این نوشتار پژوهشی  است که برای نخستین بار به روند شکل‌گیری قطب اروپا –آسیا و  به بیان دیگر «اوراسیا» می‌پردازد. اوراسیا، رویای برپایی «امپراتوری» دیرینه‌ای است که پیوسته از دوران تزاریسم تا جنگ سرد و فروپاشی بلوک «سوسیالیسم دولتی» و تا اکنون، به عنوان قطبی در برابر دیگری قطب جهانی سرمایه‌ جاری بوده است. این زون اقتصادی/سیاسی، پس از فروپاشی روسیه شوروی به ویژه برهه ریاست جمهوری بوریس یلتسین، این بار با ایدئولوژی ضدسوسیالیستی، به باز سازی خود پرداخته است. زون اقتصادی –سیاسی،  گسترده در دوقاره، ‌اروپا و آسیا، در حال بسیج، زیر پرچم ایدئولوژیکی است تا در پناه قدرت اتمی روسیه نوتزاری، قطب‌ اقتصادی،‌ سیاسی و نظامی ویرانگری را این بار در رقابت با دیگرقطب نیرومند سرمایه‌داری برپا سازد. تز اوراسیا، به رهبری عمده‌ترین تئورسین آن، آلکساندر دوگین، بر آن است تا خرده حکومت‌‌های منطقه‌ای سرمایه جهانی دو قاره را زیر شعارِ «علیه» کاپیتالیسم، لیبرالیسم و سوسیالیسم، متحد گرداند و اشتراکات مذاهب و باورهای دینی یهودیت، ‌مسیحیت،‌ اسلام،‌ بودائیسم و ... را زیر نام تئوری چهارم سیاسی[1]، گرد آورد و با نقب زدن به دخمه‌های اسلام و مسیحیت ارتودوکس و «عرفانیسم» بازدارنده و به پشتوانه ی بمب های اسلام ناب ولایت فقیه و سپاه، کره شمالی دیگری را در حوزه روسیه مسلح سازد و پروژه مافیایی- حکومتی خویش را در بازار جهانی سرمایه به پیش برد. در نوشته های پیشین، کارگزاران، دست آموزان و عوامل اوراسیا و دوگین، از جمله مهدی سنایی، سید حسن عباسی، ازغدی، شمقدری، محقق داماد، سید حسین نصر، ... که همگی تمامی سیاست های اینتلیجنسیای مافیای کرملین، با زبان ایرانی- اسلامی، واگویه می کنند را شناساندیم. در بخش پیشین بیان شد که استاد حسین نصر، مرید شعبده باز، فری شوف[2] ، رهبر فرقه «طریقه شاذلیه مریمیه»، و فرزند خلف وی، ولی رضا، نويسنده کتاب «نوزايی شيعه» و استاد روابط بين الملل دانشکده عالی چفلتچر در دانشگاه تافتس است که به عنوان مشاور باراک اوباما در امور خاورمیانه برگزیده شد، از جمله  بازیگران این پروژه هستند. در این بخش به دیگر کارگزاران این دسیسه نوتزاری می پردازیم.