ویرایش و ترجمه خبرنامه گویا

در کمتر از سه هفته، ایالات متحده و اسرائیل بخش بزرگی از توان نظامی جمهوری اسلامی را که طی دهه‌ها برای تهدید خاورمیانه به کار گرفته می‌شد، نابود کرده‌اند. پنتاگون اعلام کرده که تنها در ده روز نخست، بیش از ۱۵ هزار حمله انجام شده؛ حملاتی که نه‌تنها پرتابگرها، موشک‌ها و شناورها را هدف قرار داد، بلکه برخی از مراکز تولیدی را نیز از بین برد که وظیفه تأمین و بازسازی زرادخانه ایران را بر عهده داشتند.

با این حال، برای آن‌که رژیم برای چند سال نتواند تهدید نظامی جدی ایجاد کند، دست‌کم دو هفته دیگر حملات لازم است البته اگر اساساً رژیم از این جنگ جان سالم به در ببرد. اگر تهدید تهران برای مدتی طولانی مهار شود، می‌توان آن را یک پیروزی نظامی دانست.

اما دو عامل می‌تواند چنین پیروزی‌ای را از بین ببرد.

نخست، اگر دونالد ترامپ پیش از آن‌که همه اهداف ضروری منهدم شوند، عملیات را متوقف کند. او تابستان گذشته نیز چنین کاری کرد و باعث شد کارزار نظامی اسرائیل زودتر از موعد پایان یابد؛ تصمیمی که احتمالاً به تهران فرصت داد در روزهای نخست این جنگ واکنشی شدید نشان دهد.

دوم این این خواهد بود که امریکا اجازه دهد جمهوری اسلامی همچنان کنترل تنگه هرمز را در اختیار داشته باشد. اگر رژیم از جنگ جان سالم به در ببرد و همچنان بتواند هر زمان که بخواهد مسیر عبور نفت و گاز را ببندد، هر اعلام پیروزی از سوی واشینگتن بی‌معنا خواهد بود.

اکنون نبردی میان الزامات نظامی و فشار شدید مالی ناشی از جنگ بر بازار انرژی و بورس‌های جهان در جریان است. پیروزی ممکن است، اما فقط در صورتی که آمریکا این فشار اقتصادی را تحمل کند تا بتواند کنترل تنگه هرمز را به دست بگیرد و جریان تجارت را دوباره برقرار کند.

در حال حاضر، عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز حدود ۹۰ درصد کاهش یافته است. تقریباً همه صادرات گاز مایع متوقف شده و حدود ۴۰۰ نفتکش در خلیج فارس، در غرب تنگه، گرفتار شده‌اند و امکان خروج ندارند؛ تعداد مشابهی نیز در سوی دیگر تنگه، در دریای عمان، متوقف مانده‌اند. قیمت نفت برنت طی یک ماه گذشته بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته و اگر به بشکه‌ای ۱۵۰ دلار برسد، می‌تواند بازارهای مالی را وارد سقوطی شدید کند. در آن صورت، فشار بر دولت ترامپ برای بازگشایی تنگه به‌شدت افزایش خواهد یافت.

باز کردن تنگه کار آسانی نیست. ایران می‌تواند با پهپادهای انفجاری، به‌ویژه پهپادهای شاهد، و قایق‌های تندرو بدون سرنشین، کشتیرانی را تهدید کند. همچنین موشک‌های کروز در اختیار دارد که به‌دلیل باریکی تنگه بسیار خطرناک‌اند، زیرا ناوهای آمریکایی فقط چند ده ثانیه برای واکنش فرصت خواهند داشت.