چگونگی قتل مجید شریف از زبان عبدا‌لله شهبازی
 

چگونگی قتل مجید شریف از زبان عبدا‌لله شهبازی

قتل مجید شریف دقیقاً به این شکل بود. قتل در روز پنج شنبه، 28 آبان 1377 انجام شد و هدایت عملیات را صادق (مهرداد عالیخانی) به دست داشت. مجید شریف، نویسنده و محقق و مترجم آثار ضدصهیونیستی، با مادرش در یوسف‌آباد زندگی می‌کرد و فقط برای ورزش از خانه بیرون می‌رفت. او را به بهانه مشکوک بودن به مواد مخدر با ارائه حکم جعلی دادستانی سوار اتومبیل می‌کنند. اتومبیل یک تاکسی بوده. وی را به پارکینگی در یوسف‌آباد می‌برند و پس از در آوردن جوراب آمپول پتاس را به زیر ناخن انگشت بزرگ پا تزریق می‌کنند. مهرداد عالیخانی قتل شریف را این گونه توضیح داده است: «بردیم توی انباری. مقاومت. بیهوش. درازکش. آمپول. جوراب. داخل تاکسی. سمت چپ عقب. عادی. در همان مسیر. نیش ترمز کنار پیاده‌رو. دست روی قلبش. کفش و جورابش را هم پایش کرده بودیم. نمره تاکسی را عوض کرده بودیم. (پلاک برجسته نیست.) تدارک پلاک برجسته را دیده بودم.» در این عملیات علاوه بر عالیخانی پنج نفر دیگر شرکت داشتند که یکی راننده بود و بقیه نیروی عملیاتی که دو نفر با اتومبیل دیگر تاکسی را دنبال می‌کردند. جسد را با همان تاکسی به حوالی خانه شریف برده و در پیاده‌رو رها می‌کنند. پزشکی قانونی علت مرگ را ایست قلبی تشخیص می‌دهد. بنابراین، قطعاً مدحی نقشی در قتل مجید شریف نداشت. در سایر موارد قتل‌های زنجیره‌ای نیز چنین است.

مدحی هیچ نقشی در قتل مجید شریف نداشت. اصرار آقای میردامادی، زمانی که رئیس کمیسیون امنیت ملّی مجلس بودند، بر پیگیری پرونده دو قتل مجید شریف و پیروز دوانی پس از زمانی است که این دو پرونده در مرحله تحقیقات توسط تیم بازجویی کاملاً پیگیری و همه جزئیات روشن شده بود. معهذا، آقای حمید سرمدی، معاون امنیت وقت وزارت اطلاعات که مورد حمایت و تأیید کامل آقای خاتمی بود، مانع مطرح شدن این دو قتل در پرونده قضایی شد. قاضی پرونده، آقای احمدی، نیز با نظر آقای ابطحی، رئیس دفتر آقای خاتمی، تعیین شد. لذا، این دو قتل، مانند بسیاری قتل‌های دیگر، از جمله قتل فجیع سه کشیش سرشناس مسیحی (مهدی دیباج، اسقف هایک هوسپیان مهر، طاطاوس میکائیلیان) در نظام‌آباد تهران (مرداد 1373) و منتسب کردن آن به سه دختر زندانی از اعضای فرقه رجوی، که مصاحبه کردند و گردن گرفتند و سپس آزاد شدند و هم‌اکنون در بعضی مؤسسات وابسته به برخی نهادها شاغل‌اند، قتل سعیدی سیرجانی در زندان (اوائل آذر 1373)، قتل منوچهر صانعی و همسرش (28 بهمن 1375) یا قتل دکتر احمد تفضلی (24 دی 1375) و غیره، که در پرونده اثبات شده بود ولی آقای میردامادی به آن‌ها اشاره‌ای نکرد، مورد رسیدگی قضایی قرار نگرفت.

منبع:فیس‌بوک شهبازی


فهرست مطالب  در سایت پژواک ایران