مخالفان جنگ راه حلتان چیست؟
طیب صادقیان
این روزها بعضیها ژست صلحطلبی گرفتهاند و مینویسند:
نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی، نه به شاه، نه به ترامپ، نه به این و نه به آن.
در ظاهر حرف زیبایی است، اما اگر کمی دقیقتر نگاه کنیم، میبینیم این نوع شعارها در عمل چیزی جز فرار از موضعگیری واقعی نیست.
مردم ایران بیش از چهار دهه است زیر سایه حکومتی زندگی میکنند که زندان، شکنجه، اعدام و سرکوب بخشی از کارنامه آن بوده است. هزاران خانواده داغدار شدهاند، جوانان بسیاری در خیابانها کشته شدهاند و میلیونها نفر ناچار به ترک کشور شدهاند.
در چنین شرایطی، بعضیها در خارج از کشور نشستهاند و از (نه به همه چیز )حرف میزنند.
چرا؟
چون برایشان مهمتر از سرنوشت مردم، حفظ آرامش بازار و کسبوکارشان است.
وقتی تجارت و دادوستد برقرار باشد، وقتی کار و کاسبی بچرخد، طبیعی است که بهترین شعار برایشان همین باشد: نه به جنگ، نه به درگیری، نه به هیچ چیز!
اما سؤال سادهای وجود دارد:
اگر با همه چیز مخالفید، راهحل شما چیست؟
آیا باید چشمها را بست تا یک حکومت هر کاری خواست با مردم انجام دهد؟
آیا باید سکوت کرد تا هزاران نفر دیگر قربانی شوند، فقط برای اینکه (آرامش ظاهری)به هم نخورد؟
تاریخ بارها نشان داده است که در برابر ظلم، بیطرفی معنایی ندارد.
کسی که در برابر ظلم سکوت میکند، ناخواسته در کنار ظالم ایستاده است.
شعارهای مبهم شاید برای حفظ ظاهر خوب باشند، اما واقعیت این است که آزادی یک ملت با شعارهای خنثی و بیخاصیت به دست نمیآید.
گاهی باید شفاف گفت:
مسئله فقط جنگ یا صلح نیست؛
مسئله آزادی یک ملت از چنگال استبداد است ٠
طيب صادقيان
منبع:پژواک ایران