لزوم قضاوت عاری از پیشداوری
منیژه حبشی

بیماری امکان نوشتن بوقت این چند خط را به من نداد. اما هرچند دیر و کوتاه میخواهم صدای اعتراضی باشم به قضاوت های مملو از پیشداوری که طبعأ فاقد توان بیان واقعیات هستند.
فکر می کنم روز چهارشنبه بود که از گفتگوی تلویزیون ایران اینترنشنال با خانم مهرانگیز کار مطلع شدم. گفتگو را دیدم و بازتاب ها را هم خواندم. البته اکثر بازتاب ها بعد از انتشار خبرِ توام با شعار و تفسیر سایت مشکوک و بی نام و نشان «کوچه» بود.
بیان خانم کار درتوصیف گروه های معلمان و دانشجویان و کارگران و… و خشونت رژیم در مقابله با آنها این بود که نارضایتی مردم بسیار بسیار گسترده است و گروه های جامعه مدنی با خواست های صنفی خود نارضایتی هایشان را که بسیار عمیق است بیان می کنند. جامعه مدنی با بیان نارضایتی خود، درحد امکان در جستجوی تحقق خواست خود است و تلاش می کند رژیم را از خشونت مانع شود واین جامعه برانداز نیست و در چهارچوب همان قوانین موجود بدنبال بهبود وضعیت خویش است.
 
این جمله پیراهن عثمان برخی شد و بیادشان آمد که وامصیبتا خانم کار که در ایران ضمن وکالت (در سخت ترین شرایط) با برخی از روزنامه های اطلاح طلب در بیست و چند سال پیش همکاری داشته، با این گفته معلوم است که هنوز بند نافش به رژیم وصل است!!!
من که از تفسیر های برخی خجل شدم. شک ندارم بسیاری از این منتقدین، خود یک صدم بهایی را که خانم کار پرداخته، نپرداخته اند.
آیا تردیدی در آرزوی قلبی اکثریت قریب به اتفاق مردم در سرنگونی این حکومت ظلم و جنایت و خیانت داریم؟ من که ندارم. اما از همان اکثریت، وقتی جوامع مدنی در اشکال مختلف تشکیل می شوند در بیان خواست خود براندازی را هدف نمی گیرند. چون نمی توانند. کارگران هفت تپه برانداز بودند؟ کشاورزان اصفهان برانداز بودند؟ بازنشسته ها برانداز بودند؟ حتی تشکل عظیم و سراسری معلمان خواست خود را براندازی اعلام کرده اند یا بالا رفتن حقوق و خروجشان از سطح فقر در جامعه؟
بیان اینکه جوامع مدنی در سراسر دنیا فعالانی مدنی هستند که در چهارچوب های موجود در جامعه درصدد برآورده کردن خواست های خود هستند نیز سخنی کاملا صحیح است. در کشورهای اروپایی جوامع مدنی بسیار قوی و فعالند ولی امثال بادرماینهوف ها یا نئونازی ها که خارج از چهارچوب های مجاز درآلمان عمل کرده یا می کنند، اجازه فعالیت ندارند. پس جوامع مدنی ما هم مجبورند در کارد قوانین موجود اعتراض کنند هرچند خواسته قلبی همه شان به عقیده من سرنگونی این رژیم جهل و جنایت است، اما تا زمان دست در دست نشدن تمامی این گروه ها، تک به تک خوب می دانند که خواستشان باید محدود به گرفتن حقوق صنفی شان باشد.
همین روز گذشته، سالروز خودکشی و یا دقیق تر بگویم، قتل سیامک پورزند همسر خانم کار است. مردی که از ابتدا با همراهی خانم کار، مخالف این حکومت بود. سهم خانم کار فشار و سختی در کار و سپس زندان و سرطان در زندان و مهاجرت ناگزیر شد و سهم سیامک پورزند زندان و شکنجه های بسیار و رساندن او به مرحله ای که از طبقه ششم آپارتمانِ حصر خانگی، خود را بزیر افکندن و خلاص کردن. از رنج های دو دختر ایندو دیگر نمی گویم. آیا کسانی که به مصاحبه خانم کار انتقاد دارند، انتقادی که همانطور که شرح دادم نه واقعی بلکه از روی پیشداوری بود، خود چنین بهایی را پرداخته اند؟ بیایید منصف باشیم.
منیژه حبشی 30 آوریل 2022 برابر با ۱۰ اردیبشت ۱۴۰۱    
 

منبع:پژواک ایران


منیژه حبشی

فهرست مطالب منیژه حبشی در سایت پژواک ایران 

*لزوم قضاوت عاری از پیشداوری [2022 May] 
*ضعف های عمیق فرهنگی جامعه ما و نمودهای آن در امر دادخواهی [2022 Mar] 
*خوش بود گر محک تجربه آید به میان [2021 Dec] 
*«روز جهانی عدالت» و آیینه ای در برابر برخی ازمدعیان دادخواهی!  [2021 Jul] 
*خودزنی های ما!  [2021 Mar] 
*طناب جنایتکاران و گردن نوید های ما!  [2020 Sep] 
*ما شریکان دزد و رفیقان قافله ایم!  [2020 Jan] 
*پیشگامان مبارزات چپ ایران را چه شده است؟  [2019 Nov] 
*چرخه معیوب خشونت و قربانیان آن  [2019 Aug] 
*کودکان کار و حقوق نادیده گرفته شده آنها [2019 May] 
*مصادیق متضاد یک ماده قانون در حکومت اسلامی! «زین حسن تا آن حسن صد گز رسن» [2019 Feb] 
*پاشنه آشیل حکومت و دِینِ تاریخیِ اکثریت عظیمی ازمردانِ ایران [2018 Oct] 
*آیا مردمی با فرهنگِ مشابه یک حکومت، توانائی ساقط کردن آن را دارند؟ [2016 Sep] 
*نوری بر تاریکسرای رهبری مسعود رجوی بر مجاهدین خلق [2016 Apr] 
*در سوگ مردی مبارز و نمونه ای شگرف از عشق به زندگی و آزادی [2016 Jan] 
*نگاهی به تراژدی شيلر و سرنوشت ساير منتقدين رهبر و مردم فريبی علی مطهری! [2015 Dec] 
*رنگِ خونِ ما ، حکومت ایران و اصلاح طلبان آن  [2015 Nov] 
*شادی ضحاک غالب و مغلوب: « بميريد بميريد وزين مرگ نترسيد » ... [2015 Nov] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته (۱۰) [2015 Oct] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته(۹) [2015 Oct] 
*پرسشی و پاسخی؛ «آیا حقیقت نصفه نیمه، حقیقت است؟» [2015 Sep] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته (۸)-کوچ به عراق [2015 Sep] 
*و سرانجام دیوارِ سکوتِ رازِ دولتیِ نسل کشیِ سال ۶۷ ترک برداشت. [2015 Sep] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته (۷) [2015 Sep] 
*روزگار سپری شده نسلی سوخته (۶) [2015 Aug] 
*روزگار سپری شده نسلی سوخته-بخش پنجم [2015 Aug] 
*«عكس واره‌ای از فروغ جاويدان مجاهدين خلق» [2015 Jul] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته؛ بخش چهارم: کشف راه جدید برای بردن غیرقانونی افراد به فرانسه ! [2015 Jul] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته-3 [2015 Jul] 
*زندگی مخفی که به ما تحمیل شد، هرچند که چریک نبودیم! [2015 Jun] 
*۳۰ خرداد و آغاز مبارزه مسلحانه يک ضرورت و يا يک اشتباه مهلک؟ [2015 Jun] 
*محکوم کردن جنایت پاریس توسط ایران، همزمان با صدور حکم اعدام سهیل عربی به اتهام «سب نبی» [2015 Jan] 
*شهادتی کوتاه در مورد مواضع سعید شاهسوندی در مصاحبه با همنشین بهار [2014 Nov] 
*توقف جنایات هولناک اسیدپاشی های اخیر، دم خروس ادعای حکومتی نبودن این جنایات [2014 Oct] 
*آنرا که خانه نئین است، بازی نه اینست... [2014 Jul] 
*شادمانی عمیق من از لگدپراکنی و کتک کاری اردوغان و مشاورش در پاسخ به معترضین! [2014 May] 
*نور افکنی تابیده بر یکی از اصلی ترین دلایل شکست جنبش مردم در سال 88  [2014 Mar] 
*آقای رجوی مرگ مجاهدین در لیبرتی فقط بار مسئولیت خونهای به هدر داه تان را میافزاید [2013 Nov] 
*چند نکته در مورد نامه آقای ریحانی خطاب به آقای ایرج مصداقی [2013 Oct] 
*رهبری مجاهدین خلق و رها شدن اعضاء بی دفاع در اردوگاههای مرگ [2013 Sep]