ما ، در ایران تخم مردی کاشتیم

سینه خیز از مرز آن سوی ارس

پرچم روسیه را برداشتیم

داس و چکش برکفن کردیم نقش

روی بام شهرمان افراشتیم

تیغ اسلامی و پتک استالین

رهگشای سوسیالیسم انگاشتیم

مارکس را در جوف قرآن یافتیم

خویش را تخم لنین ‌پنداشتیم

در علن کوس خردورزی زدیم

در خفا روی از خرد برداشتیم

بیش و کم در کاهدان مغز خوبش

عقل را دادیم و جهل انباشتیم

اینچنین با معجز خط امام

آن رژیم شاه را برداشتیم

بهر بیرون راندن امپریالیسم

از شجاعت ، هیچ کم نگذاشتیم

گرچه بر ایران خیانت کرده ایم

شکرلله بیضه اش را داشتیم

م. سحر

۱۸/۵/۲۰۲۶ پاریس

رفقای توده ای و‌توده ایست و شعبات ورشکسته گوناگون روسوفیل ، لطفا از این ابیات دلخور نشوید:

این «همان تیغ برندهٔ پارسی » ست ( به قول فردوسی) که به زبان آمده تا انتقام ملت ایران را از وطنفروشان ۸۰ ساله بگیرد !

شما که دهها سال به بیضه های نداشته تان نازیده اید و دلاوری دروغین به جوانان ایران فروخته اید،

اگر می توانید پاسخ این سخن را به همان بلاغت و روانی و به همین انسجام و قدرت بیان بدهید!

شما که ادعا دارید پروراننده شاعران مشهور و مهم از نوع سایه یا شاملو (ناسپاسان نمکخوار نمکدانشکن!) و نویسندگانی چون محمود دولت آبادی و تئاتری هایی چون مصطفی اسکویی هستید و سالهاست که منت هنر و هنرورزی حزبتان را بر سر مردم ایران می گذارید و دست بردار هم نیستید !

نکته آخر که خدمتتان عرض کنم:

تصور نفرمایید که یک اکثریتی یا یک اقلیتی یا هردسته ای که( خواه مارکسیست خواه مذهبی) که آبشخور فکری اش حزب توده بوده و از گاو استالین شیر خورده است بر حزب توده برتری یا فضیلتی دارد!

تاریخ معاصر ثابت کرد که همه از یک قماش و سر و ته یک‌کرباس اند زیرا یا جهانوطن روسوفیل اند یا امتگرای بی وطن و هردونوع دچار بیماری ایرانستیزانهٔ روسوفیلی هستند! اللهم اشفی ، همه مریضان اسلام و استالینیسم را