذشته، وبدور از هرگونه سهم خواهی و چشم داشت سیاسی، به حمایت صادقانه از خیزش مردم ایران و رهبری مورد اتفاق اکثریت مردم، بپردازد و در تئوری و عمل پشتیبان اتحاد در امر رهبری فراگیر باشد. برای رسیدن به اتحاد و همدلی و تشکیل دایره واحدی در رهبری خیزشی که مردم در آن بی صبرانه منتظر ظهور مجموعه رهبری قدرتمند هستند، تنها آماده شدن بستر وفضای پیرامون و حمایت و همدلی اپوزسیون، کفایت نمیکند و برخورد مخلصانه و فروتنانه اعضای تشکیل دهنده این رهبری را هم طلب مینماید تا با کنار گذاردن خودخواهی ها و شک و تردیدهای نامربوط و غیرضروری، بتوانند به توافقحداقلی برای رهبری مرحله گذار، برسند. تبعات و زیانهای هر ثانیه ادامه حکومت ضد مردمی و آزادی ستیز ج. ا، بیش ازتمام زیانهای احتمالی خواهد بود، که افرادی از اپوزسیون، در پیش بینی‌ها و چرتکه زدنهای خود، متصور هستند.

منبع:پژواک ایران


محمود زهرایی

فهرست مطالب محمود زهرایی در سایت پژواک ایران 

*شادمانی و خشم در یک قاب  [2024 May] 
*زنان شجاع را در خیابانها و دانشگاهها تنها نگذاریم  [2024 Apr] 
*سیزده بدر امسال و درسی که مردم به حکومت دادند  [2024 Apr] 
*گزارش کمیته حقیقت ‌یاب سازمان ملل؛ گزارشی که فعالان حقوق بشر باید قدر آن را بدانند  [2024 Mar] 
* انقلاب ۵۷، شرمساری یا افتخار؟  [2024 Feb] 
*تاثیرات برگشت ناپذیر جنبش زن زندگی آزادی بر سینمای ایران   [2024 Feb] 
*گزارشی از پنجاه و سومین جشنواره بین المللی فیلم رتردام - هلند  [2024 Feb] 
*قانون ضدبشری و هولناکی بنام قصاص  [2024 Jan] 
*آیا اپوزیسیون به بن بست رسیده است؟  [2023 Dec] 
*در ستایش عدالت و دموکراسی تایید محکومیت حمید نوری توسط دادگاه تجدید نظر به مثابه پیروزی عدالت و دادخواهی [2023 Dec] 
*مستند پنج قسمتی ثابتی و نقد مخالفان و تحسین موافقان  [2023 Dec] 
*آخرین جلسه دادگاه تجدید نظر حمید نوری و استدلالهای بی پایه وکلای مدافع   [2023 Nov] 
*مسلمانان و پوست هندوانه دموکراسی زیر پای اروپائیان  [2023 Oct] 
*سالگرد قتل مهسا و انتظارات ما  [2023 Sep] 
*واکاوی حضور یا عدم حضور قشر خاکستری جامعه ایران در خیزش (های) آینده  [2023 Aug] 
*خبر نادرست بستری شدن نیری در کلینیک هانوفر و اظهارات نادرست پروفسور سمیعی  [2023 Jul] 
*تفاو‌ت‌ها و تشابهات دو دادگاه آدولف آیشمن و حمید نوری  [2023 Jul] 
*آیا رهبری انقلاب الزاما باید در دست سیاستمداران با سابقه باشد؟   [2023 Jan] 
*درک نادرست از شرایط موجود به بهانه تجربه آموزی از انقلاب ۵۷  [2023 Jan] 
*پزشک، درمانگر انسان یا ناظر و همکار شکنجه‌گر  [2022 Aug] 
*وقتی حمید نوری...  [2022 Jul] 
*محاکمه حمید نوری و درس‌هایی که از آن باید آموخت   [2022 Apr]