اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، گفته است واشینگتن برای اعمال فشار اقتصادی «بی‌سابقه» بر [حکومت] ایران آماده می‌شود. با این حال، دولت دونالد ترامپ هنوز جزئیات برنامه خود را اعلام نکرده و مشخص نیست کدام ابزارهای اقتصادی را به کار خواهد گرفت.

بلومبرگ گزارش داد با توجه به محاصره دریایی و هزاران تحریمی که پیش‌تر علیه حکومت ایران اعمال شده، گزینه‌های باقی‌مانده محدودتر و پرهزینه‌تر شده‌اند. مقام‌های آمریکایی ممکن است چند اقدام را هم‌زمان اجرا کنند یا رویکردی متفاوت در پیش بگیرند.

یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها، افزایش فشار بر خریداران چینی نفت ایران است. بر اساس گزارش بلومبرگ، چین بیش از ۹۰ درصد صادرات نفت ایران را خریداری می‌کند و تحریم نهادهای تسهیل‌کننده این معاملات می‌تواند درآمد نفتی تهران را کاهش دهد. آمریکا تاکنون شماری از پالایشگاه‌های مستقل و شرکت‌های چینی را تحریم کرده، اما از هدف قراردادن بانک‌های بزرگ تامین‌کننده مالی این تجارت خودداری کرده است.

تحریم بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ چینی می‌تواند تنش میان واشینگتن و پکن را در آستانه دیدار برنامه‌ریزی‌شده ترامپ و شی جین‌پینگ افزایش دهد. بلومبرگ همچنین هشدار داده است که کاهش عرضه نفت ایران، نفت ارزان‌قیمت را از بازار جهانی خارج می‌کند و ممکن است به افزایش بیشتر قیمت‌ها بینجامد.

صرافی‌ها و واسطه‌های مالی، به‌ویژه در کشورهایی مانند امارات متحده عربی، از دیگر اهداف احتمالی‌اند. به نوشته بلومبرگ، این شبکه‌ها درآمدهای نفتی ایران را که اغلب به یوان دریافت می‌شود، به ارزهای قابل‌استفاده برای تهران تبدیل می‌کنند. وزارت خزانه‌داری پیش‌تر شماری از این صرافی‌ها را به اتهام کمک به جابه‌جایی و پول‌شویی میلیاردها دلار تحریم کرده است.

با این حال، مسدود‌کردن فعالیت چند صرافی لزوما جریان پول به ایران را متوقف نخواهد کرد. گزارش بلومبرگ می‌گوید تهران طی سال‌ها شبکه‌هایی خارج از نظام رسمی مالی ایجاد کرده و احتمالا معاملات خود را به واسطه‌های جدید، ارزهای دیگر یا دارایی‌های دیجیتال منتقل خواهد کرد.

گزینه دیگر، تهدید همه شرکای تجاری ایران به تحریم‌های ثانویه است؛ سیاستی که شرکت‌ها و بانک‌های خارجی را ناچار می‌کند میان تجارت با [حکومت] ایران و دسترسی به نظام مالی آمریکا یکی را انتخاب کنند. به گزارش بلومبرگ، چنین رویکردی علاوه بر روسیه و چین، می‌تواند شرکت‌ها و موسسات مالی کشورهای همسایه ایران، از جمله ترکیه، را نیز تحت فشار قرار دهد. ترامپ پیش‌تر کشورهای معامله‌کننده با ایران را به تعرفه ۲۵ درصدی تهدید کرده، اما هنوز این تهدید را عملی نکرده است.

مصادره دارایی‌های دولتی ایران در خارج از کشور نیز از گزینه‌های احتمالی است. بلومبرگ نوشته است میزان دارایی‌های ایران در حوزه قضایی آمریکا احتمالا محدود است و مصادره آنها، برخلاف مسدودکردن، با موانع حقوقی و دیپلماتیک بیشتری روبه‌رو خواهد شد. بخش عمده دارایی‌های خارجی حکومت ایران در کشورهای ثالث نگهداری می‌شود و توقیف آنها به همکاری دولت‌های میزبان نیاز دارد.

واشینگتن همچنین ممکن است فشار بر «ناوگان سایه» [حکومت] ایران را گسترش دهد و علاوه بر کشتی‌ها، شرکت‌ها، پایانه‌ها و زیرساخت‌های پشتیبان انتقال محموله‌ها را هدف قرار دهد. آمریکا پیش‌تر تعدادی از شناورها و نهادهای مرتبط با این شبکه را تحریم کرده است.

کریس کندی، تحلیلگر «بلومبرگ اکونومیکس»، ارزیابی کرده است تا زمانی که ترامپ مقابله با [حکومت] ایران را بر موضوعات دیگر، به‌ویژه روابط با چین، مقدم نداند، بعید است اقدامات تازه محاسبات تهران را به‌طور اساسی تغییر دهد. بر این اساس، چالش واشینگتن تنها یافتن نقاط فشار تازه نیست، بلکه باید پیامدهای احتمالی این اقدامات برای قیمت نفت، اقتصاد آمریکا و روابطش با شرکای خارجی را نیز مدیریت کند.