مردم شرافتمند وكلا را تنها نگذاريد شماره ۵
وکلای دادگستری

 

آزاديخواهان

هموطنان

همكاران

در آستانه روز كارگر ما شاهد استمرار تجاوز سازمان يافته و گسترده جمهورى اسلامى به كليه حقوق و آزاديهاى اساسى ايرانيان هستيم . نفرت انگيزترين شكل اين تجاوزها حمله بى رحمانه به زندانيان بند ٣٥٠ اوين و مادران، خواهران و دختران ما در زندان شهررى وقرچك ورامين است .

در چنین شرايطى ربيعى وزيركار دولت «اعتدال» كه با نام مستعار «برادر عباد» سالها با وزارت اطلاعات همكارى داشته و به همين اعتبار مشاور امنيتى سيد محمد خاتمى بوده است، با راهپيمائى روز كارگر مخالفت مى‌كند چرا كه «سخنرانى رئيس جمهور وراهپيمائى كارگران به طور همزمان ممكن نيست ...»

«برادر عباد» خود از پايه گذاران سنديكاى زرد «خانه كارگر» است. او در مقام عضو شوراى مركزى اين دكان كارگرى، در ارتباط مستقيم با كار فرماى خود وزارت اطلاعات ولى فقيه كارگزار سياستهاى ضد كارگرى بوده است. اينك او به خانه كارگرى كه كاردستى خود اوست هم نمى تواند اعتماد كند. همكار سابقه دار وهمدست كهنه كار«برادر عباد »، عليرضا محجوب، دبير كل فعلى خانه كارگر هم از عدم صدور مجوز راهپيمائى گله مند است ومى گويد «قرار نيست اعتراض كنيم. قرار است به مناسبت روز كارگر كه خود يك جشن است در خيابان حاضر شويم...» وكارگران در خط امام، خط رهبرى و طرفدار و همراه دولت هستند...»

بر اساس آمار رسمى حدود ۲۴ ميليون ايرانى در سن اشتغال هستند. اين آمار كه به هيچ عنوان قابل اعتماد نيست شاغلان را حدود بيست ويك ميليون و پانصد هزار نفر و بيكاران را قريب دو ميليون ونيم اعلام مى كند.

در بين اين شاغلان هشت ونيم ميليون نفر براى ادامه حيات ناگزير به اضافه كارى هستند وپنج ميليون نفر شغل دوم دارند.

اين توده عظيم فرسوده و گرسنه كه براى امرار معاش بايد بيش از طاقت انسانى جان بكند و كار كند يا در جستجوى نوميدانه كار عمر بگذراند بايد جشن هم بگيرند زيرا ،

رژيم ولايت مطلقه فقيه در شمار سرانه اعدام، پرونده هاى مطروحه در دادگسترى، تعداد زندانى، اعتياد، خودكشى، بيماريهاى روانى ، كودكان كار و زنان خيابانى... طى ۳۵ سال كذشته در جهان مقام اول را به دست آورده است؛

روز گذشته وزير كار در خبرگزاری فارس گفت. «روزى ۵ هزار نفر به افراد جوياى كار اضافه خواهد شد...» ؛

روزانه ۵ کارگر در حوادث کار کشته می‌شوند و ده‌ها نفر معلول؛

وزير دارائى در ديماه گذشته گفت كه «شاخص فلاكت در ايران به بيش از ۵۰ درصد رسيده...»؛

در هفته‌ی گذشته علاوه بر گرانی عملی نان رسماً بر بهای بنزین ۷۰ درصد و گازوئیل ۴۵ درصد افزوده شده؛

در حالى كه مركز آمار ايران حداقل هزينه يك خانوار شهرى را يك ميليون و چهارصد هزار تومان اعلام مى كند و شوراهاى اسلامى كار آنرا يك ميليون وهفتصد هزار تومان تخمين مى زنند، حداقل دستمزد را ۶۰۸ هزار تومان تعيین كرده اند؛

ايسنا روز ١٣ بهمن گذشته خبر داد كه « ۳۶ در صد سرپرستان خانوارهاى شهرى فاقد هر نوع شغل و درآمدى هستند...»؛

و حسينى معاون وزارت كار اقرار مى كند كه «خريد و فروش كودكان از معضلات روز جامعه و بسيار آزار دهنده است ...»

١٩ اسفند ٩٢ وزير علوم اقرار كرد كه مهاجرت تحصيل كرده ها «سالانه ۱۵۰ ميليارد دلار » به ايران زيان مى‌رساند و اين رقم از درآمد نفت بيشتر است .

اين ها نمونه هائى هستند از انبوه بدبختى هائى كه گريبانگير جامعه و مردم ايران است و خانه كارگر اجازه مى خواهد كه براى جشن «در خيابان حاضر شويم».

اين شرايط وحشتناك براى كليه نيروهاى كار جامعه، كارگران، كارمندان، آموزگاران ووو مستقيماً ناشى از نابودى همه آزاديهاى اساسى از جمله حق تشكيل سنديكاهاى آزاد است .

امام، رهبر و دستگاههاى متنوع سركوبى و ادارى آنان با شعار «شورا بى شورا» كليه دستاوردهاى بيش از هفتاد سال كارگران ايرانى كه از جنبشن مشروطيت با اعتصاب هاى پيروزمند، انزلى، تبريز، تهران، مشهد ووو فعاليتهاى سنديكائى گوناگون از سال ۱۲۸۶ شروع شده و در اشكال علنى و مخفى تا پايان سال ۱۳۵۷ ادامه داشت، را تحت حمله سيستماتيك قراردادند . بارزترين شكل نهادينه شدن اين سركوبى ها در «تشكيل نيروى ویژه تنظيم روابط كار ...» سه ماه ونيم بس از عروج خمينى بر تخت ولايت فقيه خود را نشان داد - روزنامه رسمى شماره ۹۹۸۶ - ١٧- ٣- ۱۳۵۸ كه «به منظور نگاهبانى روابط كار» یا «مراقبت در نظم وانتظام كاركاهها » و «جلوگيرى از دخالتهاى كميته هاى اعتصاب يا شوراهاى كاركنان يا نظائر آن .... «كليه انجمن ها، كميته ها، شوراها، سنديكاها، جمعيت ها، سازمانهائى را كه طى ايام انقلاب به طور خود جوش و آزادانه براى دفاع از حقوق همه دستمزد بگيران بخش عمومى وخصوصى در واحد هاى بزرگ آموزشى، كارگاه‌ها، ادارات، بانكها، كارخانه ها، دانشگاهها ووو تشكيل شده بود را نابود كردند. خانه كارگر امروز ميراث خوار همان سياست است.

قانون كار كه با همه نواقص آن معرفى كننده حداقل‌هائى قابل قبول بود را با مصوبه «مجمع مصلحت نظام» اسلامى و «ملاپسند» كردند با تصويب قانون «قراردادهاى موقت كار «اكثريت كارگران كشور را از حداقل هاى حمايت عمومى محروم شده و روابط كار را بيش از يك قرن به عقب بردند .

روابط موجود كارگرى در ايران از عصر برده دارى هم بى رحمانه تر است . برده داران براى برخوردارى از نيروى كار بردگان به تامين حداقل خوراك، درمان و مسكن آنان اقدام مى كردند، اما امروز تهى دستى ميليونها دستمزد بگير و عدم دسترسى آنها به مواد غذائى كافى باعث كوتاهى قد و كاهش وزن کودکان آنها از حد طبيعى شده است ؛

حدود سى در صد جمعيت كلان شهرهاى ايران را زاغه نشينان تشكيل مى دهند كه براى رفت وآمد بايد از وسائل حمل ونقل عمومى استفاده كنند. در ميان اين جمعيت چندين ميليون نفرى اكثريت آنها را كارگران تشكيل مى دهند كه بايد در هفته آینده چشم انتظار بالا رفتن كرايه اتوبوس، مترو وتاكسى باشند ؛

هر نيازى به درمان، دارو، عمل جراحى و بسترى شدن در بيمارستان ها براى دستمزد بگيران و بازنشستگان وبيكاران فلاكت بيشترى را فراهم مى كند ؛

در اسفند گذشته وزيراسبق كار اين رژيم ومجلس نشين خط امامى سابقه دار توكلى از ارتقاى رژيم اسلامى خبر داد كه «نهادهاى حكومتى به مرحله فساد سيستماتيك رسيده اند....»؛

هفته گذشته يكى از مقامات ارشد وزارت نفت اعلام كرد كه «حداقل ده نفر مانند زنجانى بيش از يك ميليارد دلار به شركت نفت مديون هستند ...» ؛

صدها هزار كارگر در سراسر كشور ماههاست كه حقوقى دريافت نكرده و با فقر و فاقه دست به گريبان اند؛

ميليونها زن ومرد تحصيل كرده از هر نوع حمايت ايام بيكارى محروم مى باشند؛

ذخائر كارگران در سازمان بيمه هاى اجتماعى تحت مديريت قاضى مرتضوى ها در اختيار غارتگرانى همانند زنجانى قرار مى گيرد و ميلياردها دلار درآمدهاى نفتى بين «بالائى ها» تقسيم مى شود . اين شرايط فاجعه بار كه براى ولى فقيه و دارو دسته غارتگر او بساط جشن وشادى مى آفريند براى ميليونها- دستمزد بگير وبيكار و بازنشسته غارت شده ميهن ما تهى دستى، گرسنگى و بيمارى و از هم پاشيدن خانه ها وخانواده را به بار مى آورد.

تنها راه دگرگونى اين روابط غير انسانى مبارزه براى نيل به حقوق وحيثيت انسانى ايرانيان است . در اين راه وبراى استمرار مبارزه حق طلبانه كارگران ايرانى پرچم مبارزات سنديكائى را كه پيشگامان آنها ۱۰۹ سال پيش در سراسر ميهن در انزلى، تهران، تبريز، مشهد، رشت ووو در دست گرفتند را برخواهند افراشت .

امروز هم اساسى ترين خواست كارگران تشكيل سنديكاهاى آزاد است تا معرفى كنندگان كارگران بتوانند حقوق مكتسبه آنان را نگاهبانى كنند، ارتقاء دهند و جلوى تجاوز به آنانرا بگیرند .

در روند همكامى و همراهى با جنبش و مبارزات كاركران ستمديده ميهنمان ودر راه استيفاى حقوق مشروع وقانونى دستمزدبگيران ايرانى از همه آزاديخواهان وهموطنان استمداد مى طلبيم .

در اين راه وكلا وحقوقدانان ايرانى وظيفه همكارى ، همراهى ، مشاوره و دفاع را با كمال افتخار به عهده داشته ، انجام داده وخواهند داد.

مردم شرافتمند وكلا را تنها نگذاريد

محمد رضا روحانى وكيل پایه یک دادگستری

هوشنك عيسى بيگلو وكيل پایه یک دادگستری

مناف عمارى وكيل پایه یک دادگستری

عزيز ماملى وكيل پایه یک دادگستری

شهين هيرمن بور وكيل پایه یک دادگستری - عضو كانون وكلاى پاريس

 

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

وکلای دادگستری

فهرست مطالب وکلای دادگستری در سایت پژواک ایران 

*به تعلیق وکالت نسرین ستوده پایان دهید؛ مردم شرافتمند وكلاى دادگسترى را تنها نگذاريد (۱۴)
*مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید (۱۳)
*مردم شرافتمند وکلای دادگشتری را تنها نگذارید (۱۲) به بهانه سالگرد استقلال کانون وکلای دادگستری
*مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید (۱۱)
*مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید (۱۰)
*مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید- (۹)
* مردم شرافتمند وكلاى دادگسترى را تنها نگذاريد- ٨ بيداد عليه همكار دلير ما نسرين ستوده
*مردم شرافتمند وكلاى دادگسترى را تنها نگذاريد - شماره ٧
*آرزوهای حقوقی هوشنگ عیسی بیگلو
*مردم شرافتمند وكلای دادگستری را تنها نگذاريد. شماره ۶
*مردم شرافتمند وكلا را تنها نگذاريد شماره ۵
*مردم شرافتمند وكلاى دادگسترى را تنها نگذاريد- شماره ۴
*مردم شرافتمند وكلاى دادگسترى را تنها نگذاريد، شماره ٣
*مردم شرافتمند، وکلای دادگستری را تنها نگذارید، شماره ۲
*مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید، شماره ۱